Mahābhārata · Adhyāya 1.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.149.1
द्रोणेन वैरं द्रुपदो न सुष्वाप स्मरंस्तदा ।
क्षात्रेण वै बलेनास्य नाऽशशंसे पराजयम् ॥ १.१४९.१ ॥
Recordando su enemistad con Droṇa, Drupada no pudo dormir aquella noche, y con la fuerza de guerrero no admitía su derrota.
1.149.2
हीनं विदित्वा चात्मानं ब्राह्मेणापि बलेन च ।
द्रुपदोऽमर्षणाद्राजा कर्मसिद्धान्द्विजोत्तमान् ॥ १.१४९.२ ॥
Sabiéndose inferior incluso en el poder brahmánico, el rey Drupada, por indignación, buscó a los mejores de los dos nacidos, expertos en ritos.
1.149.3
अन्विच्छन्परिचक्राम ब्राह्मणावसथान्बहून् ।
नास्ति श्रेष्ठं ममापत्यं धिग्बन्धूनिति च ब्रुवन् ॥ १.१४९.३ ॥
Vagó buscando las moradas de muchos brahmanes, diciendo: "No hay entre mis descendientes ninguno digno; ¡vergüenza para mis parientes!"
1.149.4
निश्वासपरमो ह्यासीद्द्रोणं प्रतिचिकीर्षया ।
न सन्ति मम मित्राणि लोकेऽस्मिन्नास्ति वीर्यवान् ॥ १.१४९.४ ॥
Entregado a suspiros y deseando vengarse de Droṇa, decía: "En este mundo no tengo amigos, y no hay ningún valiente."
1.149.5
पुत्रजन्म परीप्सन्वै पृथिवीमन्वयादिमाम् ।
प्रभावशिक्षाविनयाद्द्रोणस्यास्त्रबलेन च ॥ १.१४९.५ ॥
Buscando el nacimiento de un hijo, recorrió esta tierra, por el poder, la instrucción, la humildad y la fuerza de las armas de Droṇa.
1.149.6
कर्तुं प्रयतमानो वै न शशाक पराजयम् ।
अभितः सोऽथ कल्माषीं गङ्गातीरे परिभ्रमन् ॥ १.१४९.६ ॥
Aunque se esforzaba por lograrlo, no pudo alcanzar la victoria; entonces vagó por todas partes a orillas del Gaṅgā, en torno a la moteada.
1.149.7
ब्राह्मणावसथं पुण्यमाससाद महीपतिः ।
तत्र नास्नातकः कश्चिन्न चासीदव्रतो द्विजः ॥ १.१४९.७ ॥
El rey llegó a aquella sagrada morada de los brahmanes. Allí no había nadie que no hubiera completado su formación de estudiante, ni ningún dvija sin votos.
1.149.8
तथैव तौ महाभागौ सोऽपश्यच्छंसितव्रतौ ।
याजोपयाजौ ब्रह्मर्षी भ्रातरौ पृषतात्मजः ॥ १.१४९.८ ॥
Igualmente vio a aquellos dos bienaventurados, brahmarṣis hermanos, Yāja y Upayāja, alabados por sus votos — el hijo de Pṛṣata.
1.149.9
संहिताध्ययने युक्तौ गोत्रतश्चापि काश्यपौ ।
अरण्ये युक्तरूपौ तौ ब्राह्मणावृषिसत्तमौ ॥ १.१४९.९ ॥
Dedicados al estudio de la Saṃhitā, por linaje descendientes de Kaśyapa, moradores del bosque y de porte apropiado: aquellos dos brahmanes eran los mejores de los sabios.
1.149.10
स उपामन्त्रयामास सर्वकामैरतन्द्रितः ।
बुद्ध्वा तयोर्बलं बुद्धिं कनीयांसमुपह्वरे ॥ १.१४९.१० ॥
Con todos los dones deseables, incansable, se dirigió a ellos con respeto. Habiendo comprendido la fuerza y disposición de ambos, se acercó en privado al menor.
1.149.11
प्रपेदे छन्दयन्कामैरुपयाजं धृतव्रतम् ।
गुरुशुश्रूषणे युक्तः प्रियकृत्सर्वकामदम् ॥ १.१४९.११ ॥
Deseando complacerle con dones, se acogió a Upayāja, firme en sus votos. Entregado al servicio del maestro, haciendo lo que agrada y concediendo todos los deseos, se hizo quien cumple cada anhelo.
1.149.12
पाद्येनासनदानेन तथाऽर्घ्येण फलैश्च तम् ।
अर्हयित्वा यथान्यायमुपयाजोऽब्रवीत्ततः ॥ १.१४९.१२ ॥
Habiéndole honrado conforme a la regla con agua para los pies, el ofrecimiento de un asiento, el agua de honor y frutos, Upayāja entonces habló.
1.149.13
येन कार्यविशेषेण त्वमस्मानभिकाङ्क्षसे ।
कृतश्चायं समुद्योगस्तद्ब्रवीतु भवानिति ॥ १.१४९.१३ ॥
Diga usted para qué tarea en particular nos busca, y para la cual se ha hecho este esfuerzo.
1.149.14
स बुद्ध्वा प्रीतिसंयुक्तमृषीणामुत्तमं तदा ।
उवाच छन्दयन्कामैर्द्रुपदः स तपस्विनम् ॥ १.१४९.१४ ॥
Al comprender que aquel era el mejor de los sabios, lleno de afecto, Drupada, complaciéndolo con dones deseados, habló entonces a aquel asceta.
1.149.15
येन मे कर्मणा ब्रह्मन्पुत्रः स्याद्द्रोणमृत्येव ।
उपयाज चरस्वैतत्प्रदास्यामि धनं तव ॥ १.१४९.१५ ॥
Oh brahmán, con cuyo rito me nazca un hijo para la muerte de Droṇa, oh Upayāja, realízalo; te daré riquezas.
1.149.16
नाहं फलार्थी द्रुपद योऽर्थी स्यात्तत्र गम्यताम् ।
प्रत्याख्यातस्तु तेनैवं स वै सज्जनसंनिधौ ॥ १.१४९.१६ ॥
Drupada, yo no busco recompensa; que vaya allí quien la busque. Así fue rechazado por él, en presencia de hombres buenos.
1.149.17
आराधयिष्यन्द्रुपदः स तं पर्यचरत्तदा ।
ततः संवत्सरस्यान्ते द्रुपदं द्विजसत्तमः ॥ १.१४९.१७ ॥
Deseando complacerlo, Drupada comenzó entonces a servirle. Luego, al final del año, el mejor de los dvijas se acercó a Drupada.
1.149.18
उपयाजोऽब्रवीद्वाक्यं काले मधुरया गिरा ।
ज्येष्ठो भ्राता न मेऽत्याक्षीद्विचरन्विजने वने ॥ १.१४९.१८ ॥
A su debido tiempo, Upayāja pronunció estas palabras con voz dulce: "Mi hermano mayor no me abandonó mientras vagaba por el bosque solitario."
1.149.19
अपरिज्ञातशौचायां भूमौ निपतितं फलम् ।
तदपश्यमहं भ्रातुरसांप्रतमनुव्रजन् ॥ १.१४९.१९ ॥
Sobre un suelo cuya pureza era desconocida, vi a mi hermano recoger un fruto caído, lo cual no era propio.
1.149.20
विमर्शं हि फलादाने नायं कुर्यात्कथंचन ।
नापश्यत्फलं दृष्ट्वा दोषांस्तस्याऽऽनुबन्धिकान् ॥ १.१४९.२० ॥
Al tomar fruta, nadie debería actuar sin reflexión; habiendo visto el fruto, no vio las faltas que de ello se derivan.
1.149.21
विविनक्ति न शौचार्थी सोऽन्यत्रापि कथं भवेत् ।
संहिताध्ययनस्यान्ते पञ्चयज्ञान्निरूप्य च ॥ १.१४९.२१ ॥
Quien busca la pureza no distingue; ¿cómo podría entonces ser así en otro lugar, incluso tras exponer los cinco sacrificios al final del estudio de la Saṃhitā?
1.149.22
भैक्षमुञ्छेन सहितं भुञ्जानस्तु तदा तदा ।
कीर्तयत्येव राजर्षे भोजनस्य रसं पुनः ॥ १.१४९.२२ ॥
Comiendo alimento de limosna junto con grano recogido, oh sabio real, alababa una y otra vez el sabor de la comida.
1.149.23
संहिताध्ययनं कुर्वन्वने गुरुकुले वसन् ।
भैक्षमुच्छिष्टमन्येषां भुङ्क्ते स्म सततं तथा ॥ १.१४९.२३ ॥
Viviendo en el bosque, en la casa del maestro, estudiando la Saṃhitā, comía constantemente así los restos de la limosna de otros.
1.149.24
कीर्तयन्गुणमन्नानामथ प्रीतो मुहुर्मुहुः ।
एवं फलार्थिनस्त्समान्मन्येऽहं तर्कचक्षुषा ॥ १.१४९.२४ ॥
Alabando la excelencia de los alimentos, complacido una y otra vez; así, creo, con el ojo de la razón, os veo como quienes buscan el fruto.
1.149.25
तं वै गच्छेह नृपते त्वां स संयाजयिष्यति ॥ १.१४९.२५ ॥
Ve a él, oh rey; él realizará el sacrificio por ti.
1.149.26
उपयाजवचः श्रुत्वा याजस्याश्रममभ्यगात् ।
जुगुप्समानो नृपतिर्मनसेदं विचिन्तयन् ॥ १.१४९.२६ ॥
Al escuchar las palabras de Upayāja, el rey fue al ermitaño de Yāja, meditando en esto en su mente y reprochándose a sí mismo.
1.149.27
भृशं संपूज्य पूजार्हमृषिं याजमुवाच ह ।
गोशतानि ददान्यष्टौ याज याजय मां विभो ॥ १.१४९.२७ ॥
Honrando en gran medida al sabio Yāja, digno de veneración, le dijo: "Oh Yāja, te daré ochocientas vacas; oh poderoso, realiza el sacrificio por mí."
1.149.28
द्रोणवैरान्तरे तप्तं विषण्णं शरणागतम् ।
ब्रह्मबन्धुप्रणिहितं न क्षत्रं क्षत्रियो जयेत् ॥ १.१४९.२८ ॥
Un kshatriya no debe vencer a un kshatriya que, atormentado en la enemistad con Droṇa, abatido y acogido en refugio, ha sido incitado por un brahmán solo de nombre.
1.149.29
तस्माद्द्रोणभयार्तं मां भवांस्त्रातुमिहार्हति ।
येन मे कर्मणा ब्रह्मन्पुत्रः स्याद्द्रोणमृत्यवे ॥ १.१४९.२९ ॥
Por tanto, eres digno de protegerme aquí, afligido por el temor a Droṇa. Oh brahmán, realiza aquel rito por el cual tenga un hijo para la muerte de Droṇa.
1.149.30
अर्जुनस्यापि वै भार्या भवेद्या वरवर्णिनी ।
स हि ब्रह्मविदां श्रेष्ठो ब्राह्मे क्षात्रेऽप्यनुत्तमः ॥ १.१४९.३० ॥
Incluso la esposa de Arjuna será de tez hermosa; él es el mejor de los conocedores del brahman, e insuperable tanto en la ciencia brahmánica como en la marcial.
1.149.31
ततो द्रोणस्तु माऽजैषीत्सखिविग्रहकारणात् ।
क्षत्रियो नास्ति तुल्योऽस्य पृथिव्यां कश्चिदग्रणीः ॥ १.१४९.३१ ॥
Entonces Droṇa lo derrotó a causa de la disputa con su amigo. No hay en la tierra ningún guerrero igual a él; es el primero.
1.149.32
भारताचार्यमुख्यस्य भारद्वाजस्य धीमतः ।
द्रोणस्य शरजालानि रिपुदेहहराणि च ॥ १.१४९.३२ ॥
Las redes de flechas de Droṇa, el sabio hijo de Bhāradvāja, el principal maestro de los Bhāratas, y las armas que arrebatan los cuerpos de los enemigos.
1.149.33
षडरत्नि धनुश्चास्य खड्गमप्रतिम तथा ।
स हि ब्राह्मणवेषेण क्षात्रं वेगमसंशयम् ॥ १.१४९.३३ ॥
Su arco medía seis codos y su espada era incomparable. Aunque con apariencia de brahmán, sin duda poseía la fuerza de un guerrero.
1.149.34
प्रतिहन्ति महेष्वासो भारद्वाजो महामनाः ।
कार्तवीर्यसमो ह्येष खट्वाङ्गप्रतिमो रणे ॥ १.१४९.३४ ॥
Bhāradvāja (Droṇa), gran arquero de gran ánimo, contraataca en la batalla. Es igual a Kārtavīrya, y en la guerra semejante a Khaṭvāṅga.
1.149.35
क्षत्रोच्छेदाय विहितो जामदग्न्य इवास्थितः ॥ १.१४९.३५ ॥
Se alza como el hijo de Jamadagni (Paraśurāma), designado para el exterminio de la casta guerrera.
1.149.36
सहितं क्षत्रवेगेन ब्रह्मवेगेन सांप्रतम् ।
उपपन्नं हि मन्येऽहं भारद्वाजं यशस्विनम् ॥ १.१४९.३६ ॥
Pienso que Bhāradvāja, el glorioso, unido con la fuerza del guerrero y la del brahmán, es ahora apropiado.
1.149.37
नेषवस्तमपाकुर्युर्न च प्रासा न चासयः ।
ब्राह्मं तस्य महातेजो मन्त्राहुतिहुतं यथा ॥ १.१४९.३७ ॥
Las flechas no podían apartarlo, ni las lanzas ni las espadas; su gran esplendor brahmánico era como el fuego ofrecido con la ofrenda de los mantras.
1.149.38
तस्य ह्यस्त्रबलं घोरमप्रसह्यं परैर्भुवि ।
शत्रून्समेत्य जयति क्षत्रं ब्रह्मपुरस्कृतम् ॥ १.१४९.३८ ॥
Su poder con las armas era terrible, insoportable para los enemigos en la tierra; el kṣatra que pone a los brahmanes al frente se enfrenta a los enemigos y los vence.
1.149.39
ब्रह्मक्षत्रे च सहिते ब्रह्मतेजो विशिष्यते ।
सोऽहं क्षत्रबलाद्दीनो ब्रह्मतेजः प्रपेदिवान् ॥ १.१४९.३९ ॥
Cuando el brahman y el kṣatra están unidos, el esplendor brahmánico sobresale; yo, debilitado por la fuerza del kṣatra, me he acogido al esplendor brahmánico.
1.149.40
द्रोणाद्विशिष्टमासाद्य भवन्तं ब्रह्मवित्तमम् ।
द्रोणान्तकमहं पुत्रं लभेयं युधि दुर्जयम् ॥ १.१४९.४० ॥
Habiéndome acercado a usted, superior a Droṇa y el más sabio de los conocedores del brahman, que yo obtenga un hijo invencible en batalla, destructor de Droṇa.
1.149.41
द्रोणमृत्युर्यथा मेऽद्य पुत्रो जायेत वीर्यवान् ।
तत्कर्म कुरु मे याज निर्वपाम्यर्बुद्धं गवाम् ॥ १.१४९.४१ ॥
Para que hoy me nazca un hijo poderoso, causa de la muerte de Droṇa, realiza ese rito para mí, oh Yāja; ofreceré cien millones de vacas.
1.149.42
तथेत्युक्त्वा तुं तं याजो यज्ञार्थमुपकल्पयन् ।
गुर्वर्थ इति चाकाममुपयाजमचोदयत् ॥ १.१४९.४२ ॥
Diciendo «Que así sea», aquel sacerdote preparó el sacrificio, y diciendo «por el bien del maestro» impulsó al reacio Upayāja.
1.149.43
द्रुपदं च महाराजमिदं वचनमब्रवीत् ।
मा भैस्त्वं संप्रदास्यामि कर्मणा भवतः सुतम् ॥ १.१४९.४३ ॥
Y al gran rey Drupada le dijo estas palabras: 'No temas; por este rito te daré a tu hijo.'
1.149.44
क्षिप्रमुत्तिष्ठ चाव्यग्रः संभारानुपकल्पय ।
एवमुक्त्वा प्रतिज्ञाय कर्म चास्याददे मुनिः ॥ १.१४९.४४ ॥
'Levántate pronto y, con calma, prepara los materiales.' Tras decir esto y prometer, el sabio tomó a su cargo el rito.
1.149.45
ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठो यथाविधि कथाक्रमम् ।
याजो द्रोणविनाशाय याजयामास तं नृपम् ॥ १.१४९.४५ ॥
El brahmán Yāja, el mejor de los dvija, hizo que aquel rey realizara el sacrificio según la regla y en el orden debido, para la destrucción de Droṇa.
1.149.46
गुर्वर्थेऽयोजयत्कर्म याजस्यापि समीपतः ।
ततस्तस्य नरेन्द्रस्य उपयाजो महातपाः ॥ १.१४९.४६ ॥
Por el maestro, puso en marcha el rito junto a Yāja; entonces se presentó Upayāja, de gran austeridad, el oficiante del rey.
1.149.47
आचव्यौ कर्म वैतानं तथा पुत्रफलाय वै ।
इह पुत्रो महावीर्यो महातेजा महाबलः।
इष्यते यद्विधो राजन्भविता स तथाविधः ॥ १.१४९.४७ ॥
Para obtener el fruto de un hijo, realizó el rito Vaitāna. «El hijo que aquí se desea, de gran valor, gran resplandor y gran fuerza, ese, oh rey, será tal.»
1.149.48
भारद्वाजस्य हन्तारं सोऽभिसन्धाय पार्थिवः ।
आजहेऽथ तदा राजन्द्रुपदः कर्म सिद्धये ॥ १.१४९.४८ ॥
Habiendo resuelto obtener al matador del hijo de Bhāradvāja, el rey Drupada, oh rey, emprendió entonces el rito para su cumplimiento.
1.149.49
ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठो जुहाव च यथाविधि ।
कौसवी नाम तस्यासीद्या वै तां पुत्रगृद्धिनः ॥ १.१४९.४९ ॥
Aquel mejor de los bípedos, un brahmán, ofreció libaciones según el rito. Su esposa se llamaba Kauṣavī, y ansiaba un hijo.
1.149.50
सौत्रामणिं तथा पत्नीं ततः कालेऽभ्ययात्तदा ।
याजस्तु सवनस्यान्ते देवीमाह्वापयत्तदा ॥ १.१४९.५० ॥
Entonces, en el momento oportuno, para el rito Sautrāmaṇī se acercó a su esposa; y al final del savana, el sacerdote Yāja hizo llamar entonces a la reina.
1.149.51
प्रेहि मां राज्ञि पृषति मिथुनं त्वामुपस्थितम् ।
कुमारश्च कुमारी च पितृवंशविवृद्धये ॥ १.१४९.५१ ॥
Ven a mí, oh reina Pṛṣatī; ante ti hay una pareja: un hijo y una hija, para el crecimiento de la línea paterna.
1.149.52
नालिप्तं वै मम मुखं पुण्यान्गन्धान्बिभर्मि च ।
न पत्नी तेऽस्मि सूत्यर्थे तिष्ठ याज मम प्रिये ॥ १.१४९.५२ ॥
Mi boca aún no está untada, y llevo perfumes puros; no soy tu esposa para la presión — espera, oh Yāja, amado mío.
1.149.53
याजेन श्रपितं हव्यमुपयाजेन मन्त्रितम् ।
कथं कामं न संदध्यात्पृषति प्रेहि तिष्ठ वा ॥ १.१४९.५३ ॥
La ofrenda cocida por Yāja y consagrada con mantras por Upayāja — ¿cómo no habría de cumplir el deseo? Oh Pṛṣatī, ven o quédate.
1.149.54
एवमुक्त्वा तु याजेन हुते हविषि संस्कृते ।
उत्तस्थौ पावकात्तस्मात्कुमारो देवसंनिभः ॥ १.१४९.५४ ॥
Habiendo dicho así Yāja, y ofrecida la oblación y consagrada la ofrenda, de aquel fuego se levantó un joven semejante a un dios.
1.149.55
ज्वालावर्णो घोररूपः किरीटी वर्म धारयन् ।
वीरः सखङ्गः सशरो धनुष्मान्स नदन्मुहुः ॥ १.१४९.५५ ॥
De color de llama y forma terrible, coronado y vistiendo armadura, el héroe, armado con espada, flechas y arco, rugió una y otra vez.
1.149.56
सोऽभ्यरोहद्रथवरं तेन च प्रययौ तदा ।
जातमात्रे कुमारे च वाक्किलान्तर्हिताब्रवीत् ॥ १.१४९.५६ ॥
Subió al excelente carro y al instante partió con él; y apenas nació el príncipe, una voz invisible habló.
1.149.57
एष शिष्यश्च मृत्युश्च भारद्वाजस्य जायते ।
भयापहो राजपुत्रः पाञ्चालानां यशस्करः ॥ १.१४९.५७ ॥
Este ha nacido como discípulo y muerte de Bhāradvāja (Droṇa); es un príncipe real que disipa el miedo y da gloria a los Pāñcālas.
1.149.58
राज्ञः शोकापहो जात एष द्रोणवधाय हि ।
इत्यवोचन्महद्भूतमदृश्यं खेचरं तदा ॥ १.१४९.५८ ॥
Este, que disipa el dolor del rey, ha nacido para la muerte de Droṇa — así habló un gran ser invisible que se mueve en el cielo.
1.149.59
ततः प्रणेदुः पाञ्चालाः प्रहृष्टाः साधुसाध्विति ।
द्वितीयायां च होत्रायां हुते हविषि मन्त्रिते ॥ १.१४९.५९ ॥
Entonces los Pāñcālas, llenos de alegría, rugieron gritando '¡Bien, bien!' cuando en la segunda ofrenda de la ceremonia fue vertida la oblación consagrada con mantras.
1.149.60
कुमारी चापि पाञ्चाली वेदिमध्यात्समुत्थिता ।
प्रत्याख्याते पृषत्या च याजके भरतर्षभ ॥ १.१४९.६० ॥
Y la doncella Pāñcālī también se levantó del centro del altar, oh toro de los Bharatas, después de que Pṛṣatī y el sacerdote officiante la hubieran rechazado.
1.149.61
पुनः कुमारी पाञ्चाली सुभगा वेदिमध्यगा ।
अन्तर्वेद्यां समुद्भूता कन्या सा सुमनोहरा ॥ १.१४९.६१ ॥
De nuevo la doncella Pāñcālī, afortunada, de pie en el centro del altar, surgida dentro del recinto del sacrificio; aquella doncella era sumamente encantadora.
1.149.62
श्यामा पद्मपलाशाक्षी नीलकुञ्चितमूर्धजा ।
मानुषं विग्रहं कृत्वा साक्षाच्छ्रीरिव वर्णिनी ॥ १.१४९.६२ ॥
De tez oscura, de ojos como pétalos de loto, con cabellos negros y rizados; habiendo tomado cuerpo humano, brillaba resplandeciente como la propia Śrī.
1.149.63
ताम्रतुङ्गनखी सुभ्रूश्चारुपीनपयोधरा ।
नीलोत्पलसमो गन्धो यस्याः क्रोशात्प्रधावति ॥ १.१४९.६३ ॥
De uñas altas color cobre, de cejas hermosas y senos bellos y llenos; cuyo perfume, como el loto azul, se extiende a un kroṣa de distancia.
1.149.64
या बिभर्ति परं रूपं यस्या नास्त्युपमा भुवि ।
देवदानवयक्षाणामीप्सिता वरवर्णिनी ॥ १.१४९.६४ ॥
Ella que posee la belleza suprema, para quien no hay comparación en la tierra; deseada por dioses, demonios y yakṣas, de excelente tez.
1.149.65
तां चापि जातां सुश्रोणीं वागुवाचाशरीरिणी ।
सर्वयोषिद्वरा कृष्णा क्षयं क्षत्रस्य नेष्यति ॥ १.१४९.६५ ॥
Acerca de aquella doncella de caderas bellas que había nacido, una voz incorpórea dijo: 'Esta Kṛṣṇā, la mejor de todas las mujeres, traerá la ruina de la casta guerrera.'
1.149.66
सुरकार्यमियं काले करिष्यति सुमध्यमा ।
अस्या हेतोः क्षत्रियाणां महदुत्पत्स्यते भयम् ॥ १.१४९.६६ ॥
Esta de cintura esbelta, a su tiempo, llevará a cabo la obra de los dioses; por causa de ella surgirá un gran temor entre los kṣatriyas.
1.149.67
तच्छ्रुत्वा सर्वपाञ्चालाः प्रणेदुः सिंहसङ्घवत् ।
न चैनान्हर्षसंपन्नानियं सेहे वसुन्धरा ॥ १.१४९.६७ ॥
Al oír esto, todos los Pāñcālas rugieron como manadas de leones, y esta tierra no pudo soportarlos, llenos de alegría.
1.149.68
तथा तु मिथुनं जज्ञे द्रुपदस्य महात्मनः ।
कुमारश्च कुमारी च मनोज्ञौ तौ नरर्षभौ ॥ १.१४९.६८ ॥
Así nació una pareja para el magnánimo Drupada: un hijo y una hija, ambos encantadores, toros entre los hombres.
1.149.69
श्रिया परमया युक्तौ क्षात्रेण वपुषा तथा ।
तौ दृष्ट्वा पृषती याजं प्रपेदे सा सुतार्थिनी ॥ १.१४९.६९ ॥
Al ver a aquellos dos, dotados de suprema belleza y de figura guerrera, Pṛṣatī, deseosa de un hijo, acudió a Yāja.
1.149.70
न वै मदन्यां जननीं जानीयातामिमाविति ।
तथेत्युवाच तां याजो राज्ञः प्रियचिकीर्षया ॥ १.१४९.७० ॥
"Que estos dos no conozcan otra madre que yo" — y diciendo "Así sea", Yāja, deseoso de complacer al rey, le habló.
1.149.71
तयोस्तु नामनी चक्रुर्द्विजाः संपूर्णमानसाः ।
धृष्टत्वादप्रधृष्यत्वात् द्युम्नाद्युत्संभवादपि ॥ १.१४९.७१ ॥
Los nacidos dos veces, con la mente plenamente satisfecha, les pusieron nombres: por su audacia, por su invencibilidad y también por haber nacido del resplandor del fuego.
1.149.72
धृष्टद्युम्नः कुमारोऽयं द्रुपद्सय भवत्विति ।
कृष्णेत्येवाभवत्कन्या कृष्णा भूत्सा हि वर्णतः ॥ १.१४९.७२ ॥
"Que este hijo sea Dhṛṣṭadyumna de Drupada", y la niña fue llamada Kṛṣṇā, pues era oscura de tez.
1.149.73
तथा तन्मिथुनं जज्ञे द्रुपदस्य महामखे ।
वैदिकाध्ययने पारं धृष्टद्युम्नो गतस्तदा ॥ १.१४९.७३ ॥
Así nació aquella pareja en el gran sacrificio de Drupada. Para entonces Dhṛṣṭadyumna había alcanzado el dominio del estudio de los Vedas.
1.149.74
धृष्टद्युम्नं तु पाञ्चाल्यमानीय स्वं निवेशनम् ।
उपाकरोदस्त्रहेतोर्भारद्वाजः प्रतापवान् ॥ १.१४९.७४ ॥
Droṇa, el poderoso hijo de Bharadvāja, llevó al príncipe pāñcāla Dhṛṣṭadyumna a su propia morada y comenzó a instruirlo en el arte de las armas.
1.149.75
अमोक्षणीयं दैवं हि भावि मत्वा महामतिः ।
तथा तत्कृतवान्द्रोण आत्मकीर्त्यनुरक्षणात् ॥ १.१४९.७५ ॥
Considerando que el destino es inevitable y que lo que ha de venir vendrá, el sabio Droṇa lo hizo así para proteger su propia fama.
1.149.76
सर्वास्त्राणि स तु क्षिप्रमाप्तवान्परया धिया ॥ १.१४९.७६ ॥
Y con suprema inteligencia adquirió rápidamente todas las armas.