Mahābhārata · Adhyāya 1.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.132.1
जाते बलवतां श्रेष्ठे पाण्डुश्चिन्तापरोऽभवत् ।
कथमन्यो मम सुतो लोके श्रेष्ठो भवेदिति ॥ १.१३२.१ ॥
Cuando nació el mejor de los poderosos, Pāṇḍu se sumió en la preocupación: ¿cómo podría mi otro hijo llegar a ser el mejor del mundo?
1.132.2
दैवे पुरुषकारे च लोकोऽयं संप्रतिष्ठितः ।
तत्र दैवं तु विधिना कालयुक्तेन लभ्यते ॥ १.१३२.२ ॥
Este mundo se sostiene tanto en el destino como en el esfuerzo humano; de ellos, el destino se obtiene según la regla, unido al tiempo.
1.132.3
इन्द्रो हि राजा देवानां प्रधान इति नः श्रुतम् ।
अप्रमेयबलोत्साहो वीर्यवानमितद्युतिः ॥ १.१३२.३ ॥
Hemos oído que Indra es el rey y el principal de los dioses, de fuerza y ardor inconmensurables, poderoso y de brillo sin límite.
1.132.4
तं तोषयित्वा तपसा पुत्रं लप्स्ये महाबलम् ।
यं दास्यति स मे पुत्रं स वीरयान्भविष्यति ॥ १.१३२.४ ॥
Complaciéndolo mediante la austeridad, obtendré un hijo de gran fuerza; quien me dé un hijo, ese hijo será igual a los héroes.
1.132.5
अमानुषान्मानुषांश्च संग्रामे स हनिष्यति ।
कर्मणा मनसा वाचा तस्मात्तप्स्ये महत्तपः ॥ १.१३२.५ ॥
Él matará en batalla tanto a seres no humanos como a humanos; por tanto, practicaré una gran austeridad con obra, mente y palabra.
1.132.6
ततः पाण्डुर्महाराजो मन्त्रयित्वा महर्षिभिः ।
दिदेश कुन्त्याः कौरव्यो व्रतं सांवत्सरं शुभम् ॥ १.१३२.६ ॥
Entonces el gran rey Pāṇḍu, tras consultar con los grandes sabios, el Kaurava ordenó a Kuntī un voto sagrado de un año.
1.132.7
आत्मना च महाबाहुरेकपादस्थितोऽभवत् ।
उग्रं स तप आस्थाय परमेण समाधिना ॥ १.१३२.७ ॥
El de poderosos brazos se mantuvo él mismo sobre un pie, y, emprendiendo una austeridad feroz con suprema concentración,
1.132.8
आरिराधयिषुर्देवं त्रिदशानां तमीश्वरम् ।
सूर्येण सह धर्मात्मा पर्यतप्यत भारत ॥ १.१३२.८ ॥
Deseando propiciar a aquel dios, señor de los treinta, el de alma recta practicó austeridad junto con Sūrya, oh Bhārata.
1.132.9
तं तु कालेन महता वासवः प्रत्यपद्यत ।
पुत्रं तव प्रदास्यामि त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ १.१३२.९ ॥
Con el tiempo, tras mucho tiempo, Vāsava se le apareció y dijo: 'Te daré un hijo renombrado en los tres mundos.'
1.132.10
ब्राह्मणानां गवां चैव सुहृदां चार्थसाधकम् ।
दुर्हृदां शोकजननं सर्वबान्धवनन्दनम् ॥ १.१३२.१० ॥
Será quien cumpla los fines de los brahmanes, de las vacas y de los amigos, causa de dolor para los enemigos y delicia de todos los parientes.
1.132.11
सुतं तेऽग्र्यं प्रदास्यामि सर्वामित्रविनाशनम् ।
इत्युक्तः कारैवो राजा वासवेन महात्मना ॥ १.१३२.११ ॥
'Te daré un hijo excelente, destructor de todos los enemigos.' Así habló el gran Vāsava, y el rey Kāraiva...
1.132.12
उवाच कुन्तीं धर्मात्मा देवराजवचः स्मरन् ।
उदर्कस्तव कल्याणि तुष्टो देवगणेश्वरः ॥ १.१३२.१२ ॥
Recordando las palabras del rey de los dioses, el de alma recta habló a Kuntī: 'Oh auspiciosa, el resultado para ti será bueno; el señor de las huestes de los dioses está complacido contigo.'
1.132.13
दातुमिच्छति ते पुत्रं यथा संकल्पितं त्वया ।
अतिमानुषकर्माणं यशस्विनमरिन्दमम् ॥ १.१३२.१३ ॥
Él desea darte un hijo tal como lo has resuelto: de hazañas sobrehumanas, famoso, domador de enemigos.
1.132.14
नीतिमन्तं महात्मानमादित्यसमतेजसम् ।
दुराधर्षं क्रियावन्तमतीवाद्भुतदर्शनम् ॥ १.१३२.१४ ॥
Prudente, de alma grande, igual en esplendor al sol, invencible, diestro en la acción, de aspecto sumamente maravilloso.
1.132.15
पुत्रं जनय सुश्रोणि धाम क्षत्रियतेजसाम् ।
लब्धः प्रसादो देवेन्द्रात्तमाह्वय शुचिस्मिते ॥ १.१३२.१५ ॥
¡Oh, de caderas hermosas, da a luz un hijo, morada del esplendor guerrero! Has obtenido el favor del señor de los dioses; invócalo, oh de sonrisa pura.
1.132.16
एवमुक्ता ततः शक्रमाजुहाव यशस्विनी ।
अथाजगाम देवेन्द्रो जनयामास चार्जुनम् ॥ १.१३२.१६ ॥
Así exhortada, la ilustre invocó a Śakra; entonces llegó el señor de los dioses y engendró a Arjuna.
1.132.17
उत्तराभ्यां तु पूर्वाभ्यां फल्गुनीभ्यां ततो दिवा ।
जातस्तु फाल्गुने मासि तेनासौ फल्गुनःस्मृतः ॥ १.१३२.१७ ॥
Nacido de día bajo las dos Uttarā y luego bajo las Phalgunī, en el mes de Phālguna; por eso se le recuerda como Phalguna.
1.132.18
जातमात्रे कुमारे तु सर्वभूतप्रहर्षिणी ।
सूतके वर्तमानां तां वागुवाचाशरीरिणी।
महागम्भीरनिर्घोषा नभो नादयती तदा ॥ १.१३२.१८ ॥
Apenas nació el muchacho, una voz incorpórea que alegraba a todos los seres le habló a ella, que estaba en el puerperio, resonando con un rugido profundo y poderoso por el cielo.
1.132.19
शृण्वतां सर्वभूतानां तेषां चाश्रमवासिनाम् ।
कुन्तीमाभाष्य विस्पष्टमुवाचेदं शुचिस्मिताम् ॥ १.१३२.१९ ॥
Mientras todos los seres y los habitantes del ermitaño escuchaban, se dirigió a Kuntī, la de sonrisa pura, y habló claramente estas palabras.
1.132.20
कार्तवीर्यसमः कुन्ति शिवतुल्यपराक्रमः ।
एष शक्र इवाजय्यो यशस्ते प्रथयिष्यति ॥ १.१३२.२० ॥
Oh Kuntī, él es igual a Kārtavīrya, con un valor como el de Śiva; invencible como Indra, extenderá tu gloria.
1.132.21
अदित्या विष्णुना प्रीतिर्यथाऽभूदभिवर्धिता ।
तथा विष्णुसमः प्रीतिं वर्धयिष्यति तेऽर्जुनः ॥ १.१३२.२१ ॥
Así como el afecto de Aditi fue acrecentado por Viṣṇu, así Arjuna, igual a Viṣṇu, aumentará tu afecto.
1.132.22
एष मद्रान्वशे कृत्वा कुरूंश्च सह सोमकैः ।
चेदिकाशिकरूषांश्च कुरुलक्ष्मीं वहिष्यति ॥ १.१३२.२२ ॥
Él someterá a los Madras, y junto con los Somakas, a los Kurus, y a los Cedi, Kāśi y Rūṣa, portará la gloria de los Kurus.
1.132.23
एतस्य भुजवीर्येण खाण्डवे हव्यवाहनः ।
मेदसा सर्वभूतानां तृप्तिं यास्यति वै पराम् ॥ १.१३२.२३ ॥
Por la fuerza de sus brazos, en Khāṇḍava, el portador de las ofrendas, el Fuego, alcanzará la suprema saciedad con la grasa de todos los seres.
1.132.24
ग्रामणीश्च महीपालानेष जित्वा महाबलः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति ॥ १.१३२.२४ ॥
Este héroe de gran fuerza, junto con sus hermanos, habiendo vencido a los jefes de aldea y a los reyes, realizará tres sacrificios medha.
1.132.25
जामदग्न्यसमः कुन्ति विष्णुतुल्यपराक्रमः ।
एष वीर्यवतां श्रेष्ठो भविष्यति महायशाः ॥ १.१३२.२५ ॥
Oh Kuntī, él será igual a Jāmadagnya, y su valor igualará al de Viṣṇu. Será el mejor de los poderosos y de gran renombre.
1.132.26
एष युद्धे महादेवं तोषयिष्यति शङ्करम् ।
अस्त्रं पाशुपतं नाम तस्मात्तुष्टादवाप्स्यति ॥ १.१३२.२६ ॥
En la batalla complacerá al gran dios Śaṅkara, y de él, complacido, obtendrá el arma llamada Pāśupata.
1.132.27
निवातकवचा नाम दैत्या विबुधविद्विषः ।
शक्राज्ञया महाबाहुस्तान्वधिष्यति ते सुतः ॥ १.१३२.२७ ॥
Los demonios llamados Nivātakavacas, enemigos de los dioses: por orden de Śakra, tu hijo de poderosos brazos los dará muerte.
1.132.28
तथा दिव्यानि चास्त्राणि निखिलेनाहरिष्यति ।
विप्रनष्टां श्रियं चायमाहर्ता पुरुषर्षभः ॥ १.१३२.२८ ॥
Y traerá todas las armas divinas por completo; y restaurará la gloria perdida a manos de los brahmanes — este toro entre los hombres.
1.132.29
एतामत्यद्भुतां वाचं कुन्ती शुश्राव सूतके ।
वाचमुच्चरितामुच्चैस्तां निशम्य तपस्विनाम् ॥ १.१३२.२९ ॥
En la cámara de parto, Kuntī oyó esta palabra sumamente maravillosa; y, habiéndola oído pronunciada en voz alta por los ascetas —
1.132.30
बभूव पमो हर्षः शतशृङ्गनिवासिनाम् ।
तथा देवमहर्षीणां सेन्द्राणां च दिवौकसाम् ॥ १.१३२.३० ॥
Surgió gran alegría entre los habitantes de Śatasṛṅga; asimismo entre los grandes sabios divinos, y los dioses junto con Indra.
1.132.31
आकाशे दुन्दुभीनां च बभूव तुमुलः स्वनः ।
उदतिष्ठन्महाघोरः पुष्पवृष्टिभिरावृतः ॥ १.१३२.३१ ॥
En el cielo surgió un estruendo tumultuoso de tambores, terrible, cubierto de lluvias de flores.
1.132.32
समवेत्य च देवानां गणाः पार्थमपूजयन् ।
काद्रवेया वैनतेया गन्धर्वाप्सरसस्तथा।
प्रजानां पतयः सर्वे सप्त चैव महर्षयः ॥ १.१३२.३२ ॥
Reunidas, las huestes de los dioses honraron a Pārtha (Arjuna): los hijos de Kadrū, los hijos de Vinatā, los Gandharvas y las Apsarases, todos los señores de las criaturas y los siete grandes sabios.
1.132.33
भरद्वाजः खस्यपो गौतमश्च ।
विश्वामित्रो जमदग्निर्वसिष्ठः।
यश्चोदितो भास्करेऽभूत्प्रनष्टे ।
सोऽप्यत्रात्रिर्भगवानाजगाम ॥ १.१३२.३३ ॥
Bharadvāja, Kaśyapa, Gautama, Viśvāmitra, Jamadagni y Vasiṣṭha; y también vino el venerable Atri, quien había sido llamado cuando el sol desapareció.
1.132.34
मरीचिरङ्गिराश्चैव पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
दक्षः प्रजापतिश्चैव गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ १.१३२.३४ ॥
Marīci, Aṅgiras, Pulastya, Pulaha, Kratu y el señor de las criaturas Dakṣa; asimismo los Gandharvas y las Apsarases.
1.132.35
दिव्यमाल्याम्बरधराः सर्वालङ्कारभूषिताः ।
उपगायन्ति बीभत्सुं नृत्यन्तेऽप्सरसां गणाः ॥ १.१३२.३५ ॥
Vistiendo guirnaldas y ropas divinas, adornados con todos los ornamentos, cantan a Bībhatsu (Arjuna), y las tropas de Apsarases danzan.
1.132.36
तथा महर्षयश्चापि जेपुस्तत्र समन्ततः ।
गन्धर्वैः सहितः श्रीमान्प्रागायत च तुम्बुरुः ॥ १.१३२.३६ ॥
Asimismo, los grandes sabios murmuraban sus recitaciones por todas partes, y el glorioso Tumburu, junto con los Gandharvas, cantaba en voz alta.
1.132.37
भीमसेनोग्रसेनौ च ऊर्णायुरनघस्तथा ।
गोपतिर्धृतराष्ट्रश्च सूर्यवर्चास्तथाष्टमः ॥ १.१३२.३७ ॥
Bhīmasena, Ugrasena, Ūrṇāyu, Anagha, Gopati, Dhṛtarāṣṭra, y el octavo, Sūryavarcas.
1.132.38
युगपस्तृणपः कार्ष्णिर्नन्दिश्चित्ररथस्तथा ।
त्रयोदशः शालिशिराः पर्जन्यश्च चतुर्दशः ॥ १.१३२.३८ ॥
Yugapa, Tṛṇapa, Kārṣṇi, Nandi y Citraratha; el decimotercero, Śāliśiras, y el decimocuarto, Parjanya.
1.132.39
कलिः पञ्चदशश्चैव नारदश्चात्र षोडशः ।
ऋत्वा बृहत्त्वा बृहकः करालश्च महामनाः ॥ १.१३२.३९ ॥
Kali, el decimoquinto, y Nārada, el decimosexto; Ṛtvā, Bṛhattvā, Bṛhaka, Karāla y el magnánimo Mahāmanas.
1.132.40
ब्रह्मचारी बहुगुणः सुवर्णश्चेति विश्रुतः ।
विश्वावसुर्भुमन्युश्च सुचन्द्रश्च शरुस्तथा ॥ १.१३२.४० ॥
El célibe, rico en virtudes, renombrado como Suvarṇa; también Viśvāvasu, Bhumanyu, Sucandra y Śaru.
1.132.41
गीतमाधुर्यसंपन्नौ विख्यातौ च हहाहुहू ।
इत्येते देवगन्धर्वा जग्मुस्तत्र नराधिप ॥ १.१३२.४१ ॥
Hahā y Huhū, célebres y dotados de dulzura en el canto; así estos gandharvas divinos, oh señor de los hombres, acudieron allí.
1.132.42
तथैवाप्सरसो हृष्टाः सर्वालङ्कारभूषिताः ।
ननृतुर्वै महाभागा जगुश्चायतलोचनाः ॥ १.१३२.४२ ॥
Del mismo modo, las apsarás alegres, adornadas con todos los ornamentos, danzaron, oh bienaventuradas, y las de ojos largos cantaron.
1.132.43
अनूचानाऽनवद्या च गुणमुख्या गुणावरा ।
अद्रिका च तथा सोमा मिश्रकेशी त्वलम्बुषा ॥ १.१३२.४३ ॥
Anūcānā y la intachable, la mejor en virtudes y la de menor virtud, Adrikā y Somā, Miśrakeśī y Alambuṣā.
1.132.44
मरीचिः शुचिका चैव विद्युत्पर्णा तिलोत्तमा ।
अम्बिका लक्षणा क्षेमा देवी रम्भा मनोरमा ॥ १.१३२.४४ ॥
Marīci y Śucikā, Vidyutparṇā y Tilottamā, Ambikā, Lakṣaṇā, Kṣemā, la diosa Rambhā y Manoramā.
1.132.45
असिता च सुबाहुश्च सुप्रिया च वपुस्तथा ।
पुण्डरीका सुगन्धा च सुरसा च प्रमाथिनी ॥ १.१३२.४५ ॥
Asitā y Subāhu, Supriyā y Vapus, Puṇḍarīkā, Sugandhā, Surasā y Pramāthinī.
1.132.46
काम्या शारद्वती चैव ननृतुस्तत्र संघशः ।
मेनका सहजन्या च कर्णिका पुञ्जिकस्थला ॥ १.१३२.४६ ॥
Kāmyā y Śāradvatī también danzaron allí en grupos: Menakā, Sahajanyā, Karṇikā y Puñjikasthalā.
1.132.47
ऋतुस्थला घृताची च विश्वाची पूर्वचित्त्यपि ।
उम्लोचेति च विख्याता प्रम्लोचेति च ता दश ॥ १.१३२.४७ ॥
Ṛtusthalā, Ghṛtācī, Viśvācī y Pūrvacitti, y las renombradas como Umlocā y Pramlocā: estas diez.
1.132.48
उर्वश्येकादशी तासां जगुश्चायतलोचनाः ।
धाताऽर्यमा च मित्रश्च वरुणोंऽशो भगस्तथा ॥ १.१३२.४८ ॥
Urvaśī era la undécima entre ellas, y las de ojos largos cantaron; también Dhātṛ, Aryaman, Mitra, Varuṇa, Aṃśa y Bhaga.
1.132.49
इन्द्रो विवस्वान्पूषा च पर्जन्यो दशमः स्मृतः ।
ततस्त्वष्टा ततो विष्णुरजघन्यो जघन्यजः ॥ १.१३२.४९ ॥
Indra, Vivasvān, Pūṣan y Parjanya son recordados como el décimo. Luego Tvaṣṭṛ, luego Viṣṇu — no el último, pero nacido el último.
1.132.50
इत्येते द्वादशादित्या ज्वलन्तः सूर्यवर्चसः ॥ १.१३२.५० ॥
Así son estos doce Ādityas, resplandecientes con el esplendor del sol.
1.132.51
मृगव्याधश्च सर्पश्च निर्ऋतिश्च महायशाः ।
अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी च परंतप ॥ १.१३२.५१ ॥
Mṛgavyādha y Sarpa, y Nirṛti de gran fama; Ajaikapād, Ahirbudhnya y Pinākin también — oh abrasador de enemigos.
1.132.52
दहनोऽथेश्वरश्चैव कपाली च विशांपते ।
स्थाणुर्भगश्च भगवान्रुद्रास्तत्रावतस्थिरे ॥ १.१३२.५२ ॥
Dahana, luego Īśvara y Kapālin también, oh señor de los hombres; Sthāṇu, Bhaga y el bienaventurado — allí se mantuvieron los Rudras.
1.132.53
अश्विनौ वसवश्चाष्टौ मरुतश्च महाबलाः ।
विश्वेदेवास्तथा साध्यास्तत्रासन्परितः स्थिताः ॥ १.१३२.५३ ॥
Los dos Aśvins, los ocho Vasus, los poderosos Maruts, los Viśvedevas y los Sādhyas — allí estaban de pie a su alrededor.
1.132.54
कर्कोटकोऽथ सर्पश्च वासुकिश्च भुजङ्गमः ।
कच्छपश्चाथ कुण्डश्च तक्षकश्च महोरगः ॥ १.१३२.५४ ॥
Karkoṭaka, luego Sarpa, y Vāsuki la serpiente; Kacchapa, luego Kuṇḍa, y la gran serpiente Takṣaka también.
1.132.55
आययुस्तपसा युक्ता महाक्रोधा महाबलाः ।
एते चान्ये च बहवस्तत्र नागा व्यवस्थिताः ॥ १.१३२.५५ ॥
Dotados de austeridad, de gran ira y gran fuerza, llegaron; estos y muchos otros nāgas se encontraban allí reunidos.
1.132.56
तार्क्ष्यश्चारिष्टनेमिश्च गरुडश्चासितध्वजः ।
अरुणश्चारुणिश्चैव वैनतेया व्यवस्थिताः ॥ १.१३२.५६ ॥
Tārkṣya, Ariṣṭanemi, Garuḍa, Asitadhvaja, Aruṇa y Aruṇi, los hijos de Vinatā, se encontraban allí reunidos.
1.132.57
तांश्च देवगणान्सर्वांस्तपःसिद्धा महर्षयः ।
विमानगिर्यग्रगतान्ददृशुर्नेतरे जनाः ॥ १.१३२.५७ ॥
Y a todas aquellas huestes de dioses, que se movían en sus carros aéreos y sobre las cumbres de las montañas, los grandes videntes perfeccionados por la austeridad los vieron; otras gentes no los vieron.
1.132.58
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं विस्मिता मुनिसत्तमाः ।
अधिकां स्म ततो वृत्तिमवर्तन्पाण्डवं प्रति ॥ १.१३२.५८ ॥
Habiendo visto aquella gran maravilla, los mejores de los sabios, asombrados, entonces mostraron aún mayor atención y respeto hacia el Pāṇḍava.
1.132.59
पाण्डुः प्रीतेन मनसा देवतादीनपूजयत् ।
पाण्डुना पूजिता देवाः प्रत्यूचुर्नरसत्तमम् ॥ १.१३२.५९ ॥
Pāṇḍu, con ánimo complacido, honró a los dioses y a los demás; los dioses, honrados por Pāṇḍu, respondieron a aquel mejor de los hombres.
1.132.60
प्रादुर्बूतो ह्ययं धर्मो देवतानां प्रसादतः ।
मातरिश्वा ह्ययं भीमो बलवानरिमर्दनः ॥ १.१३२.६० ॥
Este es Dharma, que ha aparecido por la gracia de los dioses; y este poderoso Bhīma, aplastador de enemigos, es Mātariśvan, el viento.
1.132.61
साक्षादिन्द्रः स्वयं जातः प्रसादाच्च शतक्रतोः ।
पितृत्वाद्देवतानां हि नास्ति पुण्यतरस्त्वया ॥ १.१३२.६१ ॥
El propio Indra nació directamente por el favor de Śatakratu; por tu paternidad de los dioses, no hay nadie más meritorio que tú.
1.132.62
पितॄणामृणनिर्मुक्तः स्वर्गं प्राप्स्यसि पुण्यभाक् ।
इत्युक्त्वा देवताः सर्वा विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ १.१३२.६२ ॥
Liberado de la deuda con los antepasados, participando del mérito, alcanzarás el cielo. Dicho esto, todos los dioses partieron por donde habían venido.
1.132.63
पाण्डुस्तु पुनरेवैनां पुत्रलोभान्महायशाः ।
प्रादिशद्दर्शनीयार्थी कुन्ती त्वेनमथाब्रवीत् ॥ १.१३२.६३ ॥
Pero Pāṇḍu, de gran fama, por deseo de hijos y anhelando una descendencia hermosa, la instó de nuevo; entonces Kuntī le habló.
1.132.64
नातश्चतुर्थं प्रसवमापस्त्वपि वदन्त्युत ।
अतःपरं स्वैरिणी स्याद्बन्धकी पञ्चमे भवेत् ॥ १.१३२.६४ ॥
Incluso los sabios dicen que no hay un cuarto parto después de esto; más allá de esto se volvería una mujer licenciosa, y en el quinto sería una prostituta.
1.132.65
स त्वं विद्वन्धर्ममिममधिगम्य कथं नु माम् ।
अपत्यार्थं समुत्क्रम्य प्रमादादिव भाषसे ॥ १.१३२.६५ ॥
Tú eres sabio y conoces este dharma; ¿cómo, traspasándolo por la descendencia, me hablas como si fuera por descuido?