മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.132.1
जाते बलवतां श्रेष्ठे पाण्डुश्चिन्तापरोऽभवत् ।
कथमन्यो मम सुतो लोके श्रेष्ठो भवेदिति ॥ १.१३२.१ ॥
ബലവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ ജനിച്ചപ്പോൾ പാണ്ഡു ചിന്താകുലനായി—ലോകത്തിൽ എന്റെ മറ്റൊരു പുത്രൻ എങ്ങനെ ശ്രേഷ്ഠനാകും എന്ന്.
1.132.2
दैवे पुरुषकारे च लोकोऽयं संप्रतिष्ठितः ।
तत्र दैवं तु विधिना कालयुक्तेन लभ्यते ॥ १.१३२.२ ॥
ഈ ലോകം ദൈവത്തിലും പുരുഷപ്രയത്നത്തിലും ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു; അവയിൽ ദൈവം വിധിപ്രകാരം കാലത്തോടു ചേർന്ന് ലഭിക്കുന്നു.
1.132.3
इन्द्रो हि राजा देवानां प्रधान इति नः श्रुतम् ।
अप्रमेयबलोत्साहो वीर्यवानमितद्युतिः ॥ १.१३२.३ ॥
ദേവന്മാരുടെ രാജാവും പ്രധാനനും ഇന്ദ്രനാണെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്—അളവറ്റ ബലവും ഉത്സാഹവും വീര്യവും അതിരറ്റ തേജസ്സും ഉള്ളവൻ.
1.132.4
तं तोषयित्वा तपसा पुत्रं लप्स्ये महाबलम् ।
यं दास्यति स मे पुत्रं स वीरयान्भविष्यति ॥ १.१३२.४ ॥
തപസ്സുകൊണ്ട് അവനെ പ്രസാദിപ്പിച്ച് മഹാബലവാനായ ഒരു പുത്രനെ ഞാൻ നേടും; എനിക്ക് പുത്രനെ നൽകുന്നവൻ ആ പുത്രനെ വീരനാക്കും.
1.132.5
अमानुषान्मानुषांश्च संग्रामे स हनिष्यति ।
कर्मणा मनसा वाचा तस्मात्तप्स्ये महत्तपः ॥ १.१३२.५ ॥
അവൻ യുദ്ധത്തിൽ അമാനുഷരെയും മാനുഷരെയും സംഹരിക്കും; അതിനാൽ കർമ്മത്താലും മനസ്സാലും വാക്കാലും ഞാൻ മഹാതപസ്സ് ചെയ്യും.
1.132.6
ततः पाण्डुर्महाराजो मन्त्रयित्वा महर्षिभिः ।
दिदेश कुन्त्याः कौरव्यो व्रतं सांवत्सरं शुभम् ॥ १.१३२.६ ॥
അപ്പോൾ മഹാരാജാവായ പാണ്ഡു മഹർഷിമാരുമായി ആലോചിച്ച് കൗരവനായ അവൻ കുന്തിക്ക് ഒരു വർഷം നീളുന്ന ശുഭവ്രതം നിർദ്ദേശിച്ചു.
1.132.7
आत्मना च महाबाहुरेकपादस्थितोऽभवत् ।
उग्रं स तप आस्थाय परमेण समाधिना ॥ १.१३२.७ ॥
മഹാബാഹുവായ അദ്ദേഹം സ്വയം ഒറ്റക്കാലിൽ നിന്നു. ഉഗ്രമായ തപസ്സ് സ്വീകരിച്ച് പരമമായ സമാധിയോടെ അദ്ദേഹം നിലകൊണ്ടു.
1.132.8
आरिराधयिषुर्देवं त्रिदशानां तमीश्वरम् ।
सूर्येण सह धर्मात्मा पर्यतप्यत भारत ॥ १.१३२.८ ॥
ത്രിദശന്മാരുടെ ആ ഈശ്വരനായ ദേവനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഭാരതാ, ധർമാത്മാവ് സൂര്യനോടൊപ്പം തപസ്സു ചെയ്തു.
1.132.9
तं तु कालेन महता वासवः प्रत्यपद्यत ।
पुत्रं तव प्रदास्यामि त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ १.१३२.९ ॥
ദീർഘകാലത്തിനു ശേഷം വാസവൻ അദ്ദേഹത്തിന് പ്രത്യക്ഷനായി. 'മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധനായ ഒരു പുത്രനെ ഞാൻ നിനക്കു തരും' എന്നു പറഞ്ഞു.
1.132.10
ब्राह्मणानां गवां चैव सुहृदां चार्थसाधकम् ।
दुर्हृदां शोकजननं सर्वबान्धवनन्दनम् ॥ १.१३२.१० ॥
ബ്രാഹ്മണർക്കും പശുക്കൾക്കും സുഹൃത്തുക്കളുടെ കാര്യം സാധിപ്പിക്കുന്നവനും, ശത്രുക്കൾക്ക് ദുഃഖം നൽകുന്നവനും, എല്ലാ ബന്ധുക്കൾക്കും സന്തോഷം നൽകുന്നവനുമായിരിക്കും.
1.132.11
सुतं तेऽग्र्यं प्रदास्यामि सर्वामित्रविनाशनम् ।
इत्युक्तः कारैवो राजा वासवेन महात्मना ॥ १.१३२.११ ॥
'നിനക്ക് ശ്രേഷ്ഠനായ ഒരു പുത്രനെ ഞാൻ തരും, അവൻ സർവ ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കും' എന്ന് മഹാത്മാവായ വാസവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ രാജാവ്...
1.132.12
उवाच कुन्तीं धर्मात्मा देवराजवचः स्मरन् ।
उदर्कस्तव कल्याणि तुष्टो देवगणेश्वरः ॥ १.१३२.१२ ॥
ധർമാത്മാവ് ദേവരാജന്റെ വാക്കുകൾ ഓർത്ത് കുന്തിയോടു പറഞ്ഞു: 'കല്യാണീ, നിനക്ക് നല്ല ഫലമുണ്ടാകും; ദേവഗണങ്ങളുടെ ഈശ്വരൻ നിന്നിൽ സന്തുഷ്ടനാണ്.'
1.132.13
दातुमिच्छति ते पुत्रं यथा संकल्पितं त्वया ।
अतिमानुषकर्माणं यशस्विनमरिन्दमम् ॥ १.१३२.१३ ॥
നീ സങ്കൽപിച്ചതുപോലെ ഒരു പുത്രനെ നിനക്ക് നൽകാൻ അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു — അതിമാനുഷ കർമ്മങ്ങളുള്ളവനും യശസ്വിയും ശത്രുനിഗ്രഹിയും.
1.132.14
नीतिमन्तं महात्मानमादित्यसमतेजसम् ।
दुराधर्षं क्रियावन्तमतीवाद्भुतदर्शनम् ॥ १.१३२.१४ ॥
നീതിമാനും മഹാത്മാവും സൂര്യതേജസ്സിന് തുല്യനും അജേയനും കർമ്മനിഷ്ഠനും അത്യദ്ഭുത രൂപമുള്ളവനുമായവൻ.
1.132.15
पुत्रं जनय सुश्रोणि धाम क्षत्रियतेजसाम् ।
लब्धः प्रसादो देवेन्द्रात्तमाह्वय शुचिस्मिते ॥ १.१३२.१५ ॥
സുന്ദരമായ അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, ക്ഷത്രിയതേജസ്സിന്റെ ആശ്രയമായ പുത്രനെ പ്രസവിക്കുക; ദേവേന്ദ്രന്റെ പ്രസാദം ലഭിച്ചു, ശുചിസ്മിതേ, അവനെ വിളിക്കുക.
1.132.16
एवमुक्ता ततः शक्रमाजुहाव यशस्विनी ।
अथाजगाम देवेन्द्रो जनयामास चार्जुनम् ॥ १.१३२.१६ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ യശസ്വിനിയായ അവൾ ശക്രനെ വിളിച്ചു; അപ്പോൾ ദേവേന്ദ്രൻ വന്ന് അർജുനനെ ജനിപ്പിച്ചു.
1.132.17
उत्तराभ्यां तु पूर्वाभ्यां फल्गुनीभ्यां ततो दिवा ।
जातस्तु फाल्गुने मासि तेनासौ फल्गुनःस्मृतः ॥ १.१३२.१७ ॥
ഉത്തര, പൂർവ, ഫൽഗുനി നക്ഷത്രങ്ങളിൽ പകൽ അവൻ ജനിച്ചു; ഫാൽഗുന മാസത്തിൽ ജനിച്ചതിനാൽ അവൻ 'ഫൽഗുനൻ' എന്നറിയപ്പെട്ടു.
1.132.18
जातमात्रे कुमारे तु सर्वभूतप्रहर्षिणी ।
सूतके वर्तमानां तां वागुवाचाशरीरिणी।
महागम्भीरनिर्घोषा नभो नादयती तदा ॥ १.१३२.१८ ॥
കുമാരൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, സൂതകത്തിലിരുന്ന അവളോട് സർവഭൂതങ്ങളെയും ആനന്ദിപ്പിക്കുന്ന ഒരു അശരീരവാണി പറഞ്ഞു — മഹാഗംഭീര ഘോഷത്താൽ ആകാശത്തെ മുഴക്കിക്കൊണ്ട്.
1.132.19
शृण्वतां सर्वभूतानां तेषां चाश्रमवासिनाम् ।
कुन्तीमाभाष्य विस्पष्टमुवाचेदं शुचिस्मिताम् ॥ १.१३२.१९ ॥
എല്ലാ ജീവികളും ആശ്രമവാസികളും കേൾക്കെ, ശുചിയായ പുഞ്ചിരിയുള്ള കുന്തിയെ വിളിച്ച് വ്യക്തമായി ഇതു പറഞ്ഞു.
1.132.20
कार्तवीर्यसमः कुन्ति शिवतुल्यपराक्रमः ।
एष शक्र इवाजय्यो यशस्ते प्रथयिष्यति ॥ १.१३२.२० ॥
കുന്തീ, അവൻ കാർത്തവീര്യനു തുല്യനാണ്; ശിവന്റെ പരാക്രമത്തിനു സമനായവൻ. ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ അജയ്യനായ അവൻ നിന്റെ യശസ്സ് പരത്തും.
1.132.21
अदित्या विष्णुना प्रीतिर्यथाऽभूदभिवर्धिता ।
तथा विष्णुसमः प्रीतिं वर्धयिष्यति तेऽर्जुनः ॥ १.१३२.२१ ॥
വിഷ്ണുവിനാൽ അദിതിക്ക് പ്രീതി എങ്ങനെ വർധിച്ചുവോ, അതുപോലെ വിഷ്ണുവിനു തുല്യനായ അർജുനൻ നിന്റെ പ്രീതി വർധിപ്പിക്കും.
1.132.22
एष मद्रान्वशे कृत्वा कुरूंश्च सह सोमकैः ।
चेदिकाशिकरूषांश्च कुरुलक्ष्मीं वहिष्यति ॥ १.१३२.२२ ॥
ഇവൻ മദ്രരെ വശത്താക്കി, സോമകരോടൊപ്പം കുരുക്കളെയും, ചേദി, കാശി, രൂഷന്മാരെയും കീഴടക്കി കുരുലക്ഷ്മിയെ വഹിക്കും.
1.132.23
एतस्य भुजवीर्येण खाण्डवे हव्यवाहनः ।
मेदसा सर्वभूतानां तृप्तिं यास्यति वै पराम् ॥ १.१३२.२३ ॥
അവന്റെ ഭുജബലത്താൽ ഖാണ്ഡവത്തിൽ ഹവ്യവാഹനനായ അഗ്നി സർവഭൂതങ്ങളുടെ മേദസ്സു കൊണ്ട് പരമമായ തൃപ്തി നേടും.
1.132.24
ग्रामणीश्च महीपालानेष जित्वा महाबलः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति ॥ १.१३२.२४ ॥
ഈ മഹാബലനായ വീരൻ സഹോദരരോടൊപ്പം ഗ്രാമത്തലവന്മാരെയും രാജാക്കന്മാരെയും ജയിച്ച് മൂന്നു മേധയാഗങ്ങൾ നടത്തും.
1.132.25
जामदग्न्यसमः कुन्ति विष्णुतुल्यपराक्रमः ।
एष वीर्यवतां श्रेष्ठो भविष्यति महायशाः ॥ १.१३२.२५ ॥
ഹേ കുന്തീ, ഇവൻ ജാമദഗ്ന്യനു (പരശുരാമനു) സമനും വിഷ്ണുവിനു തുല്യമായ പരാക്രമമുള്ളവനുമായിരിക്കും. വീരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായി മഹായശസ്വിയായി ഇവൻ വിളങ്ങും.
1.132.26
एष युद्धे महादेवं तोषयिष्यति शङ्करम् ।
अस्त्रं पाशुपतं नाम तस्मात्तुष्टादवाप्स्यति ॥ १.१३२.२६ ॥
ഇവൻ യുദ്ധത്തിൽ മഹാദേവനായ ശങ്കരനെ പ്രസാദിപ്പിക്കും; ആ പ്രസന്നനായ ശിവനിൽ നിന്ന് പാശുപതം എന്ന അസ്ത്രം ഇവൻ നേടും.
1.132.27
निवातकवचा नाम दैत्या विबुधविद्विषः ।
शक्राज्ञया महाबाहुस्तान्वधिष्यति ते सुतः ॥ १.१३२.२७ ॥
ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളായ നിവാതകവചർ എന്ന ദൈത്യരെ ഇന്ദ്രന്റെ ആജ്ഞയാൽ നിന്റെ മഹാബാഹുവായ പുത്രൻ വധിക്കും.
1.132.28
तथा दिव्यानि चास्त्राणि निखिलेनाहरिष्यति ।
विप्रनष्टां श्रियं चायमाहर्ता पुरुषर्षभः ॥ १.१३२.२८ ॥
ഇവൻ ദിവ്യമായ എല്ലാ അസ്ത്രങ്ങളും പൂർണ്ണമായി കൊണ്ടുവരും; ബ്രാഹ്മണരാൽ നഷ്ടപ്പെട്ട ശ്രീയെയും ഇവൻ തിരികെ കൊണ്ടുവരും — ഇവൻ പുരുഷന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനാണ്.
1.132.29
एतामत्यद्भुतां वाचं कुन्ती शुश्राव सूतके ।
वाचमुच्चरितामुच्चैस्तां निशम्य तपस्विनाम् ॥ १.१३२.२९ ॥
പ്രസവമുറിയിൽ കുന്തി ഈ അത്യദ്ഭുതമായ വാക്ക് കേട്ടു; തപസ്വികൾ ഉച്ചത്തിൽ ഉച്ചരിച്ച ആ വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ —
1.132.30
बभूव पमो हर्षः शतशृङ्गनिवासिनाम् ।
तथा देवमहर्षीणां सेन्द्राणां च दिवौकसाम् ॥ १.१३२.३० ॥
ശതശൃംഗ പർവതവാസികൾക്ക് വലിയ സന്തോഷമുണ്ടായി; അതുപോലെ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പമുള്ള ദേവന്മാർക്കും മഹർഷിമാർക്കും.
1.132.31
आकाशे दुन्दुभीनां च बभूव तुमुलः स्वनः ।
उदतिष्ठन्महाघोरः पुष्पवृष्टिभिरावृतः ॥ १.१३२.३१ ॥
ആകാശത്ത് ദുന്ദുഭികളുടെ ഘോരമായ തുമുലശബ്ദം ഉയർന്നു; പുഷ്പവൃഷ്ടിയാൽ മൂടപ്പെട്ടതായിരുന്നു.
1.132.32
समवेत्य च देवानां गणाः पार्थमपूजयन् ।
काद्रवेया वैनतेया गन्धर्वाप्सरसस्तथा।
प्रजानां पतयः सर्वे सप्त चैव महर्षयः ॥ १.१३२.३२ ॥
ദേവഗണങ്ങൾ ഒന്നുചേർന്ന് പാർത്ഥനെ (അർജുനനെ) പൂജിച്ചു; കദ്രുവിന്റെ മക്കളും വിനതയുടെ മക്കളും ഗന്ധർവരും അപ്സരസ്സുകളും, എല്ലാ പ്രജാപതികളും ഏഴു മഹർഷിമാരും.
1.132.33
भरद्वाजः खस्यपो गौतमश्च ।
विश्वामित्रो जमदग्निर्वसिष्ठः।
यश्चोदितो भास्करेऽभूत्प्रनष्टे ।
सोऽप्यत्रात्रिर्भगवानाजगाम ॥ १.१३२.३३ ॥
ഭരദ്വാജൻ, കശ്യപൻ, ഗൗതമൻ, വിശ്വാമിത്രൻ, ജമദഗ്നി, വസിഷ്ഠൻ; സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചപ്പോൾ പ്രേരിതനായ ഭഗവാൻ അത്രിയും വന്നു.
1.132.34
मरीचिरङ्गिराश्चैव पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
दक्षः प्रजापतिश्चैव गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ १.१३२.३४ ॥
മരീചി, അംഗിരസ്സ്, പുലസ്ത്യൻ, പുലഹൻ, ക്രതു, ദക്ഷ പ്രജാപതി; ഗന്ധർവരും അപ്സരസ്സുകളും അതുപോലെ.
1.132.35
दिव्यमाल्याम्बरधराः सर्वालङ्कारभूषिताः ।
उपगायन्ति बीभत्सुं नृत्यन्तेऽप्सरसां गणाः ॥ १.१३२.३५ ॥
ദിവ്യമാലകളും വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ച്, സർവാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച്, ബീഭത്സുവിനെ (അർജുനനെ) പാടിപ്പുകഴ്ത്തുന്നു; അപ്സരസ്സുകളുടെ സംഘങ്ങൾ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു.
1.132.36
तथा महर्षयश्चापि जेपुस्तत्र समन्ततः ।
गन्धर्वैः सहितः श्रीमान्प्रागायत च तुम्बुरुः ॥ १.१३२.३६ ॥
അതുപോലെ മഹർഷിമാർ അവിടെയെല്ലാം ജപിച്ചു; ഗന്ധർവരോടൊപ്പം ശ്രീമാനായ തുംബുരു ഉച്ചത്തിൽ പാടി.
1.132.37
भीमसेनोग्रसेनौ च ऊर्णायुरनघस्तथा ।
गोपतिर्धृतराष्ट्रश्च सूर्यवर्चास्तथाष्टमः ॥ १.१३२.३७ ॥
ഭീമസേനൻ, ഉഗ്രസേനൻ, ഊർണായു, അനഘൻ, ഗോപതി, ധൃതരാഷ്ട്രൻ, എട്ടാമനായ സൂര്യവർച്ചസ്.
1.132.38
युगपस्तृणपः कार्ष्णिर्नन्दिश्चित्ररथस्तथा ।
त्रयोदशः शालिशिराः पर्जन्यश्च चतुर्दशः ॥ १.१३२.३८ ॥
യുഗപൻ, തൃണപൻ, കാർഷ്ണി, നന്ദി, ചിത്രരഥൻ; പതിമൂന്നാമൻ ശാലിശിരസ്, പതിന്നാലാമൻ പർജന്യൻ.
1.132.39
कलिः पञ्चदशश्चैव नारदश्चात्र षोडशः ।
ऋत्वा बृहत्त्वा बृहकः करालश्च महामनाः ॥ १.१३२.३९ ॥
പതിനഞ്ചാമൻ കലി, പതിനാറാമൻ നാരദൻ; ഋത്വാ, ബൃഹത്ത്വാ, ബൃഹകൻ, കരാളൻ, മഹാമനസ്.
1.132.40
ब्रह्मचारी बहुगुणः सुवर्णश्चेति विश्रुतः ।
विश्वावसुर्भुमन्युश्च सुचन्द्रश्च शरुस्तथा ॥ १.१३२.४० ॥
ബ്രഹ്മചാരി, ബഹുഗുണൻ, സുവർണൻ എന്നു പ്രസിദ്ധൻ; വിശ്വാവസു, ഭുമന്യു, സുചന്ദ്രൻ, ശരു എന്നിവരും.
1.132.41
गीतमाधुर्यसंपन्नौ विख्यातौ च हहाहुहू ।
इत्येते देवगन्धर्वा जग्मुस्तत्र नराधिप ॥ १.१३२.४१ ॥
ഗീതമാധുര്യസമ്പന്നരായ പ്രസിദ്ധരായ ഹഹാ, ഹുഹു; ഇപ്രകാരം ഈ ദേവഗന്ധർവന്മാർ, ഹേ നരാധിപാ, അവിടെ പോയി.
1.132.42
तथैवाप्सरसो हृष्टाः सर्वालङ्कारभूषिताः ।
ननृतुर्वै महाभागा जगुश्चायतलोचनाः ॥ १.१३२.४२ ॥
അതുപോലെ ആനന്ദിച്ച അപ്സരസ്സുകൾ, സർവാലങ്കാരങ്ങളാൽ അലംകൃതരായി, മഹാഭാഗ്യവതികളായി നൃത്തം ചെയ്തു; നീണ്ട കണ്ണുകളുള്ളവർ പാടി.
1.132.43
अनूचानाऽनवद्या च गुणमुख्या गुणावरा ।
अद्रिका च तथा सोमा मिश्रकेशी त्वलम्बुषा ॥ १.१३२.४३ ॥
അനൂചാന, കുറ്റമറ്റവൾ, ഗുണങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായവൾ, ഗുണങ്ങളിൽ താഴ്ന്നവൾ, അദ്രികയും സോമയും മിശ്രകേശിയും അലംബുഷയും.
1.132.44
मरीचिः शुचिका चैव विद्युत्पर्णा तिलोत्तमा ।
अम्बिका लक्षणा क्षेमा देवी रम्भा मनोरमा ॥ १.१३२.४४ ॥
മരീചിയും ശുചികയും, വിദ്യുത്പർണയും തിലോത്തമയും, അംബികയും ലക്ഷണയും ക്ഷേമയും, ദേവി രംഭയും മനോരമയും.
1.132.45
असिता च सुबाहुश्च सुप्रिया च वपुस्तथा ।
पुण्डरीका सुगन्धा च सुरसा च प्रमाथिनी ॥ १.१३२.४५ ॥
അസിതയും സുബാഹുവും, സുപ്രിയയും വപുവും, പുണ്ഡരീകയും സുഗന്ധയും സുരസയും പ്രമാഥിനിയും.
1.132.46
काम्या शारद्वती चैव ननृतुस्तत्र संघशः ।
मेनका सहजन्या च कर्णिका पुञ्जिकस्थला ॥ १.१३२.४६ ॥
കാമ്യയും ശാരദ്വതിയും അവിടെ സംഘങ്ങളായി നൃത്തം ചെയ്തു. മേനകയും സഹജന്യയും കർണികയും പുഞ്ജികസ്ഥലയും.
1.132.47
ऋतुस्थला घृताची च विश्वाची पूर्वचित्त्यपि ।
उम्लोचेति च विख्याता प्रम्लोचेति च ता दश ॥ १.१३२.४७ ॥
ഋതുസ്ഥലയും ഘൃതാചിയും വിശ്വാചിയും പൂർവചിത്തിയും, ഉമ്ലോചയെന്നും പ്രമ്ലോചയെന്നും പ്രസിദ്ധരായവരും — ഇവർ പത്തുപേർ.
1.132.48
उर्वश्येकादशी तासां जगुश्चायतलोचनाः ।
धाताऽर्यमा च मित्रश्च वरुणोंऽशो भगस्तथा ॥ १.१३२.४८ ॥
അവരിൽ പതിനൊന്നാമത്തവൾ ഉർവശി. വിശാലനേത്രകൾ പാടി. ധാതാവും അര്യമാവും മിത്രനും വരുണനും അംശനും ഭഗനും.
1.132.49
इन्द्रो विवस्वान्पूषा च पर्जन्यो दशमः स्मृतः ।
ततस्त्वष्टा ततो विष्णुरजघन्यो जघन्यजः ॥ १.१३२.४९ ॥
ഇന്ദ്രൻ, വിവസ്വാൻ, പൂഷാവ്, പർജന്യൻ പത്താമനായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. പിന്നെ ത്വഷ്ടാവ്, പിന്നെ വിഷ്ണു — അവസാനത്തവനല്ലാത്തവൻ, അവസാനം ജനിച്ചവൻ.
1.132.50
इत्येते द्वादशादित्या ज्वलन्तः सूर्यवर्चसः ॥ १.१३२.५० ॥
ഇങ്ങനെ ഇവർ പന്ത്രണ്ട് ആദിത്യന്മാർ, സൂര്യതേജസ്സോടെ ജ്വലിക്കുന്നവർ.
1.132.51
मृगव्याधश्च सर्पश्च निर्ऋतिश्च महायशाः ।
अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी च परंतप ॥ १.१३२.५१ ॥
മൃഗവ്യാധനും സർപ്പനും മഹായശസ്വിയായ നിർഋതിയും; അജൈകപാദനും അഹിർബുധ്ന്യനും പിനാകിയും — ഓ പരന്തപ.
1.132.52
दहनोऽथेश्वरश्चैव कपाली च विशांपते ।
स्थाणुर्भगश्च भगवान्रुद्रास्तत्रावतस्थिरे ॥ १.१३२.५२ ॥
ദഹനൻ, പിന്നെ ഈശ്വരനും കപാലിയും, ഓ വിശാംപതേ; സ്ഥാണുവും ഭഗനും ഭഗവാനും — അവിടെ രുദ്രന്മാർ നിലകൊണ്ടു.
1.132.53
अश्विनौ वसवश्चाष्टौ मरुतश्च महाबलाः ।
विश्वेदेवास्तथा साध्यास्तत्रासन्परितः स्थिताः ॥ १.१३२.५३ ॥
രണ്ട് അശ്വിനികൾ, എട്ട് വസുക്കൾ, മഹാബലരായ മരുത്തുക്കൾ, വിശ്വദേവന്മാർ, സാധ്യന്മാർ — അവർ അവിടെ ചുറ്റും നിന്നു.
1.132.54
कर्कोटकोऽथ सर्पश्च वासुकिश्च भुजङ्गमः ।
कच्छपश्चाथ कुण्डश्च तक्षकश्च महोरगः ॥ १.१३२.५४ ॥
കർക്കോടകൻ, പിന്നെ സർപ്പൻ, വാസുകി എന്ന ഭുജംഗൻ; കച്ഛപൻ, പിന്നെ കുണ്ഡൻ, മഹോരഗൻ തക്ഷകനും.
1.132.55
आययुस्तपसा युक्ता महाक्रोधा महाबलाः ।
एते चान्ये च बहवस्तत्र नागा व्यवस्थिताः ॥ १.१३२.५५ ॥
തപസ്സോടുകൂടിയവരും മഹാക്രോധവും മഹാബലവുമുള്ളവരുമായി അവർ വന്നു. ഇവരും മറ്റു പലരായ നാഗങ്ങളും അവിടെ നിലകൊണ്ടു.
1.132.56
तार्क्ष्यश्चारिष्टनेमिश्च गरुडश्चासितध्वजः ।
अरुणश्चारुणिश्चैव वैनतेया व्यवस्थिताः ॥ १.१३२.५६ ॥
താർക്ഷ്യനും അരിഷ്ടനേമിയും ഗരുഡനും അസിതധ്വജനും അരുണനും അരുണിയും — വിനതയുടെ പുത്രന്മാർ — അവിടെ നിലകൊണ്ടു.
1.132.57
तांश्च देवगणान्सर्वांस्तपःसिद्धा महर्षयः ।
विमानगिर्यग्रगतान्ददृशुर्नेतरे जनाः ॥ १.१३२.५७ ॥
വിമാനങ്ങളിലും പർവതശിഖരങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന ആ ദേവഗണങ്ങളെ എല്ലാം തപസ്സുകൊണ്ടു സിദ്ധരായ മഹർഷിമാർ കണ്ടു; മറ്റു ജനങ്ങൾ കണ്ടില്ല.
1.132.58
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं विस्मिता मुनिसत्तमाः ।
अधिकां स्म ततो वृत्तिमवर्तन्पाण्डवं प्रति ॥ १.१३२.५८ ॥
ആ മഹാവിസ്മയം കണ്ട് വിസ്മിതരായ ശ്രേഷ്ഠമുനിമാർ അപ്പോൾ പാണ്ഡുവിനോട് കൂടുതൽ ആദരവോടെ പെരുമാറി.
1.132.59
पाण्डुः प्रीतेन मनसा देवतादीनपूजयत् ।
पाण्डुना पूजिता देवाः प्रत्यूचुर्नरसत्तमम् ॥ १.१३२.५९ ॥
പാണ്ഡു സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ ദേവന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും പൂജിച്ചു. പാണ്ഡുവാൽ പൂജിതരായ ദേവന്മാർ ആ നരശ്രേഷ്ഠനോട് പറഞ്ഞു.
1.132.60
प्रादुर्बूतो ह्ययं धर्मो देवतानां प्रसादतः ।
मातरिश्वा ह्ययं भीमो बलवानरिमर्दनः ॥ १.१३२.६० ॥
ഈ ധർമ്മൻ ദേവന്മാരുടെ പ്രസാദത്താൽ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു; ഈ ബലവാനും ശത്രുമർദ്ദകനുമായ ഭീമൻ മാതരിശ്വാവ് (വായു) ആണ്.
1.132.61
साक्षादिन्द्रः स्वयं जातः प्रसादाच्च शतक्रतोः ।
पितृत्वाद्देवतानां हि नास्ति पुण्यतरस्त्वया ॥ १.१३२.६१ ॥
ശതക്രതുവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ സാക്ഷാൽ ഇന്ദ്രൻ തന്നെ സ്വയം ജനിച്ചു; ദേവന്മാരുടെ പിതൃത്വം കാരണം നിന്നെക്കാൾ പുണ്യവാൻ ആരുമില്ല.
1.132.62
पितॄणामृणनिर्मुक्तः स्वर्गं प्राप्स्यसि पुण्यभाक् ।
इत्युक्त्वा देवताः सर्वा विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ १.१३२.६२ ॥
പിതൃക്കളുടെ ഋണത്തിൽ നിന്ന് മുക്തനായി പുണ്യഭാഗിയായി നീ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദേവന്മാരെല്ലാം വന്ന വഴിയേ മടങ്ങിപ്പോയി.
1.132.63
पाण्डुस्तु पुनरेवैनां पुत्रलोभान्महायशाः ।
प्रादिशद्दर्शनीयार्थी कुन्ती त्वेनमथाब्रवीत् ॥ १.१३२.६३ ॥
എന്നാൽ മഹായശസ്വിയായ പാണ്ഡു പുത്രാഭിലാഷം കൊണ്ട്, സുന്ദരസന്താനം ആഗ്രഹിച്ച്, വീണ്ടും അവളെ പ്രേരിപ്പിച്ചു; അപ്പോൾ കുന്തി അവനോടു പറഞ്ഞു.
1.132.64
नातश्चतुर्थं प्रसवमापस्त्वपि वदन्त्युत ।
अतःपरं स्वैरिणी स्याद्बन्धकी पञ्चमे भवेत् ॥ १.१३२.६४ ॥
ഇതിനുശേഷം നാലാമത്തെ പ്രസവമില്ലെന്ന് പണ്ഡിതന്മാരും പറയുന്നു; ഇതിനപ്പുറം അവൾ സ്വൈരിണിയാകും, അഞ്ചാമതിൽ വേശ്യയുമാകും.
1.132.65
स त्वं विद्वन्धर्ममिममधिगम्य कथं नु माम् ।
अपत्यार्थं समुत्क्रम्य प्रमादादिव भाषसे ॥ १.१३२.६५ ॥
നീ പണ്ഡിതനാണ്; ഈ ധർമ്മം അറിഞ്ഞിട്ടും സന്താനത്തിനായി മര്യാദ ലംഘിച്ച് അശ്രദ്ധയിൽ എന്നപോലെ എന്നോടു എങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നു?