Mahābhārata · Adhyāya 1.135
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.135.1
पाण्डोरुपरमं दृष्ट्वा देवकल्पा महर्षयः ।
ततो मन्त्रविदः सर्वे मन्त्रयांचक्रिरे मिथः ॥ १.१३५.१ ॥
Als sie Pāṇḍus Tod sahen, begannen die göttergleichen großen Weisen, dann alle Kenner der Ratschläge, untereinander zu beraten.
1.135.2
हित्वा राज्यं च राष्ट्रं च स महात्मा महायशाः ।
अस्मिंस्थाने तपस्तप्त्वा तापसाञ्शरणं गतः ॥ १.१३५.२ ॥
Nachdem er Königreich und Reich aufgegeben hatte, ging jener Großherzige, von großem Ruhm, nach Askese an diesem Ort zu den Asketen als Zuflucht.
1.135.3
स जातमात्रान्पुत्रांश्च दारांश्च भवतामिह ।
प्रादायोपनिधिं राजा पाण्डुः स्वर्गमितो गतः ॥ १.१३५.३ ॥
König Pāṇḍu hat, nachdem er seine neugeborenen Söhne und Frauen euch als Pfand übergeben hatte, von hier aus den Himmel aufgesucht.
1.135.4
तस्येमानात्मजान्देहं भार्यां च सुमहात्मनः ।
स्वराष्ट्रं गृह्य गच्छामो धर्म एष हि नः स्मृतः ॥ १.१३५.४ ॥
Nehmen wir die Söhne, den Leichnam und die Gattin dieses sehr großherzigen Mannes und ziehen in unser eigenes Reich, denn dies gilt als unsere Pflicht.
1.135.5
ते परस्परमामन्त्र्य देवकल्पा महर्षयः ।
पाण्डोः पुत्रान्पुरस्कृत्य नगरं नागसाह्वयम् ॥ १.१३५.५ ॥
Jene göttergleichen großen Weisen verabschiedeten sich voneinander, stellten die Söhne Pāṇḍus an die Spitze und brachen zur Stadt namens Nāgasāhvaya auf.
1.135.6
उदारमनसः सिद्धा गमने चक्रिरे मनः ।
भीष्माय पण्डवान्दातुं धृतराष्ट्राय चैव हि ॥ १.१३५.६ ॥
Die edelgesinnten vollendeten Weisen beschlossen aufzubrechen, um die Pāṇḍavas Bhīṣma und Dhṛtarāṣṭra zu übergeben.
1.135.7
तस्मिन्नेव क्षणे सर्वे तानादाय प्रतस्थिरे ।
पाण्डोर्दारांश्च पुत्रांश्च शरीरे ते च तापसाः ॥ १.१३५.७ ॥
In eben diesem Augenblick brachen alle auf und nahmen sie mit: Pāṇḍus Frauen und Söhne, und auch jene Asketen.
1.135.8
सुखिनी सा पुरा भूत्वा सततं पुत्रवत्सला ।
प्रपन्ना दीर्घमध्वानं संक्षिप्तं तदमन्यत ॥ १.१३५.८ ॥
Sie, die einst stets glücklich und ihren Söhnen zugetan war, empfand den langen Weg als kurz.
1.135.9
सा त्वदीर्घेण कालेन संप्राप्ता कुरुजाङ्गलम् ।
वर्धमानपुरद्वारमाससाद यशस्विनी ॥ १.१३५.९ ॥
Diese glanzvolle Frau erreichte nach nicht langer Zeit das Land Kuru-Jāṅgala und kam zum Tor der Stadt Vardhamāna.
1.135.10
द्वारिणं तापसा ऊचू राजानं च प्रकाशय ।
ते तु गत्वा क्षणेनैव सभायां विनिवेदिताः ॥ १.१३५.१० ॥
Die Asketen sagten zum Torwächter: »Melde uns dem König.« Sie gingen und wurden in der Versammlung im Nu angekündigt.
1.135.11
तं चारणसहस्राणां मुनीनामागमं तदा ।
श्रुत्वा नागपुरे नॄणां विस्मयः समपद्यत ॥ १.१३५.११ ॥
Als die Menschen der Stadt der Nāgas (Hastinapura) von der Ankunft tausender Barden und Weisen hörten, erfüllte sie Staunen.
1.135.12
मुहूर्तोदित आदित्ये सर्वे बालपुरस्कृताः ।
सदारास्तापसान्द्रष्टुं निर्ययुः पुरवासिनः ॥ १.१३५.१२ ॥
Als der glückverheißende Augenblick anbrach und die Sonne aufgegangen war, zogen alle Stadtbewohner mit ihren Frauen und den Kindern voran hinaus, um die Asketen zu sehen.
1.135.13
स्त्रीसङ्घाः क्षत्रसङ्घाश्च यानसङ्घसमास्थिताः ।
ब्राह्मणैः सह निर्जग्मुर्ब्राह्मणानां च योषितः ॥ १.१३५.१३ ॥
Scharen von Frauen und Scharen von Kriegern, auf Gespannen von Fahrzeugen, zogen zusammen mit den Brahmanen hinaus, und auch die Frauen der Brahmanen.
1.135.14
तथा विट्शूद्रसङ्घानां महान्यतिकरोऽभवत् ।
न कश्चिदकरोदीर्ष्यामभवन्धर्मबुद्धयः ॥ १.१३५.१४ ॥
Ebenso entstand unter den Scharen der Vaiśyas und Śūdras ein großes Gedränge; niemand zeigte Neid, denn sie waren dharma-gesinnt.
1.135.15
तथा भीष्मः शान्तनवः सोमदत्तो।ञथ बाह्लिकः ।
प्रज्ञाचक्षुश्च राजर्षिः क्षत्ता च विदुरः स्वयम् ॥ १.१३५.१५ ॥
Ebenso Bhīṣma, Sohn des Śantanu, Somadatta und Bāhlika, der königliche Weise Prajñācakṣu (der blinde Dhṛtarāṣṭra) und der Verwalter Vidura selbst.
1.135.16
सा च सत्यवती देवी कौसल्या च यशस्विनी ।
राजदारैः परिवृता गान्धारी चापि निर्ययौ ॥ १.१३५.१६ ॥
Auch die Göttin Satyavatī und die ruhmreiche Kauśalyā, von den königlichen Gattinnen umgeben, zogen hinaus; auch Gāndhārī zog aus.
1.135.17
धृतराष्ट्रस्य दायादा दुर्योधनपुरोगमाः ।
भूषिता भूषणैश्चित्रैः शतसङ्ख्या विनिर्ययुः ॥ १.१३५.१७ ॥
Die Söhne Dhṛtarāṣṭras, angeführt von Duryodhana, mit leuchtenden, mannigfaltigen Schmuckstücken geschmückt, zogen hinaus, hundert an Zahl.
1.135.18
तान्महर्षिगणान्दृष्ट्वा शिरोभिरभिवाद्य च ।
उपोपविविशुः सर्वे कौरव्याः सपुरोहिताः ॥ १.१३५.१८ ॥
Als sie jene Scharen großer Weisen erblickten und sich mit dem Haupt verneigten, setzten sich alle Kauravas mit ihren Priestern in ihre Nähe.
1.135.19
तथैव शिरसा भूमावभिवाद्य प्रणम्य च ।
उपोपविविशुः सर्वे पौरजानपदा अपि ॥ १.१३५.१९ ॥
Ebenso neigten sich alle, Stadt- und Landbewohner, mit dem Haupt zur Erde und ließen sich in der Nähe nieder.
1.135.20
तमकूजमभिज्ञाय जनौघं सर्वशस्तदा ।
पूजयित्वा यथान्यायं पाद्येनार्घ्येण च प्रभो ॥ १.१३५.२० ॥
Nachdem er jene schweigende Menge vollständig erkannt hatte, o Herr, ehrte er sie daraufhin gemäß der Regel mit Fußwasser und der Ehrengabe.
1.135.21
भीष्मो राज्यं च राष्ट्रं च महर्षिभ्यो न्यवेदयत् ।
तेषामथो वृद्धतमः प्रत्युत्थाय जटाजिनी।
ऋषीणां मतमाज्ञाय महर्षिरिदमब्रवीत् ॥ १.१३५.२१ ॥
Bhīṣma berichtete den großen Weisen vom Reich und vom Land. Dann erhob sich der Älteste unter ihnen, der große Weise mit verfilztem Haar und Hirschfell, verstand die Meinung der Weisen und sprach so.
1.135.22
यः स कौरव्यदायादः पाण्डुर्नाम नराधिपः ।
कामभोगान्परित्यज्य शतशृङ्गमितो गतः ॥ १.१३५.२२ ॥
Jener König namens Pāṇḍu, der Erbe des Kaurava-Geschlechts, verzichtete auf die Freuden der Begierde und zog von hier nach Śatasṛṅga.
1.135.23
राजा भोगान्परित्यज्य तपस्वी संबभूव ह ।
स यथोक्तं तपस्तेपे पत्रमूलफलाशनः ॥ १.१३५.२३ ॥
Der König verzichtete auf die Freuden und wurde ein Asket. Er übte Askese, wie vorgeschrieben, und lebte von Blättern, Wurzeln und Früchten.
1.135.24
पत्नीभ्यां सह धर्मात्मा संचित्कालमतन्द्रितः ।
तेन वृत्तसमाचारैस्तपसा च तपस्विनः ॥ १.१३५.२४ ॥
Jener Gerechtgesinnte blieb mit seinen beiden Frauen lange Zeit unermüdlich; durch sein Verhalten und seine Askese wurde er unter den Asketen geehrt.
1.135.25
तोषितास्तापसास्तत्र शतशृङ्गनिवासिनः ।
स्वर्गलोकं गन्तुकामं तापसाः संनिवार्य तम् ॥ १.१३५.२५ ॥
Erfreut hielten die Asketen, die auf Śatasṛṅga wohnen, ihn dort zurück, als er in die Himmelswelt gehen wollte.
1.135.26
उद्यन्तं सह पत्नीभ्यां विप्रा वचनमब्रुवन् ।
अनपत्यस्य राजेन्द्र पुण्या लोका न सन्ति ते ॥ १.१३५.२६ ॥
Als er mit seinen beiden Frauen aufbrechen wollte, sprachen die Brahmanen zu ihm: O Herr der Könige, für den Kinderlosen gibt es keine verdienstvollen Welten.
1.135.27
तस्माद्धर्मं च वायुं च महेन्द्रं च तथाऽश्विनौ ।
आराधयस्व राजेन्द्र पत्नीभ्यां सह देवताः ॥ १.१३५.२७ ॥
Daher, o Herr der Könige, verehre zusammen mit deinen beiden Frauen die Gottheiten Dharma, Vāyu, Mahendra und die beiden Aśvins.
1.135.28
प्रीताः पुत्रान्प्रदास्यन्ति ऋणमुक्तो भविष्यसि ।
तपसा दिव्यचक्षुष्ट्वात्पश्यामस्ते तथा सुतान् ॥ १.१३५.२८ ॥
Erfreut werden sie dir Söhne schenken, und du wirst von deiner Schuld befreit sein. Durch Askese und göttliches Sehen erblicken wir so deine Söhne.
1.135.29
अस्माकं वचनं श्रुत्वा देवानाराधयत्तदा ।
ब्रह्मचर्यव्रतस्थस्य तस्य दिव्येन हेतुना ॥ १.१३५.२९ ॥
Als er unsere Worte gehört hatte, verehrte er da die Götter; er, der das Gelübde der Keuschheit hielt, tat dies durch ein göttliches Mittel.
1.135.30
साक्षाद्धर्मादयं पुत्रस्तत्र जातो युधिष्ठिरः ।
तथैनं बलिनां श्रेष्ठं तस्य राज्ञो महात्मनः ॥ १.१३५.३० ॥
Dieser Sohn, Yudhiṣṭhira, wurde dort unmittelbar von Dharma geboren; ebenso wisse, dass dieser, der Beste der Starken, der Sohn jenes großmütigen Königs ist.
1.135.31
मातरिश्वा ददौ पुत्रं भीमं नाम महाबलम् ।
पुरन्दरादयं जज्ञे कुन्त्यां सत्यपराक्रमः ॥ १.१३५.३१ ॥
Mātariśvan gab einen Sohn namens Bhīma, von großer Kraft. Von Purandara (Indra) wurde dieser Held von wahrer Tapferkeit in Kuntī geboren.
1.135.32
अस्मिञ्जाते महेष्वासे पृथामिन्द्रस्तदाऽब्रवीत् ।
मत्प्रसादादयं जातः कुन्ति सत्यपराक्रमः ॥ १.१३५.३२ ॥
Als dieser große Bogenschütze geboren wurde, sprach Indra zu Pṛthā: "O Kuntī, durch meine Gnade ist dieser Held von wahrer Tapferkeit geboren."
1.135.33
अजेयानपि जेताऽरीन्देवतादीन्न संशयः ।
यस्य कीर्तिर्महेष्वासान्सर्वानभिभविष्यति ॥ १.१३५.३३ ॥
Er wird selbst die unbesiegbaren Feinde besiegen, angefangen bei den Göttern; daran ist kein Zweifel. Sein Ruhm wird alle großen Bogenschützen übertreffen.
1.135.34
युधिष्ठिरो राजसूयं भ्रातृवीर्यादवाप्स्यति ।
एष जेता मनुष्यांश्च सर्वान्गन्धर्वराक्षसान् ॥ १.१३५.३४ ॥
Yudhiṣṭhira wird das Rājasūya-Opfer durch die Tapferkeit seiner Brüder erlangen. Dieser wird alle Menschen, Gandharvas und Rākṣasas besiegen.
1.135.35
एष दुर्योधनादीनां कौरवाणां च जेष्यति ।
वीरस्यैतस्य विक्रान्तैर्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ १.१३५.३५ ॥
Dieser wird auch Duryodhana und die anderen Kauravas besiegen; durch die Tapferkeit dieses Helden wird der Sohn des Dharma, Yudhiṣṭhira, [siegen].
1.135.36
यक्ष्यते राजसूयाद्यैर्धर्म एव परः सदा ।
यौ तु माद्री महेष्वासावसूत पुरुषोत्तमौ ॥ १.१३५.३६ ॥
Er wird Opfer vollziehen, beginnend mit dem Rājasūya; allein der Dharma wird stets sein höchstes Ziel sein. Und die beiden großen Bogenschützen, die Mādrī gebar, sind die besten der Männer.
1.135.37
अश्विभ्यां पुरुषव्याघ्राविमौ तावपि तिष्ठतः ।
नकुलः सहदेवश्च तावप्यमिततेजसौ ॥ १.१३५.३७ ॥
Von den Aśvin geboren, diese beiden Tiger unter den Männern, sie bleiben ebenfalls. Nakula und Sahadeva, auch jene beiden, sind von unermesslichem Glanz.
1.135.38
चरता धर्मनित्येन वनवासं यशस्विना ।
एष पैतामहो वंशः पाण्डुना पुनरुद्धृतः ॥ १.१३५.३८ ॥
Als der ruhmreiche Pāṇḍu, stets dem dharma ergeben, im Waldexil umherzog, richtete er diese Linie der Ahnen wieder auf.
1.135.39
पुत्राणां जन्म वृद्धिं च वैदिकाध्ययनानि च ।
पश्यन्तः सततं पाण्डोः परां प्रीतिमवाप्स्यथ ॥ १.१३५.३९ ॥
Wenn du ständig die Geburt und das Wachstum der Söhne und ihre vedischen Studien siehst, wirst du für Pāṇḍu höchste Freude erlangen.
1.135.40
वर्तमानः सतां वृत्ते पुत्रलाभमवाप च ।
पितृलोकं गतः पाण्डुरितः सप्तदशेऽहनि ॥ १.१३५.४० ॥
Im Wandel der Guten verharrend und Söhne gewonnen habend, ging Pāṇḍu am siebzehnten Tag von hier in die Welt der Väter.
1.135.41
तं चितागतमाज्ञाय वैश्वानरमुखे हुतम् ।
प्रविष्टा पावकं माद्री हित्वा जीवितमात्मनः ॥ १.१३५.४१ ॥
Als sie erfuhr, dass er auf den Scheiterhaufen gelegt und dem Mund des Vaiśvānara geopfert worden war, gab Mādrī ihr eigenes Leben auf und trat ins Feuer.
1.135.42
सा गता सह तेनैव पतिलोकमनुव्रता ।
तस्यास्तस्य च यत्कार्यं क्रियतां तदनन्तरम् ॥ १.१३५.४२ ॥
Ihrem Gatten in Hingabe folgend, ging sie mit ihm in die Welt der Gatten. Mögen nun die beiden geschuldeten Riten vollzogen werden.
1.135.43
पृथां च शरणं प्राप्तां पाण्डवांश्च यशस्विनः ।
यथावदनुमन्यन्तां धर्मो ह्येष सनातनः ॥ १.१३५.४३ ॥
Pṛthā, die Zuflucht gesucht hat, und die ruhmreichen Pāṇḍava sollen gebührend anerkannt werden; denn dies ist der ewige Dharma.
1.135.44
इमे तयोः शरीरे द्वे पुत्राश्चेमे तयोर्वराः ।
क्रियाभिरनुगृह्यन्तां सह मात्रा परंतपाः ॥ १.१३५.४४ ॥
Dies sind die Körper jener beiden, und dies sind ihre trefflichen Söhne. Ihr Feindebezwinger, mögen sie mit der Mutter durch die Riten geehrt werden.
1.135.45
प्रेतकार्ये निवृत्ते तु पितृमेधं महायशाः ।
लभतां सर्वधर्मज्ञः पाण्डुः कुरुकुलोद्वहः ॥ १.१३५.४५ ॥
Wenn die Totenriten vollendet sind, möge Pāṇḍu, von großem Ruhm, Kenner aller Dharmas, Träger des Kuru-Geschlechts, das Ahnenopfer empfangen.
1.135.46
एवमुक्त्वा कुरून्सर्वान्कुरूणामेव पश्यताम् ।
क्षणेनान्तर्हिताः सर्वे तापसा गुह्यकैः सह ॥ १.१३५.४६ ॥
Nachdem sie so gesprochen hatten, verschwanden alle Asketen im Nu zusammen mit den Guhyaka, während alle Kuru zusahen.
1.135.47
गन्धर्वनगराकारं तथैवान्तर्हितं पुनः ।
ऋषिसिद्धगणं दृष्ट्वा विस्मयं ते परं ययुः ॥ १.१३५.४७ ॥
Wie eine Stadt der Gandharva verschwand auch jener Anblick wieder; als sie die Schar der Weisen und Siddha sahen, ergriff sie großes Staunen.