Mahābhārata · Adhyāya 1.200
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.200.1
ततस्ते नरशार्दूला भ्रातरः पञ्च पाण्डवाः ।
तं ब्राह्मणं पुरस्कृत्य पाञ्चाल्याश्च स्वयंवरम्।
प्रययुर्द्रौपदीं द्रष्टुं तं च देशं महोत्सवम् ॥ १.२००.१ ॥
Entonces los cinco hermanos pāṇḍavas, tigres entre los hombres, poniendo al brahmán al frente, partieron a ver el svayaṃvara de la princesa de Pāñcāla y aquel país en gran festividad.
1.200.2
ततस्ते तं महात्मानं शुद्धात्मानमकल्मषम् ।
ददृशुः पाण्डवा वीराः पथि द्वैपायनं तदा ॥ १.२००.२ ॥
Entonces los valientes pāṇḍavas vieron en el camino a aquel magnánimo, de alma pura e inmaculado Dvaipāyana.
1.200.3
तस्मै यथावत्सत्कारं कृत्वा तेन च सत्कृताः ।
कथान्ते चाभ्यनुज्ञाताः प्रययुर्द्रुपदक्षयम् ॥ १.२००.३ ॥
Habiéndole rendido el debido honor, y siendo ellos mismos honrados por él, y tras recibir licencia al final de la conversación, partieron hacia el reino de Drupada.
1.200.4
पश्यन्तो रमणीयानि वनानि च सरांसि च ।
तत्रतत्र वसन्तश्च शनैर्जग्मुर्महराथाः ॥ १.२००.४ ॥
Contemplando bosques y lagos hermosos, deteniéndose aquí y allá, los grandes guerreros de carro avanzaron lentamente.
1.200.5
स्वाध्यायवन्तः शुचयो मधुराः प्रियवादिनः ।
आनुपूर्व्येण संप्राप्ताः पाञ्चालान्पाण्डुनन्दनाः ॥ १.२००.५ ॥
Dedicados al estudio de los Vedas, puros, dulces y de palabra amable, los hijos de Pāṇḍu llegaron en orden a la tierra de los Pāñcālas.
1.200.6
ते तु दृष्ट्वा पुरं तच्च स्कन्धावारं च पाण्डवाः ।
कुम्भकारस्य शालायां निवासं चक्रिरे तदा ॥ १.२००.६ ॥
Tras ver aquella ciudad y su campamento, los pāṇḍavas se alojaron entonces en el taller de un alfarero.
1.200.7
तत्र भैक्षं समाजह्रुर्ब्राह्मणीं वृत्तिमाश्रिताः ।
तान्संप्राप्तांस्तथा वीराञ्जज्ञिरे न नराः क्वचित् ॥ १.२००.७ ॥
Allí reunieron limosna, adoptando la vida de los brahmanes; y los hombres no reconocieron en ninguna parte a aquellos héroes que habían llegado.
1.200.8
यज्ञसेनस्तु पाञ्चालो भीष्मद्रोमकृतागसम् ।
ज्ञात्वाऽऽत्मानं तदारेभे त्राणायात्मक्रियां क्षमां ॥ १.२००.८ ॥
Pero Yajñasena, el rey de los Pāñcāla (Drupada), agraviado por Bhīṣma y Droṇa, conociendo su propia situación, comenzó con paciencia sus propios esfuerzos para protegerse.
1.200.9
अवाप्य धृष्टद्युम्नं हि न स द्रोणमचिन्तयत् ।
स तु वैरप्रसङ्गाच्च भीष्माद्भयमचिन्तयत् ॥ १.२००.९ ॥
Habiendo obtenido a Dhṛṣṭadyumna, no pensó en Droṇa; pero por causa de la enemistad, comenzó a temer a Bhīṣma.
1.200.10
कन्यादानात्तु शरणं सोऽमन्यत महीपतिः ।
यज्ञसेनस्य कामस्तु पाण्डवाय किरीटिने ॥ १.२००.१० ॥
Aquel rey consideró que su refugio estaba en entregar a su hija; y el deseo de Yajñasena se inclinaba hacia el Pāṇḍava coronado, Arjuna.
1.200.11
दास्यामि कृष्मामिति वै न चैनं विवृणोति सः ।
जामातृबलसंयोगं मेने हि बलवत्तरम् ॥ १.२००.११ ॥
Aunque pensó: 'Daré a Kṛṣṇā', no se lo reveló; pues consideró que la alianza con la fuerza de un yerno era mucho más poderosa.
1.200.12
सोऽन्वेषमाणः कौन्तेयान्पाञ्चालो जनमेजय ।
दृढं धनुरथानम्यं कारयामास भारत ॥ १.२००.१२ ॥
Buscando a los hijos de Kuntī, oh Janamejaya, oh descendiente de Bharata, el rey de los Pāñcāla mandó hacer un arco fuerte, que no pudiera doblarse.
1.200.13
वैयाघ्रपद्यस्योग्रं वै सृञ्जयस्य महीपतिः ।
तद्धनुः किन्धुरं नाम देवदत्तमुपानयत् ॥ १.२००.१३ ॥
El rey sṛñjaya, descendiente de Vaiyāghrapadya, hizo traer aquel temible arco llamado Kiṅdhura, dado por los dioses.
1.200.14
आयसी तस्य च ज्याऽऽसीत्प्रतिबद्धा महाबला ।
न तु ज्यां प्रसहेदन्यस्तद्धनुःप्रवरं महत् ॥ १.२००.१४ ॥
Su cuerda era de hierro, firmemente atada y muy fuerte; ningún otro hombre podía tensar esa cuerda: era el arco grande y el mejor.
1.200.15
शङ्करेण वरं दत्तं प्रीतेन च महात्मना ।
तन्निष्फलं स्यान्न तु मे इति प्रामाण्यमागतः ॥ १.२००.१५ ॥
Śaṅkara, el de gran alma, había concedido un don complacido; 'no será en vano' — con esa confianza llegó.
1.200.16
मया कर्तव्यमधुना दुष्करं लक्ष्यवेधनम् ।
इति निश्चित्य मनसा कारितं लक्ष्यमुत्तमम् ॥ १.२००.१६ ॥
«Ahora debo realizar la difícil hazaña de alcanzar el blanco» — resuelto en su mente, mandó construir un excelente blanco.
1.200.17
यन्त्रं वैहायसं चापि कारयामास कृत्रिमम् ।
तेन यन्त्रेण सहितं राजँल्लक्ष्यं च काञ्चनम् ॥ १.२००.१७ ॥
También mandó construir un artefacto artificial suspendido en el cielo; oh rey, junto con ese mecanismo había un blanco de oro.
1.200.18
इदं सज्यं धनुः कृत्वा सज्जैरेभिश्च सायकैः ।
अतीत्य लक्ष्य यो वेद्धा स लब्धा मत्सुतामिति ॥ १.२००.१८ ॥
Quien tense este arco y, con estas flechas listas, atraviese el blanco, ese ganará a mi hija.
1.200.19
इति स द्रुपदो राजा स्वयंवरमघोषयत् ।
तच्छ्रुत्वा पार्थिवाः सर्वे समीयुस्तत्र भारत ॥ १.२००.१९ ॥
Así el rey Drupada proclamó el svayaṃvara. Al oírlo, todos los reyes se reunieron allí, oh Bhārata.
1.200.20
ऋषयश्च महात्मानः स्वयंवरदिदृक्षवः ।
दुर्योधनपुरोगाश्च सकर्णाः कुरवो नृप ॥ १.२००.२० ॥
Los sabios magnánimos, deseosos de ver el svayaṃvara, llegaron, y los Kuru encabezados por Duryodhana junto con Karṇa, oh rey.
1.200.21
यादवा वासुदेवेन सार्धमन्धकवृष्णयः ।
ततोऽर्चिता राजगुणा द्रुपदेन महात्मना ॥ १.२००.२१ ॥
Los Yādava, los Andhaka y los Vṛṣṇi llegaron junto con Vāsudeva; luego fueron honrados por el magnánimo Drupada.
1.200.22
उपोपविष्टा मञ्चेषु द्रष्टुकामाः स्वयंवरम् ।
ब्राह्मणाश्च महाभागा देशेभ्यः समुपागमन् ॥ १.२००.२२ ॥
Los sentados en las plataformas, deseosos de ver el svayaṃvara, y los brahmanes de gran fortuna llegaron desde diversas tierras.
1.200.23
ब्राह्मणैरेव सहिताः पाण्डवाः समुपाविशन् ।
त्रयस्त्रिंशत्सुराः सर्वे विमानैर्व्योम्न्यवस्थिताः ॥ १.२००.२३ ॥
Los Pāṇḍava se sentaron junto a los brahmanes, y los treinta y tres dioses permanecieron en el cielo en sus carros celestiales.
1.200.24
ततः पौरजनाः सर्वे सागरोद्धूतनिःस्वनाः ।
शिंशुमारशिरः प्राप्य न्यविशंस्ते स्म पार्थिवाः ॥ १.२००.२४ ॥
Entonces todos los habitantes de la ciudad, rugiendo como el océano agitado, llegaron a la puerta con cabeza de cocodrilo, entraron y tomaron asiento; y también los reyes.
1.200.25
प्रागुत्तरेण नगराद्भूमिभागे समे शुभे ।
समाजवाटः शुशुभे भवनैः सर्वतो वृतः ॥ १.२००.२५ ॥
Al noreste de la ciudad, en un terreno llano y auspicioso, el recinto de la asamblea (samāja-vāṭa) resplandecía, rodeado por todas partes de edificios.
1.200.26
प्राकारपरिखोपेतो द्वारतोरणमण्डितः ।
वितानेन विचित्रेण सर्वतः समलङ्कृतः ॥ १.२००.२६ ॥
Provisto de muralla y foso, adornado con puertas y arcos, y ricamente engalanado por todas partes con un dosel variopinto.
1.200.27
तूर्यौघशतसङ्कीर्णः परार्ध्यागुरुधूपितः ।
चन्दनोदकसिक्तश्च माल्यदामोपशोभितः ॥ १.२००.२७ ॥
Lleno de cientos de torrentes de instrumentos musicales, perfumado con el mejor incienso de áloe, rociado con agua de sándalo y engalanado con guirnaldas.
1.200.28
कैलासशिखरप्रख्यैर्नभस्तलविलेखिभिः ।
सर्वतः संवृतः शुभ्रैः प्रासादैः सुकृतोच्छ्रयै ॥ १.२००.२८ ॥
Rodeado por todas partes de palacios blancos, bien construidos y elevados, semejantes a las cumbres del Kailāsa y que rozaban la superficie del cielo.
1.200.29
सुवर्णजालसंवीतैर्मणिकुट्टिमभूषणैः ।
सुखारोहणसोपानैर्महासनपरिच्छदैः ॥ १.२००.२९ ॥
Rodeado de celosías doradas, adornado con suelos incrustados de gemas, con escalinatas fáciles de subir y provisto de los accesorios de grandes asientos.
1.200.30
स्रग्दामसमवच्छन्नैरगुरूत्तमवासितैः ।
हंसांशुवर्णैर्बहुभिरायोजनसुगन्धिभिः ॥ १.२००.३० ॥
Cubierto de sartas de guirnaldas, perfumado con el mejor áloe, con muchos palacios blancos como los rayos del cisne, cuya fragancia se extendía a un yojana a la redonda.
1.200.31
असंबाधशतद्वारैः शयनासनशोभितैः ।
बहुधातुपिनद्धाङ्गैर्हिमवच्छिखरैरिव ॥ १.२००.३१ ॥
Con cientos de puertas, espaciosas, adornadas con lechos y asientos, como las cumbres del Himālaya con sus laderas teñidas de muchos minerales.
1.200.32
तत्र नानाप्रकारेषु विमानेषु स्वलङ्कृताः ।
स्पर्धमानास्तदाऽन्योन्यं निषेदुः सर्वपार्थिवाः ॥ १.२००.३२ ॥
Allí, en mansiones de diversas clases y bellamente adornadas, todos los reyes se sentaron, rivalizando entre sí.
1.200.33
तत्रोपविष्टान्ददृशुर्महासत्वान्पृथग्जनाः ।
राजसिंहान्महाभागान्कृष्णागुरुविभूषितान् ॥ १.२००.३३ ॥
Allí la gente común vio a los reyes sentados, leones entre los reyes, grandes de alma y de fortuna, adornados con áloe negro.
1.200.34
महाप्रसादान्ब्राह्मण्यान्स्वराष्ट्रपरिरक्षिणः ।
प्रियान्सर्वस्य लोकस्य सुकृतैः कर्मभिः शुभैः ॥ १.२००.३४ ॥
Muy generosos, devotos de los brahmanes, protectores de sus reinos, queridos por todo el mundo, por buenas obras y acciones auspiciosas.
1.200.35
मञ्चेषु च परार्द्ध्येषु पौरजानपदा जनाः ।
कृष्णादर्शनसिद्ध्यर्थं सर्वतः समुपाविशन् ॥ १.२००.३५ ॥
En las mejores plataformas, la gente de la ciudad y del campo se sentó por todas partes para lograr contemplar a Kṛṣṇa.
1.200.36
ब्राह्मणैस्ते च सहिताः पाण्डवाः समुपाविशन् ।
ऋद्धिं पञ्चालराजस्य पश्यन्तस्तामनुत्तमाम् ॥ १.२००.३६ ॥
Junto con los brahmanes, los Pāṇḍavas se sentaron, contemplando el incomparable esplendor del rey de los Pañcālas.
1.200.37
ततः समाजो ववृधे स राजन्दिवसान्बहून् ।
रत्नप्रदानबहुलः शोभितो नटनर्तकैः ॥ १.२००.३७ ॥
Entonces, oh rey, aquella celebración se prolongó durante muchos días, abundante en donaciones de joyas y adornada por actores y danzarines.
1.200.38
वर्तमाने समाजे तु रमणीयेऽह्नि षोडशे ।
मैत्रे मुहूर्ते तस्याश्च राजदाराः पुराविदः।
पुत्रवत्यः सुवसनाः प्रतिकर्मोपचक्रमुः ॥ १.२००.३८ ॥
Mientras la celebración seguía, en el agradable decimosexto día, en el auspicioso momento de Maitra, las reinas de los reyes, versadas en la antigua costumbre, madres de hijos y bien vestidas, comenzaron los ritos de su adorno.
1.200.39
वैडूर्यमयपीठे तु निविष्टां द्रौपदीं तदा ।
सतूर्यं स्नापयाञ्चक्रुः स्वर्णकुम्भस्थितैर्जलैः ॥ १.२००.३९ ॥
Entonces, Draupadī, sentada en un asiento de lapislázuli, fue bañada con agua contenida en vasijas de oro, al son de la música.
1.200.40
तां निवृत्ताभिषेकां च दुकूलद्वयधारिणीम् ।
निन्युर्मणिस्तम्भवतीं वेदिं वै सुपरिष्कृताम् ॥ १.२००.४० ॥
Terminado el baño, la condujeron, vestida con dos prendas de seda, hasta el altar bien adornado, con columnas de gemas.
1.200.41
निवेश्य प्राङ्मुखीं हृष्टां विस्मिताक्ष्यः प्रसाधिकाः ।
केनालङ्करणेनेमामित्यन्योन्यं व्यलोकयन् ॥ १.२००.४१ ॥
Sentándola alegremente mirando al este, las sirvientas de ojos asombrados se miraban unas a otras, preguntándose con qué adorno debían engalanarla.
1.200.42
धूपोष्मणा च केशानामार्द्रभावं व्यपोहयन् ।
बबन्धुरस्या धम्मिल्लं माल्यैः सुरभिगन्धिभिः ॥ १.२००.४२ ॥
Con el calor del humo de incienso le quitaron la humedad del cabello, y con guirnaldas fragantes le ataron el moño.
1.200.43
दूर्वामधूकरचितं माल्यं तस्या ददुः करे ।
चक्रुश्च कृष्णागरुणा पत्रसङ्गं कुचद्वये ॥ १.२००.४३ ॥
Pusieron en su mano una guirnalda tejida de hierba dūrvā y flores de madhūka, y con áloe negro trazaron diseños de hojas sobre sus dos pechos.
1.200.44
रेजे सा चक्रवाकाङ्का स्वर्णदीर्घा सरिद्वरा ।
अलकैः कुटिलैस्तस्या मुखं विकसितं बभौ ॥ १.२००.४४ ॥
Ella resplandeció, marcada con el ave cakravāka, dorada y alargada, como el mejor de los ríos; su rostro florecido brilló con sus rizos ondulados.
1.200.45
आसक्तभृङ्गं कुसुमं शशिम्बिम्बं जिगाय तत् ।
कालाञ्जनं नयनयोराचारार्थं समादधुः ॥ १.२००.४५ ॥
Su rostro, como una flor con abejas adheridas, superaba incluso al disco de la luna; y por costumbre le aplicaron kohl negro en los ojos.
1.200.46
भूषणं रत्नखचितैरलंचक्रुर्यथोचितम् ।
माता च तस्याः पृषती हरितालमनश्शिलाम् ॥ १.२००.४६ ॥
La adornaron convenientemente con joyas engastadas en gemas; y su madre Pṛṣatī le dio orpimento y rejalgar.
1.200.47
अङ्गुलीभ्यामुपादाय तिलकं विदधे मुखे ।
अलङ्कृतां वधूं दृष्ट्वा योषितो मुदमाययुः ॥ १.२००.४७ ॥
Tomándolo con dos dedos, le trazó una marca tilaka en el rostro; al ver a la novia adornada, las mujeres se alegraron.
1.200.48
माता न मुमुदे तस्याः पतिः कीदृग्भविष्यति ।
सौविदल्लाः समागम्य द्रुपदस्याज्ञया ततः ॥ १.२००.४८ ॥
Su madre no se alegró, pensando: '¿Qué clase de esposo tendrá?' Entonces, por orden de Drupada, los Sauvidallas se reunieron y llegaron.
1.200.49
एनामारोपयामासुः करिणीं कुचभूषिताम् ।
ततोऽवाद्यन्त वाद्यानि मङ्गलानि दिवि स्पृशन् ॥ १.२००.४९ ॥
La subieron a una elefanta adornada en el pecho, y entonces sonaron instrumentos auspiciosos que tocaban el cielo.
1.200.50
विलासिनीजनाश्चापि प्रवरं करिणीशतम् ।
माङ्गल्यगीतं गायन्त्यः पार्स्वयोरुभयोर्ययुः ॥ १.२००.५० ॥
Las mujeres graciosas también, con cientos de excelentes elefantas, cantando cantos auspiciosos, avanzaron por ambos lados.
1.200.51
जनापसरणे व्यग्राः प्रतिहार्यः पुरा ययुः ।
कोलाहलो महानासीत्तस्मिन्पुरवरे तदा ॥ १.२००.५१ ॥
Los porteros, ocupados en apartar a la gente, se habían adelantado; y entonces hubo un gran alboroto en aquella excelente ciudad.
1.200.52
धृष्टद्युम्नो ययावग्रे हयमारुह्य भारत ।
द्रुपदो रङ्गदेशे तु बलेन महता युतः ॥ १.२००.५२ ॥
Dhṛṣṭadyumna iba delante, montado en un caballo, oh Bhārata; y Drupada, acompañado de un gran ejército, fue a la arena.
1.200.53
तस्थौ व्यूह्य महानीकं पालितं दृढधन्विभिः ।
आप्लुताङ्गीं सुवसनां सर्वाभरणभूषिताम् ॥ १.२००.५३ ॥
Se detuvo con su gran ejército dispuesto en formación, protegido por arqueros firmes; ella, de cuerpo bañado, bien vestida, adornada con todas las joyas.
1.200.54
मालां च समुपादाय काञ्चनीं समलङ्कृताम् ।
आगतां ददृशुः सर्वे रङ्गभूमिमलङ्कृताम् ॥ १.२००.५४ ॥
Tomando una guirnalda de oro, bien adornada, vino; todos la vieron entrar en la arena adornada.
1.200.55
अवतीर्णा ततो रङ्गं द्रौपदी भरतर्षभ ।
तस्थौ प्रमुदितान्सर्वान्नृपतीन्रङ्गमण्डले।
प्रेक्षन्ती व्रीडितापाङ्गी द्रष्टृणां सुमनोहरा ॥ १.२००.५५ ॥
Oh toro de los Bharatas, entonces Draupadī descendió a la arena y se detuvo en el círculo de la arena, mirando a todos los reyes complacidos con miradas furtivas y tímidas, sumamente encantadora para quienes la contemplaban.
1.200.56
पुरोहितः सोमकानां मन्त्रविद्ब्राह्मणः शुचिः ।
परिस्तीर्य जुहावाग्निमाज्येन विधिवत्तदा ॥ १.२००.५६ ॥
El sacerdote de los Somakas, brahmán versado en los mantras y puro, entonces esparció la hierba sagrada y ofreció oblaciones de mantequilla clarificada al fuego según el rito.
1.200.57
संतर्पयित्वा ज्वलनं ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च ।
वारयामास सर्वाणि वादित्राणि समन्ततः ॥ १.२००.५७ ॥
Tras satisfacer al fuego ardiente y hacer que los brahmanes pronunciaran bendiciones, detuvo entonces todos los instrumentos musicales por todas partes.
1.200.58
निःशब्दे तु कृते तस्मिन्धृष्टद्युम्नो विशांपते ।
कृष्णामादाय विधिवन्मेघदुन्दुभिनिःस्वनः ॥ १.२००.५८ ॥
Oh señor de los hombres, cuando se hizo el silencio completo allí, Dhṛṣṭadyumna, cuya voz era como el trueno de una nube y de un tambor, tomando a Kṛṣṇā según el rito,
1.200.59
रङ्गमध्यं गतस्तत्र मेघगम्भीरया गिरा ।
वाक्यमुच्चैर्जगादेदं श्लक्ष्णमर्थवदुत्तमम् ॥ १.२००.५९ ॥
Yendo al centro de la arena, habló en voz alta, con una voz profunda como una nube, estas excelentes, suaves y significativas palabras.
1.200.60
इदं धनुर्लक्ष्यमिमे च बाणाः ।
शृण्वन्तु मे भूपतयः समेताः।
छिद्रेण यन्त्रस्य मसर्पयध्वं ।
शरैः शितैर्व्योमचरैर्दशार्धैः ॥ १.२००.६० ॥
Este es el arco, este es el blanco y estas son las flechas. Que me escuchen los reyes reunidos: avancen a través del orificio del mecanismo con flechas afiladas que vuelan por el cielo, en decenas y mitades.
1.200.61
एतन्महत्कर्म करोति यो वै ।
कुलेन रूपेण बलेन युक्तः।
तस्याद्य भार्या भगिनी ममेयं ।
कृष्णा भवित्री न मृषा ब्रवीमि ॥ १.२००.६१ ॥
Quien realice esta gran hazaña, dotado de linaje, belleza y fuerza, será hoy el esposo de esta mi hermana Kṛṣṇā. No hablo en falso.
1.200.62
तानेवमुक्त्वा द्रुपदस्य पुत्रः ।
पश्चादिदं तां भगिनीमुवाच।
नाम्ना च गोत्रेण च कर्मणा च ।
संकीर्तयन्भूमिपतीन्समेतान् ॥ १.२००.६२ ॥
Habiéndoles dicho esto, el hijo de Drupada dijo luego esto a su hermana, proclamando los nombres, linajes y hazañas de los señores de la tierra reunidos.