Mahābhārata · Adhyāya 1.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.149.1
द्रोणेन वैरं द्रुपदो न सुष्वाप स्मरंस्तदा ।
क्षात्रेण वै बलेनास्य नाऽशशंसे पराजयम् ॥ १.१४९.१ ॥
Sich der Feindschaft gegen Droṇa erinnernd, konnte Drupada damals nicht schlafen; mit der Kraft des Kṣatriya gestand er seine Niederlage nicht ein.
1.149.2
हीनं विदित्वा चात्मानं ब्राह्मेणापि बलेन च ।
द्रुपदोऽमर्षणाद्राजा कर्मसिद्धान्द्विजोत्तमान् ॥ १.१४९.२ ॥
Da er sich selbst auch an brahmanischer Macht unterlegen wusste, suchte König Drupada aus Unwillen die besten der Zweimalgeborenen, in Riten vollendet.
1.149.3
अन्विच्छन्परिचक्राम ब्राह्मणावसथान्बहून् ।
नास्ति श्रेष्ठं ममापत्यं धिग्बन्धूनिति च ब्रुवन् ॥ १.१४९.३ ॥
Er wanderte umher und suchte die Einsiedeleien vieler Brahmanen und sprach: »Unter meinen Nachkommen ist keiner würdig; schande über meine Verwandten!«
1.149.4
निश्वासपरमो ह्यासीद्द्रोणं प्रतिचिकीर्षया ।
न सन्ति मम मित्राणि लोकेऽस्मिन्नास्ति वीर्यवान् ॥ १.१४९.४ ॥
Ganz in Seufzer versunken und Droṇa vergelten wollend, sprach er: »In dieser Welt habe ich keine Freunde, und es gibt keinen Tapferen.«
1.149.5
पुत्रजन्म परीप्सन्वै पृथिवीमन्वयादिमाम् ।
प्रभावशिक्षाविनयाद्द्रोणस्यास्त्रबलेन च ॥ १.१४९.५ ॥
Die Geburt eines Sohnes erstrebend, durchstreifte er diese Erde — um Droṇas Macht, Unterweisung, Demut und die Kraft seiner Waffen willen.
1.149.6
कर्तुं प्रयतमानो वै न शशाक पराजयम् ।
अभितः सोऽथ कल्माषीं गङ्गातीरे परिभ्रमन् ॥ १.१४९.६ ॥
Obwohl er sich mühte, konnte er den Sieg nicht erringen; so zog er überall am Ufer des Gaṅgā umher, um die Gefleckte herum.
1.149.7
ब्राह्मणावसथं पुण्यमाससाद महीपतिः ।
तत्र नास्नातकः कश्चिन्न चासीदव्रतो द्विजः ॥ १.१४९.७ ॥
Der König gelangte zur heiligen Wohnstätte der Brahmanen. Dort gab es niemanden, der sein Studentenleben nicht vollendet hätte, und keinen Zweimalgeborenen ohne Gelübde.
1.149.8
तथैव तौ महाभागौ सोऽपश्यच्छंसितव्रतौ ।
याजोपयाजौ ब्रह्मर्षी भ्रातरौ पृषतात्मजः ॥ १.१४९.८ ॥
Ebenso sah er jene beiden hochgesegneten Brahmarshis, die Brüder Yāja und Upayāja, für ihre Gelübde gepriesen — der Sohn des Pṛṣata.
1.149.9
संहिताध्ययने युक्तौ गोत्रतश्चापि काश्यपौ ।
अरण्ये युक्तरूपौ तौ ब्राह्मणावृषिसत्तमौ ॥ १.१४९.९ ॥
Dem Studium der Saṃhitā ergeben, dem Geschlecht nach Kāśyapa, im Wald lebend und von angemessener Erscheinung — jene beiden Brahmanen waren die besten der Weisen.
1.149.10
स उपामन्त्रयामास सर्वकामैरतन्द्रितः ।
बुद्ध्वा तयोर्बलं बुद्धिं कनीयांसमुपह्वरे ॥ १.१४९.१० ॥
Mit allen erwünschten Gaben sprach er sie unermüdlich ehrerbietig an. Nachdem er die Kraft und Gesinnung der beiden erkannt hatte, wandte er sich im Verborgenen an den jüngeren.
1.149.11
प्रपेदे छन्दयन्कामैरुपयाजं धृतव्रतम् ।
गुरुशुश्रूषणे युक्तः प्रियकृत्सर्वकामदम् ॥ १.१४९.११ ॥
Ihn mit Gaben zu erfreuen suchend, suchte er Zuflucht bei Upayāja, standhaft in seinen Gelübden. Dem Dienst am Lehrer hingegeben, Gefälliges tuend und alle Wünsche gewährend, wurde er zu dem, der jeden Wunsch erfüllt.
1.149.12
पाद्येनासनदानेन तथाऽर्घ्येण फलैश्च तम् ।
अर्हयित्वा यथान्यायमुपयाजोऽब्रवीत्ततः ॥ १.१४९.१२ ॥
Nachdem er ihn gemäß der Regel mit Fußwasser, der Gabe eines Sitzes, dem Ehrwasser und Früchten geehrt hatte, sprach Upayāja darauf.
1.149.13
येन कार्यविशेषेण त्वमस्मानभिकाङ्क्षसे ।
कृतश्चायं समुद्योगस्तद्ब्रवीतु भवानिति ॥ १.१४९.१३ ॥
Sprecht Ihr aus, zu welcher besonderen Aufgabe Ihr uns begehrt und für welche dieses Unternehmen begonnen wurde.
1.149.14
स बुद्ध्वा प्रीतिसंयुक्तमृषीणामुत्तमं तदा ।
उवाच छन्दयन्कामैर्द्रुपदः स तपस्विनम् ॥ १.१४९.१४ ॥
Da Drupada erkannte, dass jener beste der Weisen voll Zuneigung war, sprach er, ihn mit erwünschten Gaben erfreuend, zu jenem Asketen.
1.149.15
येन मे कर्मणा ब्रह्मन्पुत्रः स्याद्द्रोणमृत्येव ।
उपयाज चरस्वैतत्प्रदास्यामि धनं तव ॥ १.१४९.१५ ॥
O Brahmane, durch welche Handlung mir ein Sohn zum Tod Droṇas geboren werde, o Upayāja, vollziehe sie; ich werde dir Reichtum geben.
1.149.16
नाहं फलार्थी द्रुपद योऽर्थी स्यात्तत्र गम्यताम् ।
प्रत्याख्यातस्तु तेनैवं स वै सज्जनसंनिधौ ॥ १.१४९.१६ ॥
Drupada, ich strebe nicht nach Lohn; wer danach strebt, möge dorthin gehen. So wurde er von ihm zurückgewiesen, in Gegenwart guter Menschen.
1.149.17
आराधयिष्यन्द्रुपदः स तं पर्यचरत्तदा ।
ततः संवत्सरस्यान्ते द्रुपदं द्विजसत्तमः ॥ १.१४९.१७ ॥
Drupada, ihn zu besänftigen trachtend, diente ihm damals. Dann, am Ende des Jahres, kam der beste der Zweimalgeborenen zu Drupada.
1.149.18
उपयाजोऽब्रवीद्वाक्यं काले मधुरया गिरा ।
ज्येष्ठो भ्राता न मेऽत्याक्षीद्विचरन्विजने वने ॥ १.१४९.१८ ॥
Zur rechten Zeit sprach Upayāja diese Worte mit süßer Stimme: »Mein älterer Bruder hat mich nicht verlassen, als ich im einsamen Wald umherirrte.«
1.149.19
अपरिज्ञातशौचायां भूमौ निपतितं फलम् ।
तदपश्यमहं भ्रातुरसांप्रतमनुव्रजन् ॥ १.१४९.१९ ॥
Auf einem Boden, dessen Reinheit unbekannt war, sah ich meinen Bruder eine herabgefallene Frucht aufheben, was sich nicht geziemte.
1.149.20
विमर्शं हि फलादाने नायं कुर्यात्कथंचन ।
नापश्यत्फलं दृष्ट्वा दोषांस्तस्याऽऽनुबन्धिकान् ॥ १.१४९.२० ॥
Beim Nehmen einer Frucht sollte man niemals ohne Überlegung handeln; nachdem er die Frucht gesehen hatte, erkannte er nicht die daraus folgenden Fehler.
1.149.21
विविनक्ति न शौचार्थी सोऽन्यत्रापि कथं भवेत् ।
संहिताध्ययनस्यान्ते पञ्चयज्ञान्निरूप्य च ॥ १.१४९.२१ ॥
Wer Reinheit sucht, unterscheidet nicht; wie könnte er an anderer Stelle anders sein, selbst nachdem er am Ende des Saṃhitā-Studiums die fünf Opfer dargelegt hat?
1.149.22
भैक्षमुञ्छेन सहितं भुञ्जानस्तु तदा तदा ।
कीर्तयत्येव राजर्षे भोजनस्य रसं पुनः ॥ १.१४९.२२ ॥
Während er Almosenspeise zusammen mit aufgelesenem Korn aß, o königlicher Weiser, pries er immer wieder den Geschmack der Speise.
1.149.23
संहिताध्ययनं कुर्वन्वने गुरुकुले वसन् ।
भैक्षमुच्छिष्टमन्येषां भुङ्क्ते स्म सततं तथा ॥ १.१४९.२३ ॥
Im Wald, im Haus des Lehrers lebend und das Saṃhitā studierend, aß er ständig auf diese Weise die Reste der Almosen anderer.
1.149.24
कीर्तयन्गुणमन्नानामथ प्रीतो मुहुर्मुहुः ।
एवं फलार्थिनस्त्समान्मन्येऽहं तर्कचक्षुषा ॥ १.१४९.२४ ॥
Die Vorzüglichkeit der Speisen preisend, immer wieder erfreut — so, glaube ich, sehe ich euch mit dem Auge der Vernunft als jene, die nach der Frucht trachten.
1.149.25
तं वै गच्छेह नृपते त्वां स संयाजयिष्यति ॥ १.१४९.२५ ॥
Geh zu ihm, o König; er wird das Opfer für dich vollziehen.
1.149.26
उपयाजवचः श्रुत्वा याजस्याश्रममभ्यगात् ।
जुगुप्समानो नृपतिर्मनसेदं विचिन्तयन् ॥ १.१४९.२६ ॥
Als der König die Worte Upayājas gehört hatte, ging er zur Einsiedelei Yājas, in Gedanken darüber nachsinnend und sich selbst tadelnd.
1.149.27
भृशं संपूज्य पूजार्हमृषिं याजमुवाच ह ।
गोशतानि ददान्यष्टौ याज याजय मां विभो ॥ १.१४९.२७ ॥
Den verehrungswürdigen Weisen Yāja hoch ehrend, sprach er: "O Yāja, ich werde achthundert Kühe geben; o Mächtiger, vollziehe das Opfer für mich."
1.149.28
द्रोणवैरान्तरे तप्तं विषण्णं शरणागतम् ।
ब्रह्मबन्धुप्रणिहितं न क्षत्रं क्षत्रियो जयेत् ॥ १.१४९.२८ ॥
Ein Kṣatriya sollte keinen Kṣatriya besiegen, der, in Feindschaft mit Droṇa gequält, niedergeschlagen und um Zuflucht bittend, von einem Brahmanen nur dem Namen nach aufgehetzt wurde.
1.149.29
तस्माद्द्रोणभयार्तं मां भवांस्त्रातुमिहार्हति ।
येन मे कर्मणा ब्रह्मन्पुत्रः स्याद्द्रोणमृत्यवे ॥ १.१४९.२९ ॥
Darum bist du würdig, mich hier zu schützen, der ich von der Furcht vor Droṇa gequält werde. O Brahmane, vollziehe jene Handlung, durch die ich einen Sohn zum Tode Droṇas haben möge.
1.149.30
अर्जुनस्यापि वै भार्या भवेद्या वरवर्णिनी ।
स हि ब्रह्मविदां श्रेष्ठो ब्राह्मे क्षात्रेऽप्यनुत्तमः ॥ १.१४९.३० ॥
Auch Arjunas Gemahlin wird von schöner Hautfarbe sein; er ist der Beste unter den Brahmankennern und unübertroffen sowohl in der brahmanischen Gelehrsamkeit als auch in der kriegerischen Kunst.
1.149.31
ततो द्रोणस्तु माऽजैषीत्सखिविग्रहकारणात् ।
क्षत्रियो नास्ति तुल्योऽस्य पृथिव्यां कश्चिदग्रणीः ॥ १.१४९.३१ ॥
Da besiegte Droṇa ihn wegen des Streits mit seinem Freund. Auf der Erde gibt es keinen Krieger, der ihm gleichkommt; er ist der Erste.
1.149.32
भारताचार्यमुख्यस्य भारद्वाजस्य धीमतः ।
द्रोणस्य शरजालानि रिपुदेहहराणि च ॥ १.१४९.३२ ॥
Die Pfeilnetze Droṇas, des weisen Sohnes des Bhāradvāja, des vornehmsten Lehrers der Bhāratas, und die Waffen, die die Leiber der Feinde rauben.
1.149.33
षडरत्नि धनुश्चास्य खड्गमप्रतिम तथा ।
स हि ब्राह्मणवेषेण क्षात्रं वेगमसंशयम् ॥ १.१४९.३३ ॥
Sein Bogen war sechs Ellen lang, und sein Schwert war unvergleichlich. Obwohl er in der Gestalt eines Brahmanen war, trug er zweifellos die Kraft eines Kriegers.
1.149.34
प्रतिहन्ति महेष्वासो भारद्वाजो महामनाः ।
कार्तवीर्यसमो ह्येष खट्वाङ्गप्रतिमो रणे ॥ १.१४९.३४ ॥
Bhāradvāja (Droṇa), der große Bogenschütze von großem Geist, schlägt im Kampf zurück. Er ist Kārtavīrya gleich und im Krieg dem Khaṭvāṅga ähnlich.
1.149.35
क्षत्रोच्छेदाय विहितो जामदग्न्य इवास्थितः ॥ १.१४९.३५ ॥
Er steht da wie der Sohn des Jamadagni (Paraśurāma), bestimmt zur Ausrottung der Kriegerkaste.
1.149.36
सहितं क्षत्रवेगेन ब्रह्मवेगेन सांप्रतम् ।
उपपन्नं हि मन्येऽहं भारद्वाजं यशस्विनम् ॥ १.१४९.३६ ॥
Ich halte Bhāradvāja, den Ruhmreichen, der mit der Kraft des Kriegers und der des Brahmanen verbunden ist, nun für angemessen.
1.149.37
नेषवस्तमपाकुर्युर्न च प्रासा न चासयः ।
ब्राह्मं तस्य महातेजो मन्त्राहुतिहुतं यथा ॥ १.१४९.३७ ॥
Pfeile konnten ihn nicht zurückdrängen, weder Speere noch Schwerter; sein großer brahmanischer Glanz war wie das Feuer, das mit der Opfergabe der Mantras genährt wird.
1.149.38
तस्य ह्यस्त्रबलं घोरमप्रसह्यं परैर्भुवि ।
शत्रून्समेत्य जयति क्षत्रं ब्रह्मपुरस्कृतम् ॥ १.१४९.३८ ॥
Seine Waffenstärke war schrecklich, für Feinde auf Erden unerträglich; das kṣatra, das die Brahmanen voranstellt, trifft auf die Feinde und besiegt sie.
1.149.39
ब्रह्मक्षत्रे च सहिते ब्रह्मतेजो विशिष्यते ।
सोऽहं क्षत्रबलाद्दीनो ब्रह्मतेजः प्रपेदिवान् ॥ १.१४९.३९ ॥
Wenn Brahman und Kṣatra vereint sind, überragt der brahmanische Glanz; ich, durch die Kraft des Kṣatra geschwächt, habe mich dem brahmanischen Glanz zugewandt.
1.149.40
द्रोणाद्विशिष्टमासाद्य भवन्तं ब्रह्मवित्तमम् ।
द्रोणान्तकमहं पुत्रं लभेयं युधि दुर्जयम् ॥ १.१४९.४० ॥
Nachdem ich mich dir genähert habe, dem höher als Droṇa stehenden und klügsten der Brahman-Kenner, möge ich einen im Kampf unbesiegbaren Sohn erlangen, den Vernichter Droṇas.
1.149.41
द्रोणमृत्युर्यथा मेऽद्य पुत्रो जायेत वीर्यवान् ।
तत्कर्म कुरु मे याज निर्वपाम्यर्बुद्धं गवाम् ॥ १.१४९.४१ ॥
Damit mir heute ein mächtiger Sohn geboren werde, der Droṇas Tod sei, vollziehe für mich jenes Opfer, o Yāja; ich werde hunderttausend mal tausend Kühe geben.
1.149.42
तथेत्युक्त्वा तुं तं याजो यज्ञार्थमुपकल्पयन् ।
गुर्वर्थ इति चाकाममुपयाजमचोदयत् ॥ १.१४९.४२ ॥
Mit den Worten „So sei es“ bereitete jener Opferpriester das Opfer vor, und mit „um des Lehrers willen“ trieb er den widerwilligen Upayāja an.
1.149.43
द्रुपदं च महाराजमिदं वचनमब्रवीत् ।
मा भैस्त्वं संप्रदास्यामि कर्मणा भवतः सुतम् ॥ १.१४९.४३ ॥
Und zum großen König Drupada sprach er diese Worte: »Fürchte dich nicht; durch dieses Opfer werde ich dir deinen Sohn verschaffen.«
1.149.44
क्षिप्रमुत्तिष्ठ चाव्यग्रः संभारानुपकल्पय ।
एवमुक्त्वा प्रतिज्ञाय कर्म चास्याददे मुनिः ॥ १.१४९.४४ ॥
»Erhebe dich rasch und bereite ruhig die Opfergaben vor.« Nachdem er so gesprochen und sein Versprechen gegeben hatte, übernahm der Weise das Opfer.
1.149.45
ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठो यथाविधि कथाक्रमम् ।
याजो द्रोणविनाशाय याजयामास तं नृपम् ॥ १.१४९.४५ ॥
Der Brahmane Yāja, der Beste unter den Zweimalgeborenen, ließ jenen König das Opfer nach Vorschrift und in richtiger Ordnung vollziehen, zur Vernichtung Droṇas.
1.149.46
गुर्वर्थेऽयोजयत्कर्म याजस्यापि समीपतः ।
ततस्तस्य नरेन्द्रस्य उपयाजो महातपाः ॥ १.१४९.४६ ॥
Um des Lehrers willen ließ er das Opfer ganz nahe bei Yāja beginnen; dann trat Upayāja, der große Asket, hervor.
1.149.47
आचव्यौ कर्म वैतानं तथा पुत्रफलाय वै ।
इह पुत्रो महावीर्यो महातेजा महाबलः।
इष्यते यद्विधो राजन्भविता स तथाविधः ॥ १.१४९.४७ ॥
Um die Frucht eines Sohnes zu erlangen, vollzog er das Vaitāna-Opfer. »Der Sohn, den man hier begehrt, von großer Tapferkeit, großem Glanz, großer Kraft, o König, der wird so sein.«
1.149.48
भारद्वाजस्य हन्तारं सोऽभिसन्धाय पार्थिवः ।
आजहेऽथ तदा राजन्द्रुपदः कर्म सिद्धये ॥ १.१४९.४८ ॥
Entschlossen, den Töter des Sohnes von Bhāradvāja zu erlangen, begann König Drupada damals, o König, das Opfer zu seiner Vollendung.
1.149.49
ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठो जुहाव च यथाविधि ।
कौसवी नाम तस्यासीद्या वै तां पुत्रगृद्धिनः ॥ १.१४९.४९ ॥
Jener Beste unter den Zweifüßigen, ein Brahmane, brachte den Opfern gemäß Spenden dar. Seine Gattin hieß Kauṣavī; sie verlangte nach einem Sohn.
1.149.50
सौत्रामणिं तथा पत्नीं ततः कालेऽभ्ययात्तदा ।
याजस्तु सवनस्यान्ते देवीमाह्वापयत्तदा ॥ १.१४९.५० ॥
Dann ging er zur rechten Zeit für das Sautrāmaṇī-Opfer zu seiner Gattin; und am Ende des Savana ließ der Priester Yāja damals die Königin rufen.
1.149.51
प्रेहि मां राज्ञि पृषति मिथुनं त्वामुपस्थितम् ।
कुमारश्च कुमारी च पितृवंशविवृद्धये ॥ १.१४९.५१ ॥
Komm zu mir, o Königin Pṛṣatī; hier vor dir ist ein Paar — ein Sohn und eine Tochter, zur Mehrung der väterlichen Linie.
1.149.52
नालिप्तं वै मम मुखं पुण्यान्गन्धान्बिभर्मि च ।
न पत्नी तेऽस्मि सूत्यर्थे तिष्ठ याज मम प्रिये ॥ १.१४९.५२ ॥
Mein Mund ist noch nicht gesalbt, und ich trage reine Düfte; ich bin nicht deine Gattin für das Auspressen — warte, o Yāja, mein Liebster.
1.149.53
याजेन श्रपितं हव्यमुपयाजेन मन्त्रितम् ।
कथं कामं न संदध्यात्पृषति प्रेहि तिष्ठ वा ॥ १.१४९.५३ ॥
Die von Yāja gekochte und von Upayāja mit Mantras geweihte Opfergabe — wie sollte sie das Verlangen nicht erfüllen? O Pṛṣatī, komm oder bleib.
1.149.54
एवमुक्त्वा तु याजेन हुते हविषि संस्कृते ।
उत्तस्थौ पावकात्तस्मात्कुमारो देवसंनिभः ॥ १.१४९.५४ ॥
Als Yāja so gesprochen hatte und die Spende dargebracht und die Gabe geweiht war, erhob sich aus jenem Feuer ein jungmann, einem Gott gleich.
1.149.55
ज्वालावर्णो घोररूपः किरीटी वर्म धारयन् ।
वीरः सखङ्गः सशरो धनुष्मान्स नदन्मुहुः ॥ १.१४९.५५ ॥
Flammenfarbig und von schrecklicher Gestalt, mit Diadem und Rüstung, der Held, mit Schwert, Pfeilen und Bogen, brüllte immer wieder.
1.149.56
सोऽभ्यरोहद्रथवरं तेन च प्रययौ तदा ।
जातमात्रे कुमारे च वाक्किलान्तर्हिताब्रवीत् ॥ १.१४९.५६ ॥
Er bestieg den vortrefflichen Wagen und fuhr sogleich mit ihm los; und kaum war der Prinz geboren, sprach eine unsichtbare Stimme.
1.149.57
एष शिष्यश्च मृत्युश्च भारद्वाजस्य जायते ।
भयापहो राजपुत्रः पाञ्चालानां यशस्करः ॥ १.१४९.५७ ॥
Dieser wird als Schüler und Tod des Bhāradvāja (Droṇa) geboren; ein königlicher Prinz, der die Furcht vertreibt und den Pāñcālas Ruhm bringt.
1.149.58
राज्ञः शोकापहो जात एष द्रोणवधाय हि ।
इत्यवोचन्महद्भूतमदृश्यं खेचरं तदा ॥ १.१४९.५८ ॥
Dieser, der dem König den Kummer nimmt, ist zur Tötung Droṇas geboren — so sprach ein großes unsichtbares Wesen, das am Himmel umherzieht.
1.149.59
ततः प्रणेदुः पाञ्चालाः प्रहृष्टाः साधुसाध्विति ।
द्वितीयायां च होत्रायां हुते हविषि मन्त्रिते ॥ १.१४९.५९ ॥
Da brüllten die erfreuten Pāñcālas und riefen »Gut, gut!«, als bei der zweiten Opferspende die mit Mantras geweihte Opfergabe dargebracht wurde.
1.149.60
कुमारी चापि पाञ्चाली वेदिमध्यात्समुत्थिता ।
प्रत्याख्याते पृषत्या च याजके भरतर्षभ ॥ १.१४९.६० ॥
Und auch die Jungfrau Pāñcālī erhob sich aus der Mitte des Altars, o Stier der Bharatas, nachdem Pṛṣatī und der opfernde Priester sie zurückgewiesen hatten.
1.149.61
पुनः कुमारी पाञ्चाली सुभगा वेदिमध्यगा ।
अन्तर्वेद्यां समुद्भूता कन्या सा सुमनोहरा ॥ १.१४९.६१ ॥
Wieder die Jungfrau Pāñcālī, glückverheißend, mitten im Altar stehend, im Innern des Opferplatzes entstanden — jenes Mädchen war überaus lieblich.
1.149.62
श्यामा पद्मपलाशाक्षी नीलकुञ्चितमूर्धजा ।
मानुषं विग्रहं कृत्वा साक्षाच्छ्रीरिव वर्णिनी ॥ १.१४९.६२ ॥
Dunkelhäutig, lotusblattäugig, mit dunklen gelockten Haaren, einen menschlichen Leib angenommen, strahlte sie wie Śrī selbst in Person.
1.149.63
ताम्रतुङ्गनखी सुभ्रूश्चारुपीनपयोधरा ।
नीलोत्पलसमो गन्धो यस्याः क्रोशात्प्रधावति ॥ १.१४९.६३ ॥
Mit kupferroten, erhabenen Nägeln, schönen Brauen und schönen vollen Brüsten — deren Duft, dem blauen Lotos gleich, sich eine Krośa weit verbreitet.
1.149.64
या बिभर्ति परं रूपं यस्या नास्त्युपमा भुवि ।
देवदानवयक्षाणामीप्सिता वरवर्णिनी ॥ १.१४९.६४ ॥
Sie, die höchste Schönheit trägt, der auf Erden kein Vergleich gleicht — von Göttern, Dämonen und Yakṣas ersehnt, von vortrefflicher Gestalt.
1.149.65
तां चापि जातां सुश्रोणीं वागुवाचाशरीरिणी ।
सर्वयोषिद्वरा कृष्णा क्षयं क्षत्रस्य नेष्यति ॥ १.१४९.६५ ॥
Über jenes geborene Mädchen mit den schönen Hüften sprach eine körperlose Stimme: 'Diese Kṛṣṇā, die beste aller Frauen, wird den Untergang der Kṣatriyas herbeiführen.'
1.149.66
सुरकार्यमियं काले करिष्यति सुमध्यमा ।
अस्या हेतोः क्षत्रियाणां महदुत्पत्स्यते भयम् ॥ १.१४९.६६ ॥
Diese Schlankhüftige wird zur rechten Zeit das Werk der Götter vollbringen; um ihretwillen wird unter den Kṣatriyas große Furcht entstehen.
1.149.67
तच्छ्रुत्वा सर्वपाञ्चालाः प्रणेदुः सिंहसङ्घवत् ।
न चैनान्हर्षसंपन्नानियं सेहे वसुन्धरा ॥ १.१४९.६७ ॥
Als alle Pāñcāla dies hörten, brüllten sie wie Löwenrudel, und die Erde konnte sie in ihrer Freude nicht ertragen.
1.149.68
तथा तु मिथुनं जज्ञे द्रुपदस्य महात्मनः ।
कुमारश्च कुमारी च मनोज्ञौ तौ नरर्षभौ ॥ १.१४९.६८ ॥
So wurde dem großherzigen Drupada ein Zwillingspaar geboren: ein Sohn und eine Tochter, beide liebreizend, Stiere unter den Menschen.
1.149.69
श्रिया परमया युक्तौ क्षात्रेण वपुषा तथा ।
तौ दृष्ट्वा पृषती याजं प्रपेदे सा सुतार्थिनी ॥ १.१४९.६९ ॥
Als sie die beiden sah, mit höchster Schönheit und kriegerischer Gestalt begabt, ging Pṛṣatī, die sich einen Sohn wünschte, zu Yāja.
1.149.70
न वै मदन्यां जननीं जानीयातामिमाविति ।
तथेत्युवाच तां याजो राज्ञः प्रियचिकीर्षया ॥ १.१४९.७० ॥
»Diese beiden sollen keine andere Mutter kennen als mich« — und mit den Worten »So sei es« sprach Yāja, dem König gefallen wollend, zu ihr.
1.149.71
तयोस्तु नामनी चक्रुर्द्विजाः संपूर्णमानसाः ।
धृष्टत्वादप्रधृष्यत्वात् द्युम्नाद्युत्संभवादपि ॥ १.१४९.७१ ॥
Die Zweimalgeborenen, mit vollkommen zufriedenem Sinn, gaben ihnen Namen: wegen seiner Kühnheit, wegen seiner Unbesiegbarkeit und weil er aus dem Glanz des Feuers entstanden war.
1.149.72
धृष्टद्युम्नः कुमारोऽयं द्रुपद्सय भवत्विति ।
कृष्णेत्येवाभवत्कन्या कृष्णा भूत्सा हि वर्णतः ॥ १.१४९.७२ ॥
»Dieser Sohn soll Dhṛṣṭadyumna sein, der des Drupada«, und das Mädchen erhielt den Namen Kṛṣṇā, denn sie war dunkel von Hautfarbe.
1.149.73
तथा तन्मिथुनं जज्ञे द्रुपदस्य महामखे ।
वैदिकाध्ययने पारं धृष्टद्युम्नो गतस्तदा ॥ १.१४९.७३ ॥
So wurde jenes Zwillingspaar beim großen Opfer Drupadas geboren. Dhṛṣṭadyumna hatte damals das Studium der Veden vollendet.
1.149.74
धृष्टद्युम्नं तु पाञ्चाल्यमानीय स्वं निवेशनम् ।
उपाकरोदस्त्रहेतोर्भारद्वाजः प्रतापवान् ॥ १.१४९.७४ ॥
Droṇa, der mächtige Sohn Bharadvājas, nahm den Pāñcāla-Prinzen Dhṛṣṭadyumna in sein Haus auf und begann, ihn in der Waffenkunde zu unterweisen.
1.149.75
अमोक्षणीयं दैवं हि भावि मत्वा महामतिः ।
तथा तत्कृतवान्द्रोण आत्मकीर्त्यनुरक्षणात् ॥ १.१४९.७५ ॥
Da er erkannte, dass das Schicksal nicht abzuwenden ist und das Kommende kommen wird, handelte der weise Droṇa so, um seinen eigenen Ruhm zu bewahren.
1.149.76
सर्वास्त्राणि स तु क्षिप्रमाप्तवान्परया धिया ॥ १.१४९.७६ ॥
Und mit höchster Einsicht erlangte er rasch alle Waffen.