مہابھارت · ادھیائے 1.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.132.1
जाते बलवतां श्रेष्ठे पाण्डुश्चिन्तापरोऽभवत् ।
कथमन्यो मम सुतो लोके श्रेष्ठो भवेदिति ॥ १.१३२.१ ॥
بلवانوں میں سب سے بہتر (بیٹا) پیدا ہوا تو پانڈو فکر میں پڑ گئے کہ دنیا میں میرا دوسرا بیٹا کیسے بہتر ہو گا۔
1.132.2
दैवे पुरुषकारे च लोकोऽयं संप्रतिष्ठितः ।
तत्र दैवं तु विधिना कालयुक्तेन लभ्यते ॥ १.१३२.२ ॥
یہ دنیا تقدیر اور انسانی کوشش دونوں پر قائم ہے؛ ان میں سے تقدیر قاعدے کے مطابق وقت کے ساتھ حاصل ہوتی ہے۔
1.132.3
इन्द्रो हि राजा देवानां प्रधान इति नः श्रुतम् ।
अप्रमेयबलोत्साहो वीर्यवानमितद्युतिः ॥ १.१३२.३ ॥
ہم نے سنا ہے کہ دیوتاؤں کا بادشاہ اور سردار اندر ہے—بے پناہ قوت و جوش، پراکرم اور لامحدود تیج والا۔
1.132.4
तं तोषयित्वा तपसा पुत्रं लप्स्ये महाबलम् ।
यं दास्यति स मे पुत्रं स वीरयान्भविष्यति ॥ १.१३२.४ ॥
تپسیا سے اسے خوش کر کے میں ایک مہابلی بیٹا حاصل کروں گا؛ جو مجھے بیٹا دے گا، وہ بیٹا بہادروں کے برابر ہو گا۔
1.132.5
अमानुषान्मानुषांश्च संग्रामे स हनिष्यति ।
कर्मणा मनसा वाचा तस्मात्तप्स्ये महत्तपः ॥ १.१३२.५ ॥
وہ جنگ میں غیر انسانوں اور انسانوں دونوں کو قتل کرے گا؛ اس لیے میں عمل، دل اور زبان سے بڑی تپسیا کروں گا۔
1.132.6
ततः पाण्डुर्महाराजो मन्त्रयित्वा महर्षिभिः ।
दिदेश कुन्त्याः कौरव्यो व्रतं सांवत्सरं शुभम् ॥ १.१३२.६ ॥
پھر مہاراج پانڈو نے مہارشیوں سے مشورہ کر کے کورو نے کنتی کے لیے ایک سال کا مبارک برت مقرر کیا۔
1.132.7
आत्मना च महाबाहुरेकपादस्थितोऽभवत् ।
उग्रं स तप आस्थाय परमेण समाधिना ॥ १.१३२.७ ॥
مہاباہو نے خود ایک پاؤں پر کھڑے ہو کر، پرم سمادھی کے ساتھ، شدید تپ کا آسرا لیا۔
1.132.8
आरिराधयिषुर्देवं त्रिदशानां तमीश्वरम् ।
सूर्येण सह धर्मात्मा पर्यतप्यत भारत ॥ १.१३२.८ ॥
اے بھارت، تریدشوں کے اس ایشور دیوتا کو خوش کرنے کی خواہش سے، دھرم آتما نے سورج کے ساتھ تپ کیا۔
1.132.9
तं तु कालेन महता वासवः प्रत्यपद्यत ।
पुत्रं तव प्रदास्यामि त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ १.१३२.९ ॥
بہت عرصے کے بعد واسو اس کے سامنے ظاہر ہوا۔ کہا، 'میں تمہیں ایک بیٹا دوں گا جو تینوں لوکوں میں مشہور ہوگا۔'
1.132.10
ब्राह्मणानां गवां चैव सुहृदां चार्थसाधकम् ।
दुर्हृदां शोकजननं सर्वबान्धवनन्दनम् ॥ १.१३२.१० ॥
برہمنوں اور گایوں کا، دوستوں کے کام سنوارنے والا؛ دشمنوں کے لیے غم کا سبب، اور تمام رشتہ داروں کو خوشی دینے والا۔
1.132.11
सुतं तेऽग्र्यं प्रदास्यामि सर्वामित्रविनाशनम् ।
इत्युक्तः कारैवो राजा वासवेन महात्मना ॥ १.१३२.११ ॥
'میں تمہیں اعلیٰ بیٹا دوں گا جو تمام دشمنوں کو فنا کرے گا۔' مہاتما واسو کے یوں کہنے پر راجا...
1.132.12
उवाच कुन्तीं धर्मात्मा देवराजवचः स्मरन् ।
उदर्कस्तव कल्याणि तुष्टो देवगणेश्वरः ॥ १.१३२.१२ ॥
دھرم آتما نے دیوراج کی باتیں یاد کرتے ہوئے کنتی سے کہا: 'اے کلیانی، تمہارے لیے نیک انجام ہوگا؛ دیوتاؤں کا ایشور تم سے خوش ہے۔'
1.132.13
दातुमिच्छति ते पुत्रं यथा संकल्पितं त्वया ।
अतिमानुषकर्माणं यशस्विनमरिन्दमम् ॥ १.१३२.१३ ॥
جیسا تم نے ارادہ کیا ہے، وہ تمہیں ویسا بیٹا دینا چاہتا ہے — فوقِ انسانی اعمال والا، یشسوی، دشمنوں کو زیر کرنے والا۔
1.132.14
नीतिमन्तं महात्मानमादित्यसमतेजसम् ।
दुराधर्षं क्रियावन्तमतीवाद्भुतदर्शनम् ॥ १.१३२.१४ ॥
نیتی مان، مہاتما، سورج کے برابر تیج والا، ناقابلِ شکست، عمل میں کامل اور نہایت عجیب صورت والا۔
1.132.15
पुत्रं जनय सुश्रोणि धाम क्षत्रियतेजसाम् ।
लब्धः प्रसादो देवेन्द्रात्तमाह्वय शुचिस्मिते ॥ १.१३२.१५ ॥
اے خوبصورت کمر والی، کشتریہ تیج کے مرکز بیٹے کو جنم دے؛ دیوندر کی عنایت حاصل ہوئی، اے پاکیزہ مسکراہٹ والی، اسے بلا۔
1.132.16
एवमुक्ता ततः शक्रमाजुहाव यशस्विनी ।
अथाजगाम देवेन्द्रो जनयामास चार्जुनम् ॥ १.१३२.१६ ॥
اس طرح کہے جانے پر یشسوی نے شکر کو پکارا؛ پھر دیویندر آئے اور ارجن کو پیدا کیا۔
1.132.17
उत्तराभ्यां तु पूर्वाभ्यां फल्गुनीभ्यां ततो दिवा ।
जातस्तु फाल्गुने मासि तेनासौ फल्गुनःस्मृतः ॥ १.१३२.१७ ॥
اتّرا، پورْوا اور پھلگنی نچھتروں میں دن کے وقت وہ پیدا ہوا؛ پھالگن کے مہینے میں پیدائش کی وجہ سے وہ 'پھلگن' کہلایا۔
1.132.18
जातमात्रे कुमारे तु सर्वभूतप्रहर्षिणी ।
सूतके वर्तमानां तां वागुवाचाशरीरिणी।
महागम्भीरनिर्घोषा नभो नादयती तदा ॥ १.१३२.१८ ॥
کمار کی پیدائش پر ہی، سُوتک میں موجود اُس سے ایک بےجسم آواز بولی جو تمام مخلوقات کو خوش کرنے والی تھی — نہایت گہری گونج کے ساتھ آسمان کو گونجاتی ہوئی۔
1.132.19
शृण्वतां सर्वभूतानां तेषां चाश्रमवासिनाम् ।
कुन्तीमाभाष्य विस्पष्टमुवाचेदं शुचिस्मिताम् ॥ १.१३२.१९ ॥
تمام مخلوقات اور آشرم میں رہنے والوں کے سنتے ہوئے، پاکیزہ مسکراہٹ والی کنتی سے خطاب کرکے اس نے صاف طور پر یہ کہا۔
1.132.20
कार्तवीर्यसमः कुन्ति शिवतुल्यपराक्रमः ।
एष शक्र इवाजय्यो यशस्ते प्रथयिष्यति ॥ १.१३२.२० ॥
اے کنتی، وہ کارتوریہ کے برابر اور شیو کے مانند پراکرم والا ہے؛ اندر کی طرح ناقابلِ شکست وہ تیرا یش پھیلائے گا۔
1.132.21
अदित्या विष्णुना प्रीतिर्यथाऽभूदभिवर्धिता ।
तथा विष्णुसमः प्रीतिं वर्धयिष्यति तेऽर्जुनः ॥ १.१३२.२१ ॥
جیسے وشنو سے ادیتی کی محبت بڑھی تھی، ویسے ہی وشنو کے برابر ارجن تیری محبت کو بڑھائے گا۔
1.132.22
एष मद्रान्वशे कृत्वा कुरूंश्च सह सोमकैः ।
चेदिकाशिकरूषांश्च कुरुलक्ष्मीं वहिष्यति ॥ १.१३२.२२ ॥
یہ مدروں کو زیرِ اثر لا کر، سومکوں سمیت کروؤں کو، اور چیدی، کاشی اور روشوں کو بھی زیرِ دست کرکے کرو لکشمی کو سنبھالے گا۔
1.132.23
एतस्य भुजवीर्येण खाण्डवे हव्यवाहनः ।
मेदसा सर्वभूतानां तृप्तिं यास्यति वै पराम् ॥ १.१३२.२३ ॥
اس کے بازوؤں کی طاقت سے کھانڈو میں ہویہ واہن اگنی تمام مخلوقات کی چربی سے پرم تسکین پائے گا۔
1.132.24
ग्रामणीश्च महीपालानेष जित्वा महाबलः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति ॥ १.१३२.२४ ॥
یہ مہابلی ویر اپنے بھائیوں کے ساتھ گاؤں کے سرداروں اور راجاؤں کو فتح کرکے تین میدھ یگیہ کرے گا۔
1.132.25
जामदग्न्यसमः कुन्ति विष्णुतुल्यपराक्रमः ।
एष वीर्यवतां श्रेष्ठो भविष्यति महायशाः ॥ १.१३२.२५ ॥
اے کُنتی، یہ جامدگنی (پرشورام) کے مانند اور وشنو کے برابر پراکرم والا ہوگا۔ یہ بہادروں میں سب سے افضل اور بڑا جس والا ہوگا۔
1.132.26
एष युद्धे महादेवं तोषयिष्यति शङ्करम् ।
अस्त्रं पाशुपतं नाम तस्मात्तुष्टादवाप्स्यति ॥ १.१३२.२६ ॥
یہ جنگ میں مہادیو شنکر کو خوش کرے گا، اور اس خوش ہوئے شیو سے پاشوپت نامی ہتھیار حاصل کرے گا۔
1.132.27
निवातकवचा नाम दैत्या विबुधविद्विषः ।
शक्राज्ञया महाबाहुस्तान्वधिष्यति ते सुतः ॥ १.१३२.२७ ॥
دیوتاؤں کے دشمن نِواتکوچ نامی دیتیوں کو اندر کے حکم سے تیرا مہا باہو بیٹا قتل کرے گا۔
1.132.28
तथा दिव्यानि चास्त्राणि निखिलेनाहरिष्यति ।
विप्रनष्टां श्रियं चायमाहर्ता पुरुषर्षभः ॥ १.१३२.२८ ॥
یہ تمام دِویہ استر پوری طرح حاصل کرے گا، اور برہمنوں کے ہاتھوں کھوئی ہوئی شری (خوشحالی) کو بھی واپس لائے گا — یہ مردوں میں سب سے افضل ہے۔
1.132.29
एतामत्यद्भुतां वाचं कुन्ती शुश्राव सूतके ।
वाचमुच्चरितामुच्चैस्तां निशम्य तपस्विनाम् ॥ १.१३२.२९ ॥
زچگی کے کمرے میں کُنتی نے یہ نہایت حیرت انگیز کلام سنا؛ تپسویوں کے بلند آواز سے ادا کیے گئے اس کلام کو سن کر —
1.132.30
बभूव पमो हर्षः शतशृङ्गनिवासिनाम् ।
तथा देवमहर्षीणां सेन्द्राणां च दिवौकसाम् ॥ १.१३२.३० ॥
شتشرنگ پہاڑ کے باسیوں کو بڑی خوشی ہوئی؛ اسی طرح اندر سمیت دیوتاؤں اور مہارشیوں کو بھی۔
1.132.31
आकाशे दुन्दुभीनां च बभूव तुमुलः स्वनः ।
उदतिष्ठन्महाघोरः पुष्पवृष्टिभिरावृतः ॥ १.१३२.३१ ॥
آسمان میں دندبھیوں کی ہولناک تُمُل آواز بلند ہوئی، پھولوں کی بارش سے ڈھکی ہوئی۔
1.132.32
समवेत्य च देवानां गणाः पार्थमपूजयन् ।
काद्रवेया वैनतेया गन्धर्वाप्सरसस्तथा।
प्रजानां पतयः सर्वे सप्त चैव महर्षयः ॥ १.१३२.३२ ॥
دیوگنوں نے مل کر پارتھ (ارجن) کی پوجا کی؛ کدرو کے بیٹے، ونتا کے بیٹے، گندھرو اور اپسرائیں، تمام پرجاپتی اور سات مہارشی بھی۔
1.132.33
भरद्वाजः खस्यपो गौतमश्च ।
विश्वामित्रो जमदग्निर्वसिष्ठः।
यश्चोदितो भास्करेऽभूत्प्रनष्टे ।
सोऽप्यत्रात्रिर्भगवानाजगाम ॥ १.१३२.३३ ॥
بھردواج، کشیپ، گوتم، وشوامتر، جمدگنی، وسشٹھ؛ اور جو سورج کے غروب ہونے پر برانگیختہ ہوئے تھے، وہ بھگوان اتری بھی آئے۔
1.132.34
मरीचिरङ्गिराश्चैव पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
दक्षः प्रजापतिश्चैव गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ १.१३२.३४ ॥
مریچی، انگراس، پلستیہ، پلہ، کرتو، پرجاپتی دکش؛ اور گندھرو اور اپسرائیں بھی۔
1.132.35
दिव्यमाल्याम्बरधराः सर्वालङ्कारभूषिताः ।
उपगायन्ति बीभत्सुं नृत्यन्तेऽप्सरसां गणाः ॥ १.१३२.३५ ॥
دویہ مالائیں اور لباس پہنے، تمام زیورات سے آراستہ، وہ بیبھتسو (ارجن) کی مدح گاتے ہیں؛ اپسراؤں کے گروہ رقص کرتے ہیں۔
1.132.36
तथा महर्षयश्चापि जेपुस्तत्र समन्ततः ।
गन्धर्वैः सहितः श्रीमान्प्रागायत च तुम्बुरुः ॥ १.१३२.३६ ॥
اسی طرح مہارشی وہاں ہر طرف جپ کرنے لگے؛ اور گندھرووں کے ساتھ شریمان تُمبُرو بلند آواز سے گانے لگا۔
1.132.37
भीमसेनोग्रसेनौ च ऊर्णायुरनघस्तथा ।
गोपतिर्धृतराष्ट्रश्च सूर्यवर्चास्तथाष्टमः ॥ १.१३२.३७ ॥
بھیمسینا، اُگرسینا، اُورنائو، انگھ، گوپتی، دھرتراشٹر اور آٹھواں سوریہ ورچا۔
1.132.38
युगपस्तृणपः कार्ष्णिर्नन्दिश्चित्ररथस्तथा ।
त्रयोदशः शालिशिराः पर्जन्यश्च चतुर्दशः ॥ १.१३२.३८ ॥
یُگپ، تِرُنپ، کارشنی، ندی اور چِتررتھ؛ تیرہواں شالیشِرا اور چودہواں پرجنیہ۔
1.132.39
कलिः पञ्चदशश्चैव नारदश्चात्र षोडशः ।
ऋत्वा बृहत्त्वा बृहकः करालश्च महामनाः ॥ १.१३२.३९ ॥
پندرہواں کلی اور سولہواں نارد؛ رتوا، برہتوا، برہک، کرال اور مہامنا۔
1.132.40
ब्रह्मचारी बहुगुणः सुवर्णश्चेति विश्रुतः ।
विश्वावसुर्भुमन्युश्च सुचन्द्रश्च शरुस्तथा ॥ १.१३२.४० ॥
برہمچاری، بہت گنوں والا سُورن کے نام سے مشہور؛ وِشوابسو، بھومنیو، سُچندر اور شرو بھی۔
1.132.41
गीतमाधुर्यसंपन्नौ विख्यातौ च हहाहुहू ।
इत्येते देवगन्धर्वा जग्मुस्तत्र नराधिप ॥ १.१३२.४१ ॥
گیت کی مٹھاس سے آراستہ مشہور ہَہا اور ہُہُو؛ اس طرح یہ دیو گندھرو، اے نراधیپ، وہاں گئے۔
1.132.42
तथैवाप्सरसो हृष्टाः सर्वालङ्कारभूषिताः ।
ननृतुर्वै महाभागा जगुश्चायतलोचनाः ॥ १.१३२.४२ ॥
اسی طرح خوش ہوئی اپسرائیں، ہر زیور سے آراستہ، مہابھاگا ہو کر ناچیں؛ بڑی آنکھوں والیاں گاتی رہیں۔
1.132.43
अनूचानाऽनवद्या च गुणमुख्या गुणावरा ।
अद्रिका च तथा सोमा मिश्रकेशी त्वलम्बुषा ॥ १.१३२.४३ ॥
انوچانا اور بے عیب، خوبیوں میں اعلیٰ اور خوبیوں میں کم تر، ادریکا اور سوما، مشرکیشی اور علمبوشا۔
1.132.44
मरीचिः शुचिका चैव विद्युत्पर्णा तिलोत्तमा ।
अम्बिका लक्षणा क्षेमा देवी रम्भा मनोरमा ॥ १.१३२.४४ ॥
مریچی اور شوچکا، ودیوتپرنا اور تلوتّما، امبیکا، لکشنا، کشیما، دیوی رمبھا اور منورما۔
1.132.45
असिता च सुबाहुश्च सुप्रिया च वपुस्तथा ।
पुण्डरीका सुगन्धा च सुरसा च प्रमाथिनी ॥ १.१३२.४५ ॥
اسِتا اور سُباہو، سُپریا اور وپُو، پنڈریکا، سُگندھا، سُرسا اور پرماتھنی۔
1.132.46
काम्या शारद्वती चैव ननृतुस्तत्र संघशः ।
मेनका सहजन्या च कर्णिका पुञ्जिकस्थला ॥ १.१३२.४६ ॥
کامیا اور شاردوتی بھی وہاں گروہوں میں رقص کرنے لگیں۔ میناکا، سہجنیا، کرنیکا اور پنجیکستھلا۔
1.132.47
ऋतुस्थला घृताची च विश्वाची पूर्वचित्त्यपि ।
उम्लोचेति च विख्याता प्रम्लोचेति च ता दश ॥ १.१३२.४७ ॥
رتوستھلا، گھرتاچی، وشواچی اور پورو چتی بھی، اُمْلوچا اور پرملوچا کے نام سے مشہور — یہ دس۔
1.132.48
उर्वश्येकादशी तासां जगुश्चायतलोचनाः ।
धाताऽर्यमा च मित्रश्च वरुणोंऽशो भगस्तथा ॥ १.१३२.४८ ॥
ان میں گیارہویں اُروشی تھی، اور بڑی بڑی آنکھوں والیوں نے گایا۔ دھاتا، اریما، متر، ورن، انش اور بھگ بھی۔
1.132.49
इन्द्रो विवस्वान्पूषा च पर्जन्यो दशमः स्मृतः ।
ततस्त्वष्टा ततो विष्णुरजघन्यो जघन्यजः ॥ १.१३२.४९ ॥
اندر، ویوسوان، پوشا اور پرجنیہ دسواں یاد کیا گیا ہے۔ پھر تَواشٹا، پھر وشنو — جو سب سے چھوٹا نہ تھا، مگر سب سے چھوٹے کے طور پر پیدا ہوا۔
1.132.50
इत्येते द्वादशादित्या ज्वलन्तः सूर्यवर्चसः ॥ १.१३२.५० ॥
اس طرح یہ بارہ آدتیہ ہیں، سورج جیسی روشنی سے دمکتے ہوئے۔
1.132.51
मृगव्याधश्च सर्पश्च निर्ऋतिश्च महायशाः ।
अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी च परंतप ॥ १.१३२.५१ ॥
مرگویادھ اور سرپ، اور مہایشس نرِتی؛ اجیکپاد، اہِربدھنیہ اور پنا کی بھی — اے دشمنوں کو تپانے والے۔
1.132.52
दहनोऽथेश्वरश्चैव कपाली च विशांपते ।
स्थाणुर्भगश्च भगवान्रुद्रास्तत्रावतस्थिरे ॥ १.१३२.५२ ॥
دہن، پھر ایشور اور کپالی بھی، اے وشامپتی؛ استھانو، بھگ اور بھگوان — وہاں رُدر کھڑے تھے۔
1.132.53
अश्विनौ वसवश्चाष्टौ मरुतश्च महाबलाः ।
विश्वेदेवास्तथा साध्यास्तत्रासन्परितः स्थिताः ॥ १.१३२.५३ ॥
دونوں اشونی، آٹھ وسو، مہابلی مروت، وشوے دیو اور ساددھیہ — وہ وہاں چاروں طرف کھڑے تھے۔
1.132.54
कर्कोटकोऽथ सर्पश्च वासुकिश्च भुजङ्गमः ।
कच्छपश्चाथ कुण्डश्च तक्षकश्च महोरगः ॥ १.१३२.५४ ॥
کرکوٹک، پھر سرپ، اور بھجنگم واسوکی؛ کچھپ، پھر کنڈ، اور مہورگ تکشک بھی۔
1.132.55
आययुस्तपसा युक्ता महाक्रोधा महाबलाः ।
एते चान्ये च बहवस्तत्र नागा व्यवस्थिताः ॥ १.१३२.५५ ॥
تپسیا سے آراستہ، عظیم غضب اور عظیم قوت والے وہ آئے۔ یہ اور دوسرے بہت سے ناگ وہاں موجود تھے۔
1.132.56
तार्क्ष्यश्चारिष्टनेमिश्च गरुडश्चासितध्वजः ।
अरुणश्चारुणिश्चैव वैनतेया व्यवस्थिताः ॥ १.१३२.५६ ॥
تارکشیہ، ارشٹنیمی، گروڑ، اسِتدھوج، ارُن اور ارُنی — ونتا کے بیٹے — وہاں موجود تھے۔
1.132.57
तांश्च देवगणान्सर्वांस्तपःसिद्धा महर्षयः ।
विमानगिर्यग्रगतान्ददृशुर्नेतरे जनाः ॥ १.१३२.५७ ॥
اور ان تمام دیوگنوں کو، جو وِمانوں اور پہاڑی چوٹیوں پر گھوم رہے تھے، تپسیا سے کامل ہونے والے مہارشیوں نے دیکھا؛ دوسرے لوگوں نے نہیں دیکھا۔
1.132.58
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं विस्मिता मुनिसत्तमाः ।
अधिकां स्म ततो वृत्तिमवर्तन्पाण्डवं प्रति ॥ १.१३२.५८ ॥
اس عظیم حیرت کو دیکھ کر متحیر ہوئے بہترین منیوں نے تب پانڈو کے ساتھ اور زیادہ توجہ اور احترام کا برتاؤ کیا۔
1.132.59
पाण्डुः प्रीतेन मनसा देवतादीनपूजयत् ।
पाण्डुना पूजिता देवाः प्रत्यूचुर्नरसत्तमम् ॥ १.१३२.५९ ॥
پانڈو نے خوش دل سے دیوتاؤں اور دوسروں کی پوجا کی۔ پانڈو کی پوجا کیے ہوئے دیوتاؤں نے اس نرشریشٹ سے کہا۔
1.132.60
प्रादुर्बूतो ह्ययं धर्मो देवतानां प्रसादतः ।
मातरिश्वा ह्ययं भीमो बलवानरिमर्दनः ॥ १.१३२.६० ॥
یہ دھرم دیوتاؤں کی مہربانی سے ظاہر ہوا ہے؛ اور یہ طاقتور، دشمنوں کو کچلنے والا بھیم تو ماتریشوا (وایو) ہے۔
1.132.61
साक्षादिन्द्रः स्वयं जातः प्रसादाच्च शतक्रतोः ।
पितृत्वाद्देवतानां हि नास्ति पुण्यतरस्त्वया ॥ १.१३२.६१ ॥
شتکرتو کی مہربانی سے خود اندر دیوتا براہِ راست پیدا ہوا؛ دیوتاؤں کے باپ ہونے کے سبب تم سے بڑھ کر کوئی پُن وان نہیں۔
1.132.62
पितॄणामृणनिर्मुक्तः स्वर्गं प्राप्स्यसि पुण्यभाक् ।
इत्युक्त्वा देवताः सर्वा विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ १.१३२.६२ ॥
پتروں کے قرض سے آزاد ہو کر، پُن کے حصے دار بن کر تم سورگ پاؤ گے۔ یہ کہہ کر تمام دیوتا جیسے آئے تھے ویسے ہی لوٹ گئے۔
1.132.63
पाण्डुस्तु पुनरेवैनां पुत्रलोभान्महायशाः ।
प्रादिशद्दर्शनीयार्थी कुन्ती त्वेनमथाब्रवीत् ॥ १.१३२.६३ ॥
مگر مہایشسوی پانڈو نے بیٹوں کی لالچ سے، حسین اولاد کی خواہش میں، پھر اس سے اصرار کیا؛ تب کنتی نے اس سے کہا۔
1.132.64
नातश्चतुर्थं प्रसवमापस्त्वपि वदन्त्युत ।
अतःपरं स्वैरिणी स्याद्बन्धकी पञ्चमे भवेत् ॥ १.१३२.६४ ॥
اس کے بعد چوتھی ولادت نہیں ہوتی، یہ دانا بھی کہتے ہیں؛ اس سے آگے وہ آزاد عورت ہوگی، اور پانچویں میں طوائف بن جائے گی۔
1.132.65
स त्वं विद्वन्धर्ममिममधिगम्य कथं नु माम् ।
अपत्यार्थं समुत्क्रम्य प्रमादादिव भाषसे ॥ १.१३२.६५ ॥
تم دانا ہو؛ یہ دھرم جان کر بھی اولاد کی خاطر مریادا توڑ کر، گویا بے احتیاطی سے، مجھ سے یوں کیوں کہتے ہو؟