Mahābhārata · Adhyāya 1.182
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.182.1
श्रुत्वा जतुगृहे वृत्तं ब्राह्मणाः संशितव्रताः ।
पाञ्चालराजं द्रुपदमिदं वचनमब्रुवन् ॥ १.१८२.१ ॥
Als die Brahmanen von unerschütterlichen Gelübden vom Vorfall im Lackhaus hörten, sprachen sie diese Worte zu Drupada, dem König der Pāñcālas.
1.182.2
धार्तराष्ट्राः सहामात्या मन्त्रयित्वा परस्परम् ।
पाण्डवानां विनाशाय मतिं चक्रुः सुदुष्कराम् ॥ १.१८२.२ ॥
Die Söhne Dhṛtarāṣṭras berieten sich mit ihren Ministern und entwarfen einen sehr schwierigen Plan zur Vernichtung der Pāṇḍavas.
1.182.3
दुर्योधनेन प्रहितः पुरोचन इति श्रुतः ।
वारणावतमासाद्य कृत्वा जतुगृहं महत् ॥ १.१८२.३ ॥
Von Duryodhana geschickt, erreichte der als Purocana bekannte Mann Vāraṇāvata und ließ dort ein großes Lackhaus errichten.
1.182.4
तस्मिन्गृहे सुविस्रब्धान्पाण्डवान्पृथया सह ।
अर्धरात्रे महाराज दग्धवानतिदुर्मतिः ॥ १.१८२.४ ॥
O großer König, dieser Übelgesinnte verbrannte um Mitternacht im Haus die Pāṇḍavas, die dort in vollem Vertrauen schliefen, zusammen mit Pṛthā.
1.182.5
तेनाग्निना स्वयं चापि दग्धः क्षुद्रो नृशंसवत् ।
एतच्छ्रुत्वा सुसंहृष्टो धृतराष्ट्रः सबान्धवः ॥ १.१८२.५ ॥
In eben diesem Feuer verbrannte auch der Niederträchtige selbst, als sei es die Frucht seiner Grausamkeit. Als Dhṛtarāṣṭra dies hörte, freute er sich mit seinen Verwandten sehr.
1.182.6
अल्पशोकः प्रहृष्टात्मा शशास विदुरं तदा ।
पाण्डवानां महाप्राज्ञ कुरु पिण्डोदकक्रियाम् ॥ १.१८२.६ ॥
Mit wenig Kummer und frohem Herzen wies Dhṛtarāṣṭra da Vidura an: „O Hochweiser, vollziehe für die Pāṇḍavas die Totenopfer mit Reisbällchen und Wasser.“
1.182.7
अहो विधिवशादेव गतास्ते यमसादनम् ।
इत्युक्त्वा प्रारदत्तत्र धृतराष्ट्रः सबान्धवः ॥ १.१८२.७ ॥
Wehe! Durch die Macht des Schicksals sind sie in Yamas Wohnstätte gegangen. So sprechend weinte Dhṛtarāṣṭra dort zusammen mit seinen Verwandten.
1.182.8
श्रुत्वा भीष्मेण विदुरः कृतवानौर्ध्वदेहिकम् ।
पाण्डवानां विनाशाय कृतं कर्म दुरात्मना ॥ १.१८२.८ ॥
Nachdem Vidura dies von Bhīṣma gehört hatte, vollzog er die Totenriten. Zur Vernichtung der Pāṇḍavas hatte der Übelgesinnte diese Tat begangen.
1.182.9
एतत्कार्यस्य कर्ता तु न दृष्टो न श्रुतः पुरा ।
एतद्वृत्तं महाभाग पाण्डवान्प्रति नः श्रुतम् ॥ १.१८२.९ ॥
Den Täter dieser Tat hatte man zuvor weder gesehen noch gehört. O Hochbeglückter, von diesem Vorfall um die Pāṇḍavas haben wir gehört.
1.182.10
श्रुत्वा तु वचनं तेषां यज्ञसेनो महामतिः ।
यथा तज्जनकः शोचेदौरसस्य विनाशे ॥ १.१८२.१० ॥
Als er ihre Worte hörte, trauerte Yajñasena (Drupada), der Weise von großem Verstand, wie ein Vater um den Untergang seines leiblichen Sohnes trauert.
1.182.11
तथाऽतप्यत वै राजा पाण्डवानां विनाशने ।
समाहूय प्रकृतयः सहिताः सर्वनागरैः ॥ १.१८२.११ ॥
So war der König über den Untergang der Pāṇḍavas tief betrübt. Er ließ seine Minister zusammen mit allen Bürgern herbeirufen.
1.182.12
कारुण्यादेव पाञ्चालः प्रोवाचेदं वचस्तदा ।
अहो रूपमहो धैर्यमहो वीर्यमहो बलम् ॥ १.१८२.१२ ॥
Aus lauter Mitleid sprach da der König der Pāñcālas diese Worte: "Ach, ihre Schönheit! Ach, ihre Standhaftigkeit! Ach, ihre Tapferkeit! Ach, ihre Stärke!"
1.182.13
चिन्तयामि दिवारात्रमर्जुनं प्रति बान्धवाः ।
भ्रातृभिः सहितो मात्रा सोऽदह्यत हुताशने ॥ १.१८२.१३ ॥
Tag und Nacht denke ich an Arjuna und meine Verwandten. Zusammen mit ihren Brüdern und ihrer Mutter sind sie im Feuer verbrannt.
1.182.14
किमाश्चर्यमितो लोके कालो हि दुरतिक्रमः ।
मिथ्याप्रतिज्ञो लोकेषु किं करिष्यामि सांप्रतं ॥ १.१८२.१४ ॥
Welch größeres Wunder gibt es in dieser Welt? Die Zeit ist in der Tat schwer zu überwinden. Was soll ich nun tun, da die Menschen ihre Versprechen brechen?
1.182.15
अन्तर्गतेन दुःखेन दह्यमानो दिवानिशम् ।
याजोपयाजौ सत्कृत्य याचितौ तौ मयाऽनघौ ॥ १.१८२.१५ ॥
Vom inneren Schmerz Tag und Nacht verzehrt, ehrte ich die schuldlosen Yāja und Upayāja und bat sie.
1.182.16
भारद्वाजस्य हन्तारं देवीं चाप्यर्जुनस्य वै ।
लोकस्तद्वेद यच्चापि तथा याजेन मे श्रुतम् ॥ १.१८२.१६ ॥
Die Welt kennt den Töter Bhāradvājas (Droṇas) und die Göttin für Arjuna; und ich hörte auch, was Yāja mir sagte.
1.182.17
याजेन पुत्रकामीयं हुत्वा चोत्पादिताविमौ ।
धृष्टद्युम्नश्च कृष्णा च मम तुष्टिकरावुभौ ॥ १.१८२.१७ ॥
Durch Yājas Opfer, dargebracht aus dem Wunsch nach einem Sohn, wurden diese beiden hervorgebracht: Dhṛṣṭadyumna und Kṛṣṇā, beide Freudenbringer für mich.
1.182.18
किं करिष्यामि ते नष्टाः पाण्डवाः पृथया सह ।
इत्येवमुक्त्वा पाञ्चालः शुशोच परमातुरः ॥ १.१८२.१८ ॥
»Die Pāṇḍavas sind mit Pṛthā verloren; was soll ich nun tun?« So sprechend, klagte der Pāñcāla-König, tief betrübt.
1.182.19
दृष्ट्वा शोचन्तमत्यर्थं पाञ्चालमिदमब्रवीत् ।
पुरोधाः सत्वसंपन्नः सम्यग्विद्याविशेषवित् ॥ १.१८२.१९ ॥
Als er den König von Pāñcāla über die Maßen trauern sah, sprach der Priester, besonnen und kundig in den besonderen Wissenschaften, so.
1.182.20
वृद्धानुशासने सक्ताः पाण्डवा धर्मचारिणः ।
तादृशा न विनश्यन्ति नैव यान्ति पराभवम् ॥ १.१८२.२० ॥
Die Pāṇḍavas, den Lehren der Älteren ergeben und dem Dharma folgend, gehen nicht zugrunde und erleiden keine Niederlage.
1.182.21
मया दृष्टमिदं सत्यं शृणु त्वं मनुजाधिप ।
ब्राह्मणैः कथितं सत्यं वेदेषु च मया श्रुतम् ॥ १.१८२.२१ ॥
Herr der Menschen, ich habe diese Wahrheit gesehen; höre. Die von den Brahmanen verkündete Wahrheit und die, die ich in den Veden gehört habe, ist dieselbe.
1.182.22
बृहस्पतिमतेनाथ पौलोम्या च पुरा श्रुतम् ।
नष्ट हन्द्रो बिसग्रन्थ्यामुपश्रुत्या हि दर्शितः ॥ १.१८२.२२ ॥
Nach der Lehre Bṛhaspatis und wie einst von Paulomī gehört: Indra war verloren, und er zeigte sich, als er hörte, dass er in einem Knoten des Lotusstängels verborgen sei.
1.182.23
उपश्रुतिर्महाराज पाण्डवार्थे मया श्रुता ।
यत्रकुत्रापि जीवन्ति पाण्डवास्ते न संशयः ॥ १.१८२.२३ ॥
Großer König, ich habe diese mittelbare Nachricht über die Pāṇḍavas gehört: wo auch immer sie sind, die Pāṇḍavas leben; daran ist kein Zweifel.
1.182.24
मया दृष्टानि लिङ्गानि इहैवैष्यन्ति पाण्डवाः ।
यन्निमित्तमिहायान्ति तच्छृणुष्व नराधिप ॥ १.१८२.२४ ॥
Ich habe Zeichen gesehen, dass die Pāṇḍavas gerade hierher kommen werden. Herr der Menschen, höre, aus welchem Grund sie hierher kommen.
1.182.25
स्वयंवरः क्षत्रियाणां कन्यादाने प्रदर्शितः ।
स्वयंवरस्तु नगरे घुष्यतां राजसत्तम ॥ १.१८२.२५ ॥
Das Svayaṃvara wurde unter den Kriegern für die Vermählung einer Jungfrau vorgeschrieben. Möge das Svayaṃvara in der Stadt verkündet werden, bester der Könige.
1.182.26
यत्र वा निवसन्तस्ते पाण्डवाः पृथया सह ।
दूरस्था वा समीपस्था स्वर्गस्था वाऽपि पाण्डवाः ॥ १.१८२.२६ ॥
Wo auch immer die Pāṇḍavas mit Pṛthā wohnen, ob fern oder nah, oder sogar im Himmel — die Pāṇḍavas…
1.182.27
श्रुत्वा स्वयंवरं राजन्समेष्यन्ति न संशयः ।
तस्मात्स्वयंवरो राजन्घुष्यतां मा चिरं कृथाः ॥ १.१८२.२७ ॥
O König, wenn sie vom Svayaṃvara hören, werden sie sicher zusammenkommen; kein Zweifel. Darum, o König, möge das Svayaṃvara verkündet werden; zögere nicht lange.
1.182.28
श्रुत्वा पुरोहितेनोक्तं पाञ्चालः प्रीतिमांस्तदा ।
घोषयामास नगरे द्रौपद्यास्तु स्वयंवरम् ॥ १.१८२.२८ ॥
Als der Hauspriester gesprochen hatte, freute sich der König der Pāñcālas und ließ das Svayaṃvara der Draupadī in der Stadt verkünden.
1.182.29
पुष्यमासे तु रोहिण्यां शुक्लपक्षे शुभे तिथौ ।
दिवसैः पञ्चसप्तत्या भविष्यति न संशयः ॥ १.१८२.२९ ॥
Im Monat Puṣya, unter dem Mondhaus Rohiṇī, an einem günstigen Mondtag der hellen Monatshälfte — in fünfundsiebzig Tagen wird es geschehen; kein Zweifel.
1.182.30
देवगन्धर्वयक्षाश्च ऋषयश्च तपोधनाः ।
स्वयंवरं द्रष्टुकामा गच्छन्त्येव न संशयः ॥ १.१८२.३० ॥
Götter, Gandharvas, Yakṣas und Weise, deren Reichtum die Askese ist — den Wunsch habend, das Svayaṃvara zu sehen, werden sie gewiss gehen; kein Zweifel.
1.182.31
तव पुत्रा महात्मानो दर्शनीयो विशेषतः ।
यदृच्छया सा पाञ्चाली गच्छेद्वान्यतमं पतिम् ॥ १.१८२.३१ ॥
Deine Söhne sind hochherzig und besonders sehenswert; die Prinzessin von Pāñcāla könnte zufällig einen von ihnen zum Gatten wählen.
1.182.32
को हि जानाति लोकेषु प्रजापतिमतं शुभण् ।
तस्मात्सपुत्रा गच्छेथा यदि ब्राह्मणि रोचते ॥ १.१८२.३२ ॥
Wer in den Welten kennt wirklich den heilvollen Willen Prajāpatis? Darum, o Brahmanin, geh mit deinen Söhnen, wenn es dir gefällt.
1.182.33
नित्यकालं सुभिक्षास्ते पाञ्चालास्तु तपोधने ।
यज्ञसेनस्तु राजा स ब्रह्मण्यः सत्यसङ्गरः ॥ १.१८२.३३ ॥
O Schatz der Askese, die Pāñcāla haben stets reichlich Speise, und König Yajñasena ist den Brahmanen ergeben und seinen Gelübden treu.
1.182.34
ब्रह्मण्या नागराः सर्वे ब्राह्मणाश्चातिथिप्रियाः ।
नित्यकालं प्रदास्यन्ति आमन्त्रणमयाचितम् ॥ १.१८२.३४ ॥
Alle Stadtbewohner sind den Brahmanen ergeben und gastfreundlich; sie werden stets Einladungen und Gaben geben, ohne darum gebeten zu werden.
1.182.35
अहं च तत्र गच्छामि ममैभिः सह शिष्यकैः ।
एकसार्थाः प्रयाताः स्मो ब्राह्मण्या यदि रोचते ॥ १.१८२.३५ ॥
Auch ich gehe dorthin mit diesen meinen Schülern; wir sind in einer einzigen Karawane aufgebrochen, o Brahmanin, wenn es dir gefällt.