Mahābhārata · Adhyāya 1.183
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.183.1
एतच्छ्रुत्वा ततः सर्वे पाण्डवा भरतर्षभ ।
मनसा द्रौपदीं जग्मुरनङ्गशरपीडिताः ॥ १.१८३.१ ॥
Als sie dies hörten, o Stier der Bharatas, gingen alle Pāṇḍavas, von Anaṅgas Pfeilen gequält, im Geiste zu Draupadī.
1.183.2
ततस्तां रजनीं राजञ्छल्यविद्धा इवाभवन् ।
सर्वे चास्वस्थमनसो बभूवुस्ते महाबलाः ॥ १.१८३.२ ॥
Dann, o König, wurden in jener Nacht alle diese Mächtigen wie von Dornen durchbohrt, und ihre Gedanken waren unruhig.
1.183.3
ततः कुन्ती सुतान्दृष्ट्वा सर्वांस्तद्गतचेतसः ।
युधिष्ठिरमुवाचेदं वचनं सत्यवादिनी ॥ १.१८३.३ ॥
Da sprach Kuntī, die Wahrheitssprecherin, als sie alle ihre Söhne mit auf sie gerichtetem Sinn sah, diese Worte zu Yudhiṣṭhira.
1.183.4
चिररात्रोषिताः स्मेह ब्राह्मणस्य निवेशने ।
रममाणाः पुरे रम्ये लब्धभैक्षा महात्मनः ॥ १.१८३.४ ॥
Wir haben hier viele Nächte im Haus eines Brahmanen verweilt, uns in der lieblichen Stadt erfreuend und von jenem Großherzigen Almosen empfangend.
1.183.5
यानीह रमणीयानि वनान्युपवनानि च ।
सर्वाणि तानि दृष्टानि पुनःपुनररिन्दम ॥ १.१८३.५ ॥
Alle lieblichen Wälder und Haine hier, o Bezwinger der Feinde, haben wir immer wieder gesehen.
1.183.6
पुनर्दृष्टानि तानीह प्रीणयन्ति न नस्तथा ।
भैक्षं च न तथा वीर लभ्यते कुरुनन्दन ॥ १.१८३.६ ॥
Obwohl wir sie hier wiedersehen, erfreuen sie uns nicht mehr so wie früher; und Almosen, o Held, o Freude der Kuru, erhält man nicht so leicht.
1.183.7
ते वयं साधु पञ्चालान्गच्छाम यदि मन्यसे ।
अपूर्वदर्शनं वीर रमणीयं भविष्यति ॥ १.१८३.७ ॥
Wenn du es für richtig hältst, gehen wir gut zu den Pañcālas; o Held, dort wird sich ein nie gesehener Anblick bieten, und er wird entzückend sein.
1.183.8
सुभिक्षाश्चैव पञ्चालाः श्रूयन्ते शत्रुकर्शन ।
यज्ञसेनश्च राजाऽसौ ब्रह्मण्य इति सुश्रुम ॥ १.१८३.८ ॥
O Bezwinger der Feinde, man hört, dass die Pañcālas reich an Almosen sind, und dass jener König Yajñasena, so haben wir gehört, den Brahmanen ergeben ist.
1.183.9
एकत्र चिरवासश्च क्षमो न च मतो मम ।
ते तत्र साधु गच्छामो यदि त्वं पुत्र मन्यसे ॥ १.१८३.९ ॥
Lange an einem Ort zu verweilen, scheint mir nicht angemessen; darum, mein Sohn, wenn du es für richtig hältst, gehen wir gut dorthin.
1.183.10
भवत्या यन्मतं कार्यं तदस्माकं परं हितम् ।
अनुजांस्तु न जानामि गच्छेयुर्नेति वा पुनः ॥ १.१८३.१० ॥
Was du für richtig hältst, ist unser höchstes Wohl; doch ich weiß nicht, ob meine jüngeren Brüder gehen würden oder nicht.
1.183.11
ततः कुन्ती भीमसेनमर्जुनं यमजौ तथा ।
उवाच गमनं ते च तथेत्येवाब्रुवंस्तदा ॥ १.१८३.११ ॥
Da sprach Kuntī zu Bhīmasena, Arjuna und den Zwillingen; und auch sie sagten da: „Gut, wir werden gehen.“
1.183.12
तत आमन्त्र्य तं विप्रं कुन्ती राजसुतैः सह ।
प्रतस्थे नगरीं रम्यां द्रुपदस्य महात्मनः ॥ १.१८३.१२ ॥
Dann verabschiedete sich Kuntī von jenem Brahmanen und brach mit den königlichen Söhnen zur reizenden Stadt des großherzigen Drupada auf.