Mahābhārata · Adhyāya 1.188
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.188.1
अथ तस्यामदृश्यायां नृपतिः काममोहितः ।
पातनः शत्रुसङ्घानां पपात धरणीतले ॥ १.१८८.१ ॥
Então, quando ela desapareceu, o rei, perturbado pelo desejo, derrubador de multidões de inimigos, caiu por terra.
1.188.2
तस्मिन्निपतिते भूमावथ सा चारुहासिनी ।
पुनः पीनायतश्रोणी दर्शयामास तं नृपम् ॥ १.१८८.२ ॥
Quando ele caiu ao chão, ela, a de sorriso doce e quadris cheios e largos, mostrou-se ao rei novamente.
1.188.3
अथाबभाषे कल्याणी वाचा मधुरया नृपम् ।
तं कुरूणां कुलकरं कामाभिहतचेतसम् ॥ १.१८८.३ ॥
Então a auspiciosa falou ao rei com palavras doces, ao fundador da linhagem kuru, cuja mente estava ferida pelo desejo.
1.188.4
उवाच मधुरं वाक्यं तपती हसतीव सा ।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रं ते न त्वमर्हस्यरिन्दम ॥ १.१८८.४ ॥
Tapatī falou palavras doces, como que sorrindo: "Levanta-te, levanta-te! Que o bem te acompanhe. Ó domador de inimigos, isto não te convém."
1.188.5
मोहं नृपतिशार्दूल गन्तुमाविष्कृतः क्षितौ ।
एवमुक्तोऽथ नृपतिर्वाचा मधुरया तदा ॥ १.१८८.५ ॥
Ó tigre entre os reis, a tua perturbação revelou-se sobre a terra. Assim interpelado com palavras doces, o rei então —
1.188.6
ददर्श विपुलश्रोणीं तामेवाभिमुखे स्थिताम् ।
अथ तामसितापाङ्गीमाबभाषे स पार्थिवः ॥ १.१८८.६ ॥
O rei viu-a, de quadris largos, de pé diante dele. Então o senhor da terra falou-lhe, aquela de cantos escuros dos olhos.
1.188.7
मन्मथाग्निपरीतात्मा सन्दिग्धाक्षरया गिरा ।
साधु त्वमसितापाङ्गि कामार्तं मत्तकाशिनि ॥ १.१८८.७ ॥
Com o seu próprio ser cercado pelo fogo do desejo, falou com palavras vacilantes: «Pois bem, tu de olhos escuros, ó mulher de aparência embriagada, sê bondosa comigo, atormentado pelo desejo.»
1.188.8
भजस्व भजमानं मां प्राणा हि प्रजहन्ति माम् ।
त्वदर्थं हि विशालाक्षि मामयं निशितैः शरैः ॥ १.१८८.८ ॥
Aceita-me, que te procuro; os meus alentos vitais estão a deixar-me. Ó tu de olhos grandes, por tua causa este me trespassa com flechas afiadas.
1.188.9
कामः कमलगर्भाभे प्रतिविध्यन्न शाम्यति ।
दष्टमेवमनाक्रन्दे भद्रे काममहाहिना ॥ १.१८८.९ ॥
Ó tu, de brilho semelhante ao coração do lótus, o desejo fere-me sem parar e não se acalma. Ó bondosa, que não clamas, assim fui mordido pela grande serpente do desejo.
1.188.10
सा त्वं पीनायतश्रोणी मामाप्नुहि वरानने ।
त्वदधीना हि मे प्राणाः किन्नरोद्गीतभाषिणि ॥ १.१८८.१० ॥
Ó tu, de ancas cheias e largas, ó mulher de belo rosto, vem a mim. Ó tu, cuja fala é como o canto dos kinnaras, os meus alentos vitais dependem de ti.
1.188.11
चारुसर्वानवद्याङ्गि पद्मेन्दुप्रतिमानने ।
न ह्यहं त्वदृते भीरु शक्ष्यामि खलु जीवितुम् ॥ १.१८८.११ ॥
Ó tu, bela, sem defeito em nenhum membro, ó mulher de rosto semelhante ao lótus e à lua, ó tímida, em verdade não poderei viver sem ti.
1.188.12
कामः कमलपत्राक्षि प्रतिविध्यति मामयम् ।
तस्मात्कुरु विशालाक्षि मय्यनुक्रोशमङ्गने ॥ १.१८८.१२ ॥
Ó tu, de olhos como pétalas de lótus, este desejo fere-me sem parar. Por isso, ó tu de olhos grandes, ó bela, tem compaixão de mim.
1.188.13
भक्तं मामसितापाङ्गि न परित्यक्तुमर्हसि ।
त्वं हि मां प्रीतियोगेन त्रातुमर्हसि भामिनि ॥ १.१८८.१३ ॥
Ó mulher de olhos escuros, não deves abandonar-me, eu que sou devoto. Ó apaixonada, tu deves salvar-me pela união do afeto.
1.188.14
त्वद्दर्शनकृतस्नेहं मनश्चलति मे भृशम् ।
न त्वां दृष्ट्वा पुनश्चान्यां द्रष्टुं कल्याणि रोचते ॥ १.१८८.१४ ॥
Minha mente, agitada pelo afeto nascido de ver-te, vacila muito. Ó auspiciosa, depois de ter-te visto, não desejo ver outra.
1.188.15
प्रसीद वशगोऽहं ते भक्तं मां भज भामिनि ।
दृष्ट्वैव त्वां वरारोहे मन्मथो भृशमङ्गने ॥ १.१८८.१५ ॥
Sê benevolente, sou submisso a ti. Ó apaixonada, favorece a mim, teu devoto. Ó de belos quadris, assim que te vi, o deus do amor me atormenta muito.
1.188.16
अन्तर्गतं विशालाक्षि विध्यति स्म पतत्त्रिभिः ।
मन्मथाग्निसमुद्भूतं दाहं कमललोचने ॥ १.१८८.१६ ॥
Ó de olhos amplos, ele me atravessa por dentro com flechas emplumadas. Ó de olhos de lótus, o ardor nascido do fogo do amor me consome.
1.188.17
प्रीतिसंयोगयुक्ताभिरद्भिः प्रह्लादयस्व मे ।
पुष्पायुधं दुराधर्षं प्रचण्डशरकार्मुकम् ॥ १.१८८.१७ ॥
Refresca-me e alegra-me com águas dotadas da união do afeto. O deus do amor, armado de flores, é invencível, com flechas ferozes e arco.
1.188.18
त्वद्दर्शनसमुद्भूतं विध्यन्तं दुःसहैः शरैः ।
उपशामय कल्याणि आत्मदानेन भामिनि ॥ १.१८८.१८ ॥
Apazigua, ó auspiciosa, este ardor nascido de ver-te, que me fere com flechas insuportáveis, entregando-te a ti mesma. Ó apaixonada.
1.188.19
गान्धर्वेण विवाहेन मामुपैहि वराङ्गने ।
विवाहानां हि रम्भोरु गान्धर्वः श्रेष्ठ उच्यते ॥ १.१८८.१९ ॥
Vem a mim pelo casamento gandharva, ó mais bela das mulheres. Ó tu de coxas como troncos de bananeira, entre os casamentos diz-se que o gāndharva é o melhor.
1.188.20
नाहमीशाऽऽत्मनो राजन्कन्या पितृमती ह्यहम् ।
मयि चेदस्ति ते प्रीतिर्याचस्व पितरं मम ॥ १.१८८.२० ॥
Ó rei, não sou senhora de mim mesma, pois sou uma donzela sob a autoridade de meu pai. Se tens afeição por mim, pede a meu pai.
1.188.21
यथा हि ते मया प्राणाः संभृताश्च नरेश्वर ।
दर्शनादेव भूयस्त्वं तथा प्राणान्ममाहरः ॥ १.१८८.२१ ॥
Ó senhor dos homens, assim como teus alentos vitais foram despertados por mim, assim também, somente pela visão, retoma de novo os meus alentos vitais.
1.188.22
न चाहमीशा देहस्य तस्मान्नृपतिसत्तम ।
समीपं नोपगच्छामि न स्वतन्त्रा हि योषितः ॥ १.१८८.२२ ॥
Nem sou dona do meu corpo, ó melhor dos reis; por isso não me aproximo de ti, pois as mulheres não são independentes.
1.188.23
का हि सर्वेषु लोकेषु विश्रुताभिजनं नृपम् ।
कन्या नाभिलषेन्नाथं भार्तारं भक्तवत्सलम् ॥ १.१८८.२३ ॥
Que donzela, em todos os mundos, não desejaria um rei de linhagem ilustre, um senhor e marido amoroso para com os seus devotos?
1.188.24
तस्मादेवं गते काले याचस्व पितरं मम ।
आदित्यं प्रणिपातेन तपसा नियमेन च ॥ १.१८८.२४ ॥
Portanto, tendo o tempo passado assim, pede a meu pai, prostrando-te diante do Sol, com austeridade e disciplina.
1.188.25
स चेत्कामयते दातुं तव मामरिसूदन ।
भविष्याम्यद्य ते राजन्सततं वशवर्तिनी ॥ १.१८८.२५ ॥
Ó destruidor de inimigos, se ele deseja dar-me a ti, ó rei, eu serei desde agora sempre obediente à tua vontade.
1.188.26
अहं हि तपती नाम सावित्र्यवरजा सुता ।
अस्य लोकप्रदीपस्य सवितुः क्षत्रियर्षभ ॥ १.१८८.२६ ॥
Chamo-me Tapatī, a filha mais nova de Sāvitrī, ó melhor dos kṣatriyas, filha deste Savitṛ, a lâmpada dos mundos.