மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.140
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.140.1
कृपस्यापि मम ब्रह्मन्संभवं वक्तुमर्हसि ।
शरस्तम्बात्कथं जज्ञे कथं वाऽस्त्राण्यवाप्तवान् ॥ १.१४०.१ ॥
பிராமணரே, கிருபருடைய பிறப்பையும் எனக்குச் சொல்லத் தகும். அவர் நாணல் புதரிலிருந்து எவ்வாறு பிறந்தார், எவ்வாறு அஸ்திரங்களைப் பெற்றார்?
1.140.2
महर्षेर्गौतमस्यासीच्छरद्वान्नाम गौतमः ।
पुत्रः किल महाराज जातः सहशरैर्विभो ॥ १.१४०.२ ॥
மகரிஷி கௌதமருக்கு சரத்வான் கௌதமர் என்ற பெயருடைய ஒரு மகன் இருந்தான். மகாராஜாவே, பிரபுவே, அவன் அம்புகளுடன் பிறந்தான்.
1.140.3
न तस्य वेदाध्ययने तथा बुद्धिरजायत ।
यथास्य बुद्धिरभवद्धनुर्वेदे परन्तप ॥ १.१४०.३ ॥
அவனுடைய மனம் வேத ஓதலில் அவ்வளவு நாட்டம் கொள்ளவில்லை; தனுர்வேதத்தில் நாட்டம் கொண்டிருந்தது. எதிரிகளைத் தகிப்பவனே!
1.140.4
अधिजग्मुर्यथा वेदास्तपसा ब्रह्मचारिणः ।
तथा स तपसोपेतः सर्वाण्यस्त्राण्यवाप ह ॥ १.१४०.४ ॥
பிரம்மச்சாரிகள் தவத்தினால் வேதங்களைப் பெறுவதுபோல், அவன் தவத்தோடு கூடி எல்லா அஸ்திரங்களையும் பெற்றான்.
1.140.5
धनुर्वेदपरत्वाच्च तपसा विपुलेन च ।
भृशं सन्तापयामास देवराजं स गौतमः ॥ १.१४०.५ ॥
தனுர்வேதத்தில் ஆழ்ந்திருந்ததாலும் பெரிய தவத்தாலும், அந்த கௌதமர் தேவராஜனை மிகவும் வருத்தினார்.
1.140.6
ततो जालवतीं नाम देवकन्यां सुरेश्वरः ।
प्राहिणोत्तपसो विघ्नं कुरु तस्येति कौरव ॥ १.१४०.६ ॥
பின்னர் தேவேந்திரன் ஜாலவதி என்ற தேவகன்னியை அனுப்பி, 'அவனுடைய தவத்திற்கு இடையூறு செய்' என்றான், கௌரவனே.
1.140.7
सा हि गत्वाऽऽश्रमं तस्य रमणीयं शरद्वतः ।
धनुर्बाणधरं बाला लोभयामास गौतमम् ॥ १.१४०.७ ॥
அவள் சரத்வானின் அழகிய ஆசிரமத்திற்குச் சென்று, வில்லும் அம்புகளும் ஏந்திய கௌதமனை அந்தப் பெண் மயக்கினாள்.
1.140.8
तामेकवसनां दृष्ट्वा गौतमोऽप्सरसं वने ।
लोकेऽप्रतिमसंस्थानां प्रोत्फुल्लनयनोऽभवत् ॥ १.१४०.८ ॥
காட்டில் ஒற்றை ஆடை அணிந்த, உலகில் ஒப்பற்ற வடிவுடைய அந்த அப்சரசைக் கண்டு கௌதமனின் கண்கள் விரிந்தன.
1.140.9
धनुश्च हि शरास्तस्य कराभ्यामपतन्भुवि ।
वेपथुश्चास्य सहसा शरीरे समजायत ॥ १.१४०.९ ॥
அவனது வில்லும் அம்புகளும் கைகளிலிருந்து நழுவி நிலத்தில் விழுந்தன; அவனுடைய உடலில் திடீரென நடுக்கம் உண்டானது.
1.140.10
स तु ज्ञानगरीयस्त्वात्तपसश्च समर्थनात् ।
अवतस्थे महाप्राज्ञो धैर्येण परमेण ह ॥ १.१४०.१० ॥
ஆனால் அந்த மகாபுத்திமான், தனது ஞானத்தின் கனத்தாலும் தவத்தின் வலிமையாலும், மிக்க தைரியத்துடன் நிலைத்து நின்றான்.
1.140.11
यस्तस्य सहसा राजन्विकारः समदृश्यत ।
तेन सुस्राव रेतोऽस्य स च तन्नान्वबुध्यत ॥ १.१४०.११ ॥
அரசே, அவனுள் திடீரென எழுந்த அந்தக் கலக்கத்தால் அவனது விந்து சிந்தியது; அதை அவன் உணரவும் இல்லை.
1.140.12
धनुश्च सशरं त्यक्त्वा तथा कृष्णाजिनानि च ।
स विहायाश्रमं तं च तां चैवाप्सरसं मुनिः ॥ १.१४०.१२ ॥
வில்லையும் அம்புகளையும், அதேபோல் கருமான்தோலையும் விட்டுவிட்டு, அந்த முனிவன் அந்த ஆசிரமத்தையும், அந்த அப்சரசையும் துறந்து சென்றான்.
1.140.13
जगाम रेतस्तत्तस्य शरस्तम्बे पपात च ।
शरस्तम्बे च पतितं द्विधा तदभवन्नृप ॥ १.१४०.१३ ॥
அவனுடைய விந்து வெளியேறி நாணல் புதரின் மீது விழுந்தது. நாணல் புதரின் மீது விழுந்த அது இரண்டாகப் பிளந்தது, ஓ அரசே.
1.140.14
तस्याथ मिथुं जज्ञे गौतमस्य शरद्वतः ।
महर्षेर्गौतमस्यास्य ह्याश्रमस्य समीपतः
मृगयां चरतो राज्ञः शान्तनोस्तु यदृच्छया ॥ १.१४०.१४ ॥
பின்னர் அவனிலிருந்து கௌதமரான சரத்வானுக்கு ஓர் இணை பிறந்தது. மகரிஷி கௌதமரின் அந்த ஆசிரமத்தின் அருகே, தற்செயலாக வேட்டையாடிக் கொண்டிருந்த அரசன் சந்தனு (வந்தான்).
1.140.15
कश्चित्सेनाचरोऽरण्ये मिथुनं तदपश्यत ।
धनुश्च सशरं दृष्ट्वा तथा कृष्णाजिनानि च ॥ १.१४०.१५ ॥
காட்டில் ஒரு படைவீரன் அந்த இணையைக் கண்டான். அம்புடன் கூடிய வில்லையும், கருப்பு மான்தோல்களையும் கண்டு (அவன் அறிந்தான்).
1.140.16
ज्ञात्वा द्विजस्य चापत्ये धनुर्वेदान्तगस्य ह ।
स राज्ञे दर्शयामास मिथुनं सशरं धनुः ॥ १.१४०.१६ ॥
அவர்கள் வில்வித்தையில் தேர்ந்த ஒரு பிராமணரின் மக்கள் என்று அறிந்து, அவன் அரசனுக்கு அந்த இணையையும், அம்புடன் கூடிய வில்லையும் காட்டினான்.
1.140.17
स तदादाय मिथुनं राजा च कृपयान्वितः ।
आजगाम गृहानेव मम पुत्राविति ब्रुवन् ॥ १.१४०.१७ ॥
அரசன் அந்த இணையை எடுத்துக்கொண்டு, இரக்கத்தால் நிரம்பி, "இவர்கள் என் மகன்கள்" என்று சொல்லிக்கொண்டு தன் வீட்டிற்கே வந்தான்.
1.140.18
ततः संवर्धयामास संस्कारैश्चाप्ययोजयत् ।
प्रातिपेयो नरश्रेष्ठो मिथुनं गौतमस्य तत् ॥ १.१४०.१८ ॥
பின்னர் அந்த மனிதர்களில் சிறந்த பிராதிபேயன் (சந்தனு), அந்த கௌதமரின் இணையை வளர்த்து, சடங்குகளால் அவர்களுக்குச் சடங்குகளைச் செய்வித்தான்.
1.140.19
कृपया यन्मया बालाविमौ संवर्धिताविति ।
तस्मात्तयोर्नाम चक्रे तदेव स महीपतिः।
तस्मात्कृप इति ख्यातः कृपी कन्या च साऽभवत् ॥ १.१४०.१९ ॥
கருணையால் நான் இவ்விரு குழந்தைகளை வளர்த்தேன்; ஆகையால் அந்த மன்னன் அவர்கள் இருவருக்கும் அதே பெயரை வைத்தான். எனவே அவன் கிருபன் என்று புகழ் பெற்றான், பெண் கிருபி ஆனாள்.
1.140.20
पितापि गौतमस्तत्र तपसा ताववन्दित ।
आगत्य तस्मै गोत्रादि सर्वमाख्यातवांस्तदा ॥ १.१४०.२० ॥
அங்கே தந்தை கௌதமரும் தவத்தால் அவர்கள் இருவரையும் போற்றினார். வந்து, அப்போது அவர்களுக்குத் தன் கோத்திரம் முதலிய அனைத்தையும் அறிவித்தார்.
1.140.21
कृपोऽपि च तदा राजन्धनुर्वेदपरोऽभवत् ।
चतुर्विधं धनुर्वेदं शास्त्राणि विविधानि च ॥ १.१४०.२१ ॥
அரசே, அப்போது கிருபனும் வில்வித்தையில் ஈடுபட்டான். நான்கு வகையான வில்வித்தையையும் பலவகை நூல்களையும் அவன் கற்றான்.
1.140.22
निशिलेनास्य तत्सर्वं गुह्यमाख्यातवान्पिता ।
सोऽचिरेणैव कालेन परमाचार्यतां गतः ॥ १.१४०.२२ ॥
தந்தை அவனுக்கு அந்த இரகசியமான அனைத்தையும் முழுமையாகக் கற்பித்தார். அவன் விரைவிலேயே, காலப்போக்கில், பெரும் ஆசிரியனின் நிலையை அடைந்தான்.
1.140.23
कृपमाहूय गाङ्गेयस्तव शिष्या इति ब्रुवन् ।
पौत्रान्परिसमाधाय कृपमाराधयत्तदा ॥ १.१४०.२३ ॥
கங்கையின் மகன் பீஷ்மன் கிருபனை அழைத்து, 'இவர்கள் உன் மாணவர்கள்' என்று கூறி, பேரர்களை நன்கு ஒப்படைத்து, அப்போது கிருபனை கௌரவித்தான்.
1.140.24
ततोऽधिजग्मुः सर्वे ते धनुर्वेदं महारथाः ।
धृतराष्ट्रात्मजाश्चैव पाण्डवाः सह यादवैः ॥ १.१४०.२४ ॥
பின்னர் அந்த மகாரதர்கள் அனைவரும் வில்வித்தை கற்கச் சென்றனர்—திருதராஷ்டிரனின் மகன்களும், பாண்டவர்களும், யாதவர்களுடன் சேர்ந்து.
1.140.25
वृष्णयश्च नृपाश्चान्ये नानादेशसमागताः ।
कृपमाचार्यमासाद्य परमास्त्रज्ञतां गतः।
विशेषार्थी ततो भीष्मः पौत्राणां विनयेप्सया ॥ १.१४०.२५ ॥
வൃஷ்ணிகளும், மற்ற அரசர்களும், பல நாடுகளிலிருந்து வந்தவர்களும், கிருபாசாரியரை அணுகி உயர் ஆயுதக் கலையில் தேர்ச்சி பெற்றனர். பின்னர் பௌத்திரர்களுக்குப் பயிற்சி அளிக்க விரும்பிய பீஷ்மர்.
1.140.26
इष्वस्त्रज्ञान्पर्यपृच्छदाचार्यान्वीर्यसंमतान् ।
नाल्पधीर्नामहाभागस्तथा नानस्त्रकोविदः ॥ १.१४०.२६ ॥
அம்பு ஆயுத அறிஞர்களும், வீரத்தால் மதிக்கப்பட்ட ஆசிரியர்களும் பற்றி அவர் விசாரித்தார். சிறு அறிவுடையவரும் அல்லர், மகா பாக்கியவானும் அல்லர், ஆயுதக் கலையில் வல்லவரும் அல்லர்.
1.140.27
नादेवसत्वो विनयेत्कुरूनस्त्रे महावलान् ।
इति संचिन्त्य गाङ्गेयस्तदा भरतसत्तमः ॥ १.१४०.२७ ॥
தெய்வ இயல்பு இல்லாதவர் வலிமை மிக்க குருக்களுக்கு ஆயுதக் கலையில் பயிற்சி அளிக்க மாட்டார். இவ்வாறு சிந்தித்து, பரதர்களில் சிறந்தவரான கங்கையின் மகன் (பீஷ்மர்) அப்போது.
1.140.28
द्रोणाय वेदविदुषे भारद्वाजाय धमते ।
पाण्डवान्कौरवांश्चैव ददौ शिष्यान्नरर्षभ ॥ १.१४०.२८ ॥
வேதம் அறிந்த, திறமைமிக்க பரத்வாஜரின் மகன் துரோணருக்கு, ஓ நரர்களில் காளையே, பாண்டவர்களையும் கௌரவர்களையும் சீடர்களாகக் கொடுத்தார்.
1.140.29
शास्त्रतः पूजितश्चैव सम्यक्तेन महात्मना ।
स भीष्मेण महाभागस्तुष्टोऽस्त्रविदुषां वरः ॥ १.१४०.२९ ॥
சாஸ்திரப்படி முறையாக, அந்த மகாத்மாவான பீஷ்மரால் நன்கு மதிக்கப்பட்டு, அவர் மகாபாக்கியவான், அஸ்திர வித்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவர் மகிழ்ச்சியடைந்தார்.
1.140.30
प्रतिजग्राह तान्सर्वाञ्शिष्यत्वेन महायशाः ।
शिक्षयामास च द्रोणो धनुर्वेदमशेषतः ॥ १.१४०.३० ॥
புகழ்மிக்க துரோணர் அவர்கள் அனைவரையும் சீடர்களாக ஏற்றுக்கொண்டார்; தனுர்வேதத்தை முழுமையாகப் போதித்தார்.
1.140.31
तेऽचिरेणैव कालेन सर्वशस्त्रविशारदाः ।
बभूवुः कौरवा राजन्पाण्डवाश्चामितौजसः ॥ १.१४०.३१ ॥
அரசே, அவர்கள் விரைவிலேயே எல்லா ஆயுதங்களிலும் திறமை பெற்றனர்; கௌரவர்களும், அளவற்ற ஒளியுடைய பாண்டவர்களும் அவ்வாறே ஆயினர்.
1.140.32
कथं समभवद्द्रोणः कथं चास्त्राण्यवाप्तवान् ।
कथं चागात्कुरून्ब्रह्मन्कस्य पुत्रः स वीर्यवान् ॥ १.१४०.३२ ॥
பிராமணரே, துரோணர் எவ்வாறு தோன்றினார்? அவர் எவ்வாறு ஆயுதங்களைப் பெற்றார்? அந்த வீரர் குருக்களிடம் எவ்வாறு வந்தார்? அவர் யாருடைய மகன்?
1.140.33
कथं चास्य सुतो जातः सोश्वत्थामाऽस्त्रवित्तमः ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण प्रकीर्तय ॥ १.१४०.३३ ॥
அவருடைய மகன் அஸ்வத்தாமன், ஆயுதவித்தையில் சிறந்தவர், எவ்வாறு பிறந்தார்? இதை விரிவாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்; தயவுசெய்து கூறுங்கள்.
1.140.34
गङ्गाद्वारं प्रति महान्बभूव भगवानृषिः ।
भरद्वाज इति ख्यातः सततं संशितव्रतः ॥ १.१४०.३४ ॥
கங்கைவாயிலுக்கு அருகில் பெரிய, பூஜ்யமான ஒரு ரிஷி இருந்தார்; பரத்வாஜர் என்று புகழ்பெற்றவர், எப்போதும் கடுமையான விரதம் கொண்டவர்.
1.140.35
सोऽभिषेक्तुं गतो गङ्गां पूर्वमेवागतां सतीम् ।
महर्षिभिर्भरद्वाजो हविर्धाने चरन्पुरा ॥ १.१४०.३५ ॥
அவர் நீராட கங்கையை நோக்கிச் சென்றார்; அவள் முன்பே அங்கு வந்திருந்தாள். பரத்வாஜர் முன்பு மகரிஷிகளுடன் ஹவிர்தானத்தில் சஞ்சரித்துக்கொண்டிருந்தார்.
1.140.36
ददर्शाप्सरसं साक्षाद्धृताचीमाप्लुतामृषिः ।
रूपयौवनसंपन्नां मददृप्तां मदालसाम् ॥ १.१४०.३६ ॥
ரிஷி நீராடிக்கொண்டிருந்த அப்சரஸ் கிருதாசியை நேரில் கண்டார்; அவள் அழகும் இளமையும் நிறைந்தவள், மதத்தால் கர்வமும் சோம்பலும் கொண்டவள்.
1.140.37
तस्या वायुर्नदीतीर वसनं पर्यवर्तत ।
व्यपकृष्टाम्बरां दृष्ट्वा तामृषिश्चकमे ततः ॥ १.१४०.३७ ॥
ஆற்றங்கரையில் காற்று அவளுடைய ஆடையைப் புரட்டியது. ஆடை விலகியிருந்ததைக் கண்டு முனிவர் அவளை விரும்பினார்.
1.140.38
तत्र संसक्तमनसो भरद्वाजस्य धीमतः ।
हृष्टस्य रेतश्चस्कन्द तदृषिर्द्रोण आदधे ॥ १.१४०.३८ ॥
அங்கு மனம் பற்றிக்கொண்ட அறிவுள்ள பரத்வாஜரின் வீரியம் மகிழ்ச்சியில் சிந்தியது; அந்த முனிவர் அதை ஒரு குடத்தில் வைத்தார்.
1.140.39
ततः समभवद्द्रोणः कलशे तस्य धीमतः ।
अध्यगीष्ट स वेदांश्च वेदाङ्गानि च सर्वशः ॥ १.१४०.३९ ॥
பின்னர் அந்த அறிவுள்ளவரின் குடத்தில் துரோணர் தோன்றினார். அவர் வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் முழுமையாகக் கற்றார்.
1.140.40
अग्नेरस्त्रमुपादाय यदृषिर्वेद काश्यपः ।
अध्यगच्छद्भरद्वाजस्तदस्त्रं देवकार्यतः ॥ १.१४०.४० ॥
காசியப முனிவர் அறிந்திருந்த அக்னியின் அஸ்திரத்தை எடுத்துக்கொண்டு, தேவர்களின் பணிக்காக பரத்வாஜர் அதைக் கற்றார்.
1.140.41
अग्निवेश्यं महाभागं भरद्वाजः प्रतापवान् ।
प्रत्यपादयदाग्नेयमस्त्रमस्त्रविदां वरः ॥ १.१४०.४१ ॥
வலிமைமிக்க பரத்வாஜர், படைக்கலக் கலைஞர்களில் சிறந்தவர், பெரும்பேறுடைய அக்னிவேச்யருக்கு ஆக்னேய அஸ்திரத்தை அளித்தார்.
1.140.42
कनिष्ठजातं स मुनिर्भ्राता भ्रातरमन्तिके ।
अग्निवेश्यस्तथा द्रोणं तदा भरतसत्तम।
भारद्वाजं तदाग्नेयं महास्त्रं प्रत्यपादयत् ॥ १.१४०.४२ ॥
அந்த முனிவர் அக்னிவேச்யர், தம்பியாகிய துரோணரை அருகில் அழைத்து, பரதர்களில் சிறந்தவரே, அதுபோலவே பரத்வாஜர் மகனான துரோணருக்கு ஆக்னேய மகாஅஸ்திரத்தை அளித்தார்.
1.140.43
भरद्वाजसखा चासीत्पृषतो नाम पार्थिवः ।
तस्यापि द्रुपदो नाम तथा समभवत्सुतः ॥ १.१४०.४३ ॥
பரத்வாஜரின் நண்பனாக பிருஷதன் என்ற பெயருடைய ஓர் அரசன் இருந்தான். அவனுக்கும் துருபதன் என்ற மகன் பிறந்தான்.
1.140.44
स नित्यमाश्रमं गत्वा द्रोणेन सह पार्थिवः ।
चिक्रीडाध्ययनं चैव चकार क्षत्रियर्षभः ॥ १.१४०.४४ ॥
அந்த அரசன், க்ஷத்திரியர்களில் சிறந்தவன், தினமும் ஆசிரமத்திற்குச் சென்று துரோணருடன் விளையாடினான், படித்தான்.
1.140.45
ततो व्यतीते पृषते स राजा द्रुपदोऽभवत् ।
पञ्चालेषु महाबाहुरुत्तरेषु नरेश्वरः ॥ १.१४०.४५ ॥
பின்னர் பிருஷதன் காலமான பின், அந்த துருபதன் வடக்கு பஞ்சாலர்களின் மகாபாகுவான மன்னனானான்.
1.140.46
भरद्वाजोऽपि भगवानारुरोह दिवं तदा ।
तत्रैव च वसन्द्रोणस्तपस्तेपे महातपाः ॥ १.१४०.४६ ॥
அப்போது பகவான் பரத்வாஜரும் சொர்க்கத்திற்கு ஏறினார். அங்கேயே தங்கி மகாதபஸ்வியான துரோணர் தவம் செய்தார்.
1.140.47
वेदवेदाङ्गविद्वान्स तपसा दग्धकिल्बिषः ।
ततः पितृनियुक्तात्मा पुत्रलोभान्महायशाः ॥ १.१४०.४७ ॥
வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் அறிந்தவனும், தவத்தால் பாவங்களை எரித்தவனுமான அவன், பின்னர் முன்னோர்களால் ஏவப்பட்டு, மகனை விரும்பியதால், மகாயசஸ்வியானான்.
1.140.48
शारद्वतीं ततो भार्यां कृपीं द्रोणोऽन्वविन्दत ।
अग्निहोत्रे च धर्मे च दमे च सतत रताम् ॥ १.१४०.४८ ॥
பின்னர் துரோணர் சாரத்வதியான கிருபியை மனைவியாகப் பெற்றார். அவள் அக்னிஹோத்திரம், தர்மம், தமத்தில் எப்போதும் ஈடுபட்டிருந்தாள்.
1.140.49
अलभद्गौतमी पुत्रमश्वत्थामानमेव च ।
स जातमात्रो व्यनदद्यथैवोच्चैःश्रवा हयः ॥ १.१४०.४९ ॥
கௌதமி அஸ்வத்தாமன் என்ற மகனைப் பெற்றாள். பிறந்த உடனே அவன் உச்சைஃச்ரவஸ் என்ற குதிரையைப் போல முழங்கினான்.
1.140.50
तच्छ्रुत्वान्तर्हितं भूतमन्तरिक्षस्थमब्रवीत् ।
अश्वस्येवास्य यत्स्थाम नदतः प्रदिशो गतम् ॥ १.१४०.५० ॥
அதைக் கேட்ட அந்தரிக்ஷத்தில் மறைந்திருந்த ஓர் உயிரினம் சொன்னது: குதிரையைப் போல முழங்கி திசைகளெங்கும் பரவிய இவனுடைய வலிமை...
1.140.51
अश्वत्थामैव बालोऽयं तस्मान्नाम्ना भविष्यति ।
सुतेन तेन सुप्रीतो भारद्वाजस्ततोऽभवत् ॥ १.१४०.५१ ॥
"இந்தக் குழந்தை அஸ்வத்தாமன் என்ற பெயரால் அறியப்படும்." அந்த மகனால் மிகவும் மகிழ்ந்தவன் பாரத்வாஜன் (துரோணன்) ஆனான்.
1.140.52
तत्रैव च वसन्धीमान्धनुर्वेदपरोऽभवत् ।
स शुश्राव महात्मानं जामदग्न्यं परंतपम् ॥ १.१४०.५२ ॥
அங்கேயே வசித்த அந்த ஞானி வில்வித்தையில் ஈடுபட்டான். மகாத்மாவும் பகைவரைத் தகிப்பவருமான ஜாமதக்னியனை (பரசுராமனை) பற்றி அவன் கேள்விப்பட்டான்.
1.140.53
सर्वज्ञानविदं विप्रं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
ब्राह्मणेभ्यस्तदा राजन्दित्सन्तं वसु सर्वशः ॥ १.१४०.५३ ॥
எல்லா அறிவையும் அறிந்தவரும், எல்லா ஆயுதம் தாங்குபவர்களிலும் சிறந்தவரும், அந்த நேரத்தில் ஓ அரசே, பிராமணர்களுக்கு எல்லாவகையிலும் செல்வம் கொடுக்க விரும்பியவருமான அந்த பிராமணரைப் பற்றி.
1.140.54
स रामस्य धनुर्वेदं दिव्यान्यस्त्राणि चैव ह ।
श्रउत्वा तेषु मनश्चक्रे नीतिशास्त्रे तथैव च ॥ १.१४०.५४ ॥
பரசுராமனின் வில்வித்தையையும் தெய்வீக அஸ்திரங்களையும் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு அவன் அவற்றிலும், அதுபோல அரசியல் நூலிலும் மனத்தைச் செலுத்தினான்.
1.140.55
ततः स व्रतिभिः शिष्यैस्तपोयुक्तैर्महातपाः ।
वृतः प्रायान्महावाहुर्महेन्द्रं पर्वतोत्तमम् ॥ १.१४०.५५ ॥
அப்போது விரதம் கொண்ட, தவம் நிறைந்த சீடர்களால் சூழப்பட்ட, பெரும் தவசியும் பெரும் தோள்களை உடையவருமான அவர் உயர்ந்த மலையாகிய மகேந்திரத்தை நோக்decided சென்றார்।
1.140.56
ततो महेन्द्रमासाद्य भारद्वाजो महातपाः ।
क्षत्रघ्नं तममित्रघ्नमपश्यद्भृगुनन्दनम् ॥ १.१४०.५६ ॥
பிறகு மகேந்திரத்தை அடைந்த பெரும் தவசி பாரத்வாஜர், க்ஷத்ரியர்களை அழிப்பவரும் எதிரிகளை அழிப்பவருமான அந்த பிருகு குலத்து மகனைக் கண்டார்.
1.140.57
ततो द्रोणो वृतः शिष्यैरुपगम्य भृगूद्वहम् ।
आचख्यावात्मनो नाम जन्म चाङ्गिरसः कुले ॥ १.१४०.५७ ॥
பிறகு சீடர்களால் சூழப்பட்ட துரோணர், பிருகு குலத்தைத் தாங்கும் அவரை அணுகி, தன் பெயரையும் ஆங்கிரஸ குலத்தில் தன் பிறப்பையும் அறிவித்தார்।
1.140.58
निवेद्य शिरसा भूमौ पादौ चैवाभ्यवादयत् ।
ततस्तं सर्वमुत्सृज्य वनं जिगमिषुं तदा ॥ १.१४०.५८ ॥
தலை தாழ்த்தித் தரையில் அவருடைய பாதங்களில் வணங்கி, அப்போது அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு காட்டுக்குச் செல்ல விரும்பிய அவரை…
1.140.59
जामदग्न्यं महात्मानं भारद्वाजोऽब्रवीदिदम् ।
भरद्वाजात्समुत्पन्नं तथा त्वं मामयोनिजम् ॥ १.१४०.५९ ॥
பாரத்வாஜர் மஹாத்மாவான ஜாமதக்னியிடம் இவ்வாறு கூறினார்: "பாரத்வாஜரிடமிருந்து நீ பிறந்ததுபோல, கருவிலிருந்து பிறக்காத நான்…"
1.140.60
आगतं वित्तकामं मां विद्धि द्रोणं द्विजोत्तम ।
तमब्रवीन्महात्मा स सर्वक्षत्रियमर्दनः ॥ १.१४०.६० ॥
"இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, செல்வத்தை விரும்பி வந்த துரோணன் நான் என்று அறியுங்கள்." அதற்கு அனைத்து க்ஷத்ரியர்களையும் நசுக்கும் அந்த மகாத்மா அவரிடம் கூறினார்…
1.140.61
स्वागतं ते द्विजश्रेष्ठ यदिच्छसि वदस्व मे ।
एवमुक्तस्तु रामेण भारद्वाजोऽब्रवीद्वचः ॥ १.१४०.६१ ॥
இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, உமக்கு நல்வரவு. நீர் விரும்புவதை என்னிடம் சொல்லுங்கள். ராமரால் இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, பரத்வாஜரின் மகன் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
1.140.62
रामं प्रहरतां श्रेष्ठं दित्सन्तं विविधं वसु ।
अहं धनमनन्तं हि प्रार्थये विपुलव्रत ॥ १.१४०.६२ ॥
போர்வீரர்களில் சிறந்த ராமர் பலவிதமான செல்வத்தைக் கொடுக்க விரும்பினார். நான் அளவற்ற செல்வத்தை வேண்டுகிறேன், பெரும்விரதரே.
1.140.63
हिरण्यं मम यच्चान्यद्वसु किंचिदिह स्थितम् ।
ब्राह्मणेभ्यो मया दत्तं सर्वमेतत्तपोधन ॥ १.१४०.६३ ॥
என்னிடம் இங்கு மீதமிருந்த பொன்னும் மற்ற செல்வமும் எல்லாம் பிராமணர்களுக்கு நான் கொடுத்துவிட்டேன், தவச் செல்வரே.
1.140.64
तथैवेयं धरा देवी सागरान्ता सपत्तना ।
कश्यपाय मया दत्ता कृत्स्ना नगरमालिनी ॥ १.१४०.६४ ॥
அதுபோலவே, கடல் எல்லையாகவும் நகரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டதுமான இந்த பூதேவியாகிய முழு பூமியையும் கஷ்யபருக்கு நான் கொடுத்துவிட்டேன்.
1.140.65
शरीरमात्रमेवाद्य ममेदमवशेषितम् ।
अस्त्राणि च महार्हाणि शस्त्राणि विविधानि च ॥ १.१४०.६५ ॥
இன்று என்னிடம் எஞ்சியிருப்பது இந்த உடல் மட்டுமே, மற்றும் மிக விலைமதிப்புள்ள அஸ்திரங்களும் பலவகை ஆயுதங்களும்.
1.140.66
अस्त्राणि वा शरीरं वा ब्रह्मञ्शस्त्राणि वा पुनः ।
वृणीष्व किं प्रयच्छामि तुभ्यं द्रोण वदाशु तत् ॥ १.१४०.६६ ॥
பிராமணரே, அஸ்திரங்களையோ, உடலையோ, அல்லது ஆயுதங்களையோ தேர்ந்தெடுங்கள். உமக்கு எதைக் கொடுக்கட்டும்? துரோணரே, விரைவில் அதைச் சொல்லுங்கள்.
1.140.67
अस्त्राणि मे समग्राणि ससंहाराणि भार्गव ।
स प्रयोगरहस्यानि दातुमर्हस्यशेषतः ॥ १.१४०.६७ ॥
பார்கவரே, சம்ஹாரங்களுடன் கூடிய அஸ்திரங்களை முழுமையாக, அவற்றின் பிரயோக ரகசியங்களுடன் சேர்த்து எனக்கு நீங்கள் முழுவதும் அளிக்க வேண்டும்.
1.140.68
एतद्वसु वसूनां हि सर्वेषां विप्रसत्तम ।
तथेत्युक्त्वा ततस्तस्मै प्रादादस्त्राणि भार्गवः।
सरहस्यव्रतं चैव धनुर्वेदमशेषतः ॥ १.१४०.६८ ॥
விப்ரசிரேஷ்டரே, இதுவே எல்லா செல்வங்களிலும் உயர்ந்த செல்வம். 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று கூறி, பார்கவர் அவருக்கு அஸ்திரங்களையும், ரகசிய விரதத்துடன் கூடிய தனுர்வேதத்தையும் முழுமையாக அளித்தார்.
1.140.69
प्रतिगृह्य तु तत्सर्वं कृतास्त्रे द्विजसत्तमः ।
प्रियं सखायं सुप्रीतो जगाम द्रुपदं प्रति ॥ १.१४०.६९ ॥
அனைத்தையும் பெற்றுக்கொண்டு, அஸ்திர வித்தையில் தேர்ச்சி பெற்ற அந்த துவிஜசிரேஷ்டர் மிகவும் மகிழ்ந்து, தம் அன்பு நண்பர் துருபதரிடம் சென்றார்.