மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.132.1
जाते बलवतां श्रेष्ठे पाण्डुश्चिन्तापरोऽभवत् ।
कथमन्यो मम सुतो लोके श्रेष्ठो भवेदिति ॥ १.१३२.१ ॥
வலிமையுள்ளவர்களில் சிறந்தவன் பிறந்ததும், பாண்டு கவலையில் ஆழ்ந்தான்: உலகில் என் மற்ற மகன் எவ்வாறு சிறந்தவனாக இருப்பான் என்று.
1.132.2
दैवे पुरुषकारे च लोकोऽयं संप्रतिष्ठितः ।
तत्र दैवं तु विधिना कालयुक्तेन लभ्यते ॥ १.१३२.२ ॥
இந்த உலகம் ஊழிலும் மனித முயற்சியிலும் நிலைபெற்றுள்ளது; அவற்றில் ஊழ் முறைப்படியும் காலத்தோடு இணைந்தும் கிடைக்கிறது.
1.132.3
इन्द्रो हि राजा देवानां प्रधान इति नः श्रुतम् ।
अप्रमेयबलोत्साहो वीर्यवानमितद्युतिः ॥ १.१३२.३ ॥
தேவர்களின் அரசனும் தலைவனுமான இந்திரன் என்று நாம் கேட்டிருக்கிறோம்—அளவிட முடியாத வலிமையும் உற்சாகமும், வீரியமும், எல்லையற்ற ஒளியும் கொண்டவன்.
1.132.4
तं तोषयित्वा तपसा पुत्रं लप्स्ये महाबलम् ।
यं दास्यति स मे पुत्रं स वीरयान्भविष्यति ॥ १.१३२.४ ॥
அவனைத் தவத்தால் மகிழ்வித்து, மகா பலம் கொண்ட ஒரு மகனை நான் பெறுவேன்; எனக்கு மகனைத் தருபவன் அந்த மகனை வீரனாக்குவான்.
1.132.5
अमानुषान्मानुषांश्च संग्रामे स हनिष्यति ।
कर्मणा मनसा वाचा तस्मात्तप्स्ये महत्तपः ॥ १.१३२.५ ॥
அவன் போரில் மனிதரல்லாதவர்களையும் மனிதர்களையும் கொல்வான்; ஆகையால் செயலாலும் மனத்தாலும் வாக்காலும் பெரும் தவம் செய்வேன்.
1.132.6
ततः पाण्डुर्महाराजो मन्त्रयित्वा महर्षिभिः ।
दिदेश कुन्त्याः कौरव्यो व्रतं सांवत्सरं शुभम् ॥ १.१३२.६ ॥
பின்பு மகாராஜா பாண்டு, மகரிஷிகளுடன் ஆலோசித்து, குருவம்சத்தவனாகிய அவன் குந்திக்கு ஓராண்டு நீளும் சுபமான விரதத்தை விதித்தான்.
1.132.7
आत्मना च महाबाहुरेकपादस्थितोऽभवत् ।
उग्रं स तप आस्थाय परमेण समाधिना ॥ १.१३२.७ ॥
மகாபாகுவான அவர் தானே ஒரு காலில் நின்றார். உக்கிரமான தவத்தை மேற்கொண்டு, உயர்ந்த சமாதியுடன் நின்றார்.
1.132.8
आरिराधयिषुर्देवं त्रिदशानां तमीश्वरम् ।
सूर्येण सह धर्मात्मा पर्यतप्यत भारत ॥ १.१३२.८ ॥
முப்பத்து மூவர் தேவர்களின் அந்தத் தலைவனாகிய தேவனை மகிழ்விக்க விரும்பி, பாரதா, தர்மாத்மா சூரியனுடன் சேர்ந்து தவம் செய்தார்.
1.132.9
तं तु कालेन महता वासवः प्रत्यपद्यत ।
पुत्रं तव प्रदास्यामि त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ १.१३२.९ ॥
நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு வாசவன் அவருக்குக் காட்சி தந்தார். 'மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்ற ஒரு மகனை உனக்குத் தருவேன்' என்றார்.
1.132.10
ब्राह्मणानां गवां चैव सुहृदां चार्थसाधकम् ।
दुर्हृदां शोकजननं सर्वबान्धवनन्दनम् ॥ १.१३२.१० ॥
அந்தணர்களுக்கும் பசுக்களுக்கும், நண்பர்களின் காரியங்களை நிறைவேற்றுபவனாகவும், எதிரிகளுக்குத் துக்கம் தருபவனாகவும், அனைத்து உறவினர்களுக்கும் மகிழ்ச்சி தருபவனாகவும் இருப்பான்.
1.132.11
सुतं तेऽग्र्यं प्रदास्यामि सर्वामित्रविनाशनम् ।
इत्युक्तः कारैवो राजा वासवेन महात्मना ॥ १.१३२.११ ॥
'உனக்கு சிறந்த மகனைத் தருவேன், அவன் அனைத்து எதிரிகளையும் அழிப்பான்' என்று மகாத்மா வாசவனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட அரசன்...
1.132.12
उवाच कुन्तीं धर्मात्मा देवराजवचः स्मरन् ।
उदर्कस्तव कल्याणि तुष्टो देवगणेश्वरः ॥ १.१३२.१२ ॥
தர்மாத்மா தேவராஜனின் சொற்களை நினைவுகூர்ந்து குந்தியிடம் சொன்னார்: 'கல்யாணீ, உனக்கு நற்பயன் உண்டாகும்; தேவகணங்களின் ஈசுவரன் உன்மேல் மகிழ்ந்திருக்கிறார்.'
1.132.13
दातुमिच्छति ते पुत्रं यथा संकल्पितं त्वया ।
अतिमानुषकर्माणं यशस्विनमरिन्दमम् ॥ १.१३२.१३ ॥
நீ சங்கல்பித்தபடியே உனக்கு ஒரு மகனைக் கொடுக்க விரும்புகிறான்; அதிமானுஷ செயல்கள் செய்பவன், புகழ்பெற்றவன், எதிரிகளை அடக்குபவன்.
1.132.14
नीतिमन्तं महात्मानमादित्यसमतेजसम् ।
दुराधर्षं क्रियावन्तमतीवाद्भुतदर्शनम् ॥ १.१३२.१४ ॥
நீதிமானும், மகாத்மாவும், சூரியனுக்கு நிகரான ஒளியுடையவனும், வெல்லமுடியாதவனும், செயல்திறன் மிக்கவனும், மிக அற்புதமான தோற்றமுடையவனும்.
1.132.15
पुत्रं जनय सुश्रोणि धाम क्षत्रियतेजसाम् ।
लब्धः प्रसादो देवेन्द्रात्तमाह्वय शुचिस्मिते ॥ १.१३२.१५ ॥
அழகிய இடையுடையவளே, க்ஷத்திரிய தேஜஸின் இருப்பிடமான மகனைப் பெற்றெடு; தேவேந்திரனிடம் அருள் பெறப்பட்டது, தூய புன்னகையுடையவளே, அவனை அழைப்பாய்.
1.132.16
एवमुक्ता ततः शक्रमाजुहाव यशस्विनी ।
अथाजगाम देवेन्द्रो जनयामास चार्जुनम् ॥ १.१३२.१६ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் புகழ்பெற்ற அவள் சக்கரனை அழைத்தாள்; பின்னர் தேவேந்திரன் வந்து அர்ஜுனனை உண்டாக்கினான்.
1.132.17
उत्तराभ्यां तु पूर्वाभ्यां फल्गुनीभ्यां ततो दिवा ।
जातस्तु फाल्गुने मासि तेनासौ फल्गुनःस्मृतः ॥ १.१३२.१७ ॥
உத்தரா, பூர்வா, பால்குனி நட்சத்திரங்களில் பகலில் அவன் பிறந்தான்; பால்குன மாதத்தில் பிறந்ததால் அவன் 'பால்குனன்' என நினைவுகூரப்படுகிறான்.
1.132.18
जातमात्रे कुमारे तु सर्वभूतप्रहर्षिणी ।
सूतके वर्तमानां तां वागुवाचाशरीरिणी।
महागम्भीरनिर्घोषा नभो नादयती तदा ॥ १.१३२.१८ ॥
குமாரன் பிறந்ததும், சூதகத்திலிருந்த அவளிடம் எல்லா உயிர்களையும் மகிழ்விக்கும் ஒரு உடலற்ற குரல் பேசியது — மிகுந்த ஆழமான ஒலியால் வானத்தை எதிரொலித்தபடி.
1.132.19
शृण्वतां सर्वभूतानां तेषां चाश्रमवासिनाम् ।
कुन्तीमाभाष्य विस्पष्टमुवाचेदं शुचिस्मिताम् ॥ १.१३२.१९ ॥
எல்லா உயிர்களும், ஆசிரமத்தில் வசிப்பவர்களும் கேட்கும்படி, தூய புன்னகை கொண்ட குந்தியை அழைத்து அவள் தெளிவாக இவ்வாறு கூறினாள்.
1.132.20
कार्तवीर्यसमः कुन्ति शिवतुल्यपराक्रमः ।
एष शक्र इवाजय्यो यशस्ते प्रथयिष्यति ॥ १.१३२.२० ॥
குந்தியே, அவன் கார்த்தவீரியனுக்கு நிகரானவன்; சிவனின் வீரத்திற்கு ஒப்பானவன். இந்திரனைப் போல் வெல்ல முடியாதவன் உன் புகழைப் பரப்புவான்.
1.132.21
अदित्या विष्णुना प्रीतिर्यथाऽभूदभिवर्धिता ।
तथा विष्णुसमः प्रीतिं वर्धयिष्यति तेऽर्जुनः ॥ १.१३२.२१ ॥
விஷ்ணுவால் அதிதிக்கு அன்பு எவ்வாறு பெருகியதோ, அவ்வாறே விஷ்ணுவுக்கு நிகரான அர்ஜுனன் உனது அன்பைப் பெருக்குவான்.
1.132.22
एष मद्रान्वशे कृत्वा कुरूंश्च सह सोमकैः ।
चेदिकाशिकरूषांश्च कुरुलक्ष्मीं वहिष्यति ॥ १.१३२.२२ ॥
இவன் மத்ரர்களை வசப்படுத்தி, சோமகர்களுடன் குருக்களை, சேதி, காசி, ரூஷர்களையும் அடக்கி, குருக்களின் செல்வத்தைத் தாங்குவான்.
1.132.23
एतस्य भुजवीर्येण खाण्डवे हव्यवाहनः ।
मेदसा सर्वभूतानां तृप्तिं यास्यति वै पराम् ॥ १.१३२.२३ ॥
அவனுடைய புயபலத்தால் காண்டவ வனத்தில் அவியை ஏந்தும் அக்னி, எல்லா உயிர்களின் கொழுப்பினால் உயர்ந்த திருப்தியை அடைவான்.
1.132.24
ग्रामणीश्च महीपालानेष जित्वा महाबलः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति ॥ १.१३२.२४ ॥
இம்மகாபலன் வீரன், தன் சகோதரர்களுடன் கிராமத் தலைவர்களையும் அரசர்களையும் வென்று மூன்று மேத யாகங்களைச் செய்வான்.
1.132.25
जामदग्न्यसमः कुन्ति विष्णुतुल्यपराक्रमः ।
एष वीर्यवतां श्रेष्ठो भविष्यति महायशाः ॥ १.१३२.२५ ॥
குந்தியே, இவன் ஜாமதக்னியருக்கு (பரசுராமருக்கு) ஒப்பானவனும், விஷ்ணுவுக்கு இணையான வீரம் உடையவனுமாவான். வீரர்களில் சிறந்தவனும் மகா புகழ்பெற்றவனுமாக இவன் விளங்குவான்.
1.132.26
एष युद्धे महादेवं तोषयिष्यति शङ्करम् ।
अस्त्रं पाशुपतं नाम तस्मात्तुष्टादवाप्स्यति ॥ १.१३२.२६ ॥
இவன் போரில் மகாதேவரான சங்கரரை மகிழ்விப்பான்; அந்த மகிழ்ந்த சிவனிடமிருந்து பாசுபதம் என்ற அஸ்திரத்தைப் பெறுவான்.
1.132.27
निवातकवचा नाम दैत्या विबुधविद्विषः ।
शक्राज्ञया महाबाहुस्तान्वधिष्यति ते सुतः ॥ १.१३२.२७ ॥
நிவாதகவசர்கள் எனப்படும், தேவர்களின் பகைவர்களான அசுரர்களை இந்திரனின் ஆணையால் உன் மகாபாகுவான மகன் கொல்வான்.
1.132.28
तथा दिव्यानि चास्त्राणि निखिलेनाहरिष्यति ।
विप्रनष्टां श्रियं चायमाहर्ता पुरुषर्षभः ॥ १.१३२.२८ ॥
இவன் எல்லா தெய்வீக அஸ்திரங்களையும் முழுமையாகக் கொண்டுவருவான்; அந்தணர்களால் இழக்கப்பட்ட செல்வத்தையும் மீட்டுத் தருவான் — இவன் மனிதர்களில் சிறந்த வீரன்.
1.132.29
एतामत्यद्भुतां वाचं कुन्ती शुश्राव सूतके ।
वाचमुच्चरितामुच्चैस्तां निशम्य तपस्विनाम् ॥ १.१३२.२९ ॥
பிரசவ அறையில் குந்தி இந்த மிக அற்புதமான வாக்கைக் கேட்டாள்; தவசிகளால் உரத்த குரலில் சொல்லப்பட்ட அந்த வாக்கைக் கேட்டு —
1.132.30
बभूव पमो हर्षः शतशृङ्गनिवासिनाम् ।
तथा देवमहर्षीणां सेन्द्राणां च दिवौकसाम् ॥ १.१३२.३० ॥
சதசிருங்கத்தில் வசிப்பவர்களுக்கு பெரும் மகிழ்ச்சி உண்டானது; அதேபோல் இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களும் மகாமுனிவர்களும் மகிழ்ந்தனர்.
1.132.31
आकाशे दुन्दुभीनां च बभूव तुमुलः स्वनः ।
उदतिष्ठन्महाघोरः पुष्पवृष्टिभिरावृतः ॥ १.१३२.३१ ॥
ஆகாயத்தில் துந்துபிகளின் பேரொலி எழுந்தது; மிக பயங்கரமானது, மலர் மழையால் சூழப்பட்டது.
1.132.32
समवेत्य च देवानां गणाः पार्थमपूजयन् ।
काद्रवेया वैनतेया गन्धर्वाप्सरसस्तथा।
प्रजानां पतयः सर्वे सप्त चैव महर्षयः ॥ १.१३२.३२ ॥
தேவர் கூட்டங்கள் ஒன்றுகூடி பார்த்தனை (அர்ஜுனனை) கௌரவித்தனர்; கத்ரூவின் மக்களும், வினதையின் மக்களும், கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும், அனைத்து பிரஜாபதிகளும் ஏழு மகரிஷிகளும் அவ்வாறே.
1.132.33
भरद्वाजः खस्यपो गौतमश्च ।
विश्वामित्रो जमदग्निर्वसिष्ठः।
यश्चोदितो भास्करेऽभूत्प्रनष्टे ।
सोऽप्यत्रात्रिर्भगवानाजगाम ॥ १.१३२.३३ ॥
பரத்வாஜர், காசியபர், கௌதமர், விசுவாமித்திரர், ஜமதக்னி, வசிஷ்டர்; சூரியன் மறைந்தபோது தூண்டப்பட்ட பகவான் அத்ரியும் வந்தார்.
1.132.34
मरीचिरङ्गिराश्चैव पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
दक्षः प्रजापतिश्चैव गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ १.१३२.३४ ॥
மரீசி, அங்கிரஸ், புலஸ்தியர், புலகர், கிரது, தக்ஷ பிரஜாபதி; கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும் அவ்வாறே.
1.132.35
दिव्यमाल्याम्बरधराः सर्वालङ्कारभूषिताः ।
उपगायन्ति बीभत्सुं नृत्यन्तेऽप्सरसां गणाः ॥ १.१३२.३५ ॥
தெய்வீக மாலைகளும் ஆடைகளும் அணிந்து, அனைத்து ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்கள், பீபத்ஸுவை (அர்ஜுனனை) பாடுகின்றனர்; அப்சரஸ் கூட்டங்கள் நடனமாடுகின்றன.
1.132.36
तथा महर्षयश्चापि जेपुस्तत्र समन्ततः ।
गन्धर्वैः सहितः श्रीमान्प्रागायत च तुम्बुरुः ॥ १.१३२.३६ ॥
அவ்வாறே மகரிஷிகளும் அங்கு எங்கும் ஜபம் செய்தனர்; கந்தர்வர்களுடன் கூடிய செல்வமிகு தும்புரு உரக்கப் பாடினார்.
1.132.37
भीमसेनोग्रसेनौ च ऊर्णायुरनघस्तथा ।
गोपतिर्धृतराष्ट्रश्च सूर्यवर्चास्तथाष्टमः ॥ १.१३२.३७ ॥
பீமசேனன், உக்கிரசேனன், ஊர்ணாயு, அனகன், கோபதி, த்ருதராஷ்டிரன், மேலும் எட்டாவதாக சூர்யவர்ச்சஸ்.
1.132.38
युगपस्तृणपः कार्ष्णिर्नन्दिश्चित्ररथस्तथा ।
त्रयोदशः शालिशिराः पर्जन्यश्च चतुर्दशः ॥ १.१३२.३८ ॥
யுகபன், த்ருணபன், கார்ஷ்ணி, நந்தி, சித்ரரதன்; பதின்மூன்றாவது சாலிசிரஸ், பதினான்காவது பர்ஜன்யன்.
1.132.39
कलिः पञ्चदशश्चैव नारदश्चात्र षोडशः ।
ऋत्वा बृहत्त्वा बृहकः करालश्च महामनाः ॥ १.१३२.३९ ॥
பதினைந்தாவது கலி; பதினாறாவது நாரதன்; ரத்வா, பிருஹத்த்வா, பிருஹகன், கராளன், மகாமனஸ்.
1.132.40
ब्रह्मचारी बहुगुणः सुवर्णश्चेति विश्रुतः ।
विश्वावसुर्भुमन्युश्च सुचन्द्रश्च शरुस्तथा ॥ १.१३२.४० ॥
பிரம்மசாரி, பல குணங்கள் நிறைந்த சுவர்ணன் என்று புகழ்பெற்றவன்; விஸ்வாவசு, பூமன்யு, சுசந்திரன், சரு ஆகியோரும்.
1.132.41
गीतमाधुर्यसंपन्नौ विख्यातौ च हहाहुहू ।
इत्येते देवगन्धर्वा जग्मुस्तत्र नराधिप ॥ १.१३२.४१ ॥
இனிய இசையில் சிறந்த இரண்டு புகழ்பெற்றவர்கள் ஹஹா, ஹுஹூ; இவ்வாறு இந்த தேவ கந்தர்வர்கள், ஓ மன்னா, அங்கு சென்றனர்.
1.132.42
तथैवाप्सरसो हृष्टाः सर्वालङ्कारभूषिताः ।
ननृतुर्वै महाभागा जगुश्चायतलोचनाः ॥ १.१३२.४२ ॥
அதேபோல் மகிழ்ச்சியடைந்த அப்சரஸ்கள், எல்லா அணிகலன்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மகாபாக்கியவதிகளாய் நடனமாடினர்; நீண்ட கண்களையுடையவர்கள் பாடினர்.
1.132.43
अनूचानाऽनवद्या च गुणमुख्या गुणावरा ।
अद्रिका च तथा सोमा मिश्रकेशी त्वलम्बुषा ॥ १.१३२.४३ ॥
அனூசானா, குற்றமற்றவள், குணங்களில் சிறந்தவள், குணங்களில் குறைந்தவள், அத்ரிகா, சோமா, மிஸ்ரகேசி, அலம்புஷா ஆகியோர்.
1.132.44
मरीचिः शुचिका चैव विद्युत्पर्णा तिलोत्तमा ।
अम्बिका लक्षणा क्षेमा देवी रम्भा मनोरमा ॥ १.१३२.४४ ॥
மரீசி, சுசிகா, வித்யுத்பர்ணா, திலோத்தமா, அம்பிகா, லட்சணா, க்ஷேமா, தேவி ரம்பா, மனோரமா.
1.132.45
असिता च सुबाहुश्च सुप्रिया च वपुस्तथा ।
पुण्डरीका सुगन्धा च सुरसा च प्रमाथिनी ॥ १.१३२.४५ ॥
அசிதா, சுபாகு, சுப்ரியா, வபு, புண்டரீகா, சுகந்தா, சுரசா, பிரமாதினி.
1.132.46
काम्या शारद्वती चैव ननृतुस्तत्र संघशः ।
मेनका सहजन्या च कर्णिका पुञ्जिकस्थला ॥ १.१३२.४६ ॥
காம்யா, சாரத்வதி ஆகியோரும் அங்கே குழுக்களாக நடனமாடினர். மேனகா, சஹஜன்யா, கர்ணிகா, புஞ்சிகஸ்தலா.
1.132.47
ऋतुस्थला घृताची च विश्वाची पूर्वचित्त्यपि ।
उम्लोचेति च विख्याता प्रम्लोचेति च ता दश ॥ १.१३२.४७ ॥
ருதுஸ்தலா, கிருதாசி, விஸ்வாசி, பூர்வசித்தி, புகழ்பெற்ற உம்லோசா, பிரம்லோசா ஆகிய இவர்கள் பத்துப் பேர்.
1.132.48
उर्वश्येकादशी तासां जगुश्चायतलोचनाः ।
धाताऽर्यमा च मित्रश्च वरुणोंऽशो भगस्तथा ॥ १.१३२.४८ ॥
அவர்களில் பதினோராமவளாக உர்வசி இருந்தாள். நீண்ட கண்களையுடைய அவர்கள் பாடினர். தாதா, அர்யமா, மித்ரன், வருணன், அம்சன், பகன் ஆகியோரும்.
1.132.49
इन्द्रो विवस्वान्पूषा च पर्जन्यो दशमः स्मृतः ।
ततस्त्वष्टा ततो विष्णुरजघन्यो जघन्यजः ॥ १.१३२.४९ ॥
இந்திரன், விவஸ்வான், பூஷா, பர்ஜன்யன் பத்தாமவனாக நினைவுகூரப்படுகின்றனர். பின்னர் த்வஷ்டா, பின்னர் விஷ்ணு — கடைசியில் பிறந்தவர், ஆனால் கடைசியானவர் அல்லாதவர்.
1.132.50
इत्येते द्वादशादित्या ज्वलन्तः सूर्यवर्चसः ॥ १.१३२.५० ॥
இவ்வாறு இவர்கள் பன்னிரண்டு ஆதித்தியர்கள், சூரியனின் ஒளியுடன் ஒளிர்பவர்கள்.
1.132.51
मृगव्याधश्च सर्पश्च निर्ऋतिश्च महायशाः ।
अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी च परंतप ॥ १.१३२.५१ ॥
மிருகவ்யாதன், சர்ப்பன், மகாயசஸ்வியான நிர்ருதி; அஜைகபாதன், அஹிர்புத்ன்யன், பினாகி — ஓ பரந்தபா.
1.132.52
दहनोऽथेश्वरश्चैव कपाली च विशांपते ।
स्थाणुर्भगश्च भगवान्रुद्रास्तत्रावतस्थिरे ॥ १.१३२.५२ ॥
தஹனன், பின்னர் ஈஸ்வரன், கபாலி, ஓ மனிதர்களின் தலைவா; ஸ்தாணு, பகன், பகவான் — அங்கே ருத்திரர்கள் நின்றனர்.
1.132.53
अश्विनौ वसवश्चाष्टौ मरुतश्च महाबलाः ।
विश्वेदेवास्तथा साध्यास्तत्रासन्परितः स्थिताः ॥ १.१३२.५३ ॥
இரு அசுவினிகள், எட்டு வசுக்கள், வலிமைமிக்க மருத்துக்கள், விஸ்வதேவர்கள், சாத்தியர்கள் — அவர்கள் அங்கு சுற்றிலும் நின்றிருந்தனர்.
1.132.54
कर्कोटकोऽथ सर्पश्च वासुकिश्च भुजङ्गमः ।
कच्छपश्चाथ कुण्डश्च तक्षकश्च महोरगः ॥ १.१३२.५४ ॥
கர்கோடகன், பின்னர் சர்ப்பன், வாசுகி எனும் பாம்பு; கச்சபன், பின்னர் குண்டன், மகோரகன் தக்ஷகனும்.
1.132.55
आययुस्तपसा युक्ता महाक्रोधा महाबलाः ।
एते चान्ये च बहवस्तत्र नागा व्यवस्थिताः ॥ १.१३२.५५ ॥
தவத்தால் நிறைந்தவர்களும், பெரும் சினமும் பெரும் வலிமையும் கொண்டவர்களுமாக அவர்கள் வந்தனர். இவர்களும் வேறு பல நாகங்களும் அங்கே நின்றிருந்தன.
1.132.56
तार्क्ष्यश्चारिष्टनेमिश्च गरुडश्चासितध्वजः ।
अरुणश्चारुणिश्चैव वैनतेया व्यवस्थिताः ॥ १.१३२.५६ ॥
தார்க்ஷ்யனும், அரிஷ்டநேமியும், கருடனும், அசிதத்வஜனும், அருணனும், அருணியும் ஆகிய வினதையின் மைந்தர்கள் அங்கே நின்றிருந்தனர்.
1.132.57
तांश्च देवगणान्सर्वांस्तपःसिद्धा महर्षयः ।
विमानगिर्यग्रगतान्ददृशुर्नेतरे जनाः ॥ १.१३२.५७ ॥
அந்த எல்லா தேவகணங்களையும், விமானங்களிலும் மலை உச்சிகளிலும் சென்றவர்களையும், தவத்தால் சித்தி பெற்ற மகரிஷிகள் கண்டனர்; மற்றவர்கள் காணவில்லை.
1.132.58
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं विस्मिता मुनिसत्तमाः ।
अधिकां स्म ततो वृत्तिमवर्तन्पाण्डवं प्रति ॥ १.१३२.५८ ॥
அந்த பெரும் அதிசயத்தைக் கண்டு வியப்புற்ற முனிவர்களில் சிறந்தோர், அப்போது பாண்டுவின் மீது மேலும் மிகுந்த அன்புடன் நடந்துகொண்டனர்.
1.132.59
पाण्डुः प्रीतेन मनसा देवतादीनपूजयत् ।
पाण्डुना पूजिता देवाः प्रत्यूचुर्नरसत्तमम् ॥ १.१३२.५९ ॥
பாண்டு மகிழ்ந்த மனத்துடன் தேவர்களையும் மற்றவர்களையும் வழிபட்டான். பாண்டுவால் வழிபடப்பட்ட தேவர்கள் அந்த நரர்களில் சிறந்தவனுக்குப் பதில் சொன்னார்கள்.
1.132.60
प्रादुर्बूतो ह्ययं धर्मो देवतानां प्रसादतः ।
मातरिश्वा ह्ययं भीमो बलवानरिमर्दनः ॥ १.१३२.६० ॥
இவன் தர்மம், தேவர்களின் அருளால் தோன்றியவன். இவன் பலசாலியும் பகைவரை நசுக்குபவனுமான பீமன், மாதரிஷ்வா (வாயு) ஆவான்.
1.132.61
साक्षादिन्द्रः स्वयं जातः प्रसादाच्च शतक्रतोः ।
पितृत्वाद्देवतानां हि नास्ति पुण्यतरस्त्वया ॥ १.१३२.६१ ॥
சதக்ரதுவின் அருளால் நேரடியாக இந்திரனே தானாகப் பிறந்தான்; தேவர்களின் தந்தைமையால் உன்னை விடப் புண்ணியவான் எவரும் இல்லை.
1.132.62
पितॄणामृणनिर्मुक्तः स्वर्गं प्राप्स्यसि पुण्यभाक् ।
इत्युक्त्वा देवताः सर्वा विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ १.१३२.६२ ॥
முன்னோர்களின் கடனிலிருந்து விடுபட்டு, புண்ணியத்தின் பங்குதாரனாய் நீ சொர்க்கத்தை அடைவாய். இவ்வாறு கூறிவிட்டு தேவர்கள் அனைவரும் வந்த வழியே சென்றனர்.
1.132.63
पाण्डुस्तु पुनरेवैनां पुत्रलोभान्महायशाः ।
प्रादिशद्दर्शनीयार्थी कुन्ती त्वेनमथाब्रवीत् ॥ १.१३२.६३ ॥
ஆனால் பெரும் புகழ்பெற்ற பாண்டு, புதல்வர் ஆசையால், அழகிய சந்ததியை விரும்பி, மீண்டும் அவளை வற்புறுத்தினான்; அப்போது குந்தி அவனிடம் கூறினாள்.
1.132.64
नातश्चतुर्थं प्रसवमापस्त्वपि वदन्त्युत ।
अतःपरं स्वैरिणी स्याद्बन्धकी पञ्चमे भवेत् ॥ १.१३२.६४ ॥
இதற்குப் பிறகு நான்காவது பிரசவம் இல்லை என்று அறிஞர்களும் கூறுகின்றனர்; இதற்கு அப்பால் அவள் தேவடியாளாகவும், ஐந்தாவதில் விலைமகளாகவும் ஆவாள்.
1.132.65
स त्वं विद्वन्धर्ममिममधिगम्य कथं नु माम् ।
अपत्यार्थं समुत्क्रम्य प्रमादादिव भाषसे ॥ १.१३२.६५ ॥
நீ அறிஞன்; இந்த தர்மத்தை அறிந்திருந்தும், சந்ததிக்காக வரம்பை மீறி என்னிடம் எப்படி, கவனக்குறைவினால் பேசுவது போல பேசுகிறாய்?