Mahābhārata · Adhyāya 1.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.149.1
द्रोणेन वैरं द्रुपदो न सुष्वाप स्मरंस्तदा ।
क्षात्रेण वै बलेनास्य नाऽशशंसे पराजयम् ॥ १.१४९.१ ॥
Lembrando-se da inimizade contra Droṇa, Drupada não conseguiu dormir naquele tempo; pela força guerreira não admitia a derrota.
1.149.2
हीनं विदित्वा चात्मानं ब्राह्मेणापि बलेन च ।
द्रुपदोऽमर्षणाद्राजा कर्मसिद्धान्द्विजोत्तमान् ॥ १.१४९.२ ॥
Sabendo-se inferior mesmo em poder brâmane, o rei Drupada, por indignação, buscou os melhores dos duas vezes nascidos, perfeitos nos ritos.
1.149.3
अन्विच्छन्परिचक्राम ब्राह्मणावसथान्बहून् ।
नास्ति श्रेष्ठं ममापत्यं धिग्बन्धूनिति च ब्रुवन् ॥ १.१४९.३ ॥
Ele andou procurando as moradas de muitos brâmanes, dizendo: "Entre meus descendentes não há nenhum digno; vergonha sobre meus parentes!"
1.149.4
निश्वासपरमो ह्यासीद्द्रोणं प्रतिचिकीर्षया ।
न सन्ति मम मित्राणि लोकेऽस्मिन्नास्ति वीर्यवान् ॥ १.१४९.४ ॥
Entregue a suspiros, desejando retribuir a Droṇa, dizia: "Neste mundo não tenho amigos, e não há nenhum valente."
1.149.5
पुत्रजन्म परीप्सन्वै पृथिवीमन्वयादिमाम् ।
प्रभावशिक्षाविनयाद्द्रोणस्यास्त्रबलेन च ॥ १.१४९.५ ॥
Desejando o nascimento de um filho, percorreu esta terra, por causa do poder, da instrução, da humildade e da força das armas de Droṇa.
1.149.6
कर्तुं प्रयतमानो वै न शशाक पराजयम् ।
अभितः सोऽथ कल्माषीं गङ्गातीरे परिभ्रमन् ॥ १.१४९.६ ॥
Embora se esforçasse para realizá-lo, não conseguiu alcançar a vitória; então vagou por todos os lados na margem do Gaṅgā, em torno da malhada.
1.149.7
ब्राह्मणावसथं पुण्यमाससाद महीपतिः ।
तत्र नास्नातकः कश्चिन्न चासीदव्रतो द्विजः ॥ १.१४९.७ ॥
O rei chegou àquela morada sagrada dos brâmanes. Ali não havia ninguém que não tivesse concluído o noviciado, nem nenhum dvija sem votos.
1.149.8
तथैव तौ महाभागौ सोऽपश्यच्छंसितव्रतौ ।
याजोपयाजौ ब्रह्मर्षी भ्रातरौ पृषतात्मजः ॥ १.१४९.८ ॥
Da mesma forma, viu aqueles dois bem-aventurados, brahmarṣis irmãos, Yāja e Upayāja, louvados por seus votos — o filho de Pṛṣata.
1.149.9
संहिताध्ययने युक्तौ गोत्रतश्चापि काश्यपौ ।
अरण्ये युक्तरूपौ तौ ब्राह्मणावृषिसत्तमौ ॥ १.१४९.९ ॥
Dedicados ao estudo da Saṃhitā, da linhagem de Kaśyapa, morando na floresta e de porte apropriado, aqueles dois brâmanes eram os melhores dos sábios.
1.149.10
स उपामन्त्रयामास सर्वकामैरतन्द्रितः ।
बुद्ध्वा तयोर्बलं बुद्धिं कनीयांसमुपह्वरे ॥ १.१४९.१० ॥
Com todos os dons desejáveis, incansável, dirigiu-se a eles com respeito. Tendo compreendido a força e a disposição dos dois, abordou o mais jovem em particular.
1.149.11
प्रपेदे छन्दयन्कामैरुपयाजं धृतव्रतम् ।
गुरुशुश्रूषणे युक्तः प्रियकृत्सर्वकामदम् ॥ १.१४९.११ ॥
Desejando agradá-lo com presentes, buscou refúgio em Upayāja, firme nos votos. Dedicado ao serviço do mestre, fazendo o que agrada e concedendo todos os desejos, tornou-se aquele que cumpre cada anseio.
1.149.12
पाद्येनासनदानेन तथाऽर्घ्येण फलैश्च तम् ।
अर्हयित्वा यथान्यायमुपयाजोऽब्रवीत्ततः ॥ १.१४९.१२ ॥
Tendo-o honrado segundo a regra com água para os pés, a oferta de um assento, a água de honra e frutos, Upayāja então falou.
1.149.13
येन कार्यविशेषेण त्वमस्मानभिकाङ्क्षसे ।
कृतश्चायं समुद्योगस्तद्ब्रवीतु भवानिति ॥ १.१४९.१३ ॥
Diga para qual tarefa particular você nos deseja, e para a qual este esforço foi feito.
1.149.14
स बुद्ध्वा प्रीतिसंयुक्तमृषीणामुत्तमं तदा ।
उवाच छन्दयन्कामैर्द्रुपदः स तपस्विनम् ॥ १.१४९.१४ ॥
Compreendendo que aquele era o melhor dos sábios, cheio de afeição, Drupada, agradando-o com dádivas desejadas, falou então àquele asceta.
1.149.15
येन मे कर्मणा ब्रह्मन्पुत्रः स्याद्द्रोणमृत्येव ।
उपयाज चरस्वैतत्प्रदास्यामि धनं तव ॥ १.१४९.१५ ॥
Ó brâmane, pelo rito pelo qual me nasça um filho para a morte de Droṇa, ó Upayāja, realize-o; dar-te-ei riquezas.
1.149.16
नाहं फलार्थी द्रुपद योऽर्थी स्यात्तत्र गम्यताम् ।
प्रत्याख्यातस्तु तेनैवं स वै सज्जनसंनिधौ ॥ १.१४९.१६ ॥
Drupada, não busco recompensa; quem a busca que vá até lá. Assim foi ele rejeitado por ele, na presença de homens de bem.
1.149.17
आराधयिष्यन्द्रुपदः स तं पर्यचरत्तदा ।
ततः संवत्सरस्यान्ते द्रुपदं द्विजसत्तमः ॥ १.१४९.१७ ॥
Desejando agradá-lo, Drupada então passou a servi-lo. Depois, ao fim do ano, o melhor dos duas vezes nascidos foi até Drupada.
1.149.18
उपयाजोऽब्रवीद्वाक्यं काले मधुरया गिरा ।
ज्येष्ठो भ्राता न मेऽत्याक्षीद्विचरन्विजने वने ॥ १.१४९.१८ ॥
No momento certo, Upayāja disse estas palavras com voz doce: "Meu irmão mais velho não me abandonou quando vagueava pela floresta solitária."
1.149.19
अपरिज्ञातशौचायां भूमौ निपतितं फलम् ।
तदपश्यमहं भ्रातुरसांप्रतमनुव्रजन् ॥ १.१४९.१९ ॥
Sobre um chão cuja pureza era desconhecida, vi meu irmão apanhar um fruto caído, o que não era apropriado.
1.149.20
विमर्शं हि फलादाने नायं कुर्यात्कथंचन ।
नापश्यत्फलं दृष्ट्वा दोषांस्तस्याऽऽनुबन्धिकान् ॥ १.१४९.२० ॥
Ao tomar um fruto, ninguém deve agir sem reflexão; tendo visto o fruto, não percebeu as faltas que dele decorrem.
1.149.21
विविनक्ति न शौचार्थी सोऽन्यत्रापि कथं भवेत् ।
संहिताध्ययनस्यान्ते पञ्चयज्ञान्निरूप्य च ॥ १.१४९.२१ ॥
Quem busca a pureza não discrimina; como poderia ele ser diferente em outro lugar, mesmo depois de expor os cinco sacrifícios ao final do estudo da Saṃhitā?
1.149.22
भैक्षमुञ्छेन सहितं भुञ्जानस्तु तदा तदा ।
कीर्तयत्येव राजर्षे भोजनस्य रसं पुनः ॥ १.१४९.२२ ॥
Comendo a comida de esmola junto com o grão colhido, ó sábio real, ele louvava repetidamente o sabor da comida.
1.149.23
संहिताध्ययनं कुर्वन्वने गुरुकुले वसन् ।
भैक्षमुच्छिष्टमन्येषां भुङ्क्ते स्म सततं तथा ॥ १.१४९.२३ ॥
Vivendo na floresta, na casa do mestre, estudando a Saṃhitā, comia constantemente assim as sobras da esmola de outros.
1.149.24
कीर्तयन्गुणमन्नानामथ प्रीतो मुहुर्मुहुः ।
एवं फलार्थिनस्त्समान्मन्येऽहं तर्कचक्षुषा ॥ १.१४९.२४ ॥
Louvando a excelência dos alimentos, encantado vez após vez; assim, penso eu, com o olhar da razão, vejo-vos como os que buscam o fruto.
1.149.25
तं वै गच्छेह नृपते त्वां स संयाजयिष्यति ॥ १.१४९.२५ ॥
Vai até ele, ó rei; ele realizará o sacrifício por ti.
1.149.26
उपयाजवचः श्रुत्वा याजस्याश्रममभ्यगात् ।
जुगुप्समानो नृपतिर्मनसेदं विचिन्तयन् ॥ १.१४९.२६ ॥
Ao ouvir as palavras de Upayāja, o rei foi ao eremitério de Yāja, refletindo nisto em sua mente e censurando-se.
1.149.27
भृशं संपूज्य पूजार्हमृषिं याजमुवाच ह ।
गोशतानि ददान्यष्टौ याज याजय मां विभो ॥ १.१४९.२७ ॥
Honrando grandemente o sábio Yāja, digno de veneração, disse: "Ó Yāja, eu darei oitocentas vacas; ó poderoso, realiza o sacrifício por mim."
1.149.28
द्रोणवैरान्तरे तप्तं विषण्णं शरणागतम् ।
ब्रह्मबन्धुप्रणिहितं न क्षत्रं क्षत्रियो जयेत् ॥ १.१४९.२८ ॥
Um kṣatriya não deve vencer um kṣatriya que, atormentado na inimizade com Droṇa, abatido e buscando refúgio, foi incitado por um brâmane apenas de nome.
1.149.29
तस्माद्द्रोणभयार्तं मां भवांस्त्रातुमिहार्हति ।
येन मे कर्मणा ब्रह्मन्पुत्रः स्याद्द्रोणमृत्यवे ॥ १.१४९.२९ ॥
Portanto, és digno de me proteger aqui, eu que estou aflito pelo medo de Droṇa. Ó brâmane, realiza aquele rito pelo qual eu possa ter um filho para a morte de Droṇa.
1.149.30
अर्जुनस्यापि वै भार्या भवेद्या वरवर्णिनी ।
स हि ब्रह्मविदां श्रेष्ठो ब्राह्मे क्षात्रेऽप्यनुत्तमः ॥ १.१४९.३० ॥
Também a esposa de Arjuna será de bela tez; ele é o melhor dos conhecedores do brahman, e insuperável tanto no saber brâmane quanto na arte marcial.
1.149.31
ततो द्रोणस्तु माऽजैषीत्सखिविग्रहकारणात् ।
क्षत्रियो नास्ति तुल्योऽस्य पृथिव्यां कश्चिदग्रणीः ॥ १.१४९.३१ ॥
Então Droṇa o derrotou por causa da disputa com seu amigo. Na terra não há guerreiro igual a ele; ele é o primeiro.
1.149.32
भारताचार्यमुख्यस्य भारद्वाजस्य धीमतः ।
द्रोणस्य शरजालानि रिपुदेहहराणि च ॥ १.१४९.३२ ॥
As redes de flechas de Droṇa, o sábio filho de Bhāradvāja, mestre principal dos Bhāratas, e as armas que arrebatam os corpos dos inimigos.
1.149.33
षडरत्नि धनुश्चास्य खड्गमप्रतिम तथा ।
स हि ब्राह्मणवेषेण क्षात्रं वेगमसंशयम् ॥ १.१४९.३३ ॥
Seu arco tinha seis côvados e sua espada era incomparável. Embora em aparência de brâmane, ele certamente tinha o vigor de um guerreiro.
1.149.34
प्रतिहन्ति महेष्वासो भारद्वाजो महामनाः ।
कार्तवीर्यसमो ह्येष खट्वाङ्गप्रतिमो रणे ॥ १.१४९.३४ ॥
Bhāradvāja (Droṇa), grande arqueiro de grande ânimo, revida na batalha. É igual a Kārtavīrya e, na guerra, semelhante a Khaṭvāṅga.
1.149.35
क्षत्रोच्छेदाय विहितो जामदग्न्य इवास्थितः ॥ १.१४९.३५ ॥
Ele se mantém como o filho de Jamadagni (Paraśurāma), designado para a erradicação da casta guerreira.
1.149.36
सहितं क्षत्रवेगेन ब्रह्मवेगेन सांप्रतम् ।
उपपन्नं हि मन्येऽहं भारद्वाजं यशस्विनम् ॥ १.१४९.३६ ॥
Penso que Bhāradvāja, o glorioso, unido à força do guerreiro e à do brâmane, agora é adequado.
1.149.37
नेषवस्तमपाकुर्युर्न च प्रासा न चासयः ।
ब्राह्मं तस्य महातेजो मन्त्राहुतिहुतं यथा ॥ १.१४९.३७ ॥
As flechas não podiam afastá-lo, nem as lanças nem as espadas; seu grande esplendor brâmane era como o fogo oferecido com a oblação dos mantras.
1.149.38
तस्य ह्यस्त्रबलं घोरमप्रसह्यं परैर्भुवि ।
शत्रून्समेत्य जयति क्षत्रं ब्रह्मपुरस्कृतम् ॥ १.१४९.३८ ॥
Seu poder com as armas era terrível, insuportável aos inimigos na terra; o kṣatra que põe os brâmanes à frente encontra os inimigos e os vence.
1.149.39
ब्रह्मक्षत्रे च सहिते ब्रह्मतेजो विशिष्यते ।
सोऽहं क्षत्रबलाद्दीनो ब्रह्मतेजः प्रपेदिवान् ॥ १.१४९.३९ ॥
Quando brahman e kṣatra estão unidos, o esplendor brâmane sobressai; eu, enfraquecido pela força do kṣatra, recorri ao esplendor brâmane.
1.149.40
द्रोणाद्विशिष्टमासाद्य भवन्तं ब्रह्मवित्तमम् ।
द्रोणान्तकमहं पुत्रं लभेयं युधि दुर्जयम् ॥ १.१४९.४० ॥
Tendo-me aproximado de vós, superior a Droṇa e o mais sábio dos conhecedores do brahman, que eu obtenha um filho invencível na batalha, destruidor de Droṇa.
1.149.41
द्रोणमृत्युर्यथा मेऽद्य पुत्रो जायेत वीर्यवान् ।
तत्कर्म कुरु मे याज निर्वपाम्यर्बुद्धं गवाम् ॥ १.१४९.४१ ॥
Para que hoje me nasça um filho poderoso, causa da morte de Droṇa, realiza para mim esse rito, ó Yāja; oferecerei cem milhões de vacas.
1.149.42
तथेत्युक्त्वा तुं तं याजो यज्ञार्थमुपकल्पयन् ।
गुर्वर्थ इति चाकाममुपयाजमचोदयत् ॥ १.१४९.४२ ॥
Dizendo «Assim seja», aquele sacerdote preparou o sacrifício, e dizendo «pelo bem do mestre» impulsionou o relutante Upayāja.
1.149.43
द्रुपदं च महाराजमिदं वचनमब्रवीत् ।
मा भैस्त्वं संप्रदास्यामि कर्मणा भवतः सुतम् ॥ १.१४९.४३ ॥
E ao grande rei Drupada disse estas palavras: 'Não temas; por este rito te darei o teu filho.'
1.149.44
क्षिप्रमुत्तिष्ठ चाव्यग्रः संभारानुपकल्पय ।
एवमुक्त्वा प्रतिज्ञाय कर्म चास्याददे मुनिः ॥ १.१४९.४४ ॥
'Levanta-te depressa e, com calma, prepara os materiais.' Tendo dito isto e feito a promessa, o sábio tomou para si o rito.
1.149.45
ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठो यथाविधि कथाक्रमम् ।
याजो द्रोणविनाशाय याजयामास तं नृपम् ॥ १.१४९.४५ ॥
O brâmane Yāja, o melhor dos duas-vezes-nascidos, fez aquele rei realizar o sacrifício segundo a regra e na ordem devida, para a destruição de Droṇa.
1.149.46
गुर्वर्थेऽयोजयत्कर्म याजस्यापि समीपतः ।
ततस्तस्य नरेन्द्रस्य उपयाजो महातपाः ॥ १.१४९.४६ ॥
Pelo mestre, fez começar o rito junto de Yāja; então Upayāja, de grande austeridade, adiantou-se.
1.149.47
आचव्यौ कर्म वैतानं तथा पुत्रफलाय वै ।
इह पुत्रो महावीर्यो महातेजा महाबलः।
इष्यते यद्विधो राजन्भविता स तथाविधः ॥ १.१४९.४७ ॥
Para o fruto de um filho, realizou o rito Vaitāna. 'O filho que aqui se deseja, de grande valor, grande esplendor, grande força, ó rei, esse será tal.'
1.149.48
भारद्वाजस्य हन्तारं सोऽभिसन्धाय पार्थिवः ।
आजहेऽथ तदा राजन्द्रुपदः कर्म सिद्धये ॥ १.१४९.४८ ॥
Tendo resolvido obter o matador do filho de Bhāradvāja, o rei Drupada então, ó rei, empreendeu o rito para o seu cumprimento.
1.149.49
ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठो जुहाव च यथाविधि ।
कौसवी नाम तस्यासीद्या वै तां पुत्रगृद्धिनः ॥ १.१४९.४९ ॥
Aquele melhor dos bípedes, um brâmane, ofereceu libações segundo o rito. Sua esposa chamava-se Kauṣavī, e ela desejava um filho.
1.149.50
सौत्रामणिं तथा पत्नीं ततः कालेऽभ्ययात्तदा ।
याजस्तु सवनस्यान्ते देवीमाह्वापयत्तदा ॥ १.१४९.५० ॥
Então, no tempo oportuno, para o rito Sautrāmaṇī, aproximou-se de sua esposa; e ao final do savana, o sacerdote Yāja mandou então chamar a rainha.
1.149.51
प्रेहि मां राज्ञि पृषति मिथुनं त्वामुपस्थितम् ।
कुमारश्च कुमारी च पितृवंशविवृद्धये ॥ १.१४९.५१ ॥
Vem a mim, ó rainha Pṛṣatī; diante de ti está um par — um filho e uma filha, para o crescimento da linhagem paterna.
1.149.52
नालिप्तं वै मम मुखं पुण्यान्गन्धान्बिभर्मि च ।
न पत्नी तेऽस्मि सूत्यर्थे तिष्ठ याज मम प्रिये ॥ १.१४९.५२ ॥
Minha boca ainda não está ungida, e eu uso perfumes puros; não sou tua esposa para a prensagem — espera, ó Yāja, meu amado.
1.149.53
याजेन श्रपितं हव्यमुपयाजेन मन्त्रितम् ।
कथं कामं न संदध्यात्पृषति प्रेहि तिष्ठ वा ॥ १.१४९.५३ ॥
A oferenda cozida por Yāja e consagrada com mantras por Upayāja — como não cumpriria o desejo? Ó Pṛṣatī, vem ou fica.
1.149.54
एवमुक्त्वा तु याजेन हुते हविषि संस्कृते ।
उत्तस्थौ पावकात्तस्मात्कुमारो देवसंनिभः ॥ १.१४९.५४ ॥
Tendo Yāja falado assim, e sendo a oblação oferecida e a oferenda consagrada, ergueu-se daquele fogo um jovem semelhante a um deus.
1.149.55
ज्वालावर्णो घोररूपः किरीटी वर्म धारयन् ।
वीरः सखङ्गः सशरो धनुष्मान्स नदन्मुहुः ॥ १.१४९.५५ ॥
De cor de chama e forma terrível, coroado e vestindo armadura, o herói, armado de espada, flechas e arco, rugiu repetidamente.
1.149.56
सोऽभ्यरोहद्रथवरं तेन च प्रययौ तदा ।
जातमात्रे कुमारे च वाक्किलान्तर्हिताब्रवीत् ॥ १.१४९.५६ ॥
Subiu no excelente carro e logo partiu com ele; e assim que o príncipe nasceu, uma voz invisível falou.
1.149.57
एष शिष्यश्च मृत्युश्च भारद्वाजस्य जायते ।
भयापहो राजपुत्रः पाञ्चालानां यशस्करः ॥ १.१४९.५७ ॥
Este nasce como discípulo e morte de Bhāradvāja (Droṇa); é um príncipe real que afasta o medo e traz glória aos Pāñcālas.
1.149.58
राज्ञः शोकापहो जात एष द्रोणवधाय हि ।
इत्यवोचन्महद्भूतमदृश्यं खेचरं तदा ॥ १.१४९.५८ ॥
Este, que afasta a dor do rei, nasceu para a morte de Droṇa — assim falou um grande ser invisível que se move no céu.
1.149.59
ततः प्रणेदुः पाञ्चालाः प्रहृष्टाः साधुसाध्विति ।
द्वितीयायां च होत्रायां हुते हविषि मन्त्रिते ॥ १.१४९.५९ ॥
Então os Pāñcālas, alegres, rugiram gritando « Bem, bem! » quando, na segunda oferenda, a oblação consagrada por mantras foi derramada.
1.149.60
कुमारी चापि पाञ्चाली वेदिमध्यात्समुत्थिता ।
प्रत्याख्याते पृषत्या च याजके भरतर्षभ ॥ १.१४९.६० ॥
E a donzela Pāñcālī também se ergueu do centro do altar, ó touro dos Bharatas, depois que Pṛṣatī e o sacerdote oficiante a rejeitaram.
1.149.61
पुनः कुमारी पाञ्चाली सुभगा वेदिमध्यगा ।
अन्तर्वेद्यां समुद्भूता कन्या सा सुमनोहरा ॥ १.१४९.६१ ॥
Novamente a donzela Pāñcālī, afortunada, de pé no centro do altar, surgida dentro do recinto do sacrifício; aquela donzela era encantadora.
1.149.62
श्यामा पद्मपलाशाक्षी नीलकुञ्चितमूर्धजा ।
मानुषं विग्रहं कृत्वा साक्षाच्छ्रीरिव वर्णिनी ॥ १.१४९.६२ ॥
De pele escura, olhos como pétalas de lótus, cabelos negros e encaracolados; tendo assumido um corpo humano, brilhava radiante como a própria Śrī.
1.149.63
ताम्रतुङ्गनखी सुभ्रूश्चारुपीनपयोधरा ।
नीलोत्पलसमो गन्धो यस्याः क्रोशात्प्रधावति ॥ १.१४९.६३ ॥
De unhas altas cor de cobre, sobrancelhas belas, seios belos e cheios; cujo perfume, como o lótus azul, se espalha a um kroṣa de distância.
1.149.64
या बिभर्ति परं रूपं यस्या नास्त्युपमा भुवि ।
देवदानवयक्षाणामीप्सिता वरवर्णिनी ॥ १.१४९.६४ ॥
Ela que traz a beleza suprema, para quem não há comparação na terra — desejada por deuses, demônios e yakṣas, de excelente tez.
1.149.65
तां चापि जातां सुश्रोणीं वागुवाचाशरीरिणी ।
सर्वयोषिद्वरा कृष्णा क्षयं क्षत्रस्य नेष्यति ॥ १.१४९.६५ ॥
Acerca daquela donzela de belos quadris que nascera, uma voz incorpórea disse: 'Esta Kṛṣṇā, a melhor de todas as mulheres, trará a ruína da casta guerreira.'
1.149.66
सुरकार्यमियं काले करिष्यति सुमध्यमा ।
अस्या हेतोः क्षत्रियाणां महदुत्पत्स्यते भयम् ॥ १.१४९.६६ ॥
Esta de cintura esbelta, a seu tempo, realizará a obra dos deuses; por causa dela surgirá um grande temor entre os kṣatriyas.
1.149.67
तच्छ्रुत्वा सर्वपाञ्चालाः प्रणेदुः सिंहसङ्घवत् ।
न चैनान्हर्षसंपन्नानियं सेहे वसुन्धरा ॥ १.१४९.६७ ॥
Ao ouvir isso, todos os Pāñcāla rugiram como manadas de leões, e esta terra não pôde suportá-los, cheios de alegria.
1.149.68
तथा तु मिथुनं जज्ञे द्रुपदस्य महात्मनः ।
कुमारश्च कुमारी च मनोज्ञौ तौ नरर्षभौ ॥ १.१४९.६८ ॥
Assim nasceu um par para o magnânimo Drupada: um filho e uma filha, ambos encantadores, touros entre os homens.
1.149.69
श्रिया परमया युक्तौ क्षात्रेण वपुषा तथा ।
तौ दृष्ट्वा पृषती याजं प्रपेदे सा सुतार्थिनी ॥ १.१४९.६९ ॥
Ao ver aqueles dois, dotados de suprema beleza e de porte guerreiro, Pṛṣatī, desejando um filho, dirigiu-se a Yāja.
1.149.70
न वै मदन्यां जननीं जानीयातामिमाविति ।
तथेत्युवाच तां याजो राज्ञः प्रियचिकीर्षया ॥ १.१४९.७० ॥
"Que estes dois não conheçam outra mãe senão eu" — e dizendo "Assim seja", Yāja, desejoso de agradar ao rei, falou-lhe.
1.149.71
तयोस्तु नामनी चक्रुर्द्विजाः संपूर्णमानसाः ।
धृष्टत्वादप्रधृष्यत्वात् द्युम्नाद्युत्संभवादपि ॥ १.१४९.७१ ॥
Os duas vezes nascidos, com a mente plenamente satisfeita, deram-lhes nomes: pela sua audácia, pela sua invencibilidade e também por terem nascido do brilho do fogo.
1.149.72
धृष्टद्युम्नः कुमारोऽयं द्रुपद्सय भवत्विति ।
कृष्णेत्येवाभवत्कन्या कृष्णा भूत्सा हि वर्णतः ॥ १.१४९.७२ ॥
"Que este filho seja Dhṛṣṭadyumna de Drupada" — e a menina passou a chamar-se Kṛṣṇā, pois era de tez escura.
1.149.73
तथा तन्मिथुनं जज्ञे द्रुपदस्य महामखे ।
वैदिकाध्ययने पारं धृष्टद्युम्नो गतस्तदा ॥ १.१४९.७३ ॥
Assim nasceu aquele par no grande sacrifício de Drupada. Àquela altura, Dhṛṣṭadyumna já havia dominado o estudo dos Vedas.
1.149.74
धृष्टद्युम्नं तु पाञ्चाल्यमानीय स्वं निवेशनम् ।
उपाकरोदस्त्रहेतोर्भारद्वाजः प्रतापवान् ॥ १.१४९.७४ ॥
Droṇa, o poderoso filho de Bharadvāja, levou o príncipe pāñcāla Dhṛṣṭadyumna para a sua casa e começou a instruí-lo na arte das armas.
1.149.75
अमोक्षणीयं दैवं हि भावि मत्वा महामतिः ।
तथा तत्कृतवान्द्रोण आत्मकीर्त्यनुरक्षणात् ॥ १.१४९.७५ ॥
Julgando que o destino não pode ser evitado e que o que há de vir virá, o sábio Droṇa assim o fez para proteger a sua própria fama.
1.149.76
सर्वास्त्राणि स तु क्षिप्रमाप्तवान्परया धिया ॥ १.१४९.७६ ॥
E, com suprema inteligência, adquiriu rapidamente todas as armas.