Mahābhārata · Adhyāya 1.183

1.183.1

एतच्छ्रुत्वा ततः सर्वे पाण्डवा भरतर्षभ ।
मनसा द्रौपदीं जग्मुरनङ्गशरपीडिताः ॥ १.१८३.१ ॥

Habiendo oído esto, todos los Pāṇḍavas, oh toro de los Bharatas, atormentados por las flechas de Anaṅga, fueron en su mente hacia Draupadī.

ततस्तां रजनीं राजञ्छल्यविद्धा इवाभवन् ।
सर्वे चास्वस्थमनसो बभूवुस्ते महाबलाः ॥ १.१८३.२ ॥

Entonces, oh rey, en aquella noche, todos aquellos poderosos quedaron como si hubieran sido traspasados por espinas, y sus mentes quedaron inquietas.

ततः कुन्ती सुतान्दृष्ट्वा सर्वांस्तद्गतचेतसः ।
युधिष्ठिरमुवाचेदं वचनं सत्यवादिनी ॥ १.१८३.३ ॥

Entonces Kuntī, la que dice la verdad, viendo a todos sus hijos con la mente puesta en ella, dijo estas palabras a Yudhiṣṭhira.

चिररात्रोषिताः स्मेह ब्राह्मणस्य निवेशने ।
रममाणाः पुरे रम्ये लब्धभैक्षा महात्मनः ॥ १.१८३.४ ॥

Nos quedamos aquí muchas noches en la casa de un brahmán, disfrutando de la hermosa ciudad, habiendo recibido limosna de aquel magnánimo.

यानीह रमणीयानि वनान्युपवनानि च ।
सर्वाणि तानि दृष्टानि पुनःपुनररिन्दम ॥ १.१८३.५ ॥

Todos los bosques y arboledas encantadores de aquí, oh domador de enemigos, los hemos visto una y otra vez.

पुनर्दृष्टानि तानीह प्रीणयन्ति न नस्तथा ।
भैक्षं च न तथा वीर लभ्यते कुरुनन्दन ॥ १.१८३.६ ॥

Aunque los volvemos a ver aquí, no nos deleitan como antes; y la limosna, oh héroe, oh gozo de los Kurus, no se obtiene con tanta facilidad.

ते वयं साधु पञ्चालान्गच्छाम यदि मन्यसे ।
अपूर्वदर्शनं वीर रमणीयं भविष्यति ॥ १.१८३.७ ॥

Si lo consideras, vayamos bien a los Pañcālas; oh héroe, habrá un espectáculo nunca visto, y será encantador.

सुभिक्षाश्चैव पञ्चालाः श्रूयन्ते शत्रुकर्शन ।
यज्ञसेनश्च राजाऽसौ ब्रह्मण्य इति सुश्रुम ॥ १.१८३.८ ॥

Oh domador de enemigos, se dice que los Pañcālas son prósperos y abundantes, y que aquel rey Yajñasena es devoto de los brahmanes, como hemos oído.

एकत्र चिरवासश्च क्षमो न च मतो मम ।
ते तत्र साधु गच्छामो यदि त्वं पुत्र मन्यसे ॥ १.१८३.९ ॥

Permanecer largo tiempo en un solo lugar no me parece apropiado; así que, hijo, si lo crees bien, vayamos allí con buen ánimo.

भवत्या यन्मतं कार्यं तदस्माकं परं हितम् ।
अनुजांस्तु न जानामि गच्छेयुर्नेति वा पुनः ॥ १.१८३.१० ॥

Lo que tú decides es lo mejor supremo para nosotros; pero no sé si mis hermanos menores irían o no.

ततः कुन्ती भीमसेनमर्जुनं यमजौ तथा ।
उवाच गमनं ते च तथेत्येवाब्रुवंस्तदा ॥ १.१८३.११ ॥

Entonces Kuntī habló a Bhīmasena, a Arjuna y a los gemelos, y ellos también dijeron entonces: 'Así sea; iremos.'

तत आमन्त्र्य तं विप्रं कुन्ती राजसुतैः सह ।
प्रतस्थे नगरीं रम्यां द्रुपदस्य महात्मनः ॥ १.१८३.१२ ॥

Entonces, despidiéndose de aquel brahmán, Kuntī partió con los hijos reales hacia la encantadora ciudad del magnánimo Drupada.