Mahābhārata · Adhyāya 1.172
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.172.1
न सन्तापस्त्वया कार्यः प्राकृतेनेव कर्हिचित् ।
न हि सन्तापकालोऽयं वैद्यस्य तव विद्यते ॥ १.१७२.१ ॥
Nunca deves afligir-te como uma pessoa comum; este não é tempo de sofrimento, pois tu és um sábio.
1.172.2
अवश्यं निधनं सर्वैर्गन्तव्यमिह मानवैः ।
अवश्यभाविन्यर्थे वै संतापो नेह विद्यते ॥ १.१७२.२ ॥
Todos os seres humanos devem certamente passar pela morte neste mundo; para aquilo que inevitavelmente há de acontecer, não há aqui sofrimento.
1.172.3
भार्या पुत्रोऽथ दुहिता सर्वमात्मार्थमिष्यते ।
व्यथां जहि सुबुद्ध्या त्वं स्वयं यास्यामि तत्र च ॥ १.१७२.३ ॥
A esposa, o filho e a filha são todos estimados por causa de si mesmo. Abandona a aflição com bom juízo; eu mesma irei também para lá.
1.172.4
एतद्धि परमं नार्याः कार्यं लोके सनातनम् ।
प्राणानपि परित्यज्य यद्भर्तुर्हितमाचरेत् ॥ १.१७२.४ ॥
Este é o dever supremo e eterno da mulher no mundo: abrir mão até da própria vida e agir pelo bem do marido.
1.172.5
तच्च तत्र कृतं कर्म तवापीदं सुखावहम् ।
भवत्यमुत्र चाक्षय्यं लोकेऽस्मिंश्च यशस्करम् ॥ १.१७२.५ ॥
Aquele ato realizado lá também te trará felicidade; é imperecível no outro mundo e traz renome neste.
1.172.6
एष चैव गुरुर्धर्मो यं प्रवक्ष्याम्यहं तव ।
अर्थश्च तव धर्मश्च भूयानत्र प्रदृश्यते ॥ १.१७२.६ ॥
E este é o dever grave que vou declarar-te; aqui se veem maiores tanto o teu proveito quanto o teu dharma.
1.172.7
यदर्थमिष्यते भार्या प्राप्तः सोऽर्थस्त्वया मयि ।
कन्या चैका कुमारश्च कृताहमनृणा त्वया ॥ १.१७२.७ ॥
O fim para o qual uma esposa é desejada, esse fim você alcançou em mim. Há uma filha e um filho; por você fui libertado da dívida.
1.172.8
समर्थः पोषणे चासि सुतयो रक्षणे तथा ।
न त्वहं सुतयोः शक्ता तथा रक्षणपोषणे ॥ १.१७२.८ ॥
Você é capaz de sustentar e também de proteger os dois filhos; mas eu não sou capaz de proteger e sustentar os dois filhos.
1.172.9
मम हि त्वद्विहीनायाः सर्वप्राणधनेश्वर ।
कथं स्यातां सुतौ बालौ भरेयं च कथं त्वहम् ॥ १.१७२.९ ॥
Ó senhor de toda a minha vida e riqueza! Sem ti, como viveriam meus dois filhos pequenos, e como os sustentaria eu?
1.172.10
कथं हि विधवाऽनाथा बालपुत्रा विना त्वया ।
मिथुनं जीवयिष्यामि स्थिता साधुगते पथि ॥ १.१७२.१० ॥
Como, viúva e desamparada, sem ti, com filhos pequenos, de pé no caminho daquele que seguiu a senda dos justos, sustentarei este par?
1.172.11
अहं कृतावलेपैश्च प्रार्थ्यमानामिमां सुताम् ।
अयुक्तैस्तव संबन्धे कथं शक्ष्यामि रक्षितुम् ॥ १.१७२.११ ॥
Enquanto homens arrogantes, indignos de tua aliança, pedem esta minha filha, como serei capaz de protegê-la?
1.172.12
उत्सृष्टमामिषं भूमौ प्रार्थयन्ति यथा खगाः ।
प्रार्थयन्ति जनाः सर्वे पतिहीनां तथा स्त्रियम् ॥ १.१७२.१२ ॥
Assim como as aves disputam a carne atirada ao chão, assim todos os homens cobiçam a mulher sem marido.
1.172.13
साऽहं विचाल्यमाना वै प्रार्थ्यमाना दुरात्मभिः ।
स्थातुं पथि न शक्ष्यामि सज्जनेष्टे द्विजोत्तम ॥ १.१७२.१३ ॥
Abalada e cobiçada por homens perversos, não conseguirei manter-me firme no caminho, ó querido dos bons, melhor dos duas vezes nascidos.
1.172.14
स्त्रीजन्म गर्हितं नाथ लोके दुष्टजनाकुले ।
मातापित्रोर्वशे कन्या प्रौढा भर्तृवशे तथा ॥ १.१७२.१४ ॥
Ó senhor, num mundo cheio de gente perversa, o nascimento de mulher é censurado. A donzela fica sob o controle de mãe e pai, e a mulher madura sob o do marido.
1.172.15
अभावे चानयोः पुत्रे खतन्त्रा स्त्री विगर्हिता ॥ १.१७२.१५ ॥
E, na ausência destes dois, mesmo com um filho, a mulher independente é censurada.
1.172.16
अनाथत्वं स्त्रियो द्वारं दुष्टानां विवृतं हि तत् ।
वस्त्रखण्डं घृताक्तं हि यथा संकृष्यते श्वभिः ॥ १.१७२.१६ ॥
Estar sem protetor é, para a mulher, uma porta aberta aos perversos, assim como um pano embebido em manteiga clarificada é arrastado por cães.
1.172.17
कथं तव कुलस्यैकमिमं बालमनागसम् ।
पितृपैतामहे मार्गे नियोक्तुमहमुत्सहे ॥ १.१७२.१७ ॥
Como ousaria eu encaminhar esta única criança inocente da tua linhagem pelo caminho dos pais e avós?
1.172.18
कथं शक्ष्यामि बालेऽस्मिन्गुणानाधातुमीप्सितान् ।
अनाथे सर्वतो लुप्ते यथा त्वं धर्मदर्शिवान् ॥ १.१७२.१८ ॥
Como conseguirei infundir as virtudes desejadas nesta criança, se, sem protetor e arruinada por todos os lados, estou perdida, como tu que vias o dharma?
1.172.19
इमामपि च ते बालामनाथां परिभूय माम् ।
अनर्हाः प्रार्थयिष्यन्ति शूद्रा वेदश्रुतिं यथा ॥ १.१७२.१९ ॥
E também esta tua jovem filha, depois de me desprezarem, será desejada por śūdras indignos, como eles desejam ouvir o Veda.
1.172.20
तां चेदहं न दित्सेयं सद्गुणैरुपबृंहिताम् ।
प्रमथ्यैनां हरेयुस्ते हविर्ध्वाङ्क्षा इवाध्वरात् ॥ १.१७२.२० ॥
Se eu não a der, embora ela seja dotada de boas qualidades, eles a arrebatarão à força, como os corvos arrebatam a oferenda do sacrifício.
1.172.21
संप्रेक्षमाणा पुत्रीं ते नानुरूपमिवात्मनः ।
अनर्हवशमापन्नामिमां चापि सुतां तव ॥ १.१७२.२१ ॥
Vendo a tua filha, que não lhe é adequada, caída sob o domínio dos indignos, e também esta tua filha.
1.172.22
अवज्ञाता च लोकेषु तथान्मानमजानती ।
अवलिप्तैरैर्ब्रह्मन्मरिष्यामि न संशयः ॥ १.१७२.२२ ॥
Desprezada nos mundos, sem me conhecer a mim mesma, ó brâmane, morrerei nas mãos dos arrogantes — não há dúvida.
1.172.23
तौ च हीनौ मया बालौ त्वया चैव तथात्मजौ ।
विनश्येतां न सन्देहो मत्स्याविव जलक्षये ॥ १.१७२.२३ ॥
E esses dois meninos, privados de mim e também de ti, teus filhos, perecerão como dois peixes quando a água seca. Não há dúvida.
1.172.24
त्रितयं सर्वथाप्येवं विनशिष्यत्यसंशयम् ।
त्वया विहीनं तस्मात्त्वं मां परित्यक्तुमर्हसि ॥ १.१७२.२४ ॥
Os três perecerão certamente desse modo, sem dúvida. Por isso te convém abandonar-me, pois sem ti...
1.172.25
व्युष्टिरेषा परा स्त्रीणां पूर्वं भर्तुः परा गतिः ।
ननु ब्रह्मन्सपुत्राणामिति धर्मविदो विदुः ॥ १.१७२.२५ ॥
Esta é a suprema fortuna das mulheres; o marido é o primeiro e supremo refúgio. Ó brâmane, os conhecedores do dharma assim o sabem para a que tem filhos.
1.172.26
अनिष्टमिह पुत्राणां विषये परिवर्तितुम् ।
हरिद्राञ्जनपुष्पादिसौमङ्गल्ययुता सती ॥ १.१७२.२६ ॥
Aqui não convém que sobrevenha infortúnio aos filhos; a esposa fiel, adornada com os sinais auspiciosos de açafrão, colírio, flores e outros.
1.172.27
मरणं याति या भर्तुस्तद्दत्तजलपायिनी ।
भर्तृपादार्पितमनाः सा याति गिरिजापदम् ॥ १.१७२.२७ ॥
Aquela que, ao morrer o marido, bebe a água que ele lhe deu, com a mente entregue aos pés do esposo, vai à morada de Girijā (Pārvatī).
1.172.28
गिराजायाः सखी भूत्वा मोदते नगकन्यया ।
मितं ददाति हि पिता मितं माता मितं सुतः ॥ १.१७२.२८ ॥
Tornando-se amiga de Girijā, ela se alegra com a filha da montanha. O pai dá com medida, a mãe dá com medida, e o filho dá com medida.
1.172.29
अमितस्य हि दातारं का पतिं नाभिनन्दति ।
आश्रमाश्चाग्निसंस्कारा जपहोमव्रतानि च ॥ १.१७२.२९ ॥
Que mulher não se alegraria com um marido que dá sem medida? As etapas da vida, os ritos do fogo, a recitação, as oblações e os votos se cumprem por meio dele.
1.172.30
स्त्रीणां नैते विधातव्या विना पतिमनिन्दितम् ।
क्षमा शौचमनाहारमेतावद्विहितं स्त्रियाः ॥ १.१७२.३० ॥
Sem um marido irrepreensível, as mulheres não devem praticar estas coisas. Para a mulher, apenas a paciência, a pureza e o jejum são prescritos nessa medida.
1.172.31
परित्यक्तः सुतश्चायं दुहितेयं तथा मया ।
बान्धवाश्च परित्यक्तास्त्वदर्थं जीवितं च मे ॥ १.१७२.३१ ॥
Abandonei este filho e esta filha também, e abandonei os meus parentes por tua causa, e a minha própria vida.
1.172.32
यज्ञैस्तपोभिर्नियमैर्दानैश्च विविधैस्तथा ।
विशिष्यते स्त्रिया भर्तुर्नित्यं प्रियहिते स्थितिः ॥ १.१७२.३२ ॥
A firmeza constante da mulher no que é caro e benéfico ao seu marido supera os sacrifícios, as austeridades, os votos e as diversas doações.
1.172.33
तदिदं यच्चिकीर्षामि धर्मं परमसंमतम् ।
इष्टं चैव हितं चैव तव चैव कुलस्य च ॥ १.१७२.३३ ॥
Portanto, o que desejo fazer é o dharma mais altamente aprovado, desejável e benéfico, tanto para ti quanto para a família.
1.172.34
इष्टानि चाप्यपत्यानि द्रव्याणि सुहृदः प्रियाः ।
आपद्धर्मप्रमोक्षाय भार्या चापि सतां मतम् ॥ १.१७२.३४ ॥
Os filhos queridos, os bens e os amigos amados; e também a esposa, para libertação pelo dharma da adversidade, é considerada pelos bons como sacrificável.
1.172.35
आपदर्थे धनं रक्षेद्दारान्रक्षेद्धनैरपि ।
आत्मानं सततं रक्षेद्दारैरपि धनैरपि ॥ १.१७२.३५ ॥
Para a adversidade deve-se guardar a riqueza; as esposas devem ser protegidas mesmo com riqueza; e deve-se sempre proteger a si mesmo com esposas e com riqueza.
1.172.36
दृष्टादृष्टफलार्थं हि भार्या पुत्रो धनं गृहम् ।
सर्वमेतद्विधातव्यं बुधानामेष निश्चयः ॥ १.१७२.३६ ॥
Pelos frutos visíveis e invisíveis, a esposa, o filho, a riqueza e a casa devem todos ser cuidados; esta é a firme convicção dos sábios.
1.172.37
एकतो वा कुलं कृत्स्नमात्मा वा कुलवर्धनः ।
उभयोः कोधिको विद्वन्नात्मा चैवाधिकः कुलात् ॥ १.१७२.३७ ॥
De um lado, toda a família; do outro, o ātman que faz a família crescer. Ó sábio, dos dois, o ātman é certamente superior à família.
1.172.38
आत्मनो विद्यमानत्वाद्भुवनानि चतुर्दश ।
विद्यन्ते द्विजशार्दूल आतमा रक्ष्यस्ततस्त्वया ॥ १.१७२.३८ ॥
Porque o ātman existe, existem os catorze mundos. Ó tigre entre os nascidos duas vezes, portanto o ātman deve ser protegido por ti.
1.172.39
आत्मन्यविद्यमाने चेदस्य नास्तीह किंचन ।
एतज्जगदिदं सर्वमात्मना न समं किल ॥ १.१७२.३९ ॥
Se o ātman não existe, nada dele permanece aqui. Este mundo inteiro, na verdade, não é igual ao ātman.
1.172.40
स कुरुष्व मया कार्यं तारयात्मानमात्मना ।
अनुजानीही मामार्य सुतौ मे परिपालय ॥ १.१७२.४० ॥
Portanto, cumpre teu dever através de mim; salva-te por ti mesmo. Ó nobre, concede-me licença e protege meus dois filhos.
1.172.41
अवध्याः स्त्रिय इत्याहुर्धर्मज्ञा धर्मनिश्चये ।
धर्मज्ञान्राक्षसानाहुर्न हन्यात्स च मामपि ॥ १.१७२.४१ ॥
Os conhecedores do dharma, ao determinar o dharma, dizem que as mulheres não devem ser mortas; e dos rākṣasas que conhecem o dharma dizem que ele também não deve me matar.
1.172.42
निःसंशयं वधः पुंसां स्त्रीणां संशयितो वधः ।
अतो मामेव धर्मज्ञ प्रस्थापयितुमर्हसि ॥ १.१७२.४२ ॥
A morte dos homens é certa; a morte das mulheres é duvidosa. Portanto, ó conhecedor do dharma, deves enviar-me a mim.
1.172.43
भुक्तं प्रियाण्यवाप्तानि धर्मश्च चरितो मया ।
त्वच्छुश्रूषणसंभूता कीर्तिश्चाप्यतुला मम।
त्वत्प्रसूतिः प्रिया प्राप्ता न मां तप्स्यत्यजीवितं ॥ १.१७२.४३ ॥
Desfrutei dos prazeres queridos e pratiquei o dharma; servindo-te, alcancei uma glória incomparável. Os filhos amados nascidos de ti são meus; viver sem ti não me atormentará.
1.172.44
जातपुत्रा च वृद्धा च प्रियकामा च ते सदा ।
समीक्ष्यैतदहं सर्वं व्यवसायं करोम्यतः ॥ १.१७२.४४ ॥
Os filhos já nasceram, sou idosa, e sempre desejei o teu prazer. Tendo considerado tudo isso, tomo esta resolução.
1.172.45
उत्सृज्यापि हि मामार्य प्राप्स्यस्यन्यामपि स्त्रियम् ।
ततः प्रतिष्ठितो धर्मो भविष्यति पुनस्तव ॥ १.१७२.४५ ॥
Ó nobre, mesmo abandonando-me, obterás outra esposa; então o teu dharma será restabelecido.
1.172.46
न चाप्यधर्मः कल्याण बहुपत्नीकता नृणाम् ।
स्त्रीणामधर्मः सुमहान्भर्तुः पूर्वस्य लङ्घने ॥ १.१७२.४६ ॥
Ó bondoso, não é pecado para os homens ter muitas esposas; mas para as mulheres, violar o primeiro marido é um grande pecado.
1.172.47
एतत्सर्वं समीक्ष्य त्वमात्मत्यागं च गर्हितम् ।
आत्मानं तारयाद्याशु कुलं चेमौ च दारकौ ॥ १.१७२.४७ ॥
Tendo considerado tudo isto, abandona o sacrifício de ti mesmo, que é condenável; salva-te agora, depressa, e a família e estes dois filhos.
1.172.48
एवमुक्तस्तया भर्ता तां समालिङ्ग्य भारत ।
मुमोच बाष्पं शनकैः सभार्यो भृशदुःखितः ॥ १.१७२.४८ ॥
Assim interpelado por ela, ó Bharata, o marido abraçou-a e, profundamente aflito, derramou lentamente lágrimas com a sua esposa.
1.172.49
मैवं वद त्वं कल्याणि तिष्ठ चेह सुमध्यमे ।
न तु भार्यां त्यजेत्प्राज्ञः पुत्रान्वापि कदाचन ॥ १.१७२.४९ ॥
Não fales assim, ó Kalyāṇī; fica aqui, ó Sumadhyamā. O sábio nunca deve abandonar a esposa nem os filhos.
1.172.50
विशेषतः स्त्रियं रक्षेत्पुरुषो बुद्धिमानिह ।
त्यक्त्वा तु पुरुषो जीवेन्न हातव्यानिमान्सदा।
न वेत्ति कामं धर्मं च अर्थं मोक्षं च तत्त्वतः ॥ १.१७२.५० ॥
O sábio deve proteger especialmente a esposa. Quem vive abandonando-as nunca deve desamparar estas. Quem não conhece verdadeiramente o desejo, o dever, a riqueza e a libertação está iludido.