மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.186
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.186.1
ते प्रतस्थुः पुरस्कृत्य मातरं पुरुषर्षभाः ।
समैरुदङ्मुकैर्मार्गैर्यथोद्दिष्टं च भारत ॥ १.१८६.१ ॥
பாரதா, அந்த மனிதர்களில் காளைகள் போன்ற வீரர்கள் தாயை முன்னிறுத்திக் கொண்டு, குறிக்கப்பட்ட வடக்கு நோக்கிய சமமான வழிகளில் புறப்பட்டனர்.
1.186.2
अहोरात्रेणाभ्यगच्छन्पाञ्चालनगरं प्रति ।
अभ्याजग्मुर्लोकनदीं गङ्गां भागीरथीं प्रति ॥ १.१८६.२ ॥
ஓர் இரவும் பகலுமாக அவர்கள் பாஞ்சால நகரை நோக்கிச் சென்றனர்; உலகநதியான கங்கையாகிய பாகீரதியை நோக்கி வந்தனர்.
1.186.3
चन्द्रास्तमयवेलायामर्धरात्रसमागमे ।
वारि चैवानुमज्जन्तस्तीर्थं सोमाश्रयायणम्। ॥ १.१८६.३ ॥
சந்திரன் மறையும் வேளையில், நள்ளிரவின் சங்கமத்தில், நீரில் மூழ்கி நீராடியபடி சோமாச்ரயாயண தீர்த்தத்தை அடைந்தனர்.
1.186.4
आसेदुः पुरुषव्याघ्रा गङ्गायां पाण्डुनन्दनाः ।
उल्मुकं तु समुद्यम्य तेषामग्रे धनञ्जयः। ॥ १.१८६.४ ॥
மனிதப் புலிகளான பாண்டுவின் மைந்தர்கள் கங்கையை அடைந்தனர்; தனஞ்சயன் அவர்களுக்கு முன்னே தீப்பந்தத்தை ஏந்தினான்.
1.186.5
प्रकाशार्थं ययौ तत्र रक्षार्थं च महारथः ।
तत्र गङ्गाजले रम्ये विविक्ते क्रीडयन् स्त्रियः। ॥ १.१८६.५ ॥
ஒளிக்காகவும் பாதுகாப்புக்காகவும் அந்த மகாரதன் அங்கே சென்றான்; அங்கே கங்கையின் இனிய, தனிமையான நீரில் பெண்கள் விளையாடிக்கொண்டிருந்தனர்.
1.186.6
शब्दं तेषां स शुश्राव नदीं समुपसर्पताम् ।
तेन शब्देन चाविष्टश्चुक्रोध बलवद्बली ॥ १.१८६.६ ॥
நதியை நோக்கி வந்துகொண்டிருந்தவர்களின் ஒலியை அவன் கேட்டான்; அந்த ஒலியால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட வலிமையானவன் பெருங்கோபம் கொண்டான்.
1.186.7
स दृष्ट्वा पाण्डवांस्तत्र सह मात्रा परन्तपान् ।
विष्फारयन्धनुर्घोरमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१८६.७ ॥
அங்கே தாயுடன் இருந்த எதிரிகளைச் சுடும் பாண்டவர்களைக் கண்டு, பயங்கர வில்லை நாணேற்றி அவன் இந்த சொற்களைச் சொன்னான்.
1.186.8
सन्ध्या संरज्यते घोरा पूर्वरात्रागमेषु या ।
अशीतिभिर्लवैर्हीनं तन्मुहूर्तं प्रचक्षते ॥ १.१८६.८ ॥
முற்பகுதி இரவு வரும்போது பயங்கரமாகச் சிவக்கும் அந்தி, எண்பது லவங்கள் குறைந்த அந்தக் கணம் முஹூர்த்தம் எனப்படுகிறது.
1.186.9
विहितं कामचाराणां यक्षगन्धर्वरक्षसाम् ।
शेषमन्यन्मनुष्याणां कर्मचारेषु वै स्मृतम् ॥ १.१८६.९ ॥
விருப்பம்போல் திரியும் யக்ஷர், கந்தர்வர், ராக்ஷசர்களுக்கு விதிக்கப்பட்டது; மீதமுள்ள காலம் மனிதர்களின் செயல்களுக்கு என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.
1.186.10
लोभात्प्रचारं चरतस्तासु वेलासु वै नरान् ।
उपक्रान्ता निगृह्णीमो राक्षसैः सह बालिशान् ॥ १.१८६.१० ॥
பேராசையால் அந்த வேளைகளில் திரியும் மனிதர்களை அணுகி, ராக்ஷசர்களுடன் சேர்ந்து மூடர்களை நாங்கள் பிடிக்கிறோம்.
1.186.11
अतो रात्रौ प्राप्नुवतो जलं ब्रह्मविदो जनाः ।
गर्हयन्ति नरान्सर्वान्बलस्थान्नृपतीनपि ॥ १.१८६.११ ॥
ஆகையால் இரவில் நீர் பெறுபவர்களை, பிரம்மஞானிகள் நிந்திக்கின்றனர்; எல்லா மனிதர்களையும், வலிமையுள்ள அரசர்களையும் கூட.
1.186.12
आराच्च तिष्ठतास्माकं समीपं नोपसर्पत ।
कस्मान्मां नाभिजानीत प्राप्तं भागीरथीजलम् ॥ १.१८६.१२ ॥
தூரத்தில் நின்றுகொண்டு எங்கள் அருகில் வராதீர்கள். பாகீரதியின் நீரைப் பெற்றிருக்கும் என்னை நீங்கள் ஏன் அறியவில்லை?
1.186.13
अङ्गारपर्णं गन्धर्वं वित्त मां स्वबलाश्रयम् ।
अहं हि मानी चेर्ष्युश्च कुबेरस्य प्रियः सखा ॥ १.१८६.१३ ॥
என்னை அங்காரபர்ணன் என்ற கந்தர்வனாக அறிக; நான் என் சொந்த வலிமையை நம்புபவன். நான் பெருமை கொண்டவனும் பொறாமை உடையவனும் ஆவேன்; குபேரனின் அன்பான நண்பனும் ஆவேன்.
1.186.14
अङ्गारपर्णमित्येवं ख्यातं चेदं वनं मम ।
अनुगङ्गं चरन्कामांश्चित्रं यत्र रमाम्यहम् ॥ १.१८६.१४ ॥
இந்தக் காடு என் பெயரால் 'அங்காரபர்ணம்' என்று அறியப்படுகிறது. கங்கைக்கரையில் விருப்பம்போல் உலவி, அற்புதமான இடத்தில் நான் மகிழ்கிறேன்.
1.186.15
न कौणपाः शृङ्गिणो वा न देवा न च मानुषाः ।
कुबेरस्य यथोष्णीषं किं मां समुपसर्पथ ॥ १.१८६.१५ ॥
கௌணபர்களும், கொம்புடையவர்களும், தேவர்களும், மனிதர்களும் அல்ல — குபேரனின் தலைப்பாகையைப் போன்ற என்னை ஏன் நெருங்குகிறீர்கள்?
1.186.16
समुद्रे हिमवत्पार्श्वे नद्यामस्यां च दुर्मते ।
रात्रावहनि सन्ध्यायां कस्य क्लृप्तः परिग्रहः ॥ १.१८६.१६ ॥
கடலிலும், இமயத்தின் பக்கத்திலும், இந்த நதியிலும், ஓ தீயமனம் கொண்டவனே, இரவிலும், பகலிலும், அந்திப்பொழுதிலும் — இது யாருடைய உரிமையாக நிர்ணயிக்கப்பட்டது?
1.186.17
भुक्तो वाऽप्यथ वाऽभुक्तो रात्रावहनि खेचर ।
न कालनियमो ह्यस्ति गङ्गां प्राप्य सरिद्वरां ॥ १.१८६.१७ ॥
உண்டிருந்தாலும் சரி, உண்ணாமல் இருந்தாலும் சரி, இரவிலும் பகலிலும் — ஓ வானில் திரிபவனே, நதிகளில் சிறந்த கங்கையை அடைந்தால் காலத்திற்கான விதி எதுவும் இல்லை.
1.186.18
वयं च शक्तिसम्पन्ना अकाले त्वामधृष्णुम ।
अशक्ता हि रणे क्रूर युष्मानर्चन्ति मानवाः ॥ १.१८६.१८ ॥
நாங்கள் சக்தி நிறைந்தவர்கள்; ஓ கொடியவனே, தவறான நேரத்திலும் உன்னை எதிர்கொள்கிறோம். ஏனெனில் போரில் ஆற்றல் இல்லாதவர்களே மனிதர்கள் உன்னை வழிபடுவார்கள்.
1.186.19
पुरा हिमवतश्चैषा हेमशृङ्गाद्विनिःसृता ।
गङ्गा गत्वा समुद्राम्भः सप्तधा समपद्यत ॥ १.१८६.१९ ॥
முன்பு இமயமலையின் பொன்முகட்டிலிருந்து இந்த கங்கை பாய்ந்து வந்தது. சென்று கடலின் நீரை அடைந்து அது ஏழு பிரிவுகளாக ஆனது.
1.186.20
गङ्गां च यमुनां चैव प्लक्षजातां सरस्वतीम् ।
रथस्थां सरयूं चैव गोमतीं गण्डकीं तथा ॥ १.१८६.२० ॥
கங்கையும் யமுனையும், பிளக்ஷ மரத்திலிருந்து தோன்றிய சரஸ்வதியும், தேரில் செல்லும் சரயூவும், கோமதியும் கண்டகியும் அவ்வாறே.
1.186.21
अपर्युषितपापास्ते नदीः सप्त पिबन्ति ये ।
इयं भूत्वा चैकवप्रा शुचिराकाशगा पुनः ॥ १.१८६.२१ ॥
பாவங்கள் நீடிக்காதவர்கள் இந்த ஏழு ஆறுகளின் நீரைப் பருகுகிறார்கள்; இவளே ஒரே கரையுடையவளாகி, தூய்மையாக மீண்டும் ஆகாயத்தில் செல்கிறாள்.
1.186.22
देवेषु गङ्गा गन्धर्व प्राप्नोत्यलकनन्दताम् ।
तथा पितॄन्वैतरणी दुस्तरा पापकर्मभिः।
गङ्गा भवति वै प्राप्य कृष्णद्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ १.१८६.२२ ॥
கந்தர்வனே, தேவர்களிடையே கங்கை அலகநந்தா என்ற பெயரை அடைகிறாள்; அவ்வாறே பாவிகளுக்கு கடக்க முடியாத வைதரணி பிதுர்களுக்கு உள்ளது. கங்கையே அதுவாகிறாள் என்று கிருஷ்ணத்வைபாயனர் கூறினார்.
1.186.23
असम्बाधा देवनदी स्वर्गसंपादनी शुभा ।
कथमिच्छसि तां रोद्धुं नैष धर्मः सनातनः ॥ १.१८६.२३ ॥
தடையற்றவளும், தேவநதியும், சுவர்க்கத்தை அளிப்பவளும், சுபமானவளுமான இவளை நீ எவ்வாறு தடுக்க விரும்புகிறாய்? இது நிலையான தர்மம் அல்ல.
1.186.24
अनिवार्यमसम्बाधं तव वाचा कथं वयम् ।
न स्पृशेम यथाकामं पुण्यं भागीरथीजलम् ॥ १.१८६.२४ ॥
உன் சொல்லால் இது தடுக்க முடியாததும் தடையற்றதும் ஆனதால், நாம் விரும்பியபடி பாகீரதியின் புனித நீரை எவ்வாறு தொடாமல் இருப்போம்?
1.186.25
अङ्गारपर्णस्तच्छ्रुत्वा क्रुद्ध आनाम्य कार्मुकम् ।
मुमोच बाणान्निशितानहीनाशीविषानिव ॥ १.१८६.२५ ॥
அங்காரபர்ணன் அதைக் கேட்டு சினமுற்று வில்லை வளைத்து, விஷப் பற்களுடைய பாம்புகளைப் போன்ற கூரிய அம்புகளை எய்தான்.
1.186.26
उल्मुकं भ्रामयंस्तूर्णं पाण्डवश्चर्म चोत्तरम् ।
व्यपोहत शरांस्तस्य सर्वानेव धनञ्जयः ॥ १.१८६.२६ ॥
பாண்டவனான தனஞ்சயன் எரியும் தீப்பந்தத்தைச் சுழற்றி, மேலே கேடயத்தை உயர்த்தி, அவனுடைய அனைத்து அம்புகளையும் தடுத்தான்.
1.186.27
बिभीषिका वै गन्धर्व नास्त्रज्ञेषु प्रयुज्यते ।
अस्त्रज्ञेषु प्रयुक्तेयं फेनवत्प्रविलीयते ॥ १.१८६.२७ ॥
கந்தர்வனே, பயமுறுத்தும் இந்த ஆயுதம் ஆயுத அறிஞர்களிடம் பயன்படாது; அறிஞர்கள் மீது ஏவினால் அது நுரையைப் போலக் கரைந்துவிடும்.
1.186.28
मानुषानति गन्धर्वान्सर्वान् गन्धर्व लक्षये ।
तस्मादस्त्रेण दिव्येन योत्स्येऽहं न तु मायया ॥ १.१८६.२८ ॥
கந்தர்வனே, எல்லா கந்தர்வர்களையும் மனிதர்களுக்கு மேலானவர்களாகக் காண்கிறேன்; ஆகவே நான் தெய்வ ஆயுதத்தால் போரிடுவேன், மாயத்தால் அல்ல.
1.186.29
पुराऽस्त्रमिमाग्नेयं प्रादात्किल बृहस्पतिः ।
भरद्वाजाय गन्धर्व गुरुर्मान्यः शतक्रतोः ॥ १.१८६.२९ ॥
கந்தர்வனே, முன்பு பிருகஸ்பதி இந்த ஆக்னேய ஆயுதத்தை பரத்வாஜருக்குக் கொடுத்தார்; அவர் இந்திரனின் மதிப்பிற்குரிய குரு.
1.186.30
भरद्वजादग्निवेश्य अग्निवेश्याद्गुरुर्मम ।
साध्विदं मह्यमददद्द्रोणो ब्राह्मणसत्तमः ॥ १.१८६.३० ॥
பரத்வாஜரிடமிருந்து அக்னிவேச்யருக்கும், அக்னிவேச்யரிடமிருந்து என் குருவுக்கும் கிடைத்தது; அந்த சிறந்த பிராமணரான துரோணர் இதை எனக்குக் கொடுத்தார்.
1.186.31
इत्युक्त्वा पाण्डवः क्रुद्धो गन्धर्वाय मुमोच ह ।
प्रदीप्तमस्त्रमाग्नेयं ददाहास्य रथं तु तत् ॥ १.१८६.३१ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, சினமுற்ற பாண்டவன் கந்தர்வனின் மீது சுடரும் ஆக்னேய அஸ்திரத்தை ஏவினான்; அது அவனுடைய தேரை எரித்தது.
1.186.32
विरथं विप्लुतं तं तु स गन्धऱ्वं महाबलः ।
अस्त्रतेजःप्रमूढं च प्रपतन्तमवाङ्मुखम् ॥ १.१८६.३२ ॥
தேரிழந்து, குழம்பி, அஸ்திரத்தின் தேஜஸால் மயங்கிய அந்த மகாபலசாலியான கந்தர்வன் முகங்குப்புற விழுந்தான்.
1.186.33
शिरोरुहेषु जग्राह माल्यवत्सु धनञ्जयः ।
भ्रातॄन्प्रति चकर्षाथ सोऽस्त्रपातादचेतसम् ॥ १.१८६.३३ ॥
தனஞ்சயன் மாலையணிந்த அவனுடைய தலைமுடியைப் பற்றி, அவனைச் சகோதரர்களிடம் இழுத்தான்; அஸ்திர வீச்சால் அவன் உணர்வற்றிருந்தான்.
1.186.34
युधिष्ठिरं तस्य भार्या प्रपेदे शरणार्थिनी ।
नाम्ना कुम्भीनसी नाम पतित्राणमभीप्सती ॥ १.१८६.३४ ॥
அவனுடைய மனைவி, பெயர் கும்பீநசி, அடைக்கலம் வேண்டி யுதிஷ்டிரனிடம் சென்றாள்; தன் கணவனின் பாதுகாப்பை விரும்பினாள்.
1.186.35
त्रायस्व मां महाभाग पतिं चेमं विमुञ्च मे ।
गन्धर्वी शरणं प्राप्ता नाम्ना कुम्भीनसी प्रभो ॥ १.१८६.३५ ॥
மகாபாகனே, என்னைக் காப்பாற்று; என் இந்தக் கணவனை விடுவி. பிரபுவே, கந்தர்வி கும்பீநசி என்ற பெயருடன் அடைக்கலம் புகுந்தேன்.
1.186.36
युद्धे जितं यशोहीनं स्त्रीनाथमपराक्रमम् ।
को निहन्याद्रिपुं तात मुञ्चेमं रिपुसूदन ॥ १.१८६.३६ ॥
போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டு, புகழிழந்து, பெண்ணின் துணையாய், வீரமற்ற எதிரியை யார் கொல்வான்? அன்பனே, பகைவர் அழிப்பவனே, இவனை விடுவி.
1.186.37
जीवितं प्रतिपद्यस्व गच्छ गन्धर्व मा शुचः ।
प्रदिशत्यभयं तेऽद्य कुरुराजो युधिष्ठिरः ॥ १.१८६.३७ ॥
உயிரை மீண்டும் பெறு, கந்தர்வனே, செல். வருந்த வேண்டாம். இன்று குருராஜா யுதிஷ்டிரர் உனக்கு அபயம் அளிக்கிறார்.
1.186.38
जितोऽहं पूर्वकं नाम मुञ्चाम्यङ्गारपर्णताम् ।
यशोहीनं न च श्लाघ्यं स्वं नाम जनसंसदि ॥ १.१८६.३८ ॥
நான் தோற்கடிக்கப்பட்டேன். என் முந்தைய பெயரான அங்காரபர்ணத்தை விடுகிறேன்; மக்கள் அவையில் புகழற்ற பெயரைச் சொல்வது போற்றத்தக்கதல்ல.
1.186.39
साध्विमं लब्धवाँल्लाभं योऽहं दिव्यास्त्रधारिणम् ।
गान्धर्व्या माययेच्छामि संयोजयितुमर्जुनम् ॥ १.१८६.३९ ॥
நல்லது, இந்த லாபம் எனக்குக் கிடைத்தது—திவ்யாஸ்திரங்களைத் தரித்த அர்ஜுனனை கந்தர்வ மாயையால் என்னுடன் இணைக்க விரும்புகிறேன்.
1.186.40
अस्त्राग्निना विचित्रोऽयं दग्धो मे रथ उत्तमः ।
सोऽहं चित्ररथो भूत्वा नाम्ना दग्धरथोऽभवं ॥ १.१८६.४० ॥
அஸ்திரத்தின் நெருப்பால் என் இந்த அற்புதமான உத்தம ரதம் எரிந்தது. சித்ரரதனாக இருந்த நான் பெயரால் தக்தரதனானேன்.
1.186.41
संभृता चैव विद्येयं तपसेह मया पुरा ।
निवेदयिष्ये तामद्य प्राणदाय महात्मने ॥ १.१८६.४१ ॥
இந்த வித்தையை முன்பு இங்கே தவத்தால் நான் சேர்த்தேன். இன்று உயிர் தந்த மகாத்மாவுக்கு அதை அளிப்பேன்.
1.186.42
संस्तम्भयित्वा तरसा जितं शरणमागतम् ।
यो रिपुं योजयेत्प्राणैः कल्याणं किं न सोऽर्हति ॥ १.१८६.४२ ॥
பலத்தால் தடுத்து, தோற்று, சரணடைந்து வந்த எதிரியை உயிரோடு இணைப்பவன் நலத்துக்குத் தகுதியில்லையா?
1.186.43
चाक्षुषी नाम विद्येयं यां सोमाय ददौ मनुः ।
ददौ स विश्वावसवे मम विश्वावसुर्ददौ ॥ १.१८६.४३ ॥
இது சாக்ஷுஷீ என்ற வித்தை; மனு இதை சோமனுக்குக் கொடுத்தார். அவர் இதை விஸ்வாவசுவுக்குக் கொடுத்தார்; என் விஸ்வாவசு இதை எனக்குக் கொடுத்தார்.
1.186.44
सेयं कापुरुषं प्राप्ता गुरुदत्ता प्रणश्यति ।
आगमोऽस्या मया प्रोक्तो वीर्यं प्रतिनिबोध मे ॥ १.१८६.४४ ॥
இந்த வித்தை கோழையிடம் சென்றால் குரு கொடுத்தது ஆயினும் அழிந்துவிடும். இதைப் பெறும் வழியை நான் சொன்னேன்; இப்போது என் ஆற்றலை அறிந்துகொள்.
1.186.45
यच्चक्षुषा द्रष्टुमिच्छेत्रिषु लोकेषु किंचन ।
तत्पश्येद्यादृशं चेच्छेत्तादृशं द्रष्टुमर्हति ॥ १.१८६.४५ ॥
மூன்று உலகங்களிலும் கண்ணால் எதை எப்படிக் காண விரும்பினாலும், அதை அதுபோலவே காண வல்லவனாகிறான்.
1.186.46
एकपादेन षण्मासान्स्थितो विद्यां लभेदिमाम् ।
अनुनेष्याम्यहं विद्यां स्वयं तुभ्यं व्रते कृते ॥ १.१८६.४६ ॥
ஒரு காலில் ஆறு மாதம் நின்று தவம் செய்பவன் இந்த வித்தையைப் பெறலாம். விரதம் நிறைவேறியபின் நானே இந்த வித்தையை உனக்குக் கற்பிப்பேன்.
1.186.47
विद्यया ह्यनया राजन्वयं नृभ्यो विशेषिताः ।
अविशिष्टाश्च देवानामनुभावप्रदर्शिनः ॥ १.१८६.४७ ॥
அரசே! இந்த வித்தையாலேயே நாங்கள் மனிதர்களைவிடச் சிறப்பானவர்களாக இருக்கிறோம்; தேவர்களுக்குக் குறையாதவர்களாய், அவர்களைப் போன்ற ஆற்றலைக் காட்டுகிறோம்.
1.186.48
गन्धर्वजानामश्वानामहं पुरुषसत्तम ।
भ्रातृभ्यस्तव तुभ्यं च पृथग्दाता शतं शतं ॥ १.१८६.४८ ॥
புருஷர்களில் சிறந்தவனே! கந்தர்வர்களிடமிருந்து வந்த குதிரைகளை நான் கொடுப்பேன் — உன் சகோதரர்களுக்கும் உனக்கும் தனித்தனியாக நூறு நூறாக.
1.186.49
देवगन्धर्ववाहास्ते दिव्यवर्णा मनोजवाः ।
क्षीणाक्षीणा भवन्त्येते न हीयन्ते च रंहसः ॥ १.१८६.४९ ॥
தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் கொண்ட அவ்வுக்கள் தெய்வீக நிறமுடையவை, மனத்தைப் போல் வேகமானவை. இவை குறைந்தாலும் குறைவதில்லை; இவற்றின் வேகமும் குன்றுவதில்லை.
1.186.50
पुरा कृतं महेन्द्रस्य वज्रं वृत्रनिबर्हणम् ।
दशधा शतधा चैव तच्छीर्णं वृत्रमूर्धनि ॥ १.१८६.५० ॥
முன்பு மகேந்திரனால் செய்யப்பட்ட, விருத்திரனைக் கொன்ற வஜ்ரம், விருத்திரனின் தலையில் பத்தாகவும் நூறாகவும் சிதறியது.
1.186.51
ततो भागीकृतो देवैर्वज्रभाग उपास्यते ।
लोके यशोधनं किंचित्सैव वज्रतनुः स्मृता ॥ १.१८६.५१ ॥
பின்னர் தேவர்களால் பங்கிடப்பட்ட வஜ்ரப் பங்கு உலகில் புகழ்ச் செல்வமாக வணங்கப்படுகிறது. அதுவே வஜ்ர உடல் என நினைவுகூரப்படுகிறது.
1.186.52
वज्रपाणिर्ब्राह्मणः स्यात्क्षत्रं वज्ररथं स्मृतम् ।
वैश्या वै दानवज्राश्च कर्मवज्रा यवीयसः ॥ १.१८६.५२ ॥
கையில் வஜ்ரம் கொண்டவன் பிராமணன் ஆவான்; க்ஷத்திரியனின் தேர் வஜ்ரத் தேர் எனப்படுகிறது. வைசியர்கள் கொடையையே வஜ்ரமாகக் கொண்டவர்கள்; இளையோர் செயலையே வஜ்ரமாகக் கொண்டவர்கள்.
1.186.53
क्षत्रवज्रस्य भागेन अवध्या वाजिनः स्मृताः ।
रथाङ्गं वडबा सूते शूराश्चाश्वेषु ये मताः ॥ १.१८६.५३ ॥
க்ஷத்திர-வஜ்ரத்தின் பங்கால் குதிரைகள் கொல்லப்பட முடியாதவையாகக் கூறப்பட்டுள்ளன. வடபா (பெண் குதிரை) தேர்ச்சக்கரத்தை ஈனுகிறது; குதிரைகளில் வீரர் எனக் கருதப்படுபவர்களும் அப்படியே.
1.186.54
कामवर्णाः कामजवाः कामतः समुपस्थिताः ।
इति गन्धर्वजाः कामं पूरयिष्यन्ति मे हयाः ॥ १.१८६.५४ ॥
விருப்பம் போன்ற நிறமுடையவை, விருப்பம் போல் வேகமானவை, விருப்பப்படி அருகில் வருபவை — இவ்வாறு கந்தர்வர்களிடமிருந்து பிறந்த இக்குதிரைகள் என் விருப்பத்தை நிறைவேற்றும்.
1.186.55
यदि प्रीतेन मे दत्तं संशये जीवितस्य वा ।
विद्याधं श्रुतं वाऽपि न तद्गन्धर्व रोचये ॥ १.१८६.५५ ॥
நீ மகிழ்ந்து எனக்கு ஆபத்தில் உள்ள உயிருக்காகவோ அல்லது கல்விக்காகவோ ஏதேனும் கொடுத்திருந்தால், கந்தர்வனே, அது எனக்கு விருப்பமில்லை.
1.186.56
संयोगो वै प्रीतिकरो महत्सु प्रतिदृश्यते ।
जीवितस्य प्रदानेन प्रीतो विद्यां ददामि ते ॥ १.१८६.५६ ॥
பெரியோர்களிடையே சந்திப்பு மகிழ்ச்சி தருவதாகக் காணப்படுகிறது. உயிர் தந்ததால் மகிழ்ந்து உனக்கு வித்தையைத் தருவேன்.
1.186.57
त्वत्तोऽप्यहं ग्रहीष्यामि अस्त्रमाग्नेयमुत्तमम् ।
तथैव योग्यं बीभत्सो चिराय मरतर्षभ ॥ १.१८६.५७ ॥
உன்னிடமிருந்தும் நான் உயர்ந்த ஆக்னேய அஸ்திரத்தைப் பெறுவேன். அதுவே பீபத்சுவுக்குத் தகுந்தது, நீண்ட காலத்திற்கு, ஓ மரதர்ஷபா.
1.186.58
त्वत्तोऽस्त्रेण वृणोम्यश्वान्संयोगः शास्वतोऽस्तुनौ ।
सखे तद्ब्रूहि गन्धर्व युष्मभ्यो यद्भयं भवेत् ॥ १.१८६.५८ ॥
உன்னிடமிருந்து அஸ்திரத்திற்கு பதிலாக குதிரைகளைக் கேட்கிறேன். நமக்கிடையிலான உறவு நிலைத்திருக்கட்டும். நண்பனே கந்தர்வா, உங்களுக்கு என்ன அச்சம் இருக்கிறதோ அதைச் சொல்.
1.186.59
कारणं ब्रूहि गन्धर्व किं तद्येन स्म धर्षिताः ।
यान्तो वेदविदः सर्वे सन्तो रात्रावरिन्दमाः ॥ १.१८६.५९ ॥
கந்தர்வனே, வேதம் அறிந்த, நல்லோர், எதிரிகளை அடக்கும் அனைவரும் இரவில் சென்றபோது அவர்கள் எதனால் துன்புறுத்தப்பட்டார்கள் என்பதற்குக் காரணத்தைச் சொல்.
1.186.60
अनग्नयोऽनाहुतयो न च विप्रपुरस्कृताः ।
यूयं ततो धर्षिताः स्थ मया वै पाण्डुनन्दनाः ॥ १.१८६.६० ॥
நீங்கள் அக்னி இல்லாமல், ஆஹுதி இல்லாமல், பிராமணர்களை முன்னிறுத்தாமல் இருந்தீர்கள்; ஆகையால் பாண்டுவின் புதல்வர்களே, நான் உங்களை துன்புறுத்தினேன்.
1.186.61
यक्षराक्षसगन्धर्वपिशाचपतगोरगाः ।
धर्षन्ति नरव्याघ्र न ब्राह्मणपुरस्कृतान् ॥ १.१८६.६१ ॥
ஓ நரவ்யாக்ரா, யக்ஷர்கள், ராக்ஷஸர்கள், கந்தர்வர்கள், பிசாசர்கள், பறவைகள் மற்றும் நாகங்கள் பிராமணர்களை முன்னிறுத்துபவர்களை தாக்குவதில்லை.
1.186.62
जानतापि मया तस्मात्तेजश्चाभिजनं च वः ।
इयमग्निमतां श्रेष्ठ धर्षिता वै पुरागतिः ॥ १.१८६.६२ ॥
உங்கள் தேஜஸையும் குலப்பெருமையையும் நான் அறிந்திருந்தும், அக்னியுடையோரில் சிறந்தவனே, முந்தைய வழியின்படி நான் உங்களைத் தாக்கினேன்.
1.186.63
को हि वस्त्रिषु लोकेषु न वेद भरतर्षभ ।
स्वैर्गुणैर्विस्तृतं श्रीमद्यशोऽग्र्यं भूरिवर्चसाम् ॥ १.१८६.६३ ॥
ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, மூன்று உலகங்களிலும் தங்கள் சொந்த குணங்களால் பரவிய, மிகுந்த தேஜஸ்வியரின் சிறந்த, புகழ்மிக்க கீர்த்தியை யார் அறியமாட்டார்?
1.186.64
यक्षराक्षसगन्धर्वाः पिशाचोरगदानवाः ।
विस्तरं कुरुवंशस्य धीमन्तः कथयन्ति ते ॥ १.१८६.६४ ॥
யக்ஷர்கள், ராக்ஷஸர்கள், கந்தர்வர்கள், பிசாசர்கள், நாகர்கள், தானவர்கள் — ஞானிகள் குரு வம்சத்தின் விரிவை விவரிக்கின்றனர்.
1.186.65
नारदप्रभृतीनां तु देवर्षीणां मया श्रुतम् ।
गुणान्कथयतां वीर पूर्वेषां तव धीमताम् ॥ १.१८६.६५ ॥
ஓ வீரனே, நாரதர் முதலிய தேவர்ஷிகள் உன் முன்னோரான ஞானிகளின் குணங்களை விவரிக்கக் கேட்டிருக்கிறேன்.
1.186.66
स्वयं चापि मया दृष्टश्चरता सागराम्बराम् ।
इमां वसुमतीं कृत्स्नां प्रभावः सुकुलस्य ते ॥ १.१८६.६६ ॥
நானே சஞ்சரிக்கும்போது கடலை ஆடையாகக் கொண்ட இந்த முழு பூமியையும் கண்டிருக்கிறேன்; இது உன் சிறந்த குலத்தின் ஆற்றல்.
1.186.67
वेदे धनुषि चाचार्यमभिजानामि तेऽर्जुन ।
विश्रुतं त्रिषु लोकेषु भारद्वाजं यशस्विनम् ॥ १.१८६.६७ ॥
அர்ஜுனா, வேதத்திலும் வில்வித்தையிலும் உன் ஆசிரியர் மூவுலகங்களிலும் புகழ்பெற்ற யசஸ்வியான பாரத்வாஜர் என்று நான் அறிவேன்.
1.186.68
सर्ववेदविदां श्रेष्ठं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
द्रोणमिष्वस्त्रकुशलं धनुष्यह्गिरसां वरम् ॥ १.१८६.६८ ॥
அனைத்து வேதம் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவரும், எல்லா ஆயுதம் ஏந்தியவர்களில் உயர்ந்தவரும், அம்பு அஸ்திரங்களில் திறமையானவரும், வில்வித்தையில் அங்கிரசர்களில் முதன்மையானவருமான துரோணரை (நான் அறிவேன்).
1.186.69
धर्मं वायुं च शक्रं च विजानाम्यश्विनौ तथा ।
पाण्डुं च कुरुशार्दूल षडेतान्कुरुवर्धनान्।
पितॄनेतानहं पार्थ देवमानुषसत्तमान् ॥ १.१८६.६९ ॥
தர்மன், வாயு, இந்திரன், அஸ்வினி தேவர்கள், மேலும் குருசார்துலனே பாண்டுவையும் நான் அறிவேன். பார்த்தா, குருகுலத்தை வளர்க்கும் இந்த ஆறு தேவமனிதர்களில் சிறந்த பிதாக்களை நான் அறிவேன்.
1.186.70
दिव्यात्मानो महात्मानः सर्वशस्त्रभृतां वराः ।
भवन्तो भ्रातरः शूराः सर्वे सुचरितव्रताः ॥ १.१८६.७० ॥
நீங்கள் அனைவரும் தெய்வீக ஆன்மாக்கள், மகாத்மாக்கள், எல்லா ஆயுதம் ஏந்தியவர்களிலும் சிறந்தவர்கள், வீரமிக்க சகோதரர்கள், நல்ல விரதங்களைக் கடைப்பிடிப்பவர்கள்.
1.186.71
उत्तमां च मनोबुद्धिं भवतां भावितात्मनाम् ।
जानन्नपि च वः पार्थ कृतवानिह धर्षणाम् ॥ १.१८६.७१ ॥
நீங்கள் பரிசுத்த ஆன்மாக்கள் என்பதையும் உங்கள் உயர்ந்த மனமும் புத்தியும் அறிந்திருந்தும், பார்த்தா, இங்கே அவமானம் செய்தான்.
1.186.72
स्त्रीसकाशे च कौरव्य न पुमान्क्षन्तुमर्हति ।
धर्षणामात्मनः पश्यन्ब्राहुद्रविणमाश्रितः ॥ १.१८६.७२ ॥
கௌரவ்யனே, பெண்களின் முன்னிலையில் ஒரு ஆண் தன் அவமானத்தை பொறுத்துக்கொள்ளத் தகுதியுடையவன் அல்ல; தன் தோள்வலிமையாகிய செல்வத்தை நம்பி அதைப் பார்ப்பவன்.
1.186.73
नक्तं च बलमस्माकं भूय एवाभिवर्धते ।
यतस्ततो मां कौन्तेय सदारं मन्युराविशत् ॥ १.१८६.७३ ॥
இரவில் எங்கள் வலிமை மேலும் பெருகுகிறது; ஆகையால், குந்தியின் மகனே, மனைவியோடிருந்த என்னுள் சினம் புகுந்தது.
1.186.74
सोऽहं त्वयेह विजितः सङ्ख्ये तापत्यवर्धन ।
येन तेनेह विधिना कीर्त्यमानं निबोध मे ॥ १.१८६.७४ ॥
அவ்வாறு நான் இங்கே போரில் உன்னால் வெல்லப்பட்டேன். தாப்பத்திய வம்சத்தை வளர்ப்பவனே, இங்கு எவ்வழியில் நான் சொல்லப்படுகிறேனோ அந்த முறையை என்னிடமிருந்து அறிந்துகொள்.
1.186.75
ब्रह्मचर्यं परो धर्मः स चापि नियतस्त्वयि ।
यस्मात्तस्मादहं पार्थ रणे।ञस्मि विजितस्त्वया ॥ १.१८६.७५ ॥
பிரம்மச்சரியமே உயர்ந்த தர்மம்; அது உன்னிடத்தில் உறுதியாக நிலைத்திருக்கிறது. ஆகையால் பார்த்தா, போரில் நான் உன்னால் வெல்லப்பட்டேன்.
1.186.76
यस्तु स्यात्क्षत्रियः कश्चित्कामवृत्तः परन्तप ।
नक्तं च युधि युध्येत न स जीवेत्कथंचन ॥ १.१८६.७६ ॥
எந்த க்ஷத்திரியன் ஆசையின் வழி நடந்து இரவில் போரிடுகிறானோ, அவன் எவ்வகையிலும் உயிரோடிருக்க மாட்டான், பரந்தபனே.
1.186.77
यस्तु स्यात्कामवृत्तोऽपि पार्थ ब्रह्मपुरस्कृतः ।
जयेन्नक्तञ्चरान्सर्वान्स पुरोहितधूर्गतः ॥ १.१८६.७७ ॥
ஆசையின் வழி நடந்தாலும், பார்த்தா, பிராமணரை முன்னிட்டு நடக்கும் ஒருவன் இரவில் திரிபவர்கள் அனைவரையும் வெல்வான்; அவன் புரோகிதரின் நுகத்தைச் சுமந்து நிற்கிறான்.
1.186.78
तस्मात्तापत्य यत्किंचिन्नृणां श्रेय इहेप्सितम् ।
तस्मिन्कर्मणि योक्तव्या दान्तात्मानः पुरोहिताः ॥ १.१८६.७८ ॥
ஆகையால் தாப்பத்தியனே, மனிதர்களுக்கு இவ்வுலகில் நன்மையாகவும் விரும்பத்தக்கதாகவும் எது இருந்தாலும், அந்தச் செயலில் அடக்கமுள்ள புரோகிதர்கள் ஈடுபடுத்தப்பட வேண்டும்.
1.186.79
वेदे षडङ्गे निरताः शुचयः सत्यवादिनः ।
धर्मात्यागः कृतात्मानः स्युर्नृपाणां पुरोहिताः ॥ १.१८६.७९ ॥
வேதத்திலும் ஷடங்கத்திலும் ஈடுபட்டவர்கள், தூய்மையானவர்கள், உண்மை பேசுபவர்கள், தர்மத்தை விடாதவர்கள், தன்னடக்கமுள்ளவர்கள் — இவர்களே அரசர்களின் புரோகிதர்களாக இருக்க வேண்டும்.
1.186.80
जयश्च नियतो राज्ञः स्वर्गश्च तदनन्तरम् ।
यस्य स्याद्धर्मविद्वाग्मी पुरोधाः शीलवाञ्शुचिः ॥ १.१८६.८० ॥
தர்மத்தை அறிந்தவரும், சொல்வன்மையுள்ளவரும், நற்பண்புடையவரும், தூய்மையானவருமான புரோகிதர் யாருக்கு இருக்கிறாரோ, அந்த அரசனுக்கு வெற்றியும் அதன் பின் சொர்க்கமும் உறுதி.
1.186.81
लाभं लब्धुमलब्धं वा लब्धं वा परिरक्षितुम् ।
पुरोहितं प्रकुर्वीत राजा गुणसमन्वितम् ॥ १.१८६.८१ ॥
அடையாததை அடைவதற்கும், அடைந்ததைக் காப்பதற்கும், அரசன் நற்குணங்கள் நிறைந்த ஒரு புரோகிதரை நியமிக்க வேண்டும்.
1.186.82
पुरोहितमते तिष्ठेद्य इच्छेद्भूतिमात्मनः ।
प्राप्तुं वसुमतीं सर्वां सर्वशः सागराम्बराम् ॥ १.१८६.८२ ॥
தனக்கு செழிப்பை விரும்பி, கடலால் சூழப்பட்ட முழு பூமியையும் அடைய விரும்புபவன் புரோகிதரின் மதிப்படி நடக்க வேண்டும்.
1.186.83
न हि केवलशौर्येण तापत्याभिजनेन च ।
जयेदब्राह्मणः कश्चिद्भूमिं भूमिपतिः क्वचित् ॥ १.१८६.८३ ॥
வெறும் வீரத்தாலும் தாபத்ய குலப் பெருமையாலும், பிராமணரல்லாத எந்த அரசனும் எப்போதும் பூமியை வெல்ல முடியாது.
1.186.84
तस्मादेवं विजानीहि कुरूणां वंशवर्धन ।
ब्राह्मणप्रमुखं राज्यं शक्यं पालयितुं चिरम् ॥ १.१८६.८४ ॥
ஆகவே, குருகுலத்தை வளர்ப்பவனே, இதை இவ்வாறு அறிவாயாக: பிராமணர்கள் தலைமையில் உள்ள அரசே நீண்ட காலம் காக்கப்பட இயலும்.