மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.174.1
कुतोमूलमिदं दुःखं ज्ञातुमिच्छामि तत्त्वतः ।
विदित्वाप्यपकर्षेयं शक्यं चेदपकर्षितुम् ॥ १.१७४.१ ॥
இந்தத் துன்பத்தின் மூலம் எங்கிருந்து வருகிறது என்பதை உண்மையாக அறிய விரும்புகிறேன். அறிந்த பின் அதை நீக்க முடியுமானால், நான் அதை நீக்குவேன்.
1.174.2
उपपन्नं सतामेतद्यद्ब्रवीपि तपोधने ।
न तु दुःखमिदं शक्यं मानुषेण व्यपोहितुम् ॥ १.१७४.२ ॥
தவத்தில் சிறந்தவளே, நீ சொல்வது நல்லோருக்குப் பொருத்தமானதே. ஆனால் இந்தத் துன்பத்தை மனிதனால் நீக்க முடியாது.
1.174.3
तथापि तत्त्वमाख्यास्ये दुःखस्यैतस्य संभवम् ।
शक्यं वा यदि वाऽशक्यं शृणु भद्रे यथातथम् ॥ १.१७४.३ ॥
ஆயினும் இந்தத் துன்பத்தின் தோற்றத்தின் உண்மையை நான் சொல்வேன். அது சாத்தியமோ அல்லது சாத்தியமற்றதோ, ஓ நற்பேறுடையவளே, நடந்தபடியே கேள்.
1.174.4
समीपे नगरस्यास्य वको वसति राक्षसः ।
इतो गव्यूतिमात्रे।ञस्ति यमुनागह्वरे गुहा ॥ १.१७४.४ ॥
இந்த நகரத்தின் அருகில் பகன் என்ற ராட்சதன் வசிக்கிறான். இங்கிருந்து ஒரு கவ்யூதி தூரத்தில், யமுனையின் பள்ளத்தாக்கில் ஒரு குகை உள்ளது.
1.174.5
तस्यां घोरः स वसति जिघांसुः पुरुषादकः ।
बकाभिधानो दुष्टात्मा राक्षसानां कुलाधमः ॥ १.१७४.५ ॥
அந்தக் குகையில் அந்தக் கொடியவனும், கொல்ல விரும்பும், மனிதனை உண்ணும், பகன் என்ற தீய உள்ளம் கொண்டவனும், ராட்சத குலத்தில் கீழானவனுமான அவன் வசிக்கிறான்.
1.174.6
ईशो जनपदस्यास्य पुरस्य च महाबलः ।
पुष्टो मानुषमांसेन दुर्बुद्धिः पुरुषादकः ॥ १.१७४.६ ॥
இந்த நாட்டுக்கும் இந்த நகரத்துக்கும் அதிபதியான அவன் மிகுந்த வலிமை கொண்டவன்; மனித மாமிசத்தால் வளர்ந்தவன், தீய புத்தியுடையவன், நரமாமிசம் உண்பவன்.
1.174.7
प्रबलः कामरूपी च राक्षसस्तु महाबलः ।
तेनोपसृष्टा नगरी वर्षमद्य त्रयोदशम् ॥ १.१७४.७ ॥
வலிமைமிக்கவனும், விரும்பிய உருவம் எடுக்கும் ஆற்றல் உடையவனும், பெரும் பலம் கொண்டவனுமான அந்த ராட்சசனால் இந்நகரம் இன்று பதின்மூன்றாம் ஆண்டாக துன்புறுத்தப்படுகிறது.
1.174.8
तत्कृते परचक्राच्च भूतेभ्यश्च न नो भयम् ।
पुरुषादेन रौद्रेण भक्ष्यमाणा दुरात्मना ॥ १.१७४.८ ॥
அவனால்தான் எங்களுக்கு அயல் படைகளாலோ பூதங்களாலோ பயமில்லை; கொடிய, தீய உள்ளம் கொண்ட நரமாம்ச பட்சகனால் நாங்கள் பட்சிக்கப்படுகிறோம்.
1.174.9
अनाथा नगरी नाथं त्रातारं नाधिगच्छति ।
गुहायां च वसंस्तत्र बाधते सततं जनम् ॥ १.१७४.९ ॥
தலைவனும் காப்பவனும் இல்லாத இந்நகரம் ஒரு இரட்சகனைக் காண்பதில்லை; அங்குள்ள குகையில் வசித்தபடி அவன் மக்களை எப்போதும் துன்புறுத்துகிறான்.
1.174.10
स्त्रियो बालांश्च वृद्धांश्च यूनश्चापि दुरात्मवान् ।
अत्र मन्त्रैश्च होमैश्च भोजनैश्च स राक्षसः ॥ १.१७४.१० ॥
பெண்களையும், குழந்தைகளையும், முதியவர்களையும், இளைஞர்களையும் அந்தத் தீய உள்ளவன் துன்புறுத்துகிறான். இங்கே மந்திரங்களாலும் ஹோமங்களாலும் உணவுப் படையல்களாலும் அந்த ராட்சசன் (சாந்தமாகிறான்).
1.174.11
ईडितो द्विजमुख्यैश्च पूजितश्च दुरात्मवान् ।
यदा च सकलानेवं प्रसूदयति राक्षसः ॥ १.१७४.११ ॥
சிறந்த பிராமணர்களால் துதிக்கப்பட்டும் பூஜிக்கப்பட்டும், அந்தத் தீய உள்ளவன், அந்த ராட்சசன் இவ்வாறு அனைவரையும் கொல்லும்போது (என்ன செய்வது)?
1.174.12
अथैनं ब्राह्मणाः सर्वे समये समयोजयन् ।
मा स्म कामाद्वधी रक्षो दास्यामस्ते सदा वयं ॥ १.१७४.१२ ॥
அப்போது பிராமணர்கள் அனைவரும் அவனை ஓர் ஒப்பந்தத்தில் கட்டுப்படுத்தினர்: 'ராட்சசனே, விருப்பத்தால் கொல்லாதே; நாங்கள் உனக்கு எப்போதும் (உணவு) தருவோம்.'
1.174.13
पर्यायेण यथाकाममिह मांसोदनं प्रभो ।
अन्नं मांससमायुक्तं तिलचूर्णसमन्वितम् ॥ १.१७४.१३ ॥
ஓ இறைவா, இங்கே முறை வைத்து விருப்பப்படி இறைச்சி கலந்த சோறு கொடுக்கப்படும்; இறைச்சியுடன் கலந்த உணவு, எள்ளுத்தூளுடன் கலந்தது.
1.174.14
सर्पिषा च समायुक्तं व्यञ्जनैश्च समन्वितम् ।
सूपांस्त्रीन्सतिलान्पिण्डाँल्लाजापूपसुरासवान् ॥ १.१७४.१४ ॥
நெய் கலந்தது, கறிவகைகளுடன் கூடியது; மூன்று வகைக் குழம்புகள், எள்ளுடன் கூடிய உருண்டைகள், பொரி, அப்பம், சுரை மற்றும் ஆசவம்.
1.174.15
शृताशृतान्पानकुम्भान्स्थूलमांसं शृताशृतम् ।
वनमाहिषवाराहभाल्लूकं च शृताशृतम् ॥ १.१७४.१५ ॥
சமைத்தவை, சமைக்காதவை; பானக் குடங்கள்; சமைத்தும் சமைக்காததுமான பருத்த இறைச்சி; காட்டு எருமை, பன்றி, கரடி இறைச்சி, சமைத்தும் சமைக்காததும்.
1.174.16
सर्पिःकुम्भांश्च विविधान्दधिकुम्भांस्तथा बहून् ।
सद्यःसिद्धसमायुक्तं तिलचूर्णैः समाकुलम् ॥ १.१७४.१६ ॥
பல வகை நெய்க்குடங்களும், பல தயிர்க்குடங்களும்; உடனே சமைக்கப்பட்ட உணவுகளுடன், எள்ளுத்தூளால் நிறைந்தது.
1.174.17
कुलाच्च पुरुषं चैकं बलीवर्दौ च कालकौ ।
प्राप्स्यसि त्वमसंक्रुद्धो रक्षोभागं प्रकल्पितम् ॥ १.१७४.१७ ॥
குலத்திலிருந்து ஒரு மனிதனையும், இரண்டு கருப்பு காளைகளையும் நீ பெறுவாய்; சினம் கொள்ளாதே — இது உனக்கு நியமிக்கப்பட்ட ராட்சசப் பங்கு.
1.174.18
तिष्ठेह समयेऽस्माकमित्ययाचन्त तं द्विजाः ।
बाढमित्येव तद्रक्षस्तद्वचः प्रत्यगृह्णत ॥ १.१७४.१८ ॥
இங்கே எங்கள் ஒப்பந்தப்படி இரு என்று அந்தணர்கள் அவனிடம் வேண்டினர்; அப்போது அந்த ராட்சதன், "நல்லது" என்று அவர்கள் சொல்லை ஏற்றுக்கொண்டான்.
1.174.19
परचक्राटवीकेभ्यो रक्षणं स करोति च ।
तस्मिन्भागे सुनिर्दिष्टे स्थितः स समये बली ॥ १.१७४.१९ ॥
அவன் பகைவர் படைகளிலிருந்தும் காட்டுக் கொள்ளையர்களிடமிருந்தும் காக்கிறான். குறிக்கப்பட்ட அந்தப் பகுதியில் நியமிக்கப்பட்ட நேரத்தில் நிற்கும் அந்த வலிமையான அவன்.
1.174.20
एकैकं चैव पुरुषं संप्रयच्छन्ति वेतनम् ।
स वारो बहुभिर्वर्षैर्भवत्यसुकरो नरैः ॥ १.१७४.२० ॥
ஒவ்வொரு மனிதனும் ஊதியத்தை (வரியை) அளிக்கிறார்கள். அந்த முறை பல ஆண்டுகளிலும் மனிதர்களுக்குத் தாங்க முடியாததாகிறது.
1.174.21
तद्विमोक्षाय ये केचिद्यतन्ते पुरुषाः क्वचित् ।
सपुत्रदारांस्तान्हत्वा तद्रक्षो भक्षयत्युत ॥ १.१७४.२१ ॥
அதிலிருந்து விடுதலைக்காக எங்காவது முயலும் சிலரை, அவர்களின் மகன்கள், மனைவிகளுடன் கொன்று அந்த அரக்கன் உண்கிறான்.
1.174.22
वेत्रकीयगृहे राजा नायं नयमिहास्थितः ।
उपायं तं न कुरुते यत्नादपि स मन्दधीः।
अनामयं जनस्यास्य येन स्यादद्य शाश्वतम् ॥ १.१७४.२२ ॥
வேத்ரகீய வீட்டில் இருக்கும் இந்த அரசன் இங்கு நீதியில் நிலைபெறவில்லை. அந்த மந்தபுத்தியுள்ளவன் முயன்றாலும் இந்த மக்களுக்கு இன்றே நிலையான நலன் வருவதற்கான வழியைச் செய்வதில்லை.
1.174.23
एतदर्हा वचं नूनं वसामो दुर्बलस्य ये ।
विषये नित्यवास्तव्याः कुराजानमुपाश्रिताः ॥ १.१७४.२३ ॥
பலவீனனின் ஆட்சியில் வாழும் நாம் நிச்சயமாக இத்தகைய சொல்லுக்கு (துன்பத்திற்கு) தகுதியானவர்கள். இந்த நாட்டில் நிரந்தரமாக வசிப்பவர்களாய், கெட்ட அரசனை அடைந்தவர்கள் நாம்.
1.174.24
ब्राह्मणाः कस्य वक्तव्याः कस्य वाच्छन्दचारिणः ।
गुणैरेते हि वत्स्यन्ति कामगाः पक्षिणो यथा ॥ १.१७४.२४ ॥
அந்தணர்கள் யாரிடம் பேசத்தக்கவர்கள், அல்லது யாருடைய விருப்பப்படி நடப்பவர்கள்? இவர்கள் குணங்களாலேயே வாழ்வார்கள், விருப்பப்படி பறக்கும் பறவைகளைப் போல.
1.174.25
राजानं प्रथमं विन्देत्ततो भार्यां ततो धनम् ।
राजन्यसति लोकेऽस्मिन्कुतो भार्या कुतो धनम्।
वयस्य संचयेनास्य ज्ञातीन्पुत्रांश्च तारयेत् ॥ १.१७४.२५ ॥
முதலில் அரசனைப் பெற வேண்டும்; பின்னர் மனைவியையும், பின்னர் செல்வத்தையும். இவ்வுலகில் அரசன் இல்லாதபோது மனைவி எங்கே, செல்வம் எங்கே? நண்பனே, இதன் சேமிப்பால் உறவினரையும் மகன்களையும் கரையேற்ற வேண்டும்.
1.174.26
विपीरतं मया चेदं त्रयं सर्वमुपार्जितम् ।
तदिमामापदं प्राप्य भृशं तप्यामहे वयम् ॥ १.१७४.२६ ॥
நான் ஈட்டிய இம்மூன்றும் — எல்லாமே — அழிந்துவிட்டன. ஆகவே இந்த ஆபத்தை அடைந்து நாங்கள் பெரிதும் வருந்துகிறோம்.
1.174.27
सोऽयमस्माननुप्राप्तो वारः कुलविनाशनः ।
भोजनं पुरुषश्चैकः प्रदेयं वेतनं मया ॥ १.१७४.२७ ॥
குலத்தை அழிக்கும் அந்தத் தறுவாய் இப்போது எங்கள் மீது வந்துவிட்டது: உணவுக்காக ஒரு மனிதனை, நான் ஊதியமாகக் கொடுக்க வேண்டும்.
1.174.28
न च मे विद्यते वित्तं संक्रेतुं पुरुषं क्वचित् ।
सुहृज्जनं प्रदातुं च न शक्ष्यामि कदाचन ॥ १.१७४.२८ ॥
எங்கும் ஒரு மனிதனை வாங்குவதற்கு எனக்குச் செல்வம் இல்லை; ஒரு நண்பரை ஒப்புக்கொடுக்கவும் நான் ஒருபோதும் இயலமாட்டேன்.
1.174.29
गतिं चान्यां न पश्यामि तस्मान्मोक्षाय रक्षसः ।
सोऽहं दुःखार्णवे मग्नो महत्यसुकरे भृशम् ॥ १.१७४.२९ ॥
அரக்கனிடமிருந்து விடுதலைக்கு வேறு வழியை நான் காணவில்லை. ஆகவே நான் கடக்க முடியாத பெரிய துன்பக் கடலில் ஆழ மூழ்கியிருக்கிறேன்.
1.174.30
सहैवैतैर्गमिष्यामि बान्धवैरद्य राक्षसम् ।
ततो नः सहितान्क्षुद्रः सर्वानेवोपभोक्ष्यति ॥ १.१७४.३० ॥
இன்று நான் இந்த உறவினர்களுடனேயே அந்த அரக்கனிடம் செல்வேன்; இல்லையெனில் அந்தக் கீழ்மகன் எங்கள் அனைவரையும் ஒன்றாகக் கூடியவர்களையும் விழுங்கிவிடுவான்.
1.174.31
दुःखमूलमिदं भद्रे मयोक्तं प्रश्नतोऽनघे ॥ १.१७४.३१ ॥
நற்குணமுள்ளவளே, பாவமற்றவளே, நீ கேட்டதற்கு பதிலாக இந்த துக்கத்தின் மூலத்தை நான் கூறினேன்.