મહાભારત · અધ્યાય 1.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.132.1
जाते बलवतां श्रेष्ठे पाण्डुश्चिन्तापरोऽभवत् ।
कथमन्यो मम सुतो लोके श्रेष्ठो भवेदिति ॥ १.१३२.१ ॥
બળવાનોમાં શ્રેષ્ઠ પુત્ર જન્મ્યા પછી પાંડુ ચિંતામાં પડ્યા—જગતમાં મારો બીજો પુત્ર કેવી રીતે શ્રેષ્ઠ થશે?
1.132.2
दैवे पुरुषकारे च लोकोऽयं संप्रतिष्ठितः ।
तत्र दैवं तु विधिना कालयुक्तेन लभ्यते ॥ १.१३२.२ ॥
આ લોક દૈવ અને પુરુષાર્થ બંને પર સ્થિર છે; તેમાં દૈવ વિધિ પ્રમાણે કાળ સાથે જોડાઈને મળે છે.
1.132.3
इन्द्रो हि राजा देवानां प्रधान इति नः श्रुतम् ।
अप्रमेयबलोत्साहो वीर्यवानमितद्युतिः ॥ १.१३२.३ ॥
અમે સાંભળ્યું છે કે ઇન્દ્ર દેવોના રાજા અને પ્રધાન છે—અપાર બળ-ઉત્સાહ, પરાક્રમ અને અમાપ તેજવાળા.
1.132.4
तं तोषयित्वा तपसा पुत्रं लप्स्ये महाबलम् ।
यं दास्यति स मे पुत्रं स वीरयान्भविष्यति ॥ १.१३२.४ ॥
તપ વડે તેમને પ્રસન્ન કરીને હું મહાબલી પુત્ર પ્રાપ્ત કરીશ; જે મને પુત્ર આપશે તે પુત્ર વીરો સમાન થશે.
1.132.5
अमानुषान्मानुषांश्च संग्रामे स हनिष्यति ।
कर्मणा मनसा वाचा तस्मात्तप्स्ये महत्तपः ॥ १.१३२.५ ॥
તે યુદ્ધમાં અમાનુષો અને માનુષો બંનેને હણશે; તેથી કર્મ, મન અને વાણી વડે હું મહાન તપ કરીશ.
1.132.6
ततः पाण्डुर्महाराजो मन्त्रयित्वा महर्षिभिः ।
दिदेश कुन्त्याः कौरव्यो व्रतं सांवत्सरं शुभम् ॥ १.१३२.६ ॥
પછી મહારાજ પાંડુએ મહર્ષિઓ સાથે મંત્રણા કરીને કૌરવે કુંતીને એક વર્ષનું શુભ વ્રત આદેશ્યું.
1.132.7
आत्मना च महाबाहुरेकपादस्थितोऽभवत् ।
उग्रं स तप आस्थाय परमेण समाधिना ॥ १.१३२.७ ॥
મહાબાહુ તેઓ પોતે એક પગે ઊભા રહ્યા. પરમ સમાધિ સાથે ઉગ્ર તપનો આશ્રય લીધો.
1.132.8
आरिराधयिषुर्देवं त्रिदशानां तमीश्वरम् ।
सूर्येण सह धर्मात्मा पर्यतप्यत भारत ॥ १.१३२.८ ॥
ત્રિદશોના તે ઈશ્વર દેવને પ્રસન્ન કરવાની ઇચ્છાથી, હે ભારત, ધર્માત્માએ સૂર્ય સાથે તપ કર્યું.
1.132.9
तं तु कालेन महता वासवः प्रत्यपद्यत ।
पुत्रं तव प्रदास्यामि त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ १.१३२.९ ॥
લાંબા સમય પછી વાસવ તેમની સમક્ષ પ્રગટ થયા. 'હું તને એવો પુત્ર આપીશ જે ત્રણે લોકમાં વિખ્યાત થશે' એમ કહ્યું.
1.132.10
ब्राह्मणानां गवां चैव सुहृदां चार्थसाधकम् ।
दुर्हृदां शोकजननं सर्वबान्धवनन्दनम् ॥ १.१३२.१० ॥
બ્રાહ્મણો અને ગાયોનું, મિત્રોનું કાર્ય સાધનાર; શત્રુઓને શોક આપનાર અને સર્વ બંધુઓને આનંદ આપનાર.
1.132.11
सुतं तेऽग्र्यं प्रदास्यामि सर्वामित्रविनाशनम् ।
इत्युक्तः कारैवो राजा वासवेन महात्मना ॥ १.१३२.११ ॥
'તને શ્રેષ્ઠ પુત્ર આપીશ, જે સર્વ શત્રુઓનો નાશ કરશે' એમ મહાત્મા વાસવે કહ્યું, ત્યારે રાજા...
1.132.12
उवाच कुन्तीं धर्मात्मा देवराजवचः स्मरन् ।
उदर्कस्तव कल्याणि तुष्टो देवगणेश्वरः ॥ १.१३२.१२ ॥
ધર્માત્માએ દેવરાજના વચન સ્મરીને કુંતીને કહ્યું, 'હે કલ્યાણી, તને શુભ ફળ મળશે; દેવગણોના ઈશ્વર તારા પર પ્રસન્ન છે.'
1.132.13
दातुमिच्छति ते पुत्रं यथा संकल्पितं त्वया ।
अतिमानुषकर्माणं यशस्विनमरिन्दमम् ॥ १.१३२.१३ ॥
તેં સંકલ્પ્યા પ્રમાણે તને પુત્ર આપવા તે ઇચ્છે છે — અતિમાનુષ કર્મવાળો, યશસ્વી, શત્રુઓનું દમન કરનારો.
1.132.14
नीतिमन्तं महात्मानमादित्यसमतेजसम् ।
दुराधर्षं क्रियावन्तमतीवाद्भुतदर्शनम् ॥ १.१३२.१४ ॥
નીતિમાન, મહાત્મા, સૂર્ય સમાન તેજવાળો, અજેય, કર્મનિષ્ઠ અને અતિ અદ્ભુત દર્શનવાળો.
1.132.15
पुत्रं जनय सुश्रोणि धाम क्षत्रियतेजसाम् ।
लब्धः प्रसादो देवेन्द्रात्तमाह्वय शुचिस्मिते ॥ १.१३२.१५ ॥
હે સુંદર કટિવાળી, ક્ષત્રિય તેજનું ધામ એવા પુત્રને જન્મ આપ; દેવેન્દ્રનો પ્રસાદ મળ્યો છે, હે શુચિસ્મિતા, તેમને આહ્વાન કર.
1.132.16
एवमुक्ता ततः शक्रमाजुहाव यशस्विनी ।
अथाजगाम देवेन्द्रो जनयामास चार्जुनम् ॥ १.१३२.१६ ॥
એમ કહેવાયા પછી યશસ્વિનીએ શક્રને આહ્વાન કર્યું; પછી દેવેન્દ્ર આવ્યા અને અર્જુનને ઉત્પન્ન કર્યો.
1.132.17
उत्तराभ्यां तु पूर्वाभ्यां फल्गुनीभ्यां ततो दिवा ।
जातस्तु फाल्गुने मासि तेनासौ फल्गुनःस्मृतः ॥ १.१३२.१७ ॥
ઉત્તરા, પૂર્વા અને ફલ્ગુની નક્ષત્રોમાં દિવસે તેનો જન્મ થયો; ફાલ્ગુન માસમાં જન્મ્યો હોવાથી તે 'ફાલ્ગુન' તરીકે સ્મરાય છે.
1.132.18
जातमात्रे कुमारे तु सर्वभूतप्रहर्षिणी ।
सूतके वर्तमानां तां वागुवाचाशरीरिणी।
महागम्भीरनिर्घोषा नभो नादयती तदा ॥ १.१३२.१८ ॥
કુમાર જન્મતાં જ, સૂતકમાં રહેલી તેને સર્વ પ્રાણીઓને હર્ષ આપનારી એક અશરીરી વાણી બોલી — અતિ ગંભીર ઘોષથી આકાશ ગજવતી.
1.132.19
शृण्वतां सर्वभूतानां तेषां चाश्रमवासिनाम् ।
कुन्तीमाभाष्य विस्पष्टमुवाचेदं शुचिस्मिताम् ॥ १.१३२.१९ ॥
બધા જીવો અને આશ્રમવાસીઓ સાંભળતા હતા ત્યારે, શુચિસ્મિતા કુંતીને સંબોધીને સ્પષ્ટ રીતે આ કહ્યું.
1.132.20
कार्तवीर्यसमः कुन्ति शिवतुल्यपराक्रमः ।
एष शक्र इवाजय्यो यशस्ते प्रथयिष्यति ॥ १.१३२.२० ॥
હે કુંતી, તે કાર્તવીર્ય સમાન અને શિવ જેવા પરાક્રમી છે; ઇન્દ્રની જેમ અજેય તે તારી કીર્તિ ફેલાવશે.
1.132.21
अदित्या विष्णुना प्रीतिर्यथाऽभूदभिवर्धिता ।
तथा विष्णुसमः प्रीतिं वर्धयिष्यति तेऽर्जुनः ॥ १.१३२.२१ ॥
વિષ્ણુથી અદિતિનો સ્નેહ જેમ વધ્યો હતો, તેમ વિષ્ણુ સમાન અર્જુન તારો સ્નેહ વધારશે.
1.132.22
एष मद्रान्वशे कृत्वा कुरूंश्च सह सोमकैः ।
चेदिकाशिकरूषांश्च कुरुलक्ष्मीं वहिष्यति ॥ १.१३२.२२ ॥
તે મદ્રોને વશ કરીને, સોમકો સહિત કુરુઓને, અને ચેદિ, કાશી તથા રૂષોને પણ વશ કરીને કુરુલક્ષ્મીને ધારણ કરશે.
1.132.23
एतस्य भुजवीर्येण खाण्डवे हव्यवाहनः ।
मेदसा सर्वभूतानां तृप्तिं यास्यति वै पराम् ॥ १.१३२.२३ ॥
તેના ભુજબળથી ખાંડવમાં હવ્યવાહન અગ્નિ સર્વ જીવોની ચરબીથી પરમ તૃપ્તિ પામશે.
1.132.24
ग्रामणीश्च महीपालानेष जित्वा महाबलः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति ॥ १.१३२.२४ ॥
આ મહાબળવાન વીર પોતાના ભાઈઓ સાથે ગ્રામપ્રમુખો અને રાજાઓને જીતીને ત્રણ મેધ યજ્ઞો કરશે.
1.132.25
जामदग्न्यसमः कुन्ति विष्णुतुल्यपराक्रमः ।
एष वीर्यवतां श्रेष्ठो भविष्यति महायशाः ॥ १.१३२.२५ ॥
હે કુંતી, આ જામદગ્ન્ય (પરશુરામ) સમાન અને વિષ્ણુ જેવા પરાક્રમવાળો હશે. વીરોમાં શ્રેષ્ઠ અને મહાયશસ્વી થશે.
1.132.26
एष युद्धे महादेवं तोषयिष्यति शङ्करम् ।
अस्त्रं पाशुपतं नाम तस्मात्तुष्टादवाप्स्यति ॥ १.१३२.२६ ॥
આ યુદ્ધમાં મહાદેવ શંકરને પ્રસન્ન કરશે; તે પ્રસન્ન થયેલા શિવ પાસેથી પાશુપત નામનું અસ્ત્ર પ્રાપ્ત કરશે.
1.132.27
निवातकवचा नाम दैत्या विबुधविद्विषः ।
शक्राज्ञया महाबाहुस्तान्वधिष्यति ते सुतः ॥ १.१३२.२७ ॥
દેવોના શત્રુ નિવાતકવચ નામના દૈત્યોને ઇન્દ્રની આજ્ઞાથી તારો મહાબાહુ પુત્ર વધ કરશે.
1.132.28
तथा दिव्यानि चास्त्राणि निखिलेनाहरिष्यति ।
विप्रनष्टां श्रियं चायमाहर्ता पुरुषर्षभः ॥ १.१३२.२८ ॥
આ બધાં દિવ્ય અસ્ત્રો સંપૂર્ણપણે લાવશે; બ્રાહ્મણોથી ખોવાયેલી શ્રી (સમૃદ્ધિ) પણ પાછી લાવશે — આ પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ છે.
1.132.29
एतामत्यद्भुतां वाचं कुन्ती शुश्राव सूतके ।
वाचमुच्चरितामुच्चैस्तां निशम्य तपस्विनाम् ॥ १.१३२.२९ ॥
પ્રસૂતિગૃહમાં કુંતીએ આ અત્યંત અદ્ભુત વાણી સાંભળી; તપસ્વીઓએ મોટા અવાજે ઉચ્ચારેલી તે વાણી સાંભળીને —
1.132.30
बभूव पमो हर्षः शतशृङ्गनिवासिनाम् ।
तथा देवमहर्षीणां सेन्द्राणां च दिवौकसाम् ॥ १.१३२.३० ॥
શતશૃંગ પર્વતના રહેવાસીઓને મહાન હર્ષ થયો; તેમજ ઇન્દ્ર સહિત દેવો અને મહર્ષિઓને પણ.
1.132.31
आकाशे दुन्दुभीनां च बभूव तुमुलः स्वनः ।
उदतिष्ठन्महाघोरः पुष्पवृष्टिभिरावृतः ॥ १.१३२.३१ ॥
આકાશમાં દુંદુભિઓનો ભયંકર તુમુલ નાદ ઊઠ્યો, પુષ્પવૃષ્ટિથી ઢંકાયેલો.
1.132.32
समवेत्य च देवानां गणाः पार्थमपूजयन् ।
काद्रवेया वैनतेया गन्धर्वाप्सरसस्तथा।
प्रजानां पतयः सर्वे सप्त चैव महर्षयः ॥ १.१३२.३२ ॥
દેવગણોએ એકત્ર થઈ પાર્થ (અર્જુન)ની પૂજા કરી; કદ્રુના પુત્રો, વિનતાના પુત્રો, ગંધર્વો અને અપ્સરાઓ, સર્વ પ્રજાપતિઓ અને સાત મહર્ષિઓ પણ.
1.132.33
भरद्वाजः खस्यपो गौतमश्च ।
विश्वामित्रो जमदग्निर्वसिष्ठः।
यश्चोदितो भास्करेऽभूत्प्रनष्टे ।
सोऽप्यत्रात्रिर्भगवानाजगाम ॥ १.१३२.३३ ॥
ભરદ્વાજ, કશ્યપ, ગૌતમ, વિશ્વામિત્ર, જમદગ્નિ, વસિષ્ઠ; સૂર્ય અસ્ત થતાં જેમને પ્રેરણા મળી હતી, તે ભગવાન અત્રિ પણ આવ્યા.
1.132.34
मरीचिरङ्गिराश्चैव पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
दक्षः प्रजापतिश्चैव गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ १.१३२.३४ ॥
મરીચિ, અંગિરા, પુલસ્ત્ય, પુલહ, ક્રતુ, પ્રજાપતિ દક્ષ; તેમજ ગંધર્વો અને અપ્સરાઓ પણ.
1.132.35
दिव्यमाल्याम्बरधराः सर्वालङ्कारभूषिताः ।
उपगायन्ति बीभत्सुं नृत्यन्तेऽप्सरसां गणाः ॥ १.१३२.३५ ॥
દિવ્ય માળા અને વસ્ત્રો ધારણ કરી, સર્વ અલંકારોથી શોભિત થઈ તેઓ બીભત્સુ (અર્જુન)નું ગાન કરે છે; અપ્સરાઓના સમૂહો નૃત્ય કરે છે.
1.132.36
तथा महर्षयश्चापि जेपुस्तत्र समन्ततः ।
गन्धर्वैः सहितः श्रीमान्प्रागायत च तुम्बुरुः ॥ १.१३२.३६ ॥
એ જ રીતે મહર્ષિઓ ત્યાં ચારેબાજુ જપ કરવા લાગ્યા; ગંધર્વો સહિત શ્રીમાન તુંબુરુએ ઊંચા સ્વરે ગાન કર્યું.
1.132.37
भीमसेनोग्रसेनौ च ऊर्णायुरनघस्तथा ।
गोपतिर्धृतराष्ट्रश्च सूर्यवर्चास्तथाष्टमः ॥ १.१३२.३७ ॥
ભીમસેન, ઉગ્રસેન, ઊર્ણાયુ, અનઘ, ગોપતિ, ધૃતરાષ્ટ્ર અને આઠમો સૂર્યવર્ચા.
1.132.38
युगपस्तृणपः कार्ष्णिर्नन्दिश्चित्ररथस्तथा ।
त्रयोदशः शालिशिराः पर्जन्यश्च चतुर्दशः ॥ १.१३२.३८ ॥
યુગપ, તૃણપ, કાર્ષ્ણિ, નંદિ અને ચિત્રરથ; તેરમો શાલિશિરા અને ચૌદમો પર્જન્ય.
1.132.39
कलिः पञ्चदशश्चैव नारदश्चात्र षोडशः ।
ऋत्वा बृहत्त्वा बृहकः करालश्च महामनाः ॥ १.१३२.३९ ॥
પંદરમો કલિ અને સોળમો નારદ; ઋત્વા, બૃહત્ત્વા, બૃહક, કરાલ અને મહામના.
1.132.40
ब्रह्मचारी बहुगुणः सुवर्णश्चेति विश्रुतः ।
विश्वावसुर्भुमन्युश्च सुचन्द्रश्च शरुस्तथा ॥ १.१३२.४० ॥
બ્રહ્મચારી, બહુગુણસંપન્ન સુવર્ણ નામે વિખ્યાત; વિશ્વાવસુ, ભુમન્યુ, સુચંદ્ર અને શરુ પણ.
1.132.41
गीतमाधुर्यसंपन्नौ विख्यातौ च हहाहुहू ।
इत्येते देवगन्धर्वा जग्मुस्तत्र नराधिप ॥ १.१३२.४१ ॥
ગીતમાધુર્યથી સંપન્ન વિખ્યાત હહા અને હુહૂ; એ રીતે આ દેવગંધર્વો, હે નરાધિપ, ત્યાં ગયા.
1.132.42
तथैवाप्सरसो हृष्टाः सर्वालङ्कारभूषिताः ।
ननृतुर्वै महाभागा जगुश्चायतलोचनाः ॥ १.१३२.४२ ॥
એ જ રીતે હર્ષિત અપ્સરાઓ, સર્વ અલંકારોથી શોભિત થઈ, મહાભાગ્યવતી નાચી; વિશાળ નેત્રવાળી ગાઈ.
1.132.43
अनूचानाऽनवद्या च गुणमुख्या गुणावरा ।
अद्रिका च तथा सोमा मिश्रकेशी त्वलम्बुषा ॥ १.१३२.४३ ॥
અનૂચાના અને નિર્દોષ, ગુણોમાં શ્રેષ્ઠ અને ગુણોમાં ઊતરતી, અદ્રિકા તથા સોમા, મિશ્રકેશી અને અલંબુષા.
1.132.44
मरीचिः शुचिका चैव विद्युत्पर्णा तिलोत्तमा ।
अम्बिका लक्षणा क्षेमा देवी रम्भा मनोरमा ॥ १.१३२.४४ ॥
મરીચિ અને શુચિકા, વિદ્યુત્પર્ણા અને તિલોત્તમા, અંબિકા, લક્ષણા, ક્ષેમા, દેવી રંભા અને મનોરમા.
1.132.45
असिता च सुबाहुश्च सुप्रिया च वपुस्तथा ।
पुण्डरीका सुगन्धा च सुरसा च प्रमाथिनी ॥ १.१३२.४५ ॥
અસિતા અને સુબાહુ, સુપ્રિયા અને વપુ, પુંડરીકા, સુગંધા, સુરસા અને પ્રમાથિની.
1.132.46
काम्या शारद्वती चैव ननृतुस्तत्र संघशः ।
मेनका सहजन्या च कर्णिका पुञ्जिकस्थला ॥ १.१३२.४६ ॥
કામ્યા અને શારદ્વતી પણ ત્યાં સમૂહમાં નૃત્ય કરતી હતી. મેનકા, સહજન્યા, કર્ણિકા અને પુંજિકસ્થલા.
1.132.47
ऋतुस्थला घृताची च विश्वाची पूर्वचित्त्यपि ।
उम्लोचेति च विख्याता प्रम्लोचेति च ता दश ॥ १.१३२.४७ ॥
ઋતુસ્થલા, ઘૃતાચી, વિશ્વાચી અને પૂર્વચિત્તિ, ઉમ્લોચા નામે વિખ્યાત અને પ્રમ્લોચા નામે વિખ્યાત — એ દસ.
1.132.48
उर्वश्येकादशी तासां जगुश्चायतलोचनाः ।
धाताऽर्यमा च मित्रश्च वरुणोंऽशो भगस्तथा ॥ १.१३२.४८ ॥
તેમાં અગિયારમી ઉર્વશી હતી. વિશાળ નયનોવાળીઓએ ગાયું. ધાતા, અર્યમા, મિત્ર, વરુણ, અંશ અને ભગ પણ.
1.132.49
इन्द्रो विवस्वान्पूषा च पर्जन्यो दशमः स्मृतः ।
ततस्त्वष्टा ततो विष्णुरजघन्यो जघन्यजः ॥ १.१३२.४९ ॥
ઇન્દ્ર, વિવસ્વાન, પૂષા અને પર્જન્ય દસમા સ્મરાય છે. પછી ત્વષ્ટા, પછી વિષ્ણુ — જે સૌથી નાનો ન હતો, છતાં સૌથી નાનો જન્મ્યો.
1.132.50
इत्येते द्वादशादित्या ज्वलन्तः सूर्यवर्चसः ॥ १.१३२.५० ॥
આ રીતે આ બાર આદિત્યો છે, સૂર્યના તેજથી ઝળહળતા.
1.132.51
मृगव्याधश्च सर्पश्च निर्ऋतिश्च महायशाः ।
अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी च परंतप ॥ १.१३२.५१ ॥
મૃગવ્યાધ અને સર્પ, અને મહાયશસ્વી નિર્ઋતિ; અજૈકપાદ, અહિર્બુધ્ન્ય અને પિનાકી પણ — હે પરંતપ.
1.132.52
दहनोऽथेश्वरश्चैव कपाली च विशांपते ।
स्थाणुर्भगश्च भगवान्रुद्रास्तत्रावतस्थिरे ॥ १.१३२.५२ ॥
દહન, પછી ઈશ્વર અને કપાલી પણ, હે વિશાંપતિ; સ્થાણુ, ભગ અને ભગવાન — ત્યાં રુદ્રો ઊભા રહ્યા.
1.132.53
अश्विनौ वसवश्चाष्टौ मरुतश्च महाबलाः ।
विश्वेदेवास्तथा साध्यास्तत्रासन्परितः स्थिताः ॥ १.१३२.५३ ॥
બે અશ્વિનીકુમારો, આઠ વસુઓ, મહાબલી મરુતો, વિશ્વેદેવો તથા સાધ્યો — તેઓ ત્યાં ચારેબાજુ ઊભા હતા.
1.132.54
कर्कोटकोऽथ सर्पश्च वासुकिश्च भुजङ्गमः ।
कच्छपश्चाथ कुण्डश्च तक्षकश्च महोरगः ॥ १.१३२.५४ ॥
કર્કોટક, પછી સર્પ, અને ભુજંગમ વાસુકિ; કચ્છપ, પછી કુંડ, અને મહોરગ તક્ષક પણ.
1.132.55
आययुस्तपसा युक्ता महाक्रोधा महाबलाः ।
एते चान्ये च बहवस्तत्र नागा व्यवस्थिताः ॥ १.१३२.५५ ॥
તપથી યુક્ત, મહાક્રોધ અને મહાબળવાળા તેઓ આવ્યા. આ અને બીજા ઘણા નાગ ત્યાં ઊભા હતા.
1.132.56
तार्क्ष्यश्चारिष्टनेमिश्च गरुडश्चासितध्वजः ।
अरुणश्चारुणिश्चैव वैनतेया व्यवस्थिताः ॥ १.१३२.५६ ॥
તાર્ક્ષ્ય, અરિષ્ટનેમિ, ગરુડ, અસિતધ્વજ, અરુણ અને અરુણિ — વિનતાના પુત્રો — ત્યાં ઊભા હતા.
1.132.57
तांश्च देवगणान्सर्वांस्तपःसिद्धा महर्षयः ।
विमानगिर्यग्रगतान्ददृशुर्नेतरे जनाः ॥ १.१३२.५७ ॥
વિમાનો અને પર્વતશિખરો પર ગમન કરતા તે સર્વ દેવગણોને તપસિદ્ધ મહર્ષિઓએ જોયા; અન્ય લોકોએ જોયા નહીં.
1.132.58
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं विस्मिता मुनिसत्तमाः ।
अधिकां स्म ततो वृत्तिमवर्तन्पाण्डवं प्रति ॥ १.१३२.५८ ॥
તે મહાન આશ્ચર્ય જોઈને વિસ્મિત થયેલા શ્રેષ્ઠ મુનિઓએ ત્યારે પાંડુ પ્રત્યે વધુ આદરભાવથી વર્તન કર્યું.
1.132.59
पाण्डुः प्रीतेन मनसा देवतादीनपूजयत् ।
पाण्डुना पूजिता देवाः प्रत्यूचुर्नरसत्तमम् ॥ १.१३२.५९ ॥
પાંડુએ પ્રસન્ન મનથી દેવો અને અન્યોની પૂજા કરી. પાંડુએ પૂજેલા દેવોએ તે નરશ્રેષ્ઠને ઉત્તર આપ્યો.
1.132.60
प्रादुर्बूतो ह्ययं धर्मो देवतानां प्रसादतः ।
मातरिश्वा ह्ययं भीमो बलवानरिमर्दनः ॥ १.१३२.६० ॥
આ ધર્મ દેવોની કૃપાથી પ્રગટ્યો છે; અને આ બળવાન, શત્રુમર્દન ભીમ તો માતરિશ્વા (વાયુ) છે.
1.132.61
साक्षादिन्द्रः स्वयं जातः प्रसादाच्च शतक्रतोः ।
पितृत्वाद्देवतानां हि नास्ति पुण्यतरस्त्वया ॥ १.१३२.६१ ॥
શતક્રતુની કૃપાથી સાક્ષાત ઇન્દ્ર પોતે જન્મ્યા; દેવતાઓના પિતૃત્વને કારણે તારા કરતાં વધુ પુણ્યવાન કોઈ નથી.
1.132.62
पितॄणामृणनिर्मुक्तः स्वर्गं प्राप्स्यसि पुण्यभाक् ।
इत्युक्त्वा देवताः सर्वा विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ १.१३२.६२ ॥
પિતૃઓના ઋણમાંથી મુક્ત થઈને પુણ્યના ભાગી બનીને તું સ્વર્ગ પામીશ. એમ કહીને બધા દેવતાઓ જેમ આવ્યા હતા તેમ ચાલ્યા ગયા.
1.132.63
पाण्डुस्तु पुनरेवैनां पुत्रलोभान्महायशाः ।
प्रादिशद्दर्शनीयार्थी कुन्ती त्वेनमथाब्रवीत् ॥ १.१३२.६३ ॥
પરંતુ મહાયશસ્વી પાંડુએ પુત્રલોભથી, સુંદર સંતાનની ઇચ્છા રાખીને, ફરી તેને પ્રેરણા આપી; ત્યારે કુંતીએ તેને કહ્યું.
1.132.64
नातश्चतुर्थं प्रसवमापस्त्वपि वदन्त्युत ।
अतःपरं स्वैरिणी स्याद्बन्धकी पञ्चमे भवेत् ॥ १.१३२.६४ ॥
આના પછી ચોથો પ્રસવ નથી એમ વિદ્વાનો પણ કહે છે; આનાથી આગળ તે સ્વૈરિણી થશે, પાંચમામાં વેશ્યા થશે.
1.132.65
स त्वं विद्वन्धर्ममिममधिगम्य कथं नु माम् ।
अपत्यार्थं समुत्क्रम्य प्रमादादिव भाषसे ॥ १.१३२.६५ ॥
તું વિદ્વાન છે; આ ધર્મ જાણીને પણ સંતાન માટે મર્યાદા ઓળંગીને, જાણે પ્રમાદથી મારી સાથે કેમ બોલે છે?