Mahābhārata · Adhyāya 1.140
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.140.1
कृपस्यापि मम ब्रह्मन्संभवं वक्तुमर्हसि ।
शरस्तम्बात्कथं जज्ञे कथं वाऽस्त्राण्यवाप्तवान् ॥ १.१४०.१ ॥
O Brahmane, du solltest mir auch die Geburt Kṛpas erzählen. Wie wurde er aus einem Schilfbüschel geboren, und wie erlangte er die Waffen?
1.140.2
महर्षेर्गौतमस्यासीच्छरद्वान्नाम गौतमः ।
पुत्रः किल महाराज जातः सहशरैर्विभो ॥ १.१४०.२ ॥
Der große Weise Gautama hatte einen Sohn namens Śaradvān Gautama. O großer König, o Mächtiger, er wurde tatsächlich zusammen mit Pfeilen geboren.
1.140.3
न तस्य वेदाध्ययने तथा बुद्धिरजायत ।
यथास्य बुद्धिरभवद्धनुर्वेदे परन्तप ॥ १.१४०.३ ॥
Sein Geist wandte sich dem Studium der Veden nicht so zu, wie er sich der Bogenkunst zuwandte. O Feindeverbrenner!
1.140.4
अधिजग्मुर्यथा वेदास्तपसा ब्रह्मचारिणः ।
तथा स तपसोपेतः सर्वाण्यस्त्राण्यवाप ह ॥ १.१४०.४ ॥
So wie die keuschen Schüler die Veden durch Askese erlangen, so erlangte auch er, mit Askese begabt, wahrhaftig alle Waffen.
1.140.5
धनुर्वेदपरत्वाच्च तपसा विपुलेन च ।
भृशं सन्तापयामास देवराजं स गौतमः ॥ १.१४०.५ ॥
Durch seine Hingabe an die Bogenkunst und seine gewaltige Askese quälte jener Gautama den König der Götter sehr.
1.140.6
ततो जालवतीं नाम देवकन्यां सुरेश्वरः ।
प्राहिणोत्तपसो विघ्नं कुरु तस्येति कौरव ॥ १.१४०.६ ॥
Da sandte der Herr der Götter eine himmlische Jungfrau namens Jālavatī und sprach: 'Stelle ein Hindernis für seine Askese auf', o Kaurava.
1.140.7
सा हि गत्वाऽऽश्रमं तस्य रमणीयं शरद्वतः ।
धनुर्बाणधरं बाला लोभयामास गौतमम् ॥ १.१४०.७ ॥
Als sie zur reizvollen Einsiedelei Śaradvats ging, verlockte das junge Mädchen Gautama, der Bogen und Pfeile trug.
1.140.8
तामेकवसनां दृष्ट्वा गौतमोऽप्सरसं वने ।
लोकेऽप्रतिमसंस्थानां प्रोत्फुल्लनयनोऽभवत् ॥ १.१४०.८ ॥
Als er im Wald die Apsaras mit nur einem Gewand sah, deren Gestalt in der Welt unvergleichlich war, wurden Gautamas Augen weit geöffnet.
1.140.9
धनुश्च हि शरास्तस्य कराभ्यामपतन्भुवि ।
वेपथुश्चास्य सहसा शरीरे समजायत ॥ १.१४०.९ ॥
Bogen und Pfeile fielen ihm aus den Händen zu Boden, und plötzlich überkam ein Zittern seinen Körper.
1.140.10
स तु ज्ञानगरीयस्त्वात्तपसश्च समर्थनात् ।
अवतस्थे महाप्राज्ञो धैर्येण परमेण ह ॥ १.१४०.१० ॥
Doch jener große Weise stand, durch das Gewicht seines Wissens und die Kraft seiner Askese, mit höchster Festigkeit da.
1.140.11
यस्तस्य सहसा राजन्विकारः समदृश्यत ।
तेन सुस्राव रेतोऽस्य स च तन्नान्वबुध्यत ॥ १.१४०.११ ॥
O König, durch jene Erregung, die plötzlich in ihm erschien, floss sein Samen aus, und er bemerkte es nicht einmal.
1.140.12
धनुश्च सशरं त्यक्त्वा तथा कृष्णाजिनानि च ।
स विहायाश्रमं तं च तां चैवाप्सरसं मुनिः ॥ १.१४०.१२ ॥
Bogen und Pfeile wie auch seine schwarzen Antilopenfelle zurücklassend, verließ der Weise jene Einsiedelei und auch jene Apsaras und ging fort.
1.140.13
जगाम रेतस्तत्तस्य शरस्तम्बे पपात च ।
शरस्तम्बे च पतितं द्विधा तदभवन्नृप ॥ १.१४०.१३ ॥
Sein Same floss aus und fiel auf ein Schilfbüschel; und was auf das Schilfbüschel fiel, teilte sich in zwei, o König.
1.140.14
तस्याथ मिथुं जज्ञे गौतमस्य शरद्वतः ।
महर्षेर्गौतमस्यास्य ह्याश्रमस्य समीपतः
मृगयां चरतो राज्ञः शान्तनोस्तु यदृच्छया ॥ १.१४०.१४ ॥
Von ihm wurde dann ein Zwillingspaar für Śaradvat, den Sohn des großen Weisen Gautama, geboren. Nahe dieser Einsiedelei des großen Weisen Gautama kam König Śantanu, der zufällig auf der Jagd umherstreifte, [dorthin].
1.140.15
कश्चित्सेनाचरोऽरण्ये मिथुनं तदपश्यत ।
धनुश्च सशरं दृष्ट्वा तथा कृष्णाजिनानि च ॥ १.१४०.१५ ॥
Im Wald sah ein gewisser Soldat jenes Zwillingspaar. Als er den Bogen mit dem Pfeil sah, und ebenso die schwarzen Antilopenfelle, [erkannte er es].
1.140.16
ज्ञात्वा द्विजस्य चापत्ये धनुर्वेदान्तगस्य ह ।
स राज्ञे दर्शयामास मिथुनं सशरं धनुः ॥ १.१४०.१६ ॥
Da er wusste, dass sie Nachkommen eines Brahmanen waren, der die Bogenkunst gemeistert hatte, zeigte er dem König das Paar und den Bogen mit dem Pfeil.
1.140.17
स तदादाय मिथुनं राजा च कृपयान्वितः ।
आजगाम गृहानेव मम पुत्राविति ब्रुवन् ॥ १.१४०.१७ ॥
Das Paar nehmend, von Mitleid erfüllt, kam der König in sein eigenes Haus und sprach: "Dies sind meine Söhne."
1.140.18
ततः संवर्धयामास संस्कारैश्चाप्ययोजयत् ।
प्रातिपेयो नरश्रेष्ठो मिथुनं गौतमस्य तत् ॥ १.१४०.१८ ॥
Dann zog dieser beste der Menschen, Prātipeya (Śantanu), das Zwillingspaar Gautamas auf und ließ die Riten an ihnen vollziehen.
1.140.19
कृपया यन्मया बालाविमौ संवर्धिताविति ।
तस्मात्तयोर्नाम चक्रे तदेव स महीपतिः।
तस्मात्कृप इति ख्यातः कृपी कन्या च साऽभवत् ॥ १.१४०.१९ ॥
Aus Mitleid habe ich diese beiden Knaben aufgezogen; daher gab der Herrscher beiden denselben Namen. So wurde er als Kṛpa bekannt, und das Mädchen wurde Kṛpī.
1.140.20
पितापि गौतमस्तत्र तपसा ताववन्दित ।
आगत्य तस्मै गोत्रादि सर्वमाख्यातवांस्तदा ॥ १.१४०.२० ॥
Dort ehrte auch der Vater Gautama die beiden durch seine Askese; er kam zu ihnen und teilte ihnen dann alles über seine Abstammung und vieles mehr mit.
1.140.21
कृपोऽपि च तदा राजन्धनुर्वेदपरोऽभवत् ।
चतुर्विधं धनुर्वेदं शास्त्राणि विविधानि च ॥ १.१४०.२१ ॥
Und dann wurde auch Kṛpa, o König, der Wissenschaft vom Bogen ergeben, der vierfachen Bogenkunde und den verschiedenen Lehrbüchern.
1.140.22
निशिलेनास्य तत्सर्वं गुह्यमाख्यातवान्पिता ।
सोऽचिरेणैव कालेन परमाचार्यतां गतः ॥ १.१४०.२२ ॥
Der Vater lehrte ihn all jenes geheime Wissen vollständig, und bald, mit der Zeit, erreichte er die höchste Meisterschaft eines Lehrers.
1.140.23
कृपमाहूय गाङ्गेयस्तव शिष्या इति ब्रुवन् ।
पौत्रान्परिसमाधाय कृपमाराधयत्तदा ॥ १.१४०.२३ ॥
Bhīṣma, der Sohn der Gaṅgā, rief Kṛpa herbei und sprach: 'Dies sind deine Schüler'; er übergab ihm seine Enkel vollständig und ehrte Kṛpa dann.
1.140.24
ततोऽधिजग्मुः सर्वे ते धनुर्वेदं महारथाः ।
धृतराष्ट्रात्मजाश्चैव पाण्डवाः सह यादवैः ॥ १.१४०.२४ ॥
Dann gingen all diese großen Wagenkämpfer, um die Wissenschaft vom Bogen zu lernen: die Söhne Dhṛtarāṣṭras und auch die Pāṇḍavas, zusammen mit den Yādavas.
1.140.25
वृष्णयश्च नृपाश्चान्ये नानादेशसमागताः ।
कृपमाचार्यमासाद्य परमास्त्रज्ञतां गतः।
विशेषार्थी ततो भीष्मः पौत्राणां विनयेप्सया ॥ १.१४०.२५ ॥
Die Vṛṣṇi, andere Könige und Männer aus vielen Ländern gingen zum Lehrer Kṛpa und erlangten die Meisterschaft der höchsten Waffen. Da wünschte Bhīṣma, seinen Enkeln eine besondere Ausbildung zu verschaffen,
1.140.26
इष्वस्त्रज्ञान्पर्यपृच्छदाचार्यान्वीर्यसंमतान् ।
नाल्पधीर्नामहाभागस्तथा नानस्त्रकोविदः ॥ १.१४०.२६ ॥
Er erkundigte sich nach den Lehrern, die Bogen und Waffen kannten und für ihre Tapferkeit geschätzt wurden. Er war weder von geringem Verstand noch ohne großes Glück, noch unkundig der Waffen.
1.140.27
नादेवसत्वो विनयेत्कुरूनस्त्रे महावलान् ।
इति संचिन्त्य गाङ्गेयस्तदा भरतसत्तमः ॥ १.१४०.२७ ॥
Wer keine göttliche Natur besitzt, würde die mächtigen Kurus nicht in den Waffen unterweisen. So dachte Gāṅgeya (Bhīṣma), der beste der Bharatas, da
1.140.28
द्रोणाय वेदविदुषे भारद्वाजाय धमते ।
पाण्डवान्कौरवांश्चैव ददौ शिष्यान्नरर्षभ ॥ १.१४०.२८ ॥
Droṇa, dem Sohn Bharadvājas, dem in den Veden Bewanderten und Geschickten, gab er die Pāṇḍavas und die Kauravas als Schüler, o Stier unter den Männern.
1.140.29
शास्त्रतः पूजितश्चैव सम्यक्तेन महात्मना ।
स भीष्मेण महाभागस्तुष्टोऽस्त्रविदुषां वरः ॥ १.१४०.२९ ॥
Vom großherzigen Bhīṣma gemäß den Schriften gebührend geehrt, war jener Hochbeglückte, der Beste unter den Waffenkundigen, zufrieden.
1.140.30
प्रतिजग्राह तान्सर्वाञ्शिष्यत्वेन महायशाः ।
शिक्षयामास च द्रोणो धनुर्वेदमशेषतः ॥ १.१४०.३० ॥
Der ruhmreiche Droṇa nahm sie alle als seine Schüler an und unterwies sie vollständig in der Wissenschaft des Bogens.
1.140.31
तेऽचिरेणैव कालेन सर्वशस्त्रविशारदाः ।
बभूवुः कौरवा राजन्पाण्डवाश्चामितौजसः ॥ १.१४०.३१ ॥
In kurzer Zeit, o König, wurden die Kaurava und die Pāṇḍava von unermesslicher Kraft alle erfahren in allen Waffen.
1.140.32
कथं समभवद्द्रोणः कथं चास्त्राण्यवाप्तवान् ।
कथं चागात्कुरून्ब्रह्मन्कस्य पुत्रः स वीर्यवान् ॥ १.१४०.३२ ॥
Wie wurde Droṇa geboren, und wie erlangte er die Waffen? Wie kam dieser Held zu den Kuru, o Brahmane? Wessen Sohn war er?
1.140.33
कथं चास्य सुतो जातः सोश्वत्थामाऽस्त्रवित्तमः ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण प्रकीर्तय ॥ १.१४०.३३ ॥
Und wie wurde sein Sohn Aśvatthāman, der in den Waffen Kundigste, geboren? Ich möchte dies ausführlich hören; bitte erzähle es.
1.140.34
गङ्गाद्वारं प्रति महान्बभूव भगवानृषिः ।
भरद्वाज इति ख्यातः सततं संशितव्रतः ॥ १.१४०.३४ ॥
An der Pforte des Ganges lebte ein großer, verehrungswürdiger Weiser namens Bharadvāja, stets fest in seinen strengen Gelübden.
1.140.35
सोऽभिषेक्तुं गतो गङ्गां पूर्वमेवागतां सतीम् ।
महर्षिभिर्भरद्वाजो हविर्धाने चरन्पुरा ॥ १.१४०.३५ ॥
Er ging, um in der Gaṅgā zu baden, die schon vor ihm dorthin gekommen war. Bharadvāja, der zuvor mit den großen Weisen in Havirdhāna umherwanderte, war dorthin gelangt.
1.140.36
ददर्शाप्सरसं साक्षाद्धृताचीमाप्लुतामृषिः ।
रूपयौवनसंपन्नां मददृप्तां मदालसाम् ॥ १.१४०.३६ ॥
Der Weise sah die Apsaras Ghṛtācī leibhaftig beim Baden, reich an Schönheit und Jugend, stolz vom Rausch und vom Rausch matt.
1.140.37
तस्या वायुर्नदीतीर वसनं पर्यवर्तत ।
व्यपकृष्टाम्बरां दृष्ट्वा तामृषिश्चकमे ततः ॥ १.१४०.३७ ॥
Am Flussufer wehte der Wind ihr Gewand beiseite. Als der Weise ihr entblößtes Gewand sah, begehrte er sie.
1.140.38
तत्र संसक्तमनसो भरद्वाजस्य धीमतः ।
हृष्टस्य रेतश्चस्कन्द तदृषिर्द्रोण आदधे ॥ १.१४०.३८ ॥
Dort ließ der weise Bharadvāja, mit versunkenem Sinn und erregt, seinen Samen fallen; der Weise legte ihn in ein Gefäß namens droṇa.
1.140.39
ततः समभवद्द्रोणः कलशे तस्य धीमतः ।
अध्यगीष्ट स वेदांश्च वेदाङ्गानि च सर्वशः ॥ १.१४०.३९ ॥
Da entstand Droṇa im Gefäß jenes Weisen, und er studierte vollständig alle Veden und Vedāṅgas.
1.140.40
अग्नेरस्त्रमुपादाय यदृषिर्वेद काश्यपः ।
अध्यगच्छद्भरद्वाजस्तदस्त्रं देवकार्यतः ॥ १.१४०.४० ॥
Die Waffe des Agni, die der Weise Kāśyapa kannte, nahm Bharadvāja an sich und lernte sie für das Werk der Götter.
1.140.41
अग्निवेश्यं महाभागं भरद्वाजः प्रतापवान् ।
प्रत्यपादयदाग्नेयमस्त्रमस्त्रविदां वरः ॥ १.१४०.४१ ॥
Der mächtige Bharadvāja, der Beste unter den Waffenkundigen, übergab die Āgneya-Waffe dem hochgesegneten Agniveśya.
1.140.42
कनिष्ठजातं स मुनिर्भ्राता भ्रातरमन्तिके ।
अग्निवेश्यस्तथा द्रोणं तदा भरतसत्तम।
भारद्वाजं तदाग्नेयं महास्त्रं प्रत्यपादयत् ॥ १.१४०.४२ ॥
Jener Weise Agniveśya rief seinen jüngeren Bruder Droṇa herbei, o Bester der Bharatas, und übergab ebenso die große Āgneya-Waffe dem Droṇa, dem Sohn Bharadvājas.
1.140.43
भरद्वाजसखा चासीत्पृषतो नाम पार्थिवः ।
तस्यापि द्रुपदो नाम तथा समभवत्सुतः ॥ १.१४०.४३ ॥
Pṛṣata, ein König, war ein Freund Bharadvājas. Auch ihm wurde ein Sohn namens Drupada geboren.
1.140.44
स नित्यमाश्रमं गत्वा द्रोणेन सह पार्थिवः ।
चिक्रीडाध्ययनं चैव चकार क्षत्रियर्षभः ॥ १.१४०.४४ ॥
Dieser König, der Stier unter den Kṣatriyas, ging täglich mit Droṇa zur Einsiedelei, spielte und studierte.
1.140.45
ततो व्यतीते पृषते स राजा द्रुपदोऽभवत् ।
पञ्चालेषु महाबाहुरुत्तरेषु नरेश्वरः ॥ १.१४०.४५ ॥
Nachdem Pṛṣata verschieden war, wurde jener Drupada der starkarmige Herr der Menschen unter den nördlichen Pañcālas.
1.140.46
भरद्वाजोऽपि भगवानारुरोह दिवं तदा ।
तत्रैव च वसन्द्रोणस्तपस्तेपे महातपाः ॥ १.१४०.४६ ॥
Damals stieg auch der ehrwürdige Bharadvāja zum Himmel empor, und dort, wohnend, übte der große Asket Droṇa Askese.
1.140.47
वेदवेदाङ्गविद्वान्स तपसा दग्धकिल्बिषः ।
ततः पितृनियुक्तात्मा पुत्रलोभान्महायशाः ॥ १.१४०.४७ ॥
Er, der Kenner der Veden und ihrer Glieder, dessen Sünden durch Askese verbrannt waren, dann, von den Ahnen gelenkt und aus Verlangen nach einem Sohn, wurde der Großberühmte.
1.140.48
शारद्वतीं ततो भार्यां कृपीं द्रोणोऽन्वविन्दत ।
अग्निहोत्रे च धर्मे च दमे च सतत रताम् ॥ १.१४०.४८ ॥
Dann erhielt Droṇa Kṛpī, die Tochter des Śaradvat, als Gattin, die stets dem Feueropfer, dem Dharma und der Selbstbeherrschung ergeben war.
1.140.49
अलभद्गौतमी पुत्रमश्वत्थामानमेव च ।
स जातमात्रो व्यनदद्यथैवोच्चैःश्रवा हयः ॥ १.१४०.४९ ॥
Gautamī gebar einen Sohn namens Aśvatthāman. Kaum geboren, schrie er laut wie das Pferd Uccaiḥśravas.
1.140.50
तच्छ्रुत्वान्तर्हितं भूतमन्तरिक्षस्थमब्रवीत् ।
अश्वस्येवास्य यत्स्थाम नदतः प्रदिशो गतम् ॥ १.१४०.५० ॥
Als ein verborgenes Wesen am Himmel dies hörte, sprach es: "Die Kraft dieses Kindes, dessen Brüllen wie das eines Pferdes sich in alle Richtungen ausgebreitet hat...
1.140.51
अश्वत्थामैव बालोऽयं तस्मान्नाम्ना भविष्यति ।
सुतेन तेन सुप्रीतो भारद्वाजस्ततोऽभवत् ॥ १.१४०.५१ ॥
"Dieses Kind wird gewiss unter dem Namen Aśvatthāman bekannt sein." Hoch erfreut über diesen Sohn wurde Bhāradvāja (Droṇa) damals so genannt.
1.140.52
तत्रैव च वसन्धीमान्धनुर्वेदपरोऽभवत् ।
स शुश्राव महात्मानं जामदग्न्यं परंतपम् ॥ १.१४०.५२ ॥
Dort lebend, widmete sich der Weise der Wissenschaft vom Bogen. Er hörte von dem großherzigen Jāmadagnya (Paraśurāma), dem Verbrenner der Feinde.
1.140.53
सर्वज्ञानविदं विप्रं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
ब्राह्मणेभ्यस्तदा राजन्दित्सन्तं वसु सर्वशः ॥ १.१४०.५३ ॥
Über jenen Brahmanen, den Kenner allen Wissens, den besten aller Waffenträger, der damals, o König, den Brahmanen auf jede Weise Reichtum schenken wollte.
1.140.54
स रामस्य धनुर्वेदं दिव्यान्यस्त्राणि चैव ह ।
श्रउत्वा तेषु मनश्चक्रे नीतिशास्त्रे तथैव च ॥ १.१४०.५४ ॥
Als er von Rāmas Bogenkunst und seinen göttlichen Waffen gehört hatte, richtete er seinen Geist darauf, und ebenso auf die Lehre der Staatskunst.
1.140.55
ततः स व्रतिभिः शिष्यैस्तपोयुक्तैर्महातपाः ।
वृतः प्रायान्महावाहुर्महेन्द्रं पर्वतोत्तमम् ॥ १.१४०.५५ ॥
Da zog der große Asket mit den mächtigen Armen, umgeben von Schülern, die Gelübde hielten und in Askese versunken waren, zum Mahendra, dem besten der Berge.
1.140.56
ततो महेन्द्रमासाद्य भारद्वाजो महातपाः ।
क्षत्रघ्नं तममित्रघ्नमपश्यद्भृगुनन्दनम् ॥ १.१४०.५६ ॥
Als Bhāradvāja den Mahendra erreicht hatte, sah er den Sohn Bhṛgus, den Töter der Kṣatriyas und Vernichter der Feinde.
1.140.57
ततो द्रोणो वृतः शिष्यैरुपगम्य भृगूद्वहम् ।
आचख्यावात्मनो नाम जन्म चाङ्गिरसः कुले ॥ १.१४०.५७ ॥
Da trat Droṇa, umgeben von seinen Schülern, vor den Ersten des Bhṛgu-Geschlechts, nannte seinen eigenen Namen und seine Geburt in der Familie der Āṅgirasa.
1.140.58
निवेद्य शिरसा भूमौ पादौ चैवाभ्यवादयत् ।
ततस्तं सर्वमुत्सृज्य वनं जिगमिषुं तदा ॥ १.१४०.५८ ॥
Er neigte das Haupt zur Erde und verneigte sich zu seinen Füßen; dann, nachdem er alles aufgegeben hatte, den, der in den Wald zu gehen wünschte…
1.140.59
जामदग्न्यं महात्मानं भारद्वाजोऽब्रवीदिदम् ।
भरद्वाजात्समुत्पन्नं तथा त्वं मामयोनिजम् ॥ १.१४०.५९ ॥
Bhāradvāja sprach zu dem großherzigen Jāmadagnya: »So wie du aus Bharadvāja geboren bist, so bin auch ich nicht aus dem Schoß geboren…«
1.140.60
आगतं वित्तकामं मां विद्धि द्रोणं द्विजोत्तम ।
तमब्रवीन्महात्मा स सर्वक्षत्रियमर्दनः ॥ १.१४०.६० ॥
»Erkenne mich, Bester der Zweimalgeborenen, als Droṇa, der aus Verlangen nach Reichtum gekommen ist.« Da sprach jener großherzige Bezwinger aller Kṣatriyas zu ihm…
1.140.61
स्वागतं ते द्विजश्रेष्ठ यदिच्छसि वदस्व मे ।
एवमुक्तस्तु रामेण भारद्वाजोऽब्रवीद्वचः ॥ १.१४०.६१ ॥
Willkommen dir, bester der Zweimalgeborenen; sag mir, was du wünschst. So angesprochen von Rāma, sprach der Sohn Bhāradvājas diese Worte.
1.140.62
रामं प्रहरतां श्रेष्ठं दित्सन्तं विविधं वसु ।
अहं धनमनन्तं हि प्रार्थये विपुलव्रत ॥ १.१४०.६२ ॥
Rāma, der beste der Krieger, war im Begriff, vielerlei Reichtum zu geben. Ich erbitte unermesslichen Reichtum, du von großen Gelübden.
1.140.63
हिरण्यं मम यच्चान्यद्वसु किंचिदिह स्थितम् ।
ब्राह्मणेभ्यो मया दत्तं सर्वमेतत्तपोधन ॥ १.१४०.६३ ॥
Alles Gold und alle übrigen Reichtümer, die hier noch verblieben, habe ich den Brahmanen gegeben, du Reichtum an Askese.
1.140.64
तथैवेयं धरा देवी सागरान्ता सपत्तना ।
कश्यपाय मया दत्ता कृत्स्ना नगरमालिनी ॥ १.१४०.६४ ॥
Ebenso habe ich diese Göttin Erde, die am Meer endet, mit ihren Mitfrauen, geschmückt mit Städten, ganz dem Kaśyapa gegeben.
1.140.65
शरीरमात्रमेवाद्य ममेदमवशेषितम् ।
अस्त्राणि च महार्हाणि शस्त्राणि विविधानि च ॥ १.१४०.६५ ॥
Heute bleibt mir nur dieser Körper, dazu sehr kostbare Geschosse und vielerlei Waffen.
1.140.66
अस्त्राणि वा शरीरं वा ब्रह्मञ्शस्त्राणि वा पुनः ।
वृणीष्व किं प्रयच्छामि तुभ्यं द्रोण वदाशु तत् ॥ १.१४०.६६ ॥
Wähle, o Brahmane: Geschosse, oder den Körper, oder wieder Waffen. Was soll ich dir geben? Sag es schnell, Droṇa.
1.140.67
अस्त्राणि मे समग्राणि ससंहाराणि भार्गव ।
स प्रयोगरहस्यानि दातुमर्हस्यशेषतः ॥ १.१४०.६७ ॥
O Bhārgava, du solltest mir die Waffen vollständig geben, mit ihren Rückzugsformeln und den Geheimnissen ihrer Anwendung.
1.140.68
एतद्वसु वसूनां हि सर्वेषां विप्रसत्तम ।
तथेत्युक्त्वा ततस्तस्मै प्रादादस्त्राणि भार्गवः।
सरहस्यव्रतं चैव धनुर्वेदमशेषतः ॥ १.१४०.६८ ॥
O bester der Brahmanen, dies ist wahrlich der größte aller Schätze der Vasus. Mit den Worten »So sei es« gab ihm der Bhārgava dann die Waffen und die Wissenschaft des Bogens samt ihren geheimen Übungen, vollständig.
1.140.69
प्रतिगृह्य तु तत्सर्वं कृतास्त्रे द्विजसत्तमः ।
प्रियं सखायं सुप्रीतो जगाम द्रुपदं प्रति ॥ १.१४०.६९ ॥
Nachdem er all dies empfangen hatte, ging jener Beste der Zweimalgeborenen, kundig in den Waffen und hoch erfreut, zu seinem lieben Freund Drupada.