Mahābhārata · Adhyāya 1.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.132.1
जाते बलवतां श्रेष्ठे पाण्डुश्चिन्तापरोऽभवत् ।
कथमन्यो मम सुतो लोके श्रेष्ठो भवेदिति ॥ १.१३२.१ ॥
Als der Beste unter den Starken geboren wurde, war Pāṇḍu von Sorge erfüllt: Wie könnte mein anderer Sohn in der Welt der Beste werden?
1.132.2
दैवे पुरुषकारे च लोकोऽयं संप्रतिष्ठितः ।
तत्र दैवं तु विधिना कालयुक्तेन लभ्यते ॥ १.१३२.२ ॥
Diese Welt gründet sich sowohl auf das Schicksal als auch auf menschliche Anstrengung; von diesen wird das Schicksal nach der Ordnung, verbunden mit der Zeit, erlangt.
1.132.3
इन्द्रो हि राजा देवानां प्रधान इति नः श्रुतम् ।
अप्रमेयबलोत्साहो वीर्यवानमितद्युतिः ॥ १.१३२.३ ॥
Wir haben gehört, dass Indra der König und Oberste der Götter ist, von unermesslicher Kraft und Tatkraft, mächtig, von grenzenlosem Glanz.
1.132.4
तं तोषयित्वा तपसा पुत्रं लप्स्ये महाबलम् ।
यं दास्यति स मे पुत्रं स वीरयान्भविष्यति ॥ १.१३२.४ ॥
Indem ich ihn durch Askese erfreue, werde ich einen Sohn von großer Stärke erlangen; wer mir einen Sohn gibt, dieser Sohn wird den Helden gleichen.
1.132.5
अमानुषान्मानुषांश्च संग्रामे स हनिष्यति ।
कर्मणा मनसा वाचा तस्मात्तप्स्ये महत्तपः ॥ १.१३२.५ ॥
Er wird im Kampf sowohl Nicht-Menschen als auch Menschen erschlagen; deshalb werde ich große Askese üben mit Tat, Geist und Rede.
1.132.6
ततः पाण्डुर्महाराजो मन्त्रयित्वा महर्षिभिः ।
दिदेश कुन्त्याः कौरव्यो व्रतं सांवत्सरं शुभम् ॥ १.१३२.६ ॥
Da befahl der große König Pāṇḍu, nachdem er sich mit den großen Weisen beraten hatte, dem Kaurava, Kuntī ein heiliges Gelübde für ein Jahr.
1.132.7
आत्मना च महाबाहुरेकपादस्थितोऽभवत् ।
उग्रं स तप आस्थाय परमेण समाधिना ॥ १.१३२.७ ॥
Der Starkarmige stand selbst auf einem Bein und, die grimmige Askese mit höchster Sammlung übend,
1.132.8
आरिराधयिषुर्देवं त्रिदशानां तमीश्वरम् ।
सूर्येण सह धर्मात्मा पर्यतप्यत भारत ॥ १.१३२.८ ॥
Den Gott, den Herrn der Dreißig, zu versöhnen begehrend, übte der Rechtschaffene zusammen mit Sūrya Askese, o Bhārata.
1.132.9
तं तु कालेन महता वासवः प्रत्यपद्यत ।
पुत्रं तव प्रदास्यामि त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ १.१३२.९ ॥
Nach langer Zeit erschien ihm Vāsava und sprach: »Ich werde dir einen Sohn geben, berühmt in den drei Welten.«
1.132.10
ब्राह्मणानां गवां चैव सुहृदां चार्थसाधकम् ।
दुर्हृदां शोकजननं सर्वबान्धवनन्दनम् ॥ १.१३२.१० ॥
Er wird das Ziel der Brahmanen und Kühe und der Freunde erfüllen, den Feinden Leid bringen und allen Verwandten zur Freude sein.
1.132.11
सुतं तेऽग्र्यं प्रदास्यामि सर्वामित्रविनाशनम् ।
इत्युक्तः कारैवो राजा वासवेन महात्मना ॥ १.१३२.११ ॥
»Ich werde dir einen vorzüglichen Sohn geben, den Vernichter aller Feinde.« So angesprochen vom großherzigen Vāsava, sprach der König Kāraiva...
1.132.12
उवाच कुन्तीं धर्मात्मा देवराजवचः स्मरन् ।
उदर्कस्तव कल्याणि तुष्टो देवगणेश्वरः ॥ १.१३२.१२ ॥
Sich der Worte des Götterkönigs erinnernd, sprach der Rechtschaffene zu Kuntī: »Glückliche, der Ausgang wird gut für dich sein; der Herr der Götterscharen ist mit dir zufrieden.«
1.132.13
दातुमिच्छति ते पुत्रं यथा संकल्पितं त्वया ।
अतिमानुषकर्माणं यशस्विनमरिन्दमम् ॥ १.१३२.१३ ॥
Er möchte dir einen Sohn geben, wie du es dir vorgenommen hast: von übermenschlichen Taten, berühmt, ein Bezwinger der Feinde.
1.132.14
नीतिमन्तं महात्मानमादित्यसमतेजसम् ।
दुराधर्षं क्रियावन्तमतीवाद्भुतदर्शनम् ॥ १.१३२.१४ ॥
Klug, großherzig, dem Sonnenglanz gleich, unbezwingbar, tatkräftig, von überaus wunderbarem Anblick.
1.132.15
पुत्रं जनय सुश्रोणि धाम क्षत्रियतेजसाम् ।
लब्धः प्रसादो देवेन्द्रात्तमाह्वय शुचिस्मिते ॥ १.१३२.१५ ॥
O du Schönhüftige, gebäre einen Sohn, die Stätte kṣatriya-artigen Glanzes; die Gunst des Herrn der Götter ist erlangt — rufe ihn an, o du mit reinem Lächeln.
1.132.16
एवमुक्ता ततः शक्रमाजुहाव यशस्विनी ।
अथाजगाम देवेन्द्रो जनयामास चार्जुनम् ॥ १.१३२.१६ ॥
So angesprochen rief die Ruhmreiche Śakra an; da kam der Herr der Götter und ließ Arjuna geboren werden.
1.132.17
उत्तराभ्यां तु पूर्वाभ्यां फल्गुनीभ्यां ततो दिवा ।
जातस्तु फाल्गुने मासि तेनासौ फल्गुनःस्मृतः ॥ १.१३२.१७ ॥
Am Tage geboren unter den beiden Uttarā und dann unter den Phalgunī, im Monat Phālguna; deshalb wird er als Phalguna erinnert.
1.132.18
जातमात्रे कुमारे तु सर्वभूतप्रहर्षिणी ।
सूतके वर्तमानां तां वागुवाचाशरीरिणी।
महागम्भीरनिर्घोषा नभो नादयती तदा ॥ १.१३२.१८ ॥
Kaum war der Knabe geboren, da sprach eine körperlose Stimme, alle Wesen erfreuend, zu ihr, die im Wochenbett lag; mit tiefem, gewaltigem Dröhnen hallte sie durch den Himmel.
1.132.19
शृण्वतां सर्वभूतानां तेषां चाश्रमवासिनाम् ।
कुन्तीमाभाष्य विस्पष्टमुवाचेदं शुचिस्मिताम् ॥ १.१३२.१९ ॥
Während alle Wesen und die Bewohner der Einsiedelei zuhörten, sprach sie Kuntī, die Reinlächelnde, an und sagte dies deutlich.
1.132.20
कार्तवीर्यसमः कुन्ति शिवतुल्यपराक्रमः ।
एष शक्र इवाजय्यो यशस्ते प्रथयिष्यति ॥ १.१३२.२० ॥
O Kuntī, er ist Kārtavīrya gleich, mit Tapferkeit wie Śiva; unbesiegbar wie Indra wird er deinen Ruhm verbreiten.
1.132.21
अदित्या विष्णुना प्रीतिर्यथाऽभूदभिवर्धिता ।
तथा विष्णुसमः प्रीतिं वर्धयिष्यति तेऽर्जुनः ॥ १.१३२.२१ ॥
So wie Aditis Zuneigung durch Viṣṇu vermehrt wurde, so wird Arjuna, Viṣṇu gleich, deine Zuneigung mehren.
1.132.22
एष मद्रान्वशे कृत्वा कुरूंश्च सह सोमकैः ।
चेदिकाशिकरूषांश्च कुरुलक्ष्मीं वहिष्यति ॥ १.१३२.२२ ॥
Er wird die Madras unterwerfen und, zusammen mit den Somaka, den Kuru sowie den Cedi, Kāśi und Rūṣa, den Glanz der Kuru tragen.
1.132.23
एतस्य भुजवीर्येण खाण्डवे हव्यवाहनः ।
मेदसा सर्वभूतानां तृप्तिं यास्यति वै पराम् ॥ १.१३२.२३ ॥
Durch die Kraft seiner Arme wird in Khāṇḍava das Opferfeuer Havyavāhana mit dem Fett aller Wesen höchste Sättigung erlangen.
1.132.24
ग्रामणीश्च महीपालानेष जित्वा महाबलः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति ॥ १.१३२.२४ ॥
Dieser mächtige Held wird mit seinen Brüdern die Dorfhäupter und die Könige besiegen und drei Medha-Opfer darbringen.
1.132.25
जामदग्न्यसमः कुन्ति विष्णुतुल्यपराक्रमः ।
एष वीर्यवतां श्रेष्ठो भविष्यति महायशाः ॥ १.१३२.२५ ॥
O Kuntī, er wird Jāmadagnya gleichen, und seine Tapferkeit wird der Viṣṇus entsprechen. Er wird der Beste der Starken sein, von großem Ruhm.
1.132.26
एष युद्धे महादेवं तोषयिष्यति शङ्करम् ।
अस्त्रं पाशुपतं नाम तस्मात्तुष्टादवाप्स्यति ॥ १.१३२.२६ ॥
Im Kampf wird er den großen Gott Śaṅkara erfreuen, und von ihm, erfreut, wird er die Waffe namens Pāśupata erhalten.
1.132.27
निवातकवचा नाम दैत्या विबुधविद्विषः ।
शक्राज्ञया महाबाहुस्तान्वधिष्यति ते सुतः ॥ १.१३२.२७ ॥
Die Dämonen namens Nivātakavacas, Feinde der Götter — auf Geheiß Śakras wird dein mächtiger Sohn sie erschlagen.
1.132.28
तथा दिव्यानि चास्त्राणि निखिलेनाहरिष्यति ।
विप्रनष्टां श्रियं चायमाहर्ता पुरुषर्षभः ॥ १.१३२.२८ ॥
Auch wird er alle göttlichen Waffen vollständig herbeibringen, und er wird den durch die Brahmanen verlorenen Glanz zurückbringen — dieser Stier unter den Menschen.
1.132.29
एतामत्यद्भुतां वाचं कुन्ती शुश्राव सूतके ।
वाचमुच्चरितामुच्चैस्तां निशम्य तपस्विनाम् ॥ १.१३२.२९ ॥
In der Wochenbettkammer hörte Kuntī diese höchst wundersame Rede; und als sie diese von den Asketen laut gesprochene Rede vernahm —
1.132.30
बभूव पमो हर्षः शतशृङ्गनिवासिनाम् ।
तथा देवमहर्षीणां सेन्द्राणां च दिवौकसाम् ॥ १.१३२.३० ॥
Große Freude erhob sich unter den Bewohnern von Śatasṛṅga; ebenso unter den göttlichen großen Weisen und den Göttern mit Indra.
1.132.31
आकाशे दुन्दुभीनां च बभूव तुमुलः स्वनः ।
उदतिष्ठन्महाघोरः पुष्पवृष्टिभिरावृतः ॥ १.१३२.३१ ॥
Am Himmel erhob sich ein tosender Klang von Pauken, überaus furchtbar, von Blütenregen umhüllt.
1.132.32
समवेत्य च देवानां गणाः पार्थमपूजयन् ।
काद्रवेया वैनतेया गन्धर्वाप्सरसस्तथा।
प्रजानां पतयः सर्वे सप्त चैव महर्षयः ॥ १.१३२.३२ ॥
Die Scharen der Götter versammelten sich und ehrten Pārtha (Arjuna); die Söhne Kadrūs, die Söhne Vinatās, die Gandharven und Apsarasen, alle Herren der Geschöpfe und auch die sieben großen Weisen.
1.132.33
भरद्वाजः खस्यपो गौतमश्च ।
विश्वामित्रो जमदग्निर्वसिष्ठः।
यश्चोदितो भास्करेऽभूत्प्रनष्टे ।
सोऽप्यत्रात्रिर्भगवानाजगाम ॥ १.१३२.३३ ॥
Bharadvāja, Kaśyapa, Gautama, Viśvāmitra, Jamadagni und Vasiṣṭha; auch der ehrwürdige Atri kam, der herbeigerufen worden war, als die Sonne verschwunden war.
1.132.34
मरीचिरङ्गिराश्चैव पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
दक्षः प्रजापतिश्चैव गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ १.१३२.३४ ॥
Marīci, Aṅgiras, Pulastya, Pulaha, Kratu und der Herr der Geschöpfe Dakṣa; ebenso die Gandharven und Apsarasen.
1.132.35
दिव्यमाल्याम्बरधराः सर्वालङ्कारभूषिताः ।
उपगायन्ति बीभत्सुं नृत्यन्तेऽप्सरसां गणाः ॥ १.१३२.३५ ॥
In göttliche Girlanden und Gewänder gekleidet, mit allem Schmuck geschmückt, singen sie Bībhatsu (Arjuna) an, und die Scharen der Apsarasen tanzen.
1.132.36
तथा महर्षयश्चापि जेपुस्तत्र समन्ततः ।
गन्धर्वैः सहितः श्रीमान्प्रागायत च तुम्बुरुः ॥ १.१३२.३६ ॥
Ebenso murmelten die großen Weisen ringsum ihre Rezitationen, und der glanzvolle Tumburu sang laut zusammen mit den Gandharven.
1.132.37
भीमसेनोग्रसेनौ च ऊर्णायुरनघस्तथा ।
गोपतिर्धृतराष्ट्रश्च सूर्यवर्चास्तथाष्टमः ॥ १.१३२.३७ ॥
Bhīmasena, Ugrasena, Ūrṇāyu, Anagha, Gopati, Dhṛtarāṣṭra und der achte, Sūryavarcas.
1.132.38
युगपस्तृणपः कार्ष्णिर्नन्दिश्चित्ररथस्तथा ।
त्रयोदशः शालिशिराः पर्जन्यश्च चतुर्दशः ॥ १.१३२.३८ ॥
Yugapa, Tṛṇapa, Kārṣṇi, Nandi und Citraratha; der dreizehnte, Śāliśiras, und der vierzehnte, Parjanya.
1.132.39
कलिः पञ्चदशश्चैव नारदश्चात्र षोडशः ।
ऋत्वा बृहत्त्वा बृहकः करालश्च महामनाः ॥ १.१३२.३९ ॥
Kali, der fünfzehnte, und Nārada, der sechzehnte; Ṛtvā, Bṛhattvā, Bṛhaka, Karāla und der großherzige Mahāmanas.
1.132.40
ब्रह्मचारी बहुगुणः सुवर्णश्चेति विश्रुतः ।
विश्वावसुर्भुमन्युश्च सुचन्द्रश्च शरुस्तथा ॥ १.१३२.४० ॥
Der Brahmacārin, reich an Tugenden, berühmt als Suvarṇa; ebenso Viśvāvasu, Bhumanyu, Sucandra und Śaru.
1.132.41
गीतमाधुर्यसंपन्नौ विख्यातौ च हहाहुहू ।
इत्येते देवगन्धर्वा जग्मुस्तत्र नराधिप ॥ १.१३२.४१ ॥
Hahā und Huhū, berühmt und begabt mit süßem Gesang; so kamen diese göttlichen Gandharvas, o Herr der Menschen, dorthin.
1.132.42
तथैवाप्सरसो हृष्टाः सर्वालङ्कारभूषिताः ।
ननृतुर्वै महाभागा जगुश्चायतलोचनाः ॥ १.१३२.४२ ॥
Ebenso tanzten die erfreuten Apsaras, mit allem Schmuck geschmückt, o Hochbeglückte, und die Langäugigen sangen.
1.132.43
अनूचानाऽनवद्या च गुणमुख्या गुणावरा ।
अद्रिका च तथा सोमा मिश्रकेशी त्वलम्बुषा ॥ १.१३२.४३ ॥
Anūcānā und die Makellose, die an Vorzügen Erste und die an Vorzügen Geringere, Adrikā und Somā, Miśrakeśī und Alambuṣā.
1.132.44
मरीचिः शुचिका चैव विद्युत्पर्णा तिलोत्तमा ।
अम्बिका लक्षणा क्षेमा देवी रम्भा मनोरमा ॥ १.१३२.४४ ॥
Marīci und Śucikā, Vidyutparṇā und Tilottamā, Ambikā, Lakṣaṇā, Kṣemā, die Göttin Rambhā und Manoramā.
1.132.45
असिता च सुबाहुश्च सुप्रिया च वपुस्तथा ।
पुण्डरीका सुगन्धा च सुरसा च प्रमाथिनी ॥ १.१३२.४५ ॥
Asitā und Subāhu, Supriyā und Vapus, Puṇḍarīkā, Sugandhā, Surasā und Pramāthinī.
1.132.46
काम्या शारद्वती चैव ननृतुस्तत्र संघशः ।
मेनका सहजन्या च कर्णिका पुञ्जिकस्थला ॥ १.१३२.४६ ॥
Kāmyā und Śāradvatī tanzten dort ebenfalls in Scharen: Menakā, Sahajanyā, Karṇikā und Puñjikasthalā.
1.132.47
ऋतुस्थला घृताची च विश्वाची पूर्वचित्त्यपि ।
उम्लोचेति च विख्याता प्रम्लोचेति च ता दश ॥ १.१३२.४७ ॥
Ṛtusthalā, Ghṛtācī, Viśvācī und Pūrvacitti, und die unter den Namen Umlocā und Pramlocā Berühmten – diese zehn.
1.132.48
उर्वश्येकादशी तासां जगुश्चायतलोचनाः ।
धाताऽर्यमा च मित्रश्च वरुणोंऽशो भगस्तथा ॥ १.१३२.४८ ॥
Urvaśī war die elfte unter ihnen, und die langäugigen Frauen sangen; auch Dhātṛ, Aryaman, Mitra, Varuṇa, Aṃśa und Bhaga.
1.132.49
इन्द्रो विवस्वान्पूषा च पर्जन्यो दशमः स्मृतः ।
ततस्त्वष्टा ततो विष्णुरजघन्यो जघन्यजः ॥ १.१३२.४९ ॥
Indra, Vivasvān, Pūṣan und Parjanya gelten als der zehnte. Dann Tvaṣṭṛ, dann Viṣṇu — nicht der Jüngste, doch als Jüngster geboren.
1.132.50
इत्येते द्वादशादित्या ज्वलन्तः सूर्यवर्चसः ॥ १.१३२.५० ॥
So sind diese zwölf Ādityas, leuchtend im Glanz der Sonne.
1.132.51
मृगव्याधश्च सर्पश्च निर्ऋतिश्च महायशाः ।
अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी च परंतप ॥ १.१३२.५१ ॥
Mṛgavyādha und Sarpa, und Nirṛti von großem Ruhm; auch Ajaikapād, Ahirbudhnya und Pinākin — o Versenger der Feinde.
1.132.52
दहनोऽथेश्वरश्चैव कपाली च विशांपते ।
स्थाणुर्भगश्च भगवान्रुद्रास्तत्रावतस्थिरे ॥ १.१३२.५२ ॥
Dahana, dann auch Īśvara und Kapālin, o Herr der Menschen; Sthāṇu, Bhaga und der Gesegnete — dort standen die Rudras.
1.132.53
अश्विनौ वसवश्चाष्टौ मरुतश्च महाबलाः ।
विश्वेदेवास्तथा साध्यास्तत्रासन्परितः स्थिताः ॥ १.१३२.५३ ॥
Die beiden Aśvins, die acht Vasus, die mächtigen Maruts, die Viśvedevas und die Sādhyas — dort standen sie ringsum.
1.132.54
कर्कोटकोऽथ सर्पश्च वासुकिश्च भुजङ्गमः ।
कच्छपश्चाथ कुण्डश्च तक्षकश्च महोरगः ॥ १.१३२.५४ ॥
Karkoṭaka, dann Sarpa, und Vāsuki, die Schlange; Kacchapa, dann Kuṇḍa, und auch die große Schlange Takṣaka.
1.132.55
आययुस्तपसा युक्ता महाक्रोधा महाबलाः ।
एते चान्ये च बहवस्तत्र नागा व्यवस्थिताः ॥ १.१३२.५५ ॥
Mit Askese begabt, von großem Zorn und großer Kraft, kamen sie; diese und viele andere Nāgas standen dort versammelt.
1.132.56
तार्क्ष्यश्चारिष्टनेमिश्च गरुडश्चासितध्वजः ।
अरुणश्चारुणिश्चैव वैनतेया व्यवस्थिताः ॥ १.१३२.५६ ॥
Tārkṣya, Ariṣṭanemi, Garuḍa, Asitadhvaja, Aruṇa und Aruṇi, die Söhne Vinatās, standen dort versammelt.
1.132.57
तांश्च देवगणान्सर्वांस्तपःसिद्धा महर्षयः ।
विमानगिर्यग्रगतान्ददृशुर्नेतरे जनाः ॥ १.१३२.५७ ॥
Und alle diese Scharen der Götter, die auf ihren Lufwagen und auf den Gipfeln der Berge dahinzogen, sahen die großen, durch Askese vollendeten Seher; andere Menschen sahen sie nicht.
1.132.58
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं विस्मिता मुनिसत्तमाः ।
अधिकां स्म ततो वृत्तिमवर्तन्पाण्डवं प्रति ॥ १.१३२.५८ ॥
Nachdem sie dieses große Wunder gesehen hatten, bezeugten die besten der Weisen, erstaunt, dem Pāṇḍava nun noch größere Aufmerksamkeit und Ehrerbietung.
1.132.59
पाण्डुः प्रीतेन मनसा देवतादीनपूजयत् ।
पाण्डुना पूजिता देवाः प्रत्यूचुर्नरसत्तमम् ॥ १.१३२.५९ ॥
Pāṇḍu verehrte mit erfreutem Sinn die Götter und die Übrigen; die von Pāṇḍu geehrten Götter antworteten jenem besten der Menschen.
1.132.60
प्रादुर्बूतो ह्ययं धर्मो देवतानां प्रसादतः ।
मातरिश्वा ह्ययं भीमो बलवानरिमर्दनः ॥ १.१३२.६० ॥
Dieser ist Dharma, erschienen durch die Gnade der Götter; und dieser mächtige Bhīma, Zermalmer der Feinde, ist Mātariśvan, der Wind.
1.132.61
साक्षादिन्द्रः स्वयं जातः प्रसादाच्च शतक्रतोः ।
पितृत्वाद्देवतानां हि नास्ति पुण्यतरस्त्वया ॥ १.१३२.६१ ॥
Indra selbst wurde unmittelbar durch die Gnade Śatakratus geboren; wegen deiner Vaterschaft über die Götter gibt es niemanden, der verdienstvoller wäre als du.
1.132.62
पितॄणामृणनिर्मुक्तः स्वर्गं प्राप्स्यसि पुण्यभाक् ।
इत्युक्त्वा देवताः सर्वा विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ १.१३२.६२ ॥
Von der Schuld gegenüber den Ahnen befreit und am Verdienst teilhabend wirst du den Himmel erlangen. Nachdem sie dies gesagt hatten, zogen alle Götter wieder dorthin, woher sie gekommen waren.
1.132.63
पाण्डुस्तु पुनरेवैनां पुत्रलोभान्महायशाः ।
प्रादिशद्दर्शनीयार्थी कुन्ती त्वेनमथाब्रवीत् ॥ १.१३२.६३ ॥
Pāṇḍu aber, von großem Ruhm, drängte sie aus Verlangen nach Söhnen und dem Wunsch nach schönen Nachkommen erneut; da sprach Kuntī zu ihm.
1.132.64
नातश्चतुर्थं प्रसवमापस्त्वपि वदन्त्युत ।
अतःपरं स्वैरिणी स्याद्बन्धकी पञ्चमे भवेत् ॥ १.१३२.६४ ॥
Nach diesem gibt es, sagen selbst die Gelehrten, keine vierte Geburt; darüber hinaus würde sie eine ausschweifende Frau werden, und beim fünften Mal eine Dirne.
1.132.65
स त्वं विद्वन्धर्ममिममधिगम्य कथं नु माम् ।
अपत्यार्थं समुत्क्रम्य प्रमादादिव भाषसे ॥ १.१३२.६५ ॥
Du bist gelehrt und kennst diesen Dharma; wie kannst du, um der Nachkommen willen die Ordnung überschreitend, zu mir reden, als wäre es aus Unachtsamkeit?