ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.132.1
जाते बलवतां श्रेष्ठे पाण्डुश्चिन्तापरोऽभवत् ।
कथमन्यो मम सुतो लोके श्रेष्ठो भवेदिति ॥ १.१३२.१ ॥
ಬಲಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಜನಿಸಿದಾಗ ಪಾಂಡು ಚಿಂತಾಕ್ರಾಂತನಾದನು—ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮಗ ಹೇಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಬಲ್ಲನು ಎಂದು.
1.132.2
दैवे पुरुषकारे च लोकोऽयं संप्रतिष्ठितः ।
तत्र दैवं तु विधिना कालयुक्तेन लभ्यते ॥ १.१३२.२ ॥
ಈ ಲೋಕವು ದೈವ ಮತ್ತು ಪುರುಷಪ್ರಯತ್ನ ಎರಡರ ಮೇಲೆ ನೆಲೆನಿಂತಿದೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ದೈವವು ವಿಧಿಯಂತೆ ಕಾಲದೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.
1.132.3
इन्द्रो हि राजा देवानां प्रधान इति नः श्रुतम् ।
अप्रमेयबलोत्साहो वीर्यवानमितद्युतिः ॥ १.१३२.३ ॥
ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನೂ ಪ್ರಧಾನನೂ ಇಂದ್ರನೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ—ಅಳೆಯಲಾಗದ ಬಲೋತ್ಸಾಹ, ವೀರ್ಯ, ಅಪರಿಮಿತ ತೇಜಸ್ಸು ಉಳ್ಳವನು.
1.132.4
तं तोषयित्वा तपसा पुत्रं लप्स्ये महाबलम् ।
यं दास्यति स मे पुत्रं स वीरयान्भविष्यति ॥ १.१३२.४ ॥
ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸಿ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯುವೆನು; ನನಗೆ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡುವವನು ಆ ಮಗನನ್ನು ವೀರನನ್ನಾಗಿಸುವನು.
1.132.5
अमानुषान्मानुषांश्च संग्रामे स हनिष्यति ।
कर्मणा मनसा वाचा तस्मात्तप्स्ये महत्तपः ॥ १.१३२.५ ॥
ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಮಾನುಷರನ್ನೂ ಮಾನುಷರನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸುವನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಕರ್ಮ, ಮನಸ್ಸು, ವಾಕ್ಕಿನಿಂದ ಮಹಾ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುವೆನು.
1.132.6
ततः पाण्डुर्महाराजो मन्त्रयित्वा महर्षिभिः ।
दिदेश कुन्त्याः कौरव्यो व्रतं सांवत्सरं शुभम् ॥ १.१३२.६ ॥
ಆಗ ಮಹಾರಾಜ ಪಾಂಡು ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಡನೆ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿ, ಕೌರವನು ಕುಂತಿಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಶುಭ ವ್ರತವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದನು.
1.132.7
आत्मना च महाबाहुरेकपादस्थितोऽभवत् ।
उग्रं स तप आस्थाय परमेण समाधिना ॥ १.१३२.७ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ಅವನು ತಾನೇ ಒಂದು ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತನು. ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಪರಮ ಸಮಾಧಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿಂತನು.
1.132.8
आरिराधयिषुर्देवं त्रिदशानां तमीश्वरम् ।
सूर्येण सह धर्मात्मा पर्यतप्यत भारत ॥ १.१३२.८ ॥
ಮೂವತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಆ ಈಶ್ವರನಾದ ದೇವನನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಭಾರತ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಸೂರ್ಯನೊಂದಿಗೆ ತಪಿಸಿದನು.
1.132.9
तं तु कालेन महता वासवः प्रत्यपद्यत ।
पुत्रं तव प्रदास्यामि त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ १.१३२.९ ॥
ದೀರ್ಘಕಾಲದ ನಂತರ ವಾಸವನು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. 'ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಮಗನನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದನು.
1.132.10
ब्राह्मणानां गवां चैव सुहृदां चार्थसाधकम् ।
दुर्हृदां शोकजननं सर्वबान्धवनन्दनम् ॥ १.१३२.१० ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೂ ಗೋವುಗಳಿಗೂ, ಸ್ನೇಹಿತರ ಕಾರ್ಯ ಸಾಧಿಸುವವನಾಗಿ, ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಶೋಕ ಉಂಟುಮಾಡುವವನಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಆನಂದ ತರುವವನಾಗಿ ಇರುವನು.
1.132.11
सुतं तेऽग्र्यं प्रदास्यामि सर्वामित्रविनाशनम् ।
इत्युक्तः कारैवो राजा वासवेन महात्मना ॥ १.१३२.११ ॥
'ನಿನಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವನು' ಎಂದು ಮಹಾತ್ಮ ವಾಸವನಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜನು...
1.132.12
उवाच कुन्तीं धर्मात्मा देवराजवचः स्मरन् ।
उदर्कस्तव कल्याणि तुष्टो देवगणेश्वरः ॥ १.१३२.१२ ॥
ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ದೇವರಾಜನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನೆದು ಕುಂತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಕಲ್ಯಾಣಿ, ನಿನಗೆ ಶುಭಫಲ ಉಂಟಾಗುವುದು; ದೇವಗಣಗಳ ಈಶ್ವರನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದಾನೆ.'
1.132.13
दातुमिच्छति ते पुत्रं यथा संकल्पितं त्वया ।
अतिमानुषकर्माणं यशस्विनमरिन्दमम् ॥ १.१३२.१३ ॥
ನೀನು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದಂತೆಯೇ ನಿನಗೆ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡಲು ಅವನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ — ಅತಿಮಾನುಷ ಕರ್ಮಗಳುಳ್ಳವನು, ಯಶಸ್ವಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮಿಸುವವನು.
1.132.14
नीतिमन्तं महात्मानमादित्यसमतेजसम् ।
दुराधर्षं क्रियावन्तमतीवाद्भुतदर्शनम् ॥ १.१३२.१४ ॥
ನೀತಿವಂತ, ಮಹಾತ್ಮ, ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಸಮಾನ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವನು, ಅಜೇಯ, ಕರ್ಮನಿಷ್ಠ, ಅತ್ಯದ್ಭುತ ರೂಪವುಳ್ಳವನು.
1.132.15
पुत्रं जनय सुश्रोणि धाम क्षत्रियतेजसाम् ।
लब्धः प्रसादो देवेन्द्रात्तमाह्वय शुचिस्मिते ॥ १.१३२.१५ ॥
ಓ ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಆಶ್ರಯನಾದ ಮಗನನ್ನು ಹೆರು; ದೇವೇಂದ್ರನ ಅನುಗ್ರಹ ಸಿಕ್ಕಿದೆ, ಓ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆ, ಅವನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸು.
1.132.16
एवमुक्ता ततः शक्रमाजुहाव यशस्विनी ।
अथाजगाम देवेन्द्रो जनयामास चार्जुनम् ॥ १.१३२.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಯಶಸ್ವಿನಿ ಶಕ್ರನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಳು; ನಂತರ ದೇವೇಂದ್ರ ಬಂದು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.
1.132.17
उत्तराभ्यां तु पूर्वाभ्यां फल्गुनीभ्यां ततो दिवा ।
जातस्तु फाल्गुने मासि तेनासौ फल्गुनःस्मृतः ॥ १.१३२.१७ ॥
ಉತ್ತರ, ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಫಲ್ಗುಣಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಫಾಲ್ಗುಣ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಅವನು 'ಫಲ್ಗುನ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು.
1.132.18
जातमात्रे कुमारे तु सर्वभूतप्रहर्षिणी ।
सूतके वर्तमानां तां वागुवाचाशरीरिणी।
महागम्भीरनिर्घोषा नभो नादयती तदा ॥ १.१३२.१८ ॥
ಕುಮಾರ ಹುಟ್ಟಿದ ತಕ್ಷಣವೇ, ಸೂತಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳೊಡನೆ ಸರ್ವಭೂತಗಳನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸುವ ಒಂದು ಅಶರೀರ ವಾಣಿ ನುಡಿಯಿತು — ಮಹಾ ಗಂಭೀರ ಘೋಷದಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಾ.
1.132.19
शृण्वतां सर्वभूतानां तेषां चाश्रमवासिनाम् ।
कुन्तीमाभाष्य विस्पष्टमुवाचेदं शुचिस्मिताम् ॥ १.१३२.१९ ॥
ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳೂ, ಆಶ್ರಮವಾಸಿಗಳೂ ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಶುಚಿಯಾದ ನಗುವಿನ ಕುಂತಿಯನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿತು.
1.132.20
कार्तवीर्यसमः कुन्ति शिवतुल्यपराक्रमः ।
एष शक्र इवाजय्यो यशस्ते प्रथयिष्यति ॥ १.१३२.२० ॥
ಕುಂತಿಯೇ, ಅವನು ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನಿಗೆ ಸಮಾನ; ಶಿವನ ಪರಾಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಮಾನ. ಇಂದ್ರನಂತೆ ಅಜೇಯನಾದ ಅವನು ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಡುವನು.
1.132.21
अदित्या विष्णुना प्रीतिर्यथाऽभूदभिवर्धिता ।
तथा विष्णुसमः प्रीतिं वर्धयिष्यति तेऽर्जुनः ॥ १.१३२.२१ ॥
ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಅದಿತಿಯ ಪ್ರೀತಿ ಹೇಗೆ ಹೆಚ್ಚಿತೋ, ಹಾಗೆಯೇ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಅರ್ಜುನನು ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವನು.
1.132.22
एष मद्रान्वशे कृत्वा कुरूंश्च सह सोमकैः ।
चेदिकाशिकरूषांश्च कुरुलक्ष्मीं वहिष्यति ॥ १.१३२.२२ ॥
ಅವನು ಮದ್ರರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿ, ಸೋಮಕರೊಡನೆ ಕುರುಗಳನ್ನು, ಚೇದಿ-ಕಾಶಿ-ರೂಷರನ್ನೂ ಅಧೀನಗೊಳಿಸಿ, ಕುರುಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಹೊರುವನು.
1.132.23
एतस्य भुजवीर्येण खाण्डवे हव्यवाहनः ।
मेदसा सर्वभूतानां तृप्तिं यास्यति वै पराम् ॥ १.१३२.२३ ॥
ಅವನ ಭುಜಬಲದಿಂದ ಖಾಂಡವದಲ್ಲಿ ಹವ್ಯವಾಹನ ಅಗ್ನಿ ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಮೇದಸ್ಸಿನಿಂದ ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.
1.132.24
ग्रामणीश्च महीपालानेष जित्वा महाबलः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति ॥ १.१३२.२४ ॥
ಈ ಮಹಾಬಲ ವೀರನು ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಡನೆ ಗ್ರಾಮಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನೂ ರಾಜರನ್ನೂ ಗೆದ್ದು ಮೂರು ಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವನು.
1.132.25
जामदग्न्यसमः कुन्ति विष्णुतुल्यपराक्रमः ।
एष वीर्यवतां श्रेष्ठो भविष्यति महायशाः ॥ १.१३२.२५ ॥
ಓ ಕುಂತಿ, ಇವನು ಜಾಮದಗ್ನ್ಯನಿಗೆ (ಪರಶುರಾಮನಿಗೆ) ಸಮಾನನು, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳವನು. ವೀರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯಾಗುವನು.
1.132.26
एष युद्धे महादेवं तोषयिष्यति शङ्करम् ।
अस्त्रं पाशुपतं नाम तस्मात्तुष्टादवाप्स्यति ॥ १.१३२.२६ ॥
ಇವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವ ಶಂಕರನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವನು; ಆ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಶಿವನಿಂದ ಪಾಶುಪತ ಎಂಬ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.
1.132.27
निवातकवचा नाम दैत्या विबुधविद्विषः ।
शक्राज्ञया महाबाहुस्तान्वधिष्यति ते सुतः ॥ १.१३२.२७ ॥
ನಿವಾತಕವಚರೆಂಬ, ದೇವತೆಗಳ ವೈರಿಗಳಾದ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಇಂದ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಮಹಾಬಾಹು ಮಗನು ವಧಿಸುವನು.
1.132.28
तथा दिव्यानि चास्त्राणि निखिलेनाहरिष्यति ।
विप्रनष्टां श्रियं चायमाहर्ता पुरुषर्षभः ॥ १.१३२.२८ ॥
ಇವನು ಎಲ್ಲ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತರುವನು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಕಳೆದುಹೋದ ಶ್ರೀಯನ್ನೂ ಮರಳಿ ತರುವನು — ಇವನು ನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
1.132.29
एतामत्यद्भुतां वाचं कुन्ती शुश्राव सूतके ।
वाचमुच्चरितामुच्चैस्तां निशम्य तपस्विनाम् ॥ १.१३२.२९ ॥
ಬಾಣಂತಿ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕುಂತಿ ಈ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ವಾಣಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದಳು; ತಪಸ್ವಿಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಆ ವಾಣಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ —
1.132.30
बभूव पमो हर्षः शतशृङ्गनिवासिनाम् ।
तथा देवमहर्षीणां सेन्द्राणां च दिवौकसाम् ॥ १.१३२.३० ॥
ಶತಶೃಂಗ ಪರ್ವತವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಮಹಾ ಹರ್ಷವಾಯಿತು; ಹಾಗೆಯೇ ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗೂ.
1.132.31
आकाशे दुन्दुभीनां च बभूव तुमुलः स्वनः ।
उदतिष्ठन्महाघोरः पुष्पवृष्टिभिरावृतः ॥ १.१३२.३१ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದುಂದುಭಿಗಳ ಭಯಂಕರ ತುಮುಲ ಧ್ವನಿ ಏಳಿತು; ಹೂಮಳೆಯಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು.
1.132.32
समवेत्य च देवानां गणाः पार्थमपूजयन् ।
काद्रवेया वैनतेया गन्धर्वाप्सरसस्तथा।
प्रजानां पतयः सर्वे सप्त चैव महर्षयः ॥ १.१३२.३२ ॥
ದೇವಗಣಗಳು ಸೇರಿ ಪಾರ್ಥನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಪೂಜಿಸಿದರು; ಕದ್ರುವಿನ ಮಕ್ಕಳು, ವಿನತೆಯ ಮಕ್ಕಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳು ಮತ್ತು ಏಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಕೂಡ.
1.132.33
भरद्वाजः खस्यपो गौतमश्च ।
विश्वामित्रो जमदग्निर्वसिष्ठः।
यश्चोदितो भास्करेऽभूत्प्रनष्टे ।
सोऽप्यत्रात्रिर्भगवानाजगाम ॥ १.१३२.३३ ॥
ಭರದ್ವಾಜ, ಕಶ್ಯಪ, ಗೌತಮ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ಜಮದಗ್ನಿ, ವಸಿಷ್ಠ; ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತಮಿಸಿದಾಗ ಪ್ರೇರಿತರಾದ ಭಗವಾನ್ ಅತ್ರಿಯೂ ಬಂದರು.
1.132.34
मरीचिरङ्गिराश्चैव पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
दक्षः प्रजापतिश्चैव गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ १.१३२.३४ ॥
ಮರೀಚಿ, ಅಂಗಿರಸ, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ಕ್ರತು, ದಕ್ಷ ಪ್ರಜಾಪತಿ; ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರೂ ಕೂಡ.
1.132.35
दिव्यमाल्याम्बरधराः सर्वालङ्कारभूषिताः ।
उपगायन्ति बीभत्सुं नृत्यन्तेऽप्सरसां गणाः ॥ १.१३२.३५ ॥
ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿ, ಬೀಭತ್ಸುವನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಹಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗಣಗಳು ನರ್ತಿಸುತ್ತವೆ.
1.132.36
तथा महर्षयश्चापि जेपुस्तत्र समन्ततः ।
गन्धर्वैः सहितः श्रीमान्प्रागायत च तुम्बुरुः ॥ १.१३२.३६ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಜಪಿಸಿದರು; ಗಂಧರ್ವರೊಡನೆ ಶ್ರೀಮಂತ ತುಂಬುರು ಉಚ್ಚ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಹಾಡಿದನು.
1.132.37
भीमसेनोग्रसेनौ च ऊर्णायुरनघस्तथा ।
गोपतिर्धृतराष्ट्रश्च सूर्यवर्चास्तथाष्टमः ॥ १.१३२.३७ ॥
ಭೀಮಸೇನ, ಉಗ್ರಸೇನ, ಊರ್ಣಾಯು, ಅನಘ, ಗೋಪತಿ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ, ಎಂಟನೆಯವನಾದ ಸೂರ್ಯವರ್ಚಸ್.
1.132.38
युगपस्तृणपः कार्ष्णिर्नन्दिश्चित्ररथस्तथा ।
त्रयोदशः शालिशिराः पर्जन्यश्च चतुर्दशः ॥ १.१३२.३८ ॥
ಯುಗಪ, ತೃಣಪ, ಕಾರ್ಷ್ಣಿ, ನಂದಿ, ಚಿತ್ರರಥ; ಹದಿಮೂರನೆಯವನು ಶಾಲಿಶಿರಸ್, ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯವನು ಪರ್ಜನ್ಯ.
1.132.39
कलिः पञ्चदशश्चैव नारदश्चात्र षोडशः ।
ऋत्वा बृहत्त्वा बृहकः करालश्च महामनाः ॥ १.१३२.३९ ॥
ಹದಿನೈದನೆಯವನು ಕಲಿ, ಹದಿನಾರನೆಯವನು ನಾರದ; ಋತ್ವಾ, ಬೃಹತ್ತ್ವಾ, ಬೃಹಕ, ಕರಾಳ ಮತ್ತು ಮಹಾಮನಸ್.
1.132.40
ब्रह्मचारी बहुगुणः सुवर्णश्चेति विश्रुतः ।
विश्वावसुर्भुमन्युश्च सुचन्द्रश्च शरुस्तथा ॥ १.१३२.४० ॥
ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಬಹುಗುಣ, ಸುವರ್ಣ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ವಿಶ್ವಾವಸು, ಭುಮನ್ಯು, ಸುಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಶರು ಕೂಡ.
1.132.41
गीतमाधुर्यसंपन्नौ विख्यातौ च हहाहुहू ।
इत्येते देवगन्धर्वा जग्मुस्तत्र नराधिप ॥ १.१३२.४१ ॥
ಗೀತ-ಮಾಧುರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಹಹಾ ಮತ್ತು ಹುಹು; ಹೀಗೆ ಈ ದೇವಗಂಧರ್ವರು, ಓ ನರಾಧಿಪ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರು.
1.132.42
तथैवाप्सरसो हृष्टाः सर्वालङ्कारभूषिताः ।
ननृतुर्वै महाभागा जगुश्चायतलोचनाः ॥ १.१३२.४२ ॥
ಅದೇ ರೀತಿ ಹರ್ಷಿತರಾದ ಅಪ್ಸರೆಯರು, ಎಲ್ಲ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸಿ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿಯರಾಗಿ ನರ್ತಿಸಿದರು; ವಿಶಾಲನೇತ್ರೆಯರು ಹಾಡಿದರು.
1.132.43
अनूचानाऽनवद्या च गुणमुख्या गुणावरा ।
अद्रिका च तथा सोमा मिश्रकेशी त्वलम्बुषा ॥ १.१३२.४३ ॥
ಅನೂಚಾನಾ, ನಿರ್ದೋಷೆ, ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು, ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠಳು, ಅದ್ರಿಕಾ, ಸೋಮಾ, ಮಿಶ್ರಕೇಶಿ ಮತ್ತು ಅಲಂಬುಷಾ.
1.132.44
मरीचिः शुचिका चैव विद्युत्पर्णा तिलोत्तमा ।
अम्बिका लक्षणा क्षेमा देवी रम्भा मनोरमा ॥ १.१३२.४४ ॥
ಮರೀಚಿ ಮತ್ತು ಶುಚಿಕಾ, ವಿದ್ಯುತ್ಪರ್ಣಾ ಮತ್ತು ತಿಲೋತ್ತಮಾ, ಅಂಬಿಕಾ, ಲಕ್ಷಣಾ, ಕ್ಷೇಮಾ, ದೇವಿ ರಂಭಾ ಮತ್ತು ಮನೋರಮಾ.
1.132.45
असिता च सुबाहुश्च सुप्रिया च वपुस्तथा ।
पुण्डरीका सुगन्धा च सुरसा च प्रमाथिनी ॥ १.१३२.४५ ॥
ಅಸಿತಾ ಮತ್ತು ಸುಬಾಹು, ಸುಪ್ರಿಯಾ ಮತ್ತು ವಪು, ಪುಂಡರೀಕಾ, ಸುಗಂಧಾ, ಸುರಸಾ ಮತ್ತು ಪ್ರಮಾಥಿನೀ.
1.132.46
काम्या शारद्वती चैव ननृतुस्तत्र संघशः ।
मेनका सहजन्या च कर्णिका पुञ्जिकस्थला ॥ १.१३२.४६ ॥
ಕಾಮ್ಯಾ ಮತ್ತು ಶಾರದ್ವತಿ ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿ ಗುಂಪುಗುಂಪಾಗಿ ನರ್ತಿಸಿದರು. ಮೇನಕಾ, ಸಹಜನ್ಯಾ, ಕರ್ಣಿಕಾ, ಪುಂಜಿಕಸ್ಥಲಾ.
1.132.47
ऋतुस्थला घृताची च विश्वाची पूर्वचित्त्यपि ।
उम्लोचेति च विख्याता प्रम्लोचेति च ता दश ॥ १.१३२.४७ ॥
ಋತುಸ್ಥಲಾ, ಘೃತಾಚೀ, ವಿಶ್ವಾಚೀ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವಚಿತ್ತಿ, ಉಮ್ಲೋಚಾ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಮ್ಲೋಚಾ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧೆ — ಇವರು ಹತ್ತು ಮಂದಿ.
1.132.48
उर्वश्येकादशी तासां जगुश्चायतलोचनाः ।
धाताऽर्यमा च मित्रश्च वरुणोंऽशो भगस्तथा ॥ १.१३२.४८ ॥
ಅವರಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದನೆಯವಳು ಊರ್ವಶಿ. ವಿಶಾಲ ನೇತ್ರೆಯರು ಹಾಡಿದರು. ಧಾತೃ, ಅರ್ಯಮ, ಮಿತ್ರ, ವರುಣ, ಅಂಶ ಮತ್ತು ಭಗ ಕೂಡ.
1.132.49
इन्द्रो विवस्वान्पूषा च पर्जन्यो दशमः स्मृतः ।
ततस्त्वष्टा ततो विष्णुरजघन्यो जघन्यजः ॥ १.१३२.४९ ॥
ಇಂದ್ರ, ವಿವಸ್ವಾನ, ಪೂಷ, ಪರ್ಜನ್ಯ ಹತ್ತನೆಯವನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನಂತರ ತ್ವಷ್ಟ, ನಂತರ ವಿಷ್ಣು — ಕೊನೆಯವನಲ್ಲದವನು, ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಜನಿಸಿದವನು.
1.132.50
इत्येते द्वादशादित्या ज्वलन्तः सूर्यवर्चसः ॥ १.१३२.५० ॥
ಹೀಗೆ ಇವರು ಹನ್ನೆರಡು ಆದಿತ್ಯರು, ಸೂರ್ಯನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುವವರು.
1.132.51
मृगव्याधश्च सर्पश्च निर्ऋतिश्च महायशाः ।
अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी च परंतप ॥ १.१३२.५१ ॥
ಮೃಗವ್ಯಾಧ ಮತ್ತು ಸರ್ಪ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ನಿರೃತಿ; ಅಜೈಕಪಾದ, ಅಹಿರ್ಬುಧ್ನ್ಯ, ಪಿನಾಕಿ ಕೂಡ — ಓ ಪರಂತಪ.
1.132.52
दहनोऽथेश्वरश्चैव कपाली च विशांपते ।
स्थाणुर्भगश्च भगवान्रुद्रास्तत्रावतस्थिरे ॥ १.१३२.५२ ॥
ದಹನ, ನಂತರ ಈಶ್ವರ ಮತ್ತು ಕಪಾಲಿ, ಓ ವಿಶಾಂಪತಿ; ಸ್ಥಾಣು, ಭಗ ಮತ್ತು ಭಗವಾನ — ಅಲ್ಲಿ ರುದ್ರರು ನಿಂತಿದ್ದರು.
1.132.53
अश्विनौ वसवश्चाष्टौ मरुतश्च महाबलाः ।
विश्वेदेवास्तथा साध्यास्तत्रासन्परितः स्थिताः ॥ १.१३२.५३ ॥
ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನಿಗಳು, ಎಂಟು ವಸುಗಳು, ಮಹಾಬಲರಾದ ಮರುತ್ತುಗಳು, ವಿಶ್ವದೇವರು ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯರು — ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಲೂ ನಿಂತಿದ್ದರು.
1.132.54
कर्कोटकोऽथ सर्पश्च वासुकिश्च भुजङ्गमः ।
कच्छपश्चाथ कुण्डश्च तक्षकश्च महोरगः ॥ १.१३२.५४ ॥
ಕರ್ಕೋಟಕ, ನಂತರ ಸರ್ಪ, ವಾಸುಕಿ ಎಂಬ ಭುಜಂಗ; ಕಚ್ಛಪ, ನಂತರ ಕುಂಡ, ಮಹೋರಗ ತಕ್ಷಕ ಕೂಡ.
1.132.55
आययुस्तपसा युक्ता महाक्रोधा महाबलाः ।
एते चान्ये च बहवस्तत्र नागा व्यवस्थिताः ॥ १.१३२.५५ ॥
ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವರು, ಮಹಾ ಕೋಪ ಮತ್ತು ಮಹಾ ಬಲವುಳ್ಳವರು ಬಂದರು. ಇವರು ಮತ್ತು ಇತರ ಅನೇಕ ನಾಗಗಳು ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದವು.
1.132.56
तार्क्ष्यश्चारिष्टनेमिश्च गरुडश्चासितध्वजः ।
अरुणश्चारुणिश्चैव वैनतेया व्यवस्थिताः ॥ १.१३२.५६ ॥
ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಅರಿಷ್ಟನೇಮಿ, ಗರುಡ, ಅಸಿತಧ್ವಜ, ಅರುಣ ಮತ್ತು ಅರುಣಿ ಎಂಬ ವಿನತೆಯ ಮಕ್ಕಳು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು.
1.132.57
तांश्च देवगणान्सर्वांस्तपःसिद्धा महर्षयः ।
विमानगिर्यग्रगतान्ददृशुर्नेतरे जनाः ॥ १.१३२.५७ ॥
ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಎಲ್ಲ ದೇವಗಣಗಳನ್ನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಿದ್ಧರಾದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಕಂಡರು; ಇತರ ಜನರು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
1.132.58
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं विस्मिता मुनिसत्तमाः ।
अधिकां स्म ततो वृत्तिमवर्तन्पाण्डवं प्रति ॥ १.१३२.५८ ॥
ಆ ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ವಿಸ್ಮಿತರಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮುನಿಗಳು ಅನಂತರ ಪಾಂಡುವಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದರದಿಂದ ವರ್ತಿಸಿದರು.
1.132.59
पाण्डुः प्रीतेन मनसा देवतादीनपूजयत् ।
पाण्डुना पूजिता देवाः प्रत्यूचुर्नरसत्तमम् ॥ १.१३२.५९ ॥
ಪಾಂಡು ಸಂತೋಷದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು. ಪಾಂಡುವಿನಿಂದ ಪೂಜಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳು ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.
1.132.60
प्रादुर्बूतो ह्ययं धर्मो देवतानां प्रसादतः ।
मातरिश्वा ह्ययं भीमो बलवानरिमर्दनः ॥ १.१३२.६० ॥
ಈ ಧರ್ಮ ದೇವತೆಗಳ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಈ ಬಲಶಾಲಿ, ಶತ್ರುಮರ್ದನ ಭೀಮ ವಾಯು (ಮಾತರಿಶ್ವ).
1.132.61
साक्षादिन्द्रः स्वयं जातः प्रसादाच्च शतक्रतोः ।
पितृत्वाद्देवतानां हि नास्ति पुण्यतरस्त्वया ॥ १.१३२.६१ ॥
ಶತಕ್ರತುವಿನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಇಂದ್ರನೇ ಸ್ವಯಂ ಜನಿಸಿದನು; ದೇವತೆಗಳ ತಂದೆತನದಿಂದ ನಿನಗಿಂತ ಪುಣ್ಯವಂತರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
1.132.62
पितॄणामृणनिर्मुक्तः स्वर्गं प्राप्स्यसि पुण्यभाक् ।
इत्युक्त्वा देवताः सर्वा विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ १.१३२.६२ ॥
ಪಿತೃಗಳ ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪುಣ್ಯಭಾಗಿಯಾಗಿ ನೀನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ಬಂದಂತೆಯೇ ಹೊರಟುಹೋದರು.
1.132.63
पाण्डुस्तु पुनरेवैनां पुत्रलोभान्महायशाः ।
प्रादिशद्दर्शनीयार्थी कुन्ती त्वेनमथाब्रवीत् ॥ १.१३२.६३ ॥
ಆದರೆ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಪಾಂಡುವು ಪುತ್ರಲೋಭದಿಂದ, ಸುಂದರ ಸಂತಾನವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಮತ್ತೆ ಆಕೆಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದನು; ಆಗ ಕುಂತಿ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
1.132.64
नातश्चतुर्थं प्रसवमापस्त्वपि वदन्त्युत ।
अतःपरं स्वैरिणी स्याद्बन्धकी पञ्चमे भवेत् ॥ १.१३२.६४ ॥
ಇದರ ನಂತರ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪ್ರಸವವಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಿದ್ವಾಂಸರೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಇದರ ಮೇಲೆ ಅವಳು ಸ್ವೈರಿಣಿಯಾಗುವಳು, ಐದನೆಯಲ್ಲಿ ವೇಶ್ಯೆಯಾಗುವಳು.
1.132.65
स त्वं विद्वन्धर्ममिममधिगम्य कथं नु माम् ।
अपत्यार्थं समुत्क्रम्य प्रमादादिव भाषसे ॥ १.१३२.६५ ॥
ನೀನು ವಿದ್ವಾಂಸನು; ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಮರ್ಯಾದೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀಯೆ, ಅಸಾವಧಾನದಿಂದಂತೆ?