மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.176.1
करिष्य इति भीमेन प्रतिज्ञातेऽथ भारत ।
आजग्मुस्ते ततः सर्वे भैक्षमादाय पाण्डवाः ॥ १.१७६.१ ॥
பீமன் 'நான் செய்வேன்' என்று சபதம் செய்தபின், ஓ பாரதா, பாண்டவர்கள் அனைவரும் பிச்சையை ஏந்தி வந்தனர்.
1.176.2
भीमसेनं ततो दृष्ट्वा आपूर्णवदनं तथा ।
बुबोध धर्मराजस्तु हृषितं भीममच्युतम् ॥ १.१७६.२ ॥
பீமசேனன் மகிழ்ச்சியுடன் நிறைந்த முகத்துடன் இருப்பதைக் கண்டு, தர்மராஜன் அந்த உறுதியான பீமன் மகிழ்ந்திருப்பதை அறிந்தான்.
1.176.3
तोषस्य कारणं यत्तु मनसाऽचिन्तयद्गुरुः ।
स समीक्ष्य तदा राजन्योद्धुकामं युधिष्ठिरः ॥ १.१७६.३ ॥
ஓ அரசே, பெரியவரான யுதிஷ்டிரர் பீமனின் மகிழ்ச்சிக்குக் காரணம் என்ன என்று மனதில் சிந்தித்தார்; அவன் போரிட விரும்புகிறான் என்பதைக் கண்டார்.
1.176.4
आकारेणैव तं ज्ञात्वा पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ।
रहः समुपविश्यैकस्ततः पप्रच्छ मातरम् ॥ १.१७६.४ ॥
அவனது தோற்றத்தாலேயே அவனை அறிந்த பாண்டுவின் மகன் யுதிஷ்டிரன், தனியாக அமர்ந்து பின்னர் தாயிடம் கேட்டான்.
1.176.5
किं चिकीर्षत्ययं कर्म भीमो भमपराक्रमः ।
भवत्यनुमते कच्चित्स्वयं वा कर्तुमिच्छति ॥ १.१७६.५ ॥
மகா பராக்கிரமசாலியான இந்த பீமன் என்ன செயலைச் செய்ய விரும்புகிறான்? உம் அனுமதியுடன் செய்கிறானா, அல்லது தானாகவே செய்ய விரும்புகிறானா?
1.176.6
ममैव वचनादेष करिष्यति परन्तपः ।
ब्राह्मणार्थे महत्कृत्यं मोक्षाय नगरस्य च ॥ १.१७६.६ ॥
என் வார்த்தையாலேயே இந்த எதிரிகளைச் சுடுபவன் செய்வான் — பிராமணர்களுக்காக ஒரு பெரிய செயல், நகரத்தின் விடுதலைக்காகவும்.
1.176.7
बकाय कल्पितं पुत्र महान्तं बलिमुत्तमम् ।
भीमो भुनक्तु सुस्पष्टमप्येकाहं तपःसुतः ॥ १.१७६.७ ॥
மகனே, பகனுக்காகத் தயாரிக்கப்பட்ட இந்தப் பெரிய, சிறந்த பலியை, தவத்தால் பிறந்த பீமன் ஒரே நாளுக்காவது நன்றாக உண்ணட்டும்.
1.176.8
किमिदं साहसं तीक्ष्णं भवत्या दुष्करं कृतम् ।
परित्यागं हि पुत्रस्य न प्रशंसन्ति साधवः ॥ १.१७६.८ ॥
நீ செய்த இந்தக் கொடிய, கடினமான துணிச்சல் என்ன? மகனைக் கைவிடுவதை நல்லோர் புகழ்வதில்லை.
1.176.9
कथं परसुतस्यार्थे स्वसुतं त्यक्तुमिच्छसि ।
लोकवेदविरुद्धं हि पुत्रत्यागात्कृतं त्वया ॥ १.१७६.९ ॥
பிறர் மகனுக்காக உன் சொந்த மகனை ஏன் கைவிட விரும்புகிறாய்? மகனைக் கைவிடுவதன் மூலம் நீ உலகுக்கும் வேதத்துக்கும் முரணான செயலைச் செய்திருக்கிறாய்.
1.176.10
यस्य बाहू समाश्रित्य सुखं सर्वे शयामहे ।
राज्यं चापहृतं क्षुद्रैराजिहीर्षामहे पुनः ॥ १.१७६.१० ॥
யாருடைய தோள்களை நம்பி நாங்கள் அனைவரும் சுகமாகத் துயில்கிறோமோ, கீழ்மக்கள் பறித்த அந்த அரசை மீண்டும் பெற விரும்புகிறோம்.
1.176.11
यस्य दुर्योधनो वीर्यं चिन्तयन्नमितौजसः ।
न शेते रजनीः सर्वा दुःखाच्छकुनिना सह ॥ १.१७६.११ ॥
அளவற்ற ஆற்றல் கொண்ட யாருடைய வீரியத்தை நினைத்து துரியோதனன் சகுனியுடன் துயரத்தால் இரவுகள் முழுவதும் உறங்குவதில்லை.
1.176.12
यस्य वीरस्य वीर्येण मुक्ता जतुगृहाद्वयम् ।
अन्येभ्यश्चैव पापेभ्यो निहतश्च पुरोचनः ॥ १.१७६.१२ ॥
யாருடைய வீரியத்தால் நாம் அரக்கு இல்லத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டோம், மற்ற பாவிகளிடமிருந்தும் காக்கப்பட்டோம், புரோசனன் கொல்லப்பட்டான்.
1.176.13
यस्य वीर्यं समाश्रित्य वसुपूर्णां वसुन्धराम् ।
इमां मन्यामहे प्राप्तां निहत्य धृतराष्ट्रजान् ॥ १.१७६.१३ ॥
யாருடைய வீரியத்தை நம்பி, செல்வம் நிறைந்த இந்தப் பூமியை, திருதராஷ்டிரனின் மக்களைக் கொன்று நாம் அடைந்ததாக எண்ணுகிறோம்.
1.176.14
तस्य व्यवसितस्त्यागो बुद्धिमास्थाय कां त्वया ।
कच्चिन्नु दुःखैर्बुद्धिस्ते विलुप्ता गतचेतसः ॥ १.१७६.१४ ॥
அவனைத் துறக்கும் முடிவை எந்த அறிவின் மூலம் நீ எடுத்தாய்? துன்பங்களால் உன் அறிவு குழம்பி, உணர்வு இழந்துவிட்டதோ?
1.176.15
युधिष्ठिर न संतापस्त्वया कार्यो वृकोदरे ।
न चायं बुद्धिदौर्बल्याद्व्यवसायः कृतो मया ॥ १.१७६.१५ ॥
யுதிஷ்டிரா, வ்ருகோதரனைப் பற்றி நீ வருத்தப்படக்கூடாது. இந்த முடிவை நான் அறிவின் பலவீனத்தால் எடுக்கவில்லை.
1.176.16
न च शोकेन बुद्धिः सा विलुप्ता गतचेकसः ।
इह विप्रस्य भवने वयं पुत्र सुखोषिताः।
अज्ञाता धार्तराष्ट्राणां सत्कृता वीतमन्यवः ॥ १.१७६.१६ ॥
துயரத்தால் என் அறிவு குழம்பவில்லை, உணர்வும் இழக்கவில்லை. மகனே, இங்கே ஒரு பிராமணர் வீட்டில் நாம் சுகமாக வாழ்ந்தோம், திருதராஷ்டிரரின் மக்களுக்குத் தெரியாமல், மரியாதை பெற்று, கோபமின்றி.
1.176.17
तस्य प्रतिक्रिया पार्थ मयेयं प्रसमीक्षिता ।
एतावानेव पुरुषः कृतं यस्मिन्न नश्यति ॥ १.१७६.१७ ॥
பார்த்தா, அவனுக்குச் செய்ய வேண்டிய பதிலை நான் நன்கு ஆராய்ந்தேன். செய்த நன்மை எவனிடம் வீணாகாதோ, அவனே உண்மையான மனிதன்.
1.176.18
यावच्च कुर्यादन्योऽस्य कुर्याद्बहुगुमं ततः ।
ब्राह्मणार्थे महान्धर्मो जानामीत्थं वृकोदरे ॥ १.१७६.१८ ॥
மற்றவன் அவனுக்கு எவ்வளவு செய்வானோ, அதைவிட பலமடங்கு செய்ய வேண்டும். பிராமணருக்காகச் செய்வது பெரிய தர்மம் என்பதை நான் அறிவேன், வ்ருகோதரா.
1.176.19
दृष्ट्वा भीमस्य विक्रान्तं तदा जतुगृहे महत् ।
हिडिम्बस्य वधाच्चैवं विश्वासो मे वृकोदरे ॥ १.१७६.१९ ॥
அப்போது அரக்கு மாளிகையில் பீமனின் மகத்தான வீரத்தையும், ஹிடிம்பனின் வதத்தையும் கண்டு, இவ்வாறே வ்ருகோதரன் மீது எனக்கு நம்பிக்கை உள்ளது.
1.176.20
बाह्वोर्बलं हि भीमस्य नागायुतसमं महत् ।
येन यूयं गजप्रख्या निर्व्यूढा वारणावतात् ॥ १.१७६.२० ॥
பீமனின் கைகளில் பத்தாயிரம் யானைகளுக்கு ஒப்பான பெரும் வலிமை உள்ளது; அதனால் நீங்கள் யானைகளைப் போன்றவர்கள் வாரணாவதத்திலிருந்து வெளியேறினீர்கள்.
1.176.21
वृकोदरेण सदृशो बलेनान्यो न विद्यते ।
यो व्यतीयाद्युधि श्रेष्ठमपि वज्रधरं स्वयम् ॥ १.१७६.२१ ॥
வ்ருகோதரனுக்கு வலிமையில் ஒப்பானவன் வேறு எவனும் இல்லை; போரில் வஜ்ரதரனாகிய இந்திரனையே வெல்லக்கூடியவன்.
1.176.22
जातमात्रः पुरा चैव ममाङ्कात्पतितो गिरौ ।
शरीरगौरवादस्य शिला गात्रैर्विचूर्णिता ॥ १.१७६.२२ ॥
பிறந்த உடனேயே, முன்பு ஒருமுறை மலையில் என் மடியிலிருந்து அவன் விழுந்தான்; அவனுடைய உடல் எடையால் அவனுடைய உறுப்புகளால் பாறை நொறுங்கியது.
1.176.23
तदहं प्रज्ञया ज्ञात्वा बलं भीमस्य पाण्डव ।
प्रतिकार्ये च विप्रस्य ततः कृतवती मतिम् ॥ १.१७६.२३ ॥
ஆகவே, ஓ பாண்டவா, நான் பீமனின் வலிமையை என் அறிவால் அறிந்து, பிராமணனின் துயரத்தை நீக்குவதற்காக அப்போது ஒரு முடிவு செய்தேன்.
1.176.24
नेदं लोभान्न चाज्ञानान्न च मोहाद्विनिश्चितम् ।
बुद्धिपूर्वं तु धर्मस्य व्यवसायः कृतो मया ॥ १.१७६.२४ ॥
இது பேராசையாலோ, அறியாமையாலோ, மயக்கத்தாலோ தீர்மானிக்கப்படவில்லை; தர்மத்திற்காக அறிவுப்பூர்வமாகவே நான் இம்முயற்சியை மேற்கொண்டேன்.
1.176.25
अर्थौ द्वावपि निष्पन्नौ युधिष्ठिर भविष्यतः ।
प्रतीकारश्च वासस्य धर्मश्च चरितो महान् ॥ १.१७६.२५ ॥
யுதிஷ்டிரா, எதிர்காலத்தின் இரு நோக்கங்களும் நிறைவேறின. ஆடைக்குப் பரிகாரமும் செய்யப்பட்டது; பெரிய தர்மமும் கடைப்பிடிக்கப்பட்டது.
1.176.26
यो ब्राह्मणस्य साहाय्यं कुर्यादर्थेषु कर्हिचित् ।
क्षत्रियः स शुभाँल्लोकानाप्नुयादिति मे मतिः ॥ १.१७६.२६ ॥
எந்த நேரத்திலும் காரியங்களில் பிராமணனுக்கு உதவி செய்யும் க்ஷத்திரியன் சுபமான உலகங்களை அடைவான் என்பது என் கருத்து.
1.176.27
क्षत्रियस्यैव कुर्वाणः क्षत्रियो वधमोक्षणम् ।
विपुलां कीर्तिमाप्नोति लोकेऽस्मिंश्च परत्र च ॥ १.१७६.२७ ॥
ஒரு க்ஷத்திரியன் மற்றொரு க்ஷத்திரியனின் வதத்திலிருந்தும் விடுதலையிலிருந்தும் செயலாற்றுவதால், இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் பரந்த புகழை அடைகிறான்.
1.176.28
वैश्यस्यार्थे च साहाय्यं कुर्वाणः क्षत्रियो भुवि ।
स सर्वेष्वपि लोकेषु प्रजा रञ्जयते ध्रुवम् ॥ १.१७६.२८ ॥
பூமியில் வைசியனுக்கு காரியத்தில் உதவி செய்யும் க்ஷத்திரியன், எல்லா உலகங்களிலும் நிச்சயமாக மக்களை மகிழ்விக்கிறான்.
1.176.29
शूद्रं तु मोचयेद्राजा शरणार्थिनमागतम् ।
प्राप्नोतीह कुले जन्म सद्द्रव्ये राजपूजिते ॥ १.१७६.२९ ॥
அரசன் சரணடைய வந்த சூத்திரனையும் விடுவிக்க வேண்டும்; அவன் இவ்வுலகில் நல்ல செல்வமும் அரசர்களின் மரியாதையும் உள்ள குலத்தில் பிறக்கிறான்.
1.176.30
एवं मां भगवान्व्यासः पुरा पौरवनन्दन ।
प्रोवाचासुकरप्रज्ञस्तस्मादेवं चिकीर्षितम् ॥ १.१७६.३० ॥
பௌரவ குலத்தின் மகிழ்ச்சியே, முன்பு அரிய ஞானமுள்ள பகவான் வியாசர் எனக்கு இவ்வாறு கூறினார்; ஆகவே இது செய்யப்பட வேண்டியதாயிற்று.