Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.140

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

1.140.1

कृपस्यापि मम ब्रह्मन्संभवं वक्तुमर्हसि ।
शरस्तम्बात्कथं जज्ञे कथं वाऽस्त्राण्यवाप्तवान् ॥ १.१४०.१ ॥

ബ്രാഹ്മണാ, കൃപന്റെ ജന്മവും എന്നോട് പറയുന്നത് യോഗ്യമാണ്. ശരസ്തംബത്തിൽ നിന്ന് അവൻ എങ്ങനെ ജനിച്ചു, അസ്ത്രങ്ങൾ എങ്ങനെ നേടി?

1.140.2

महर्षेर्गौतमस्यासीच्छरद्वान्नाम गौतमः ।
पुत्रः किल महाराज जातः सहशरैर्विभो ॥ १.१४०.२ ॥

മഹർഷി ഗൗതമന് ശരദ്വാൻ ഗൗതമൻ എന്ന പേരുള്ള ഒരു മകനുണ്ടായിരുന്നു. മഹാരാജാവേ, വിഭോ, അവൻ ശരങ്ങളോടുകൂടിയാണ് ജനിച്ചത്.

1.140.3

न तस्य वेदाध्ययने तथा बुद्धिरजायत ।
यथास्य बुद्धिरभवद्धनुर्वेदे परन्तप ॥ १.१४०.३ ॥

അവന്റെ മനസ്സ് വേദപഠനത്തിൽ അത്രമേൽ ഉറച്ചില്ല; ധനുർവേദത്തിലാണ് അത് ചെന്നുനിന്നത്. ശത്രുക്കളെ തപിപ്പിക്കുന്നവനേ!

1.140.4

अधिजग्मुर्यथा वेदास्तपसा ब्रह्मचारिणः ।
तथा स तपसोपेतः सर्वाण्यस्त्राण्यवाप ह ॥ १.१४०.४ ॥

ബ്രഹ്മചാരികൾ തപസ്സിനാൽ വേദങ്ങൾ നേടുന്നതുപോലെ, അവൻ തപസ്സോടുകൂടി സകല അസ്ത്രങ്ങളും നേടി.

1.140.5

धनुर्वेदपरत्वाच्च तपसा विपुलेन च ।
भृशं सन्तापयामास देवराजं स गौतमः ॥ १.१४०.५ ॥

ധനുർവേദത്തോടുള്ള ആസക്തിയാലും വിപുലമായ തപസ്സാലും ആ ഗൗതമൻ ദേവരാജനെ അത്യന്തം വേദനിപ്പിച്ചു.

1.140.6

ततो जालवतीं नाम देवकन्यां सुरेश्वरः ।
प्राहिणोत्तपसो विघ्नं कुरु तस्येति कौरव ॥ १.१४०.६ ॥

അനന്തരം സുരേശ്വരൻ ജാലവതി എന്ന ദേവകന്യയെ അയച്ചു: 'അവന്റെ തപസ്സിന് വിഘ്നം വരുത്തുക' എന്ന് പറഞ്ഞു, കൗരവാ.

1.140.7

सा हि गत्वाऽऽश्रमं तस्य रमणीयं शरद्वतः ।
धनुर्बाणधरं बाला लोभयामास गौतमम् ॥ १.१४०.७ ॥

അവൾ ശരദ്വാന്റെ മനോഹരമായ ആശ്രമത്തിൽ ചെന്ന്, വില്ലും അമ്പും ധരിച്ച ഗൗതമനെ ആ ബാല മോഹിപ്പിച്ചു.

1.140.8

तामेकवसनां दृष्ट्वा गौतमोऽप्सरसं वने ।
लोकेऽप्रतिमसंस्थानां प्रोत्फुल्लनयनोऽभवत् ॥ १.१४०.८ ॥

കാട്ടിൽ ഒറ്റ വസ്ത്രം ധരിച്ച, ലോകത്തിൽ തുല്യമില്ലാത്ത രൂപമുള്ള ആ അപ്സരസ്സിനെ കണ്ടപ്പോൾ ഗൗതമന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.

1.140.9

धनुश्च हि शरास्तस्य कराभ्यामपतन्भुवि ।
वेपथुश्चास्य सहसा शरीरे समजायत ॥ १.१४०.९ ॥

അവന്റെ വില്ലും അമ്പുകളും കൈകളിൽനിന്ന് വഴുതി നിലത്തുവീണു; അവന്റെ ശരീരത്തിൽ പെട്ടെന്ന് വിറയലുണ്ടായി.

1.140.10

स तु ज्ञानगरीयस्त्वात्तपसश्च समर्थनात् ।
अवतस्थे महाप्राज्ञो धैर्येण परमेण ह ॥ १.१४०.१० ॥

എന്നാൽ ആ മഹാപ്രാജ്ഞൻ തന്റെ ജ്ഞാനഗൗരവത്താലും തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാലും പരമമായ ധൈര്യത്തോടെ നിലകൊണ്ടു.

1.140.11

यस्तस्य सहसा राजन्विकारः समदृश्यत ।
तेन सुस्राव रेतोऽस्य स च तन्नान्वबुध्यत ॥ १.१४०.११ ॥

രാജാവേ, അവനിൽ പെട്ടെന്ന് പ്രകടമായ ആ വികാരത്താൽ അവന്റെ രേതസ്സ് ഒഴുകി; അത് അവൻ അറിഞ്ഞതുമില്ല.

1.140.12

धनुश्च सशरं त्यक्त्वा तथा कृष्णाजिनानि च ।
स विहायाश्रमं तं च तां चैवाप्सरसं मुनिः ॥ १.१४०.१२ ॥

വില്ലും അമ്പുകളും കൃഷ്ണാജിനങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, ആ മുനി ആ ആശ്രമവും ആ അപ്സരസ്സും വിട്ട് പോയി.

1.140.13

जगाम रेतस्तत्तस्य शरस्तम्बे पपात च ।
शरस्तम्बे च पतितं द्विधा तदभवन्नृप ॥ १.१४०.१३ ॥

അവന്റെ രേതസ്സ് പുറത്തുവന്ന് ശരസ്തംബത്തിൽ (ഞാങ്ങണക്കൂട്ടത്തിൽ) വീണു. ശരസ്തംബത്തിൽ വീണ അത് രണ്ടായി പിളർന്നു, ഹേ രാജാവേ.

1.140.14

तस्याथ मिथुं जज्ञे गौतमस्य शरद्वतः ।
महर्षेर्गौतमस्यास्य ह्याश्रमस्य समीपतः
मृगयां चरतो राज्ञः शान्तनोस्तु यदृच्छया ॥ १.१४०.१४ ॥

അപ്പോൾ അവനിൽനിന്ന് ഗൗതമന്റെ മകനായ ശരദ്വാനു ഒരു ഇരട്ട (ഇരട്ടക്കുട്ടികൾ) ജനിച്ചു. മഹർഷി ഗൗതമന്റെ ആ ആശ്രമത്തിനടുത്ത്, യാദൃച്ഛികമായി വേട്ടയാടി നടന്ന രാജാവ് ശന്തനു (വന്നു).

1.140.15

कश्चित्सेनाचरोऽरण्ये मिथुनं तदपश्यत ।
धनुश्च सशरं दृष्ट्वा तथा कृष्णाजिनानि च ॥ १.१४०.१५ ॥

കാട്ടിൽ ഒരു സൈനികൻ ആ ഇരട്ടകളെ കണ്ടു. അമ്പോടുകൂടിയ വില്ലും, കറുത്ത മാൻതോലുകളും കണ്ട് (അവൻ മനസ്സിലാക്കി).

1.140.16

ज्ञात्वा द्विजस्य चापत्ये धनुर्वेदान्तगस्य ह ।
स राज्ञे दर्शयामास मिथुनं सशरं धनुः ॥ १.१४०.१६ ॥

അവർ ധനുർവേദത്തിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ മക്കളാണെന്നറിഞ്ഞ് അവൻ രാജാവിനെ ആ ഇരട്ടകളെയും അമ്പോടുകൂടിയ വില്ലും കാണിച്ചു.

1.140.17

स तदादाय मिथुनं राजा च कृपयान्वितः ।
आजगाम गृहानेव मम पुत्राविति ब्रुवन् ॥ १.१४०.१७ ॥

രാജാവ് ആ ഇരട്ടകളെ എടുത്ത്, കരുണ നിറഞ്ഞ്, "ഇവർ എന്റെ പുത്രന്മാർ" എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്റെ വീട്ടിലേക്കുതന്നെ വന്നു.

1.140.18

ततः संवर्धयामास संस्कारैश्चाप्ययोजयत् ।
प्रातिपेयो नरश्रेष्ठो मिथुनं गौतमस्य तत् ॥ १.१४०.१८ ॥

പിന്നെ ആ നരശ്രേഷ്ഠനായ പ്രാതിപേയൻ (ശന്തനു) ആ ഗൗതമന്റെ ഇരട്ടകളെ വളർത്തി, സംസ്കാരങ്ങളാൽ അവർക്ക് സംസ്കാരകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യിച്ചു.

1.140.19

कृपया यन्मया बालाविमौ संवर्धिताविति ।
तस्मात्तयोर्नाम चक्रे तदेव स महीपतिः।
तस्मात्कृप इति ख्यातः कृपी कन्या च साऽभवत् ॥ १.१४०.१९ ॥

കരുണയാൽ ഞാൻ ഈ രണ്ട് ബാലകന്മാരെ വളർത്തി; അതിനാൽ ആ രാജാവ് അവർ ഇരുവർക്കും അതേ പേര് നൽകി. അതുകൊണ്ട് അവൻ കൃപൻ എന്നറിയപ്പെട്ടു, കന്യക കൃപി ആയി.

1.140.20

पितापि गौतमस्तत्र तपसा ताववन्दित ।
आगत्य तस्मै गोत्रादि सर्वमाख्यातवांस्तदा ॥ १.१४०.२० ॥

അവിടെ പിതാവ് ഗൗതമനും തപസ്സിനാൽ അവരെ ആദരിച്ചു. വന്ന്, അപ്പോൾ അവരോട് തന്റെ ഗോത്രാദി എല്ലാം അറിയിച്ചു.

1.140.21

कृपोऽपि च तदा राजन्धनुर्वेदपरोऽभवत् ।
चतुर्विधं धनुर्वेदं शास्त्राणि विविधानि च ॥ १.१४०.२१ ॥

രാജാവേ, അപ്പോൾ കൃപനും ധനുർവേദത്തിൽ നിഷ്ഠനായി. നാലുവിധം ധനുർവേദവും പല ശാസ്ത്രങ്ങളും അവൻ അഭ്യസിച്ചു.

1.140.22

निशिलेनास्य तत्सर्वं गुह्यमाख्यातवान्पिता ।
सोऽचिरेणैव कालेन परमाचार्यतां गतः ॥ १.१४०.२२ ॥

പിതാവ് അവന് ആ രഹസ്യമെല്ലാം പൂർണമായി പഠിപ്പിച്ചു. അവൻ അധികം വൈകാതെ, കാലക്രമേണ, പരമാചാര്യത്വം പ്രാപിച്ചു.

1.140.23

कृपमाहूय गाङ्गेयस्तव शिष्या इति ब्रुवन् ।
पौत्रान्परिसमाधाय कृपमाराधयत्तदा ॥ १.१४०.२३ ॥

ഗാംഗേയനായ ഭീഷ്മർ കൃപനെ വിളിച്ച്, 'ഇവർ നിന്റെ ശിഷ്യന്മാരാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞ്, പൗത്രന്മാരെ നന്നായി ഏൽപ്പിച്ച്, അപ്പോൾ കൃപനെ ആദരിച്ചു.

1.140.24

ततोऽधिजग्मुः सर्वे ते धनुर्वेदं महारथाः ।
धृतराष्ट्रात्मजाश्चैव पाण्डवाः सह यादवैः ॥ १.१४०.२४ ॥

അപ്പോൾ ആ മഹാരഥന്മാരെല്ലാം ധനുർവേദം പഠിക്കാൻ പോയി—ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരും പാണ്ഡവന്മാരും യാദവരോടൊപ്പം.

1.140.25

वृष्णयश्च नृपाश्चान्ये नानादेशसमागताः ।
कृपमाचार्यमासाद्य परमास्त्रज्ञतां गतः।
विशेषार्थी ततो भीष्मः पौत्राणां विनयेप्सया ॥ १.१४०.२५ ॥

വൃഷ്ണികളും മറ്റു രാജാക്കന്മാരും നാനാദേശങ്ങളിൽ നിന്നെത്തിയവരും കൃപാചാര്യനെ സമീപിച്ച് പരമാസ്ത്രജ്ഞാനം നേടി. അപ്പോൾ പൗത്രന്മാർക്ക് വിശേഷശിക്ഷ നൽകാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഭീഷ്മർ.

1.140.26

इष्वस्त्रज्ञान्पर्यपृच्छदाचार्यान्वीर्यसंमतान् ।
नाल्पधीर्नामहाभागस्तथा नानस्त्रकोविदः ॥ १.१४०.२६ ॥

അമ്പ്-ആയുധ വിദ്യയറിയുന്നവരെയും വീര്യത്താൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട ആചാര്യന്മാരെയും അദ്ദേഹം അന്വേഷിച്ചു. അല്പബുദ്ധിയോ മഹാഭാഗ്യവാനോ ആയ അദ്ദേഹം ആയുധവിദ്യയിൽ വിദഗ്ധനുമായിരുന്നില്ല.

1.140.27

नादेवसत्वो विनयेत्कुरूनस्त्रे महावलान् ।
इति संचिन्त्य गाङ्गेयस्तदा भरतसत्तमः ॥ १.१४०.२७ ॥

ദൈവികസ്വഭാവമില്ലാത്തവൻ മഹാബലരായ കുരുക്കളെ ആയുധവിദ്യയിൽ പരിശീലിപ്പിക്കില്ല. ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ച്, ഭരതശ്രേഷ്ഠനായ ഗാംഗേയൻ (ഭീഷ്മർ) അപ്പോൾ.

1.140.28

द्रोणाय वेदविदुषे भारद्वाजाय धमते ।
पाण्डवान्कौरवांश्चैव ददौ शिष्यान्नरर्षभ ॥ १.१४०.२८ ॥

വേദജ്ഞനും സമർഥനുമായ ഭരദ്വാജപുത്രൻ ദ്രോണന് പാണ്ഡവരെയും കൗരവരെയും ശിഷ്യന്മാരായി, ഹേ നരശ്രേഷ്ഠാ, നൽകി.

1.140.29

शास्त्रतः पूजितश्चैव सम्यक्तेन महात्मना ।
स भीष्मेण महाभागस्तुष्टोऽस्त्रविदुषां वरः ॥ १.१४०.२९ ॥

ശാസ്ത്രപ്രകാരം, ആ മഹാത്മാവായ ഭീഷ്മരാൽ നന്നായി ആദരിക്കപ്പെട്ട് ആ മഹാഭാഗ്യവാൻ, ആയുധവിദ്യജ്ഞരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ സംതൃപ്തനായി.

1.140.30

प्रतिजग्राह तान्सर्वाञ्शिष्यत्वेन महायशाः ।
शिक्षयामास च द्रोणो धनुर्वेदमशेषतः ॥ १.१४०.३० ॥

മഹായശസ്വിയായ ദ്രോണൻ അവരെയെല്ലാം ശിഷ്യരായി സ്വീകരിച്ചു; ധനുർവേദം പൂർണ്ണമായി പഠിപ്പിച്ചു.

1.140.31

तेऽचिरेणैव कालेन सर्वशस्त्रविशारदाः ।
बभूवुः कौरवा राजन्पाण्डवाश्चामितौजसः ॥ १.१४०.३१ ॥

രാജാവേ, അവർ അചിരേണ തന്നെ എല്ലാ ആയുധങ്ങളിലും വിദഗ്ധരായി; കൗരവരും അമിതതേജസ്സുള്ള പാണ്ഡവരും അങ്ങനെയായി.

1.140.32

कथं समभवद्द्रोणः कथं चास्त्राण्यवाप्तवान् ।
कथं चागात्कुरून्ब्रह्मन्कस्य पुत्रः स वीर्यवान् ॥ १.१४०.३२ ॥

ബ്രാഹ്മണാ, ദ്രോണൻ എങ്ങനെ ജനിച്ചു? അദ്ദേഹം അസ്ത്രങ്ങൾ എങ്ങനെ നേടി? ആ വീരൻ കുരുക്കളുടെ അടുത്തേക്ക് എങ്ങനെ വന്നു? അദ്ദേഹം ആരുടെ പുത്രനാണ്?

1.140.33

कथं चास्य सुतो जातः सोश्वत्थामाऽस्त्रवित्तमः ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण प्रकीर्तय ॥ १.१४०.३३ ॥

അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ അശ്വത്ഥാമാവ്, അസ്ത്രവിദ്യയിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവൻ, എങ്ങനെ ജനിച്ചു? ഇത് വിസ്തരിച്ചു കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി വിവരിക്കൂ.

1.140.34

गङ्गाद्वारं प्रति महान्बभूव भगवानृषिः ।
भरद्वाज इति ख्यातः सततं संशितव्रतः ॥ १.१४०.३४ ॥

ഗംഗാദ്വാരത്തിനടുത്ത് മഹാനും ഭഗവാനുമായ ഒരു ഋഷി ഉണ്ടായിരുന്നു; ഭരദ്വാജൻ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ, എപ്പോഴും കഠിനവ്രതം പാലിക്കുന്നവൻ.

1.140.35

सोऽभिषेक्तुं गतो गङ्गां पूर्वमेवागतां सतीम् ।
महर्षिभिर्भरद्वाजो हविर्धाने चरन्पुरा ॥ १.१४०.३५ ॥

അദ്ദേഹം സ്നാനത്തിനായി ഗംഗയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി; അവൾ നേരത്തെ തന്നെ അവിടെ എത്തിയിരുന്നു. ഭരദ്വാജൻ മുമ്പ് മഹർഷിമാരോടൊപ്പം ഹവിർധാനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു.

1.140.36

ददर्शाप्सरसं साक्षाद्धृताचीमाप्लुतामृषिः ।
रूपयौवनसंपन्नां मददृप्तां मदालसाम् ॥ १.१४०.३६ ॥

ഋഷി സ്നാനം ചെയ്യുന്ന അപ്സരസ്സായ ഘൃതാചിയെ നേരിട്ട് കണ്ടു; അവൾ രൂപയൗവനം നിറഞ്ഞവളും മദത്താൽ ഗർവിതയും മദാലസയുമായിരുന്നു.

1.140.37

तस्या वायुर्नदीतीर वसनं पर्यवर्तत ।
व्यपकृष्टाम्बरां दृष्ट्वा तामृषिश्चकमे ततः ॥ १.१४०.३७ ॥

നദീതീരത്ത് കാറ്റ് അവളുടെ വസ്ത്രം മറിച്ചു. വസ്ത്രം മാറിയിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ഋഷി അവളെ ആഗ്രഹിച്ചു.

1.140.38

तत्र संसक्तमनसो भरद्वाजस्य धीमतः ।
हृष्टस्य रेतश्चस्कन्द तदृषिर्द्रोण आदधे ॥ १.१४०.३८ ॥

അവിടെ മനസ്സ് ആസക്തമായ ബുദ്ധിമാനായ ഭരദ്വാജന്റെ ബീജം സന്തോഷത്താൽ വീണുപോയി; ആ ഋഷി അത് ഒരു കുടത്തിൽ വെച്ചു.

1.140.39

ततः समभवद्द्रोणः कलशे तस्य धीमतः ।
अध्यगीष्ट स वेदांश्च वेदाङ्गानि च सर्वशः ॥ १.१४०.३९ ॥

പിന്നെ ആ ബുദ്ധിമാന്റെ കുടത്തിൽ ദ്രോണൻ ജനിച്ചു. അദ്ദേഹം വേദങ്ങളും വേദാംഗങ്ങളും പൂർണമായി പഠിച്ചു.

1.140.40

अग्नेरस्त्रमुपादाय यदृषिर्वेद काश्यपः ।
अध्यगच्छद्भरद्वाजस्तदस्त्रं देवकार्यतः ॥ १.१४०.४० ॥

കശ്യപമുനി അറിഞ്ഞിരുന്ന അഗ്നിയുടെ അസ്ത്രം സ്വീകരിച്ച്, ദേവകാര്യത്തിനായി ഭരദ്വാജൻ അത് പഠിച്ചു.

1.140.41

अग्निवेश्यं महाभागं भरद्वाजः प्रतापवान् ।
प्रत्यपादयदाग्नेयमस्त्रमस्त्रविदां वरः ॥ १.१४०.४१ ॥

അസ്ത്രവിദ്യയിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പ്രതാപശാലി ഭരദ്വാജൻ മഹാഭാഗനായ അഗ്നിവേശ്യന് ആഗ്നേയാസ്ത്രം നൽകി.

1.140.42

कनिष्ठजातं स मुनिर्भ्राता भ्रातरमन्तिके ।
अग्निवेश्यस्तथा द्रोणं तदा भरतसत्तम।
भारद्वाजं तदाग्नेयं महास्त्रं प्रत्यपादयत् ॥ १.१४०.४२ ॥

ആ മുനി അഗ്നിവേശ്യൻ, അനുജനായ ദ്രോണനെ അടുത്തു വിളിച്ച്, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അതുപോലെ ഭരദ്വാജപുത്രനായ ദ്രോണന് ആഗ്നേയമഹാസ്ത്രം നൽകി.

1.140.43

भरद्वाजसखा चासीत्पृषतो नाम पार्थिवः ।
तस्यापि द्रुपदो नाम तथा समभवत्सुतः ॥ १.१४०.४३ ॥

ഭരദ്വാജന്റെ സുഹൃത്തായി പൃഷതൻ എന്നു പേരുള്ള ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിനും ദ്രുപദൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു.

1.140.44

स नित्यमाश्रमं गत्वा द्रोणेन सह पार्थिवः ।
चिक्रीडाध्ययनं चैव चकार क्षत्रियर्षभः ॥ १.१४०.४४ ॥

ആ രാജാവ്, ക്ഷത്രിയരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, എന്നും ആശ്രമത്തിൽ പോയി ദ്രോണനോടൊപ്പം കളിക്കുകയും പഠിക്കുകയും ചെയ്തു.

1.140.45

ततो व्यतीते पृषते स राजा द्रुपदोऽभवत् ।
पञ्चालेषु महाबाहुरुत्तरेषु नरेश्वरः ॥ १.१४०.४५ ॥

പൃഷതൻ മരിച്ചശേഷം ആ ദ്രുപദൻ ഉത്തര പാഞ്ചാലത്തിലെ മഹാബാഹുവായ രാജാവായി.

1.140.46

भरद्वाजोऽपि भगवानारुरोह दिवं तदा ।
तत्रैव च वसन्द्रोणस्तपस्तेपे महातपाः ॥ १.१४०.४६ ॥

അപ്പോൾ ഭഗവാൻ ഭരദ്വാജനും സ്വർഗത്തിലേക്ക് ആരോഹണം ചെയ്തു. അവിടെത്തന്നെ വസിച്ച് മഹാതപസ്വിയായ ദ്രോണൻ തപസ്സ് ചെയ്തു.

1.140.47

वेदवेदाङ्गविद्वान्स तपसा दग्धकिल्बिषः ।
ततः पितृनियुक्तात्मा पुत्रलोभान्महायशाः ॥ १.१४०.४७ ॥

വേദവേദാംഗങ്ങൾ അറിയുന്നവനായ അദ്ദേഹം, തപസ്സിനാൽ പാപങ്ങൾ ദഹിപ്പിച്ചവൻ, പിന്നീട് പിതൃക്കളാൽ പ്രേരിതനായി, പുത്രമോഹത്താൽ മഹായശസ്വിയായി.

1.140.48

शारद्वतीं ततो भार्यां कृपीं द्रोणोऽन्वविन्दत ।
अग्निहोत्रे च धर्मे च दमे च सतत रताम् ॥ १.१४०.४८ ॥

പിന്നീട് ദ്രോണൻ ശാരദ്വതിയായ കൃപിയെ ഭാര്യയായി നേടി. അവൾ അഗ്നിഹോത്രത്തിലും ധർമ്മത്തിലും ദമത്തിലും എപ്പോഴും നിരതയായിരുന്നു.

1.140.49

अलभद्गौतमी पुत्रमश्वत्थामानमेव च ।
स जातमात्रो व्यनदद्यथैवोच्चैःश्रवा हयः ॥ १.१४०.४९ ॥

ഗൗതമി അശ്വത്ഥാമാവ് എന്ന പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു. ജനിച്ച ഉടനെ അവൻ ഉച്ചൈഃശ്രവസ് എന്ന കുതിരയെപ്പോലെ ഗർജ്ജിച്ചു.

1.140.50

तच्छ्रुत्वान्तर्हितं भूतमन्तरिक्षस्थमब्रवीत् ।
अश्वस्येवास्य यत्स्थाम नदतः प्रदिशो गतम् ॥ १.१४०.५० ॥

അതു കേട്ട് ആകാശത്ത് മറഞ്ഞുനിന്ന ഒരു ജീവി പറഞ്ഞു: കുതിരയെപ്പോലെ ഗർജ്ജിച്ച് ദിശകളിലാകെ പരന്ന ഇവന്റെ ശക്തി...

1.140.51

अश्वत्थामैव बालोऽयं तस्मान्नाम्ना भविष्यति ।
सुतेन तेन सुप्रीतो भारद्वाजस्ततोऽभवत् ॥ १.१४०.५१ ॥

"ഈ ബാലൻ അശ്വത്ഥാമാവ് എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും." ആ പുത്രനാൽ അത്യന്തം സന്തുഷ്ടനായ ഭാരദ്വാജൻ (ദ്രോണൻ) പിന്നീടു ഭാരദ്വാജനായി.

1.140.52

तत्रैव च वसन्धीमान्धनुर्वेदपरोऽभवत् ।
स शुश्राव महात्मानं जामदग्न्यं परंतपम् ॥ १.१४०.५२ ॥

അവിടെത്തന്നെ താമസിച്ച് ആ ബുദ്ധിമാൻ ധനുർവേദത്തിൽ മുഴുകി. മഹാത്മാവും ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവനുമായ ജാമദഗ്ന്യനെ (പരശുരാമനെ) അവൻ കേട്ടറിഞ്ഞു.

1.140.53

सर्वज्ञानविदं विप्रं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
ब्राह्मणेभ्यस्तदा राजन्दित्सन्तं वसु सर्वशः ॥ १.१४०.५३ ॥

സർവജ്ഞാനവിദഗ്ധനും സർവശസ്ത്രധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായ ആ ബ്രാഹ്മണനെക്കുറിച്ച് — ഹേ രാജൻ, അക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണർക്ക് സകല വിധത്തിലും ധനം നൽകാൻ ആഗ്രഹിച്ചവനെക്കുറിച്ച്.

1.140.54

स रामस्य धनुर्वेदं दिव्यान्यस्त्राणि चैव ह ।
श्रउत्वा तेषु मनश्चक्रे नीतिशास्त्रे तथैव च ॥ १.१४०.५४ ॥

രാമന്റെ ധനുർവേദവും ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങളും കേട്ട് അവൻ അവയിൽത്തന്നെ മനസ്സുറപ്പിച്ചു; അതുപോലെ നീതിശാസ്ത്രത്തിലും.

1.140.55

ततः स व्रतिभिः शिष्यैस्तपोयुक्तैर्महातपाः ।
वृतः प्रायान्महावाहुर्महेन्द्रं पर्वतोत्तमम् ॥ १.१४०.५५ ॥

അപ്പോൾ വ്രതനിഷ്ഠരും തപസ്സുള്ളവരുമായ ശിഷ്യന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ആ മഹാതപസ്വിയായ മഹാബാഹു ശ്രേഷ്ഠപർവതമായ മഹേന്ദ്രത്തിലേക്ക് പോയി.

1.140.56

ततो महेन्द्रमासाद्य भारद्वाजो महातपाः ।
क्षत्रघ्नं तममित्रघ्नमपश्यद्भृगुनन्दनम् ॥ १.१४०.५६ ॥

പിന്നീട് മഹേന്ദ്രത്തിലെത്തിയ മഹാതപസ്വിയായ ഭരദ്വാജൻ ക്ഷത്രിയഹന്താവും ശത്രുഹന്താവുമായ ഭൃഗുനന്ദനനെ കണ്ടു.

1.140.57

ततो द्रोणो वृतः शिष्यैरुपगम्य भृगूद्वहम् ।
आचख्यावात्मनो नाम जन्म चाङ्गिरसः कुले ॥ १.१४०.५७ ॥

പിന്നീട് ശിഷ്യന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ദ്രോണൻ ഭൃഗുവംശശ്രേഷ്ഠന്റെ അടുത്തെത്തി തന്റെ പേരും ആംഗിരസകുലത്തിലെ തന്റെ ജന്മവും അറിയിച്ചു.

1.140.58

निवेद्य शिरसा भूमौ पादौ चैवाभ्यवादयत् ।
ततस्तं सर्वमुत्सृज्य वनं जिगमिषुं तदा ॥ १.१४०.५८ ॥

ശിരസ്സ് നിലത്തുവച്ച് അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ വണങ്ങി; പിന്നെ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് വനത്തിലേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ച അവനെ…

1.140.59

जामदग्न्यं महात्मानं भारद्वाजोऽब्रवीदिदम् ।
भरद्वाजात्समुत्पन्नं तथा त्वं मामयोनिजम् ॥ १.१४०.५९ ॥

ഭരദ്വാജൻ മഹാത്മാവായ ജാമദഗ്ന്യനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ഭരദ്വാജനിൽനിന്ന് നീ ജനിച്ചതുപോലെ, യോനിയിൽനിന്നല്ലാതെ ജനിച്ച എന്നെ…"

1.140.60

आगतं वित्तकामं मां विद्धि द्रोणं द्विजोत्तम ।
तमब्रवीन्महात्मा स सर्वक्षत्रियमर्दनः ॥ १.१४०.६० ॥

"ദ്വിജോത്തമാ, ധനം ആഗ്രഹിച്ചു വന്ന ദ്രോണനാണ് ഞാൻ എന്നറിയുക." അപ്പോൾ സർവ്വക്ഷത്രിയന്മാരെയും മർദ്ദിക്കുന്ന ആ മഹാത്മാവ് അവനോട് പറഞ്ഞു…

1.140.61

स्वागतं ते द्विजश्रेष्ठ यदिच्छसि वदस्व मे ।
एवमुक्तस्तु रामेण भारद्वाजोऽब्रवीद्वचः ॥ १.१४०.६१ ॥

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, അങ്ങേക്ക് സ്വാഗതം. അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എന്നോട് പറയുക. രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഭരദ്വാജപുത്രൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

1.140.62

रामं प्रहरतां श्रेष्ठं दित्सन्तं विविधं वसु ।
अहं धनमनन्तं हि प्रार्थये विपुलव्रत ॥ १.१४०.६२ ॥

യോദ്ധാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാമൻ പലവിധ സമ്പത്ത് നൽകാൻ ഒരുങ്ങിയിരുന്നു. വിപുലവ്രതാ, അനന്തമായ ധനം ഞാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

1.140.63

हिरण्यं मम यच्चान्यद्वसु किंचिदिह स्थितम् ।
ब्राह्मणेभ्यो मया दत्तं सर्वमेतत्तपोधन ॥ १.१४०.६३ ॥

ഇവിടെ ശേഷിച്ചിരുന്ന സ്വർണ്ണവും മറ്റു സമ്പത്തും എല്ലാം ഞാൻ ബ്രാഹ്മണർക്ക് നൽകിക്കഴിഞ്ഞു, തപോധനാ.

1.140.64

तथैवेयं धरा देवी सागरान्ता सपत्तना ।
कश्यपाय मया दत्ता कृत्स्ना नगरमालिनी ॥ १.१४०.६४ ॥

അതുപോലെ, സമുദ്രാന്തം വരെ വ്യാപിച്ചതും നഗരങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായ ഈ ഭൂദേവിയെ ഞാൻ കശ്യപന് ദാനം ചെയ്തു.

1.140.65

शरीरमात्रमेवाद्य ममेदमवशेषितम् ।
अस्त्राणि च महार्हाणि शस्त्राणि विविधानि च ॥ १.१४०.६५ ॥

ഇന്ന് എനിക്ക് ശേഷിക്കുന്നത് ഈ ശരീരം മാത്രമാണ്, പിന്നെ അമൂല്യമായ അസ്ത്രങ്ങളും പലവിധ ശസ്ത്രങ്ങളും.

1.140.66

अस्त्राणि वा शरीरं वा ब्रह्मञ्शस्त्राणि वा पुनः ।
वृणीष्व किं प्रयच्छामि तुभ्यं द्रोण वदाशु तत् ॥ १.१४०.६६ ॥

ബ്രാഹ്മണാ, അസ്ത്രങ്ങളോ ശരീരമോ ശസ്ത്രങ്ങളോ, വീണ്ടും തിരഞ്ഞെടുക്കുക. അങ്ങേക്ക് എന്ത് നൽകണം? ദ്രോണാ, വേഗം പറയൂ.

1.140.67

अस्त्राणि मे समग्राणि ससंहाराणि भार्गव ।
स प्रयोगरहस्यानि दातुमर्हस्यशेषतः ॥ १.१४०.६७ ॥

ഭാർഗവാ, സംഹാരങ്ങളോടുകൂടിയ അസ്ത്രങ്ങളെ, അവയുടെ പ്രയോഗരഹസ്യങ്ങളോടൊപ്പം എനിക്ക് പൂർണ്ണമായി നൽകണം.

1.140.68

एतद्वसु वसूनां हि सर्वेषां विप्रसत्तम ।
तथेत्युक्त्वा ततस्तस्मै प्रादादस्त्राणि भार्गवः।
सरहस्यव्रतं चैव धनुर्वेदमशेषतः ॥ १.१४०.६८ ॥

വിപ്രശ്രേഷ്ഠാ, ഇതാണ് വസുക്കളിലെല്ലാം ഉത്തമമായ ധനം. 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞ് ഭാർഗവൻ അവന് അസ്ത്രങ്ങളും രഹസ്യവ്രതത്തോടുകൂടിയ ധനുർവേദവും പൂർണ്ണമായി നൽകി.

1.140.69

प्रतिगृह्य तु तत्सर्वं कृतास्त्रे द्विजसत्तमः ।
प्रियं सखायं सुप्रीतो जगाम द्रुपदं प्रति ॥ १.१४०.६९ ॥

എല്ലാം സ്വീകരിച്ച്, അസ്ത്രവിദ്യയിൽ നിപുണനായ ആ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ അത്യന്തം സന്തുഷ്ടനായി തന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്ത് ദ്രുപദന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.