Mahābhārata · Adhyāya 1.188
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.188.1
अथ तस्यामदृश्यायां नृपतिः काममोहितः ।
पातनः शत्रुसङ्घानां पपात धरणीतले ॥ १.१८८.१ ॥
Als sie unsichtbar geworden war, fiel der König, von Begierde verwirrt, der Niederwerfer feindlicher Scharen, zu Boden.
1.188.2
तस्मिन्निपतिते भूमावथ सा चारुहासिनी ।
पुनः पीनायतश्रोणी दर्शयामास तं नृपम् ॥ १.१८८.२ ॥
Als er zu Boden gefallen war, zeigte sie, die lieblich Lächelnde mit vollen, breiten Hüften, sich dem König wieder.
1.188.3
अथाबभाषे कल्याणी वाचा मधुरया नृपम् ।
तं कुरूणां कुलकरं कामाभिहतचेतसम् ॥ १.१८८.३ ॥
Da sprach die Verheißungsvolle mit süßer Stimme zu dem König, dem Stammvater der Kurus, dessen Sinn vom Verlangen getroffen war.
1.188.4
उवाच मधुरं वाक्यं तपती हसतीव सा ।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रं ते न त्वमर्हस्यरिन्दम ॥ १.१८८.४ ॥
Tapatī sprach süße Worte, wie lächelnd: »Steh auf, steh auf! Mögest du Glück haben. O Bezwinger der Feinde, dies geziemt dir nicht.«
1.188.5
मोहं नृपतिशार्दूल गन्तुमाविष्कृतः क्षितौ ।
एवमुक्तोऽथ नृपतिर्वाचा मधुरया तदा ॥ १.१८८.५ ॥
O Tiger unter den Königen, deine Verwirrung hat sich auf der Erde offenbart. So mit süßen Worten angesprochen, der König da —
1.188.6
ददर्श विपुलश्रोणीं तामेवाभिमुखे स्थिताम् ।
अथ तामसितापाङ्गीमाबभाषे स पार्थिवः ॥ १.१८८.६ ॥
Der König sah sie, mit breiten Hüften, unmittelbar vor sich stehen. Dann sprach der Herrscher der Erde zu ihr, der mit dunklen Augenwinkeln.
1.188.7
मन्मथाग्निपरीतात्मा सन्दिग्धाक्षरया गिरा ।
साधु त्वमसितापाङ्गि कामार्तं मत्तकाशिनि ॥ १.१८८.७ ॥
Mit seinem von Liebesfeuer umschlossenen Selbst sprach er mit stockender Stimme: »Nun denn, du Dunkelwimperige, o Frau mit berauschtem Aussehen, sei gütig zu mir, den das Verlangen quält.«
1.188.8
भजस्व भजमानं मां प्राणा हि प्रजहन्ति माम् ।
त्वदर्थं हि विशालाक्षि मामयं निशितैः शरैः ॥ १.१८८.८ ॥
Nimm mich an, der ich dich suche; meine Lebensatem verlassen mich. O du Weitäugige, deinetwegen durchbohrt mich dieser mit scharfen Pfeilen.
1.188.9
कामः कमलगर्भाभे प्रतिविध्यन्न शाम्यति ।
दष्टमेवमनाक्रन्दे भद्रे काममहाहिना ॥ १.१८८.९ ॥
O du, deren Glanz dem Herzen einer Lotusblüte gleicht, Verlangen durchbohrt mich immer wieder und findet keine Ruhe. O Gütige, die nicht schreit, so bin ich vom großen Schlangen des Verlangens gebissen.
1.188.10
सा त्वं पीनायतश्रोणी मामाप्नुहि वरानने ।
त्वदधीना हि मे प्राणाः किन्नरोद्गीतभाषिणि ॥ १.१८८.१० ॥
O du mit vollen, breiten Hüften, o Frau mit schönem Antlitz, komm zu mir. O du, deren Rede dem Gesang der Kinnaras gleicht, meine Lebensatem hängen von dir ab.
1.188.11
चारुसर्वानवद्याङ्गि पद्मेन्दुप्रतिमानने ।
न ह्यहं त्वदृते भीरु शक्ष्यामि खलु जीवितुम् ॥ १.१८८.११ ॥
O du Schöne, makellos an jedem Glied, o Frau mit einem Antlitz wie Lotus und Mond, o Furchtsame, wahrlich, ohne dich werde ich nicht leben können.
1.188.12
कामः कमलपत्राक्षि प्रतिविध्यति मामयम् ।
तस्मात्कुरु विशालाक्षि मय्यनुक्रोशमङ्गने ॥ १.१८८.१२ ॥
O du mit lotusblütenblattgleichen Augen, dieses Verlangen durchbohrt mich immer wieder. Darum, o du Weitäugige, o Schöne, erweise mir Mitgefühl.
1.188.13
भक्तं मामसितापाङ्गि न परित्यक्तुमर्हसि ।
त्वं हि मां प्रीतियोगेन त्रातुमर्हसि भामिनि ॥ १.१८८.१३ ॥
O Dunkeläugige, du solltest mich, deinen Ergebenen, nicht verlassen. O Leidenschaftliche, du allein solltest mich retten durch die Verbindung der Zuneigung.
1.188.14
त्वद्दर्शनकृतस्नेहं मनश्चलति मे भृशम् ।
न त्वां दृष्ट्वा पुनश्चान्यां द्रष्टुं कल्याणि रोचते ॥ १.१८८.१४ ॥
Mein Geist, bewegt von der Zuneigung, die dein Anblick erweckt hat, schwankt sehr. O Glückliche, nachdem ich dich gesehen habe, möchte ich keine andere mehr sehen.
1.188.15
प्रसीद वशगोऽहं ते भक्तं मां भज भामिनि ।
दृष्ट्वैव त्वां वरारोहे मन्मथो भृशमङ्गने ॥ १.१८८.१५ ॥
Sei gnädig, ich bin dir unterworfen. O Leidenschaftliche, nimm mich, deinen Ergebenen, an. O Schönhüftige, kaum habe ich dich erblickt, quält mich der Liebesgott sehr.
1.188.16
अन्तर्गतं विशालाक्षि विध्यति स्म पतत्त्रिभिः ।
मन्मथाग्निसमुद्भूतं दाहं कमललोचने ॥ १.१८८.१६ ॥
O Weitäugige, er durchbohrt mich innerlich mit gefiederten Pfeilen. O Lotusäugige, die Glut, geboren aus dem Feuer der Liebe, verzehrt mich.
1.188.17
प्रीतिसंयोगयुक्ताभिरद्भिः प्रह्लादयस्व मे ।
पुष्पायुधं दुराधर्षं प्रचण्डशरकार्मुकम् ॥ १.१८८.१७ ॥
Kühle und erfreue mich mit Wassern, erfüllt von der Verbindung der Zuneigung. Der blumenbewaffnete Liebesgott ist unbezwingbar, mit wilden Pfeilen und Bogen.
1.188.18
त्वद्दर्शनसमुद्भूतं विध्यन्तं दुःसहैः शरैः ।
उपशामय कल्याणि आत्मदानेन भामिनि ॥ १.१८८.१८ ॥
Stille, O Glückliche, diese Glut, geboren aus deinem Anblick, die mich mit unerträglichen Pfeilen durchbohrt, indem du dich selbst hingibst. O Leidenschaftliche.
1.188.19
गान्धर्वेण विवाहेन मामुपैहि वराङ्गने ।
विवाहानां हि रम्भोरु गान्धर्वः श्रेष्ठ उच्यते ॥ १.१८८.१९ ॥
Komm zu mir durch die gāndharva-Ehe, o schönste der Frauen. O du mit Schenkeln wie Bananenstämme, unter den Ehen gilt die gāndharva-Ehe als die beste.
1.188.20
नाहमीशाऽऽत्मनो राजन्कन्या पितृमती ह्यहम् ।
मयि चेदस्ति ते प्रीतिर्याचस्व पितरं मम ॥ १.१८८.२० ॥
O König, ich bin nicht Herrin meiner selbst, denn ich bin eine unverheiratete Jungfrau unter der Gewalt meines Vaters. Wenn du Zuneigung zu mir hast, so bitte meinen Vater.
1.188.21
यथा हि ते मया प्राणाः संभृताश्च नरेश्वर ।
दर्शनादेव भूयस्त्वं तथा प्राणान्ममाहरः ॥ १.१८८.२१ ॥
O Herr der Menschen, so wie deine Lebensatem durch mich erweckt wurden, so nimm durch bloßes Wiedersehen meine Lebensatem wieder an dich.
1.188.22
न चाहमीशा देहस्य तस्मान्नृपतिसत्तम ।
समीपं नोपगच्छामि न स्वतन्त्रा हि योषितः ॥ १.१८८.२२ ॥
Auch über meinen Körper bin ich nicht Herrin, o Bester der Könige; darum nähere ich mich dir nicht, denn Frauen sind nicht unabhängig.
1.188.23
का हि सर्वेषु लोकेषु विश्रुताभिजनं नृपम् ।
कन्या नाभिलषेन्नाथं भार्तारं भक्तवत्सलम् ॥ १.१८८.२३ ॥
Welche Jungfrau in allen Welten würde nicht einen König von berühmter Abstammung begehren, einen Herrn und Gemahl, der seinen Verehrern zugetan ist?
1.188.24
तस्मादेवं गते काले याचस्व पितरं मम ।
आदित्यं प्रणिपातेन तपसा नियमेन च ॥ १.१८८.२४ ॥
Darum, da die Zeit so verstrichen ist, bitte meinen Vater, indem du dich vor der Sonne niederwirfst, durch Askese und Zucht.
1.188.25
स चेत्कामयते दातुं तव मामरिसूदन ।
भविष्याम्यद्य ते राजन्सततं वशवर्तिनी ॥ १.१८८.२५ ॥
O Vernichter der Feinde, wenn er mich dir geben will, o König, so werde ich von nun an stets gehorsam deinem Willen sein.
1.188.26
अहं हि तपती नाम सावित्र्यवरजा सुता ।
अस्य लोकप्रदीपस्य सवितुः क्षत्रियर्षभ ॥ १.१८८.२६ ॥
Ich heiße Tapatī, die jüngere Tochter der Sāvitrī, o Bester der Kṣatriyas, Tochter dieses Savitṛ, der Leuchte der Welten.