મહાભારત · અધ્યાય 1.200
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.200.1
ततस्ते नरशार्दूला भ्रातरः पञ्च पाण्डवाः ।
तं ब्राह्मणं पुरस्कृत्य पाञ्चाल्याश्च स्वयंवरम्।
प्रययुर्द्रौपदीं द्रष्टुं तं च देशं महोत्सवम् ॥ १.२००.१ ॥
પછી નરોમાં વાઘ સમાન એ પાંચ પાંડવ ભાઈઓ તે બ્રાહ્મણને આગળ રાખીને પાંચાલ રાજકુમારીનો સ્વયંવર અને તે મહોત્સવી દેશ જોવા ચાલ્યા.
1.200.2
ततस्ते तं महात्मानं शुद्धात्मानमकल्मषम् ।
ददृशुः पाण्डवा वीराः पथि द्वैपायनं तदा ॥ १.२००.२ ॥
ત્યારે તે વીર પાંડવોએ માર્ગમાં તે મહાત્મા, શુદ્ધાત્મા, નિષ્કલંક દ્વૈપાયનને જોયા.
1.200.3
तस्मै यथावत्सत्कारं कृत्वा तेन च सत्कृताः ।
कथान्ते चाभ्यनुज्ञाताः प्रययुर्द्रुपदक्षयम् ॥ १.२००.३ ॥
તેમનો યથાવિધિ સત્કાર કરીને અને તેમના દ્વારા પણ સત્કાર પામીને, વાત પૂરી થતાં રજા લઈને તેઓ દ્રુપદના રાજ્ય તરફ ચાલ્યા.
1.200.4
पश्यन्तो रमणीयानि वनानि च सरांसि च ।
तत्रतत्र वसन्तश्च शनैर्जग्मुर्महराथाः ॥ १.२००.४ ॥
રમણીય વનો અને સરોવરો જોતાં, ઠેરઠેર રોકાતાં તે મહારથીઓ ધીમે ધીમે આગળ વધ્યા.
1.200.5
स्वाध्यायवन्तः शुचयो मधुराः प्रियवादिनः ।
आनुपूर्व्येण संप्राप्ताः पाञ्चालान्पाण्डुनन्दनाः ॥ १.२००.५ ॥
સ્વાધ્યાયમાં લીન, શુચિ, મધુર અને પ્રિય બોલનારા પાંડુપુત્રો ક્રમશઃ પાંચાલોના દેશે પહોંચ્યા.
1.200.6
ते तु दृष्ट्वा पुरं तच्च स्कन्धावारं च पाण्डवाः ।
कुम्भकारस्य शालायां निवासं चक्रिरे तदा ॥ १.२००.६ ॥
તે નગર અને છાવણી જોઈને પાંડવોએ ત્યારે એક કુંભારની શાળામાં નિવાસ કર્યો.
1.200.7
तत्र भैक्षं समाजह्रुर्ब्राह्मणीं वृत्तिमाश्रिताः ।
तान्संप्राप्तांस्तथा वीराञ्जज्ञिरे न नराः क्वचित् ॥ १.२००.७ ॥
ત્યાં તેઓએ બ્રાહ્મણવૃત્તિ અપનાવીને ભિક્ષા એકઠી કરી; આવેલા એ વીરોને ક્યાંય કોઈએ ઓળખ્યા નહીં.
1.200.8
यज्ञसेनस्तु पाञ्चालो भीष्मद्रोमकृतागसम् ।
ज्ञात्वाऽऽत्मानं तदारेभे त्राणायात्मक्रियां क्षमां ॥ १.२००.८ ॥
પરંતુ પાંચાલ રાજા યજ્ઞસેન (દ્રુપદ), જેમનો ભીષ્મ અને દ્રોણે અપરાધ કર્યો હતો, તેણે પોતાની સ્થિતિ જાણીને રક્ષણ માટે ધીરજપૂર્વક પોતાનો પ્રયત્ન આરંભ્યો.
1.200.9
अवाप्य धृष्टद्युम्नं हि न स द्रोणमचिन्तयत् ।
स तु वैरप्रसङ्गाच्च भीष्माद्भयमचिन्तयत् ॥ १.२००.९ ॥
ધૃષ્ટદ્યુમ્નને મેળવીને પણ તેણે દ્રોણનો વિચાર ન કર્યો; વેરના પ્રસંગને લીધે તેને ભીષ્મનો ભય સતાવવા લાગ્યો.
1.200.10
कन्यादानात्तु शरणं सोऽमन्यत महीपतिः ।
यज्ञसेनस्य कामस्तु पाण्डवाय किरीटिने ॥ १.२००.१० ॥
કન્યાદાનથી જ એ રાજાએ શરણ મેળવવાનું માન્યું; અને યજ્ઞસેનની ઇચ્છા મુકુટધારી પાંડવ (અર્જુન) માટે હતી.
1.200.11
दास्यामि कृष्मामिति वै न चैनं विवृणोति सः ।
जामातृबलसंयोगं मेने हि बलवत्तरम् ॥ १.२००.११ ॥
'હું કૃષ્ણા (દ્રૌપદી)ને આપીશ' એવું વિચારીને પણ તેણે તે જાહેર ન કર્યું; જમાઈના બળ સાથેના સંયોગને તેણે વધુ બળવાન માન્યો.
1.200.12
सोऽन्वेषमाणः कौन्तेयान्पाञ्चालो जनमेजय ।
दृढं धनुरथानम्यं कारयामास भारत ॥ १.२००.१२ ॥
હે જનમેજય, હે ભારત! પાંચાલે કૌંતેયોને શોધતાં, ન વાળી શકાય એવું એક મજબૂત ધનુષ્ય બનાવડાવ્યું.
1.200.13
वैयाघ्रपद्यस्योग्रं वै सृञ्जयस्य महीपतिः ।
तद्धनुः किन्धुरं नाम देवदत्तमुपानयत् ॥ १.२००.१३ ॥
વૈયાઘ્રપદ્યના વંશજ સૃંજય રાજાએ કિંધુર નામનું, દેવોએ આપેલું એ ભયંકર ધનુષ્ય મંગાવ્યું.
1.200.14
आयसी तस्य च ज्याऽऽसीत्प्रतिबद्धा महाबला ।
न तु ज्यां प्रसहेदन्यस्तद्धनुःप्रवरं महत् ॥ १.२००.१४ ॥
તેની પ્રત્યંચા લોખંડની અને અત્યંત બળવાન બાંધેલી હતી; બીજો કોઈ તે પ્રત્યંચા ખેંચી શકે નહીં — તે શ્રેષ્ઠ મહાન ધનુષ્ય હતું.
1.200.15
शङ्करेण वरं दत्तं प्रीतेन च महात्मना ।
तन्निष्फलं स्यान्न तु मे इति प्रामाण्यमागतः ॥ १.२००.१५ ॥
મહાત્મા શંકરે પ્રસન્ન થઈને વર આપ્યો હતો; 'તે નિષ્ફળ નહીં જાય, મારો નથી' એવા વિશ્વાસથી તે આવ્યો.
1.200.16
मया कर्तव्यमधुना दुष्करं लक्ष्यवेधनम् ।
इति निश्चित्य मनसा कारितं लक्ष्यमुत्तमम् ॥ १.२००.१६ ॥
'હવે મારે દુષ્કર લક્ષ્યવેધ કરવો છે' એમ મનમાં નિશ્ચય કરી તેણે એક ઉત્તમ લક્ષ્ય બનાવડાવ્યું.
1.200.17
यन्त्रं वैहायसं चापि कारयामास कृत्रिमम् ।
तेन यन्त्रेण सहितं राजँल्लक्ष्यं च काञ्चनम् ॥ १.२००.१७ ॥
તેણે આકાશમાં લટકતું એક કૃત્રિમ યંત્ર પણ બનાવડાવ્યું; હે રાજન્, તે યંત્ર સાથે સોનાનું લક્ષ્ય હતું.
1.200.18
इदं सज्यं धनुः कृत्वा सज्जैरेभिश्च सायकैः ।
अतीत्य लक्ष्य यो वेद्धा स लब्धा मत्सुतामिति ॥ १.२००.१८ ॥
આ ધનુષ્યને પ્રત્યંચા ચઢાવીને, આ તૈયાર બાણોથી લક્ષ્ય ભેદીને જે પાર નીકળશે, તે જ મારી પુત્રીને પામશે.
1.200.19
इति स द्रुपदो राजा स्वयंवरमघोषयत् ।
तच्छ्रुत्वा पार्थिवाः सर्वे समीयुस्तत्र भारत ॥ १.२००.१९ ॥
આ રીતે રાજા દ્રુપદે સ્વયંવરની ઘોષણા કરી. તે સાંભળીને બધા રાજાઓ ત્યાં એકઠા થયા, હે ભારત.
1.200.20
ऋषयश्च महात्मानः स्वयंवरदिदृक्षवः ।
दुर्योधनपुरोगाश्च सकर्णाः कुरवो नृप ॥ १.२००.२० ॥
સ્વયંવર જોવાની ઇચ્છાવાળા મહાત્મા ઋષિઓ આવ્યા, અને દુર્યોધનની આગેવાની હેઠળ કર્ણ સહિત કૌરવો પણ આવ્યા, હે રાજન્.
1.200.21
यादवा वासुदेवेन सार्धमन्धकवृष्णयः ।
ततोऽर्चिता राजगुणा द्रुपदेन महात्मना ॥ १.२००.२१ ॥
વાસુદેવ સાથે યાદવો, અંધકો અને વૃષ્ણિઓ આવ્યા; ત્યારે મહાત્મા દ્રુપદે તેમનું સન્માન કર્યું.
1.200.22
उपोपविष्टा मञ्चेषु द्रष्टुकामाः स्वयंवरम् ।
ब्राह्मणाश्च महाभागा देशेभ्यः समुपागमन् ॥ १.२००.२२ ॥
સ્વયંવર જોવાની ઇચ્છાથી મંચો પર બેઠેલા, અને દેશોમાંથી આવેલા મહાભાગ્યવાન બ્રાહ્મણો આવ્યા.
1.200.23
ब्राह्मणैरेव सहिताः पाण्डवाः समुपाविशन् ।
त्रयस्त्रिंशत्सुराः सर्वे विमानैर्व्योम्न्यवस्थिताः ॥ १.२००.२३ ॥
બ્રાહ્મણો સાથે જ પાંડવો બેઠા; તેત્રીસ દેવો બધા વિમાનોમાં આકાશમાં સ્થિત થયા.
1.200.24
ततः पौरजनाः सर्वे सागरोद्धूतनिःस्वनाः ।
शिंशुमारशिरः प्राप्य न्यविशंस्ते स्म पार्थिवाः ॥ १.२००.२४ ॥
પછી નગરના બધા લોકો, સમુદ્રની જેમ ગર્જના કરતા, શિંશુમારના શિર સુધી પહોંચીને અંદર પ્રવેશીને બેસી ગયા; તે રાજાઓ પણ.
1.200.25
प्रागुत्तरेण नगराद्भूमिभागे समे शुभे ।
समाजवाटः शुशुभे भवनैः सर्वतो वृतः ॥ १.२००.२५ ॥
નગરની ઈશાન દિશામાં, સમતળ અને શુભ ભૂમિભાગ પર સમાજ-વાટ ચારેબાજુ ભવનોથી ઘેરાયેલું શોભી ઊઠ્યું.
1.200.26
प्राकारपरिखोपेतो द्वारतोरणमण्डितः ।
वितानेन विचित्रेण सर्वतः समलङ्कृतः ॥ १.२००.२६ ॥
પ્રાકાર અને ખાઈથી યુક્ત, દ્વાર અને તોરણોથી શોભિત, વિચિત્ર વિતાનથી ચારેબાજુ સારી રીતે સજાવેલું તે હતું.
1.200.27
तूर्यौघशतसङ्कीर्णः परार्ध्यागुरुधूपितः ।
चन्दनोदकसिक्तश्च माल्यदामोपशोभितः ॥ १.२००.२७ ॥
સેંકડો વાદ્યધ્વનિઓથી ભરેલું, ઉત્તમ અગરુના ધૂપથી સુવાસિત, ચંદનજળથી છંટાયેલું અને માળાઓથી શોભિત.
1.200.28
कैलासशिखरप्रख्यैर्नभस्तलविलेखिभिः ।
सर्वतः संवृतः शुभ्रैः प्रासादैः सुकृतोच्छ्रयै ॥ १.२००.२८ ॥
કૈલાસ શિખરો જેવા, આકાશને સ્પર્શતા, શ્વેત, સુંદર રીતે બનેલા ઊંચા પ્રાસાદોથી ચારેબાજુ ઘેરાયેલું હતું.
1.200.29
सुवर्णजालसंवीतैर्मणिकुट्टिमभूषणैः ।
सुखारोहणसोपानैर्महासनपरिच्छदैः ॥ १.२००.२९ ॥
સુવર્ણ જાળીઓથી વીંટળાયેલું, મણિજડિત ફર્શથી શોભિત, સરળતાથી ચઢી શકાય એવા પગથિયાં અને મહાસનોની સામગ્રીથી યુક્ત.
1.200.30
स्रग्दामसमवच्छन्नैरगुरूत्तमवासितैः ।
हंसांशुवर्णैर्बहुभिरायोजनसुगन्धिभिः ॥ १.२००.३० ॥
માળાની લડીઓથી ઢંકાયેલું, ઉત્તમ અગરુથી સુવાસિત, હંસકિરણ જેવા શ્વેત અનેક (પ્રાસાદો) સહિત, એક યોજન સુધી સુગંધ ફેલાવતું.
1.200.31
असंबाधशतद्वारैः शयनासनशोभितैः ।
बहुधातुपिनद्धाङ्गैर्हिमवच्छिखरैरिव ॥ १.२००.३१ ॥
સો દરવાજાવાળા, વિશાળ, શય્યા અને આસનોથી શોભિત, અનેક ધાતુઓથી રંગાયેલા હિમાલયના શિખરો જેવા.
1.200.32
तत्र नानाप्रकारेषु विमानेषु स्वलङ्कृताः ।
स्पर्धमानास्तदाऽन्योन्यं निषेदुः सर्वपार्थिवाः ॥ १.२००.३२ ॥
ત્યાં વિવિધ પ્રકારના સુશોભિત વિમાનોમાં બધા રાજાઓ એકબીજા સાથે હરીફાઈ કરતા બેઠા.
1.200.33
तत्रोपविष्टान्ददृशुर्महासत्वान्पृथग्जनाः ।
राजसिंहान्महाभागान्कृष्णागुरुविभूषितान् ॥ १.२००.३३ ॥
ત્યાં બેઠેલા, મહાત્મા, રાજસિંહ, મહાભાગ્યશાળી, કૃષ્ણ અગરુથી શણગારાયેલા રાજાઓને સામાન્ય લોકોએ જોયા.
1.200.34
महाप्रसादान्ब्राह्मण्यान्स्वराष्ट्रपरिरक्षिणः ।
प्रियान्सर्वस्य लोकस्य सुकृतैः कर्मभिः शुभैः ॥ १.२००.३४ ॥
મહાકૃપાળુ, બ્રાહ્મણોને માન આપનારા, પોતાના રાષ્ટ્રના રક્ષકો, સર્વ લોકના પ્રિય, શુભ સત્કર્મોવાળા.
1.200.35
मञ्चेषु च परार्द्ध्येषु पौरजानपदा जनाः ।
कृष्णादर्शनसिद्ध्यर्थं सर्वतः समुपाविशन् ॥ १.२००.३५ ॥
ઉત્તમ મંચો પર નગરજનો અને ગ્રામજનો કૃષ્ણદર્શનની સિદ્ધિ માટે ચારે બાજુ બેઠા.
1.200.36
ब्राह्मणैस्ते च सहिताः पाण्डवाः समुपाविशन् ।
ऋद्धिं पञ्चालराजस्य पश्यन्तस्तामनुत्तमाम् ॥ १.२००.३६ ॥
બ્રાહ્મણો સાથે પાંડવો બેઠા, પાંચાલ રાજાની તે અનુપમ સમૃદ્ધિ જોતાં.
1.200.37
ततः समाजो ववृधे स राजन्दिवसान्बहून् ।
रत्नप्रदानबहुलः शोभितो नटनर्तकैः ॥ १.२००.३७ ॥
હે રાજન્, પછી એ ઉત્સવ ઘણા દિવસો સુધી વધતો રહ્યો; રત્નદાનથી ભરપૂર, નટ અને નર્તકોથી શોભતો.
1.200.38
वर्तमाने समाजे तु रमणीयेऽह्नि षोडशे ।
मैत्रे मुहूर्ते तस्याश्च राजदाराः पुराविदः।
पुत्रवत्यः सुवसनाः प्रतिकर्मोपचक्रमुः ॥ १.२००.३८ ॥
ઉત્સવ ચાલતો હતો ત્યારે, રમણીય સોળમા દિવસે, મૈત્ર મુહૂર્તમાં, પ્રાચીન રીતો જાણનારી, પુત્રવતી, સુંદર વસ્ત્રધારી રાજપત્નીઓએ તેનું શણગારકાર્ય આરંભ્યું.
1.200.39
वैडूर्यमयपीठे तु निविष्टां द्रौपदीं तदा ।
सतूर्यं स्नापयाञ्चक्रुः स्वर्णकुम्भस्थितैर्जलैः ॥ १.२००.३९ ॥
ત્યારે વૈડૂર્યમય આસન પર બેઠેલી દ્રૌપદીને વાદ્યો સાથે સુવર્ણકળશોમાંના જળથી સ્નાન કરાવ્યું.
1.200.40
तां निवृत्ताभिषेकां च दुकूलद्वयधारिणीम् ।
निन्युर्मणिस्तम्भवतीं वेदिं वै सुपरिष्कृताम् ॥ १.२००.४० ॥
સ્નાન પૂર્ણ થતાં બે રેશમી વસ્ત્રો ધારણ કરેલી તેને મણિસ્તંભોવાળી સુશોભિત વેદી પર લઈ જવામાં આવી.
1.200.41
निवेश्य प्राङ्मुखीं हृष्टां विस्मिताक्ष्यः प्रसाधिकाः ।
केनालङ्करणेनेमामित्यन्योन्यं व्यलोकयन् ॥ १.२००.४१ ॥
પૂર્વાભિમુખ આનંદથી બેસાડીને, વિસ્મિત નયનવાળી પ્રસાધિકાઓ એકબીજાને જોતી રહી કે આને કયા અલંકારથી શણગારવી.
1.200.42
धूपोष्मणा च केशानामार्द्रभावं व्यपोहयन् ।
बबन्धुरस्या धम्मिल्लं माल्यैः सुरभिगन्धिभिः ॥ १.२००.४२ ॥
ધૂપની ગરમીથી વાળની ભીનાશ દૂર કરી, સુગંધિત માળાઓથી તેનો અંબોડો બાંધ્યો.
1.200.43
दूर्वामधूकरचितं माल्यं तस्या ददुः करे ।
चक्रुश्च कृष्णागरुणा पत्रसङ्गं कुचद्वये ॥ १.२००.४३ ॥
દૂર્વા ઘાસ અને મધૂક ફૂલોથી ગૂંથેલો હાર તેમણે તેના હાથમાં આપ્યો; કાળા અગરુથી તેના બે સ્તનો પર પર્ણ-ચિત્રો બનાવ્યા.
1.200.44
रेजे सा चक्रवाकाङ्का स्वर्णदीर्घा सरिद्वरा ।
अलकैः कुटिलैस्तस्या मुखं विकसितं बभौ ॥ १.२००.४४ ॥
ચક્રવાક પક્ષીના ચિહ્નવાળી, સુવર્ણવર્ણી અને લાંબી, નદીઓમાં શ્રેષ્ઠ નદી જેવી તે શોભી ઊઠી; તેના વાંકડિયા અલકોથી તેનું ખીલેલું મુખ ઝળહળ્યું.
1.200.45
आसक्तभृङ्गं कुसुमं शशिम्बिम्बं जिगाय तत् ।
कालाञ्जनं नयनयोराचारार्थं समादधुः ॥ १.२००.४५ ॥
ભમરાઓથી વીંટળાયેલા ફૂલ જેવું તેનું મુખ ચંદ્રબિંબને પણ જીતતું હતું; આચારને માટે તેમણે તેની આંખોમાં કાળું કાજળ આંજ્યું.
1.200.46
भूषणं रत्नखचितैरलंचक्रुर्यथोचितम् ।
माता च तस्याः पृषती हरितालमनश्शिलाम् ॥ १.२००.४६ ॥
રત્નજડિત આભૂષણોથી તેમણે તેને યથોચિત શણગારી; અને તેની માતા પૃષતીએ હરતાલ અને મનઃશિલા આપી.
1.200.47
अङ्गुलीभ्यामुपादाय तिलकं विदधे मुखे ।
अलङ्कृतां वधूं दृष्ट्वा योषितो मुदमाययुः ॥ १.२००.४७ ॥
બે આંગળીઓ વડે લઈને તેણે તેના મુખ પર તિલક કર્યું; અલંકૃત વધૂને જોઈને સ્ત્રીઓ આનંદિત થઈ.
1.200.48
माता न मुमुदे तस्याः पतिः कीदृग्भविष्यति ।
सौविदल्लाः समागम्य द्रुपदस्याज्ञया ततः ॥ १.२००.४८ ॥
માતા આનંદિત ન થઈ—'તેનો પતિ કેવો હશે?' ત્યારે દ્રુપદની આજ્ઞાથી સૌવિદલ્લો એકત્ર થઈને આવ્યા.
1.200.49
एनामारोपयामासुः करिणीं कुचभूषिताम् ।
ततोऽवाद्यन्त वाद्यानि मङ्गलानि दिवि स्पृशन् ॥ १.२००.४९ ॥
તેમણે તેને સ્તનો પર શણગારેલી હાથણી પર બેસાડી. ત્યારે આકાશને સ્પર્શતા મંગળ વાજિંત્રો વાગ્યાં.
1.200.50
विलासिनीजनाश्चापि प्रवरं करिणीशतम् ।
माङ्गल्यगीतं गायन्त्यः पार्स्वयोरुभयोर्ययुः ॥ १.२००.५० ॥
સુંદર સ્ત્રીઓ પણ શ્રેષ્ઠ સેંકડો હાથણીઓ સાથે મંગળ ગીત ગાતી બંને બાજુ ચાલી.
1.200.51
जनापसरणे व्यग्राः प्रतिहार्यः पुरा ययुः ।
कोलाहलो महानासीत्तस्मिन्पुरवरे तदा ॥ १.२००.५१ ॥
લોકોને હટાવવામાં વ્યસ્ત દ્વારપાલો પહેલાં ગયા. ત્યારે એ શ્રેષ્ઠ નગરમાં મોટો કોલાહલ થયો.
1.200.52
धृष्टद्युम्नो ययावग्रे हयमारुह्य भारत ।
द्रुपदो रङ्गदेशे तु बलेन महता युतः ॥ १.२००.५२ ॥
હે ભારત, ધૃષ્ટદ્યુમ્ન ઘોડા પર ચડીને આગળ ગયો. અને દ્રુપદ મોટા સૈન્ય સાથે રંગભૂમિ તરફ ગયો.
1.200.53
तस्थौ व्यूह्य महानीकं पालितं दृढधन्विभिः ।
आप्लुताङ्गीं सुवसनां सर्वाभरणभूषिताम् ॥ १.२००.५३ ॥
દૃઢ ધનુર્ધરોથી રક્ષિત મહાન સૈન્યને વ્યૂહમાં ગોઠવીને તે ઊભો રહ્યો. સ્નાનથી શુદ્ધ શરીરવાળી, સુંદર વસ્ત્રો પહેરેલી, સર્વ આભૂષણોથી શણગારેલી.
1.200.54
मालां च समुपादाय काञ्चनीं समलङ्कृताम् ।
आगतां ददृशुः सर्वे रङ्गभूमिमलङ्कृताम् ॥ १.२००.५४ ॥
સારી રીતે શણગારેલી સુવર્ણની માળા લઈને તે આવી. શણગારેલી રંગભૂમિમાં તેને આવતી સૌએ જોઈ.
1.200.55
अवतीर्णा ततो रङ्गं द्रौपदी भरतर्षभ ।
तस्थौ प्रमुदितान्सर्वान्नृपतीन्रङ्गमण्डले।
प्रेक्षन्ती व्रीडितापाङ्गी द्रष्टृणां सुमनोहरा ॥ १.२००.५५ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, પછી દ્રૌપદી રંગભૂમિમાં ઊતરી અને રંગમંડળમાં ઊભી રહી. આનંદિત બધા રાજાઓને શરમાળ તિરછી નજરે જોતી, જોનારાઓને અત્યંત મનોહર.
1.200.56
पुरोहितः सोमकानां मन्त्रविद्ब्राह्मणः शुचिः ।
परिस्तीर्य जुहावाग्निमाज्येन विधिवत्तदा ॥ १.२००.५६ ॥
સોમકોના પુરોહિત, મંત્રજ્ઞ, શુચિ બ્રાહ્મણે ત્યારે દર્ભ પાથરીને વિધિપૂર્વક ઘીથી અગ્નિમાં આહુતિ આપી.
1.200.57
संतर्पयित्वा ज्वलनं ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च ।
वारयामास सर्वाणि वादित्राणि समन्ततः ॥ १.२००.५७ ॥
અગ્નિને તૃપ્ત કરીને અને બ્રાહ્મણો પાસે સ્વસ્તિવાચન કરાવીને તેણે ચારે બાજુનાં બધાં વાજિંત્રો બંધ કરાવ્યાં.
1.200.58
निःशब्दे तु कृते तस्मिन्धृष्टद्युम्नो विशांपते ।
कृष्णामादाय विधिवन्मेघदुन्दुभिनिःस्वनः ॥ १.२००.५८ ॥
હે રાજા, ત્યાં સંપૂર્ણ શાંતિ છવાઈ ત્યારે, મેઘ અને દુંદુભી જેવા ગંભીર સ્વરવાળો ધૃષ્ટદ્યુમ્ન વિધિપૂર્વક કૃષ્ણાને લઈને.
1.200.59
रङ्गमध्यं गतस्तत्र मेघगम्भीरया गिरा ।
वाक्यमुच्चैर्जगादेदं श्लक्ष्णमर्थवदुत्तमम् ॥ १.२००.५९ ॥
રંગભૂમિની મધ્યમાં જઈને મેઘ જેવી ગંભીર વાણીથી તેણે મોટેથી આ ઉત્તમ, મધુર અને અર્થપૂર્ણ વચન કહ્યું.
1.200.60
इदं धनुर्लक्ष्यमिमे च बाणाः ।
शृण्वन्तु मे भूपतयः समेताः।
छिद्रेण यन्त्रस्य मसर्पयध्वं ।
शरैः शितैर्व्योमचरैर्दशार्धैः ॥ १.२००.६० ॥
આ ધનુષ્ય, આ લક્ષ્ય અને આ બાણો છે. ભેગા થયેલા રાજાઓ, મારી વાત સાંભળો. યંત્રના છિદ્ર મારફતે તીક્ષ્ણ, આકાશગામી દસ-અર્ધ બાણોથી આગળ વધો.
1.200.61
एतन्महत्कर्म करोति यो वै ।
कुलेन रूपेण बलेन युक्तः।
तस्याद्य भार्या भगिनी ममेयं ।
कृष्णा भवित्री न मृषा ब्रवीमि ॥ १.२००.६१ ॥
જે આ મહાન કર્મ કરશે, જે કુળ, રૂપ અને બળથી યુક્ત હશે, તે આજે મારી બહેન કૃષ્ણાનો પતિ થશે. હું ખોટું નથી બોલતો.
1.200.62
तानेवमुक्त्वा द्रुपदस्य पुत्रः ।
पश्चादिदं तां भगिनीमुवाच।
नाम्ना च गोत्रेण च कर्मणा च ।
संकीर्तयन्भूमिपतीन्समेतान् ॥ १.२००.६२ ॥
દ્રુપદના પુત્રે તેમને આ પ્રમાણે કહીને પછી તે બહેનને આ કહ્યું; એકત્ર થયેલા ભૂપતિઓનાં નામ, ગોત્ર અને કર્મનું કીર્તન કરતા.