മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.152
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.152.1
प्राणाधिकं भीमसेनं कृतविद्यं धनञ्जयम् ।
दुर्योधनो लक्षयित्वा पर्यतप्यत दुर्मनाः ॥ १.१५२.१ ॥
പ്രാണനെക്കാൾ പ്രിയനായ ഭീമസേനനെയും വിദ്യയിൽ നിപുണനായ ധനഞ്ജയനെയും കണ്ട് ദുർമനസ്കനായ ദുര്യോധനൻ മനസ്സിൽ വേദനിച്ചു.
1.152.2
ततो वैकर्तनः कर्णः शकुनिश्चापि सौबलः ।
अनेकारभ्युपायैस्ते जिघांसन्ति स्म पाण्डवान् ॥ १.१५२.२ ॥
പിന്നെ വികർത്തനപുത്രനായ കർണനും സുബലപുത്രനായ ശകുനിയും പലവിധ ഉപായങ്ങളാൽ പാണ്ഡവരെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു.
1.152.3
पाण्डवा अपि तत्सर्वं प्रतिचक्रुर्यथाबलम् ।
उद्भावनमकुर्वन्तो विदुरस्य मते स्थिताः ॥ १.१५२.३ ॥
പാണ്ഡവരും തങ്ങളുടെ ശക്തിക്കൊത്ത് അവയെല്ലാം പ്രതിരോധിച്ചു; പരസ്യമായി ഒന്നും ചെയ്യാതെ വിദുരന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നു.
1.152.4
गुणैः समुदितान्दृष्ट्वा पौराः पाण्डुसुतांस्तदा ।
कथयाञ्चक्रिरे तेषां गुणान्संसत्सु भारत ॥ १.१५२.४ ॥
ഭാരതാ! ഗുണസമ്പന്നരായ പാണ്ഡുപുത്രന്മാരെ കണ്ട പൗരന്മാർ അപ്പോൾ സഭകളിൽ അവരുടെ ഗുണങ്ങൾ വർണ്ണിക്കാൻ തുടങ്ങി.
1.152.5
राज्यप्राप्तिं च संप्राप्तं ज्येष्ठं पाण्डुसुतं तदा ।
कथयन्ति स्म संभूय चत्वरेषु सभासु च ॥ १.१५२.५ ॥
അപ്പോൾ രാജ്യാവകാശം ലഭിച്ച മൂത്ത പാണ്ഡുപുത്രനെക്കുറിച്ച് അവർ ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് കവലകളിലും സഭകളിലും സംസാരിച്ചു.
1.152.6
प्रज्ञाश्चक्षुरचक्षुष्ट्वाद्धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
राज्यं न प्राप्तवान्पूर्वं स कथं नृपतिर्भवेत् ॥ १.१५२.६ ॥
ബുദ്ധിയാകുന്ന കണ്ണുള്ളവനെങ്കിലും കാഴ്ചയില്ലാത്തതിനാൽ മുമ്പ് രാജ്യം ലഭിക്കാതിരുന്ന ജനേശ്വരനായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ എങ്ങനെ രാജാവാകും?
1.152.7
तथा शान्तनवो भीष्मः सत्यसन्धो महाव्रतः ।
प्रत्याख्याय पुरा राज्यं न स जातु ग्रहीष्यति ॥ १.१५२.७ ॥
അതുപോലെ ശന്തനുവിന്റെ പുത്രൻ ഭീഷ്മൻ, സത്യസന്ധൻ, മഹാവ്രതൻ; മുമ്പേ രാജ്യം ത്യജിച്ചു. അദ്ദേഹം അത് ഒരിക്കലും സ്വീകരിക്കില്ല.
1.152.8
ते वयं पाण्डवज्येष्ठं तरुणं वृद्धशीलिनम् ।
अभिषिञ्चाम साध्वद्य सत्यकारुण्यवेदिनम् ॥ १.१५२.८ ॥
ഇന്ന് പാണ്ഡവരിൽ മൂത്തവനും, യുവാവായാലും വൃദ്ധസ്വഭാവമുള്ളവനും, സത്യകാരുണ്യങ്ങൾ അറിയുന്നവനുമായ അദ്ദേഹത്തെ നന്നായി അഭിഷേകം ചെയ്യാം.
1.152.9
स हि भीष्मं शान्तनवं धृतराष्ट्रं च धर्मवित् ।
सपुत्रं विविधैर्भोगैर्योजयिष्यति पूजयन् ॥ १.१५२.९ ॥
അദ്ദേഹം ധർമ്മജ്ഞനാണ്; ശന്തനുപുത്രൻ ഭീഷ്മരെയും ധൃതരാഷ്ട്രരെയും പുത്രന്മാരോടൊപ്പം ആദരിച്ച് പലവിധ ഭോഗങ്ങളാൽ സൽക്കരിക്കും.
1.152.10
तेषां दुर्योधनः श्रुत्वा तानि वाक्यानि जल्पताम् ।
युधिष्ठिरानुरक्तानां पर्यतप्यत दुर्मतिः ॥ १.१५२.१० ॥
യുധിഷ്ഠിരനോട് അനുരക്തരായ അവർ പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ദുർമ്മതിയായ ദുര്യോധനൻ മനസ്സിൽ വ്യാകുലനായി.
1.152.11
स तप्यमानो दुष्टात्मा तेषां वाचो न चक्षमे ।
ईर्ष्यया चापि संतप्तो धृतराष्ट्रमुपागमत् ॥ १.१५२.११ ॥
ആ ദുഷ്ടാത്മാവ് സന്താപത്തോടെ അവരുടെ വാക്കുകൾ സഹിക്കാനാകാതെ, അസൂയയാൽ ദഹിച്ച് ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
1.152.12
ततो विरहितं दृष्ट्वा पितरं प्रतिपूज्य सः ।
पौरानुरागसंतप्तः पश्चादिदमभाषत ॥ १.१५२.१२ ॥
പിന്നീട് പിതാവ് ഏകാന്തനായിരിക്കുന്നത് കണ്ട്, അദ്ദേഹത്തെ വണങ്ങി, പൗരന്മാരുടെ അനുരാഗത്താൽ സന്താപിതനായി അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.152.13
श्रुता मे जल्पतां तात पौराणामशिवा गिरः ।
त्वामनादृत्य भीष्मं च पतिमिच्छन्ति पाण्डवम् ॥ १.१५२.१३ ॥
അച്ഛാ, പൗരന്മാർ പറഞ്ഞ അശുഭവാക്കുകൾ ഞാൻ കേട്ടു; നിന്നെയും ഭീഷ്മനെയും അവഗണിച്ച് പാണ്ഡവനെ രാജാവായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.152.14
मतमेतच्च भीष्मस्य न स राज्यं बुभुक्षति ।
अस्माकं तु परां पीडां चिकीर्षन्ति पुरे जनाः ॥ १.१५२.१४ ॥
ഭീഷ്മന്റെയും അഭിപ്രായം ഇതുതന്നെ: അദ്ദേഹം രാജ്യം ഭുജിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; പക്ഷേ നഗരജനങ്ങൾ നമുക്ക് വലിയ വേദന വരുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.152.15
पितृतः प्राप्तवान्राज्यं पाण्डुरात्मगुणैः पुरा ।
त्वमन्धगुणसंयोगात्प्राप्तं राज्यं न लब्धवान् ॥ १.१५२.१५ ॥
മുൻപ് പാണ്ഡു തന്റെ ഗുണങ്ങളാൽ പിതാവിൽ നിന്ന് രാജ്യം നേടി; എന്നാൽ നീ അന്ധത്വം കാരണം രാജ്യം നേടിയില്ല.
1.152.16
स एष पाण्डोर्दायाद्यं यदि प्राप्नोति पाण्डवः ।
तस्य पुत्रो ध्रुवं प्राप्तस्तस्य तस्यापि चापरः ॥ १.१५२.१६ ॥
ഈ പാണ്ഡവൻ പാണ്ഡുവിന്റെ അവകാശം നേടിയാൽ, അവന്റെ പുത്രൻ തീർച്ചയായും നേടും; അവന്റെ ശേഷം അവന്റെ മറ്റൊരു പുത്രനും.
1.152.17
ते वयं राजवंशेन हीनाः सह सुतैरपि ।
अवज्ञाता भविष्यामो लोकस्य जगतीपते ॥ १.१५२.१७ ॥
ഹേ ഭൂപതേ, രാജവംശമില്ലാത്തവരായി ഞങ്ങൾ മക്കളോടൊപ്പം ജനങ്ങളാൽ അവഗണിക്കപ്പെടും.
1.152.18
सततं निरयं प्राप्ताः परपिण्डोपजीविनः ।
न भवेम यथा राजंस्तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ १.१५२.१८ ॥
രാജാവേ, മറ്റുള്ളവരുടെ അന്നത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവർ എപ്പോഴും നരകം പ്രാപിക്കുന്നു; അതിനാൽ നാം അങ്ങനെ ആകാതിരിക്കാൻ നയം ആവിഷ്കരിക്കട്ടെ.
1.152.19
यदि त्वं हि पुरा राजन्निदं राज्यमवाप्तवान् ।
ध्रुवं प्राप्स्याम च वयं राज्यमप्यवशे जने ॥ १.१५२.१९ ॥
രാജാവേ, നീ മുൻപ് ഈ രാജ്യം നേടിയിരുന്നെങ്കിൽ, നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത ഒരാളിൽനിന്ന് ഞങ്ങളും തീർച്ചയായും രാജ്യം നേടുമായിരുന്നു.
1.152.20
धृतराष्ट्रस्तु पुत्रस्य श्रुत्वा वचनमीदृशम् ।
मुहूर्तमिव संचिन्त्य दुर्योधनमथाब्रवीत् ॥ १.१५२.२० ॥
പുത്രന്റെ ഇത്തരം വാക്കുകൾ കേട്ട് ധൃതരാഷ്ട്രൻ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ച ശേഷം ദുര്യോധനനോട് പറഞ്ഞു.
1.152.21
धर्मनित्यस्तथा पाण्डुः सुप्रीतो मयि कौरवः ।
सर्वेषु ज्ञातिषु तथा मदीयेषु विशेषतः ॥ १.१५२.२१ ॥
ധർമ്മനിഷ്ഠനായ പാണ്ഡു, എന്നിൽ അതീവ പ്രീതനായ കൗരവൻ; എന്റെ സകല ബന്ധുക്കളിലും, വിശേഷിച്ച് എന്നിലും.
1.152.22
नात्र किंचन जानाति भोजनादि चिकीर्षितम् ।
निवेदयति तत्सर्वं मयि धर्मभृतां वरः ॥ १.१५२.२२ ॥
ഇവിടെ ഭക്ഷണാദികളെക്കുറിച്ച് ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതൊന്നും അവൻ അറിയുന്നില്ല; ധർമ്മം പാലിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ അതെല്ലാം എന്നെ അറിയിക്കുന്നു.
1.152.23
तस्य पुत्रो यथा पाण्डुस्तथा धर्मपरः सदा ।
गुणावाँल्लोकविख्यातो नगरे च प्रतिष्ठितः ॥ १.१५२.२३ ॥
അവന്റെ പുത്രൻ പാണ്ഡുവിനെപ്പോലെ എപ്പോഴും ധർമ്മനിഷ്ഠനാണ്; ഗുണവാനും ലോകപ്രസിദ്ധനും നഗരത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതനുമാണ്.
1.152.24
स कथं शक्यतेऽस्माभिरपाक्रष्टुं नरर्षभः ।
राज्यमेष हि नः प्राप्तः ससहयो विशेषतः ॥ १.१५२.२४ ॥
ആ നരശ്രേഷ്ഠനെ നമുക്ക് എങ്ങനെ നീക്കാൻ കഴിയും? ഈ രാജ്യം നമുക്ക് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു; വിശേഷിച്ച് സഹായികളോടുകൂടി.
1.152.25
भृता हि पाण्डुनाऽमात्या बलं च सततं मतम् ।
धृताः पुत्राश्च पौत्राश्च तेषामपि विशेषतः ॥ १.१५२.२५ ॥
പാണ്ഡു മന്ത്രിമാരെയും സൈന്യത്തെയും എപ്പോഴും പോറ്റി; അവരുടെ പുത്രന്മാരെയും പൗത്രന്മാരെയും പ്രത്യേകിച്ചും സംരക്ഷിച്ചു.
1.152.26
ते तथा संस्तुतास्तात विषये पाण्डुना नराः ।
कथं युधिष्ठिरस्यार्थे न नो हन्युः सबान्धवान् ॥ १.१५२.२६ ॥
പാണ്ഡുവിന്റെ രാജ്യത്ത് ഇങ്ങനെ ആദരിക്കപ്പെട്ട ആ മനുഷ്യർ, അയ്യാ, യുധിഷ്ഠിരനുവേണ്ടി നമ്മെയും ബന്ധുക്കളെയും എന്തുകൊണ്ട് കൊല്ലില്ല?
1.152.27
नैते विषयमिच्छेयुर्धर्मत्यागे विशेषतः ।
ते वयं कौरवेन्द्राणामेतेषां च महात्मनाम् ॥ १.१५२.२७ ॥
ഇവർ രാജ്യം ആഗ്രഹിക്കില്ല, പ്രത്യേകിച്ച് ധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ച്. നാം കൗരവ പ്രഭുക്കൾക്കും ഈ മഹാത്മാക്കൾക്കും സ്വന്തമാണ്.
1.152.28
कथं न वाच्यतां तात गच्छेम जगतस्तथा ॥ १.१५२.२८ ॥
അയ്യാ, അങ്ങനെ പോയാൽ നാം ലോകത്തിൽ നിന്ദിക്കപ്പെടില്ലേ?
1.152.29
मध्यस्थः सततं भीष्मो द्रोणपुत्रो मयि स्थितः ।
यतः पुतस्ततो द्रोणो भविता नात्र संशयः ॥ १.१५२.२९ ॥
ഭീഷ്മർ എപ്പോഴും മധ്യസ്ഥനാണ്; ദ്രോണപുത്രൻ എന്റെ പക്ഷത്താണ്. അവൻ എന്റെ പുത്രനായതിനാൽ ദ്രോണനും നമ്മുടെ കൂടെ ആയിരിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
1.152.30
कृपः शारद्वतश्चैव यत एव वयं ततः ।
बागिनेयं ततो द्रौणिं न त्यक्ष्यति कथंचन ॥ १.१५२.३० ॥
ശാരദ്വതന്റെ പുത്രൻ കൃപനും നമ്മുടെ പക്ഷത്താണ്. അതിനാൽ അവൻ തന്റെ അനന്തരവനെയും ദ്രോണപുത്രനെയും ഒരുതരത്തിലും ഉപേക്ഷിക്കില്ല.
1.152.31
क्षत्ता तु बन्धुरस्माकं प्रच्छन्नस्तु ततः परैः ।
न चैकः स समर्थोऽस्मान्पाण्डवार्थे प्रबाधितुम् ॥ १.१५२.३१ ॥
ക്ഷത്താവ് നമ്മുടെ ബന്ധുവാണ്, എന്നാൽ പാണ്ഡവരുടെ പക്ഷത്ത് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പാണ്ഡവർക്കുവേണ്ടി അവൻ ഒറ്റയ്ക്ക് നമ്മെ എതിർക്കാൻ പ്രാപ്തനല്ല.
1.152.32
सुविस्रब्धान्पाण्डुसुतान्सह मात्रा विवासय ।
वारणावतमद्यैव नात्र दोषो भविष्यति ॥ १.१५२.३२ ॥
പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന്മാരെ, പൂർണ വിശ്വാസത്തോടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, അവരുടെ മാതാവിനോടൊപ്പം ഇന്നുതന്നെ വാരണാവതത്തിലേക്ക് അയക്കൂ. ഇതിൽ യാതൊരു ദോഷവും ഉണ്ടാകില്ല.
1.152.33
विनिद्राकरणं घोरं हृदि शल्यमिवार्पितम् ।
शोपकपावकमुद्धूतं कर्मणानेन नाशय ॥ १.१५२.३३ ॥
ഹൃദയത്തിൽ മുള്ളുപോലെ തറച്ച്, ഉറക്കം കെടുത്തുന്ന ഈ ഭയങ്കരമായ വേദനയെ, ദഹിപ്പിക്കുന്ന തീപോലെ ആളിക്കത്തിയ ഇതിനെ, ഈ പ്രവൃത്തികൊണ്ട് നശിപ്പിക്കൂ.