Mahābhārata · Adhyāya 1.140
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.140.1
कृपस्यापि मम ब्रह्मन्संभवं वक्तुमर्हसि ।
शरस्तम्बात्कथं जज्ञे कथं वाऽस्त्राण्यवाप्तवान् ॥ १.१४०.१ ॥
Oh brahmán, también deberías contarme el origen de Kṛpa. ¿Cómo nació de una mata de cañas y cómo obtuvo las armas?
1.140.2
महर्षेर्गौतमस्यासीच्छरद्वान्नाम गौतमः ।
पुत्रः किल महाराज जातः सहशरैर्विभो ॥ १.१४०.२ ॥
El gran sabio Gautama tuvo un hijo llamado Śaradvān Gautama. Oh gran rey, oh poderoso, en verdad nació junto con flechas.
1.140.3
न तस्य वेदाध्ययने तथा बुद्धिरजायत ।
यथास्य बुद्धिरभवद्धनुर्वेदे परन्तप ॥ १.१४०.३ ॥
Su mente no se inclinó al estudio de los Vedas como se inclinó a la ciencia del arco. ¡Oh abrasador de enemigos!
1.140.4
अधिजग्मुर्यथा वेदास्तपसा ब्रह्मचारिणः ।
तथा स तपसोपेतः सर्वाण्यस्त्राण्यवाप ह ॥ १.१४०.४ ॥
Así como los estudiantes célibes adquieren los Vedas mediante la austeridad, así él, dotado de austeridad, obtuvo en verdad todas las armas.
1.140.5
धनुर्वेदपरत्वाच्च तपसा विपुलेन च ।
भृशं सन्तापयामास देवराजं स गौतमः ॥ १.१४०.५ ॥
Por su dedicación a la ciencia del arco y su vasta austeridad, aquel Gautama abrasó en gran medida al rey de los dioses.
1.140.6
ततो जालवतीं नाम देवकन्यां सुरेश्वरः ।
प्राहिणोत्तपसो विघ्नं कुरु तस्येति कौरव ॥ १.१४०.६ ॥
Entonces el señor de los dioses envió una doncella celestial llamada Jālavatī, diciendo: 'Pon un obstáculo a su austeridad', oh Kaurava.
1.140.7
सा हि गत्वाऽऽश्रमं तस्य रमणीयं शरद्वतः ।
धनुर्बाणधरं बाला लोभयामास गौतमम् ॥ १.१४०.७ ॥
Habiendo ido al encantador ermitaño de Śaradvat, la joven tentó a Gautama, que portaba arco y flechas.
1.140.8
तामेकवसनां दृष्ट्वा गौतमोऽप्सरसं वने ।
लोकेऽप्रतिमसंस्थानां प्रोत्फुल्लनयनोऽभवत् ॥ १.१४०.८ ॥
Al ver en el bosque a aquella ninfa de un solo vestido, de forma incomparable en el mundo, los ojos de Gautama se abrieron de par en par.
1.140.9
धनुश्च हि शरास्तस्य कराभ्यामपतन्भुवि ।
वेपथुश्चास्य सहसा शरीरे समजायत ॥ १.१४०.९ ॥
Su arco y sus flechas se le escaparon de las manos y cayeron al suelo, y de pronto un temblor recorrió su cuerpo.
1.140.10
स तु ज्ञानगरीयस्त्वात्तपसश्च समर्थनात् ।
अवतस्थे महाप्राज्ञो धैर्येण परमेण ह ॥ १.१४०.१० ॥
Pero aquel gran sabio, por la gravedad de su saber y el poder de su austeridad, se mantuvo firme con suprema entereza.
1.140.11
यस्तस्य सहसा राजन्विकारः समदृश्यत ।
तेन सुस्राव रेतोऽस्य स च तन्नान्वबुध्यत ॥ १.१४०.११ ॥
Oh rey, por aquella agitación que de pronto se manifestó en él, su semen fluyó, y ni siquiera lo notó.
1.140.12
धनुश्च सशरं त्यक्त्वा तथा कृष्णाजिनानि च ।
स विहायाश्रमं तं च तां चैवाप्सरसं मुनिः ॥ १.१४०.१२ ॥
Dejando su arco y sus flechas, y asimismo sus pieles de antílope negro, el sabio abandonó aquel ermitaño y también a aquella ninfa, y se marchó.
1.140.13
जगाम रेतस्तत्तस्य शरस्तम्बे पपात च ।
शरस्तम्बे च पतितं द्विधा तदभवन्नृप ॥ १.१४०.१३ ॥
Su semen fluyó y cayó sobre un matorral de cañas; y lo que cayó sobre el matorral de cañas se dividió en dos, oh rey.
1.140.14
तस्याथ मिथुं जज्ञे गौतमस्य शरद्वतः ।
महर्षेर्गौतमस्यास्य ह्याश्रमस्य समीपतः
मृगयां चरतो राज्ञः शान्तनोस्तु यदृच्छया ॥ १.१४०.१४ ॥
De él nació, entonces, un par de gemelos para Śaradvat, hijo del gran sabio Gautama. Cerca de aquel ermitaño del gran sabio Gautama, el rey Śantanu, que cazaba por casualidad, llegó.
1.140.15
कश्चित्सेनाचरोऽरण्ये मिथुनं तदपश्यत ।
धनुश्च सशरं दृष्ट्वा तथा कृष्णाजिनानि च ॥ १.१४०.१५ ॥
En el bosque, cierto soldado vio aquel par de gemelos. Al ver el arco con su flecha y también las pieles negras de antílope, [comprendió].
1.140.16
ज्ञात्वा द्विजस्य चापत्ये धनुर्वेदान्तगस्य ह ।
स राज्ञे दर्शयामास मिथुनं सशरं धनुः ॥ १.१४०.१६ ॥
Sabiendo que eran descendientes de un brahmán versado en la ciencia del arco, mostró al rey el par y el arco con su flecha.
1.140.17
स तदादाय मिथुनं राजा च कृपयान्वितः ।
आजगाम गृहानेव मम पुत्राविति ब्रुवन् ॥ १.१४०.१७ ॥
Tomando aquel par, lleno de compasión, el rey regresó a su propio palacio diciendo: "Estos son mis hijos".
1.140.18
ततः संवर्धयामास संस्कारैश्चाप्ययोजयत् ।
प्रातिपेयो नरश्रेष्ठो मिथुनं गौतमस्य तत् ॥ १.१४०.१८ ॥
Entonces aquel mejor de los hombres, Prātipeya (Śantanu), crió al par de gemelos de Gautama y les hizo realizar los ritos.
1.140.19
कृपया यन्मया बालाविमौ संवर्धिताविति ।
तस्मात्तयोर्नाम चक्रे तदेव स महीपतिः।
तस्मात्कृप इति ख्यातः कृपी कन्या च साऽभवत् ॥ १.१४०.१९ ॥
Por compasión crié a estos dos niños; por eso el señor de la tierra dio a ambos ese mismo nombre. Así se hizo famoso como Kṛpa, y la doncella se llamó Kṛpī.
1.140.20
पितापि गौतमस्तत्र तपसा ताववन्दित ।
आगत्य तस्मै गोत्रादि सर्वमाख्यातवांस्तदा ॥ १.१४०.२० ॥
Allí también el padre Gautama los honró con su austeridad; al llegar, les contó entonces todo sobre su linaje y lo demás.
1.140.21
कृपोऽपि च तदा राजन्धनुर्वेदपरोऽभवत् ।
चतुर्विधं धनुर्वेदं शास्त्राणि विविधानि च ॥ १.१४०.२१ ॥
Y entonces Kṛpa también se entregó a la ciencia del arco, oh rey, y a la ciencia del arco en cuatro partes y a los diversos tratados.
1.140.22
निशिलेनास्य तत्सर्वं गुह्यमाख्यातवान्पिता ।
सोऽचिरेणैव कालेन परमाचार्यतां गतः ॥ १.१४०.२२ ॥
Su padre le enseñó por completo todo aquel saber secreto, y pronto, con el tiempo, alcanzó la suprema maestría de un maestro.
1.140.23
कृपमाहूय गाङ्गेयस्तव शिष्या इति ब्रुवन् ।
पौत्रान्परिसमाधाय कृपमाराधयत्तदा ॥ १.१४०.२३ ॥
Bhīṣma, hijo de Gaṅgā, llamó a Kṛpa y, diciendo 'estos son tus discípulos', le confió por completo a sus nietos y entonces honró a Kṛpa.
1.140.24
ततोऽधिजग्मुः सर्वे ते धनुर्वेदं महारथाः ।
धृतराष्ट्रात्मजाश्चैव पाण्डवाः सह यादवैः ॥ १.१४०.२४ ॥
Entonces todos aquellos grandes guerreros de carro fueron a aprender la ciencia del arco: los hijos de Dhṛtarāṣṭra y también los Pāṇḍavas, junto con los Yādavas.
1.140.25
वृष्णयश्च नृपाश्चान्ये नानादेशसमागताः ।
कृपमाचार्यमासाद्य परमास्त्रज्ञतां गतः।
विशेषार्थी ततो भीष्मः पौत्राणां विनयेप्सया ॥ १.१४०.२५ ॥
Los Vṛṣṇis, otros reyes y hombres reunidos de muchas tierras acudieron al maestro Kṛpa y alcanzaron la maestría en las armas supremas. Entonces Bhīṣma, deseando una formación especial para sus nietos,
1.140.26
इष्वस्त्रज्ञान्पर्यपृच्छदाचार्यान्वीर्यसंमतान् ।
नाल्पधीर्नामहाभागस्तथा नानस्त्रकोविदः ॥ १.१४०.२६ ॥
Preguntó por los maestros conocedores del arco y las armas, estimados por su valor. No era de escaso entendimiento, ni de gran fortuna, ni ignorante de las armas.
1.140.27
नादेवसत्वो विनयेत्कुरूनस्त्रे महावलान् ।
इति संचिन्त्य गाङ्गेयस्तदा भरतसत्तमः ॥ १.१४०.२७ ॥
Quien carece de naturaleza divina no adiestraría en las armas a los poderosos Kurus. Así pensando, Gāṅgeya (Bhīṣma), el mejor de los Bharatas, entonces
1.140.28
द्रोणाय वेदविदुषे भारद्वाजाय धमते ।
पाण्डवान्कौरवांश्चैव ददौ शिष्यान्नरर्षभ ॥ १.१४०.२८ ॥
A Droṇa, hijo de Bharadvāja, versado en los Vedas y diestro, les dio como discípulos a los Pāṇḍavas y a los Kauravas, oh toro entre los hombres.
1.140.29
शास्त्रतः पूजितश्चैव सम्यक्तेन महात्मना ।
स भीष्मेण महाभागस्तुष्टोऽस्त्रविदुषां वरः ॥ १.१४०.२९ ॥
Honrado debidamente por el magnánimo Bhīṣma, conforme a las escrituras, aquel de gran fortuna, el mejor entre los conocedores de las armas, quedó satisfecho.
1.140.30
प्रतिजग्राह तान्सर्वाञ्शिष्यत्वेन महायशाः ।
शिक्षयामास च द्रोणो धनुर्वेदमशेषतः ॥ १.१४०.३० ॥
El ilustre Droṇa los aceptó a todos como discípulos y les enseñó por completo la ciencia del arco.
1.140.31
तेऽचिरेणैव कालेन सर्वशस्त्रविशारदाः ।
बभूवुः कौरवा राजन्पाण्डवाश्चामितौजसः ॥ १.१४०.३१ ॥
En poco tiempo, oh rey, los Kauravas y los Pāṇḍavas, de vigor sin límite, se volvieron todos diestros en todas las armas.
1.140.32
कथं समभवद्द्रोणः कथं चास्त्राण्यवाप्तवान् ।
कथं चागात्कुरून्ब्रह्मन्कस्य पुत्रः स वीर्यवान् ॥ १.१४०.३२ ॥
¿Cómo llegó a ser Droṇa, y cómo obtuvo las armas? ¿Cómo llegó ese valiente a los Kurus, oh brahmán? ¿De quién era hijo?
1.140.33
कथं चास्य सुतो जातः सोश्वत्थामाऽस्त्रवित्तमः ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण प्रकीर्तय ॥ १.१४०.३३ ॥
¿Y cómo nació su hijo Aśvatthāman, el más diestro en las armas? Deseo escucharlo en detalle; por favor, relátalo.
1.140.34
गङ्गाद्वारं प्रति महान्बभूव भगवानृषिः ।
भरद्वाज इति ख्यातः सततं संशितव्रतः ॥ १.१४०.३४ ॥
Junto a la puerta del Ganges vivía un gran sabio venerable, conocido como Bharadvāja, siempre firme en sus votos estrictos.
1.140.35
सोऽभिषेक्तुं गतो गङ्गां पूर्वमेवागतां सतीम् ।
महर्षिभिर्भरद्वाजो हविर्धाने चरन्पुरा ॥ १.१४०.३५ ॥
Fue a bañarse en el Gaṅgā, que ya había llegado allí antes que él. Bharadvāja, que antes deambulaba con los grandes sabios en Havirdhāna, había llegado allí.
1.140.36
ददर्शाप्सरसं साक्षाद्धृताचीमाप्लुतामृषिः ।
रूपयौवनसंपन्नां मददृप्तां मदालसाम् ॥ १.१४०.३६ ॥
El sabio vio en persona a la apsaras Ghṛtācī bañándose, dotada de belleza y juventud, orgullosa por la embriaguez y lánguida por la embriaguez.
1.140.37
तस्या वायुर्नदीतीर वसनं पर्यवर्तत ।
व्यपकृष्टाम्बरां दृष्ट्वा तामृषिश्चकमे ततः ॥ १.१४०.३७ ॥
En la orilla del río, el viento apartó su vestido. Al ver su ropa desplazada, el sabio la deseó.
1.140.38
तत्र संसक्तमनसो भरद्वाजस्य धीमतः ।
हृष्टस्य रेतश्चस्कन्द तदृषिर्द्रोण आदधे ॥ १.१४०.३८ ॥
Allí, el sabio Bharadvāja, con la mente absorta y excitado, dejó caer su semen; el sabio lo colocó en una vasija llamada droṇa.
1.140.39
ततः समभवद्द्रोणः कलशे तस्य धीमतः ।
अध्यगीष्ट स वेदांश्च वेदाङ्गानि च सर्वशः ॥ १.१४०.३९ ॥
Entonces Droṇa nació en la vasija de aquel sabio, y estudió por completo todos los Vedas y los Vedāṅgas.
1.140.40
अग्नेरस्त्रमुपादाय यदृषिर्वेद काश्यपः ।
अध्यगच्छद्भरद्वाजस्तदस्त्रं देवकार्यतः ॥ १.१४०.४० ॥
Tomando el arma de Agni que conocía el sabio Kāśyapa, Bharadvāja la aprendió por el bien de la obra de los dioses.
1.140.41
अग्निवेश्यं महाभागं भरद्वाजः प्रतापवान् ।
प्रत्यपादयदाग्नेयमस्त्रमस्त्रविदां वरः ॥ १.१४०.४१ ॥
El poderoso Bharadvāja, el mejor de los conocedores de las armas, transmitió el arma Āgneya al bienaventurado Agniveśya.
1.140.42
कनिष्ठजातं स मुनिर्भ्राता भ्रातरमन्तिके ।
अग्निवेश्यस्तथा द्रोणं तदा भरतसत्तम।
भारद्वाजं तदाग्नेयं महास्त्रं प्रत्यपादयत् ॥ १.१४०.४२ ॥
Aquel sabio Agniveśya, llamando cerca a su hermano menor Droṇa, oh mejor de los Bharatas, transmitió asimismo el gran arma Āgneya a Droṇa, hijo de Bharadvāja.
1.140.43
भरद्वाजसखा चासीत्पृषतो नाम पार्थिवः ।
तस्यापि द्रुपदो नाम तथा समभवत्सुतः ॥ १.१४०.४३ ॥
Pṛṣata, un rey, era amigo de Bharadvāja. También él tuvo un hijo llamado Drupada.
1.140.44
स नित्यमाश्रमं गत्वा द्रोणेन सह पार्थिवः ।
चिक्रीडाध्ययनं चैव चकार क्षत्रियर्षभः ॥ १.१४०.४४ ॥
Aquel rey, toro entre los kṣatriyas, iba cada día al ermitaño con Droṇa, jugaba y estudiaba.
1.140.45
ततो व्यतीते पृषते स राजा द्रुपदोऽभवत् ।
पञ्चालेषु महाबाहुरुत्तरेषु नरेश्वरः ॥ १.१४०.४५ ॥
Entonces, cuando Pṛṣata falleció, aquel Drupada se convirtió en el señor de los hombres de los Pañcāla del norte, de grandes brazos.
1.140.46
भरद्वाजोऽपि भगवानारुरोह दिवं तदा ।
तत्रैव च वसन्द्रोणस्तपस्तेपे महातपाः ॥ १.१४०.४६ ॥
Entonces el venerable Bharadvāja también ascendió al cielo, y allí, morando, el gran asceta Droṇa practicó austeridades.
1.140.47
वेदवेदाङ्गविद्वान्स तपसा दग्धकिल्बिषः ।
ततः पितृनियुक्तात्मा पुत्रलोभान्महायशाः ॥ १.१४०.४७ ॥
Él, conocedor de los Vedas y de sus miembros, con los pecados quemados por la austeridad, entonces, con su mente dirigida por sus antepasados y por deseo de un hijo, fue el de gran fama.
1.140.48
शारद्वतीं ततो भार्यां कृपीं द्रोणोऽन्वविन्दत ।
अग्निहोत्रे च धर्मे च दमे च सतत रताम् ॥ १.१४०.४८ ॥
Entonces Droṇa obtuvo como esposa a Kṛpī, la hija de Śaradvat, que siempre se dedicaba al sacrificio del fuego, al dharma y al dominio de sí.
1.140.49
अलभद्गौतमी पुत्रमश्वत्थामानमेव च ।
स जातमात्रो व्यनदद्यथैवोच्चैःश्रवा हयः ॥ १.१४०.४९ ॥
Gautamī dio a luz a un hijo llamado Aśvatthāman. En cuanto nació, rugió como el caballo Uccaiḥśravas.
1.140.50
तच्छ्रुत्वान्तर्हितं भूतमन्तरिक्षस्थमब्रवीत् ।
अश्वस्येवास्य यत्स्थाम नदतः प्रदिशो गतम् ॥ १.१४०.५० ॥
Al oír esto, un ser oculto en el cielo habló: "El poder de este, cuyo rugido, como el de un caballo, se ha extendido por todas las direcciones...
1.140.51
अश्वत्थामैव बालोऽयं तस्मान्नाम्ना भविष्यति ।
सुतेन तेन सुप्रीतो भारद्वाजस्ततोऽभवत् ॥ १.१४०.५१ ॥
"Este niño será conocido precisamente por el nombre de Aśvatthāman." Muy complacido con aquel hijo, Bhāradvāja (Droṇa) pasó entonces a ser llamado así.
1.140.52
तत्रैव च वसन्धीमान्धनुर्वेदपरोऽभवत् ।
स शुश्राव महात्मानं जामदग्न्यं परंतपम् ॥ १.१४०.५२ ॥
Residiendo allí, el sabio se entregó a la ciencia del arco. Oyó hablar del magnánimo Jāmadagnya (Paraśurāma), abrasador de enemigos.
1.140.53
सर्वज्ञानविदं विप्रं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
ब्राह्मणेभ्यस्तदा राजन्दित्सन्तं वसु सर्वशः ॥ १.१४०.५३ ॥
Sobre aquel brahmín, conocedor de todo saber, el mejor de los portadores de armas, que entonces, oh rey, deseaba dar riquezas a los brahmanes en todos los sentidos.
1.140.54
स रामस्य धनुर्वेदं दिव्यान्यस्त्राणि चैव ह ।
श्रउत्वा तेषु मनश्चक्रे नीतिशास्त्रे तथैव च ॥ १.१४०.५४ ॥
Habiendo oído hablar de la ciencia del arco de Rāma y de sus armas divinas, fijó en ellas su mente, y asimismo en la ciencia de la política.
1.140.55
ततः स व्रतिभिः शिष्यैस्तपोयुक्तैर्महातपाः ।
वृतः प्रायान्महावाहुर्महेन्द्रं पर्वतोत्तमम् ॥ १.१४०.५५ ॥
Entonces aquel gran asceta, de poderosos brazos, rodeado de discípulos observantes de votos y entregados a la austeridad, partió hacia Mahendra, el mejor de los montes.
1.140.56
ततो महेन्द्रमासाद्य भारद्वाजो महातपाः ।
क्षत्रघ्नं तममित्रघ्नमपश्यद्भृगुनन्दनम् ॥ १.१४०.५६ ॥
Entonces, habiendo llegado al Mahendra, el gran asceta Bhāradvāja vio a aquel hijo de Bhṛgu, matador de kṣatriyas y destructor de enemigos.
1.140.57
ततो द्रोणो वृतः शिष्यैरुपगम्य भृगूद्वहम् ।
आचख्यावात्मनो नाम जन्म चाङ्गिरसः कुले ॥ १.१४०.५७ ॥
Entonces Droṇa, rodeado de sus discípulos, se acercó al principal de la estirpe de Bhṛgu y declaró su propio nombre y su nacimiento en la familia de los Āṅgirasa.
1.140.58
निवेद्य शिरसा भूमौ पादौ चैवाभ्यवादयत् ।
ततस्तं सर्वमुत्सृज्य वनं जिगमिषुं तदा ॥ १.१४०.५८ ॥
Inclinando la cabeza hasta el suelo, se postró a sus pies; luego, habiéndolo dejado todo, a aquel que deseaba ir al bosque…
1.140.59
जामदग्न्यं महात्मानं भारद्वाजोऽब्रवीदिदम् ।
भरद्वाजात्समुत्पन्नं तथा त्वं मामयोनिजम् ॥ १.१४०.५९ ॥
Bhāradvāja dijo esto al magnánimo Jāmadagnya: "Así como tú naciste de Bharadvāja, así también yo, nacido sin matriz…"
1.140.60
आगतं वित्तकामं मां विद्धि द्रोणं द्विजोत्तम ।
तमब्रवीन्महात्मा स सर्वक्षत्रियमर्दनः ॥ १.१४०.६० ॥
"Sábeme, el mejor de los nacidos dos veces, como Droṇa, que ha venido deseando riqueza." Entonces aquel magnánimo aplastador de todos los kṣatriyas le dijo…
1.140.61
स्वागतं ते द्विजश्रेष्ठ यदिच्छसि वदस्व मे ।
एवमुक्तस्तु रामेण भारद्वाजोऽब्रवीद्वचः ॥ १.१४०.६१ ॥
Bienvenido a ti, el mejor de los dos veces nacidos; dime lo que desees. Así interpelado por Rāma, el hijo de Bhāradvāja pronunció estas palabras.
1.140.62
रामं प्रहरतां श्रेष्ठं दित्सन्तं विविधं वसु ।
अहं धनमनन्तं हि प्रार्थये विपुलव्रत ॥ १.१४०.६२ ॥
Rāma, el mejor de los guerreros, estaba a punto de dar riquezas diversas. Yo pido riqueza sin límite, oh tú de vastos votos.
1.140.63
हिरण्यं मम यच्चान्यद्वसु किंचिदिह स्थितम् ।
ब्राह्मणेभ्यो मया दत्तं सर्वमेतत्तपोधन ॥ १.१४०.६३ ॥
Todo el oro y cualquier otra riqueza que quedaba aquí lo he dado a los brahmanes, oh riqueza de austeridad.
1.140.64
तथैवेयं धरा देवी सागरान्ता सपत्तना ।
कश्यपाय मया दत्ता कृत्स्ना नगरमालिनी ॥ १.१४०.६४ ॥
Del mismo modo, esta diosa tierra, que termina en el mar, con sus co-esposas, adornada con ciudades, toda ella la he dado a Kaśyapa.
1.140.65
शरीरमात्रमेवाद्य ममेदमवशेषितम् ।
अस्त्राणि च महार्हाणि शस्त्राणि विविधानि च ॥ १.१४०.६५ ॥
Hoy lo que me queda es solo este cuerpo, y armas-astra muy preciosas y diversas armas.
1.140.66
अस्त्राणि वा शरीरं वा ब्रह्मञ्शस्त्राणि वा पुनः ।
वृणीष्व किं प्रयच्छामि तुभ्यं द्रोण वदाशु तत् ॥ १.१४०.६६ ॥
Elige, oh brahmán: astras, o el cuerpo, o de nuevo armas. ¿Qué te daré? Dilo pronto, Droṇa.
1.140.67
अस्त्राणि मे समग्राणि ससंहाराणि भार्गव ।
स प्रयोगरहस्यानि दातुमर्हस्यशेषतः ॥ १.१४०.६७ ॥
Oh Bhārgava, deberías darme las armas completas, con sus fórmulas de retirada y los secretos de su empleo, en su totalidad.
1.140.68
एतद्वसु वसूनां हि सर्वेषां विप्रसत्तम ।
तथेत्युक्त्वा ततस्तस्मै प्रादादस्त्राणि भार्गवः।
सरहस्यव्रतं चैव धनुर्वेदमशेषतः ॥ १.१४०.६८ ॥
Oh mejor de los brahmanes, este es en verdad el mayor de todos los tesoros de los Vasus. Diciendo «Así sea», el Bhārgava le dio entonces las armas y la ciencia del arco junto con sus observancias secretas, en su totalidad.
1.140.69
प्रतिगृह्य तु तत्सर्वं कृतास्त्रे द्विजसत्तमः ।
प्रियं सखायं सुप्रीतो जगाम द्रुपदं प्रति ॥ १.१४०.६९ ॥
Habiéndolo recibido todo, aquel mejor de los nacidos dos veces, diestro en las armas y muy complacido, se dirigió hacia su querido amigo Drupada.