ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.132.1
जाते बलवतां श्रेष्ठे पाण्डुश्चिन्तापरोऽभवत् ।
कथमन्यो मम सुतो लोके श्रेष्ठो भवेदिति ॥ १.१३२.१ ॥
ବଳବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିବାରୁ ପାଣ୍ଡୁ ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ—ଜଗତରେ ମୋର ଅନ୍ୟ ପୁତ୍ର କିପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବ?
1.132.2
दैवे पुरुषकारे च लोकोऽयं संप्रतिष्ठितः ।
तत्र दैवं तु विधिना कालयुक्तेन लभ्यते ॥ १.१३२.२ ॥
ଏହି ଜଗତ ଦୈବ ଓ ପୁରୁଷକାର ଉଭୟ ଉପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ; ସେଥିମଧ୍ୟରୁ ଦୈବ ବିଧି ଅନୁସାରେ କାଳ ସହିତ ମିଳିତ ହୋଇ ଲାଭ ହୁଏ।
1.132.3
इन्द्रो हि राजा देवानां प्रधान इति नः श्रुतम् ।
अप्रमेयबलोत्साहो वीर्यवानमितद्युतिः ॥ १.१३२.३ ॥
ଆମେ ଶୁଣିଛୁ ଯେ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା ଓ ପ୍ରଧାନ—ଅପରିମେୟ ବଳ ଓ ଉତ୍ସାହ, ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅସୀମ ତେଜ ଥିବା।
1.132.4
तं तोषयित्वा तपसा पुत्रं लप्स्ये महाबलम् ।
यं दास्यति स मे पुत्रं स वीरयान्भविष्यति ॥ १.१३२.४ ॥
ତପସ୍ୟାରେ ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି ମୁଁ ମହାବଳୀ ପୁତ୍ର ଲାଭ କରିବି; ଯିଏ ମୋତେ ପୁତ୍ର ଦେବେ, ସେହି ପୁତ୍ର ବୀରମାନଙ୍କ ସମାନ ହେବ।
1.132.5
अमानुषान्मानुषांश्च संग्रामे स हनिष्यति ।
कर्मणा मनसा वाचा तस्मात्तप्स्ये महत्तपः ॥ १.१३२.५ ॥
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅମାନୁଷ ଓ ମାନୁଷ ଉଭୟଙ୍କୁ ବଧ କରିବ; ତେଣୁ କର୍ମ, ମନ ଓ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ମହା ତପସ୍ୟା କରିବି।
1.132.6
ततः पाण्डुर्महाराजो मन्त्रयित्वा महर्षिभिः ।
दिदेश कुन्त्याः कौरव्यो व्रतं सांवत्सरं शुभम् ॥ १.१३२.६ ॥
ତା'ପରେ ମହାରାଜ ପାଣ୍ଡୁ ମହର୍ଷିମାନଙ୍କ ସହ ମନ୍ତ୍ରଣା କରି କୌରବ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ଏକ ବର୍ଷର ଶୁଭ ବ୍ରତ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
1.132.7
आत्मना च महाबाहुरेकपादस्थितोऽभवत् ।
उग्रं स तप आस्थाय परमेण समाधिना ॥ १.१३२.७ ॥
ମହାବାହୁ ସେ ନିଜେ ଗୋଟିଏ ପାଦରେ ଠିଆ ହେଲେ। ପରମ ସମାଧି ସହିତ ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟାକୁ ଆଶ୍ରୟ କଲେ।
1.132.8
आरिराधयिषुर्देवं त्रिदशानां तमीश्वरम् ।
सूर्येण सह धर्मात्मा पर्यतप्यत भारत ॥ १.१३२.८ ॥
ତ୍ରିଦଶଙ୍କ ସେହି ଈଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ହେ ଭାରତ, ଧର୍ମାତ୍ମା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ତପସ୍ୟା କଲେ।
1.132.9
तं तु कालेन महता वासवः प्रत्यपद्यत ।
पुत्रं तव प्रदास्यामि त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ १.१३२.९ ॥
ବହୁ କାଳ ପରେ ବାସବ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। 'ମୁଁ ତୁମକୁ ଏପରି ପୁତ୍ର ଦେବି ଯେ ତ୍ରିଲୋକରେ ବିଖ୍ୟାତ ହେବ' ବୋଲି କହିଲେ।
1.132.10
ब्राह्मणानां गवां चैव सुहृदां चार्थसाधकम् ।
दुर्हृदां शोकजननं सर्वबान्धवनन्दनम् ॥ १.१३२.१० ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଗାଈମାନଙ୍କର, ମିତ୍ରମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନକାରୀ; ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଶୋକ ଦେବା; ସମସ୍ତ ବାନ୍ଧବଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେବା।
1.132.11
सुतं तेऽग्र्यं प्रदास्यामि सर्वामित्रविनाशनम् ।
इत्युक्तः कारैवो राजा वासवेन महात्मना ॥ १.१३२.११ ॥
'ତୁମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ଦେବି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବ' ବୋଲି ମହାତ୍ମା ବାସବ କହିବାରୁ ରାଜା...
1.132.12
उवाच कुन्तीं धर्मात्मा देवराजवचः स्मरन् ।
उदर्कस्तव कल्याणि तुष्टो देवगणेश्वरः ॥ १.१३२.१२ ॥
ଧର୍ମାତ୍ମା ଦେବରାଜଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରି କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ତୁମର ଶୁଭ ଫଳ ହେବ; ଦେବଗଣର ଈଶ୍ୱର ତୁମ ପ୍ରତି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ।'
1.132.13
दातुमिच्छति ते पुत्रं यथा संकल्पितं त्वया ।
अतिमानुषकर्माणं यशस्विनमरिन्दमम् ॥ १.१३२.१३ ॥
ତୁମେ ସଙ୍କଳ୍ପ କରିଥିବା ପରି ତୁମକୁ ପୁତ୍ର ଦେବାକୁ ସେ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି — ଅତିମାନୁଷ କର୍ମୀ, ଯଶସ୍ବୀ, ଶତ୍ରୁଦମନକାରୀ।
1.132.14
नीतिमन्तं महात्मानमादित्यसमतेजसम् ।
दुराधर्षं क्रियावन्तमतीवाद्भुतदर्शनम् ॥ १.१३२.१४ ॥
ନୀତିମାନ, ମହାତ୍ମା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ, ଅଜେୟ, କର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ ଦର୍ଶନଯୁକ୍ତ।
1.132.15
पुत्रं जनय सुश्रोणि धाम क्षत्रियतेजसाम् ।
लब्धः प्रसादो देवेन्द्रात्तमाह्वय शुचिस्मिते ॥ १.१३२.१५ ॥
ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିଦେଶୀ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ତେଜର ଆଧାର ପୁତ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦିଅ; ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଛ, ହେ ଶୁଚିସ୍ମିତା, ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କର।
1.132.16
एवमुक्ता ततः शक्रमाजुहाव यशस्विनी ।
अथाजगाम देवेन्द्रो जनयामास चार्जुनम् ॥ १.१३२.१६ ॥
ଏପରି କୁହାଗଲେ ଯଶସ୍ୱିନୀ ଶକ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ; ତା'ପରେ ଦେବେନ୍ଦ୍ର ଆସି ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
1.132.17
उत्तराभ्यां तु पूर्वाभ्यां फल्गुनीभ्यां ततो दिवा ।
जातस्तु फाल्गुने मासि तेनासौ फल्गुनःस्मृतः ॥ १.१३२.१७ ॥
ଉତ୍ତରା, ପୂର୍ବା ଓ ଫଲ୍ଗୁନୀ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଦିନେ ସେ ଜନ୍ମିଲେ; ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ ଜନ୍ମ ହେତୁ ସେ 'ଫଲ୍ଗୁନ' ବୋଲି ସ୍ମୃତ।
1.132.18
जातमात्रे कुमारे तु सर्वभूतप्रहर्षिणी ।
सूतके वर्तमानां तां वागुवाचाशरीरिणी।
महागम्भीरनिर्घोषा नभो नादयती तदा ॥ १.१३२.१८ ॥
କୁମାର ଜନ୍ମ ହେବାମାତ୍ରେ, ସୂତକରେ ଥିବା ତାଙ୍କୁ ସର୍ବଭୂତଙ୍କୁ ହର୍ଷିତ କରୁଥିବା ଏକ ଅଶରୀରୀ ବାଣୀ କହିଲା — ଅତି ଗମ୍ଭୀର ଘୋଷରେ ଆକାଶ ପ୍ରତିଧ୍ବନିତ କରି।
1.132.19
शृण्वतां सर्वभूतानां तेषां चाश्रमवासिनाम् ।
कुन्तीमाभाष्य विस्पष्टमुवाचेदं शुचिस्मिताम् ॥ १.१३२.१९ ॥
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଆଶ୍ରମବାସୀମାନେ ଶୁଣୁଥିବା ବେଳେ, ଶୁଚିସ୍ମିତା କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଏହା କହିଲା।
1.132.20
कार्तवीर्यसमः कुन्ति शिवतुल्यपराक्रमः ।
एष शक्र इवाजय्यो यशस्ते प्रथयिष्यति ॥ १.१३२.२० ॥
ହେ କୁନ୍ତୀ, ସେ କାର୍ତବୀର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସମାନ ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ତୁଲ୍ୟ ପରାକ୍ରମୀ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଅଜେୟ ସେ ତୁମର ଯଶ ବିସ୍ତାର କରିବ।
1.132.21
अदित्या विष्णुना प्रीतिर्यथाऽभूदभिवर्धिता ।
तथा विष्णुसमः प्रीतिं वर्धयिष्यति तेऽर्जुनः ॥ १.१३२.२१ ॥
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଦିତିଙ୍କ ପ୍ରୀତି ଯେପରି ବଢ଼ିଥିଲା, ସେପରି ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ ଅର୍ଜୁନ ତୁମ ପ୍ରୀତି ବଢ଼ାଇବେ।
1.132.22
एष मद्रान्वशे कृत्वा कुरूंश्च सह सोमकैः ।
चेदिकाशिकरूषांश्च कुरुलक्ष्मीं वहिष्यति ॥ १.१३२.२२ ॥
ସେ ମଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ବଶ କରି, ସୋମକମାନଙ୍କ ସହିତ କୁରୁମାନଙ୍କୁ, ଏବଂ ଚେଦି, କାଶି ଓ ରୂଷମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଶ କରି କୁରୁଲକ୍ଷ୍ମୀ ବହନ କରିବେ।
1.132.23
एतस्य भुजवीर्येण खाण्डवे हव्यवाहनः ।
मेदसा सर्वभूतानां तृप्तिं यास्यति वै पराम् ॥ १.१३२.२३ ॥
ତାଙ୍କ ବାହୁବଳରେ ଖାଣ୍ଡବରେ ହବ୍ୟବାହନ ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମେଦରେ ପରମ ତୃପ୍ତି ପାଇବେ।
1.132.24
ग्रामणीश्च महीपालानेष जित्वा महाबलः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति ॥ १.१३२.२४ ॥
ଏହି ମହାବଳ ବୀର ନିଜ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଗ୍ରାମାଧିପତି ଓ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଜିଣି ତିନି ମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବେ।
1.132.25
जामदग्न्यसमः कुन्ति विष्णुतुल्यपराक्रमः ।
एष वीर्यवतां श्रेष्ठो भविष्यति महायशाः ॥ १.१३२.२५ ॥
ହେ କୁନ୍ତୀ, ସେ ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ (ପରଶୁରାମ) ସମାନ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ତୁଲ୍ୟ ପରାକ୍ରମୀ ହେବ। ସେ ବୀରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ମହାଯଶସ୍ବୀ ହେବ।
1.132.26
एष युद्धे महादेवं तोषयिष्यति शङ्करम् ।
अस्त्रं पाशुपतं नाम तस्मात्तुष्टादवाप्स्यति ॥ १.१३२.२६ ॥
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାଦେବ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବ; ସେହି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଶିବଙ୍କଠାରୁ ସେ ପାଶୁପତ ନାମକ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ।
1.132.27
निवातकवचा नाम दैत्या विबुधविद्विषः ।
शक्राज्ञया महाबाहुस्तान्वधिष्यति ते सुतः ॥ १.१३२.२७ ॥
ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ନିବାତକବଚ ନାମକ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ତୁମ ମହାବାହୁ ପୁତ୍ର ବଧ କରିବ।
1.132.28
तथा दिव्यानि चास्त्राणि निखिलेनाहरिष्यति ।
विप्रनष्टां श्रियं चायमाहर्ता पुरुषर्षभः ॥ १.१३२.२८ ॥
ସେ ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆଣିବ; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହଜିଯାଇଥିବା ଶ୍ରୀ (ସମୃଦ୍ଧି)କୁ ମଧ୍ୟ ଫେରାଇ ଆଣିବ — ସେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ।
1.132.29
एतामत्यद्भुतां वाचं कुन्ती शुश्राव सूतके ।
वाचमुच्चरितामुच्चैस्तां निशम्य तपस्विनाम् ॥ १.१३२.२९ ॥
ପ୍ରସୂତି ଗୃହରେ କୁନ୍ତୀ ଏହି ଅତ୍ୟଦ୍ଭୁତ ବାଣୀ ଶୁଣିଲେ; ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଉଚ୍ଚାରିତ ସେହି ବାଣୀ ଶୁଣି —
1.132.30
बभूव पमो हर्षः शतशृङ्गनिवासिनाम् ।
तथा देवमहर्षीणां सेन्द्राणां च दिवौकसाम् ॥ १.१३२.३० ॥
ଶତଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତବାସୀମାନଙ୍କର ମହାନ୍ ହର୍ଷ ହେଲା; ସେହିପରି ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଦେବତା ଓ ମହର୍ଷିମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ।
1.132.31
आकाशे दुन्दुभीनां च बभूव तुमुलः स्वनः ।
उदतिष्ठन्महाघोरः पुष्पवृष्टिभिरावृतः ॥ १.१३२.३१ ॥
ଆକାଶରେ ଦୁନ୍ଦୁଭିର ଭୟଙ୍କର ତୁମୁଳ ଧ୍ଵନି ଉଠିଲା, ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟିରେ ଆବୃତ ହୋଇ।
1.132.32
समवेत्य च देवानां गणाः पार्थमपूजयन् ।
काद्रवेया वैनतेया गन्धर्वाप्सरसस्तथा।
प्रजानां पतयः सर्वे सप्त चैव महर्षयः ॥ १.१३२.३२ ॥
ଦେବଗଣ ଏକତ୍ର ହୋଇ ପାର୍ଥଙ୍କୁ (ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ) ପୂଜା କଲେ; କଦ୍ରୁର ପୁତ୍ରଗଣ, ବିନତାର ପୁତ୍ରଗଣ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରା, ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାପତି ଓ ସପ୍ତ ମହର୍ଷି।
1.132.33
भरद्वाजः खस्यपो गौतमश्च ।
विश्वामित्रो जमदग्निर्वसिष्ठः।
यश्चोदितो भास्करेऽभूत्प्रनष्टे ।
सोऽप्यत्रात्रिर्भगवानाजगाम ॥ १.१३२.३३ ॥
ଭରଦ୍ୱାଜ, କଶ୍ୟପ, ଗୌତମ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଜମଦଗ୍ନି, ବସିଷ୍ଠ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେଲେ ଯେଉଁ ଭଗବାନ ଅତ୍ରି ପ୍ରେରିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।
1.132.34
मरीचिरङ्गिराश्चैव पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
दक्षः प्रजापतिश्चैव गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ १.१३२.३४ ॥
ମରୀଚି, ଅଙ୍ଗିରା, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ପୁଲହ, କ୍ରତୁ, ପ୍ରଜାପତି ଦକ୍ଷ; ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ମଧ୍ୟ।
1.132.35
दिव्यमाल्याम्बरधराः सर्वालङ्कारभूषिताः ।
उपगायन्ति बीभत्सुं नृत्यन्तेऽप्सरसां गणाः ॥ १.१३२.३५ ॥
ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ସମସ୍ତ ଅଳଙ୍କାରରେ ଭୂଷିତ ହୋଇ ସେମାନେ ବୀଭତ୍ସୁଙ୍କ (ଅର୍ଜୁନଙ୍କ) ଗୁଣଗାନ କରନ୍ତି; ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଗଣ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି।
1.132.36
तथा महर्षयश्चापि जेपुस्तत्र समन्ततः ।
गन्धर्वैः सहितः श्रीमान्प्रागायत च तुम्बुरुः ॥ १.१३२.३६ ॥
ସେହିପରି ମହର୍ଷିମାନେ ସେଠାରେ ଚାରିଆଡ଼େ ଜପ କଲେ; ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ସହିତ ଶ୍ରୀମାନ ତୁମ୍ବୁରୁ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଗାନ କଲେ।
1.132.37
भीमसेनोग्रसेनौ च ऊर्णायुरनघस्तथा ।
गोपतिर्धृतराष्ट्रश्च सूर्यवर्चास्तथाष्टमः ॥ १.१३२.३७ ॥
ଭୀମସେନ, ଉଗ୍ରସେନ, ଊର୍ଣାୟୁ, ଅନଘ, ଗୋପତି, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ଅଷ୍ଟମ ସୂର୍ଯବର୍ଚା।
1.132.38
युगपस्तृणपः कार्ष्णिर्नन्दिश्चित्ररथस्तथा ।
त्रयोदशः शालिशिराः पर्जन्यश्च चतुर्दशः ॥ १.१३२.३८ ॥
ଯୁଗପ, ତୃଣପ, କାର୍ଷ୍ଣି, ନନ୍ଦି ଏବଂ ଚିତ୍ରରଥ; ତ୍ରୟୋଦଶ ଶାଳିଶିରା ଏବଂ ଚତୁର୍ଦଶ ପର୍ଜନ୍ୟ।
1.132.39
कलिः पञ्चदशश्चैव नारदश्चात्र षोडशः ।
ऋत्वा बृहत्त्वा बृहकः करालश्च महामनाः ॥ १.१३२.३९ ॥
ପନ୍ଦରତମ କଳି ଏବଂ ଷୋଡ଼ଶ ନାରଦ; ଋତ୍ବା, ବୃହତ୍ତ୍ବା, ବୃହକ, କରାଳ ଏବଂ ମହାମନା।
1.132.40
ब्रह्मचारी बहुगुणः सुवर्णश्चेति विश्रुतः ।
विश्वावसुर्भुमन्युश्च सुचन्द्रश्च शरुस्तथा ॥ १.१३२.४० ॥
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ବହୁଗୁଣସମ୍ପନ୍ନ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନାମରେ ବିଖ୍ୟାତ; ବିଶ୍ୱାବସୁ, ଭୁମନ୍ୟୁ, ସୁଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଶରୁ ମଧ୍ୟ।
1.132.41
गीतमाधुर्यसंपन्नौ विख्यातौ च हहाहुहू ।
इत्येते देवगन्धर्वा जग्मुस्तत्र नराधिप ॥ १.१३२.४१ ॥
ଗୀତମାଧୁର୍ଯ୍ୟସମ୍ପନ୍ନ ବିଖ୍ୟାତ ହହା ଏବଂ ହୁହୂ; ଏହିପରି ଏହି ଦେବଗନ୍ଧର୍ବମାନେ, ହେ ନରାଧିପ, ସେଠାକୁ ଗଲେ।
1.132.42
तथैवाप्सरसो हृष्टाः सर्वालङ्कारभूषिताः ।
ननृतुर्वै महाभागा जगुश्चायतलोचनाः ॥ १.१३२.४२ ॥
ସେହିପରି ହୃଷ୍ଟ ଅପ୍ସରାମାନେ, ସର୍ବାଳଙ୍କାରରେ ଭୂଷିତ ହୋଇ, ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ହୋଇ ନୃତ୍ୟ କଲେ; ଆୟତନୟନା ସେମାନେ ଗାନ କଲେ।
1.132.43
अनूचानाऽनवद्या च गुणमुख्या गुणावरा ।
अद्रिका च तथा सोमा मिश्रकेशी त्वलम्बुषा ॥ १.१३२.४३ ॥
ଅନୂଚାନା ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷା, ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଓ ଗୁଣରେ ନିମ୍ନା, ଅଦ୍ରିକା ଓ ସୋମା, ମିଶ୍ରକେଶୀ ଓ ଅଲମ୍ବୁଷା।
1.132.44
मरीचिः शुचिका चैव विद्युत्पर्णा तिलोत्तमा ।
अम्बिका लक्षणा क्षेमा देवी रम्भा मनोरमा ॥ १.१३२.४४ ॥
ମରୀଚି ଓ ଶୁଚିକା, ବିଦ୍ୟୁତ୍ପର୍ଣା ଓ ତିଲୋତ୍ତମା, ଅମ୍ବିକା, ଲକ୍ଷଣା, କ୍ଷେମା, ଦେବୀ ରମ୍ଭା ଓ ମନୋରମା।
1.132.45
असिता च सुबाहुश्च सुप्रिया च वपुस्तथा ।
पुण्डरीका सुगन्धा च सुरसा च प्रमाथिनी ॥ १.१३२.४५ ॥
ଅସିତା ଓ ସୁବାହୁ, ସୁପ୍ରିୟା ଓ ବପୁ, ପୁଣ୍ଡରୀକା, ସୁଗନ୍ଧା, ସୁରସା ଓ ପ୍ରମାଥିନୀ।
1.132.46
काम्या शारद्वती चैव ननृतुस्तत्र संघशः ।
मेनका सहजन्या च कर्णिका पुञ्जिकस्थला ॥ १.१३२.४६ ॥
କାମ୍ୟା ଓ ଶାରଦ୍ବତୀ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଦଳ ଦଳ ହୋଇ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ମେନକା, ସହଜନ୍ୟା, କର୍ଣିକା ଓ ପୁଞ୍ଜିକସ୍ଥଳା।
1.132.47
ऋतुस्थला घृताची च विश्वाची पूर्वचित्त्यपि ।
उम्लोचेति च विख्याता प्रम्लोचेति च ता दश ॥ १.१३२.४७ ॥
ଋତୁସ୍ଥଳା, ଘୃତାଚୀ, ବିଶ୍ୱାଚୀ ଓ ପୂର୍ବଚିତ୍ତି, ଉମ୍ଲୋଚା ଓ ପ୍ରମ୍ଲୋଚା ନାମରେ ବିଖ୍ୟାତ — ଏହି ଦଶ।
1.132.48
उर्वश्येकादशी तासां जगुश्चायतलोचनाः ।
धाताऽर्यमा च मित्रश्च वरुणोंऽशो भगस्तथा ॥ १.१३२.४८ ॥
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକାଦଶୀ ଥିଲେ ଊର୍ବଶୀ। ଆୟତ ନୟନା ସମସ୍ତେ ଗାନ କଲେ। ଧାତା, ଅର୍ଯମା, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଂଶ ଓ ଭଗ ମଧ୍ୟ।
1.132.49
इन्द्रो विवस्वान्पूषा च पर्जन्यो दशमः स्मृतः ।
ततस्त्वष्टा ततो विष्णुरजघन्यो जघन्यजः ॥ १.१३२.४९ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର, ବିବସ୍ୱାନ, ପୂଷା ଓ ପର୍ଜନ୍ୟ ଦଶମ ବୋଲି ସ୍ମୃତ। ତାପରେ ତ୍ୱଷ୍ଟା, ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁ — ଯିଏ ସର୍ବକନିଷ୍ଠ ନୁହେଁ, ତଥାପି ସର୍ବକନିଷ୍ଠ ରୂପେ ଜନ୍ମିଥିଲେ।
1.132.50
इत्येते द्वादशादित्या ज्वलन्तः सूर्यवर्चसः ॥ १.१३२.५० ॥
ଏହିପରି ଏମାନେ ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ।
1.132.51
मृगव्याधश्च सर्पश्च निर्ऋतिश्च महायशाः ।
अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी च परंतप ॥ १.१३२.५१ ॥
ମୃଗବ୍ୟାଧ ଓ ସର୍ପ, ଓ ମହାଯଶା ନିର୍ଋତି; ଅଜୈକପାଦ, ଅହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ୟ ଓ ପିନାକୀ — ହେ ପରନ୍ତପ।
1.132.52
दहनोऽथेश्वरश्चैव कपाली च विशांपते ।
स्थाणुर्भगश्च भगवान्रुद्रास्तत्रावतस्थिरे ॥ १.१३२.५२ ॥
ଦହନ, ତାପରେ ଈଶ୍ୱର ଓ କପାଳୀ, ହେ ବିଶାଂପତି; ସ୍ଥାଣୁ, ଭଗ ଓ ଭଗବାନ — ସେଠାରେ ରୁଦ୍ରଗଣ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ।
1.132.53
अश्विनौ वसवश्चाष्टौ मरुतश्च महाबलाः ।
विश्वेदेवास्तथा साध्यास्तत्रासन्परितः स्थिताः ॥ १.१३२.५३ ॥
ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଅଷ୍ଟ ବସୁ, ମହାବଳ ମରୁତ୍ଗଣ, ବିଶ୍ୱଦେବ ଓ ସାଧ୍ୟଗଣ — ସେମାନେ ସେଠାରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ।
1.132.54
कर्कोटकोऽथ सर्पश्च वासुकिश्च भुजङ्गमः ।
कच्छपश्चाथ कुण्डश्च तक्षकश्च महोरगः ॥ १.१३२.५४ ॥
କର୍କୋଟକ, ତାପରେ ସର୍ପ, ଓ ଭୁଜଙ୍ଗମ ବାସୁକି; କଚ୍ଛପ, ତାପରେ କୁଣ୍ଡ, ଓ ମହୋରଗ ତକ୍ଷକ ମଧ୍ୟ।
1.132.55
आययुस्तपसा युक्ता महाक्रोधा महाबलाः ।
एते चान्ये च बहवस्तत्र नागा व्यवस्थिताः ॥ १.१३२.५५ ॥
ତପସ୍ୟାଯୁକ୍ତ, ମହାକ୍ରୋଧ ଓ ମହାବଳ ସେମାନେ ଆସିଲେ। ଏମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ବହୁ ନାଗ ସେଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
1.132.56
तार्क्ष्यश्चारिष्टनेमिश्च गरुडश्चासितध्वजः ।
अरुणश्चारुणिश्चैव वैनतेया व्यवस्थिताः ॥ १.१३२.५६ ॥
ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ଅରିଷ୍ଟନେମି, ଗରୁଡ, ଅସିତଧ୍ୱଜ, ଅରୁଣ ଓ ଅରୁଣି — ବିନତାର ପୁତ୍ରଗଣ — ସେଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
1.132.57
तांश्च देवगणान्सर्वांस्तपःसिद्धा महर्षयः ।
विमानगिर्यग्रगतान्ददृशुर्नेतरे जनाः ॥ १.१३२.५७ ॥
ବିମାନ ଓ ପର୍ବତଶିଖରରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ସେହି ସମସ୍ତ ଦେବଗଣଙ୍କୁ ତପସ୍ୟାସିଦ୍ଧ ମହର୍ଷିମାନେ ଦେଖିଲେ; ଅନ୍ୟ ଲୋକେ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ।
1.132.58
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं विस्मिता मुनिसत्तमाः ।
अधिकां स्म ततो वृत्तिमवर्तन्पाण्डवं प्रति ॥ १.१३२.५८ ॥
ସେହି ମହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି ବିସ୍ମିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନିମାନେ ତା'ପରେ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଧିକ ଆଦରପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବହାର କଲେ।
1.132.59
पाण्डुः प्रीतेन मनसा देवतादीनपूजयत् ।
पाण्डुना पूजिता देवाः प्रत्यूचुर्नरसत्तमम् ॥ १.१३२.५९ ॥
ପାଣ୍ଡୁ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଦେବତାମାନେ ସେହି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
1.132.60
प्रादुर्बूतो ह्ययं धर्मो देवतानां प्रसादतः ।
मातरिश्वा ह्ययं भीमो बलवानरिमर्दनः ॥ १.१३२.६० ॥
ଏହି ଧର୍ମ ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ପ୍ରକଟିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ଏବଂ ଏହି ବଳବାନ, ଶତ୍ରୁମର୍ଦ୍ଦନ ଭୀମ ହେଉଛନ୍ତି ମାତରିଶ୍ୱା (ବାୟୁ)।
1.132.61
साक्षादिन्द्रः स्वयं जातः प्रसादाच्च शतक्रतोः ।
पितृत्वाद्देवतानां हि नास्ति पुण्यतरस्त्वया ॥ १.१३२.६१ ॥
ଶତକ୍ରତୁଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ସାକ୍ଷାତ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱୟଂ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି; ଦେବତାଙ୍କ ପିତୃତ୍ୱ ହେତୁ ତୁମଠାରୁ ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟବାନ କେହି ନାହାଁନ୍ତି।
1.132.62
पितॄणामृणनिर्मुक्तः स्वर्गं प्राप्स्यसि पुण्यभाक् ।
इत्युक्त्वा देवताः सर्वा विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ १.१३२.६२ ॥
ପିତୃଋଣରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ପୁଣ୍ୟର ଭାଗୀ ହୋଇ ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇବ। ଏହା କହି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଯେପରି ଆସିଥିଲେ ସେପରି ଫେରିଗଲେ।
1.132.63
पाण्डुस्तु पुनरेवैनां पुत्रलोभान्महायशाः ।
प्रादिशद्दर्शनीयार्थी कुन्ती त्वेनमथाब्रवीत् ॥ १.१३२.६३ ॥
କିନ୍ତୁ ମହାଯଶସ୍ୱୀ ପାଣ୍ଡୁ ପୁତ୍ରଲୋଭରେ, ସୁନ୍ଦର ସନ୍ତାନ ଇଚ୍ଛା କରି, ପୁଣି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଲେ; ତେବେ କୁନ୍ତୀ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
1.132.64
नातश्चतुर्थं प्रसवमापस्त्वपि वदन्त्युत ।
अतःपरं स्वैरिणी स्याद्बन्धकी पञ्चमे भवेत् ॥ १.१३२.६४ ॥
ଏହା ପରେ ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରସବ ନାହିଁ ବୋଲି ବିଦ୍ୱାନମାନେ ମଧ୍ୟ କହନ୍ତି; ଏହାପରେ ସେ ସ୍ୱୈରିଣୀ ହେବ, ପଞ୍ଚମରେ ବେଶ୍ୟା ହେବ।
1.132.65
स त्वं विद्वन्धर्ममिममधिगम्य कथं नु माम् ।
अपत्यार्थं समुत्क्रम्य प्रमादादिव भाषसे ॥ १.१३२.६५ ॥
ତୁମେ ବିଦ୍ୱାନ; ଏହି ଧର୍ମ ଜାଣି ମଧ୍ୟ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଲଙ୍ଘି, ଯେପରି ପ୍ରମାଦରେ ମୋ ସହିତ କାହିଁକି କହୁଛ?