महाभारत · अध्याय 1.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.132.1
जाते बलवतां श्रेष्ठे पाण्डुश्चिन्तापरोऽभवत् ।
कथमन्यो मम सुतो लोके श्रेष्ठो भवेदिति ॥ १.१३२.१ ॥
बलवानांमध्ये श्रेष्ठ पुत्र जन्मल्यावर पाण्डू चिंताग्रस्त झाला—जगात माझा दुसरा पुत्र कसा श्रेष्ठ होईल, असे.
1.132.2
दैवे पुरुषकारे च लोकोऽयं संप्रतिष्ठितः ।
तत्र दैवं तु विधिना कालयुक्तेन लभ्यते ॥ १.१३२.२ ॥
हे जग दैव आणि पुरुषार्थ यांवर स्थिर आहे; त्यांपैकी दैव विधीप्रमाणे कालासह मिळते.
1.132.3
इन्द्रो हि राजा देवानां प्रधान इति नः श्रुतम् ।
अप्रमेयबलोत्साहो वीर्यवानमितद्युतिः ॥ १.१३२.३ ॥
इंद्र हाच देवांचा राजा आणि प्रमुख आहे, असे आम्ही ऐकले आहे—अमाप बल व उत्साह, पराक्रम आणि अपार तेज असलेला.
1.132.4
तं तोषयित्वा तपसा पुत्रं लप्स्ये महाबलम् ।
यं दास्यति स मे पुत्रं स वीरयान्भविष्यति ॥ १.१३२.४ ॥
तपाने त्याला प्रसन्न करून मी महाबलवान पुत्र मिळवीन; जो मला पुत्र देईल, तो पुत्र वीरांसारखा होईल.
1.132.5
अमानुषान्मानुषांश्च संग्रामे स हनिष्यति ।
कर्मणा मनसा वाचा तस्मात्तप्स्ये महत्तपः ॥ १.१३२.५ ॥
तो युद्धात अमानुष आणि मानुष दोघांनाही ठार करील; म्हणून कर्म, मन व वाणीने मी महान तप करीन.
1.132.6
ततः पाण्डुर्महाराजो मन्त्रयित्वा महर्षिभिः ।
दिदेश कुन्त्याः कौरव्यो व्रतं सांवत्सरं शुभम् ॥ १.१३२.६ ॥
नंतर महाराज पाण्डूने महर्षींशी विचारविनिमय करून कौरव कुंतीला एक वर्षाचे शुभ व्रत सांगितले.
1.132.7
आत्मना च महाबाहुरेकपादस्थितोऽभवत् ।
उग्रं स तप आस्थाय परमेण समाधिना ॥ १.१३२.७ ॥
महाबाहू तो स्वतः एका पायावर उभा राहिला. परम समाधीने उग्र तपाचा आश्रय घेतला.
1.132.8
आरिराधयिषुर्देवं त्रिदशानां तमीश्वरम् ।
सूर्येण सह धर्मात्मा पर्यतप्यत भारत ॥ १.१३२.८ ॥
त्रिदशांच्या त्या ईश्वर देवाला प्रसन्न करण्याच्या इच्छेने, हे भारता, धर्मात्मा सूर्यासह तप करू लागला.
1.132.9
तं तु कालेन महता वासवः प्रत्यपद्यत ।
पुत्रं तव प्रदास्यामि त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ १.१३२.९ ॥
दीर्घकाळानंतर वासव त्याच्यासमोर प्रकट झाला. 'मी तुला असा पुत्र देईन जो त्रिलोकात प्रसिद्ध होईल' असे तो म्हणाला.
1.132.10
ब्राह्मणानां गवां चैव सुहृदां चार्थसाधकम् ।
दुर्हृदां शोकजननं सर्वबान्धवनन्दनम् ॥ १.१३२.१० ॥
ब्राह्मणांचा व गायींचा, मित्रांचे कार्य साधणारा; शत्रूंना शोक देणारा आणि सर्व नातेवाईकांना आनंद देणारा असा होईल.
1.132.11
सुतं तेऽग्र्यं प्रदास्यामि सर्वामित्रविनाशनम् ।
इत्युक्तः कारैवो राजा वासवेन महात्मना ॥ १.१३२.११ ॥
'तुला श्रेष्ठ पुत्र देईन, जो सर्व शत्रूंचा नाश करील' असे महात्मा वासवाने सांगितल्यावर राजा...
1.132.12
उवाच कुन्तीं धर्मात्मा देवराजवचः स्मरन् ।
उदर्कस्तव कल्याणि तुष्टो देवगणेश्वरः ॥ १.१३२.१२ ॥
धर्मात्म्याने देवराजाचे शब्द स्मरून कुंतीला म्हटले, 'हे कल्याणी, तुला शुभ फल मिळेल; देवगणांचा ईश्वर तुझ्यावर प्रसन्न आहे.'
1.132.13
दातुमिच्छति ते पुत्रं यथा संकल्पितं त्वया ।
अतिमानुषकर्माणं यशस्विनमरिन्दमम् ॥ १.१३२.१३ ॥
तू संकल्पिल्याप्रमाणे तुला पुत्र देण्याची त्याची इच्छा आहे — अतिमानुष कर्मे करणारा, यशस्वी, शत्रूंचे दमन करणारा.
1.132.14
नीतिमन्तं महात्मानमादित्यसमतेजसम् ।
दुराधर्षं क्रियावन्तमतीवाद्भुतदर्शनम् ॥ १.१३२.१४ ॥
नीतिमान, महात्मा, सूर्यासमान तेजस्वी, अजेय, कर्मनिष्ठ आणि अत्यंत अद्भुत दर्शन असलेला.
1.132.15
पुत्रं जनय सुश्रोणि धाम क्षत्रियतेजसाम् ।
लब्धः प्रसादो देवेन्द्रात्तमाह्वय शुचिस्मिते ॥ १.१३२.१५ ॥
हे सुंदर कमरेची, क्षत्रिय तेजाचे धाम असलेल्या पुत्राला जन्म दे; देवेंद्राचा प्रसाद मिळाला आहे, हे शुचिस्मिते, त्याला आवाहन कर.
1.132.16
एवमुक्ता ततः शक्रमाजुहाव यशस्विनी ।
अथाजगाम देवेन्द्रो जनयामास चार्जुनम् ॥ १.१३२.१६ ॥
असे सांगितल्यावर यशस्विनीने शक्राला आवाहन केले; मग देवेंद्र आला आणि त्याने अर्जुनाला जन्म दिला.
1.132.17
उत्तराभ्यां तु पूर्वाभ्यां फल्गुनीभ्यां ततो दिवा ।
जातस्तु फाल्गुने मासि तेनासौ फल्गुनःस्मृतः ॥ १.१३२.१७ ॥
उत्तरा, पूर्वा आणि फल्गुनी नक्षत्रांत दिवसा तो जन्मला; फाल्गुन महिन्यात जन्मल्यामुळे त्याला 'फाल्गुन' म्हटले जाते.
1.132.18
जातमात्रे कुमारे तु सर्वभूतप्रहर्षिणी ।
सूतके वर्तमानां तां वागुवाचाशरीरिणी।
महागम्भीरनिर्घोषा नभो नादयती तदा ॥ १.१३२.१८ ॥
कुमार जन्मताच, सुतकात असलेल्या तिला सर्व प्राण्यांना आनंद देणारी एक अशरीरी वाणी बोलली — अत्यंत गंभीर घोषाने आकाश निनादत.
1.132.19
शृण्वतां सर्वभूतानां तेषां चाश्रमवासिनाम् ।
कुन्तीमाभाष्य विस्पष्टमुवाचेदं शुचिस्मिताम् ॥ १.१३२.१९ ॥
सर्व प्राणी आणि आश्रमवासी ऐकत असताना, पवित्र हास्य असलेल्या कुंतीला संबोधून स्पष्टपणे हे म्हटले.
1.132.20
कार्तवीर्यसमः कुन्ति शिवतुल्यपराक्रमः ।
एष शक्र इवाजय्यो यशस्ते प्रथयिष्यति ॥ १.१३२.२० ॥
हे कुंती, तो कार्तवीर्यासमान आणि शिवासमान पराक्रमी आहे; इंद्राप्रमाणे अजेय असा तो तुझे यश पसरवेल.
1.132.21
अदित्या विष्णुना प्रीतिर्यथाऽभूदभिवर्धिता ।
तथा विष्णुसमः प्रीतिं वर्धयिष्यति तेऽर्जुनः ॥ १.१३२.२१ ॥
विष्णूमुळे अदितीची प्रीती जशी वाढली, तसाच विष्णुसमान अर्जुन तुझी प्रीती वाढवेल.
1.132.22
एष मद्रान्वशे कृत्वा कुरूंश्च सह सोमकैः ।
चेदिकाशिकरूषांश्च कुरुलक्ष्मीं वहिष्यति ॥ १.१३२.२२ ॥
तो मद्रांना वश करून, सोमकांसह कुरूंना, तसेच चेदी, काशी व रूषांना वश करून कुरुलक्ष्मी धारण करील.
1.132.23
एतस्य भुजवीर्येण खाण्डवे हव्यवाहनः ।
मेदसा सर्वभूतानां तृप्तिं यास्यति वै पराम् ॥ १.१३२.२३ ॥
त्याच्या बाहुबलाने खांडववनात हव्यवाहन अग्नी सर्व प्राण्यांच्या मेदाने परम तृप्ती पावेल.
1.132.24
ग्रामणीश्च महीपालानेष जित्वा महाबलः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति ॥ १.१३२.२४ ॥
हा महाबली वीर आपल्या भावांसह ग्रामप्रमुख आणि राजांना जिंकून तीन मेध यज्ञ करील.
1.132.25
जामदग्न्यसमः कुन्ति विष्णुतुल्यपराक्रमः ।
एष वीर्यवतां श्रेष्ठो भविष्यति महायशाः ॥ १.१३२.२५ ॥
हे कुंती, हा जामदग्न्य (परशुराम) यांच्यासारखा आणि विष्णूसमान पराक्रमी असेल. वीरांमध्ये श्रेष्ठ आणि महायशस्वी होईल.
1.132.26
एष युद्धे महादेवं तोषयिष्यति शङ्करम् ।
अस्त्रं पाशुपतं नाम तस्मात्तुष्टादवाप्स्यति ॥ १.१३२.२६ ॥
हा युद्धात महादेव शंकरांना प्रसन्न करील; त्या संतुष्ट झालेल्या शिवाकडून तो पाशुपत नावाचे अस्त्र प्राप्त करील.
1.132.27
निवातकवचा नाम दैत्या विबुधविद्विषः ।
शक्राज्ञया महाबाहुस्तान्वधिष्यति ते सुतः ॥ १.१३२.२७ ॥
देवांचे शत्रू असलेल्या निवातकवच नावाच्या दैत्यांना इंद्राच्या आज्ञेने तुझा महाबाहू पुत्र ठार करील.
1.132.28
तथा दिव्यानि चास्त्राणि निखिलेनाहरिष्यति ।
विप्रनष्टां श्रियं चायमाहर्ता पुरुषर्षभः ॥ १.१३२.२८ ॥
हा सर्व दिव्य अस्त्रे पूर्णपणे आणील; ब्राह्मणांनी गमावलेली श्री (समृद्धी) पुन्हा मिळवून देईल — हा पुरुषश्रेष्ठ आहे.
1.132.29
एतामत्यद्भुतां वाचं कुन्ती शुश्राव सूतके ।
वाचमुच्चरितामुच्चैस्तां निशम्य तपस्विनाम् ॥ १.१३२.२९ ॥
प्रसूतिगृहात कुंतीने ही अत्यंत अद्भुत वाणी ऐकली; तपस्वींनी मोठ्याने उच्चारलेली ती वाणी ऐकून —
1.132.30
बभूव पमो हर्षः शतशृङ्गनिवासिनाम् ।
तथा देवमहर्षीणां सेन्द्राणां च दिवौकसाम् ॥ १.१३२.३० ॥
शतशृंग पर्वतावरील रहिवाशांना मोठा हर्ष झाला; तसाच इंद्रासहित देव आणि महर्षींनाही.
1.132.31
आकाशे दुन्दुभीनां च बभूव तुमुलः स्वनः ।
उदतिष्ठन्महाघोरः पुष्पवृष्टिभिरावृतः ॥ १.१३२.३१ ॥
आकाशात दुंदुभींचा भयंकर तुमुल ध्वनी उठला, पुष्पवृष्टीने आच्छादित झालेला.
1.132.32
समवेत्य च देवानां गणाः पार्थमपूजयन् ।
काद्रवेया वैनतेया गन्धर्वाप्सरसस्तथा।
प्रजानां पतयः सर्वे सप्त चैव महर्षयः ॥ १.१३२.३२ ॥
देवगणांनी एकत्र येऊन पार्थाची (अर्जुनाची) पूजा केली; कद्रूचे पुत्र, विनतेचे पुत्र, गंधर्व व अप्सरा, सर्व प्रजापती आणि सात महर्षी.
1.132.33
भरद्वाजः खस्यपो गौतमश्च ।
विश्वामित्रो जमदग्निर्वसिष्ठः।
यश्चोदितो भास्करेऽभूत्प्रनष्टे ।
सोऽप्यत्रात्रिर्भगवानाजगाम ॥ १.१३२.३३ ॥
भरद्वाज, कश्यप, गौतम, विश्वामित्र, जमदग्नी, वसिष्ठ; सूर्य मावळल्यावर ज्यांना प्रेरणा झाली, ते भगवान अत्रीही आले.
1.132.34
मरीचिरङ्गिराश्चैव पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
दक्षः प्रजापतिश्चैव गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ १.१३२.३४ ॥
मरीची, अंगिरा, पुलस्त्य, पुलह, क्रतू, प्रजापती दक्ष; तसेच गंधर्व व अप्सराही.
1.132.35
दिव्यमाल्याम्बरधराः सर्वालङ्कारभूषिताः ।
उपगायन्ति बीभत्सुं नृत्यन्तेऽप्सरसां गणाः ॥ १.१३२.३५ ॥
दिव्य माळा व वस्त्रे धारण करून, सर्व अलंकारांनी शोभलेले ते बीभत्सूचे (अर्जुनाचे) गुणगान करतात; अप्सरांचे समूह नृत्य करतात.
1.132.36
तथा महर्षयश्चापि जेपुस्तत्र समन्ततः ।
गन्धर्वैः सहितः श्रीमान्प्रागायत च तुम्बुरुः ॥ १.१३२.३६ ॥
तसेच महर्षी तेथे सर्वत्र जप करू लागले; गंधर्वांसह श्रीमान तुंबुरू उच्च स्वराने गाऊ लागला.
1.132.37
भीमसेनोग्रसेनौ च ऊर्णायुरनघस्तथा ।
गोपतिर्धृतराष्ट्रश्च सूर्यवर्चास्तथाष्टमः ॥ १.१३२.३७ ॥
भीमसेन, उग्रसेन, ऊर्णायु, अनघ, गोपती, धृतराष्ट्र आणि आठवा सूर्यवर्चा.
1.132.38
युगपस्तृणपः कार्ष्णिर्नन्दिश्चित्ररथस्तथा ।
त्रयोदशः शालिशिराः पर्जन्यश्च चतुर्दशः ॥ १.१३२.३८ ॥
युगप, तृणप, कार्ष्णि, नंदी आणि चित्ररथ; तेरावा शालिशिरा आणि चौदावा पर्जन्य.
1.132.39
कलिः पञ्चदशश्चैव नारदश्चात्र षोडशः ।
ऋत्वा बृहत्त्वा बृहकः करालश्च महामनाः ॥ १.१३२.३९ ॥
पंधरावा कलि आणि सोळावा नारद; ऋत्वा, बृहत्त्वा, बृहक, कराल आणि महामना.
1.132.40
ब्रह्मचारी बहुगुणः सुवर्णश्चेति विश्रुतः ।
विश्वावसुर्भुमन्युश्च सुचन्द्रश्च शरुस्तथा ॥ १.१३२.४० ॥
ब्रह्मचारी, बहुगुणसंपन्न सुवर्ण म्हणून विख्यात; विश्वावसु, भुमन्यु, सुचंद्र आणि शरु हेही.
1.132.41
गीतमाधुर्यसंपन्नौ विख्यातौ च हहाहुहू ।
इत्येते देवगन्धर्वा जग्मुस्तत्र नराधिप ॥ १.१३२.४१ ॥
गीतमाधुर्यसंपन्न विख्यात हहा आणि हुहू; याप्रमाणे हे देवगंधर्व, हे नराधिपा, तेथे गेले.
1.132.42
तथैवाप्सरसो हृष्टाः सर्वालङ्कारभूषिताः ।
ननृतुर्वै महाभागा जगुश्चायतलोचनाः ॥ १.१३२.४२ ॥
तसेच हर्षित अप्सरा, सर्व अलंकारांनी भूषित होऊन, महाभाग्यवती नाचल्या; दीर्घनयना गायल्या.
1.132.43
अनूचानाऽनवद्या च गुणमुख्या गुणावरा ।
अद्रिका च तथा सोमा मिश्रकेशी त्वलम्बुषा ॥ १.१३२.४३ ॥
अनूचाना आणि निर्दोष, गुणांत श्रेष्ठ आणि गुणांत कनिष्ठ, अद्रिका व सोमा, मिश्रकेशी आणि अलंबुषा.
1.132.44
मरीचिः शुचिका चैव विद्युत्पर्णा तिलोत्तमा ।
अम्बिका लक्षणा क्षेमा देवी रम्भा मनोरमा ॥ १.१३२.४४ ॥
मरीची आणि शुचिका, विद्युत्पर्णा आणि तिलोत्तमा, अंबिका, लक्षणा, क्षेमा, देवी रंभा आणि मनोरमा.
1.132.45
असिता च सुबाहुश्च सुप्रिया च वपुस्तथा ।
पुण्डरीका सुगन्धा च सुरसा च प्रमाथिनी ॥ १.१३२.४५ ॥
असिता आणि सुबाहू, सुप्रिया आणि वपु, पुंडरीका, सुगंधा, सुरसा आणि प्रमाथिनी.
1.132.46
काम्या शारद्वती चैव ननृतुस्तत्र संघशः ।
मेनका सहजन्या च कर्णिका पुञ्जिकस्थला ॥ १.१३२.४६ ॥
काम्या आणि शारद्वती यांनीही तेथे समूहांनी नृत्य केले. मेनका, सहजन्या, कर्णिका आणि पुञ्जिकस्थला.
1.132.47
ऋतुस्थला घृताची च विश्वाची पूर्वचित्त्यपि ।
उम्लोचेति च विख्याता प्रम्लोचेति च ता दश ॥ १.१३२.४७ ॥
ऋतुस्थला, घृताची, विश्वाची आणि पूर्वचित्ति, उम्लोचा व प्रम्लोचा या नावांनी प्रसिद्ध — या दहा.
1.132.48
उर्वश्येकादशी तासां जगुश्चायतलोचनाः ।
धाताऽर्यमा च मित्रश्च वरुणोंऽशो भगस्तथा ॥ १.१३२.४८ ॥
त्यांत अकरावी उर्वशी होती. विशाल नेत्रांच्या त्यांनी गायन केले. धाता, अर्यमा, मित्र, वरुण, अंश आणि भग हेही.
1.132.49
इन्द्रो विवस्वान्पूषा च पर्जन्यो दशमः स्मृतः ।
ततस्त्वष्टा ततो विष्णुरजघन्यो जघन्यजः ॥ १.१३२.४९ ॥
इंद्र, विवस्वान, पूषा आणि पर्जन्य दहावे स्मरले जातात. नंतर त्वष्टा, नंतर विष्णू — जो शेवटचा नव्हता, पण शेवटी जन्मला.
1.132.50
इत्येते द्वादशादित्या ज्वलन्तः सूर्यवर्चसः ॥ १.१३२.५० ॥
याप्रमाणे हे बारा आदित्य आहेत, सूर्यासारख्या तेजाने तळपणारे.
1.132.51
मृगव्याधश्च सर्पश्च निर्ऋतिश्च महायशाः ।
अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी च परंतप ॥ १.१३२.५१ ॥
मृगव्याध, सर्प आणि महायशस्वी निर्ऋती; अजैकपाद, अहिर्बुध्न्य आणि पिनाकी — हे परंतपा.
1.132.52
दहनोऽथेश्वरश्चैव कपाली च विशांपते ।
स्थाणुर्भगश्च भगवान्रुद्रास्तत्रावतस्थिरे ॥ १.१३२.५२ ॥
दहन, मग ईश्वर आणि कपाली, हे विशांपते; स्थाणू, भग आणि भगवान — तेथे रुद्र उभे राहिले.
1.132.53
अश्विनौ वसवश्चाष्टौ मरुतश्च महाबलाः ।
विश्वेदेवास्तथा साध्यास्तत्रासन्परितः स्थिताः ॥ १.१३२.५३ ॥
दोन अश्विनीकुमार, आठ वसू, महाबली मरुत, विश्वेदेव आणि साध्य — ते तेथे सभोवती उभे होते.
1.132.54
कर्कोटकोऽथ सर्पश्च वासुकिश्च भुजङ्गमः ।
कच्छपश्चाथ कुण्डश्च तक्षकश्च महोरगः ॥ १.१३२.५४ ॥
कर्कोटक, मग सर्प, आणि भुजंगम वासुकी; कच्छप, मग कुंड, आणि महोरग तक्षकही.
1.132.55
आययुस्तपसा युक्ता महाक्रोधा महाबलाः ।
एते चान्ये च बहवस्तत्र नागा व्यवस्थिताः ॥ १.१३२.५५ ॥
तपाने युक्त, महाक्रोध आणि महाबल असलेले ते आले. हे आणि इतर अनेक नाग तेथे उभे होते.
1.132.56
तार्क्ष्यश्चारिष्टनेमिश्च गरुडश्चासितध्वजः ।
अरुणश्चारुणिश्चैव वैनतेया व्यवस्थिताः ॥ १.१३२.५६ ॥
तार्क्ष्य, अरिष्टनेमी, गरुड, असितध्वज, अरुण आणि अरुणी — विनतेचे पुत्र — तेथे उभे होते.
1.132.57
तांश्च देवगणान्सर्वांस्तपःसिद्धा महर्षयः ।
विमानगिर्यग्रगतान्ददृशुर्नेतरे जनाः ॥ १.१३२.५७ ॥
विमानांवर आणि पर्वतशिखरांवर संचार करणाऱ्या त्या सर्व देवगणांना तपाने सिद्ध झालेल्या महर्षींनी पाहिले; इतर लोकांनी पाहिले नाही.
1.132.58
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं विस्मिता मुनिसत्तमाः ।
अधिकां स्म ततो वृत्तिमवर्तन्पाण्डवं प्रति ॥ १.१३२.५८ ॥
ते महान आश्चर्य पाहून चकित झालेले श्रेष्ठ मुनी तेव्हा पांडूप्रती अधिक आदराने वागले.
1.132.59
पाण्डुः प्रीतेन मनसा देवतादीनपूजयत् ।
पाण्डुना पूजिता देवाः प्रत्यूचुर्नरसत्तमम् ॥ १.१३२.५९ ॥
पांडूने प्रसन्न मनाने देवतांची आणि इतरांची पूजा केली. पांडूने पूजिलेले देव त्या नरश्रेष्ठाला म्हणाले.
1.132.60
प्रादुर्बूतो ह्ययं धर्मो देवतानां प्रसादतः ।
मातरिश्वा ह्ययं भीमो बलवानरिमर्दनः ॥ १.१३२.६० ॥
हा धर्म देवांच्या कृपेने प्रकट झाला आहे; आणि हा बलवान, शत्रुमर्दन भीम तर मातरिश्वा (वायू) आहे.
1.132.61
साक्षादिन्द्रः स्वयं जातः प्रसादाच्च शतक्रतोः ।
पितृत्वाद्देवतानां हि नास्ति पुण्यतरस्त्वया ॥ १.१३२.६१ ॥
शतक्रतूच्या कृपेने स्वतः साक्षात इंद्र जन्मला; देवतांच्या पितृत्वामुळे तुझ्याहून अधिक पुण्यवान कोणी नाही.
1.132.62
पितॄणामृणनिर्मुक्तः स्वर्गं प्राप्स्यसि पुण्यभाक् ।
इत्युक्त्वा देवताः सर्वा विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ १.१३२.६२ ॥
पितरांच्या ऋणातून मुक्त होऊन पुण्याचा भागी होऊन तू स्वर्गाला प्राप्त होशील. असे बोलून सर्व देवता जसे आले तसेच निघून गेले.
1.132.63
पाण्डुस्तु पुनरेवैनां पुत्रलोभान्महायशाः ।
प्रादिशद्दर्शनीयार्थी कुन्ती त्वेनमथाब्रवीत् ॥ १.१३२.६३ ॥
परंतु महायशस्वी पांडूने पुत्रलोभाने, सुंदर संतानाची इच्छा धरून, पुन्हा तिला प्रेरित केले; तेव्हा कुंती त्याला म्हणाली.
1.132.64
नातश्चतुर्थं प्रसवमापस्त्वपि वदन्त्युत ।
अतःपरं स्वैरिणी स्याद्बन्धकी पञ्चमे भवेत् ॥ १.१३२.६४ ॥
यानंतर चौथे प्रसूती नाही असे विद्वानही म्हणतात; यानंतर ती स्वैरिणी होईल, आणि पाचव्यात वेश्या होईल.
1.132.65
स त्वं विद्वन्धर्ममिममधिगम्य कथं नु माम् ।
अपत्यार्थं समुत्क्रम्य प्रमादादिव भाषसे ॥ १.१३२.६५ ॥
तू विद्वान आहेस; हा धर्म जाणूनही संतानासाठी मर्यादा ओलांडून, जणू प्रमादाने माझ्याशी कसे बोलतोस?