மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.158
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.158.1
ततः सर्वाः प्रकृतयो नगराद्वारणावतात् ।
सर्वमङ्गलसंयुक्ता यथाशास्त्रमतन्द्रिताः ॥ १.१५८.१ ॥
அப்போது வாரணாவதம் நகரிலிருந்து அனைத்துக் குடிமக்களும், எல்லா மங்கலப் பொருட்களுடன், சாஸ்திரப்படி சோர்வின்றி (புறப்பட்டனர்).
1.158.2
श्रुत्वाऽगतान्पाण्डुपुत्रान्नानायानैः सहस्रशः ।
अभिजग्मुर्नरश्रेष्ठाञ्श्रुत्वैव परया मुदा ॥ १.१५८.२ ॥
பாண்டுவின் புதல்வர்கள் வருகிறார்கள் என்று கேட்டு, ஆயிரக்கணக்கானோர் பல வாகனங்களில் அந்த நரசிரேஷ்டர்களை எதிர்கொள்ள சென்றனர்; கேட்டவுடனேயே பெருமகிழ்ச்சியுடன் (சென்றனர்).
1.158.3
ते समासाद्य कौन्तेयान्वारणावतका जनाः ।
कृत्वा जयाशिषः सर्वे परिवार्योपतस्थिरे ॥ १.१५८.३ ॥
வாரணாவதத்து மக்கள் அந்த குந்தியின் மைந்தர்களை அடைந்து, வெற்றியின் ஆசிகளை வழங்கி, அனைவரும் அவர்களைச் சூழ்ந்து அருகில் நின்றனர்.
1.158.4
तैर्वृतः पुरुषव्याघ्रो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
विबभौ देवसङ्काशो वज्रपाणिरिवामरैः ॥ १.१५८.४ ॥
அவர்களால் சூழப்பட்ட மனிதர்களில் புலியான தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரர், தேவர்களால் சூழப்பட்ட வஜ்ரபாணி இந்திரனைப் போல ஒளிர்ந்தார்.
1.158.5
सत्कृताश्चैव पौरैस्ते पौरान्सत्कृत्य चानघ ।
अलङ्कृतं जनाकीर्णं विविशुर्वारणावतम् ॥ १.१५८.५ ॥
குடிமக்களால் கௌரவிக்கப்பட்டு, அவர்களையும் கௌரவித்து, ஓ பாவமற்றவனே, அவர்கள் மக்கள் நிறைந்த அலங்கரிக்கப்பட்ட வாரணாவதத்திற்குள் நுழைந்தனர்.
1.158.6
ते प्रविश्य पुरीं वीरास्तूर्णं जग्मुरथो गृहान् ।
ब्राह्मणानां महीपाल रतानां स्वेषु कर्मसु ॥ १.१५८.६ ॥
அந்த வீரர்கள் நகரத்துக்குள் நுழைந்து விரைவில் வீடுகளுக்குச் சென்றனர் — ஓ மன்னா, தம் தம் கடமைகளில் ஈடுபட்டிருந்த பிராமணர்களின் இல்லங்களுக்கு.
1.158.7
नगराधिकृतानां च गृहाणि रथिनां वराः ।
उपतस्थुर्नरश्रेष्ठा वैश्यशूद्रगृहाण्यपि ॥ १.१५८.७ ॥
நகரத் தலைவர்களின் வீடுகளும், தேர்வீரர்களில் சிறந்தவர்களின் வீடுகளும், சிறந்த மனிதர்களும் வந்தனர்; வைசியர்கள் மற்றும் சூத்திரர்களின் வீடுகளும் வந்தன.
1.158.8
अर्चिताश्च नरैः पौरैः पाण्डवा भरतर्षभ ।
जग्मुरावसथं पश्चात्पुरोचनपुरःसराः ॥ १.१५८.८ ॥
பரத குலத்தின் காளையே! நகரவாசிகளால் மதிக்கப்பட்ட பாண்டவர்கள் புரோசனனை முன்னிட்டு அதன் பின்னர் தங்குமிடத்திற்குச் சென்றனர்.
1.158.9
तेभ्यो भक्ष्याणि पानानि शयनानि शुभानि च ।
आसनानि च मुख्यानि प्रददौ स पुरोचनः ॥ १.१५८.९ ॥
புரோசனன் அவர்களுக்கு உணவுகளையும், பானங்களையும், நல்ல படுக்கைகளையும், சிறந்த இருக்கைகளையும் கொடுத்தான்.
1.158.10
तत्र ते सत्कृतास्तेन सुमहार्हपरिच्छदाः ।
उपास्यमानाः पुरुषैरूषुः पुरनिवासिभिः ॥ १.१५८.१० ॥
அங்கே அவனால் உபசரிக்கப்பட்டு, மிக மதிப்புள்ள உடைமைகளோடு, நகரவாசிகளால் பணிவிடை பெற்று அவர்கள் தங்கினர்.
1.158.11
दशरात्रोषितानां तु तत्र तेषां पुरोचनः ।
निवेदयामास गृहं शिवाख्यमशिवं तदा ॥ १.१५८.११ ॥
அங்கு பத்து இரவுகள் தங்கிய பின்னர், புரோசனன் அவர்களுக்கு சிவம் என்று பெயரிடப்பட்டதும் உண்மையில் அசிவமானதுமான அந்த வீட்டைக் காட்டினான்.
1.158.12
तत्र ते पुरुषव्याघ्रा विविशुः सपरिच्छदाः ।
पुरोचनस्य वचनात्कैलासमिव गुह्यकाः ॥ १.१५८.१२ ॥
புரோசனனின் சொல்லின்படி, அந்த புருஷவியாக்ரர்கள் தங்கள் உடைமைகளுடன் அங்கு நுழைந்தனர்; கைலாசத்தில் குஹ்யகர்கள் நுழைவது போல.
1.158.13
तच्चागारमभिप्रेक्ष्य सर्वधर्मभृतां वरः ।
उवाचाग्नेयमित्येवं भीमसेनं युधिष्ठिरः ॥ १.१५८.१३ ॥
அந்த மாளிகையை நன்கு நோக்கி, அனைத்து தர்மம் தாங்குவோரில் சிறந்த யுதிஷ்டிரர் பீமசேனனிடம் இவ்வாறு கூறினார்: இது தீப்பற்றக்கூடியது.
1.158.14
जिघ्राणोऽस्य वसागन्धं सर्पिर्जतुविमिश्रितम् ।
कृतं हि व्यक्तमाग्नेयमिदं वेश्म परन्तप ॥ १.१५८.१४ ॥
இதன் கொழுப்பு, நெய், அரக்கு கலந்த மணத்தை முகர்ந்து பார்த்து — எதிரிகளை வாட்டுபவனே, இந்த மாளிகை தெளிவாக தீப்பற்றக்கூடியதாகக் கட்டப்பட்டுள்ளது.
1.158.15
शणसर्जरसं व्यक्तमानीय गृहकर्मणि ।
मुञ्जबल्वजवंशादिद्रव्यं सर्वं घृतोक्षितम् ॥ १.१५८.१५ ॥
வீடு கட்டுவதில் தெளிவாக சண நாரும் சர்ஜ பிசினும் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளன; முஞ்சு, பல்வஜம், மூங்கில் முதலிய அனைத்துப் பொருட்களும் நெய் தெளிக்கப்பட்டுள்ளன.
1.158.16
तृणबल्वजकार्पासवंशदारुकटान्यपि ।
आग्नेयान्यत्र क्षिप्तानि परितो वेश्मनस्तथा ॥ १.१५८.१६ ॥
புல், பல்வஜம், பருத்தி, மூங்கில், மரம், பாய்கள் ஆகியவையும் — தீப்பற்றக்கூடிய இப்பொருட்கள் இங்கே மாளிகையைச் சுற்றிலும் வீசப்பட்டுள்ளன.
1.158.17
शिल्पिभिः सुकृतं ह्याप्तैर्विनीतैर्वेश्मकर्मणि ।
विश्वस्तं मामयं पापो दग्धुकामः पुरोचनः ॥ १.१५८.१७ ॥
நம்பகமான, பண்புள்ள கைவினைஞர்களால் வீடு கட்டும் பணியில் இது நன்கு அமைக்கப்பட்டுள்ளது; என்னை நம்பியிருக்கும் என்னை இந்தப் பாவி புரோசனன் எரிக்க விரும்புகிறான்.
1.158.18
तथा हि वर्तते मन्दः सुयोधनवशे स्थितः ।
इमां तु तां महाबुद्धिर्विदुरो दृष्टवांस्तथा ॥ १.१५८.१८ ॥
அவன் மூடன், சுயோதனனின் ஆதிக்கத்தில் இருக்கிறான், ஆகையால் அப்படியே இருக்கிறது; ஆனால் பெரும் அறிவாளி விதுரரும் இதை அவ்வாறே கண்டார்.
1.158.19
आपदं तेन मां पार्थ स संबोधितवान्पुरा ।
ते वयं बोधितास्तेन नित्यमस्मद्धितैषिणा ॥ १.१५८.१९ ॥
பார்த்தா, முன்பே அவர் என்னை ஆபத்தைப் பற்றி எச்சரித்திருந்தார். எங்கள் நலம் விரும்பும் அவரால் நாங்கள் எப்போதும் எச்சரிக்கப்பட்டோம்.
1.158.20
पित्रा कनीयसा स्नेहाद्बुद्धिमन्तो शिवं गृहम् ।
अनार्यैः सुकृतं गूढैर्दुर्योधनवशानुगैः ॥ १.१५८.२० ॥
அறிவுள்ள தந்தை இளைய மகனின் அன்பால் ஒரு நல்ல வீட்டைக் கட்டினார்; ஆனால் துரியோதனனின் வசப்பட்ட அநாரியர்களான மறைமுக ஆட்களால் அது முறையாக அமைக்கப்பட்டது.
1.158.21
यदीदं गृहामाग्नेयं विहितं मन्यते भवान् ।
तत्रैव साधु गच्छामो यत्र पूर्वोषिता वयम् ॥ १.१५८.२१ ॥
இந்த வீடு தீ வைக்கும் வகையில் அமைக்கப்பட்டது என்று நீங்கள் கருதினால், நாம் முன்பு வசித்த அதே இடத்திற்குச் செல்வோம்.
1.158.22
दर्शयित्वा पृथग्गन्तुं न कार्यं प्रतिभाति मे ।
अशुभं वा शुभं वा स्यात्तैर्वसाम सहैव तु ॥ १.१५८.२२ ॥
பிரிந்து செல்வதாகக் காட்டிக் கொண்டு போவது எனக்குச் சரியாகத் தோன்றவில்லை. நல்லதோ கெட்டதோ, நாம் அவர்களுடனேயே சேர்ந்து வாழ்வோம்.
1.158.23
अद्यप्रभृति चास्मासु गतेषु भयविह्वलः ।
रूढमूलो भवेद्राज्ये धार्तराष्ट्रो जनेश्वरः ॥ १.१५८.२३ ॥
இன்று முதல், நாங்கள் சென்றுவிட்டால், பயத்தால் கலங்கிய திருதராஷ்டிரனின் மகன் ராஜ்யத்தில் வேரூன்றி மக்களின் அரசனாகி விடுவான்.
1.158.24
तदीयं तु भवेद्राज्यं तदीयाश्च जना इमे ।
तस्मात्सहैव वत्स्यामो गलन्यस्तपदा वयम् ॥ १.१५८.२४ ॥
அப்போது இந்த ராஜ்யம் அவனுடையதாகும்; இந்த மக்களும் அவனுடையவர்கள் ஆவர். ஆகவே கழுத்தில் கயிற்றைப் போட்டுக்கொண்டு, நாம் அவர்களுடனேயே வாழ்வோம்.
1.158.25
अस्माकं कालमासाद्य राज्यमाच्छिद्य शत्रुतः ।
अर्थं पैतृकमस्माकं सुखं भोक्ष्याम शाश्वतम् ॥ १.१५८.२५ ॥
நமக்குரிய காலம் வந்ததும், எதிரியிடமிருந்து அரசை பறித்து, நம் தந்தைவழி செல்வத்தை அடைந்து நிலையான இன்பத்தை அனுபவிப்போம்.
1.158.26
धृतराष्ट्रवचोऽस्माभिः किमर्थमनुपाल्यते ।
तेभ्यो भित्त्वाऽन्यथागन्तुं दौर्बल्यं ते कुतो नृप ॥ १.१५८.२६ ॥
எதற்காக நாம் திருதராஷ்டிரனின் சொற்களுக்குக் கீழ்ப்படிகிறோம்? அரசே, அவர்களிடமிருந்து பிரிந்து வேறு வழியில் செல்லும் பலவீனம் உங்களுக்கு எங்கிருந்து வந்தது?
1.158.27
आपत्सु रक्षिताऽस्माकं विदुरोऽस्ति महामतिः ।
मध्यस्थ एव गाङ्गेयो राज्यभोगपराङ्मुखः ॥ १.१५८.२७ ॥
ஆபத்துக் காலங்களில் நம்மைக் காப்பவர் பெரும் அறிவாளி விதுரர். கங்கையின் மகன் பீஷ்மரோ நடுநிலையாளர்; அரசின் இன்பத்தை வெறுத்தவர்.
1.158.28
बाह्लीकप्रमुखा वृद्धा मध्यस्था एव सर्वदा ।
अस्मदीयो भवेद्द्रोणः फल्गुनप्रेमसंयुतः ॥ १.१५८.२८ ॥
பாஹ்லீகர் முதலிய பெரியோர் எப்போதும் நடுநிலையாளர்களே. துரோணர் நம் பக்கம் இருப்பார்; அவர் பால்குனனான அர்ஜுனனின் மீதுள்ள அன்பால் பிணைக்கப்பட்டவர்.
1.158.29
तस्मात्सहैव वस्तव्यं न गन्तव्यं कथं नृप ।
अथवास्मासु ते कुर्युः किमशक्ताः पराक्रमैः ॥ १.१५८.२९ ॥
ஆகவே நாம் அவர்களுடன் சேர்ந்தே வாழ வேண்டும்; அரசே, எப்படிப் பிரிந்து செல்வது? அல்லது, வீரத்தில் ஆற்றலற்ற அவர்கள் நமக்கு என்ன செய்துவிட முடியும்?
1.158.30
क्षुद्राः कपटिनो धूर्ता जाग्रत्सु मनुजेश्वर ।
किं न कुर्युः पुरा मह्यं किं न दत्तं महाविषम् ॥ १.१५८.३० ॥
மனிதர்களின் தலைவனே, இழிந்த, வஞ்சகமான, சூதுள்ளவர்கள் நாம் விழித்திருக்கும்போது என்ன செய்ய மாட்டார்கள்? முன்பு எனக்கு அவர்கள் என்ன செய்யவில்லை? கொடிய விஷம் கூட கொடுத்தார்களே!
1.158.31
आशीविषैर्महाघोरैः सर्पैस्तैः किं न दंशितः ।
प्रमाणकोट्यां संगृह्य निद्रापरवशे मयि ॥ १.१५८.३१ ॥
அளவற்ற கூட்டத்தில் என்னைச் சேர்த்து உறக்கத்தில் ஆழ்ந்திருந்தபோது, அந்த மிகக் கொடிய விஷப் பாம்புகள் என்னைக் கடிக்கவில்லையா?
1.158.32
सर्पैर्दृष्टिविषैर्गोरैर्गङ्गायां शूलसन्ततौ ।
किं तैर्न पातितो भूप तदा किं मृतवानहम् ॥ १.१५८.३२ ॥
அரசே! கங்கையில் சூலக் கூட்டங்களின் மீது அந்தக் கொடிய பார்வை-விஷப் பாம்புகள் என்னை வீழ்த்தவில்லையா? அப்போது நான் இறந்திருக்கவில்லையா?
1.158.33
आपत्सु तासु घोरासु दुष्प्रयुक्तासु पापिभिः ।
अस्मानरक्षद्यो देवो जगद्यस्य वशे स्थितम् ॥ १.१५८.३३ ॥
பாவிகளால் ஏவப்பட்ட அந்தக் கொடிய ஆபத்துகளில் நம்மைக் காத்த அந்தத் தெய்வம், எவருடைய ஆளுகையில் உலகம் நிலைபெற்றிருக்கிறதோ—
1.158.34
चराचरात्मकं सोऽद्य यातः कुत्र नृपोत्तम ।
यावत्सोढव्यमस्माभिस्तावत्सोढास्मि यत्नतः ॥ १.१५८.३४ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே! இயங்குவனவும் நிலையானவையுமாகிய அவர் இன்று எங்கே சென்றுவிட்டார்? நாம் பொறுக்க வேண்டியவரை நான் முயன்று பொறுத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.
1.158.35
यदा न शक्ष्यतेऽस्माभिस्तदा पश्याम नो हितम् ।
किं द्रष्टव्यमिहास्माभिर्विगृह्य तरसा बलात् ॥ १.१५८.३५ ॥
நம்மால் பொறுக்க முடியாதபோது நம் நலனைப் பார்ப்போம். வலிமையாலும் வேகத்தாலும் எதிர்த்து நின்று இங்கு நாம் என்ன காண வேண்டும்?
1.158.36
सान्त्ववादेन दानेन भेदेनापि यतामहे ।
अर्धराज्यस्य संप्राप्त्यै ततो दण्डः प्रशस्यते ॥ १.१५८.३६ ॥
இனிய சொற்களாலும், தானத்தாலும், பிரித்தாளும் வழியாலும் நாம் முயல்கிறோம். அரைராஜ்யத்தை அடைவதற்கு, பின்னர் தண்டமே புகழப்படுகிறது.
1.158.37
तस्मात्सहैव वस्तव्यं तन्मनोर्पितशल्यवत् ।
दर्शयित्वा पृथक् क्वापि न गन्तव्यं सुभीतवत् ॥ १.१५८.३७ ॥
ஆகவே நாம் ஒன்றாகவே வாழ வேண்டும்; மனத்தில் தைத்த முள்ளைப் போல. பெரும் அச்சம் கொண்டவர்களைப் போல தனியாகத் தம்மைக் காட்டிக்கொண்டு எங்கும் செல்லக்கூடாது.
1.158.38
इह यत्तैर्निराकारैर्वस्तव्यमिति रोचये ।
अप्रमत्तैर्विचिन्वद्भिर्गतिमिष्टां ध्रुवामितः ॥ १.१५८.३८ ॥
இங்கே நாம் அடையாளம் தெரியாத வடிவில் வாழ வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன். கவனமாக இருந்து, இங்கிருந்து விரும்பத்தக்க உறுதியான வழியைத் தேட வேண்டும்.
1.158.39
यदि विन्देत चाकारमस्माकं स पुरोचनः ।
क्षिप्रकारी ततो भूत्वा प्रसह्यापि दहेत्ततः ॥ १.१५८.३९ ॥
அந்தப் புரோசனன் நம் தோற்றத்தைக் கண்டுபிடித்தால், அவன் விரைந்து செயல்படுபவனாகி பலவந்தமாக நம்மை எரித்து விடுவான்.
1.158.40
नायं बिभेत्युपक्रोशादधर्माद्वा पुरोचनः ।
तथा हि वर्तते मन्दः सुयोधनवशे स्थितः ॥ १.१५८.४० ॥
இந்தப் புரோசனன் பொதுவான பழிக்கோ அதர்மத்துக்கோ அஞ்சவில்லை. அந்த மூடன் சுயோதனனின் வசத்தில் இருந்து அப்படியே நடந்துகொள்கிறான்.
1.158.41
अपि चायं प्रदग्धेषु भीष्मोऽस्मासु पितामहः ।
कोपं कुर्यात्किमर्थं वा कौरवान्कोपयीत सः ॥ १.१५८.४१ ॥
மேலும், நாம் எரிக்கப்பட்டால் நம் பாட்டனார் பீஷ்மர் ஏன் கோபம் கொள்ள வேண்டும்? அல்லது ஏன் கௌரவர்களைத் தூண்ட வேண்டும்?
1.158.42
अथवापीह दग्धेषु भीष्मोऽस्माकं पितामहः ।
धर्म इत्येव कुप्येरन्ये चान्ये कुरुपुङ्गवाः ॥ १.१५८.४२ ॥
அல்லது இங்கே நாம் எரிக்கப்பட்டால், நம் பாட்டனார் பீஷ்மர் 'இது தர்மம்' என்றே கோபம் கொள்வார்; மற்ற குரு வீரர்களும் அவ்வாறே கோபம் கொள்வர்.
1.158.43
उपपन्नं तु दग्धेषु कुलवंशानुकीर्तिताः ।
कुप्येरन्यदि धर्मज्ञास्तथान्ये कुरुपुङ्गवाः ॥ १.१५८.४३ ॥
எரிக்கப்பட்டவர்களைப் பற்றி குலத்தையும் வம்சத்தையும் கூறுவது முறையானது. தர்மம் அறிந்தவர்களும் மற்ற குருகுலச் சிறந்தவர்களும் கோபம் கொண்டால் கூட.
1.158.44
वयं तु यदि दाहस्य बिभ्यतः प्रद्रवेमहि ।
स्पशैर्नो घातयेत्सर्वान्राज्यलुब्धः सुयोधनः ॥ १.१५८.४४ ॥
நாம் தீக்கு அஞ்சி ஓடினால், ராஜ்யலோபியான சுயோதனன் ஒற்றர்கள் மூலம் நம் அனைவரையும் கொல்லுவான்.
1.158.45
अपदस्थान्पदे तिष्ठन्नपक्षान्पक्षसंस्थितः ।
हीनकोशान्महाकोशः प्रयोगैर्घातयेद्ध्रुवम् ॥ १.१५८.४५ ॥
நிலையில் நிற்பவன், நிலையற்றவர்களை; ஆதரவாளர்களுடன் இருப்பவன், ஆதரவற்றவர்களை; பெரும் கருவூலம் உடையவன், குறைந்த கருவூலம் உடையவர்களை சூழ்ச்சிகளால் நிச்சயமாகக் கொல்லுவான்.
1.158.46
तदस्माभिरिमं पापं तं च पापं सुयोधनम् ।
वञ्चयद्भिर्निवस्तव्यं छन्नं वीर क्वचित्क्वचित् ॥ १.१५८.४६ ॥
ஆகவே இந்தப் பாவியையும் அந்தப் பாவியான சுயோதனனையும் ஏமாற்றியபடி, வீரனே, இங்கும் அங்குமாக மறைந்து வாழ வேண்டும்.
1.158.47
ते वयं मृगयाशीलाश्चराम वसुधामिमाम् ।
तथा नो विदिता मार्गा भविष्यन्ति पलायतां ॥ १.१५८.४७ ॥
நாம் வேட்டைக்காரர்களைப் போல் இந்தப் பூமியில் சுற்றித் திரிவோம்; இவ்வாறு ஓடுபவர்களுக்கு வழிகள் நமக்குத் தெரிந்தவையாகும்.
1.158.48
भौमं च बिलमद्यैव करवाम सुसंवृतम् ।
गूढोद्गतान्न नस्तत्र हुताशः संप्रधक्ष्यति ॥ १.१५८.४८ ॥
இன்றே நாம் நன்கு மறைக்கப்பட்ட நிலவறை ஒன்றைச் செய்வோம்; அதில் மறைந்த வெளிவழியிலிருந்து தீ நம்மை எரிக்காது.
1.158.49
द्रवतोऽत्र यथा चास्मान्न बुध्येत पुरोचनः ।
पौरो वापि जनः कश्चित्तथा कार्यमतन्द्रितैः ॥ १.१५८.४९ ॥
இங்கிருந்து நாங்கள் ஓடும்போது புரோசனன் நம்மை அறியாதபடி, நகரவாசிகளில் எவரும் அறியாதபடி, விழிப்புடன் அதைச் செய்ய வேண்டும்.