ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 1.183

1.183.1

एतच्छ्रुत्वा ततः सर्वे पाण्डवा भरतर्षभ ।
मनसा द्रौपदीं जग्मुरनङ्गशरपीडिताः ॥ १.१८३.१ ॥

ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਮਨ ਨਾਲ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।

ततस्तां रजनीं राजञ्छल्यविद्धा इवाभवन् ।
सर्वे चास्वस्थमनसो बभूवुस्ते महाबलाः ॥ १.१८३.२ ॥

ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਰਾਤ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਬਲੀ ਜਿਵੇਂ ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹੇ ਗਏ ਹੋਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਏ।

ततः कुन्ती सुतान्दृष्ट्वा सर्वांस्तद्गतचेतसः ।
युधिष्ठिरमुवाचेदं वचनं सत्यवादिनी ॥ १.१८३.३ ॥

ਫਿਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਸੇ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਸਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਰ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।

चिररात्रोषिताः स्मेह ब्राह्मणस्य निवेशने ।
रममाणाः पुरे रम्ये लब्धभैक्षा महात्मनः ॥ १.१८३.४ ॥

ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਰਾਤਾਂ ਰਹੇ; ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਤੋਂ ਭਿਖਿਆ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋਏ।

यानीह रमणीयानि वनान्युपवनानि च ।
सर्वाणि तानि दृष्टानि पुनःपुनररिन्दम ॥ १.१८३.५ ॥

ਇੱਥੇ ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਬਨ ਅਤੇ ਉਪਬਨ ਹਨ, ਹੇ ਅਰਿੰਦਮ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਸੀਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੇਖੇ ਹਨ।

पुनर्दृष्टानि तानीह प्रीणयन्ति न नस्तथा ।
भैक्षं च न तथा वीर लभ्यते कुरुनन्दन ॥ १.१८३.६ ॥

ਇੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ; ਅਤੇ ਹੇ ਵੀਰ, ਹੇ ਕੁਰੂਨੰਦਨ, ਭਿਖਿਆ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।

ते वयं साधु पञ्चालान्गच्छाम यदि मन्यसे ।
अपूर्वदर्शनं वीर रमणीयं भविष्यति ॥ १.१८३.७ ॥

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਸਮਝੋ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪੰਚਾਲਾਂ ਕੋਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਈਏ; ਹੇ ਵੀਰ, ਉੱਥੇ ਅਪੂਰਵ ਅਤੇ ਰਮਣੀਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ।

सुभिक्षाश्चैव पञ्चालाः श्रूयन्ते शत्रुकर्शन ।
यज्ञसेनश्च राजाऽसौ ब्रह्मण्य इति सुश्रुम ॥ १.१८३.८ ॥

ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਪੰਚਾਲ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਸੁਣੀਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਯਜ੍ਞਸੇਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੈ, ਇਹ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।

एकत्र चिरवासश्च क्षमो न च मतो मम ।
ते तत्र साधु गच्छामो यदि त्वं पुत्र मन्यसे ॥ १.१८३.९ ॥

ਇੱਕ ਥਾਂ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ ਮੇਰਾ ਮੱਤ ਹੈ; ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੇ ਤੂੰ ਠੀਕ ਸਮਝੇਂ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਈਏ।

भवत्या यन्मतं कार्यं तदस्माकं परं हितम् ।
अनुजांस्तु न जानामि गच्छेयुर्नेति वा पुनः ॥ १.१८३.१० ॥

ਤੁਹਾਡਾ ਜੋ ਮੱਤ ਹੈ ਉਹੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਰਮ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੈ; ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਉਹ ਜਾਣਗੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।

ततः कुन्ती भीमसेनमर्जुनं यमजौ तथा ।
उवाच गमनं ते च तथेत्येवाब्रुवंस्तदा ॥ १.१८३.११ ॥

ਤਦ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ, ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਜੁੜਵਾਂ ਯਮਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ; ਉਹਨਾਂ ਵੀ ਤਦ ਕਿਹਾ, 'ਠੀਕ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਜਾਵਾਂਗੇ।'

तत आमन्त्र्य तं विप्रं कुन्ती राजसुतैः सह ।
प्रतस्थे नगरीं रम्यां द्रुपदस्य महात्मनः ॥ १.१८३.१२ ॥

ਫਿਰ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਕੁੰਤੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮਹਾਤਮਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਰਮਣੀਕ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਈ।