மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.151
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.151.1
धृतराष्ट्रस्तु राजन्द्रे यदा कौरवनन्दनम् ।
युधिष्ठिरं विजानन्वै समर्थं राज्यरक्षणे ॥ १.१५१.१ ॥
குரு குலத்தின் மகிழ்ச்சியான யுதிஷ்டிரன் அரசைக் காக்கத் திறமையுள்ளவன் என்று திருதராஷ்டிரன் அறிந்தபோது.
1.151.2
यौवराज्याभिषेकार्थममन्त्रयत मन्त्रिभिः ।
ते तु बुद्ध्वान्वतप्यन्त धृतराष्ट्रात्मजास्तदा ॥ १.१५१.२ ॥
இளவரசுப் பட்டாபிஷேகத்திற்காக அவன் அமைச்சர்களுடன் ஆலோசித்தான்; அதை அறிந்த திருதராஷ்டிரனின் புதல்வர்கள் அப்போது மிகவும் வருந்தினர்.
1.151.3
ततः संवत्सरस्यान्ते यौवराज्याय पार्थिव ।
स्थापितो धृतराष्ट्रेण पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ १.१५१.३ ॥
பின்னர் ஓராண்டு முடிவில், மன்னனே, திருதராஷ்டிரன் பாண்டுவின் மகன் யுதிஷ்டிரனை இளவரசுப் பதவியில் நிறுவினான்.
1.151.4
ततोऽदीर्घेण कालेन कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
पितुरन्तर्दधे कीर्तिं शीलवृत्तसमाधिभिः ॥ १.१५१.४ ॥
பின்னர் சிறிது காலத்தில் குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் தன் நல்லொழுக்கம், நடத்தை, மன அமைதி ஆகியவற்றால் தந்தையின் புகழையும் மிஞ்சினான்.
1.151.5
असियुद्धे गदायुद्धे रथयुद्धे च पाण्डवः ।
संकर्षणादशिक्षद्वै शश्वच्छिक्षां वृकोदरः ॥ १.१५१.५ ॥
வாள், கதை, தேர்ப் போர் ஆகியவற்றில் பாண்டவனான வ்ருகோதரன் (பீமன்) சங்கர்ஷணனிடமிருந்து தொடர்ந்து பயிற்சி பெற்றான்.
1.151.6
समाप्तशिक्षो भीमस्तु द्युमत्सेनसमो बले ।
पराक्रमेण संपन्नो भ्रातॄणामचरद्वशे ॥ १.१५१.६ ॥
பயிற்சியை முடித்த பீமன் வலிமையில் த்யுமத்சேனனுக்குச் சமமானான்; வீரத்தால் சிறந்தவனாகி சகோதரர்களின் வசத்தில் இருந்து செயல்பட்டான்.
1.151.7
प्रगाढदृढमुष्टित्वे लाघवे वेधने तथा ।
क्षुरनाराचभल्लानां विपाठानां च तत्त्ववित् ॥ १.१५१.७ ॥
மிக இறுக்கமான பிடியிலும், விரைவிலும், இலக்கு துளைப்பதிலும், சுரம், நாராசம், பல்லம் அம்புகளின் விபாட உத்திகளின் தத்துவத்தை அறிந்தவன்.
1.151.8
ऋजुवक्रविशालानां प्रयोक्ता फाल्गुनोऽभवत् ।
लाघवे सौष्ठवे चैव नान्यः कश्चन विद्यते ॥ १.१५१.८ ॥
நேரான, வளைந்த, அகன்ற அம்புகளைப் பிரயோகிப்பவனாக பால்குனன் ஆனான்; விரைவிலும் திறமையிலும் வேறொருவரும் அவனுக்கு நிகராக இல்லை.
1.151.9
बीभत्सुसदृशो लोक इति द्रोणो व्यवस्थितः ।
ततोऽब्रवीद्गुडाकेशं द्रोणः कौरवसंसदि ॥ १.१५१.९ ॥
'உலகில் பீபத்ஸுவுக்கு நிகரானவன் இல்லை' என்று துரோணர் உறுதி செய்தார்; பின்னர் கௌரவர் சபையில் துரோணர் குடாகேசனிடம் கூறினார்.
1.151.10
अगस्त्यस्य धनुर्वेदे शिष्यो मम गुरुः पुरा ।
अग्निवेश्य इति ख्यातस्तस्य शिष्योऽस्मि भारत ॥ १.१५१.१० ॥
அகஸ்தியரின் தனுர்வேதத்தின் சீடர் முன்பு என் குரு; அவர் அக்னிவேச்யர் என்று புகழ் பெற்றவர். ஓ பாரதா, நான் அவருடைய சீடன்.
1.151.11
तीर्थात्तीर्थं गमयितुमहमेतत्समुद्यतः ।
तपसा यन्मया प्राप्तममोघमशनिप्रभम् ॥ १.१५१.११ ॥
ஒரு தீர்த்தத்திலிருந்து மற்றொரு தீர்த்தத்திற்கு இதை எடுத்துச் செல்ல நான் இதற்குத் தயாராக இருக்கிறேன்; தவத்தால் நான் பெற்றது தவறாத, இடியைப் போன்ற ஒளியுடையது.
1.151.12
अस्त्रं ब्रह्मशिरो नाम यद्दहेत्पृथिवीमपि ।
ददता गुरुणा चोक्तं न मनुष्येष्विदंत्वया ॥ १.१५१.१२ ॥
'பிரம்மசிரஸ்' என்ற அஸ்திரம், பூமியையும் எரிக்கக் கூடியது; அதைக் கொடுக்கும்போது குரு கூறினார், 'இதை நீ மனிதர்கள் மீது பயன்படுத்தக் கூடாது.'
1.151.13
भारद्वाज विमोक्तव्यमल्पवीर्येषु संयुगे ।
यद्यदन्तर्हितं भूतं किंचिद्युद्ध्येत्त्वया सह ॥ १.१५१.१३ ॥
பாரத்வாஜரே, போரில் சிறு வலிமை கொண்டவர்கள் மீது அதை ஏவக்கூடாது; உன்னுடன் போரிடும் எவராயினும், மறைந்திருந்தாலும் சரி.
1.151.14
महातेजस्त्वमेतेन हन्याः शस्त्रेण संयुगे ।
त्वया प्राप्तमिदं वीर दिव्यं नान्योऽर्हति त्विदम् ॥ १.१५१.१४ ॥
மகா தேஜஸ்வியே, போரில் இந்த ஆயுதத்தாலேயே நீ வெல்ல வேண்டும். வீரனே, இந்த திவ்ய அஸ்திரத்தை நீ பெற்றிருக்கிறாய்; இதற்குத் தகுதியானவன் வேறு எவனும் இல்லை.
1.151.15
समयस्तु त्वया रक्ष्यो मुनिसृष्टो विशांपते ।
आचार्यदक्षिणां देहि ज्ञातिग्रामस्य पश्यतः ॥ १.१५१.१५ ॥
அரசே, முனிவரால் நிறுவப்பட்ட இந்த உடன்படிக்கையை நீ காக்க வேண்டும். சுற்றத்தார் கூட்டம் காண, ஆசிரியருக்கு குருதட்சிணை கொடு.
1.151.16
ददानीति प्रतिज्ञाते फाल्गुनेनाब्रवीद्गुरुः ।
युद्धेऽहं प्रतियोद्धव्यो युध्यमानस्त्वयाऽनघ ॥ १.१५१.१६ ॥
'தருவேன்' என்று உறுதி கூறியவுடன், ஆசிரியர் பால்குனனிடம் சொன்னார்: 'பாவமற்றவனே, போரில் போரிடுகையில் நீ என்னையே எதிர்த்துப் போரிட வேண்டும்.'
1.151.17
तथेति च प्रतिज्ञाय द्रोणाय कुरुपुङ्गवः ।
उपसंगृह्य चरणावुपतस्थे विनीतवत् ॥ १.१५१.१७ ॥
'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று உறுதியளித்து, குருக்களில் சிறந்தவன் துரோணரின் பாதங்களைப் பற்றி பணிவுடன் அருகில் நின்றான்.
1.151.18
द्रोणो जगाद वचनं समालिङ्ग्य तु फाल्गुनम् ।
यन्मयोक्तं पुरा पार्थ तव लोके नरं क्वचित् ॥ १.१५१.१८ ॥
துரோணர் பால்குனனை அணைத்துக்கொண்டு சொன்னார்: 'பிருதையின் மகனே, முன்பு நான் சொன்னது: உனக்கு நிகராக இவ்வுலகில் எங்கும் ஒரு மனிதனும் இல்லை.'
1.151.19
सदृशं कारये नैव सर्वप्रहरणे युधि ।
तत्कृतं च मया सम्यक्तव तुल्यो न वर्तते ॥ १.१५१.१९ ॥
போரில் அனைத்து ஆயுதப் பிரயோகத்திலும் உன்னைப் போல் எவரையும் நான் உருவாக்கவில்லை; என்னால் நன்கு செய்யப்பட்ட அது — உனக்கு இணையானவன் எவருமில்லை.
1.151.20
देवा युधि न शक्तास्त्वां योद्धुं दैत्या न दानवाः ।
नाहं त्वत्तो विशिष्टोऽस्मि किं पुनर्मानवा रणे ॥ १.१५१.२० ॥
போரில் தேவர்களும் உன்னுடன் போரிட வல்லவர்கள் அல்லர், தைத்தியர்களும் தானவர்களும் இல்லை; நானும் உன்னிலும் சிறந்தவன் அல்ல — போரில் மனிதர்களைப் பற்றி என்ன சொல்வது?
1.151.21
एकस्तवाधिको लोके यो हि वृष्णिकुलोद्भवः ।
कृष्णः कमलपत्राक्षः कंसकालियसूदनः ॥ १.१५१.२१ ॥
உலகில் உன்னை விட உயர்ந்தவன் ஒருவனே — வ்ருஷ்ணி குலத்தில் பிறந்தவன்: தாமரை இதழ் போன்ற கண்களை உடைய கிருஷ்ணன், கம்சனையும் காலியனையும் கொன்றவன்.
1.151.22
स जेता सर्वलोकानां सर्वप्रहरणायुधः ।
नैतावता ते पार्थाहं भवाम्यनृतवागिह ॥ १.१५१.२२ ॥
அவன் எல்லா உலகங்களையும் வென்றவன், எல்லா ஆயுதங்களையும் ஏந்தியவன்; ஹே பார்த்தா, இதனால் மட்டுமே நான் உன்னிடம் பொய் சொல்பவன் ஆகிவிடவில்லை.
1.151.23
तदधीनं जगत्सर्वं तत्प्रलीनं तदुद्भवम् ।
तत्पदं न विजानन्ति ब्रह्मेशानादयोऽपि वा ॥ १.१५१.२३ ॥
உலகம் முழுவதும் அவனுக்கு உட்பட்டது; அவனிலேயே ஒடுங்குகிறது, அவனிலிருந்தே தோன்றுகிறது; அவனுடைய நிலையை பிரம்மா, ஈசானன் முதலியோரும் அறியார்.
1.151.24
तन्नाभिप्रभवो ब्रह्मा सर्वभूतानि निर्ममे ।
स एव कर्ता भोक्ता च संहर्ता च जगन्मयम् ॥ १.१५१.२४ ॥
அவனுடைய தொப்புளிலிருந்து தோன்றிய பிரம்மா எல்லா உயிர்களையும் படைத்தார்; அவனே படைப்பவனும், அனுபவிப்பவனும், அழிப்பவனும் ஆவான் — இந்த உலகமே அவன் வடிவம்.
1.151.25
स एव भूतं भव्यं च भवच्च पुरुषः परः ।
नित्यः सर्वगतः स्थाणुरचलोऽयं सनातनः ॥ १.१५१.२५ ॥
அவரே கடந்ததும், வருவதும், இப்போது இருப்பதுமான அனைத்துமாவார்; அவர் உயர்ந்த புருடர், நித்தியர், எங்கும் வியாபித்தவர், நிலையானவர், அசையாதவர், பழமையானவர்.
1.151.26
प्रादुर्भवति योगात्मा पालनार्थं स लीलया ।
तत्तुल्यो हि न जायेत न जातो न जनिष्यते ॥ १.१५१.२६ ॥
யோகாத்மாவான அவர் காப்பதற்காக விளையாட்டாக வெளிப்படுகிறார்; அவருக்கு நிகரானவர் பிறந்ததில்லை, பிறக்கிறதும் இல்லை, பிறக்கப்போவதும் இல்லை.
1.151.27
स हि मातुलजोऽभूत्ते चराचरगुरुः पिता ।
को हि तं जेतुमीहेत जानन्नात्महितं नरः ॥ १.१५१.२७ ॥
அவர் உனக்கு மாமன் மகனாகப் பிறந்தவர்; அசையும், அசையாதவற்றின் குருவும் தந்தையும் ஆவார்; தன் நன்மையை அறிந்த எந்த மனிதன் அவரை வெல்ல முயல்வான்?
1.151.28
श्यालश्च ते सखा चासौ तस्य त्वं प्राणवल्लभः ।
स्नेहमभ्यधिकं तस्य तव सख्यमवस्थितम् ॥ १.१५१.२८ ॥
அவர் உனக்கு மைத்துனரும் நண்பரும் ஆவார்; நீ அவருக்கு உயிரினும் இனியவன். அவரது பாசம் மிகுதியானது; உன் நட்பு நிலைத்திருக்கிறது.
1.151.29
न तेन भवतो युद्धं भविता नर्मतोऽपि वा ।
अपिचार्थे तव पुरा शक्रेण किल चोदितः ॥ १.१५१.२९ ॥
அவருடன் உனக்குப் போர் நடக்காது, விளையாட்டாகக்கூட இல்லை; மேலும் உன் நன்மைக்காகவே முன்பு இந்திரனால் அவர் தூண்டப்பட்டார்.
1.151.30
गोकुले वर्धमानस्तु नन्दगोपस्य कारणात् ।
ममांशः पाण्डवो लोके पृथिव्यां पुरुषोत्तमः ॥ १.१५१.३० ॥
கோகுலத்தில் நந்தகோபனின் பொருட்டு வளர்ந்து வரும் அவர், என் அம்சமாகிய பாண்டவன்; உலகில், பூமியில், அவர் புருஷோத்தமர்.
1.151.31
कौन्तेयावरजः श्रीमानर्जुनो नाम वीर्यवान् ।
भुवो भारापहरणे साहाय्यं ते करिष्यति ॥ १.१५१.३१ ॥
குந்தியின் இளைய மகனும், பெருமை வாய்ந்தவனும், வீரியம் மிக்கவனுமான அர்ஜுனன் என்ற வீரன், பூமியின் பாரத்தை நீக்குவதில் உனக்கு உதவி செய்வான்.
1.151.32
तदर्थमभयं देहि पाहि चास्मत्कृते प्रभो ।
इत्युक्तः पुण्डरीकाक्षस्तदा शक्रेण फल्गुन ॥ १.१५१.३२ ॥
"அதற்காக எங்களுக்கு அபயம் அளித்து, எங்களுக்காக காத்தருள்வாய், பிரபுவே!" — இவ்வாறு இந்திரனால் சொல்லப்பட்ட பின், தாமரைக்கண்ணனான கிருஷ்ணன் அப்போது, ஓ ஃபல்குனா.
1.151.33
तमुवाच ततः श्रीमाञ्शङ्खचक्रगदाधरः ।
जानामि पाण्डवे वंशे जातं पार्थं पितृष्वसुः ॥ १.१५१.३३ ॥
அப்போது சங்கு, சக்கரம், கதை ஏந்திய பெருமைமிக்கவன் அவனிடம் சொன்னான்: "பாண்டு வம்சத்தில் என் அத்தையின் மகனான பார்த்தன் பிறந்திருப்பதை நான் அறிவேன்.
1.151.34
पुत्रं परमधर्मिष्ठं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
पालयामि त्वदंशं तं सर्वलोकमहाभुजम् ॥ १.१५१.३४ ॥
"மிகுந்த தர்மம் நிறைந்தவனும், படைக்கலம் ஏந்துவோரில் சிறந்தவனும், எல்லா உலகிலும் மஹாபாகுவுமான அந்த மகனை, உன் அம்சமாக நான் காக்கிறேன்.
1.151.35
आवयोः सख्यसदृशं न च लोके भविष्यति ।
यस्तद्भक्तः समद्भक्तो यस्तं द्वेष्टि स मामपि ॥ १.१५१.३५ ॥
"நம் இருவரின் நட்புக்கு ஒப்பானது உலகில் இருக்காது. அவனுடைய பக்தன் எனக்கும் பக்தனே; அவனை வெறுப்பவன் என்னையும் வெறுக்கிறான்.
1.151.36
यन्मे वित्तं तु तत्तस्य तं विनाहं न जीवये ।
इति पार्थ पुरा शक्रमाह सर्वेश्वरो हरिः ॥ १.१५१.३६ ॥
"என்னுடைய செல்வம் எதுவோ, அது அனைத்தும் அவனுடையதே; அவனின்றி நான் வாழ முடியாது." ஓ பார்த்தா, முற்காலத்தில் எல்லாவற்றுக்கும் ஈஸ்வரனான ஹரி இந்திரனிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
1.151.37
तस्मात्तवापि सदृशस्तं विनाभ्यधिकः पुमान् ।
न चेह भविता लोके तमेव शरणं व्रज ॥ १.१५१.३७ ॥
ஆகையால் உனக்கு ஒப்பானவனும் அவன் இன்றி மேம்பட்ட ஆடவன் இவ்வுலகில் இருக்கமாட்டான். அவனையே சரணடை.
1.151.38
शरण्यः सर्वभूतानां देवदेवो जनार्दनः ॥ १.१५१.३८ ॥
எல்லா உயிர்களுக்கும் அடைக்கலமானவனும், தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவனுமான ஜனார்த்தனன்.
1.151.39
तथेति च प्रतिज्ञाय द्रोणाय कुरुपुङ्गवः ।
उपसंगृह्य चरणौ युधिष्ठिरवशोऽभवत् ॥ १.१५१.३९ ॥
"அப்படியே ஆகட்டும்" என்று துரோணருக்கு உறுதியளித்து, குருகுல ஸ்ரேஷ்டன் அவரது பாதங்களைப் பற்றி யுதிஷ்டிரனின் வசப்பட்டான்.
1.151.40
स्वभावादगमच्छब्दो महीं सागरमेखलाम् ।
अर्जुनस्य समो लोके नास्ति कश्चिद्धनुर्धरः ॥ १.१५१.४० ॥
இயல்பாகவே புகழொலி கடலால் சூழப்பட்ட பூமி முழுவதும் பரவியது — அர்ஜுனனுக்கு ஒப்பான வில்வீரன் இவ்வுலகில் எவரும் இல்லை.
1.151.41
गदायुद्धेऽसियुद्धे च रथयुद्धे च पाण्डवः ।
पारगश्च धनुर्युद्धे बभूवाथ धनञ्जयः ॥ १.१५१.४१ ॥
கதாயுத்தம், வாளாயுத்தம், ரதயுத்தம் ஆகியவற்றிலும், வில் யுத்தத்திலும் பாண்டவனான தனஞ்சயன் தேர்ச்சி பெற்றான்.
1.151.42
नीतिमान्सकलां नीतिं विबुधाधिपतेस्तदा ।
अस्त्रे शस्त्रे च शास्त्रे च रथनागाश्वकर्मणि।
अवाप्य सहदेवोऽपि भ्रातॄणां ववृते वशे ॥ १.१५१.४२ ॥
நீதிமானான சகாதேவனும் அப்போது தேவேந்திரனின் முழு நீதியையும், அஸ்திரம், சஸ்திரம், சாஸ்திரம் மற்றும் தேர், யானை, குதிரைக் கலைகளையும் பெற்று, சகோதரர்களின் வசத்தில் நின்றான்.
1.151.43
द्रोणेनैवं विनीतश्च भ्रातॄणां नकुलः प्रियः ।
चित्रयोधी समाख्यातो बभूवातिरथोदितः ॥ १.१५१.४३ ॥
துரோணரால் இவ்வாறு பயிற்றுவிக்கப்பட்டு, சகோதரர்களுக்குப் பிரியமான நகுலன் பல்வேறு போர்த்திறன் கொண்ட வீரராகப் புகழ் பெற்றார்; அவர் அதிரதர் என்று அறிவிக்கப்பட்டார்.
1.151.44
त्रिवर्षकृतयज्ञस्तु गन्धर्वाणामुपप्लवे ।
अर्जुनप्रमुखैः पार्थैः सौवीरः समरे हतः ॥ १.१५१.४४ ॥
கந்தர்வர்களின் தாக்குதலின்போது மூன்று ஆண்டுகள் யாகம் செய்த சௌவீர மன்னன், அர்ஜுனன் தலைமையிலான பிருதையின் மைந்தர்களால் போரில் கொல்லப்பட்டான்.
1.151.45
न शशाक वशे कर्तुं यं पाण्डुरपि वीर्यवान् ।
सोऽर्जुनेन वशं नीतो राजासीद्यवनाधिपः ॥ १.१५१.४५ ॥
வலிமைமிக்க பாண்டுவாலும் அடக்க முடியாதிருந்த அவனை, யவனர்களின் தலைவனான அந்த மன்னன் அர்ஜுனனால் அடக்கப்பட்டான்.
1.151.46
अतीव बलसंपन्नः सदा मानि कुरून्प्रति ।
विपुलो नाम सौवीरः शस्तः पार्थेन धीमता ॥ १.१५१.४६ ॥
மிகுந்த வலிமை கொண்டவனும், குருக்களுக்கு எதிராக எப்போதும் செருக்குடன் நடந்தவனுமான விபுலன் என்ற சௌவீரனை, அறிவுள்ள பார்த்தன் வீழ்த்தினான்.
1.151.47
दत्तामित्र इति ख्यातं सङ्ग्रामे कृतनिश्चयम् ।
सुमित्रं नाम सौवीरमर्जुनोऽदमयच्छरैः ॥ १.१५१.४७ ॥
தத்தாமித்திரன் என்று புகழ் பெற்ற, போரில் உறுதி கொண்ட சுமித்திர என்ற சௌவீரனை அர்ஜுனன் அம்புகளால் அடக்கினான்.
1.151.48
भीमसेनसहायश्च रथानामयुतं च सः ।
अर्जुनः समरे प्राच्यान्सर्वानेकरथोऽजयत् ॥ १.१५१.४८ ॥
பீமசேனனுடன் துணையாக, தனி தேர்வீரனாக இருந்த அர்ஜுனன், போரில் பதினாயிரம் தேர்களுடன் கிழக்கு நாட்டினர் அனைவரையும் வென்றான்.
1.151.49
तथैवैकरथो गत्वा दक्षिणामजयद्दिशम् ।
धनौघं प्रापयामास कुरुराष्ट्रं धनञ्जयः ॥ १.१५१.४९ ॥
அதே போல ஒரே தேரில் சென்று தனஞ்சயன் தெற்குத் திசையை வென்றான்; செல்வத்தின் பெருவெள்ளத்தை குருநாட்டிற்குக் கொண்டு வரச் செய்தான்.
1.151.50
यतः पञ्चदशे वर्षे सर्वमेतच्चकार सः ।
तं दृष्ट्वा धार्तराष्ट्राणां ततो भयमजायत ॥ १.१५१.५० ॥
பதினைந்தாம் ஆண்டில் அவன் இவை அனைத்தையும் செய்து முடித்தான்; அவனைக் கண்டு தார்த்தராஷ்டிரர்களுக்கு அச்சம் உண்டானது.
1.151.51
यः सर्वान्धृतराष्ट्रस्य पुत्रान्विप्रचकार ह ।
भीमसेनो महाबाहुर्बलाद्बलवतां वरः ॥ १.१५१.५१ ॥
திருதராஷ்டிரரின் அனைத்து மகன்களையும் துன்புறுத்திய அந்த மகாபாகு பீமசேனன், பலவான்களில் சிறந்தவன்.
1.151.52
अदुष्टभावं तं दोषैर्जगृहुर्दोषबुद्धयः ।
धार्तराष्ट्रास्तथा सर्वे भयाद्भीमस्य कर्मणा ॥ १.१५१.५२ ॥
குற்றமற்ற இயல்புடையவனை குற்றம் சுமத்தி தீய எண்ணமுள்ள தார்த்தராஷ்டிரர்கள் அவன் மீது குறை கண்டனர்; பீமனின் செயலுக்கு அஞ்சியே அனைவரும் அவ்வாறு செய்தனர்.
1.151.53
तं दृष्ट्वा कर्मभिः पार्थान्सर्वानागतलक्षणान् ।
बलाद्बहुगुणांस्तेभ्यो बिभियुर्दोषबुद्धयः ॥ १.१५१.५३ ॥
அவனது செயல்களைக் கண்டும், பாண்டவர்கள் அனைவரிடமும் நல்ல அடையாளங்களும் பல நற்குணங்களும் இருப்பதைக் கண்டும், குற்றம் காணும் எண்ணமுள்ளவர்கள் அவர்களுக்கு அஞ்சினர்.
1.151.54
एवं सर्वे महात्मानः पाण्डवा मनुजोत्तमाः ।
परराष्ट्राणि निर्जित्य स्वराष्ट्रं ववृधुः पुरा ॥ १.१५१.५४ ॥
இவ்வாறு அனைத்து மகாத்மாக்களான பாண்டவர்கள், மனிதர்களில் சிறந்தவர்கள், அயல் நாடுகளை வென்று முன்பு தங்கள் நாட்டை வளர்த்தனர்.
1.151.55
ततो बलमतिख्यातं विज्ञाय दृढधन्विनाम् ।
दूषितः सहसा भावो धृतराष्ट्रस्य पाण्डुषु।
स चिन्तापरमो राजा न निद्रामलभन्निशि ॥ १.१५१.५५ ॥
பின்னர் வலிமையான வில்லாளிகளான அவர்களின் புகழ்பெற்ற பலத்தை அறிந்ததும், பாண்டவர்கள் மீதான திருதராஷ்டிரனின் மனம் திடீரென கெட்டுப்போனது. அந்த அரசன் கவலையில் மூழ்கி இரவில் உறக்கம் கொள்ளவில்லை.