Mahābhārata · Adhyāya 1.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.174.1
कुतोमूलमिदं दुःखं ज्ञातुमिच्छामि तत्त्वतः ।
विदित्वाप्यपकर्षेयं शक्यं चेदपकर्षितुम् ॥ १.१७४.१ ॥
Ich möchte wahrhaftig wissen, woher die Wurzel dieses Leids stammt; habe ich sie erkannt, werde ich sie entfernen, wenn es möglich ist.
1.174.2
उपपन्नं सतामेतद्यद्ब्रवीपि तपोधने ।
न तु दुःखमिदं शक्यं मानुषेण व्यपोहितुम् ॥ १.१७४.२ ॥
Was du sagst, geziemt den Guten, o Frau reich an Askese; doch dieses Leid kann von einem Menschen nicht vertrieben werden.
1.174.3
तथापि तत्त्वमाख्यास्ये दुःखस्यैतस्य संभवम् ।
शक्यं वा यदि वाऽशक्यं शृणु भद्रे यथातथम् ॥ १.१७४.३ ॥
Dennoch will ich dir die Wahrheit über den Ursprung dieses Leids sagen; ob es möglich oder unmöglich ist, höre, o Gesegnete, so wie es ist.
1.174.4
समीपे नगरस्यास्य वको वसति राक्षसः ।
इतो गव्यूतिमात्रे।ञस्ति यमुनागह्वरे गुहा ॥ १.१७४.४ ॥
Nahe dieser Stadt wohnt ein Rākṣasa namens Baka; in einer Entfernung von einem Gavyūti von hier gibt es eine Höhle in der Schlucht der Yamunā.
1.174.5
तस्यां घोरः स वसति जिघांसुः पुरुषादकः ।
बकाभिधानो दुष्टात्मा राक्षसानां कुलाधमः ॥ १.१७४.५ ॥
In ihr wohnt jener schreckliche Menschenfresser, mordlustig, namens Baka, bösen Sinnes, der niedrigste im Geschlecht der Rākṣasa.
1.174.6
ईशो जनपदस्यास्य पुरस्य च महाबलः ।
पुष्टो मानुषमांसेन दुर्बुद्धिः पुरुषादकः ॥ १.१७४.६ ॥
Er ist der Herr dieses Landes und dieser Stadt, der überaus Mächtige, mit Menschenfleisch genährt, bösen Sinnes, ein Menschenfresser.
1.174.7
प्रबलः कामरूपी च राक्षसस्तु महाबलः ।
तेनोपसृष्टा नगरी वर्षमद्य त्रयोदशम् ॥ १.१७४.७ ॥
Dieser rākṣasa ist mächtig, kann jede beliebige Gestalt annehmen und besitzt große Kraft. Von ihm heimgesucht, leidet diese Stadt heute im dreizehnten Jahr.
1.174.8
तत्कृते परचक्राच्च भूतेभ्यश्च न नो भयम् ।
पुरुषादेन रौद्रेण भक्ष्यमाणा दुरात्मना ॥ १.१७४.८ ॥
Seinetwegen fürchten wir weder feindliche Heere noch Geister; doch wir werden von diesem grausamen, bösen Menschenfresser verschlungen.
1.174.9
अनाथा नगरी नाथं त्रातारं नाधिगच्छति ।
गुहायां च वसंस्तत्र बाधते सततं जनम् ॥ १.१७४.९ ॥
Die schutzlose Stadt findet keinen Herrn, der sie beschützt; in einer Höhle dort hausend, quält er die Menschen unablässig.
1.174.10
स्त्रियो बालांश्च वृद्धांश्च यूनश्चापि दुरात्मवान् ।
अत्र मन्त्रैश्च होमैश्च भोजनैश्च स राक्षसः ॥ १.१७४.१० ॥
Auch Frauen, Kinder, Alte und Junge quält dieser Bösewicht. Hier wird der Rākṣasa durch Mantren, Opfergaben und Speisegaben besänftigt.
1.174.11
ईडितो द्विजमुख्यैश्च पूजितश्च दुरात्मवान् ।
यदा च सकलानेवं प्रसूदयति राक्षसः ॥ १.१७४.११ ॥
Obwohl von den vornehmsten Brahmanen gepriesen und verehrt, wenn dieser böse Rākṣasa auf diese Weise alle erschlägt und verschlingt—
1.174.12
अथैनं ब्राह्मणाः सर्वे समये समयोजयन् ।
मा स्म कामाद्वधी रक्षो दास्यामस्ते सदा वयं ॥ १.१७४.१२ ॥
Da banden alle Brahmanen ihn durch eine Vereinbarung: „O Rākṣasa, töte nicht aus Begierde; wir werden dir immer (Speise) geben.“
1.174.13
पर्यायेण यथाकाममिह मांसोदनं प्रभो ।
अन्नं मांससमायुक्तं तिलचूर्णसमन्वितम् ॥ १.१७४.१३ ॥
O Herr, hier wird der Reihe nach, nach Wunsch, Reis mit Fleisch gereicht; Speise mit Fleisch vermischt und mit Sesampulver versetzt.
1.174.14
सर्पिषा च समायुक्तं व्यञ्जनैश्च समन्वितम् ।
सूपांस्त्रीन्सतिलान्पिण्डाँल्लाजापूपसुरासवान् ॥ १.१७४.१४ ॥
Mit Ghee vermischt und mit Beilagen versehen; drei Arten Suppen, Sesambällchen, geröstetes Korn, Kuchen, Wein und Likör.
1.174.15
शृताशृतान्पानकुम्भान्स्थूलमांसं शृताशृतम् ।
वनमाहिषवाराहभाल्लूकं च शृताशृतम् ॥ १.१७४.१५ ॥
Gekocht und roh; Krüge mit Getränk; grobes Fleisch, gekocht und roh; Fleisch von Waldbüffel, Eber und Bär, gekocht und roh.
1.174.16
सर्पिःकुम्भांश्च विविधान्दधिकुम्भांस्तथा बहून् ।
सद्यःसिद्धसमायुक्तं तिलचूर्णैः समाकुलम् ॥ १.१७४.१६ ॥
Verschiedene Krüge mit Ghee und viele Krüge mit Quark ebenfalls; mit frisch zubereiteten Speisen vermischt, mit Sesampulver gefüllt.
1.174.17
कुलाच्च पुरुषं चैकं बलीवर्दौ च कालकौ ।
प्राप्स्यसि त्वमसंक्रुद्धो रक्षोभागं प्रकल्पितम् ॥ १.१७४.१७ ॥
Aus einer Familie wirst du auch einen Mann und zwei schwarze Stiere erhalten; sei nicht zornig — das ist dein dir zugewiesener Anteil der Rākṣasas.
1.174.18
तिष्ठेह समयेऽस्माकमित्ययाचन्त तं द्विजाः ।
बाढमित्येव तद्रक्षस्तद्वचः प्रत्यगृह्णत ॥ १.१७४.१८ ॥
Bleib hier nach unserer Vereinbarung — so baten ihn die Brahmanen; da nahm jener Rākṣasa, mit den Worten »gut so«, ihre Rede an.
1.174.19
परचक्राटवीकेभ्यो रक्षणं स करोति च ।
तस्मिन्भागे सुनिर्दिष्टे स्थितः स समये बली ॥ १.१७४.१९ ॥
Er schützt vor feindlichen Heeren und Waldbewohnern; der Mächtige, am bestimmten Ort zur bestimmten Zeit eingesetzt.
1.174.20
एकैकं चैव पुरुषं संप्रयच्छन्ति वेतनम् ।
स वारो बहुभिर्वर्षैर्भवत्यसुकरो नरैः ॥ १.१७४.२० ॥
Sie fordern von jedem Mann einzeln eine Abgabe; diese Reihe wird für die Menschen selbst über viele Jahre unerträglich.
1.174.21
तद्विमोक्षाय ये केचिद्यतन्ते पुरुषाः क्वचित् ।
सपुत्रदारांस्तान्हत्वा तद्रक्षो भक्षयत्युत ॥ १.१७४.२१ ॥
Jene Männer, die irgendwo um Befreiung davon ringen, erschlägt jener Rākṣasa samt ihren Söhnen und Frauen und verschlingt sie.
1.174.22
वेत्रकीयगृहे राजा नायं नयमिहास्थितः ।
उपायं तं न कुरुते यत्नादपि स मन्दधीः।
अनामयं जनस्यास्य येन स्यादद्य शाश्वतम् ॥ १.१७४.२२ ॥
Dieser König, der im Rohrhaus wohnt, steht hier nicht fest in der Staatskunst; jener Dummkopf ersinnt selbst mit Mühe nicht das Mittel, durch das diesem Volk heute dauerhafte Wohlfahrt zuteilwürde.
1.174.23
एतदर्हा वचं नूनं वसामो दुर्बलस्य ये ।
विषये नित्यवास्तव्याः कुराजानमुपाश्रिताः ॥ १.१७४.२३ ॥
Wir, die wir unter dem Schwachen leben, sind gewiss solcher Worte würdig; wir, ständige Bewohner dieses Landes, die wir uns einem schlechten König anvertraut haben.
1.174.24
ब्राह्मणाः कस्य वक्तव्याः कस्य वाच्छन्दचारिणः ।
गुणैरेते हि वत्स्यन्ति कामगाः पक्षिणो यथा ॥ १.१७४.२४ ॥
Zu wem sollen die Brahmanen sprechen, oder wessen Willen folgen sie? Durch ihre Vorzüge werden sie wohnen, wie Vögel, die nach Belieben fliegen.
1.174.25
राजानं प्रथमं विन्देत्ततो भार्यां ततो धनम् ।
राजन्यसति लोकेऽस्मिन्कुतो भार्या कुतो धनम्।
वयस्य संचयेनास्य ज्ञातीन्पुत्रांश्च तारयेत् ॥ १.१७४.२५ ॥
Zuerst muss man einen König gewinnen, dann eine Gattin, dann Reichtum. Wenn es in dieser Welt keinen König gibt, wo ist dann die Gattin, wo der Reichtum? Freund, durch dessen Anhäufung soll man auch Verwandte und Söhne retten.
1.174.26
विपीरतं मया चेदं त्रयं सर्वमुपार्जितम् ।
तदिमामापदं प्राप्य भृशं तप्यामहे वयम् ॥ १.१७४.२६ ॥
Diese drei Dinge, die ich erworben habe — alle — sind zugrunde gegangen, und da wir in dieses Unglück geraten sind, leiden wir sehr.
1.174.27
सोऽयमस्माननुप्राप्तो वारः कुलविनाशनः ।
भोजनं पुरुषश्चैकः प्रदेयं वेतनं मया ॥ १.१७४.२७ ॥
Jene Reihe, Vernichterin der Familie, ist nun über uns gekommen: Für Speise muss ich einen Mann als Lohn geben.
1.174.28
न च मे विद्यते वित्तं संक्रेतुं पुरुषं क्वचित् ।
सुहृज्जनं प्रदातुं च न शक्ष्यामि कदाचन ॥ १.१७४.२८ ॥
Ich habe nirgends Reichtum, um einen Mann zu kaufen, und ich werde niemals einen Freund hergeben können.
1.174.29
गतिं चान्यां न पश्यामि तस्मान्मोक्षाय रक्षसः ।
सोऽहं दुःखार्णवे मग्नो महत्यसुकरे भृशम् ॥ १.१७४.२९ ॥
Ich sehe keinen anderen Weg zur Befreiung vom Rākṣasa; darum bin ich tief in diesen großen, schwer zu durchquerenden Ozean des Leids versunken.
1.174.30
सहैवैतैर्गमिष्यामि बान्धवैरद्य राक्षसम् ।
ततो नः सहितान्क्षुद्रः सर्वानेवोपभोक्ष्यति ॥ १.१७४.३० ॥
Heute werde ich zusammen mit genau diesen Verwandten zum Rākṣasa gehen; sonst wird der Elende uns alle verschlingen, die wir beisammen sind.
1.174.31
दुःखमूलमिदं भद्रे मयोक्तं प्रश्नतोऽनघे ॥ १.१७४.३१ ॥
O edle Dame, o Makellose, auf deine Frage hin habe ich dir diese Wurzel des Leids genannt.