மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.200
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.200.1
ततस्ते नरशार्दूला भ्रातरः पञ्च पाण्डवाः ।
तं ब्राह्मणं पुरस्कृत्य पाञ्चाल्याश्च स्वयंवरम्।
प्रययुर्द्रौपदीं द्रष्टुं तं च देशं महोत्सवम् ॥ १.२००.१ ॥
அப்போது மனிதர்களில் புலிகளான அந்த ஐந்து பாண்டவ சகோதரர்களும், அந்த அந்தணனை முன்னிட்டுக்கொண்டு, பாஞ்சால இளவரசியின் சுயம்வரத்தையும், அந்த மகோத்சவம் நிறைந்த நாட்டையும் காண்பதற்காகப் புறப்பட்டனர்.
1.200.2
ततस्ते तं महात्मानं शुद्धात्मानमकल्मषम् ।
ददृशुः पाण्डवा वीराः पथि द्वैपायनं तदा ॥ १.२००.२ ॥
அப்போது அந்த வீர பாண்டவர்கள் வழியில், அந்த மகாத்மாவும் தூய ஆன்மாவும் களங்கமற்றவருமான துவைபாயனரைக் கண்டனர்.
1.200.3
तस्मै यथावत्सत्कारं कृत्वा तेन च सत्कृताः ।
कथान्ते चाभ्यनुज्ञाताः प्रययुर्द्रुपदक्षयम् ॥ १.२००.३ ॥
அவருக்கு முறைப்படி மரியாதை செய்து, அவராலும் மரியாதை பெற்று, உரையாடல் முடிவில் விடைபெற்று அவர்கள் துருபதனின் நாட்டை நோக்கிப் புறப்பட்டனர்.
1.200.4
पश्यन्तो रमणीयानि वनानि च सरांसि च ।
तत्रतत्र वसन्तश्च शनैर्जग्मुर्महराथाः ॥ १.२००.४ ॥
அழகான காடுகளையும் ஏரிகளையும் பார்த்துக்கொண்டும், இடத்திற்கு இடம் தங்கியவாறும், அந்த மகாரதர்கள் மெல்ல மெல்லச் சென்றனர்.
1.200.5
स्वाध्यायवन्तः शुचयो मधुराः प्रियवादिनः ।
आनुपूर्व्येण संप्राप्ताः पाञ्चालान्पाण्डुनन्दनाः ॥ १.२००.५ ॥
வேதம் ஓதுவதில் ஈடுபட்ட, தூய்மையான, இனிமையான, இனிய சொல் பேசும் பாண்டுவின் மைந்தர்கள் முறைப்படி பாஞ்சாலர்களின் நாட்டை அடைந்தனர்.
1.200.6
ते तु दृष्ट्वा पुरं तच्च स्कन्धावारं च पाण्डवाः ।
कुम्भकारस्य शालायां निवासं चक्रिरे तदा ॥ १.२००.६ ॥
அந்த நகரத்தையும் அந்தப் பாசறையையும் கண்ட பாண்டவர்கள், அப்போது ஒரு குயவனின் கொட்டகையில் தங்கினர்.
1.200.7
तत्र भैक्षं समाजह्रुर्ब्राह्मणीं वृत्तिमाश्रिताः ।
तान्संप्राप्तांस्तथा वीराञ्जज्ञिरे न नराः क्वचित् ॥ १.२००.७ ॥
அங்கே அவர்கள் அந்தணர் வாழ்க்கை முறையை ஏற்று பிச்சை சேகரித்தனர்; வந்த அந்த வீரர்களை எங்கும் மனிதர்கள் அறியவில்லை.
1.200.8
यज्ञसेनस्तु पाञ्चालो भीष्मद्रोमकृतागसम् ।
ज्ञात्वाऽऽत्मानं तदारेभे त्राणायात्मक्रियां क्षमां ॥ १.२००.८ ॥
ஆனால் பாஞ்சால அரசன் யஜ்ஞசேனன் (துருபதன்), பீஷ்மரும் துரோணரும் தனக்குக் குற்றம் செய்ததை அறிந்து, தன்னைக் காக்க பொறுமையுடன் தன் முயற்சிகளைத் தொடங்கினான்.
1.200.9
अवाप्य धृष्टद्युम्नं हि न स द्रोणमचिन्तयत् ।
स तु वैरप्रसङ्गाच्च भीष्माद्भयमचिन्तयत् ॥ १.२००.९ ॥
திருஷ்டத்யும்னனைப் பெற்றிருந்தும் அவன் துரோணரைப் பற்றி நினைக்கவில்லை; பகையின் தொடர்பால் அவன் பீஷ்மரிடமிருந்து அச்சம் கொண்டான்.
1.200.10
कन्यादानात्तु शरणं सोऽमन्यत महीपतिः ।
यज्ञसेनस्य कामस्तु पाण्डवाय किरीटिने ॥ १.२००.१० ॥
மகளைக் கொடுப்பதன் மூலமே அந்த அரசன் அடைக்கலம் பெறலாம் என்று கருதினான்; யஜ்ஞசேனனின் விருப்பமோ கிரீடதாரியான பாண்டவனுக்கு (அர்ஜுனனுக்கு) இருந்தது.
1.200.11
दास्यामि कृष्मामिति वै न चैनं विवृणोति सः ।
जामातृबलसंयोगं मेने हि बलवत्तरम् ॥ १.२००.११ ॥
'நான் கிருஷ்ணையை (திரௌபதியை) கொடுப்பேன்' என்று நினைத்தும் அவன் அதை வெளிப்படுத்தவில்லை; மருமகனின் பலத்துடன் கூடிய கூட்டணியை அவன் வலிமையானதாகக் கருதினான்.
1.200.12
सोऽन्वेषमाणः कौन्तेयान्पाञ्चालो जनमेजय ।
दृढं धनुरथानम्यं कारयामास भारत ॥ १.२००.१२ ॥
ஜனமேஜயா, பாரதனே! பாஞ்சாலன் குந்தியின் மைந்தர்களைத் தேடி, வளைக்க முடியாத உறுதியான ஒரு வில்லைச் செய்வித்தான்.
1.200.13
वैयाघ्रपद्यस्योग्रं वै सृञ्जयस्य महीपतिः ।
तद्धनुः किन्धुरं नाम देवदत्तमुपानयत् ॥ १.२००.१३ ॥
வையாக்ரபத்யனின் வழித்தோன்றலான சிருஞ்ஜய மன்னன், தேவதத்தம் என்ற கின்தூரம் எனும் அந்த பயங்கர வில்லை கொண்டு வரச் செய்தான்.
1.200.14
आयसी तस्य च ज्याऽऽसीत्प्रतिबद्धा महाबला ।
न तु ज्यां प्रसहेदन्यस्तद्धनुःप्रवरं महत् ॥ १.२००.१४ ॥
அதன் நாண் இரும்பால் ஆனது, மிக வலிமையானது; வேறு எவராலும் அந்த நாணை இழுக்க இயலாது — அது மிகச் சிறந்த பெரிய வில்.
1.200.15
शङ्करेण वरं दत्तं प्रीतेन च महात्मना ।
तन्निष्फलं स्यान्न तु मे इति प्रामाण्यमागतः ॥ १.२००.१५ ॥
மகாத்மாவான சங்கரர் மகிழ்ந்து வரம் அளித்திருந்தார்; 'அது வீணாகாது, என்னுடையது அல்ல' என்ற நம்பிக்கையுடன் அவர் வந்தார்.
1.200.16
मया कर्तव्यमधुना दुष्करं लक्ष्यवेधनम् ।
इति निश्चित्य मनसा कारितं लक्ष्यमुत्तमम् ॥ १.२००.१६ ॥
'இப்போது நான் கடினமான இலக்கு எய்தலைச் செய்ய வேண்டும்' என்று மனதில் தீர்மானித்து, சிறந்த ஓர் இலக்கை அமைக்கச் செய்தான்.
1.200.17
यन्त्रं वैहायसं चापि कारयामास कृत्रिमम् ।
तेन यन्त्रेण सहितं राजँल्लक्ष्यं च काञ्चनम् ॥ १.२००.१७ ॥
அவன் வானில் தொங்கும் ஒரு செயற்கை இயந்திரத்தையும் அமைக்கச் செய்தான்; அரசே, அந்த இயந்திரத்துடன் பொன் இலக்கும் இருந்தது.
1.200.18
इदं सज्यं धनुः कृत्वा सज्जैरेभिश्च सायकैः ।
अतीत्य लक्ष्य यो वेद्धा स लब्धा मत्सुतामिति ॥ १.२००.१८ ॥
இந்த வில்லை நாண் பூட்டி, இந்த ஆயத்த அம்புகளால் இலக்கைத் துளைத்துச் செல்பவன் எவனோ, அவனே என் மகளை அடைவான்.
1.200.19
इति स द्रुपदो राजा स्वयंवरमघोषयत् ।
तच्छ्रुत्वा पार्थिवाः सर्वे समीयुस्तत्र भारत ॥ १.२००.१९ ॥
இவ்வாறு துருபத மன்னன் சுயம்வரத்தை அறிவித்தான். அதைக் கேட்ட அனைத்து அரசர்களும் அங்கே கூடினர், பாரதா.
1.200.20
ऋषयश्च महात्मानः स्वयंवरदिदृक्षवः ।
दुर्योधनपुरोगाश्च सकर्णाः कुरवो नृप ॥ १.२००.२० ॥
சுயம்வரத்தைக் காண விரும்பிய மகாத்மாக்களான முனிவர்களும், துரியோதனனைத் தலைமையாகக் கொண்டு கர்ணனுடன் கூடிய குருக்களும் வந்தனர், அரசே.
1.200.21
यादवा वासुदेवेन सार्धमन्धकवृष्णयः ।
ततोऽर्चिता राजगुणा द्रुपदेन महात्मना ॥ १.२००.२१ ॥
வாசுதேவருடன் யாதவர்களும் அந்தகர்களும் விருஷ்ணிகளும் வந்தனர்; பின்னர் மகாத்மாவான துருபதனால் அவர்கள் உபசரிக்கப்பட்டனர்.
1.200.22
उपोपविष्टा मञ्चेषु द्रष्टुकामाः स्वयंवरम् ।
ब्राह्मणाश्च महाभागा देशेभ्यः समुपागमन् ॥ १.२००.२२ ॥
சுயம்வரத்தைக் காண விரும்பி மேடைகளில் அமர்ந்தவர்களும், பல நாடுகளிலிருந்து வந்த மகாபாக்கியம் பெற்ற பிராமணர்களும் அங்கே வந்தனர்.
1.200.23
ब्राह्मणैरेव सहिताः पाण्डवाः समुपाविशन् ।
त्रयस्त्रिंशत्सुराः सर्वे विमानैर्व्योम्न्यवस्थिताः ॥ १.२००.२३ ॥
பிராமணர்களுடனே பாண்டவர்கள் அமர்ந்தனர்; முப்பத்துமூன்று தேவர்களும் விமானங்களில் வானில் நிலைகொண்டனர்.
1.200.24
ततः पौरजनाः सर्वे सागरोद्धूतनिःस्वनाः ।
शिंशुमारशिरः प्राप्य न्यविशंस्ते स्म पार्थिवाः ॥ १.२००.२४ ॥
பின்னர் நகர மக்கள் அனைவரும், கடல் போல் முழங்கியவாறு, சிம்சுமாரத் தலைவாயிலை அடைந்து உள்ளே நுழைந்து அமர்ந்தனர்; அந்த அரசர்களும் அவ்வாறே.
1.200.25
प्रागुत्तरेण नगराद्भूमिभागे समे शुभे ।
समाजवाटः शुशुभे भवनैः सर्वतो वृतः ॥ १.२००.२५ ॥
நகரத்தின் வடகிழக்கில், சமமான அழகிய நிலப்பரப்பில் அமைந்த சமாஜ-வாடம் சுற்றிலும் கட்டிடங்களால் சூழப்பட்டு ஒளிர்ந்தது.
1.200.26
प्राकारपरिखोपेतो द्वारतोरणमण्डितः ।
वितानेन विचित्रेण सर्वतः समलङ्कृतः ॥ १.२००.२६ ॥
அரண்சுவரும் அகழியும் கொண்டதாய், வாயில்களாலும் தோரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பல வண்ண விதானத்தால் எல்லாப் பக்கமும் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
1.200.27
तूर्यौघशतसङ्कीर्णः परार्ध्यागुरुधूपितः ।
चन्दनोदकसिक्तश्च माल्यदामोपशोभितः ॥ १.२००.२७ ॥
நூற்றுக்கணக்கான இசைக்கருவிகளின் ஒலிகளால் நிறைந்து, உயர்ந்த அகில் புகையால் மணக்கப்பட்டு, சந்தனநீரால் தெளிக்கப்பட்டு, மாலைகளால் அழகுற்றிருந்தது.
1.200.28
कैलासशिखरप्रख्यैर्नभस्तलविलेखिभिः ।
सर्वतः संवृतः शुभ्रैः प्रासादैः सुकृतोच्छ्रयै ॥ १.२००.२८ ॥
கைலாச சிகரங்களைப் போன்றும், வானத்தைத் தொடுவது போன்றும், வெண்மையான, நன்கு கட்டப்பட்ட உயர்ந்த மாளிகைகளால் எல்லாப் பக்கமும் சூழப்பட்டிருந்தது.
1.200.29
सुवर्णजालसंवीतैर्मणिकुट्टिमभूषणैः ।
सुखारोहणसोपानैर्महासनपरिच्छदैः ॥ १.२००.२९ ॥
பொன் வலைகளால் சூழப்பட்டு, இரத்தின கற்களால் பதிக்கப்பட்ட தரைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, எளிதில் ஏறக்கூடிய படிகளும் பெரிய ஆசனங்களின் பொருட்களும் கொண்டிருந்தது.
1.200.30
स्रग्दामसमवच्छन्नैरगुरूत्तमवासितैः ।
हंसांशुवर्णैर्बहुभिरायोजनसुगन्धिभिः ॥ १.२००.३० ॥
மாலைச் சரங்களால் மூடப்பட்டு, உயர்ந்த அகிலால் மணம்பெற்று, அன்னப்பறவையின் ஒளிபோன்ற வெண்மையான பல (மாளிகைகள்) உடையதாய், ஒரு யோசனை தூரம் வரை மணம் வீசுவதாய் இருந்தது.
1.200.31
असंबाधशतद्वारैः शयनासनशोभितैः ।
बहुधातुपिनद्धाङ्गैर्हिमवच्छिखरैरिव ॥ १.२००.३१ ॥
நூறு வாசல்களுடன் விசாலமாகவும், படுக்கைகளும் ஆசனங்களும் அலங்கரிக்கப்பட்டதாகவும், பல தாதுக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இமயமலைச் சிகரங்களைப் போலவும் இருந்தன.
1.200.32
तत्र नानाप्रकारेषु विमानेषु स्वलङ्कृताः ।
स्पर्धमानास्तदाऽन्योन्यं निषेदुः सर्वपार्थिवाः ॥ १.२००.३२ ॥
அங்கு பலவகையான விமானங்களில் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட அனைத்து அரசர்களும் ஒருவரோடு ஒருவர் போட்டியிட்டபடி அமர்ந்தனர்.
1.200.33
तत्रोपविष्टान्ददृशुर्महासत्वान्पृथग्जनाः ।
राजसिंहान्महाभागान्कृष्णागुरुविभूषितान् ॥ १.२००.३३ ॥
அங்கு அமர்ந்திருந்த, மகா ஆன்மா கொண்ட, அரசசிங்கங்களான, பெரும் பாக்கியவான்களான, கருங்காழ் அகில் நறுமணத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அரசர்களை சாதாரண மக்கள் கண்டனர்.
1.200.34
महाप्रसादान्ब्राह्मण्यान्स्वराष्ट्रपरिरक्षिणः ।
प्रियान्सर्वस्य लोकस्य सुकृतैः कर्मभिः शुभैः ॥ १.२००.३४ ॥
மிகுந்த கருணையுள்ளவர்கள், பிராமணர்களைப் போற்றுபவர்கள், தம் நாட்டைக் காப்பவர்கள், உலகம் அனைத்திற்கும் அன்பானவர்கள், நல்ல புண்ணிய செயல்களால் அமைந்தவர்கள்.
1.200.35
मञ्चेषु च परार्द्ध्येषु पौरजानपदा जनाः ।
कृष्णादर्शनसिद्ध्यर्थं सर्वतः समुपाविशन् ॥ १.२००.३५ ॥
சிறந்த மேடைகளில் நகரவாசிகளும் கிராமவாசிகளும் கிருஷ்ணனைக் காணும் நோக்கத்துடன் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அமர்ந்தனர்.
1.200.36
ब्राह्मणैस्ते च सहिताः पाण्डवाः समुपाविशन् ।
ऋद्धिं पञ्चालराजस्य पश्यन्तस्तामनुत्तमाम् ॥ १.२००.३६ ॥
பிராமணர்களுடன் கூடிய பாண்டவர்கள் அமர்ந்தனர், பாஞ்சால அரசனின் அந்த ஒப்பற்ற செல்வச் சிறப்பைக் கண்டவாறு.
1.200.37
ततः समाजो ववृधे स राजन्दिवसान्बहून् ।
रत्नप्रदानबहुलः शोभितो नटनर्तकैः ॥ १.२००.३७ ॥
அரசே, பின்னர் அந்த விழா பல நாட்கள் பெருகியது; ரத்தினங்களின் தானம் மிகுந்து, நடிகர்களும் நடனக்காரர்களும் அதை அழகுபடுத்தினர்.
1.200.38
वर्तमाने समाजे तु रमणीयेऽह्नि षोडशे ।
मैत्रे मुहूर्ते तस्याश्च राजदाराः पुराविदः।
पुत्रवत्यः सुवसनाः प्रतिकर्मोपचक्रमुः ॥ १.२००.३८ ॥
விழா நடந்துகொண்டிருக்கையில், அழகிய பதினாறாம் நாளில், மைத்ர முகூர்த்தத்தில், பழங்கால மரபுகளை அறிந்த, மகன்களைப் பெற்ற, நல்ல ஆடை அணிந்த அரசியர் அவளுக்கு அலங்கார வேலையைத் தொடங்கினர்.
1.200.39
वैडूर्यमयपीठे तु निविष्टां द्रौपदीं तदा ।
सतूर्यं स्नापयाञ्चक्रुः स्वर्णकुम्भस्थितैर्जलैः ॥ १.२००.३९ ॥
அப்போது வைடூரியக் கல் இருக்கையில் அமர்ந்திருந்த திரௌபதியை, இசையுடன் தங்கக் குடங்களில் இருந்த நீரால் நீராட்டினர்.
1.200.40
तां निवृत्ताभिषेकां च दुकूलद्वयधारिणीम् ।
निन्युर्मणिस्तम्भवतीं वेदिं वै सुपरिष्कृताम् ॥ १.२००.४० ॥
நீராட்டு முடிந்ததும், இரண்டு பட்டாடைகளை அணிந்த அவளை, மணித்தூண்கள் நிறைந்த, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட வேதிகைக்கு அழைத்துச் சென்றனர்.
1.200.41
निवेश्य प्राङ्मुखीं हृष्टां विस्मिताक्ष्यः प्रसाधिकाः ।
केनालङ्करणेनेमामित्यन्योन्यं व्यलोकयन् ॥ १.२००.४१ ॥
கிழக்கு நோக்கி மகிழ்ச்சியாக அமர்த்தி, வியந்த கண்களுடைய அலங்காரப் பணிப்பெண்கள், இவளை எந்த அணியால் அலங்கரிப்பது என்று ஒருவரையொருவர் பார்த்தனர்.
1.200.42
धूपोष्मणा च केशानामार्द्रभावं व्यपोहयन् ।
बबन्धुरस्या धम्मिल्लं माल्यैः सुरभिगन्धिभिः ॥ १.२००.४२ ॥
தூபப் புகையின் வெம்மையால் கூந்தலின் ஈரத்தை நீக்கினர்; நறுமணமுள்ள மாலைகளால் அவளின் கொண்டையை முடிந்தனர்.
1.200.43
दूर्वामधूकरचितं माल्यं तस्या ददुः करे ।
चक्रुश्च कृष्णागरुणा पत्रसङ्गं कुचद्वये ॥ १.२००.४३ ॥
தூர்வை புல்லும் மதூக மலர்களும் கோர்த்த மாலையை அவளுடைய கையில் கொடுத்தனர்; கருங்அகில் கொண்டு அவளுடைய இரு மார்பகங்களிலும் இலை வடிவக் கோலங்கள் வரைந்தனர்.
1.200.44
रेजे सा चक्रवाकाङ्का स्वर्णदीर्घा सरिद्वरा ।
अलकैः कुटिलैस्तस्या मुखं विकसितं बभौ ॥ १.२००.४४ ॥
சக்ரவாகப் பறவையின் குறியுடன், பொன்னிறமாய் நீண்டு, ஆறுகளில் சிறந்த நதியைப் போல அவள் ஒளிர்ந்தாள்; சுருண்ட குழல்களால் அவளுடைய மலர்ந்த முகம் பொலிந்தது.
1.200.45
आसक्तभृङ्गं कुसुमं शशिम्बिम्बं जिगाय तत् ।
कालाञ्जनं नयनयोराचारार्थं समादधुः ॥ १.२००.४५ ॥
வண்டுகள் ஒட்டிய மலர் போன்ற அவளுடைய முகம் நிலவின் வட்டத்தையும் வென்றது; மரபின்படி அவளுடைய கண்களில் கருங்கண் மை இட்டனர்.
1.200.46
भूषणं रत्नखचितैरलंचक्रुर्यथोचितम् ।
माता च तस्याः पृषती हरितालमनश्शिलाम् ॥ १.२००.४६ ॥
ரத்தினங்கள் பதித்த அணிகலன்களால் தகுந்தவாறு அவளை அலங்கரித்தனர்; அவளுடைய தாய் பிருஷதி ஹரிதாலம் மற்றும் மனஃசிலை தந்தாள்.
1.200.47
अङ्गुलीभ्यामुपादाय तिलकं विदधे मुखे ।
अलङ्कृतां वधूं दृष्ट्वा योषितो मुदमाययुः ॥ १.२००.४७ ॥
இரு விரல்களால் எடுத்து அவளுடைய முகத்தில் திலகம் இட்டாள்; அணிசெய்யப்பட்ட மணமகளைக் கண்டு பெண்கள் மகிழ்ந்தனர்.
1.200.48
माता न मुमुदे तस्याः पतिः कीदृग्भविष्यति ।
सौविदल्लाः समागम्य द्रुपदस्याज्ञया ततः ॥ १.२००.४८ ॥
அவளுடைய தாய் மகிழவில்லை—'அவளுடைய கணவன் எத்தகையவனாக இருப்பானோ?' அதன்பின் துருபதனின் கட்டளையால் சௌவிதல்லர்கள் ஒன்றுகூடி வந்தனர்.
1.200.49
एनामारोपयामासुः करिणीं कुचभूषिताम् ।
ततोऽवाद्यन्त वाद्यानि मङ्गलानि दिवि स्पृशन् ॥ १.२००.४९ ॥
அவர்கள் அவளை மார்பில் அலங்கரிக்கப்பட்ட பெண் யானையின் மீது ஏற்றினர். பின்னர் வானைத் தொடும்படி மங்கல இசைக்கருவிகள் ஒலித்தன.
1.200.50
विलासिनीजनाश्चापि प्रवरं करिणीशतम् ।
माङ्गल्यगीतं गायन्त्यः पार्स्वयोरुभयोर्ययुः ॥ १.२००.५० ॥
அழகிய பெண்களும் சிறந்த நூற்றுக்கணக்கான பெண் யானைகளுடன் மங்கலப் பாடல் பாடியபடி இருபுறமும் சென்றனர்.
1.200.51
जनापसरणे व्यग्राः प्रतिहार्यः पुरा ययुः ।
कोलाहलो महानासीत्तस्मिन्पुरवरे तदा ॥ १.२००.५१ ॥
மக்களை விலக்குவதில் ஈடுபட்ட காவலர்கள் முன்னதாகவே சென்றனர். அப்போது அந்தச் சிறந்த நகரில் பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.
1.200.52
धृष्टद्युम्नो ययावग्रे हयमारुह्य भारत ।
द्रुपदो रङ्गदेशे तु बलेन महता युतः ॥ १.२००.५२ ॥
பாரதா, திருஷ்டத்யும்னன் குதிரையில் ஏறி முன்னே சென்றான். துருபதனோ பெரும் படையுடன் அரங்கப் பகுதியை நோக்கிச் சென்றான்.
1.200.53
तस्थौ व्यूह्य महानीकं पालितं दृढधन्विभिः ।
आप्लुताङ्गीं सुवसनां सर्वाभरणभूषिताम् ॥ १.२००.५३ ॥
வலிமையான வில்லவர்களால் காக்கப்பட்ட பெரும் படையை அணிவகுத்து நின்றான். நீராடிய உடலுடையவளும், நல்ல ஆடை அணிந்தவளும், எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவளுமாக அவள் அங்கு இருந்தாள்.
1.200.54
मालां च समुपादाय काञ्चनीं समलङ्कृताम् ।
आगतां ददृशुः सर्वे रङ्गभूमिमलङ्कृताम् ॥ १.२००.५४ ॥
நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட பொன்மாலையை எடுத்துக்கொண்டு அவள் வந்தாள். அலங்கரிக்கப்பட்ட அரங்கத்திற்கு அவள் வருவதை அனைவரும் கண்டனர்.
1.200.55
अवतीर्णा ततो रङ्गं द्रौपदी भरतर्षभ ।
तस्थौ प्रमुदितान्सर्वान्नृपतीन्रङ्गमण्डले।
प्रेक्षन्ती व्रीडितापाङ्गी द्रष्टृणां सुमनोहरा ॥ १.२००.५५ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அப்போது திரௌபதி அரங்கிற்கு இறங்கி அரங்க வட்டத்தில் நின்றாள். மகிழ்ச்சியுடன் இருந்த அனைத்து அரசர்களையும் நாணத்துடன் ஓரப்பார்வையால் பார்த்தபடி, பார்ப்பவர்களுக்கு மிகவும் அழகாக.
1.200.56
पुरोहितः सोमकानां मन्त्रविद्ब्राह्मणः शुचिः ।
परिस्तीर्य जुहावाग्निमाज्येन विधिवत्तदा ॥ १.२००.५६ ॥
சோமகர்களின் புரோகிதரும் மந்திரங்களை அறிந்த தூய்மையான பிராமணருமான அவர், அப்போது தர்ப்பைகளை விரித்து விதிப்படி நெய்யால் அக்னியில் ஆஹுதி அளித்தார்.
1.200.57
संतर्पयित्वा ज्वलनं ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च ।
वारयामास सर्वाणि वादित्राणि समन्ततः ॥ १.२००.५७ ॥
நெருப்பைத் திருப்திப்படுத்தி, பிராமணர்களைக் கொண்டு சுவஸ்தி வாசனம் செய்வித்து, அவர் நாலா பக்கங்களிலும் இருந்த அனைத்து இசைக்கருவிகளையும் நிறுத்தினார்.
1.200.58
निःशब्दे तु कृते तस्मिन्धृष्टद्युम्नो विशांपते ।
कृष्णामादाय विधिवन्मेघदुन्दुभिनिःस्वनः ॥ १.२००.५८ ॥
அரசனே, அங்கு முழு அமைதி நிலவியபோது, மேகமும் துந்துபியும் போன்ற முழக்கம் கொண்ட திருஷ்டத்யும்னன் விதிப்படி கிருஷ்ணையை அழைத்துக்கொண்டு.
1.200.59
रङ्गमध्यं गतस्तत्र मेघगम्भीरया गिरा ।
वाक्यमुच्चैर्जगादेदं श्लक्ष्णमर्थवदुत्तमम् ॥ १.२००.५९ ॥
அங்கு அரங்கின் நடுவில் சென்று, மேகம் போன்ற ஆழ்ந்த குரலில், உயர்ந்த, இனிமையான, பொருளுள்ள இந்த சிறந்த வார்த்தைகளை உரக்கச் சொன்னான்.
1.200.60
इदं धनुर्लक्ष्यमिमे च बाणाः ।
शृण्वन्तु मे भूपतयः समेताः।
छिद्रेण यन्त्रस्य मसर्पयध्वं ।
शरैः शितैर्व्योमचरैर्दशार्धैः ॥ १.२००.६० ॥
இதோ வில், இதோ இலக்கு, இதோ அம்புகள். கூடியுள்ள அரசர்களே, என் சொல்லைக் கேளுங்கள். யந்திரத்தின் துளை வழியாக கூரிய, வானில் செல்லும் பத்து-பாதி அம்புகளால் முன்னேறி இலக்கை அடியுங்கள்.
1.200.61
एतन्महत्कर्म करोति यो वै ।
कुलेन रूपेण बलेन युक्तः।
तस्याद्य भार्या भगिनी ममेयं ।
कृष्णा भवित्री न मृषा ब्रवीमि ॥ १.२००.६१ ॥
இந்தப் பெரிய செயலைச் செய்பவன், குலம், அழகு, வலிமை ஆகியவற்றுடன் கூடியவன், இன்று என் சகோதரி கிருஷ்ணையின் கணவனாவான். இது பொய்யல்ல.
1.200.62
तानेवमुक्त्वा द्रुपदस्य पुत्रः ।
पश्चादिदं तां भगिनीमुवाच।
नाम्ना च गोत्रेण च कर्मणा च ।
संकीर्तयन्भूमिपतीन्समेतान् ॥ १.२००.६२ ॥
துருபதனின் மகன் அவர்களிடம் இவ்வாறு கூறிய பின், தன் சகோதரியிடம் இதைச் சொன்னான்; கூடியிருந்த அரசர்களின் பெயர், கோத்திரம், செயல் ஆகியவற்றை அறிவித்தபடி.