മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.183

1.183.1

एतच्छ्रुत्वा ततः सर्वे पाण्डवा भरतर्षभ ।
मनसा द्रौपदीं जग्मुरनङ्गशरपीडिताः ॥ १.१८३.१ ॥

ഇതു കേട്ട്, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, പാണ്ഡവരെല്ലാം മന്മഥന്റെ ശരങ്ങളാൽ പീഡിതരായി മനസ്സുകൊണ്ട് ദ്രൗപദിയുടെ അടുത്തേക്കു പോയി.

ततस्तां रजनीं राजञ्छल्यविद्धा इवाभवन् ।
सर्वे चास्वस्थमनसो बभूवुस्ते महाबलाः ॥ १.१८३.२ ॥

ആ രാത്രി, രാജാവേ, ആ മഹാബലന്മാരെല്ലാം ശൂലങ്ങളാൽ കുത്തപ്പെട്ടവരെപ്പോലെയായി; അവരുടെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായി.

ततः कुन्ती सुतान्दृष्ट्वा सर्वांस्तद्गतचेतसः ।
युधिष्ठिरमुवाचेदं वचनं सत्यवादिनी ॥ १.१८३.३ ॥

അപ്പോൾ, മനസ്സ് അവളിൽത്തന്നെ ഉറച്ച തന്റെ പുത്രന്മാരെ കണ്ട്, സത്യവാദിനിയായ കുന്തി യുധിഷ്ഠിരനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

चिररात्रोषिताः स्मेह ब्राह्मणस्य निवेशने ।
रममाणाः पुरे रम्ये लब्धभैक्षा महात्मनः ॥ १.१८३.४ ॥

ഇവിടെ ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിൽ ഞങ്ങൾ വളരെ രാത്രികൾ താമസിച്ചു; മനോഹരമായ നഗരത്തിൽ സന്തോഷിച്ച്, ആ മഹാത്മാവിൽനിന്ന് ഭിക്ഷ ലഭിച്ചുകൊണ്ട്.

यानीह रमणीयानि वनान्युपवनानि च ।
सर्वाणि तानि दृष्टानि पुनःपुनररिन्दम ॥ १.१८३.५ ॥

ഇവിടെയുള്ള മനോഹരമായ വനങ്ങളും ഉപവനങ്ങളും എല്ലാം, ശത്രുദമനാ, ഞങ്ങൾ പലതവണ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.

पुनर्दृष्टानि तानीह प्रीणयन्ति न नस्तथा ।
भैक्षं च न तथा वीर लभ्यते कुरुनन्दन ॥ १.१८३.६ ॥

ഇവിടെ അവയെ വീണ്ടും കണ്ടാലും അവ ഞങ്ങളെ മുമ്പത്തെപ്പോലെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നില്ല; വീരാ, കുരുനന്ദനാ, ഭിക്ഷയും മുമ്പത്തെപ്പോലെ ലഭിക്കുന്നില്ല.

ते वयं साधु पञ्चालान्गच्छाम यदि मन्यसे ।
अपूर्वदर्शनं वीर रमणीयं भविष्यति ॥ १.१८३.७ ॥

നീ സമ്മതിക്കുന്നുവെങ്കിൽ നമുക്ക് പാഞ്ചാലരുടെ അടുത്തേക്ക് നന്നായി പോകാം; വീരാ, അവിടെ മുൻപൊരിക്കലും കാണാത്ത മനോഹരമായ കാഴ്ച ഉണ്ടാകും.

सुभिक्षाश्चैव पञ्चालाः श्रूयन्ते शत्रुकर्शन ।
यज्ञसेनश्च राजाऽसौ ब्रह्मण्य इति सुश्रुम ॥ १.१८३.८ ॥

ശത്രുക്കളെ അമർത്തുന്നവനേ, പാഞ്ചാലർ സമൃദ്ധരാണെന്ന് കേൾക്കുന്നു; ആ രാജാവ് യജ്ഞസേനൻ ബ്രാഹ്മണപ്രിയനാണെന്നും ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

एकत्र चिरवासश्च क्षमो न च मतो मम ।
ते तत्र साधु गच्छामो यदि त्वं पुत्र मन्यसे ॥ १.१८३.९ ॥

ഒരിടത്ത് ദീർഘകാലം താമസിക്കുന്നത് യോഗ്യമല്ല എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം; മകനേ, നീ സമ്മതിക്കുന്നെങ്കിൽ നമുക്ക് അവിടേക്ക് നന്നായി പോകാം.

भवत्या यन्मतं कार्यं तदस्माकं परं हितम् ।
अनुजांस्तु न जानामि गच्छेयुर्नेति वा पुनः ॥ १.१८३.१० ॥

നിന്റെ അഭിപ്രായം തന്നെയാണ് ഞങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും ഹിതകരം; എന്നാൽ എന്റെ അനുജന്മാർ പോകുമോ ഇല്ലയോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല.

ततः कुन्ती भीमसेनमर्जुनं यमजौ तथा ।
उवाच गमनं ते च तथेत्येवाब्रुवंस्तदा ॥ १.१८३.११ ॥

അപ്പോൾ കുന്തി ഭീമസേനനോടും അർജുനനോടും ഇരട്ടകളായ യമന്മാരോടും പറഞ്ഞു; അവരും അപ്പോൾ 'ശരി, പോകാം' എന്ന് പറഞ്ഞു.

तत आमन्त्र्य तं विप्रं कुन्ती राजसुतैः सह ।
प्रतस्थे नगरीं रम्यां द्रुपदस्य महात्मनः ॥ १.१८३.१२ ॥

പിന്നീട് ആ ബ്രാഹ്മണനോട് യാത്ര ചോദിച്ച് കുന്തി രാജപുത്രന്മാരോടൊപ്പം മഹാത്മാവായ ദ്രുപദന്റെ മനോഹരമായ നഗരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.