Mahābhārata · Adhyāya 1.152
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.152.1
प्राणाधिकं भीमसेनं कृतविद्यं धनञ्जयम् ।
दुर्योधनो लक्षयित्वा पर्यतप्यत दुर्मनाः ॥ १.१५२.१ ॥
Als Duryodhana Bhīmasena, teurer als das Leben, und Dhanañjaya, gewandt in der Wissenschaft, erblickte, quälte er sich, verstört im Gemüt, innerlich.
1.152.2
ततो वैकर्तनः कर्णः शकुनिश्चापि सौबलः ।
अनेकारभ्युपायैस्ते जिघांसन्ति स्म पाण्डवान् ॥ १.१५२.२ ॥
Da trachteten Karṇa, der Sohn des Vikartana, und Śakuni, der Sohn des Subala, den Pāṇḍavas durch vielerlei Unternehmungen und Listen nach dem Leben.
1.152.3
पाण्डवा अपि तत्सर्वं प्रतिचक्रुर्यथाबलम् ।
उद्भावनमकुर्वन्तो विदुरस्य मते स्थिताः ॥ १.१५२.३ ॥
Auch die Pāṇḍavas begegneten dem allen nach ihrer Kraft; ohne offen etwas zu unternehmen, blieben sie beim Rat des Vidura.
1.152.4
गुणैः समुदितान्दृष्ट्वा पौराः पाण्डुसुतांस्तदा ।
कथयाञ्चक्रिरे तेषां गुणान्संसत्सु भारत ॥ १.१५२.४ ॥
O Bhārata, als die Bürger die mit Tugenden begabten Söhne des Pāṇḍu sahen, begannen sie in den Versammlungen von ihren Vorzügen zu erzählen.
1.152.5
राज्यप्राप्तिं च संप्राप्तं ज्येष्ठं पाण्डुसुतं तदा ।
कथयन्ति स्म संभूय चत्वरेषु सभासु च ॥ १.१५२.५ ॥
Da sprachen sie gemeinsam an Kreuzungen und in Versammlungen über den ältesten Sohn des Pāṇḍu, der den Anspruch auf die Herrschaft erlangt hatte.
1.152.6
प्रज्ञाश्चक्षुरचक्षुष्ट्वाद्धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
राज्यं न प्राप्तवान्पूर्वं स कथं नृपतिर्भवेत् ॥ १.१५२.६ ॥
Obwohl seine Weisheit sein Auge war, hatte Dhṛtarāṣṭra, der Herr der Menschen, als Blinder das Reich zuvor nicht erlangt. Wie könnte er König werden?
1.152.7
तथा शान्तनवो भीष्मः सत्यसन्धो महाव्रतः ।
प्रत्याख्याय पुरा राज्यं न स जातु ग्रहीष्यति ॥ १.१५२.७ ॥
Ebenso wird Bhīṣma, Sohn Śantanus, wahrhaftig im Wort und von großem Gelübde, der das Reich schon früher abgelehnt hat, es niemals annehmen.
1.152.8
ते वयं पाण्डवज्येष्ठं तरुणं वृद्धशीलिनम् ।
अभिषिञ्चाम साध्वद्य सत्यकारुण्यवेदिनम् ॥ १.१५२.८ ॥
Heute wollen wir ihn recht salben, den ältesten der Pāṇḍavas, jung und doch von gereiftem Wesen, der Wahrheit und Mitgefühl kennt.
1.152.9
स हि भीष्मं शान्तनवं धृतराष्ट्रं च धर्मवित् ।
सपुत्रं विविधैर्भोगैर्योजयिष्यति पूजयन् ॥ १.१५२.९ ॥
Er, der das Dharma kennt, wird Bhīṣma, den Sohn Śantanus, und Dhṛtarāṣṭra mit seinen Söhnen ehren und ihnen vielfältige Genüsse verschaffen.
1.152.10
तेषां दुर्योधनः श्रुत्वा तानि वाक्यानि जल्पताम् ।
युधिष्ठिरानुरक्तानां पर्यतप्यत दुर्मतिः ॥ १.१५२.१० ॥
Als Duryodhana, der Böswillige, diese Worte derer hörte, die Yudhiṣṭhira zugetan waren, quälte er sich sehr.
1.152.11
स तप्यमानो दुष्टात्मा तेषां वाचो न चक्षमे ।
ईर्ष्यया चापि संतप्तो धृतराष्ट्रमुपागमत् ॥ १.१५२.११ ॥
Jener Übelgesinnte, gequält, ertrug ihre Worte nicht; von Neid gepeinigt, trat er vor Dhṛtarāṣṭra.
1.152.12
ततो विरहितं दृष्ट्वा पितरं प्रतिपूज्य सः ।
पौरानुरागसंतप्तः पश्चादिदमभाषत ॥ १.१५२.१२ ॥
Als er seinen Vater allein sah, ehrte er ihn, und von der Zuneigung der Bürger gequält, sprach er danach diese Worte.
1.152.13
श्रुता मे जल्पतां तात पौराणामशिवा गिरः ।
त्वामनादृत्य भीष्मं च पतिमिच्छन्ति पाण्डवम् ॥ १.१५२.१३ ॥
Vater, ich habe die unheilvollen Worte der Bürger gehört: Dich und Bhīṣma missachtend, wollen sie den Pāṇḍava als Herrn.
1.152.14
मतमेतच्च भीष्मस्य न स राज्यं बुभुक्षति ।
अस्माकं तु परां पीडां चिकीर्षन्ति पुरे जनाः ॥ १.१५२.१४ ॥
Dies ist auch Bhīṣmas Meinung: Er begehrt nicht, das Königreich zu genießen. Doch die Stadtbewohner wollen uns großes Leid zufügen.
1.152.15
पितृतः प्राप्तवान्राज्यं पाण्डुरात्मगुणैः पुरा ।
त्वमन्धगुणसंयोगात्प्राप्तं राज्यं न लब्धवान् ॥ १.१५२.१५ ॥
Einst erhielt Pāṇḍu das Königreich von seinem Vater durch seine eigenen Tugenden; du aber hast das Königreich wegen deiner Blindheit nicht erlangt.
1.152.16
स एष पाण्डोर्दायाद्यं यदि प्राप्नोति पाण्डवः ।
तस्य पुत्रो ध्रुवं प्राप्तस्तस्य तस्यापि चापरः ॥ १.१५२.१६ ॥
Wenn dieser Pāṇḍava das Erbe Pāṇḍus erlangt, wird sein Sohn es gewiss erlangen, und nach ihm ein weiterer seiner Nachkommen.
1.152.17
ते वयं राजवंशेन हीनाः सह सुतैरपि ।
अवज्ञाता भविष्यामो लोकस्य जगतीपते ॥ १.१५२.१७ ॥
O Herr der Erde, des königlichen Geschlechts beraubt, werden wir und unsere Söhne vom Volk verachtet werden.
1.152.18
सततं निरयं प्राप्ताः परपिण्डोपजीविनः ।
न भवेम यथा राजंस्तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ १.१५२.१८ ॥
O König, wer vom Brot anderer lebt, gerät ständig in die Hölle; so möge eine Politik festgelegt werden, dass wir nicht so werden.
1.152.19
यदि त्वं हि पुरा राजन्निदं राज्यमवाप्तवान् ।
ध्रुवं प्राप्स्याम च वयं राज्यमप्यवशे जने ॥ १.१५२.१९ ॥
O König, hättest du dieses Königreich zuvor erlangt, so würden auch wir gewiss das Königreich erlangen, selbst von jenem, der nicht gezügelt ist.
1.152.20
धृतराष्ट्रस्तु पुत्रस्य श्रुत्वा वचनमीदृशम् ।
मुहूर्तमिव संचिन्त्य दुर्योधनमथाब्रवीत् ॥ १.१५२.२० ॥
Als Dhṛtarāṣṭra solche Worte seines Sohnes vernommen hatte, sprach er, gleichsam einen Augenblick nachsinnend, zu Duryodhana.
1.152.21
धर्मनित्यस्तथा पाण्डुः सुप्रीतो मयि कौरवः ।
सर्वेषु ज्ञातिषु तथा मदीयेषु विशेषतः ॥ १.१५२.२१ ॥
Pāṇḍu, stets dem Dharma ergeben, war mir, dem Kaurava, sehr gewogen, ebenso allen meinen Verwandten, besonders mir.
1.152.22
नात्र किंचन जानाति भोजनादि चिकीर्षितम् ।
निवेदयति तत्सर्वं मयि धर्मभृतां वरः ॥ १.१५२.२२ ॥
Hier weiß er nichts von dem, was an Speise und dergleichen beabsichtigt ist; der Beste unter den Hütern des Dharma berichtet mir all dies.
1.152.23
तस्य पुत्रो यथा पाण्डुस्तथा धर्मपरः सदा ।
गुणावाँल्लोकविख्यातो नगरे च प्रतिष्ठितः ॥ १.१५२.२३ ॥
Sein Sohn ist, wie Pāṇḍu, stets dem Dharma zugewandt; tugendhaft, in der Welt berühmt und in der Stadt angesehen.
1.152.24
स कथं शक्यतेऽस्माभिरपाक्रष्टुं नरर्षभः ।
राज्यमेष हि नः प्राप्तः ससहयो विशेषतः ॥ १.१५२.२४ ॥
Wie kann jener Stier unter den Menschen von uns beiseitegeschoben werden? Dieses Königreich ist uns ja zugefallen, besonders zusammen mit seinen Gefährten.
1.152.25
भृता हि पाण्डुनाऽमात्या बलं च सततं मतम् ।
धृताः पुत्राश्च पौत्राश्च तेषामपि विशेषतः ॥ १.१५२.२५ ॥
Pāṇḍu hat die Minister und das Heer stets unterhalten, besonders auch deren Söhne und Enkel.
1.152.26
ते तथा संस्तुतास्तात विषये पाण्डुना नराः ।
कथं युधिष्ठिरस्यार्थे न नो हन्युः सबान्धवान् ॥ १.१५२.२६ ॥
Jene Männer, so geehrt im Reich Pāṇḍus, mein Lieber – wie sollten sie nicht uns und unsere Verwandten um Yudhiṣṭhiras willen töten?
1.152.27
नैते विषयमिच्छेयुर्धर्मत्यागे विशेषतः ।
ते वयं कौरवेन्द्राणामेतेषां च महात्मनाम् ॥ १.१५२.२७ ॥
Diese Männer würden das Reich nicht begehren, besonders nicht unter Preisgabe des Dharma. Wir gehören den Herren der Kurus und diesen Großherzigen.
1.152.28
कथं न वाच्यतां तात गच्छेम जगतस्तथा ॥ १.१५२.२८ ॥
Mein Lieber, wenn wir so vorgehen, werden wir dann nicht zum Gegenstand des Tadels in der Welt?
1.152.29
मध्यस्थः सततं भीष्मो द्रोणपुत्रो मयि स्थितः ।
यतः पुतस्ततो द्रोणो भविता नात्र संशयः ॥ १.१५२.२९ ॥
Bhīṣma bleibt stets neutral, und Droṇas Sohn steht auf meiner Seite. Da er mein Sohn ist, wird auch Droṇa bei uns sein; daran besteht kein Zweifel.
1.152.30
कृपः शारद्वतश्चैव यत एव वयं ततः ।
बागिनेयं ततो द्रौणिं न त्यक्ष्यति कथंचन ॥ १.१५२.३० ॥
Kṛpa, der Sohn Śāradvatas, steht ebenso auf unserer Seite wie wir. Daher wird er seinen Neffen und Droṇas Sohn keinesfalls verlassen.
1.152.31
क्षत्ता तु बन्धुरस्माकं प्रच्छन्नस्तु ततः परैः ।
न चैकः स समर्थोऽस्मान्पाण्डवार्थे प्रबाधितुम् ॥ १.१५२.३१ ॥
Kṣattā ist zwar unser Verwandter, doch er hält sich heimlich auf der Seite der anderen verborgen. Er allein vermag uns nicht zugunsten der Pāṇḍavas entgegenzutreten.
1.152.32
सुविस्रब्धान्पाण्डुसुतान्सह मात्रा विवासय ।
वारणावतमद्यैव नात्र दोषो भविष्यति ॥ १.१५२.३२ ॥
Schicke die Söhne Pāṇḍus, solange sie völlig vertrauen, samt ihrer Mutter noch heute nach Vāraṇāvata. Daraus wird kein Vergehen entstehen.
1.152.33
विनिद्राकरणं घोरं हृदि शल्यमिवार्पितम् ।
शोपकपावकमुद्धूतं कर्मणानेन नाशय ॥ १.१५२.३३ ॥
Diese schreckliche Unruhe, die den Schlaf raubt, im Herzen steckt wie ein Dorn und wie ein sengendes Feuer entfacht ist, vernichte sie durch diese Tat.