Mahābhārata · Adhyāya 1.158
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.158.1
ततः सर्वाः प्रकृतयो नगराद्वारणावतात् ।
सर्वमङ्गलसंयुक्ता यथाशास्त्रमतन्द्रिताः ॥ १.१५८.१ ॥
Então todos os súditos da cidade de Vāraṇāvata, providos de todas as coisas auspiciosas, saíram, diligentes e incansáveis, conforme prescrevem as escrituras.
1.158.2
श्रुत्वाऽगतान्पाण्डुपुत्रान्नानायानैः सहस्रशः ।
अभिजग्मुर्नरश्रेष्ठाञ्श्रुत्वैव परया मुदा ॥ १.१५८.२ ॥
Ao ouvir que os filhos de Pāṇḍu haviam chegado, milhares saíram em diversos veículos ao encontro daqueles melhores dos homens; ao ouvi-lo, foram com suprema alegria.
1.158.3
ते समासाद्य कौन्तेयान्वारणावतका जनाः ।
कृत्वा जयाशिषः सर्वे परिवार्योपतस्थिरे ॥ १.१५८.३ ॥
Aqueles habitantes de Vāraṇāvata, tendo chegado aos filhos de Kuntī e oferecido bênçãos de vitória, cercaram-nos todos e permaneceram à disposição.
1.158.4
तैर्वृतः पुरुषव्याघ्रो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
विबभौ देवसङ्काशो वज्रपाणिरिवामरैः ॥ १.१५८.४ ॥
Cercado por eles, Yudhiṣṭhira, rei do dharma, tigre entre os homens, brilhou como Indra portador do raio, cercado pelos imortais.
1.158.5
सत्कृताश्चैव पौरैस्ते पौरान्सत्कृत्य चानघ ।
अलङ्कृतं जनाकीर्णं विविशुर्वारणावतम् ॥ १.१५८.५ ॥
Honrados pelos cidadãos, e tendo por sua vez honrado os cidadãos, ó sem mácula, entraram na cidade adornada de Vāraṇāvata, repleta de gente.
1.158.6
ते प्रविश्य पुरीं वीरास्तूर्णं जग्मुरथो गृहान् ।
ब्राह्मणानां महीपाल रतानां स्वेषु कर्मसु ॥ १.१५८.६ ॥
Tendo entrado na cidade, aqueles heróis foram depressa às suas casas — às casas dos brâmanes, ó protetor da terra, que se dedicavam aos seus próprios deveres.
1.158.7
नगराधिकृतानां च गृहाणि रथिनां वराः ।
उपतस्थुर्नरश्रेष्ठा वैश्यशूद्रगृहाण्यपि ॥ १.१५८.७ ॥
As casas dos funcionários da cidade e dos melhores guerreiros de carro, as casas dos melhores dos homens, e também as casas dos vaiśyas e śūdras apresentaram-se diante deles.
1.158.8
अर्चिताश्च नरैः पौरैः पाण्डवा भरतर्षभ ।
जग्मुरावसथं पश्चात्पुरोचनपुरःसराः ॥ १.१५८.८ ॥
Ó touro dos Bharatas, os Pāṇḍavas, honrados pelos homens e cidadãos, foram depois para a residência, com Purocana à frente.
1.158.9
तेभ्यो भक्ष्याणि पानानि शयनानि शुभानि च ।
आसनानि च मुख्यानि प्रददौ स पुरोचनः ॥ १.१५८.९ ॥
Purocana deu-lhes alimentos e bebidas, camas esplêndidas e os melhores assentos.
1.158.10
तत्र ते सत्कृतास्तेन सुमहार्हपरिच्छदाः ।
उपास्यमानाः पुरुषैरूषुः पुरनिवासिभिः ॥ १.१५८.१० ॥
Ali, honrados por ele, com bens de grande valor, servidos pelos homens e habitantes da cidade, habitaram.
1.158.11
दशरात्रोषितानां तु तत्र तेषां पुरोचनः ।
निवेदयामास गृहं शिवाख्यमशिवं तदा ॥ १.१५८.११ ॥
Depois de habitarem ali dez noites, Purocana mostrou-lhes então a casa chamada Śiva, que na verdade era funesta.
1.158.12
तत्र ते पुरुषव्याघ्रा विविशुः सपरिच्छदाः ।
पुरोचनस्य वचनात्कैलासमिव गुह्यकाः ॥ १.१५८.१२ ॥
Pela palavra de Purocana, aqueles tigres entre os homens entraram ali com os seus bens, como os guhyakas entram no Kailāsa.
1.158.13
तच्चागारमभिप्रेक्ष्य सर्वधर्मभृतां वरः ।
उवाचाग्नेयमित्येवं भीमसेनं युधिष्ठिरः ॥ १.१५८.१३ ॥
Depois de observar bem aquela casa, Yudhiṣṭhira, o melhor dos portadores do dharma, disse a Bhīmasena: "Isto foi feito para queimar."
1.158.14
जिघ्राणोऽस्य वसागन्धं सर्पिर्जतुविमिश्रितम् ।
कृतं हि व्यक्तमाग्नेयमिदं वेश्म परन्तप ॥ १.१५८.१४ ॥
Sentindo o cheiro de gordura, manteiga clarificada e laca misturados, disse: "Ó abrasador de inimigos, esta casa foi claramente feita para queimar."
1.158.15
शणसर्जरसं व्यक्तमानीय गृहकर्मणि ।
मुञ्जबल्वजवंशादिद्रव्यं सर्वं घृतोक्षितम् ॥ १.१५८.१५ ॥
Claramente foram trazidas fibra de cânhamo e resina de sarja para a construção da casa; a grama muñja, a balvaja, o bambu e todos esses materiais foram aspergidos com manteiga clarificada.
1.158.16
तृणबल्वजकार्पासवंशदारुकटान्यपि ।
आग्नेयान्यत्र क्षिप्तानि परितो वेश्मनस्तथा ॥ १.१५८.१६ ॥
Grama, balvaja, algodão, bambu, madeira e esteiras, todos inflamáveis, foram espalhados por toda a volta desta casa.
1.158.17
शिल्पिभिः सुकृतं ह्याप्तैर्विनीतैर्वेश्मकर्मणि ।
विश्वस्तं मामयं पापो दग्धुकामः पुरोचनः ॥ १.१५८.१७ ॥
Artesãos confiáveis e bem-educados construíram bem esta casa; e este perverso Purocana, vendo que confio nele, deseja queimar-me.
1.158.18
तथा हि वर्तते मन्दः सुयोधनवशे स्थितः ।
इमां तु तां महाबुद्धिर्विदुरो दृष्टवांस्तथा ॥ १.१५८.१८ ॥
Assim está, pois aquele tolo está sob o controle de Suyodhana; mas Vidura, de grande inteligência, também já tinha visto isso.
1.158.19
आपदं तेन मां पार्थ स संबोधितवान्पुरा ।
ते वयं बोधितास्तेन नित्यमस्मद्धितैषिणा ॥ १.१५८.१९ ॥
Ó filho de Pṛthā, ele me avisou do perigo há muito tempo; fomos sempre avisados por aquele que desejava nosso bem.
1.158.20
पित्रा कनीयसा स्नेहाद्बुद्धिमन्तो शिवं गृहम् ।
अनार्यैः सुकृतं गूढैर्दुर्योधनवशानुगैः ॥ १.१५८.२० ॥
Por afeto ao filho mais novo, o pai sábio mandou construir uma casa auspiciosa; mas ela foi bem preparada por homens ignóbeis e ocultos que seguiam a vontade de Duryodhana.
1.158.21
यदीदं गृहामाग्नेयं विहितं मन्यते भवान् ।
तत्रैव साधु गच्छामो यत्र पूर्वोषिता वयम् ॥ १.१५८.२१ ॥
Se você acha que esta casa foi preparada para ser incendiada, então vamos bem para o mesmo lugar onde vivíamos antes.
1.158.22
दर्शयित्वा पृथग्गन्तुं न कार्यं प्रतिभाति मे ।
अशुभं वा शुभं वा स्यात्तैर्वसाम सहैव तु ॥ १.१५८.२२ ॥
Mostrar-nos separados e partir não me parece correto; seja desfavorável ou favorável, vivamos juntos com eles.
1.158.23
अद्यप्रभृति चास्मासु गतेषु भयविह्वलः ।
रूढमूलो भवेद्राज्ये धार्तराष्ट्रो जनेश्वरः ॥ १.१५८.२३ ॥
A partir de hoje, quando tivermos partido, o filho de Dhṛtarāṣṭra, dominado pelo medo, criaria raízes firmes no reino e se tornaria senhor dos homens.
1.158.24
तदीयं तु भवेद्राज्यं तदीयाश्च जना इमे ।
तस्मात्सहैव वत्स्यामो गलन्यस्तपदा वयम् ॥ १.१५८.२४ ॥
Então este reino seria dele, e estas gentes também seriam dele. Por isso, com os pés postos num laço, viveremos junto com eles.
1.158.25
अस्माकं कालमासाद्य राज्यमाच्छिद्य शत्रुतः ।
अर्थं पैतृकमस्माकं सुखं भोक्ष्याम शाश्वतम् ॥ १.१५८.२५ ॥
Quando chegar o nosso tempo, tomando o reino do inimigo, recuperaremos a herança paterna e desfrutaremos de felicidade duradoura.
1.158.26
धृतराष्ट्रवचोऽस्माभिः किमर्थमनुपाल्यते ।
तेभ्यो भित्त्वाऽन्यथागन्तुं दौर्बल्यं ते कुतो नृप ॥ १.१५८.२६ ॥
Por que obedecemos às palavras de Dhṛtarāṣṭra? Ó rei, de onde te vem essa fraqueza de romper com eles e seguir outro caminho?
1.158.27
आपत्सु रक्षिताऽस्माकं विदुरोऽस्ति महामतिः ।
मध्यस्थ एव गाङ्गेयो राज्यभोगपराङ्मुखः ॥ १.१५८.२७ ॥
Nas calamidades, nosso protetor é Vidura, de grande sabedoria. E Gāṅgeya (Bhīṣma) é de fato neutro, avesso ao gozo do reino.
1.158.28
बाह्लीकप्रमुखा वृद्धा मध्यस्था एव सर्वदा ।
अस्मदीयो भवेद्द्रोणः फल्गुनप्रेमसंयुतः ॥ १.१५८.२८ ॥
Os anciãos liderados por Bāhlīka permanecerão sempre neutros. E Droṇa estaria do nosso lado, ligado pelo afeto a Phalguna (Arjuna).
1.158.29
तस्मात्सहैव वस्तव्यं न गन्तव्यं कथं नृप ।
अथवास्मासु ते कुर्युः किमशक्ताः पराक्रमैः ॥ १.१५८.२९ ॥
Portanto devemos permanecer juntos com eles, ó rei; como poderíamos partir à parte? Ou, impotentes em valor, o que poderiam eles fazer contra nós?
1.158.30
क्षुद्राः कपटिनो धूर्ता जाग्रत्सु मनुजेश्वर ।
किं न कुर्युः पुरा मह्यं किं न दत्तं महाविषम् ॥ १.१५८.३० ॥
Ó senhor dos homens, o que não fariam os vis, os enganadores e os astutos mesmo estando nós acordados? O que não me fizeram antes? Não me deram até grande veneno!
1.158.31
आशीविषैर्महाघोरैः सर्पैस्तैः किं न दंशितः ।
प्रमाणकोट्यां संगृह्य निद्रापरवशे मयि ॥ १.१५८.३१ ॥
Aquelas serpentes venenosíssimas, terrivelmente ferozes, não me morderam quando, reunido entre uma multidão incontável, eu jazia vencido pelo sono?
1.158.32
सर्पैर्दृष्टिविषैर्गोरैर्गङ्गायां शूलसन्ततौ ।
किं तैर्न पातितो भूप तदा किं मृतवानहम् ॥ १.१५८.३२ ॥
Ó rei, aquelas terríveis serpentes de veneno no olhar não me lançaram sobre a fileira de estacas no Ganges? Não morri então?
1.158.33
आपत्सु तासु घोरासु दुष्प्रयुक्तासु पापिभिः ।
अस्मानरक्षद्यो देवो जगद्यस्य वशे स्थितम् ॥ १.१५८.३३ ॥
Aquele deus que nos protegeu nessas terríveis calamidades urdidas pelos perversos, aquele em cujo poder o mundo se mantém—
1.158.34
चराचरात्मकं सोऽद्य यातः कुत्र नृपोत्तम ।
यावत्सोढव्यमस्माभिस्तावत्सोढास्मि यत्नतः ॥ १.१५८.३४ ॥
Ó melhor dos reis, para onde foi hoje aquele deus que é a essência do móvel e do imóvel? Enquanto devemos suportar, suportei com esforço.
1.158.35
यदा न शक्ष्यतेऽस्माभिस्तदा पश्याम नो हितम् ।
किं द्रष्टव्यमिहास्माभिर्विगृह्य तरसा बलात् ॥ १.१५८.३५ ॥
Quando não pudermos mais suportar, olharemos pelo nosso bem. O que temos a ver aqui, contendendo com força e violência?
1.158.36
सान्त्ववादेन दानेन भेदेनापि यतामहे ।
अर्धराज्यस्य संप्राप्त्यै ततो दण्डः प्रशस्यते ॥ १.१५८.३६ ॥
Esforçamo-nos com palavras amáveis, com dádivas e também com a divisão. Para obter metade do reino, então a força é louvada.
1.158.37
तस्मात्सहैव वस्तव्यं तन्मनोर्पितशल्यवत् ।
दर्शयित्वा पृथक् क्वापि न गन्तव्यं सुभीतवत् ॥ १.१५८.३७ ॥
Portanto, devemos permanecer juntos, como uma espinha cravada no coração. Não devemos mostrar-nos separados nem ir a lugar algum, como homens tomados de grande medo.
1.158.38
इह यत्तैर्निराकारैर्वस्तव्यमिति रोचये ।
अप्रमत्तैर्विचिन्वद्भिर्गतिमिष्टां ध्रुवामितः ॥ १.१५८.३८ ॥
Aprovo que habitemos aqui em formas irreconhecíveis. Vigilantes, buscando daqui um caminho desejado e seguro.
1.158.39
यदि विन्देत चाकारमस्माकं स पुरोचनः ।
क्षिप्रकारी ततो भूत्वा प्रसह्यापि दहेत्ततः ॥ १.१५८.३९ ॥
Se Purocana descobrisse nossa aparência, então, tornando-se rápido em agir, nos queimaria mesmo à força.
1.158.40
नायं बिभेत्युपक्रोशादधर्माद्वा पुरोचनः ।
तथा हि वर्तते मन्दः सुयोधनवशे स्थितः ॥ १.१५८.४० ॥
Este Purocana não teme a censura pública nem a injustiça; o tolo age assim, sob o domínio de Suyodhana.
1.158.41
अपि चायं प्रदग्धेषु भीष्मोऽस्मासु पितामहः ।
कोपं कुर्यात्किमर्थं वा कौरवान्कोपयीत सः ॥ १.१५८.४१ ॥
Além disso, quando formos queimados, por que nosso avô Bhīṣma se irritaria? Ou com que propósito provocaria os Kauravas?
1.158.42
अथवापीह दग्धेषु भीष्मोऽस्माकं पितामहः ।
धर्म इत्येव कुप्येरन्ये चान्ये कुरुपुङ्गवाः ॥ १.१५८.४२ ॥
Ou, se formos queimados aqui, nosso avô Bhīṣma se irritará pensando 'isto é dharma', e os outros touros dos Kuru igualmente se irritarão.
1.158.43
उपपन्नं तु दग्धेषु कुलवंशानुकीर्तिताः ।
कुप्येरन्यदि धर्मज्ञास्तथान्ये कुरुपुङ्गवाः ॥ १.१५८.४३ ॥
É apropriado recordar a linhagem e a família dos queimados, mesmo que os conhecedores do dharma e os outros touros dos kurus se irritem.
1.158.44
वयं तु यदि दाहस्य बिभ्यतः प्रद्रवेमहि ।
स्पशैर्नो घातयेत्सर्वान्राज्यलुब्धः सुयोधनः ॥ १.१५८.४४ ॥
Se fugirmos com medo do fogo, Suyodhana, ávido pelo reino, fará com que todos sejamos mortos por meio de espiões.
1.158.45
अपदस्थान्पदे तिष्ठन्नपक्षान्पक्षसंस्थितः ।
हीनकोशान्महाकोशः प्रयोगैर्घातयेद्ध्रुवम् ॥ १.१५८.४५ ॥
Quem está em sua posição certamente fará matar, por artifícios, os que não a têm; quem tem aliados, os que não os têm; quem tem grande tesouro, os de tesouro escasso.
1.158.46
तदस्माभिरिमं पापं तं च पापं सुयोधनम् ।
वञ्चयद्भिर्निवस्तव्यं छन्नं वीर क्वचित्क्वचित् ॥ १.१५८.४६ ॥
Portanto, devemos viver escondidos aqui e ali, enganando este malvado e aquele malvado Suyodhana, ó herói.
1.158.47
ते वयं मृगयाशीलाश्चराम वसुधामिमाम् ।
तथा नो विदिता मार्गा भविष्यन्ति पलायतां ॥ १.१५८.४७ ॥
Percorreremos esta terra como caçadores, e assim os caminhos dos que fogem nos serão conhecidos.
1.158.48
भौमं च बिलमद्यैव करवाम सुसंवृतम् ।
गूढोद्गतान्न नस्तत्र हुताशः संप्रधक्ष्यति ॥ १.१५८.४८ ॥
Hoje mesmo façamos uma caverna subterrânea bem oculta; por sua saída escondida, o fogo não nos queimará ali.
1.158.49
द्रवतोऽत्र यथा चास्मान्न बुध्येत पुरोचनः ।
पौरो वापि जनः कश्चित्तथा कार्यमतन्द्रितैः ॥ १.१५८.४९ ॥
Enquanto fugimos daqui, que Purocana não nos perceba, nem nenhum cidadão; assim deve ser feito pelos vigilantes.