ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.200
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.200.1
ततस्ते नरशार्दूला भ्रातरः पञ्च पाण्डवाः ।
तं ब्राह्मणं पुरस्कृत्य पाञ्चाल्याश्च स्वयंवरम्।
प्रययुर्द्रौपदीं द्रष्टुं तं च देशं महोत्सवम् ॥ १.२००.१ ॥
ಆಗ ನರಶಾರ್ದೂಲರಾದ ಆ ಐವರು ಪಾಂಡವ ಸಹೋದರರು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿಕೊಂಡು, ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜಕುಮಾರಿಯ ಸ್ವಯಂವರವನ್ನೂ ಆ ಮಹೋತ್ಸವದ ದೇಶವನ್ನೂ ನೋಡಲು ಹೊರಟರು.
1.200.2
ततस्ते तं महात्मानं शुद्धात्मानमकल्मषम् ।
ददृशुः पाण्डवा वीराः पथि द्वैपायनं तदा ॥ १.२००.२ ॥
ಆಗ ಆ ವೀರ ಪಾಂಡವರು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮ, ಶುದ್ಧಾತ್ಮ, ನಿಷ್ಕಳಂಕ ದ್ವೈಪಾಯನರನ್ನು ಕಂಡರು.
1.200.3
तस्मै यथावत्सत्कारं कृत्वा तेन च सत्कृताः ।
कथान्ते चाभ्यनुज्ञाताः प्रययुर्द्रुपदक्षयम् ॥ १.२००.३ ॥
ಅವರಿಗೆ ಯಥಾವಿಧಿ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಅವರಿಂದಲೂ ಸತ್ಕೃತರಾಗಿ, ಮಾತುಕತೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಅವರು ದ್ರುಪದನ ರಾಜ್ಯದತ್ತ ಹೊರಟರು.
1.200.4
पश्यन्तो रमणीयानि वनानि च सरांसि च ।
तत्रतत्र वसन्तश्च शनैर्जग्मुर्महराथाः ॥ १.२००.४ ॥
ರಮಣೀಯ ವನಗಳನ್ನೂ ಸರೋವರಗಳನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ತಂಗುತ್ತಾ, ಆ ಮಹಾರಥರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು.
1.200.5
स्वाध्यायवन्तः शुचयो मधुराः प्रियवादिनः ।
आनुपूर्व्येण संप्राप्ताः पाञ्चालान्पाण्डुनन्दनाः ॥ १.२००.५ ॥
ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯನಿರತರು, ಶುಚಿಗಳು, ಮಧುರರು, ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವರಾದ ಪಾಂಡುನಂದನರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪಾಂಚಾಲರ ದೇಶವನ್ನು ತಲುಪಿದರು.
1.200.6
ते तु दृष्ट्वा पुरं तच्च स्कन्धावारं च पाण्डवाः ।
कुम्भकारस्य शालायां निवासं चक्रिरे तदा ॥ १.२००.६ ॥
ಆ ನಗರ ಮತ್ತು ಆ ಪಾಳಯವನ್ನು ನೋಡಿದ ಪಾಂಡವರು ಆಗ ಕುಂಬಾರನ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದರು.
1.200.7
तत्र भैक्षं समाजह्रुर्ब्राह्मणीं वृत्तिमाश्रिताः ।
तान्संप्राप्तांस्तथा वीराञ्जज्ञिरे न नराः क्वचित् ॥ १.२००.७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದರು; ಬಂದಿದ್ದ ಆ ವೀರರನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಯಾರೂ ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ.
1.200.8
यज्ञसेनस्तु पाञ्चालो भीष्मद्रोमकृतागसम् ।
ज्ञात्वाऽऽत्मानं तदारेभे त्राणायात्मक्रियां क्षमां ॥ १.२००.८ ॥
ಆದರೆ ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜ ಯಜ್ಞಸೇನನು (ದ್ರುಪದ), ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣರು ತನಗೆ ಮಾಡಿದ ಅಪರಾಧವನ್ನು ತಿಳಿದು, ತನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹನೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
1.200.9
अवाप्य धृष्टद्युम्नं हि न स द्रोणमचिन्तयत् ।
स तु वैरप्रसङ्गाच्च भीष्माद्भयमचिन्तयत् ॥ १.२००.९ ॥
ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರೂ ಅವನು ದ್ರೋಣನ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಲಿಲ್ಲ; ವೈರದ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಅವನು ಭೀಷ್ಮನಿಂದ ಭಯವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದನು.
1.200.10
कन्यादानात्तु शरणं सोऽमन्यत महीपतिः ।
यज्ञसेनस्य कामस्तु पाण्डवाय किरीटिने ॥ १.२००.१० ॥
ಕನ್ಯಾದಾನದಿಂದಲೇ ಆ ರಾಜನು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯಬಹುದೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು; ಯಜ್ಞಸೇನನ ಇಚ್ಛೆಯು ಕಿರೀಟಧಾರಿ ಪಾಂಡವನಾದ (ಅರ್ಜುನನ) ಮೇಲಿತ್ತು.
1.200.11
दास्यामि कृष्मामिति वै न चैनं विवृणोति सः ।
जामातृबलसंयोगं मेने हि बलवत्तरम् ॥ १.२००.११ ॥
'ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು (ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು) ಕೊಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದರೂ ಅವನು ಅದನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅಳಿಯನ ಬಲದೊಂದಿಗಿನ ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಅವನು ಬಲಿಷ್ಠವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
1.200.12
सोऽन्वेषमाणः कौन्तेयान्पाञ्चालो जनमेजय ।
दृढं धनुरथानम्यं कारयामास भारत ॥ १.२००.१२ ॥
ಜನಮೇಜಯ, ಭಾರತನೇ! ಪಾಂಚಾಲನು ಕುಂತಿಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಬಾಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ದೃಢ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು.
1.200.13
वैयाघ्रपद्यस्योग्रं वै सृञ्जयस्य महीपतिः ।
तद्धनुः किन्धुरं नाम देवदत्तमुपानयत् ॥ १.२००.१३ ॥
ವೈಯಾಘ್ರಪದ್ಯನ ವಂಶಜನಾದ ಸೃಂಜಯ ರಾಜನು ಕಿಂಧುರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ದೇವತೆಗಳು ಕೊಟ್ಟ ಆ ಭೀಕರ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ತರಿಸಿದನು.
1.200.14
आयसी तस्य च ज्याऽऽसीत्प्रतिबद्धा महाबला ।
न तु ज्यां प्रसहेदन्यस्तद्धनुःप्रवरं महत् ॥ १.२००.१४ ॥
ಅದರ ಹಗ್ಗ ಕಬ್ಬಿಣದ್ದಾಗಿತ್ತು, ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಆ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಎಳೆಯಲಾರರು — ಅದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಾ ಧನುಸ್ಸು.
1.200.15
शङ्करेण वरं दत्तं प्रीतेन च महात्मना ।
तन्निष्फलं स्यान्न तु मे इति प्रामाण्यमागतः ॥ १.२००.१५ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ಶಂಕರನು ಪ್ರೀತನಾಗಿ ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನು; 'ಅದು ವ್ಯರ್ಥವಾಗದು, ನನ್ನದಾಗದು' ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಅವನು ಬಂದನು.
1.200.16
मया कर्तव्यमधुना दुष्करं लक्ष्यवेधनम् ।
इति निश्चित्य मनसा कारितं लक्ष्यमुत्तमम् ॥ १.२००.१६ ॥
'ಈಗ ನಾನು ಕಠಿಣವಾದ ಗುರಿ ವೇಧನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಉತ್ತಮವಾದ ಗುರಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು.
1.200.17
यन्त्रं वैहायसं चापि कारयामास कृत्रिमम् ।
तेन यन्त्रेण सहितं राजँल्लक्ष्यं च काञ्चनम् ॥ १.२००.१७ ॥
ಅವನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನೇತಾಡುವ ಒಂದು ಕೃತಕ ಯಂತ್ರವನ್ನೂ ಮಾಡಿಸಿದನು; ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಯಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ಗುರಿಯೂ ಇತ್ತು.
1.200.18
इदं सज्यं धनुः कृत्वा सज्जैरेभिश्च सायकैः ।
अतीत्य लक्ष्य यो वेद्धा स लब्धा मत्सुतामिति ॥ १.२००.१८ ॥
ಈ ಧನುಸ್ಸಿಗೆ ಹಗ್ಗ ಕಟ್ಟಿ, ಈ ಸಿದ್ಧ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗುರಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಹಾದುಹೋಗುವವನೇ ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.
1.200.19
इति स द्रुपदो राजा स्वयंवरमघोषयत् ।
तच्छ्रुत्वा पार्थिवाः सर्वे समीयुस्तत्र भारत ॥ १.२००.१९ ॥
ಹೀಗೆ ರಾಜ ದ್ರುಪದನು ಸ್ವಯಂವರವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದನು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು, ಹೇ ಭಾರತ.
1.200.20
ऋषयश्च महात्मानः स्वयंवरदिदृक्षवः ।
दुर्योधनपुरोगाश्च सकर्णाः कुरवो नृप ॥ १.२००.२० ॥
ಸ್ವಯಂವರವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸಿದ ಮಹಾತ್ಮ ಋಷಿಗಳೂ, ದುರ್ಯೋಧನನ ಮುಂದಾಳತ್ವದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಕುರುಗಳೂ ಬಂದರು, ಹೇ ರಾಜ.
1.200.21
यादवा वासुदेवेन सार्धमन्धकवृष्णयः ।
ततोऽर्चिता राजगुणा द्रुपदेन महात्मना ॥ १.२००.२१ ॥
ವಾಸುದೇವನೊಂದಿಗೆ ಯಾದವರು, ಅಂಧಕರು ಮತ್ತು ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಬಂದರು; ಆಗ ಮಹಾತ್ಮ ದ್ರುಪದನು ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು.
1.200.22
उपोपविष्टा मञ्चेषु द्रष्टुकामाः स्वयंवरम् ।
ब्राह्मणाश्च महाभागा देशेभ्यः समुपागमन् ॥ १.२००.२२ ॥
ಸ್ವಯಂವರವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸಿ ವೇದಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತವರು, ಮತ್ತು ಬೇರೆ ದೇಶಗಳಿಂದ ಬಂದ ಮಹಾಭಾಗ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಬಂದರು.
1.200.23
ब्राह्मणैरेव सहिताः पाण्डवाः समुपाविशन् ।
त्रयस्त्रिंशत्सुराः सर्वे विमानैर्व्योम्न्यवस्थिताः ॥ १.२००.२३ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಪಾಂಡವರು ಕುಳಿತರು; ಮೂವತ್ತಮೂರು ದೇವತೆಗಳೂ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರು.
1.200.24
ततः पौरजनाः सर्वे सागरोद्धूतनिःस्वनाः ।
शिंशुमारशिरः प्राप्य न्यविशंस्ते स्म पार्थिवाः ॥ १.२००.२४ ॥
ಆಗ ನಗರದ ಜನರೆಲ್ಲರೂ, ಸಾಗರದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಶಿಂಶುಮಾರ ಶಿರದ ದ್ವಾರವನ್ನು ತಲುಪಿ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಕುಳಿತರು; ಆ ರಾಜರೂ ಕುಳಿತರು.
1.200.25
प्रागुत्तरेण नगराद्भूमिभागे समे शुभे ।
समाजवाटः शुशुभे भवनैः सर्वतो वृतः ॥ १.२००.२५ ॥
ನಗರದ ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಸಮತಟ್ಟಾದ ಶುಭ ಭೂಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಮಾಜ-ವಾಟವು ಸುತ್ತಲೂ ಕಟ್ಟಡಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ ಶೋಭಿಸಿತು.
1.200.26
प्राकारपरिखोपेतो द्वारतोरणमण्डितः ।
वितानेन विचित्रेण सर्वतः समलङ्कृतः ॥ १.२००.२६ ॥
ಪ್ರಾಕಾರ ಮತ್ತು ಕಂದಕದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ದ್ವಾರ ಮತ್ತು ತೋರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ, ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಚಾವಣಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಶೃಂಗರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
1.200.27
तूर्यौघशतसङ्कीर्णः परार्ध्यागुरुधूपितः ।
चन्दनोदकसिक्तश्च माल्यदामोपशोभितः ॥ १.२००.२७ ॥
ನೂರಾರು ವಾದ್ಯನಾದಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಗರು ಧೂಪದಿಂದ ಸುವಾಸಿತವಾಗಿ, ಚಂದನ ಜಲದಿಂದ ಸಿಂಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಹೂಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
1.200.28
कैलासशिखरप्रख्यैर्नभस्तलविलेखिभिः ।
सर्वतः संवृतः शुभ्रैः प्रासादैः सुकृतोच्छ्रयै ॥ १.२००.२८ ॥
ಕೈಲಾಸ ಶಿಖರಗಳಂತೆ, ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಟ್ಟುವಂತೆ, ಬಿಳಿಯ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಎತ್ತರದ ಪ್ರಾಸಾದಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು.
1.200.29
सुवर्णजालसंवीतैर्मणिकुट्टिमभूषणैः ।
सुखारोहणसोपानैर्महासनपरिच्छदैः ॥ १.२००.२९ ॥
ಚಿನ್ನದ ಜಾಲರಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ರತ್ನಖಚಿತ ನೆಲಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸಿ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಏರಬಹುದಾದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾಸನಗಳ ಸಾಮಗ್ರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು.
1.200.30
स्रग्दामसमवच्छन्नैरगुरूत्तमवासितैः ।
हंसांशुवर्णैर्बहुभिरायोजनसुगन्धिभिः ॥ १.२००.३० ॥
ಹೂಮಾಲೆಗಳ ಸರಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಗರುವಿನಿಂದ ಸುವಾಸಿತವಾಗಿ, ಹಂಸದ ಕಿರಣದಂತೆ ಬಿಳಿಯ ಅನೇಕ (ಪ್ರಾಸಾದಗಳನ್ನು) ಹೊಂದಿ, ಒಂದು ಯೋಜನದವರೆಗೆ ಪರಿಮಳ ಬೀರುತ್ತಿತ್ತು.
1.200.31
असंबाधशतद्वारैः शयनासनशोभितैः ।
बहुधातुपिनद्धाङ्गैर्हिमवच्छिखरैरिव ॥ १.२००.३१ ॥
ನೂರಾರು ಬಾಗಿಲುಗಳುಳ್ಳ, ವಿಶಾಲವಾದ, ಶಯನಾಸನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಅನೇಕ ಖನಿಜ ವರ್ಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹಿಮಾಲಯದ ಶಿಖರಗಳಂತಿದ್ದವು.
1.200.32
तत्र नानाप्रकारेषु विमानेषु स्वलङ्कृताः ।
स्पर्धमानास्तदाऽन्योन्यं निषेदुः सर्वपार्थिवाः ॥ १.२००.३२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಾನಾ ವಿಧದ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕೃತರಾದ ಎಲ್ಲ ರಾಜರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತರು.
1.200.33
तत्रोपविष्टान्ददृशुर्महासत्वान्पृथग्जनाः ।
राजसिंहान्महाभागान्कृष्णागुरुविभूषितान् ॥ १.२००.३३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ, ಮಹಾತ್ಮರಾದ, ರಾಜಸಿಂಹರಾದ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರಾದ, ಕೃಷ್ಣ ಅಗರುವಿನಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾದ ರಾಜರನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ನೋಡಿದರು.
1.200.34
महाप्रसादान्ब्राह्मण्यान्स्वराष्ट्रपरिरक्षिणः ।
प्रियान्सर्वस्य लोकस्य सुकृतैः कर्मभिः शुभैः ॥ १.२००.३४ ॥
ಮಹಾ ಕೃಪಾಳುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವವರು, ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವರು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಕ್ಕೂ ಪ್ರಿಯರಾದವರು, ಶುಭ ಸತ್ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರು.
1.200.35
मञ्चेषु च परार्द्ध्येषु पौरजानपदा जनाः ।
कृष्णादर्शनसिद्ध्यर्थं सर्वतः समुपाविशन् ॥ १.२००.३५ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೇದಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಗರ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮವಾಸಿಗಳು ಕೃಷ್ಣದರ್ಶನ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕುಳಿತರು.
1.200.36
ब्राह्मणैस्ते च सहिताः पाण्डवाः समुपाविशन् ।
ऋद्धिं पञ्चालराजस्य पश्यन्तस्तामनुत्तमाम् ॥ १.२००.३६ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಪಾಂಡವರು ಕುಳಿತರು, ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನ ಆ ಅನುಪಮ ವೈಭವವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ.
1.200.37
ततः समाजो ववृधे स राजन्दिवसान्बहून् ।
रत्नप्रदानबहुलः शोभितो नटनर्तकैः ॥ १.२००.३७ ॥
ಆಗ ಹೇ ರಾಜನೇ, ಆ ಉತ್ಸವ ಬಹಳ ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಬೆಳೆಯಿತು; ರತ್ನದಾನಗಳು ಹೇರಳವಾಗಿದ್ದು, ನಟರು ಮತ್ತು ನರ್ತಕರಿಂದ ಅದು ಶೋಭಿಸಿತು.
1.200.38
वर्तमाने समाजे तु रमणीयेऽह्नि षोडशे ।
मैत्रे मुहूर्ते तस्याश्च राजदाराः पुराविदः।
पुत्रवत्यः सुवसनाः प्रतिकर्मोपचक्रमुः ॥ १.२००.३८ ॥
ಉತ್ಸವ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರಮಣೀಯವಾದ ಹದಿನಾರನೆಯ ದಿನದಂದು, ಮೈತ್ರ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಚೀನ ಸಂಪ್ರದಾಯ ತಿಳಿದ, ಪುತ್ರವತಿಯರಾದ, ಉತ್ತಮ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ರಾಜಪತ್ನಿಯರು ಅವಳ ಅಲಂಕಾರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು.
1.200.39
वैडूर्यमयपीठे तु निविष्टां द्रौपदीं तदा ।
सतूर्यं स्नापयाञ्चक्रुः स्वर्णकुम्भस्थितैर्जलैः ॥ १.२००.३९ ॥
ಆಗ ವೈಡೂರ್ಯಮಯ ಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ವಾದ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ಕಲಶಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ನೀರಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದರು.
1.200.40
तां निवृत्ताभिषेकां च दुकूलद्वयधारिणीम् ।
निन्युर्मणिस्तम्भवतीं वेदिं वै सुपरिष्कृताम् ॥ १.२००.४० ॥
ಸ್ನಾನ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ಎರಡು ರೇಶ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಅವಳನ್ನು ಮಣಿಸ್ತಂಭಗಳಿದ್ದ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕೃತ ವೇದಿಕೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು.
1.200.41
निवेश्य प्राङ्मुखीं हृष्टां विस्मिताक्ष्यः प्रसाधिकाः ।
केनालङ्करणेनेमामित्यन्योन्यं व्यलोकयन् ॥ १.२००.४१ ॥
ಪೂರ್ವಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೂರಿಸಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದ ಕಣ್ಣುಗಳ ಅಲಂಕಾರ ಸೇವಕಿಯರು, ಇವಳನ್ನು ಯಾವ ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕೆಂದು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿಕೊಂಡರು.
1.200.42
धूपोष्मणा च केशानामार्द्रभावं व्यपोहयन् ।
बबन्धुरस्या धम्मिल्लं माल्यैः सुरभिगन्धिभिः ॥ १.२००.४२ ॥
ಧೂಪದ ಬಿಸಿಯಿಂದ ಕೂದಲಿನ ತೇವವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಸುಗಂಧಭರಿತ ಹೂಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅವಳ ಜಡೆಗಂಟನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರು.
1.200.43
दूर्वामधूकरचितं माल्यं तस्या ददुः करे ।
चक्रुश्च कृष्णागरुणा पत्रसङ्गं कुचद्वये ॥ १.२००.४३ ॥
ದೂರ್ವೆ ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಮಧೂಕ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಹೆಣೆದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಅವರು ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತರು; ಕಪ್ಪು ಅಗರುವಿನಿಂದ ಅವಳ ಎರಡು ಸ್ತನಗಳ ಮೇಲೆ ಎಲೆಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆದರು.
1.200.44
रेजे सा चक्रवाकाङ्का स्वर्णदीर्घा सरिद्वरा ।
अलकैः कुटिलैस्तस्या मुखं विकसितं बभौ ॥ १.२००.४४ ॥
ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಯ ಗುರುತಿನೊಂದಿಗೆ, ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಉದ್ದವಾಗಿ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನದಿಯಂತೆ ಅವಳು ಹೊಳೆದಳು; ಅವಳ ಸುರುಳಿ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಅರಳಿದ ಮುಖ ಬೆಳಗಿತು.
1.200.45
आसक्तभृङ्गं कुसुमं शशिम्बिम्बं जिगाय तत् ।
कालाञ्जनं नयनयोराचारार्थं समादधुः ॥ १.२००.४५ ॥
ದುಂಬಿಗಳು ಅಂಟಿಕೊಂಡ ಹೂವಿನಂತಿದ್ದ ಅವಳ ಮುಖ ಚಂದ್ರಮಂಡಲವನ್ನೂ ಗೆದ್ದಿತು; ಆಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕಪ್ಪು ಕಾಡಿಗೆಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿದರು.
1.200.46
भूषणं रत्नखचितैरलंचक्रुर्यथोचितम् ।
माता च तस्याः पृषती हरितालमनश्शिलाम् ॥ १.२००.४६ ॥
ರತ್ನಖಚಿತ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರು; ಅವಳ ತಾಯಿ ಪೃಷತಿ ಹರಿತಾಳ ಮತ್ತು ಮನಃಶಿಲೆಯನ್ನು ನೀಡಿದಳು.
1.200.47
अङ्गुलीभ्यामुपादाय तिलकं विदधे मुखे ।
अलङ्कृतां वधूं दृष्ट्वा योषितो मुदमाययुः ॥ १.२००.४७ ॥
ಎರಡು ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ತೆಗೆದು ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ತಿಲಕವನ್ನಿಟ್ಟಳು; ಅಲಂಕೃತ ವಧುವನ್ನು ನೋಡಿ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು.
1.200.48
माता न मुमुदे तस्याः पतिः कीदृग्भविष्यति ।
सौविदल्लाः समागम्य द्रुपदस्याज्ञया ततः ॥ १.२००.४८ ॥
ತಾಯಿ ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ—'ಅವಳ ಪತಿ ಹೇಗಿರುವನೋ?' ಆಗ ದ್ರುಪದನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಸೌವಿದಲ್ಲರು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಬಂದರು.
1.200.49
एनामारोपयामासुः करिणीं कुचभूषिताम् ।
ततोऽवाद्यन्त वाद्यानि मङ्गलानि दिवि स्पृशन् ॥ १.२००.४९ ॥
ಅವರು ಅವಳನ್ನು ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಹೆಣ್ಣಾನೆಯ ಮೇಲೆ ಏರಿಸಿದರು. ಆಗ ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಟ್ಟುವಂತೆ ಮಂಗಳ ವಾದ್ಯಗಳು ಮೊಳಗಿದವು.
1.200.50
विलासिनीजनाश्चापि प्रवरं करिणीशतम् ।
माङ्गल्यगीतं गायन्त्यः पार्स्वयोरुभयोर्ययुः ॥ १.२००.५० ॥
ಸುಂದರ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ನೂರಾರು ಹೆಣ್ಣಾನೆಗಳ ಜೊತೆ ಮಂಗಳ ಗೀತೆ ಹಾಡುತ್ತಾ ಎರಡೂ ಪಕ್ಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದರು.
1.200.51
जनापसरणे व्यग्राः प्रतिहार्यः पुरा ययुः ।
कोलाहलो महानासीत्तस्मिन्पुरवरे तदा ॥ १.२००.५१ ॥
ಜನರನ್ನು ಚದುರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ದ್ವಾರಪಾಲಕರು ಮೊದಲೇ ಹೋದರು. ಆಗ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕೋಲಾಹಲವುಂಟಾಯಿತು.
1.200.52
धृष्टद्युम्नो ययावग्रे हयमारुह्य भारत ।
द्रुपदो रङ्गदेशे तु बलेन महता युतः ॥ १.२००.५२ ॥
ಭಾರತ, ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಕುದುರೆ ಏರಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು. ದ್ರುಪದನು ಮಹಾ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ರಂಗಸ್ಥಳದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
1.200.53
तस्थौ व्यूह्य महानीकं पालितं दृढधन्विभिः ।
आप्लुताङ्गीं सुवसनां सर्वाभरणभूषिताम् ॥ १.२००.५३ ॥
ದೃಢ ಧನುರ್ಧರರಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾ ಸೇನೆಯನ್ನು ವ್ಯೂಹವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು. ಸ್ನಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧ ದೇಹವುಳ್ಳವಳು, ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾದವಳು.
1.200.54
मालां च समुपादाय काञ्चनीं समलङ्कृताम् ।
आगतां ददृशुः सर्वे रङ्गभूमिमलङ्कृताम् ॥ १.२००.५४ ॥
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕೃತ ಬಂಗಾರದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವಳು ಬಂದಳು. ಅಲಂಕೃತ ರಂಗಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಅವಳು ಬರುವುದನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಿದರು.
1.200.55
अवतीर्णा ततो रङ्गं द्रौपदी भरतर्षभ ।
तस्थौ प्रमुदितान्सर्वान्नृपतीन्रङ्गमण्डले।
प्रेक्षन्ती व्रीडितापाङ्गी द्रष्टृणां सुमनोहरा ॥ १.२००.५५ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಂತರ ದ್ರೌಪದಿ ರಂಗಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದು ರಂಗಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತಳು. ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರನ್ನು ನಾಚಿಕೆಯ ಓರೆನೋಟದಿಂದ ನೋಡುತ್ತ, ನೋಡುವವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರಳಾಗಿ.
1.200.56
पुरोहितः सोमकानां मन्त्रविद्ब्राह्मणः शुचिः ।
परिस्तीर्य जुहावाग्निमाज्येन विधिवत्तदा ॥ १.२००.५६ ॥
ಸೋಮಕರ ಪುರೋಹಿತನೂ ಮಂತ್ರಜ್ಞನೂ ಶುಚಿಯಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೂ ಆದವನು ಆಗ ದರ್ಭೆಗಳನ್ನು ಹರಡಿ ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ತುಪ್ಪದಿಂದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
1.200.57
संतर्पयित्वा ज्वलनं ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च ।
वारयामास सर्वाणि वादित्राणि समन्ततः ॥ १.२००.५७ ॥
ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಸ್ವಸ್ತಿವಾಚನ ಮಾಡಿಸಿ, ಸುತ್ತಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು.
1.200.58
निःशब्दे तु कृते तस्मिन्धृष्टद्युम्नो विशांपते ।
कृष्णामादाय विधिवन्मेघदुन्दुभिनिःस्वनः ॥ १.२००.५८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಮೌನ ಆವರಿಸಿದಾಗ, ಮೇಘ ಮತ್ತು ದುಂದುಭಿಯಂತೆ ಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿಯ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಕರೆತಂದು.
1.200.59
रङ्गमध्यं गतस्तत्र मेघगम्भीरया गिरा ।
वाक्यमुच्चैर्जगादेदं श्लक्ष्णमर्थवदुत्तमम् ॥ १.२००.५९ ॥
ರಂಗಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮೇಘದಂತೆ ಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಉತ್ತಮ, ಮೃದು, ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.
1.200.60
इदं धनुर्लक्ष्यमिमे च बाणाः ।
शृण्वन्तु मे भूपतयः समेताः।
छिद्रेण यन्त्रस्य मसर्पयध्वं ।
शरैः शितैर्व्योमचरैर्दशार्धैः ॥ १.२००.६० ॥
ಇದು ಧನುಸ್ಸು, ಇದು ಗುರಿ, ಇವು ಬಾಣಗಳು. ಸೇರಿರುವ ರಾಜರೇ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಯಂತ್ರದ ರಂಧ್ರದ ಮೂಲಕ ಹರಿತವಾದ, ಆಕಾಶಗಾಮಿ ಹತ್ತು-ಅರ್ಧ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿರಿ.
1.200.61
एतन्महत्कर्म करोति यो वै ।
कुलेन रूपेण बलेन युक्तः।
तस्याद्य भार्या भगिनी ममेयं ।
कृष्णा भवित्री न मृषा ब्रवीमि ॥ १.२००.६१ ॥
ಈ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಯಾರು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಕುಲ, ರೂಪ, ಬಲದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಇಂದು ನನ್ನ ತಂಗಿ ಕೃಷ್ಣೆಯ ಪತಿಯಾಗುವನು. ಇದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.
1.200.62
तानेवमुक्त्वा द्रुपदस्य पुत्रः ।
पश्चादिदं तां भगिनीमुवाच।
नाम्ना च गोत्रेण च कर्मणा च ।
संकीर्तयन्भूमिपतीन्समेतान् ॥ १.२००.६२ ॥
ದ್ರುಪದನ ಮಗನು ಅವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ನಂತರ ಆ ತಂಗಿಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ಸೇರಿದ ಭೂಪತಿಗಳ ಹೆಸರು, ಗೋತ್ರ, ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾ.