Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.174

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

1.174.1

कुतोमूलमिदं दुःखं ज्ञातुमिच्छामि तत्त्वतः ।
विदित्वाप्यपकर्षेयं शक्यं चेदपकर्षितुम् ॥ १.१७४.१ ॥

ഈ ദുഃഖത്തിന്റെ മൂലം എവിടെയാണെന്ന് യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അറിഞ്ഞ ശേഷം അത് നീക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ, ഞാൻ അത് നീക്കും.

1.174.2

उपपन्नं सतामेतद्यद्ब्रवीपि तपोधने ।
न तु दुःखमिदं शक्यं मानुषेण व्यपोहितुम् ॥ १.१७४.२ ॥

തപസ്വിനീ, നീ പറഞ്ഞത് സജ്ജനങ്ങൾക്ക് യോജിച്ചതാണ്. എന്നാൽ ഈ ദുഃഖം മനുഷ്യന് നീക്കാൻ സാധ്യമല്ല.

1.174.3

तथापि तत्त्वमाख्यास्ये दुःखस्यैतस्य संभवम् ।
शक्यं वा यदि वाऽशक्यं शृणु भद्रे यथातथम् ॥ १.१७४.३ ॥

എങ്കിലും ഈ ദുഃഖത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തിന്റെ തത്ത്വം ഞാൻ പറയാം. അത് സാധ്യമോ അസാധ്യമോ, ഓ ഭദ്രേ, യഥാർത്ഥത്തിൽ കേൾക്കുക.

1.174.4

समीपे नगरस्यास्य वको वसति राक्षसः ।
इतो गव्यूतिमात्रे।ञस्ति यमुनागह्वरे गुहा ॥ १.१७४.४ ॥

ഈ നഗരത്തിനടുത്ത് ബകൻ എന്ന രാക്ഷസൻ വസിക്കുന്നു. ഇവിടെനിന്ന് ഒരു ഗവ്യൂതി ദൂരത്ത് യമുനാ ഗർത്തത്തിൽ ഒരു ഗുഹയുണ്ട്.

1.174.5

तस्यां घोरः स वसति जिघांसुः पुरुषादकः ।
बकाभिधानो दुष्टात्मा राक्षसानां कुलाधमः ॥ १.१७४.५ ॥

ആ ഗുഹയിൽ ഭയങ്കരനും കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും മനുഷ്യമാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവനും ബകൻ എന്ന് പേരുള്ളവനും ദുഷ്ടചിത്തനും രാക്ഷസകുലത്തിൽ അധമനുമായവൻ വസിക്കുന്നു.

1.174.6

ईशो जनपदस्यास्य पुरस्य च महाबलः ।
पुष्टो मानुषमांसेन दुर्बुद्धिः पुरुषादकः ॥ १.१७४.६ ॥

ഈ ജനപദത്തിന്റെയും ഈ നഗരത്തിന്റെയും ഈശ്വരനായ ആ മഹാബലൻ മനുഷ്യമാംസത്താൽ പോഷിതനായ ദുർബുദ്ധിയും നരഭോജിയുമാണ്.

1.174.7

प्रबलः कामरूपी च राक्षसस्तु महाबलः ।
तेनोपसृष्टा नगरी वर्षमद्य त्रयोदशम् ॥ १.१७४.७ ॥

ശക്തനും ഇഷ്ടരൂപം ധരിക്കാൻ കഴിയുന്നവനും മഹാബലനുമായ ആ രാക്ഷസനാൽ ഈ നഗരം ഇന്ന് പതിമൂന്നാം വർഷമായി പീഡിതമാണ്.

1.174.8

तत्कृते परचक्राच्च भूतेभ्यश्च न नो भयम् ।
पुरुषादेन रौद्रेण भक्ष्यमाणा दुरात्मना ॥ १.१७४.८ ॥

അവൻ മൂലം ശത്രുസൈന്യത്തിൽ നിന്നോ ഭൂതങ്ങളിൽ നിന്നോ ഞങ്ങൾക്ക് ഭയമില്ല; ക്രൂരനും ദുരാത്മാവുമായ നരഭോജിയാൽ ഞങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കപ്പെടുകയാണ്.

1.174.9

अनाथा नगरी नाथं त्रातारं नाधिगच्छति ।
गुहायां च वसंस्तत्र बाधते सततं जनम् ॥ १.१७४.९ ॥

അനാഥമായ ഈ നഗരം രക്ഷകനായ നാഥനെ കണ്ടെത്തുന്നില്ല; അവിടെ ഗുഹയിൽ വസിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ എപ്പോഴും ജനങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു.

1.174.10

स्त्रियो बालांश्च वृद्धांश्च यूनश्चापि दुरात्मवान् ।
अत्र मन्त्रैश्च होमैश्च भोजनैश्च स राक्षसः ॥ १.१७४.१० ॥

സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും വൃദ്ധരെയും യുവാക്കളെയും ആ ദുരാത്മാവ് പീഡിപ്പിക്കുന്നു. ഇവിടെ മന്ത്രങ്ങളാലും ഹോമങ്ങളാലും ഭോജനസമർപ്പണങ്ങളാലും ആ രാക്ഷസൻ (ശാന്തനാകുന്നു).

1.174.11

ईडितो द्विजमुख्यैश्च पूजितश्च दुरात्मवान् ।
यदा च सकलानेवं प्रसूदयति राक्षसः ॥ १.१७४.११ ॥

ശ്രേഷ്ഠരായ ബ്രാഹ്മണരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടും പൂജിക്കപ്പെട്ടും ആ ദുരാത്മാവ്, ആ രാക്ഷസൻ ഇങ്ങനെ എല്ലാവരെയും കൊല്ലുമ്പോൾ (എന്തു ചെയ്യും)?

1.174.12

अथैनं ब्राह्मणाः सर्वे समये समयोजयन् ।
मा स्म कामाद्वधी रक्षो दास्यामस्ते सदा वयं ॥ १.१७४.१२ ॥

അപ്പോൾ എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരും അവനെ ഒരു ഉടമ്പടിയിൽ ബന്ധിച്ചു: 'രാക്ഷസാ, ആഗ്രഹത്താൽ കൊല്ലരുത്; ഞങ്ങൾ നിനക്ക് എപ്പോഴും (ആഹാരം) നൽകും.'

1.174.13

पर्यायेण यथाकाममिह मांसोदनं प्रभो ।
अन्नं मांससमायुक्तं तिलचूर्णसमन्वितम् ॥ १.१७४.१३ ॥

ഓ പ്രഭോ, ഇവിടെ ഊഴമനുസരിച്ച് ഇഷ്ടംപോലെ മാംസച്ചോറ് നൽകും; മാംസം ചേർന്ന അന്നം, എള്ളുപൊടി ചേർത്തത്.

1.174.14

सर्पिषा च समायुक्तं व्यञ्जनैश्च समन्वितम् ।
सूपांस्त्रीन्सतिलान्पिण्डाँल्लाजापूपसुरासवान् ॥ १.१७४.१४ ॥

നെയ്യും കറികളും ചേർന്നത്; മൂന്നു തരം ചാറുകൾ, എള്ളുള്ള ഉരുളകൾ, അവിൽ, അപ്പം, സുര, ആസവം.

1.174.15

शृताशृतान्पानकुम्भान्स्थूलमांसं शृताशृतम् ।
वनमाहिषवाराहभाल्लूकं च शृताशृतम् ॥ १.१७४.१५ ॥

വേവിച്ചതും വേവാത്തതും; പാനീയക്കുടങ്ങൾ; വേവിച്ചും വേവാതെയുമുള്ള കട്ടിമാംസം; കാട്ടുപോത്ത്, പന്നി, കരടി എന്നിവയുടെ മാംസം, വെന്തതും വേവാത്തതും.

1.174.16

सर्पिःकुम्भांश्च विविधान्दधिकुम्भांस्तथा बहून् ।
सद्यःसिद्धसमायुक्तं तिलचूर्णैः समाकुलम् ॥ १.१७४.१६ ॥

പലതരം നെയ്ക്കുടങ്ങളും പല തൈക്കുടങ്ങളും; ഉടൻ തയ്യാറാക്കിയ വിഭവങ്ങൾ ചേർന്നത്, എള്ളുപൊടിയാൽ നിറഞ്ഞത്.

1.174.17

कुलाच्च पुरुषं चैकं बलीवर्दौ च कालकौ ।
प्राप्स्यसि त्वमसंक्रुद्धो रक्षोभागं प्रकल्पितम् ॥ १.१७४.१७ ॥

കുലത്തിൽനിന്ന് ഒരു പുരുഷനെയും രണ്ടു കറുത്ത കാളകളെയും നീ നേടും; കോപിക്കരുത് — ഇത് നിനക്കായി നിശ്ചയിച്ച രാക്ഷസഭാഗമാണ്.

1.174.18

तिष्ठेह समयेऽस्माकमित्ययाचन्त तं द्विजाः ।
बाढमित्येव तद्रक्षस्तद्वचः प्रत्यगृह्णत ॥ १.१७४.१८ ॥

ഇവിടെ ഞങ്ങളുടെ ഉടമ്പടിപ്രകാരം നിൽക്കുക എന്ന് ബ്രാഹ്മണർ അവനോട് അപേക്ഷിച്ചു; അപ്പോൾ ആ രാക്ഷസൻ "ശരി" എന്നു പറഞ്ഞ് അവരുടെ വാക്ക് സ്വീകരിച്ചു.

1.174.19

परचक्राटवीकेभ्यो रक्षणं स करोति च ।
तस्मिन्भागे सुनिर्दिष्टे स्थितः स समये बली ॥ १.१७४.१९ ॥

അവൻ ശത്രുസൈന്യങ്ങളിൽനിന്നും കാട്ടുകവർച്ചക്കാരിൽനിന്നും സംരക്ഷണം നൽകുന്നു. നിശ്ചയിച്ച ആ ഭാഗത്ത് നിയമിതനായി നിൽക്കുന്ന ആ ബലവാൻ.

1.174.20

एकैकं चैव पुरुषं संप्रयच्छन्ति वेतनम् ।
स वारो बहुभिर्वर्षैर्भवत्यसुकरो नरैः ॥ १.१७४.२० ॥

ഓരോ മനുഷ്യനും വേതനം (നികുതി) നൽകുന്നു. ആ ഊഴം പല വർഷങ്ങൾകൊണ്ടും മനുഷ്യർക്ക് താങ്ങാനാവാത്തതാകുന്നു.

1.174.21

तद्विमोक्षाय ये केचिद्यतन्ते पुरुषाः क्वचित् ।
सपुत्रदारांस्तान्हत्वा तद्रक्षो भक्षयत्युत ॥ १.१७४.२१ ॥

അതിൽനിന്ന് മോചനത്തിനായി എവിടെയെങ്കിലും ശ്രമിക്കുന്ന ചിലരെ, മക്കളും ഭാര്യമാരുമായി കൊന്ന് ആ രാക്ഷസൻ ഭക്ഷിക്കുന്നു.

1.174.22

वेत्रकीयगृहे राजा नायं नयमिहास्थितः ।
उपायं तं न कुरुते यत्नादपि स मन्दधीः।
अनामयं जनस्यास्य येन स्यादद्य शाश्वतम् ॥ १.१७४.२२ ॥

വേത്രകീയ ഗൃഹത്തിലെ ഈ രാജാവ് ഇവിടെ നീതിയിൽ നിലകൊള്ളുന്നില്ല. ആ മന്ദബുദ്ധി ശ്രമിച്ചാലും ഈ ജനങ്ങൾക്ക് ഇന്നുതന്നെ ശാശ്വതമായ ക്ഷേമം വരുത്തുന്ന ഉപായം ചെയ്യുന്നില്ല.

1.174.23

एतदर्हा वचं नूनं वसामो दुर्बलस्य ये ।
विषये नित्यवास्तव्याः कुराजानमुपाश्रिताः ॥ १.१७४.२३ ॥

ദുർബലന്റെ ആധീനത്തിൽ വസിക്കുന്ന നാം തീർച്ചയായും ഇത്തരം വാക്കിന് (ദുഃഖത്തിന്) അർഹരാണ്. ഈ രാജ്യത്തെ സ്ഥിരവാസികളായി, ദുഷ്ടനായ രാജാവിനെ ആശ്രയിച്ചവരാണ് നാം.

1.174.24

ब्राह्मणाः कस्य वक्तव्याः कस्य वाच्छन्दचारिणः ।
गुणैरेते हि वत्स्यन्ति कामगाः पक्षिणो यथा ॥ १.१७४.२४ ॥

ബ്രാഹ്മണർ ആരോട് സംസാരിക്കേണ്ടവരാണ്, അല്ലെങ്കിൽ ആരുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം നടക്കുന്നവരാണ്? ഇവർ ഗുണങ്ങളാൽത്തന്നെ വസിക്കും, ഇഷ്ടം പോലെ പറക്കുന്ന പക്ഷികളെപ്പോലെ.

1.174.25

राजानं प्रथमं विन्देत्ततो भार्यां ततो धनम् ।
राजन्यसति लोकेऽस्मिन्कुतो भार्या कुतो धनम्।
वयस्य संचयेनास्य ज्ञातीन्पुत्रांश्च तारयेत् ॥ १.१७४.२५ ॥

ആദ്യം രാജാവിനെ നേടണം, പിന്നെ ഭാര്യയെ, പിന്നെ ധനത്തെ. ഈ ലോകത്ത് രാജാവില്ലാതിരുന്നാൽ ഭാര്യ എവിടെ, ധനം എവിടെ? സുഹൃത്തേ, അതിന്റെ സഞ്ചയത്താൽ ബന്ധുക്കളെയും പുത്രന്മാരെയും രക്ഷിക്കണം.

1.174.26

विपीरतं मया चेदं त्रयं सर्वमुपार्जितम् ।
तदिमामापदं प्राप्य भृशं तप्यामहे वयम् ॥ १.१७४.२६ ॥

ഞാൻ നേടിയ ഈ മൂന്നും — എല്ലാം — നശിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഈ ആപത്തിൽ എത്തി ഞങ്ങൾ അതിയായി ദുഃഖിക്കുന്നു.

1.174.27

सोऽयमस्माननुप्राप्तो वारः कुलविनाशनः ।
भोजनं पुरुषश्चैकः प्रदेयं वेतनं मया ॥ १.१७४.२७ ॥

കുലത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന ആ ഊഴം ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ മേൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു: ഭക്ഷണത്തിനായി ഒരു മനുഷ്യനെ ഞാൻ കൂലിയായി നൽകണം.

1.174.28

न च मे विद्यते वित्तं संक्रेतुं पुरुषं क्वचित् ।
सुहृज्जनं प्रदातुं च न शक्ष्यामि कदाचन ॥ १.१७४.२८ ॥

എവിടെയെങ്കിലും ഒരു മനുഷ്യനെ വാങ്ങാൻ എന്റെ പക്കൽ ധനമില്ല; ഒരു സുഹൃത്തിനെ കൊടുക്കാനും ഞാൻ ഒരിക്കലും കഴിയില്ല.

1.174.29

गतिं चान्यां न पश्यामि तस्मान्मोक्षाय रक्षसः ।
सोऽहं दुःखार्णवे मग्नो महत्यसुकरे भृशम् ॥ १.१७४.२९ ॥

രാക്ഷസനിൽ നിന്നുള്ള മോചനത്തിന് മറ്റൊരു മാർഗവും ഞാൻ കാണുന്നില്ല. അതിനാൽ കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള മഹാദുഃഖസാഗരത്തിൽ ഞാൻ ആഴ്ന്നുപോയിരിക്കുന്നു.

1.174.30

सहैवैतैर्गमिष्यामि बान्धवैरद्य राक्षसम् ।
ततो नः सहितान्क्षुद्रः सर्वानेवोपभोक्ष्यति ॥ १.१७४.३० ॥

ഇന്ന് ഈ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം തന്നെ ഞാൻ ആ രാക്ഷസന്റെ അടുക്കൽ പോകും; അല്ലെങ്കിൽ ആ നീചൻ ഒന്നിച്ചു കൂടിയ ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും ഭക്ഷിച്ചുകളയും.

1.174.31

दुःखमूलमिदं भद्रे मयोक्तं प्रश्नतोऽनघे ॥ १.१७४.३१ ॥

ഭദ്രേ, നിഷ്പാപേ, നീ ചോദിച്ചതിന് മറുപടിയായി ഈ ദുഃഖത്തിന്റെ മൂലം ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.