مهابهاراتا · أدهيايا 1.172
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.172.1
न सन्तापस्त्वया कार्यः प्राकृतेनेव कर्हिचित् ।
न हि सन्तापकालोऽयं वैद्यस्य तव विद्यते ॥ १.१७२.१ ॥
لا ينبغي أن تحزن أبدًا كما يحزن الناس العاديون؛ فليس هذا وقت الحزن، لأنك حكيم.
1.172.2
अवश्यं निधनं सर्वैर्गन्तव्यमिह मानवैः ।
अवश्यभाविन्यर्थे वै संतापो नेह विद्यते ॥ १.१७२.२ ॥
يجب على جميع البشر أن يواجهوا الموت في هذه الدنيا لا محالة؛ وليس هناك حزن على ما لا بد أن يقع.
1.172.3
भार्या पुत्रोऽथ दुहिता सर्वमात्मार्थमिष्यते ।
व्यथां जहि सुबुद्ध्या त्वं स्वयं यास्यामि तत्र च ॥ १.१७२.३ ॥
الزوجة والابن والابنة — كلهم محبوبون لأجل النفس. فاطرح أنت الهمّ بحكمة حسنة؛ وسأمضي أنا نفسي إلى هناك أيضًا.
1.172.4
एतद्धि परमं नार्याः कार्यं लोके सनातनम् ।
प्राणानपि परित्यज्य यद्भर्तुर्हितमाचरेत् ॥ १.१७२.४ ॥
هذا هو الواجب الأسمى والأبدي للمرأة في العالم: أن تبذل حتى حياتها وتعمل لمصلحة زوجها.
1.172.5
तच्च तत्र कृतं कर्म तवापीदं सुखावहम् ।
भवत्यमुत्र चाक्षय्यं लोकेऽस्मिंश्च यशस्करम् ॥ १.१७२.५ ॥
ذلك العمل الذي يُنجز هناك سيجلب لك السعادة أيضًا؛ وهو خالد في العالم الآخر، ويجلب الشهرة في هذا العالم.
1.172.6
एष चैव गुरुर्धर्मो यं प्रवक्ष्याम्यहं तव ।
अर्थश्च तव धर्मश्च भूयानत्र प्रदृश्यते ॥ १.१७२.६ ॥
وهذا هو الواجب الجليل الذي أنا مُعلِنَتُه لك؛ وهنا يظهر أن نفعك وواجبك كليهما أعظم.
1.172.7
यदर्थमिष्यते भार्या प्राप्तः सोऽर्थस्त्वया मयि ।
कन्या चैका कुमारश्च कृताहमनृणा त्वया ॥ १.१७२.७ ॥
إنّ الغاية التي تُطلب من أجلها الزوجة قد نلتَها فيّ. وعندي ابنة واحدة وابن؛ وبك صرتُ بريئًا من الدَّين.
1.172.8
समर्थः पोषणे चासि सुतयो रक्षणे तथा ।
न त्वहं सुतयोः शक्ता तथा रक्षणपोषणे ॥ १.१७२.८ ॥
أنت قادر على الإعالة، وكذلك على حماية الولدين؛ أمّا أنا فلستُ قادرةً على حماية الولدين وإعالتهما.
1.172.9
मम हि त्वद्विहीनायाः सर्वप्राणधनेश्वर ।
कथं स्यातां सुतौ बालौ भरेयं च कथं त्वहम् ॥ १.१७२.९ ॥
يا سيّدي، يا رب حياتي وكل ثروتي! بدونك كيف يعيش ولداي الصغيران، وكيف أُعيلهما أنا؟
1.172.10
कथं हि विधवाऽनाथा बालपुत्रा विना त्वया ।
मिथुनं जीवयिष्यामि स्थिता साधुगते पथि ॥ १.१७२.१० ॥
كيف لي، وأنا أرملة لا كافل لي، بدونك، ومعي ولدان صغيران، واقفةً على طريقك الذي سلكته إلى سبيل الأخيار، أن أُعيل هذين الاثنين؟
1.172.11
अहं कृतावलेपैश्च प्रार्थ्यमानामिमां सुताम् ।
अयुक्तैस्तव संबन्धे कथं शक्ष्यामि रक्षितुम् ॥ १.१७२.११ ॥
وأنا، والمتكبرون غير الأكفاء لصلتك يلتمسون هذه الابنة، كيف أستطيع حمايتها؟
1.172.12
उत्सृष्टमामिषं भूमौ प्रार्थयन्ति यथा खगाः ।
प्रार्थयन्ति जनाः सर्वे पतिहीनां तथा स्त्रियम् ॥ १.१७२.१२ ॥
كما تتهافت الطيور على اللحم المُلقى على الأرض، كذلك يلتمس الناس كلهم امرأةً لا زوج لها.
1.172.13
साऽहं विचाल्यमाना वै प्रार्थ्यमाना दुरात्मभिः ।
स्थातुं पथि न शक्ष्यामि सज्जनेष्टे द्विजोत्तम ॥ १.१७२.१३ ॥
سأتزعزع ويطلبني الأشرار، ولن أستطيع الثبات على الطريق، يا محبوب الأخيار، يا أفضل المولودين مرتين.
1.172.14
स्त्रीजन्म गर्हितं नाथ लोके दुष्टजनाकुले ।
मातापित्रोर्वशे कन्या प्रौढा भर्तृवशे तथा ॥ १.१७२.१४ ॥
يا سيدي، في عالم مليء بالأشرار يُذم ميلاد المرأة. فالفتاة تكون في سلطة أمها وأبيها، والمرأة الناضجة في سلطة زوجها.
1.172.15
अभावे चानयोः पुत्रे खतन्त्रा स्त्री विगर्हिता ॥ १.१७२.१५ ॥
وعند غياب هذين، حتى مع وجود ابن، تُذم المرأة المستقلة.
1.172.16
अनाथत्वं स्त्रियो द्वारं दुष्टानां विवृतं हि तत् ।
वस्त्रखण्डं घृताक्तं हि यथा संकृष्यते श्वभिः ॥ १.१७२.१६ ॥
إن انعدام الحامي للمرأة باب مفتوح للأشرار، كقطعة قماش مشبعة بالسمن تجرّها الكلاب.
1.172.17
कथं तव कुलस्यैकमिमं बालमनागसम् ।
पितृपैतामहे मार्गे नियोक्तुमहमुत्सहे ॥ १.१७२.१७ ॥
كيف أجرؤ على توجيه هذا الطفل البريء الوحيد من نسلك إلى طريق الآباء والأجداد؟
1.172.18
कथं शक्ष्यामि बालेऽस्मिन्गुणानाधातुमीप्सितान् ।
अनाथे सर्वतो लुप्ते यथा त्वं धर्मदर्शिवान् ॥ १.१७२.१८ ॥
كيف أستطيع غرس الفضائل المرجوّة في هذا الطفل، وأنا بلا حامٍ ومُهلكة من كل جانب، ضائعة، كما كنتَ أنت من يرى الدهرما؟
1.172.19
इमामपि च ते बालामनाथां परिभूय माम् ।
अनर्हाः प्रार्थयिष्यन्ति शूद्रा वेदश्रुतिं यथा ॥ १.१७२.१९ ॥
وستشتهي هذه الفتاة الصغيرة لك أيضًا، بعد أن يحتقروني، الشودرا غير المستحقين، كما يشتهون سماع الفيدا.
1.172.20
तां चेदहं न दित्सेयं सद्गुणैरुपबृंहिताम् ।
प्रमथ्यैनां हरेयुस्ते हविर्ध्वाङ्क्षा इवाध्वरात् ॥ १.१७२.२० ॥
إن لم أعطها، رغم أنها مزودة بالصفات الحسنة، فإنهم سيختطفونها بالقوة، كما تختطف الغربان القربان من الذبيحة.
1.172.21
संप्रेक्षमाणा पुत्रीं ते नानुरूपमिवात्मनः ।
अनर्हवशमापन्नामिमां चापि सुतां तव ॥ १.१७२.२१ ॥
وأنت ترى ابنتك، التي لا تليق بها، واقعة تحت سلطان غير المستحقين، وهذه ابنتك أيضًا.
1.172.22
अवज्ञाता च लोकेषु तथान्मानमजानती ।
अवलिप्तैरैर्ब्रह्मन्मरिष्यामि न संशयः ॥ १.१७२.२२ ॥
محتقرة في العوالم، لا أعرف نفسي، يا برهمن، سأموت على أيدي المتكبرين، لا شك في ذلك.
1.172.23
तौ च हीनौ मया बालौ त्वया चैव तथात्मजौ ।
विनश्येतां न सन्देहो मत्स्याविव जलक्षये ॥ १.१७२.२३ ॥
وهذان الصبيان، المحرومان مني ومنك أيضًا، ابناك، سيهلكان كسمكتين عند جفاف الماء. لا شك في ذلك.
1.172.24
त्रितयं सर्वथाप्येवं विनशिष्यत्यसंशयम् ।
त्वया विहीनं तस्मात्त्वं मां परित्यक्तुमर्हसि ॥ १.१७२.२४ ॥
سيهلك الثلاثة بكل تأكيد هكذا، لا شك في ذلك. لذلك يليق بك أن تتركني، إذ بدونك...
1.172.25
व्युष्टिरेषा परा स्त्रीणां पूर्वं भर्तुः परा गतिः ।
ननु ब्रह्मन्सपुत्राणामिति धर्मविदो विदुः ॥ १.१७२.२५ ॥
هذا هو السعادة العليا للنساء؛ فالزوج هو ملاذهن الأول والأسمى. أيها البراهمي، هكذا يعلم العارفون بالدارما للمرأة التي لها أبناء.
1.172.26
अनिष्टमिह पुत्राणां विषये परिवर्तितुम् ।
हरिद्राञ्जनपुष्पादिसौमङ्गल्ययुता सती ॥ १.१७२.२६ ॥
لا يليق أن يصيب الأبناء هنا سوء؛ الزوجة الوفية المزينة بعلامات السعد من الكركم والكحل والزهور وما شابهها.
1.172.27
मरणं याति या भर्तुस्तद्दत्तजलपायिनी ।
भर्तृपादार्पितमनाः सा याति गिरिजापदम् ॥ १.१७२.२७ ॥
المرأة التي إذا مات زوجها شربت الماء الذي أعطاها، وجعلت قلبها عند قدمي زوجها، تمضي إلى مسكن غيريجا (باروفاتي).
1.172.28
गिराजायाः सखी भूत्वा मोदते नगकन्यया ।
मितं ददाति हि पिता मितं माता मितं सुतः ॥ १.१७२.२८ ॥
تصير صديقة غيريجا فتفرح مع ابنة الجبل. الأب يعطي بمقدار، والأم تعطي بمقدار، والابن يعطي بمقدار.
1.172.29
अमितस्य हि दातारं का पतिं नाभिनन्दति ।
आश्रमाश्चाग्निसंस्कारा जपहोमव्रतानि च ॥ १.१७२.२९ ॥
أي امرأة لا تبتهج بزوج يعطي بلا حد؟ فالمراحل الحياتية وطقوس النار والترديد والقرابين والنذور تتم بواسطته.
1.172.30
स्त्रीणां नैते विधातव्या विना पतिमनिन्दितम् ।
क्षमा शौचमनाहारमेतावद्विहितं स्त्रियाः ॥ १.१७२.३० ॥
بغير زوج لا عيب فيه لا ينبغي للنساء أن يفعلن هذه. فما يُفرض على المرأة هو الصبر والطهارة والصيام، بقدر هذا فقط.
1.172.31
परित्यक्तः सुतश्चायं दुहितेयं तथा मया ।
बान्धवाश्च परित्यक्तास्त्वदर्थं जीवितं च मे ॥ १.१७२.३१ ॥
لقد تخلّيتُ عن هذا الابن وهذه البنت أيضًا، وتخلّيتُ عن أقاربي من أجلك، وعن حياتي نفسها.
1.172.32
यज्ञैस्तपोभिर्नियमैर्दानैश्च विविधैस्तथा ।
विशिष्यते स्त्रिया भर्तुर्नित्यं प्रियहिते स्थितिः ॥ १.१७२.३२ ॥
ثبات المرأة دائمًا فيما يسرّ زوجها ويفيده يفوق القرابين والتقشفات والنذور وضروب الصدقات.
1.172.33
तदिदं यच्चिकीर्षामि धर्मं परमसंमतम् ।
इष्टं चैव हितं चैव तव चैव कुलस्य च ॥ १.१७२.३३ ॥
لذلك فإن ما أريد فعله هو الدارما الأعلى قبولًا، المرغوب فيه والنافع، لك وللأسرة.
1.172.34
इष्टानि चाप्यपत्यानि द्रव्याणि सुहृदः प्रियाः ।
आपद्धर्मप्रमोक्षाय भार्या चापि सतां मतम् ॥ १.१७२.३४ ॥
والأبناء المحبوبون والمال والأصدقاء الأعزاء؛ والزوجة أيضًا، للخلاص بدارما الشدة، يراها الأخيار مما يُضحّى به.
1.172.35
आपदर्थे धनं रक्षेद्दारान्रक्षेद्धनैरपि ।
आत्मानं सततं रक्षेद्दारैरपि धनैरपि ॥ १.१७२.३५ ॥
من أجل الشدة ينبغي حفظ المال؛ وينبغي حفظ الزوجات حتى بالمال؛ وينبغي للمرء أن يحفظ نفسه دائمًا بالزوجات وبالمال.
1.172.36
दृष्टादृष्टफलार्थं हि भार्या पुत्रो धनं गृहम् ।
सर्वमेतद्विधातव्यं बुधानामेष निश्चयः ॥ १.१७२.३६ ॥
من أجل الثمار المرئية وغير المرئية ينبغي أن تُرعى الزوجة والابن والمال والبيت جميعًا؛ هذا هو اليقين الراسخ عند الحكماء.
1.172.37
एकतो वा कुलं कृत्स्नमात्मा वा कुलवर्धनः ।
उभयोः कोधिको विद्वन्नात्मा चैवाधिकः कुलात् ॥ १.१७२.३७ ॥
من جهة الأسرة كلها، ومن جهة النفس التي تنمّي الأسرة. أيها العالم، من بين الاثنين فالنفس أعظم من الأسرة حقًا.
1.172.38
आत्मनो विद्यमानत्वाद्भुवनानि चतुर्दश ।
विद्यन्ते द्विजशार्दूल आतमा रक्ष्यस्ततस्त्वया ॥ १.१७२.३८ ॥
لأن النفس موجودة، توجد العوالم الأربعة عشر. أيها النمر بين المولودين مرتين، فيجب عليك أن تحفظ النفس.
1.172.39
आत्मन्यविद्यमाने चेदस्य नास्तीह किंचन ।
एतज्जगदिदं सर्वमात्मना न समं किल ॥ १.१७२.३९ ॥
إن لم تكن النفس موجودة، فلا يبقى له شيء هنا. وهذا العالم كله حقًا ليس مساويًا للنفس.
1.172.40
स कुरुष्व मया कार्यं तारयात्मानमात्मना ।
अनुजानीही मामार्य सुतौ मे परिपालय ॥ १.१७२.४० ॥
فأدِّ واجبك بي، ونجِّ نفسك بنفسك. أيها النبيل، أذن لي واحمِ ابنيّ الاثنين.
1.172.41
अवध्याः स्त्रिय इत्याहुर्धर्मज्ञा धर्मनिश्चये ।
धर्मज्ञान्राक्षसानाहुर्न हन्यात्स च मामपि ॥ १.१७२.४१ ॥
يقول العارفون بالدارما عند تقرير الدارما إن النساء لا يُقتلن؛ وعن الراكشاسا العارفين بالدارما يقولون إنه لا ينبغي أن يقتلني أنا أيضًا.
1.172.42
निःसंशयं वधः पुंसां स्त्रीणां संशयितो वधः ।
अतो मामेव धर्मज्ञ प्रस्थापयितुमर्हसि ॥ १.१७२.४२ ॥
قتل الرجال أمرٌ مؤكد، أما قتل النساء فموضع شك. لذلك أيها العارف بالدارما، ينبغي لك أن ترسلني أنا.
1.172.43
भुक्तं प्रियाण्यवाप्तानि धर्मश्च चरितो मया ।
त्वच्छुश्रूषणसंभूता कीर्तिश्चाप्यतुला मम।
त्वत्प्रसूतिः प्रिया प्राप्ता न मां तप्स्यत्यजीवितं ॥ १.१७२.४३ ॥
لقد تمتعتُ بالملذات المحببة وعملتُ بالدارما؛ ومن خدمتك نلتُ مجداً لا يضاهى. وقد نلتُ الأبناء الأحباء المولودين منك؛ والعيش بعدك لن يعذبني.
1.172.44
जातपुत्रा च वृद्धा च प्रियकामा च ते सदा ।
समीक्ष्यैतदहं सर्वं व्यवसायं करोम्यतः ॥ १.१७२.४४ ॥
وقد وُلد الأبناء، وقد شِختُ، وكنتُ دائماً أتمنى سعادتك. وبعد أن تأملتُ كل هذا، أعقد هذا العزم.
1.172.45
उत्सृज्यापि हि मामार्य प्राप्स्यस्यन्यामपि स्त्रियम् ।
ततः प्रतिष्ठितो धर्मो भविष्यति पुनस्तव ॥ १.१७२.४५ ॥
أيها النبيل، حتى لو تركتني فستنال زوجة أخرى؛ حينئذ يُعاد تثبيت دارماك.
1.172.46
न चाप्यधर्मः कल्याण बहुपत्नीकता नृणाम् ।
स्त्रीणामधर्मः सुमहान्भर्तुः पूर्वस्य लङ्घने ॥ १.१७२.४६ ॥
أيها الكريم، ليس إثماً أن يكون للرجال زوجات كثيرات؛ أما إثم النساء في تجاوز زوجهن الأول فعظيم جداً.
1.172.47
एतत्सर्वं समीक्ष्य त्वमात्मत्यागं च गर्हितम् ।
आत्मानं तारयाद्याशु कुलं चेमौ च दारकौ ॥ १.१७२.४७ ॥
بعد أن تأملتَ كل هذا، فاترك تضحية النفس المستنكرة؛ وانجُ الآن سريعاً بنفسك، وبالأسرة، وبهذين الابنين.
1.172.48
एवमुक्तस्तया भर्ता तां समालिङ्ग्य भारत ।
मुमोच बाष्पं शनकैः सभार्यो भृशदुःखितः ॥ १.१७२.४८ ॥
ولمّا قالت له ذلك، يا بهارتا، ضمّها الزوج، ثم أخذ يذرف الدموع ببطء وهو شديد الحزن، مع زوجته.
1.172.49
मैवं वद त्वं कल्याणि तिष्ठ चेह सुमध्यमे ।
न तु भार्यां त्यजेत्प्राज्ञः पुत्रान्वापि कदाचन ॥ १.१७२.४९ ॥
لا تقولي هكذا أيتها المباركة، فابقي هنا أيتها النحيلة الخصر. لا ينبغي للحكيم أن يترك زوجته أو أبناءه أبدًا.
1.172.50
विशेषतः स्त्रियं रक्षेत्पुरुषो बुद्धिमानिह ।
त्यक्त्वा तु पुरुषो जीवेन्न हातव्यानिमान्सदा।
न वेत्ति कामं धर्मं च अर्थं मोक्षं च तत्त्वतः ॥ १.१७२.५० ॥
ينبغي للرجل الحكيم أن يحمي زوجته على وجه الخصوص. والرجل الذي يعيش متخليًا عنهن لا ينبغي أن يهجر هؤلاء أبدًا. ومن لا يعرف حقًا الرغبة والواجب والثروة والتحرر فهو في ضلال.