મહાભારત · અધ્યાય 1.183

1.183.1

एतच्छ्रुत्वा ततः सर्वे पाण्डवा भरतर्षभ ।
मनसा द्रौपदीं जग्मुरनङ्गशरपीडिताः ॥ १.१८३.१ ॥

આ સાંભળીને, હે ભરતશ્રેષ્ઠ, બધા પાંડવો કામદેવના બાણોથી પીડિત થઈ મનથી દ્રૌપદી પાસે ગયા.

ततस्तां रजनीं राजञ्छल्यविद्धा इवाभवन् ।
सर्वे चास्वस्थमनसो बभूवुस्ते महाबलाः ॥ १.१८३.२ ॥

હે રાજન્, તે રાત્રે તે બધા મહાબલીઓ જાણે શલ્યોથી વીંધાયેલા થયા; તેમનાં મન અસ્વસ્થ બન્યાં.

ततः कुन्ती सुतान्दृष्ट्वा सर्वांस्तद्गतचेतसः ।
युधिष्ठिरमुवाचेदं वचनं सत्यवादिनी ॥ १.१८३.३ ॥

પછી, જેમનાં મન તેનામાં જ લાગેલાં હતાં તે બધા પુત્રોને જોઈને સત્યવાદિની કુંતીએ યુધિષ્ઠિરને આ વચન કહ્યું.

चिररात्रोषिताः स्मेह ब्राह्मणस्य निवेशने ।
रममाणाः पुरे रम्ये लब्धभैक्षा महात्मनः ॥ १.१८३.४ ॥

અહીં એક બ્રાહ્મણના ઘરે અમે ઘણી રાતો રહ્યા; એ રમણીય નગરમાં આનંદ કરતા, એ મહાત્માથી ભિક્ષા મેળવતા.

यानीह रमणीयानि वनान्युपवनानि च ।
सर्वाणि तानि दृष्टानि पुनःपुनररिन्दम ॥ १.१८३.५ ॥

અહીંનાં જે રમણીય વનો અને ઉપવનો છે, હે શત્રુદમન, તે બધાં અમે વારંવાર જોયાં છે.

पुनर्दृष्टानि तानीह प्रीणयन्ति न नस्तथा ।
भैक्षं च न तथा वीर लभ्यते कुरुनन्दन ॥ १.१८३.६ ॥

અહીં તે ફરી જોયાં છતાં તે અમને પહેલાંની જેમ આનંદ આપતાં નથી; અને હે વીર, હે કુરુનંદન, ભિક્ષા પણ પહેલાંની જેમ મળતી નથી.

ते वयं साधु पञ्चालान्गच्छाम यदि मन्यसे ।
अपूर्वदर्शनं वीर रमणीयं भविष्यति ॥ १.१८३.७ ॥

જો તમને યોગ્ય લાગે તો આપણે પાંચાલો પાસે જઈએ; હે વીર, ત્યાં અપૂર્વ અને રમણીય દૃશ્ય જોવા મળશે.

सुभिक्षाश्चैव पञ्चालाः श्रूयन्ते शत्रुकर्शन ।
यज्ञसेनश्च राजाऽसौ ब्रह्मण्य इति सुश्रुम ॥ १.१८३.८ ॥

હે શત્રુઓનું દમન કરનાર, પાંચાલો સુભિક્ષ છે એમ સાંભળીએ છીએ; અને તે રાજા યજ્ઞસેન બ્રાહ્મણપ્રેમી છે એમ અમે સાંભળ્યું છે.

एकत्र चिरवासश्च क्षमो न च मतो मम ।
ते तत्र साधु गच्छामो यदि त्वं पुत्र मन्यसे ॥ १.१८३.९ ॥

એક જગ્યાએ લાંબો સમય રહેવું યોગ્ય નથી એવો મારો મત છે; હે પુત્ર, જો તને યોગ્ય લાગે તો આપણે ત્યાં સારી રીતે જઈએ.

भवत्या यन्मतं कार्यं तदस्माकं परं हितम् ।
अनुजांस्तु न जानामि गच्छेयुर्नेति वा पुनः ॥ १.१८३.१० ॥

તમારો જે મત છે તે અમારા માટે પરમ હિતકારક છે; પણ મારા નાના ભાઈઓ જશે કે નહીં એ હું જાણતો નથી.

ततः कुन्ती भीमसेनमर्जुनं यमजौ तथा ।
उवाच गमनं ते च तथेत्येवाब्रुवंस्तदा ॥ १.१८३.११ ॥

ત્યારે કુંતીએ ભીમસેન, અર્જુન અને જોડિયા યમોને કહ્યું; તેઓએ પણ ત્યારે 'ઠીક છે, આપણે જઈશું' એમ કહ્યું.

तत आमन्त्र्य तं विप्रं कुन्ती राजसुतैः सह ।
प्रतस्थे नगरीं रम्यां द्रुपदस्य महात्मनः ॥ १.१८३.१२ ॥

પછી તે બ્રાહ્મણની રજા લઈને કુંતી રાજકુમારો સાથે મહાત્મા દ્રુપદની રમણીય નગરી તરફ પ્રસ્થાન કર્યું.