Mahābhārata · Adhyāya 1.183

1.183.1

एतच्छ्रुत्वा ततः सर्वे पाण्डवा भरतर्षभ ।
मनसा द्रौपदीं जग्मुरनङ्गशरपीडिताः ॥ १.१८३.१ ॥

Tendo ouvido isso, todos os Pāṇḍavas, ó touro dos Bharatas, atormentados pelas flechas de Anaṅga, foram em pensamento até Draupadī.

ततस्तां रजनीं राजञ्छल्यविद्धा इवाभवन् ।
सर्वे चास्वस्थमनसो बभूवुस्ते महाबलाः ॥ १.१८३.२ ॥

Então, ó rei, naquela noite, todos aqueles poderosos tornaram-se como se estivessem traspassados por espinhos, e as suas mentes ficaram perturbadas.

ततः कुन्ती सुतान्दृष्ट्वा सर्वांस्तद्गतचेतसः ।
युधिष्ठिरमुवाचेदं वचनं सत्यवादिनी ॥ १.१८३.३ ॥

Então Kuntī, a que fala a verdade, vendo todos os seus filhos com a mente fixa nela, disse estas palavras a Yudhiṣṭhira.

चिररात्रोषिताः स्मेह ब्राह्मणस्य निवेशने ।
रममाणाः पुरे रम्ये लब्धभैक्षा महात्मनः ॥ १.१८३.४ ॥

Ficamos aqui muitas noites na casa de um brâmane, deleitando-nos na cidade aprazível, tendo recebido esmola daquele magnânimo.

यानीह रमणीयानि वनान्युपवनानि च ।
सर्वाणि तानि दृष्टानि पुनःपुनररिन्दम ॥ १.१८३.५ ॥

Todas as florestas e os bosques encantadores daqui, ó domador de inimigos, nós os vimos repetidas vezes.

पुनर्दृष्टानि तानीह प्रीणयन्ति न नस्तथा ।
भैक्षं च न तथा वीर लभ्यते कुरुनन्दन ॥ १.१८३.६ ॥

Embora os voltemos a ver aqui, não nos deleitam como antes; e a esmola, ó herói, ó alegria dos Kuru, não se obtém tão facilmente.

ते वयं साधु पञ्चालान्गच्छाम यदि मन्यसे ।
अपूर्वदर्शनं वीर रमणीयं भविष्यति ॥ १.१८३.७ ॥

Se achares bem, vamos bem aos Pañcālas; ó herói, haverá uma visão nunca vista, e será encantadora.

सुभिक्षाश्चैव पञ्चालाः श्रूयन्ते शत्रुकर्शन ।
यज्ञसेनश्च राजाऽसौ ब्रह्मण्य इति सुश्रुम ॥ १.१८३.८ ॥

Ó domador de inimigos, ouve-se que os Pañcālas são prósperos em esmolas, e que aquele rei Yajñasena, como ouvimos, é devoto dos brâmanes.

एकत्र चिरवासश्च क्षमो न च मतो मम ।
ते तत्र साधु गच्छामो यदि त्वं पुत्र मन्यसे ॥ १.१८३.९ ॥

Permanecer muito tempo num só lugar não me parece conveniente; por isso, filho, se achares bem, vamos bem para lá.

भवत्या यन्मतं कार्यं तदस्माकं परं हितम् ।
अनुजांस्तु न जानामि गच्छेयुर्नेति वा पुनः ॥ १.१८३.१० ॥

O que tu julgas dever ser feito é o maior bem para nós; mas não sei se meus irmãos mais novos iriam ou não.

ततः कुन्ती भीमसेनमर्जुनं यमजौ तथा ।
उवाच गमनं ते च तथेत्येवाब्रुवंस्तदा ॥ १.१८३.११ ॥

Então Kuntī falou a Bhīmasena, a Arjuna e aos gêmeos, e eles também disseram então: 'Assim seja; iremos.'

तत आमन्त्र्य तं विप्रं कुन्ती राजसुतैः सह ।
प्रतस्थे नगरीं रम्यां द्रुपदस्य महात्मनः ॥ १.१८३.१२ ॥

Então, despedindo-se daquele brâmane, Kuntī partiu com os filhos reais para a encantadora cidade do magnânimo Drupada.