مهابهاراتا · أدهيايا 1.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.149.1
द्रोणेन वैरं द्रुपदो न सुष्वाप स्मरंस्तदा ।
क्षात्रेण वै बलेनास्य नाऽशशंसे पराजयम् ॥ १.१४९.१ ॥
وإذ يتذكّر عداوته لدرونا لم ينم دروپادا حينها، ولم يعترف بهزيمته بقوّة الكشتريا.
1.149.2
हीनं विदित्वा चात्मानं ब्राह्मेणापि बलेन च ।
द्रुपदोऽमर्षणाद्राजा कर्मसिद्धान्द्विजोत्तमान् ॥ १.१४९.२ ॥
إذ علم الملك دروپادا أنه أدنى حتى في قوة البراهمة، طلب بغضب أفضل المولودين مرتين الماهرين في الطقوس.
1.149.3
अन्विच्छन्परिचक्राम ब्राह्मणावसथान्बहून् ।
नास्ति श्रेष्ठं ममापत्यं धिग्बन्धूनिति च ब्रुवन् ॥ १.१४९.३ ॥
جاب يبحث عن مساكن كثير من البراهمة، قائلًا: «ليس بين ذريتي من هو أهل؛ ويلٌ لأقاربي!»
1.149.4
निश्वासपरमो ह्यासीद्द्रोणं प्रतिचिकीर्षया ।
न सन्ति मम मित्राणि लोकेऽस्मिन्नास्ति वीर्यवान् ॥ १.१४९.४ ॥
وكان كثير الزفير، راغبًا في الانتقام من درونا، قائلًا: «ليس لي في هذا العالم أصدقاء، ولا رجل شجاع.»
1.149.5
पुत्रजन्म परीप्सन्वै पृथिवीमन्वयादिमाम् ।
प्रभावशिक्षाविनयाद्द्रोणस्यास्त्रबलेन च ॥ १.१४९.५ ॥
راغبًا في ولادة ابن، جال هذه الأرض، بسبب سلطان درونا وتعليمه وتواضعه وقوة سلاحه.
1.149.6
कर्तुं प्रयतमानो वै न शशाक पराजयम् ।
अभितः सोऽथ कल्माषीं गङ्गातीरे परिभ्रमन् ॥ १.१४९.६ ॥
ومع سعيه لم يستطع تحقيق النصر؛ فجال على كل جانب على ضفة الغانج حول الكلماشي.
1.149.7
ब्राह्मणावसथं पुण्यमाससाद महीपतिः ।
तत्र नास्नातकः कश्चिन्न चासीदव्रतो द्विजः ॥ १.१४९.७ ॥
وصل الملك إلى مسكن البراهمة المقدّس. لم يكن هناك أحد لم يُتمّ تعلّمه، ولا مولود مرتين بلا نذور.
1.149.8
तथैव तौ महाभागौ सोऽपश्यच्छंसितव्रतौ ।
याजोपयाजौ ब्रह्मर्षी भ्रातरौ पृषतात्मजः ॥ १.१४९.८ ॥
وكذلك رأى ذينك الرجلين المباركين، برهمرشيين الأخوين ياجا وأوبايجا، المشهورين بنذورهما — ابن بريشاتا.
1.149.9
संहिताध्ययने युक्तौ गोत्रतश्चापि काश्यपौ ।
अरण्ये युक्तरूपौ तौ ब्राह्मणावृषिसत्तमौ ॥ १.१४९.९ ॥
منكبّان على دراسة السَّمْهِيتا، كاشيابيّان بالنسب، مقيمان في الغابة، حسنا الهيئة — كان ذانك البراهمة أفضل الحكماء.
1.149.10
स उपामन्त्रयामास सर्वकामैरतन्द्रितः ।
बुद्ध्वा तयोर्बलं बुद्धिं कनीयांसमुपह्वरे ॥ १.१४९.१० ॥
بكل ما يُشتهى، دون كلل، خاطبهما باحترام. وإذ عرف قوة الاثنين ونزعتهما، اقترب من الأصغر على انفراد.
1.149.11
प्रपेदे छन्दयन्कामैरुपयाजं धृतव्रतम् ।
गुरुशुश्रूषणे युक्तः प्रियकृत्सर्वकामदम् ॥ १.१४९.११ ॥
راغبًا في إرضائه بالهدايا، لجأ إلى أوبايجا الثابت في نذوره. مكرّسًا لخدمة المعلّم، فاعلًا ما يسرّ، واهبًا كل رغبة، صار من يحقق كل مراد.
1.149.12
पाद्येनासनदानेन तथाऽर्घ्येण फलैश्च तम् ।
अर्हयित्वा यथान्यायमुपयाजोऽब्रवीत्ततः ॥ १.१४९.१२ ॥
وبعد أن أكرمه على الوجه المعتاد بماء القدمين وتقديم المقعد وماء التكريم والثمار، تكلّم أوبايجا حينئذٍ.
1.149.13
येन कार्यविशेषेण त्वमस्मानभिकाङ्क्षसे ।
कृतश्चायं समुद्योगस्तद्ब्रवीतु भवानिति ॥ १.१४९.१३ ॥
فليخبرنا سيادتك بالمهمة الخاصة التي تطلبنا من أجلها، والتي بُذل من أجلها هذا الجهد.
1.149.14
स बुद्ध्वा प्रीतिसंयुक्तमृषीणामुत्तमं तदा ।
उवाच छन्दयन्कामैर्द्रुपदः स तपस्विनम् ॥ १.१४९.१४ ॥
فلما أدرك درُوپدا أن ذلك أفضل الحكماء ممتلئٌ بالمودة، أرضاه بالهدايا المرغوبة وخاطب ذلك الزاهد.
1.149.15
येन मे कर्मणा ब्रह्मन्पुत्रः स्याद्द्रोणमृत्येव ।
उपयाज चरस्वैतत्प्रदास्यामि धनं तव ॥ १.१४९.१५ ॥
أيها البراهمي، بأيّ عمل يكون لي ابنٌ لموت دروناً، فأدِّه يا أُبَيَاجا؛ وسأعطيك مالاً.
1.149.16
नाहं फलार्थी द्रुपद योऽर्थी स्यात्तत्र गम्यताम् ।
प्रत्याख्यातस्तु तेनैवं स वै सज्जनसंनिधौ ॥ १.१४९.१६ ॥
يا دروپدا، أنا لا أطلب ثواباً؛ فليذهب إلى هناك من يطلبه. وهكذا رُفض من قِبَله في حضرة الأخيار.
1.149.17
आराधयिष्यन्द्रुपदः स तं पर्यचरत्तदा ।
ततः संवत्सरस्यान्ते द्रुपदं द्विजसत्तमः ॥ १.१४९.१७ ॥
أراد دروپدا أن يرضيه، فأخذ يخدمه حينئذٍ. ثم في نهاية السنة جاء أفضل المولودين مرتين إلى دروپدا.
1.149.18
उपयाजोऽब्रवीद्वाक्यं काले मधुरया गिरा ।
ज्येष्ठो भ्राता न मेऽत्याक्षीद्विचरन्विजने वने ॥ १.१४९.१८ ॥
قال أُبَيَاجا في الوقت المناسب بصوت عذب هذه الكلمات: "لم يتركني أخي الأكبر حين كنت أتجول في الغابة المقفرة."
1.149.19
अपरिज्ञातशौचायां भूमौ निपतितं फलम् ।
तदपश्यमहं भ्रातुरसांप्रतमनुव्रजन् ॥ १.१४९.१९ ॥
على أرض لم تُعرف طهارتها، رأيتُ أخي يلتقط ثمرةً ساقطةً على نحوٍ غيرِ لائق.
1.149.20
विमर्शं हि फलादाने नायं कुर्यात्कथंचन ।
नापश्यत्फलं दृष्ट्वा दोषांस्तस्याऽऽनुबन्धिकान् ॥ १.१४९.२० ॥
ينبغي ألا يتصرف أحدٌ في أخذ الثمرة دون تأمّل؛ ولمّا رأى الثمرة لم يرَ ما يترتب عليها من عيوب.
1.149.21
विविनक्ति न शौचार्थी सोऽन्यत्रापि कथं भवेत् ।
संहिताध्ययनस्यान्ते पञ्चयज्ञान्निरूप्य च ॥ १.१४९.२१ ॥
من يطلب الطهارة لا يميّز؛ فكيف يكون على غير ذلك في موضع آخر، حتى بعد أن يبيّن الذبائح الخمس في ختام دراسة السنهيتا؟
1.149.22
भैक्षमुञ्छेन सहितं भुञ्जानस्तु तदा तदा ।
कीर्तयत्येव राजर्षे भोजनस्य रसं पुनः ॥ १.१४९.२२ ॥
وهو يأكل طعام الصدقة مع الحبوب الملتقطة، أيها الحكيم الملكي، كان يمدح مرارًا وتكرارًا طعم الطعام.
1.149.23
संहिताध्ययनं कुर्वन्वने गुरुकुले वसन् ।
भैक्षमुच्छिष्टमन्येषां भुङ्क्ते स्म सततं तथा ॥ १.१४९.२३ ॥
وهو يقيم في الغابة في بيت المعلّم، يدرس السنهيتا، كان يأكل دائمًا فضلات صدقات الآخرين على هذا النحو.
1.149.24
कीर्तयन्गुणमन्नानामथ प्रीतो मुहुर्मुहुः ।
एवं फलार्थिनस्त्समान्मन्येऽहं तर्कचक्षुषा ॥ १.१४९.२४ ॥
وهو يمدح فضل الأطعمة، مسرورًا مرارًا وتكرارًا؛ هكذا أرى أنا بعين العقل أنكم من الطالبين للثمرة.
1.149.25
तं वै गच्छेह नृपते त्वां स संयाजयिष्यति ॥ १.१४९.२५ ॥
اذهب إليه أيها الملك، فهو سيُقيم لك القربان.
1.149.26
उपयाजवचः श्रुत्वा याजस्याश्रममभ्यगात् ।
जुगुप्समानो नृपतिर्मनसेदं विचिन्तयन् ॥ १.१४९.२६ ॥
ولما سمع الملك كلام أُبايَاجا مضى إلى صومعة ياجا، يفكر في نفسه في هذا الأمر، ويلوم نفسه.
1.149.27
भृशं संपूज्य पूजार्हमृषिं याजमुवाच ह ।
गोशतानि ददान्यष्टौ याज याजय मां विभो ॥ १.१४९.२७ ॥
فأكرم الحكيم ياجا إكراماً بالغاً، وهو جدير بالتكريم، وقال: "يا ياجا، سأعطيك ثمانمئة بقرة؛ أيها الجليل، أقم لي القربان."
1.149.28
द्रोणवैरान्तरे तप्तं विषण्णं शरणागतम् ।
ब्रह्मबन्धुप्रणिहितं न क्षत्रं क्षत्रियो जयेत् ॥ १.१४९.२८ ॥
لا ينبغي لكشتريّ أن يغلب كشتريّاً، وقد عذّبته العداوة مع دروناه، وجاء طالباً الملجأ منكسراً، وقد حرّضه عليه برهمي بالاسم وحسب.
1.149.29
तस्माद्द्रोणभयार्तं मां भवांस्त्रातुमिहार्हति ।
येन मे कर्मणा ब्रह्मन्पुत्रः स्याद्द्रोणमृत्यवे ॥ १.१४९.२९ ॥
لذلك أنت جدير بأن تحميني هنا، وأنا أتعذب من خوف دروناه. أيها البرهمي، أقم ذلك الطقس الذي به يكون لي ابن لأجل موت دروناه.
1.149.30
अर्जुनस्यापि वै भार्या भवेद्या वरवर्णिनी ।
स हि ब्रह्मविदां श्रेष्ठो ब्राह्मे क्षात्रेऽप्यनुत्तमः ॥ १.१४९.३० ॥
وأيضاً زوجة أرجونا ستكون ذات بشرة جميلة؛ وهو أفضل العارفين بالبراهمان، لا يُضاهى في العلم البرهمي ولا في الفن الحربي.
1.149.31
ततो द्रोणस्तु माऽजैषीत्सखिविग्रहकारणात् ।
क्षत्रियो नास्ति तुल्योऽस्य पृथिव्यां कश्चिदग्रणीः ॥ १.१४९.३१ ॥
ثم هزم دروna ذلك الملك بسبب الخصومة مع صديقه. ليس على الأرض محارب يضاهيه؛ إنه الأول بينهم.
1.149.32
भारताचार्यमुख्यस्य भारद्वाजस्य धीमतः ।
द्रोणस्य शरजालानि रिपुदेहहराणि च ॥ १.१४९.३२ ॥
شِباك سهام دروna ابن بهاراَدڤاجا الحكيم، المعلم الأول لبني بهارتا، والأسلحة التي تسلب أجساد الأعداء.
1.149.33
षडरत्नि धनुश्चास्य खड्गमप्रतिम तथा ।
स हि ब्राह्मणवेषेण क्षात्रं वेगमसंशयम् ॥ १.१४९.३३ ॥
كانت قوسه طولها ستة أذرع، وسيفه لا نظير له. وإن كان في هيئة البراهمي، فهو بلا شك يحمل قوة المحارب.
1.149.34
प्रतिहन्ति महेष्वासो भारद्वाजो महामनाः ।
कार्तवीर्यसमो ह्येष खट्वाङ्गप्रतिमो रणे ॥ १.१४९.३४ ॥
يرد بهاراَدڤاجا (دروna)، الرامي العظيم ذو العزيمة الكبيرة، الضربة في المعركة. إنه يضاهي كارتافيريا، وفي الحرب يشبه خاتڤانغا.
1.149.35
क्षत्रोच्छेदाय विहितो जामदग्न्य इवास्थितः ॥ १.१४९.३५ ॥
يقف كابن جامادَغني (بارَشورامَ)، المعيَّن لاجتثاث طبقة المحاربين.
1.149.36
सहितं क्षत्रवेगेन ब्रह्मवेगेन सांप्रतम् ।
उपपन्नं हि मन्येऽहं भारद्वाजं यशस्विनम् ॥ १.१४९.३६ ॥
أرى أن بهاراَدڤاجا المجيد، الجامع بين قوة المحارب وقوة البراهمي، هو الآن الأليق.
1.149.37
नेषवस्तमपाकुर्युर्न च प्रासा न चासयः ।
ब्राह्मं तस्य महातेजो मन्त्राहुतिहुतं यथा ॥ १.१४९.३७ ॥
لا تستطيع السهام أن تدفعه، ولا الرماح ولا السيوف؛ وكان تألقه البرهمي العظيم كنار قُدِّمت لها قرابين التراتيل.
1.149.38
तस्य ह्यस्त्रबलं घोरमप्रसह्यं परैर्भुवि ।
शत्रून्समेत्य जयति क्षत्रं ब्रह्मपुरस्कृतम् ॥ १.१४९.३८ ॥
كانت قوته في السلاح مرعبة، لا يطيقها الأعداء على الأرض؛ فالكشاترا الذي يقدّم البراهمة يلقى الأعداء فينتصر عليهم.
1.149.39
ब्रह्मक्षत्रे च सहिते ब्रह्मतेजो विशिष्यते ।
सोऽहं क्षत्रबलाद्दीनो ब्रह्मतेजः प्रपेदिवान् ॥ १.१४९.३९ ॥
إذا اجتمع البراهمن والكشاترا، فاق تألق البراهمن؛ وأنا، وقد أضعفتني قوة الكشاترا، لجأتُ إلى تألق البراهمن.
1.149.40
द्रोणाद्विशिष्टमासाद्य भवन्तं ब्रह्मवित्तमम् ।
द्रोणान्तकमहं पुत्रं लभेयं युधि दुर्जयम् ॥ १.१४९.४० ॥
إذ أتيتُ إليك، أنت الأرفع من درونا والأعلم بين عارفي البراهمن، فلعلي أُرزق ابناً لا يُقهر في الحرب، قاتلاً لدرونا.
1.149.41
द्रोणमृत्युर्यथा मेऽद्य पुत्रो जायेत वीर्यवान् ।
तत्कर्म कुरु मे याज निर्वपाम्यर्बुद्धं गवाम् ॥ १.१४९.४१ ॥
لكي يُولد لي اليوم ابنٌ قويّ يكون هلاك درونا، فأقمْ لي ذلك الطقس، يا ياجا؛ وسأقرّب مئة مليون بقرة.
1.149.42
तथेत्युक्त्वा तुं तं याजो यज्ञार्थमुपकल्पयन् ।
गुर्वर्थ इति चाकाममुपयाजमचोदयत् ॥ १.१४९.४२ ॥
قال «ليكن ذلك»، فأعدّ ذلك الياجا الطقس، وقال «من أجل المعلّم»، فحثّ الأوبا-ياجا المتردد.
1.149.43
द्रुपदं च महाराजमिदं वचनमब्रवीत् ।
मा भैस्त्वं संप्रदास्यामि कर्मणा भवतः सुतम् ॥ १.१४९.४३ ॥
وقال للملك العظيم دروبادا هذه الكلمات: «لا تخف؛ فبهذا الطقس سأمنحك ابنك.»
1.149.44
क्षिप्रमुत्तिष्ठ चाव्यग्रः संभारानुपकल्पय ।
एवमुक्त्वा प्रतिज्ञाय कर्म चास्याददे मुनिः ॥ १.१४९.४४ ॥
«انهض سريعاً، وأعدّ اللوازم بهدوء.» وبعد أن قال هذا وقطع وعده، تولّى الحكيم ذلك الطقس.
1.149.45
ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठो यथाविधि कथाक्रमम् ।
याजो द्रोणविनाशाय याजयामास तं नृपम् ॥ १.१४९.४५ ॥
وأجرى البراهمي ياجا، أفضل المولودين مرتين، تلك الطقوس للملك على الوجه المشروع وبالترتيب الواجب، لإهلاك درونا.
1.149.46
गुर्वर्थेऽयोजयत्कर्म याजस्यापि समीपतः ।
ततस्तस्य नरेन्द्रस्य उपयाजो महातपाः ॥ १.१४९.४६ ॥
من أجل المعلّم أمر بأن يبدأ الطقس قرب ياجا، ثم تقدّم أوباياجا، صاحب التقشف العظيم.
1.149.47
आचव्यौ कर्म वैतानं तथा पुत्रफलाय वै ।
इह पुत्रो महावीर्यो महातेजा महाबलः।
इष्यते यद्विधो राजन्भविता स तथाविधः ॥ १.१४९.४७ ॥
ولأجل ثمرة الابن أدّى طقس الفيتانا. «الابن المرغوب فيه هنا، عظيم البأس، عظيم النور، عظيم القوة، أيها الملك، سيكون كذلك.»
1.149.48
भारद्वाजस्य हन्तारं सोऽभिसन्धाय पार्थिवः ।
आजहेऽथ तदा राजन्द्रुपदः कर्म सिद्धये ॥ १.१४९.४८ ॥
وإذ عزم دروبادا على الحصول على قاتل ابن بهاراداجا (درونا)، شرع الملك حينئذٍ، أيها الملك، في الطقس لتحقيق مقصده.
1.149.49
ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठो जुहाव च यथाविधि ।
कौसवी नाम तस्यासीद्या वै तां पुत्रगृद्धिनः ॥ १.१४९.४९ ॥
قدّم ذلك البراهمي، أفضل ذوي القدمين، القرابين وفق الشعيرة. وكانت زوجته تُدعى كاوسافي، وكانت تشتهي ابنًا.
1.149.50
सौत्रामणिं तथा पत्नीं ततः कालेऽभ्ययात्तदा ।
याजस्तु सवनस्यान्ते देवीमाह्वापयत्तदा ॥ १.१४९.५० ॥
ثم في الوقت المناسب، من أجل طقس السوتراماني، ذهب إلى زوجته؛ وفي ختام السافانا استدعى الكاهن ياجا الملكة عندئذ.
1.149.51
प्रेहि मां राज्ञि पृषति मिथुनं त्वामुपस्थितम् ।
कुमारश्च कुमारी च पितृवंशविवृद्धये ॥ १.१४९.५१ ॥
هلمّي إليّ أيتها الملكة بريشاتي؛ أمامك زوج — ابن وابنة، لازدياد نسل الأب.
1.149.52
नालिप्तं वै मम मुखं पुण्यान्गन्धान्बिभर्मि च ।
न पत्नी तेऽस्मि सूत्यर्थे तिष्ठ याज मम प्रिये ॥ १.१४९.५२ ॥
فمي لم يُدهن بعد، وأنا أرتدي العطور الطاهرة؛ لستُ زوجتك للعصر — انتظر يا ياجا، يا حبيبي.
1.149.53
याजेन श्रपितं हव्यमुपयाजेन मन्त्रितम् ।
कथं कामं न संदध्यात्पृषति प्रेहि तिष्ठ वा ॥ १.१४९.५३ ॥
القربان الذي طهاه ياجا وقدّسه أوباياجا بالمانترا — كيف لا يحقق الرغبة؟ يا بريشاتي، هلمّي أو قفي.
1.149.54
एवमुक्त्वा तु याजेन हुते हविषि संस्कृते ।
उत्तस्थौ पावकात्तस्मात्कुमारो देवसंनिभः ॥ १.१४९.५४ ॥
وبعد أن قال ياجا هذا، وقُدّمت الآهوتي وقُدّس القربان، نهض من تلك النار فتى يشبه الآلهة.
1.149.55
ज्वालावर्णो घोररूपः किरीटी वर्म धारयन् ।
वीरः सखङ्गः सशरो धनुष्मान्स नदन्मुहुः ॥ १.१४९.५५ ॥
كان لونه لون اللهب وهيئته مرعبة، يرتدي التاج والدرع، بطلًا يحمل السيف والسهام والقوس، فجعل يزمجر مرارًا.
1.149.56
सोऽभ्यरोहद्रथवरं तेन च प्रययौ तदा ।
जातमात्रे कुमारे च वाक्किलान्तर्हिताब्रवीत् ॥ १.१४९.५६ ॥
صعد العربة الفاخرة وانطلق بها حينئذ، وما إن وُلد الأمير حتى تكلم صوت خفي لا يُرى.
1.149.57
एष शिष्यश्च मृत्युश्च भारद्वाजस्य जायते ।
भयापहो राजपुत्रः पाञ्चालानां यशस्करः ॥ १.१४९.५७ ॥
هذا وُلد تلميذًا لبهارادفاجا (درونا) وموتًا له؛ أمير ملكي يزيل الخوف ويجلب المجد للبانشالا.
1.149.58
राज्ञः शोकापहो जात एष द्रोणवधाय हि ।
इत्यवोचन्महद्भूतमदृश्यं खेचरं तदा ॥ १.१४९.५८ ॥
هذا الذي يزيل حزن الملك وُلد لقتل درونا — هكذا قال كائن عظيم غير مرئي يتحرك في السماء.
1.149.59
ततः प्रणेदुः पाञ्चालाः प्रहृष्टाः साधुसाध्विति ।
द्वितीयायां च होत्रायां हुते हविषि मन्त्रिते ॥ १.१४९.५९ ॥
فصاح البانشالا مبتهجين قائلين «أحسنت، أحسنت!» عندما قُدمت في الذبيحة الثانية القربان المقدّس بالتعاويذ.
1.149.60
कुमारी चापि पाञ्चाली वेदिमध्यात्समुत्थिता ।
प्रत्याख्याते पृषत्या च याजके भरतर्षभ ॥ १.१४९.६० ॥
وقامت الفتاة البانشالية أيضًا من وسط المذبح، يا ثور البهاراتا، بعد أن رفضتها بريشاتي والكاهن المُقرِّب.
1.149.61
पुनः कुमारी पाञ्चाली सुभगा वेदिमध्यगा ।
अन्तर्वेद्यां समुद्भूता कन्या सा सुमनोहरा ॥ १.१४९.६१ ॥
وعادت الفتاة البانچالية، المباركة، واقفة في وسط المذبح، ظهرت من داخل ساحة القربان؛ وكانت تلك الفتاة بالغة الجمال.
1.149.62
श्यामा पद्मपलाशाक्षी नीलकुञ्चितमूर्धजा ।
मानुषं विग्रहं कृत्वा साक्षाच्छ्रीरिव वर्णिनी ॥ १.१४९.६२ ॥
سمراء البشرة، بعينين كبتلات اللوتس، بشعر أسود مجعد؛ متخذة هيئة إنسانية، تلألأت كأنها الإلهة شري بعينها.
1.149.63
ताम्रतुङ्गनखी सुभ्रूश्चारुपीनपयोधरा ।
नीलोत्पलसमो गन्धो यस्याः क्रोशात्प्रधावति ॥ १.१४९.६३ ॥
ذات أظافر نحاسية مرتفعة، وحواجب جميلة، وثديين ممتلئين جميلين؛ عطرها كعطر اللوتس الأزرق يفوح مسافة كروشا كاملة.
1.149.64
या बिभर्ति परं रूपं यस्या नास्त्युपमा भुवि ।
देवदानवयक्षाणामीप्सिता वरवर्णिनी ॥ १.१४९.६४ ॥
هي التي تحمل الجمال الأسمى، ولا مثيل لها على الأرض؛ مرغوبة لدى الآلهة والدانافا واليكشا، بديعة اللون.
1.149.65
तां चापि जातां सुश्रोणीं वागुवाचाशरीरिणी ।
सर्वयोषिद्वरा कृष्णा क्षयं क्षत्रस्य नेष्यति ॥ १.१४९.६५ ॥
وعن تلك الفتاة الجميلة الخصر التي وُلدت، نطق صوت بلا جسد: «ستجلب هذه الكريشنا، أفضل النساء جميعاً، هلاك طبقة الكشاتريا.»
1.149.66
सुरकार्यमियं काले करिष्यति सुमध्यमा ।
अस्या हेतोः क्षत्रियाणां महदुत्पत्स्यते भयम् ॥ १.१४९.६६ ॥
ستنجز هذه الرشيقة الخصر في وقتها عمل الآلهة؛ ومن أجلها سيقع خوف عظيم في نفوس الكشاتريا.
1.149.67
तच्छ्रुत्वा सर्वपाञ्चालाः प्रणेदुः सिंहसङ्घवत् ।
न चैनान्हर्षसंपन्नानियं सेहे वसुन्धरा ॥ १.१४९.६७ ॥
ولما سمع ذلك، زأر جميع البانجالا كقطعان الأسود، ولم تطق هذه الأرض احتمالهم وهم ممتلئون فرحًا.
1.149.68
तथा तु मिथुनं जज्ञे द्रुपदस्य महात्मनः ।
कुमारश्च कुमारी च मनोज्ञौ तौ नरर्षभौ ॥ १.१४९.६८ ॥
وهكذا وُلد لدروبادا العظيم توأمان: ابن وابنة، كلاهما بهيّ الجمال، ثوران بين الرجال.
1.149.69
श्रिया परमया युक्तौ क्षात्रेण वपुषा तथा ।
तौ दृष्ट्वा पृषती याजं प्रपेदे सा सुतार्थिनी ॥ १.१४९.६९ ॥
ولما رأت ذينك الاثنين، المتصفين بأسمى الجمال وهيئة المحاربين، ذهبت بريشتي، الراغبة في ابن، إلى ياجا.
1.149.70
न वै मदन्यां जननीं जानीयातामिमाविति ।
तथेत्युवाच तां याजो राज्ञः प्रियचिकीर्षया ॥ १.१४९.७० ॥
«ليعرف هذان الاثنان أمًّا غيري» — فقال: «ليكن كذلك»، وكان ياجا يريد إرضاء الملك، فقال لها.
1.149.71
तयोस्तु नामनी चक्रुर्द्विजाः संपूर्णमानसाः ।
धृष्टत्वादप्रधृष्यत्वात् द्युम्नाद्युत्संभवादपि ॥ १.१४९.७१ ॥
وأطلق المولودون مرتين، وقلوبهم راضية تمامًا، اسمين عليهما: لجرأته، ولأنه لا يُقهر، ولأنه وُلد من بريق النار.
1.149.72
धृष्टद्युम्नः कुमारोऽयं द्रुपद्सय भवत्विति ।
कृष्णेत्येवाभवत्कन्या कृष्णा भूत्सा हि वर्णतः ॥ १.१४९.७२ ॥
«ليكن هذا الابن دهريشتادهيومنا ابن دروبادا»، وسُمّيت الفتاة كريشنا، لأنها كانت داكنة اللون.
1.149.73
तथा तन्मिथुनं जज्ञे द्रुपदस्य महामखे ।
वैदिकाध्ययने पारं धृष्टद्युम्नो गतस्तदा ॥ १.१४९.७३ ॥
وهكذا وُلد ذلك التوأم في الذبيحة العظيمة لدروبادا. وكان دهريشتاديومنا قد أتقن دراسة الفيدا في ذلك الوقت.
1.149.74
धृष्टद्युम्नं तु पाञ्चाल्यमानीय स्वं निवेशनम् ।
उपाकरोदस्त्रहेतोर्भारद्वाजः प्रतापवान् ॥ १.१४९.७४ ॥
أخذ دْرونا، ابن بهاردفاج القدير، الأمير البانشالي دهريشتادْيومْنا إلى منزله وشرع في تعليمه فنون السلاح.
1.149.75
अमोक्षणीयं दैवं हि भावि मत्वा महामतिः ।
तथा तत्कृतवान्द्रोण आत्मकीर्त्यनुरक्षणात् ॥ १.१४९.७५ ॥
رأى دْرونا العاقل أن القدر لا يُدفع، وأن ما سيكون لا بد أن يكون، فصنع ذلك حفاظًا على سمعته.
1.149.76
सर्वास्त्राणि स तु क्षिप्रमाप्तवान्परया धिया ॥ १.१४९.७६ ॥
واكتسب سريعًا جميع الأسلحة بفطنة عالية.