மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.172
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.172.1
न सन्तापस्त्वया कार्यः प्राकृतेनेव कर्हिचित् ।
न हि सन्तापकालोऽयं वैद्यस्य तव विद्यते ॥ १.१७२.१ ॥
நீ ஒரு சாதாரண மனிதனைப் போல் ஒருபோதும் துயரப்படக்கூடாது. இது துயரத்தின் காலம் அல்ல, ஏனெனில் நீ அறிவுடையவன்.
1.172.2
अवश्यं निधनं सर्वैर्गन्तव्यमिह मानवैः ।
अवश्यभाविन्यर्थे वै संतापो नेह विद्यते ॥ १.१७२.२ ॥
இவ்வுலகில் எல்லா மனிதர்களும் அவசியம் மரணத்தை அடைய வேண்டும். அவசியம் நிகழப்போவதற்காக இங்கு துயரம் இல்லை.
1.172.3
भार्या पुत्रोऽथ दुहिता सर्वमात्मार्थमिष्यते ।
व्यथां जहि सुबुद्ध्या त्वं स्वयं यास्यामि तत्र च ॥ १.१७२.३ ॥
மனைவி, மகன், மகள் — இவர்கள் அனைவரும் தனக்காகவே விரும்பப்படுகிறார்கள். நல்ல புத்தியால் நீ துயரத்தை விட்டுவிடு; நானும் அங்கே செல்வேன்.
1.172.4
एतद्धि परमं नार्याः कार्यं लोके सनातनम् ।
प्राणानपि परित्यज्य यद्भर्तुर्हितमाचरेत् ॥ १.१७२.४ ॥
பெண்ணின் உயர்ந்த மற்றும் உலகில் நிலையான கடமை இதுவே: உயிரையும் துறந்து கணவனின் நன்மையைச் செய்வது.
1.172.5
तच्च तत्र कृतं कर्म तवापीदं सुखावहम् ।
भवत्यमुत्र चाक्षय्यं लोकेऽस्मिंश्च यशस्करम् ॥ १.१७२.५ ॥
அங்கு செய்யப்படும் அந்தச் செயல் உனக்கும் இன்பம் தரும். அது மறுலோகத்தில் அழியாததாகவும், இவ்வுலகில் புகழ் தருவதாகவும் இருக்கும்.
1.172.6
एष चैव गुरुर्धर्मो यं प्रवक्ष्याम्यहं तव ।
अर्थश्च तव धर्मश्च भूयानत्र प्रदृश्यते ॥ १.१७२.६ ॥
நான் உனக்கு எடுத்துரைக்கப்போகும் இந்தத் தர்மமே மிகவும் உயர்ந்ததாகும். இங்கு உன் பொருளும் உன் தர்மமும் மேலும் பெரிதாகத் தோன்றுகின்றன.
1.172.7
यदर्थमिष्यते भार्या प्राप्तः सोऽर्थस्त्वया मयि ।
कन्या चैका कुमारश्च कृताहमनृणा त्वया ॥ १.१७२.७ ॥
எதற்காக மனைவி விரும்பப்படுகிறாளோ, அந்த நோக்கம் உன்னால் என்னில் அடையப்பட்டது. ஒரு மகளும் ஒரு மகனும் உள்ளனர்; உன்னால் நான் கடனிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டேன்.
1.172.8
समर्थः पोषणे चासि सुतयो रक्षणे तथा ।
न त्वहं सुतयोः शक्ता तथा रक्षणपोषणे ॥ १.१७२.८ ॥
நீ போஷிப்பதிலும், அதுபோல் இரு மக்களைக் காப்பதிலும் வல்லவன்; ஆனால் நானோ இரு குழந்தைகளையும் காத்து போஷிக்க இயலாதவள்.
1.172.9
मम हि त्वद्विहीनायाः सर्वप्राणधनेश्वर ।
कथं स्यातां सुतौ बालौ भरेयं च कथं त्वहम् ॥ १.१७२.९ ॥
என் உயிருக்கும் செல்வத்துக்கும் தலைவனே! உன்னைப் பிரிந்த எனக்கு இரு சிறு மக்கள் எவ்வாறு வாழ்வர்? நான் அவர்களை எவ்வாறு போஷிப்பேன்?
1.172.10
कथं हि विधवाऽनाथा बालपुत्रा विना त्वया ।
मिथुनं जीवयिष्यामि स्थिता साधुगते पथि ॥ १.१७२.१० ॥
விதவையும் அநாதையுமாக, உன்னைத் தவிர்த்து, சிறு மக்களுடன் இருக்கும் நான், நல்லோர் சென்ற வழியில் நிற்கும் உன் பாதையில், அந்த இணையை எவ்வாறு வாழ வைப்பேன்?
1.172.11
अहं कृतावलेपैश्च प्रार्थ्यमानामिमां सुताम् ।
अयुक्तैस्तव संबन्धे कथं शक्ष्यामि रक्षितुम् ॥ १.१७२.११ ॥
இந்தப் பெண்ணை, செருக்குடையோரும் உனக்கு உறவுக்குத் தகுதியற்றோரும் விரும்பிக் கேட்கும்போது, நான் எவ்வாறு காக்க இயலும்?
1.172.12
उत्सृष्टमामिषं भूमौ प्रार्थयन्ति यथा खगाः ।
प्रार्थयन्ति जनाः सर्वे पतिहीनां तथा स्त्रियम् ॥ १.१७२.१२ ॥
நிலத்தில் எறியப்பட்ட இறைச்சியை பறவைகள் பற்றிக்கொள்வது போல, கணவனற்ற பெண்ணை எல்லா மனிதர்களும் விரும்பிக் கேட்கிறார்கள்.
1.172.13
साऽहं विचाल्यमाना वै प्रार्थ्यमाना दुरात्मभिः ।
स्थातुं पथि न शक्ष्यामि सज्जनेष्टे द्विजोत्तम ॥ १.१७२.१३ ॥
நான் அலைக்கழிக்கப்பட்டு, தீயவர்களால் விரும்பப்பட்டு, வழியில் நிலைத்து நிற்க முடியாது, ஓ நல்லோர்க்கு இனியவனே, இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவனே.
1.172.14
स्त्रीजन्म गर्हितं नाथ लोके दुष्टजनाकुले ।
मातापित्रोर्वशे कन्या प्रौढा भर्तृवशे तथा ॥ १.१७२.१४ ॥
ஓ நாதா, தீயோரால் நிறைந்த உலகில் பெண்ணாகப் பிறப்பது இகழ்வுக்குரியது. கன்னி தாய் தந்தையின் கட்டுப்பாட்டிலும், முதிர்ந்த பெண் கணவனின் கட்டுப்பாட்டிலும் இருக்கிறாள்.
1.172.15
अभावे चानयोः पुत्रे खतन्त्रा स्त्री विगर्हिता ॥ १.१७२.१५ ॥
இவர்கள் இருவரும் இல்லாதபோது, மகனிடமும், சுதந்திரமான பெண் இகழப்படுகிறாள்.
1.172.16
अनाथत्वं स्त्रियो द्वारं दुष्टानां विवृतं हि तत् ।
वस्त्रखण्डं घृताक्तं हि यथा संकृष्यते श्वभिः ॥ १.१७२.१६ ॥
பாதுகாவலர் இல்லாமை பெண்ணுக்குத் தீயோருக்குத் திறந்த வாசல். நெய் தடவிய துணித்துண்டு நாய்களால் இழுக்கப்படுவது போல.
1.172.17
कथं तव कुलस्यैकमिमं बालमनागसम् ।
पितृपैतामहे मार्गे नियोक्तुमहमुत्सहे ॥ १.१७२.१७ ॥
உன் குலத்தின் இந்த ஒரே குற்றமற்ற குழந்தையை முன்னோர்களின் வழியில் நிலைநிறுத்த நான் எப்படித் துணிவேன்?
1.172.18
कथं शक्ष्यामि बालेऽस्मिन्गुणानाधातुमीप्सितान् ।
अनाथे सर्वतो लुप्ते यथा त्वं धर्मदर्शिवान् ॥ १.१७२.१८ ॥
நீ தர்மத்தைக் கண்டவனாக இருந்ததுபோல, எல்லாப் பக்கமும் அழிந்து அனாதையான நான் இந்தக் குழந்தையில் விரும்பிய நற்குணங்களை எப்படி நிலைநிறுத்த முடியும்?
1.172.19
इमामपि च ते बालामनाथां परिभूय माम् ।
अनर्हाः प्रार्थयिष्यन्ति शूद्रा वेदश्रुतिं यथा ॥ १.१७२.१९ ॥
உன் இந்தப் பெண்ணையும், என்னை அவமதித்து, தகுதியற்ற சூத்திரர்கள் வேத ஸ்ரவணத்தை விரும்புவது போல் விரும்புவார்கள்.
1.172.20
तां चेदहं न दित्सेयं सद्गुणैरुपबृंहिताम् ।
प्रमथ्यैनां हरेयुस्ते हविर्ध्वाङ्क्षा इवाध्वरात् ॥ १.१७२.२० ॥
நற்குணங்கள் நிறைந்த அவளை நான் கொடுக்காவிட்டால், யாகத்திலிருந்து ஹவிஸை காக்கைகள் கவர்ந்து செல்வது போல் அவர்கள் அவளைப் பலவந்தமாகக் கவர்ந்து செல்வார்கள்.
1.172.21
संप्रेक्षमाणा पुत्रीं ते नानुरूपमिवात्मनः ।
अनर्हवशमापन्नामिमां चापि सुतां तव ॥ १.१७२.२१ ॥
உன் மகளை, அவளுக்குத் தகுந்தவள் அல்லாத, தகுதியற்றவர்களின் ஆதிக்கத்தில் விழுந்தவளாகப் பார்த்துக்கொண்டு, உன் இந்த மகளையும்.
1.172.22
अवज्ञाता च लोकेषु तथान्मानमजानती ।
अवलिप्तैरैर्ब्रह्मन्मरिष्यामि न संशयः ॥ १.१७२.२२ ॥
உலகங்களில் அவமதிக்கப்பட்டு, என்னையே அறியாதவளாக, பிராமணரே, கர்வம் கொண்டவர்களால் நான் இறப்பேன், இதில் ஐயமில்லை.
1.172.23
तौ च हीनौ मया बालौ त्वया चैव तथात्मजौ ।
विनश्येतां न सन्देहो मत्स्याविव जलक्षये ॥ १.१७२.२३ ॥
என்னாலும் உன்னாலும் கைவிடப்பட்ட அந்த இரு சிறு குழந்தைகளும், நீரற்றுப் போகும்போது இரு மீன்கள் போல் அழிவார்கள், இதில் ஐயமில்லை.
1.172.24
त्रितयं सर्वथाप्येवं विनशिष्यत्यसंशयम् ।
त्वया विहीनं तस्मात्त्वं मां परित्यक्तुमर्हसि ॥ १.१७२.२४ ॥
இந்த மூவரும் எல்லா வகையிலும் இவ்வாறே அழிவார்கள், இதில் ஐயமில்லை. ஆகவே நீ என்னைக் கைவிடுவது தகும்.
1.172.25
व्युष्टिरेषा परा स्त्रीणां पूर्वं भर्तुः परा गतिः ।
ननु ब्रह्मन्सपुत्राणामिति धर्मविदो विदुः ॥ १.१७२.२५ ॥
இதுவே பெண்களின் உயர்ந்த நலன்; கணவனே அவளுக்கு முதன்மையான உயர்ந்த புகலிடம். பிராமணரே, தர்மம் அறிந்தோர் புதல்வர்களுடன் கூடியவளுக்கு இதுவே என்று அறிவர்.
1.172.26
अनिष्टमिह पुत्राणां विषये परिवर्तितुम् ।
हरिद्राञ्जनपुष्पादिसौमङ्गल्ययुता सती ॥ १.१७२.२६ ॥
இங்கே புதல்வர்களைப் பற்றி அமங்கலம் நேர்வது தகாது; மஞ்சள், மை, மலர் முதலிய மங்கல அடையாளங்களுடன் கூடிய கற்புடையவள்.
1.172.27
मरणं याति या भर्तुस्तद्दत्तजलपायिनी ।
भर्तृपादार्पितमनाः सा याति गिरिजापदम् ॥ १.१७२.२७ ॥
கணவன் இறந்தபின் அவன் கொடுத்த நீரைப் பருகி, மனத்தைக் கணவன் பாதங்களில் அர்ப்பணித்தவள் கிரிஜையின் (பார்வதியின்) உலகை அடைகிறாள்.
1.172.28
गिराजायाः सखी भूत्वा मोदते नगकन्यया ।
मितं ददाति हि पिता मितं माता मितं सुतः ॥ १.१७२.२८ ॥
கிரிஜையின் தோழியாகி, மலைமகளுடன் அவள் மகிழ்கிறாள். தந்தை வரையறுத்தே கொடுக்கிறான், தாய் வரையறுத்தே கொடுக்கிறாள், மகனும் வரையறுத்தே கொடுக்கிறான்.
1.172.29
अमितस्य हि दातारं का पतिं नाभिनन्दति ।
आश्रमाश्चाग्निसंस्कारा जपहोमव्रतानि च ॥ १.१७२.२९ ॥
அளவற்றதைக் கொடுக்கும் கணவனை எந்தப் பெண் போற்றாமல் இருப்பாள்? ஆசிரமங்கள், அக்னி சம்ஸ்காரங்கள், ஜபம், ஹோமம், விரதங்களும் (அவனாலேயே நிறைவேறுகின்றன).
1.172.30
स्त्रीणां नैते विधातव्या विना पतिमनिन्दितम् ।
क्षमा शौचमनाहारमेतावद्विहितं स्त्रियाः ॥ १.१७२.३० ॥
குற்றமற்ற கணவன் இல்லாமல் பெண்கள் இவற்றைச் செய்யக்கூடாது. பொறுமை, தூய்மை, உண்ணாநோன்பு ஆகியவையே பெண்ணுக்கு இவ்வளவு விதிக்கப்பட்டவை.
1.172.31
परित्यक्तः सुतश्चायं दुहितेयं तथा मया ।
बान्धवाश्च परित्यक्तास्त्वदर्थं जीवितं च मे ॥ १.१७२.३१ ॥
நான் இந்த மகனையும் இந்த மகளையும் கைவிட்டேன்; உறவினர்களையும் உன் பொருட்டு கைவிட்டேன்; என் உயிரையும்கூட.
1.172.32
यज्ञैस्तपोभिर्नियमैर्दानैश्च विविधैस्तथा ।
विशिष्यते स्त्रिया भर्तुर्नित्यं प्रियहिते स्थितिः ॥ १.१७२.३२ ॥
யாகங்கள், தவங்கள், நியமங்கள், பலவகைத் தானங்கள் ஆகியவற்றையும்விட, கணவனின் நலத்திலும் விருப்பத்திலும் எப்போதும் நிலைத்திருப்பதே பெண்ணுக்குச் சிறந்தது.
1.172.33
तदिदं यच्चिकीर्षामि धर्मं परमसंमतम् ।
इष्टं चैव हितं चैव तव चैव कुलस्य च ॥ १.१७२.३३ ॥
ஆகவே நான் செய்ய விரும்புவது மிகவும் போற்றப்படும் தர்மம்; அது உனக்கும் குலத்துக்கும் விருப்பமானதும் நலமானதுமாகும்.
1.172.34
इष्टानि चाप्यपत्यानि द्रव्याणि सुहृदः प्रियाः ।
आपद्धर्मप्रमोक्षाय भार्या चापि सतां मतम् ॥ १.१७२.३४ ॥
அன்புக்குரிய மக்களும், செல்வமும், பிரியமான நண்பர்களும்; ஆபத்துக் காலத் தர்மத்திலிருந்து விடுபட மனைவியும் நல்லோரின் கருத்தாகும்.
1.172.35
आपदर्थे धनं रक्षेद्दारान्रक्षेद्धनैरपि ।
आत्मानं सततं रक्षेद्दारैरपि धनैरपि ॥ १.१७२.३५ ॥
ஆபத்துக்காகச் செல்வத்தைக் காக்க வேண்டும்; மனைவியரைச் செல்வத்தாலும் காக்க வேண்டும்; தன்னைத் தொடர்ந்து மனைவியாலும் செல்வத்தாலும் காக்க வேண்டும்.
1.172.36
दृष्टादृष्टफलार्थं हि भार्या पुत्रो धनं गृहम् ।
सर्वमेतद्विधातव्यं बुधानामेष निश्चयः ॥ १.१७२.३६ ॥
காணும் மற்றும் காணாத பலன்களுக்காகவே மனைவி, மகன், செல்வம், வீடு—இவை அனைத்தும் பேணப்பட வேண்டும்; இதுவே அறிஞர்களின் உறுதியான முடிவு.
1.172.37
एकतो वा कुलं कृत्स्नमात्मा वा कुलवर्धनः ।
उभयोः कोधिको विद्वन्नात्मा चैवाधिकः कुलात् ॥ १.१७२.३७ ॥
ஒருபுறம் முழு குலம், மறுபுறம் குலத்தை வளர்ப்பவனான ஆத்மா. அறிஞனே, இவ்விரண்டில் ஆத்மாவே குலத்தை விட மேலானது.
1.172.38
आत्मनो विद्यमानत्वाद्भुवनानि चतुर्दश ।
विद्यन्ते द्विजशार्दूल आतमा रक्ष्यस्ततस्त्वया ॥ १.१७२.३८ ॥
ஆத்மா இருப்பதால்தான் பதினான்கு உலகங்களும் இருக்கின்றன. ஓ துவிஜரில் சிங்கமே, ஆகையால் நீ ஆத்மாவைக் காக்க வேண்டும்.
1.172.39
आत्मन्यविद्यमाने चेदस्य नास्तीह किंचन ।
एतज्जगदिदं सर्वमात्मना न समं किल ॥ १.१७२.३९ ॥
ஆத்மா இல்லாவிட்டால் இவனுக்கு இவ்வுலகில் எதுவும் இல்லை. இந்த முழு உலகமும் உண்மையில் ஆத்மாவுக்கு நிகரானது அல்ல.
1.172.40
स कुरुष्व मया कार्यं तारयात्मानमात्मना ।
अनुजानीही मामार्य सुतौ मे परिपालय ॥ १.१७२.४० ॥
ஆகையால் என் மூலம் உன் கடமையைச் செய். உன்னாலேயே உன்னைக் கடைத்தேற்று. ஆர்யனே, என்னை அனுமதி; என் இரு மகன்களையும் காப்பாற்று.
1.172.41
अवध्याः स्त्रिय इत्याहुर्धर्मज्ञा धर्मनिश्चये ।
धर्मज्ञान्राक्षसानाहुर्न हन्यात्स च मामपि ॥ १.१७२.४१ ॥
தர்மம் அறிந்தோர் தர்மத்தை நிர்ணயிக்கையில் பெண்கள் கொல்லப்படத்தக்கவர்கள் அல்லர் என்று கூறுவர். தர்மம் அறிந்த ராட்சசர்களைப் பற்றியும், அவன் என்னையும் கொல்லக்கூடாது என்று கூறுவர்.
1.172.42
निःसंशयं वधः पुंसां स्त्रीणां संशयितो वधः ।
अतो मामेव धर्मज्ञ प्रस्थापयितुमर्हसि ॥ १.१७२.४२ ॥
ஆண்களின் வதம் உறுதியானது; பெண்களின் வதம் ஐயத்திற்குரியது. ஆகையால், தர்மம் அறிந்தவனே, நீ என்னையே அனுப்ப வேண்டும்.
1.172.43
भुक्तं प्रियाण्यवाप्तानि धर्मश्च चरितो मया ।
त्वच्छुश्रूषणसंभूता कीर्तिश्चाप्यतुला मम।
त्वत्प्रसूतिः प्रिया प्राप्ता न मां तप्स्यत्यजीवितं ॥ १.१७२.४३ ॥
நான் இன்பங்களை அனுபவித்தேன், தர்மத்தைப் பின்பற்றினேன்; உங்களுக்குச் சேவை செய்ததால் ஒப்பற்ற புகழையும் பெற்றேன். உங்களிடமிருந்து பிறந்த அன்பான மக்களையும் அடைந்தேன்; உங்களின்றி வாழ்வது என்னை வருத்தாது.
1.172.44
जातपुत्रा च वृद्धा च प्रियकामा च ते सदा ।
समीक्ष्यैतदहं सर्वं व्यवसायं करोम्यतः ॥ १.१७२.४४ ॥
மக்கள் பிறந்துவிட்டனர், நான் முதியவளாகிவிட்டேன், எப்போதும் உங்கள் மகிழ்ச்சியையே விரும்பியவள். இவை அனைத்தையும் நன்கு ஆராய்ந்து இந்த முடிவை எடுக்கிறேன்.
1.172.45
उत्सृज्यापि हि मामार्य प्राप्स्यस्यन्यामपि स्त्रियम् ।
ततः प्रतिष्ठितो धर्मो भविष्यति पुनस्तव ॥ १.१७२.४५ ॥
ஆரியரே, என்னைக் கைவிட்டாலும் நீங்கள் மற்றொரு மனைவியைப் பெறுவீர்கள். அப்போது உங்கள் தர்மம் மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்படும்.
1.172.46
न चाप्यधर्मः कल्याण बहुपत्नीकता नृणाम् ।
स्त्रीणामधर्मः सुमहान्भर्तुः पूर्वस्य लङ्घने ॥ १.१७२.४६ ॥
நல்லவரே, ஆண்கள் பல மனைவியர் கொள்வது தர்மக்கேடு அல்ல. ஆனால் பெண்கள் முதல் கணவனை மீறுவது மிகப் பெரிய தர்மக்கேடாகும்.
1.172.47
एतत्सर्वं समीक्ष्य त्वमात्मत्यागं च गर्हितम् ।
आत्मानं तारयाद्याशु कुलं चेमौ च दारकौ ॥ १.१७२.४७ ॥
இவை அனைத்தையும் நன்கு ஆராய்ந்து, தற்கொலை போன்ற கேவலமான செயலை விட்டுவிடுங்கள். இப்போதே உங்களையும், குலத்தையும், இந்த இரு மகன்களையும் காப்பாற்றுங்கள்.
1.172.48
एवमुक्तस्तया भर्ता तां समालिङ्ग्य भारत ।
मुमोच बाष्पं शनकैः सभार्यो भृशदुःखितः ॥ १.१७२.४८ ॥
அவள் இவ்வாறு கூறியதும், பாரதரே, கணவன் அவளைத் தழுவி, மிகுந்த துயரத்துடன் மெல்ல கண்ணீர் வடித்தான்.
1.172.49
मैवं वद त्वं कल्याणि तिष्ठ चेह सुमध्यमे ।
न तु भार्यां त्यजेत्प्राज्ञः पुत्रान्वापि कदाचन ॥ १.१७२.४९ ॥
நல்லவளே, அப்படிச் சொல்லாதே; அழகிய இடையுடையவளே, இங்கேயே இரு. அறிவுள்ளவன் ஒருபோதும் மனைவியையோ மக்களையோ கைவிடமாட்டான்.
1.172.50
विशेषतः स्त्रियं रक्षेत्पुरुषो बुद्धिमानिह ।
त्यक्त्वा तु पुरुषो जीवेन्न हातव्यानिमान्सदा।
न वेत्ति कामं धर्मं च अर्थं मोक्षं च तत्त्वतः ॥ १.१७२.५० ॥
அறிவுள்ள மனிதன் குறிப்பாக மனைவியைக் காக்க வேண்டும். அவர்களைக் கைவிட்டு வாழும் மனிதன், இவர்களை ஒருபோதும் கைவிடக் கூடாது. காமம், தர்மம், அர்த்தம், மோட்சம் ஆகியவற்றை உண்மையில் அறியாதவன் (அறியாமையில் இருக்கிறான்).