ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.200
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.200.1
ततस्ते नरशार्दूला भ्रातरः पञ्च पाण्डवाः ।
तं ब्राह्मणं पुरस्कृत्य पाञ्चाल्याश्च स्वयंवरम्।
प्रययुर्द्रौपदीं द्रष्टुं तं च देशं महोत्सवम् ॥ १.२००.१ ॥
ତା'ପରେ ନରଶାର୍ଦୂଳ ସେହି ପାଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବ ଭାଇ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜକନ୍ୟାଙ୍କ ସ୍ୱୟଂବର ଓ ସେହି ମହୋତ୍ସବମୟ ଦେଶ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
1.200.2
ततस्ते तं महात्मानं शुद्धात्मानमकल्मषम् ।
ददृशुः पाण्डवा वीराः पथि द्वैपायनं तदा ॥ १.२००.२ ॥
ସେତେବେଳେ ସେହି ବୀର ପାଣ୍ଡବମାନେ ବାଟରେ ସେହି ମହାତ୍ମା, ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା, ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
1.200.3
तस्मै यथावत्सत्कारं कृत्वा तेन च सत्कृताः ।
कथान्ते चाभ्यनुज्ञाताः प्रययुर्द्रुपदक्षयम् ॥ १.२००.३ ॥
ତାଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ସତ୍କାର କରି ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ସତ୍କୃତ ହୋଇ, କଥାବାର୍ତ୍ତା ଶେଷରେ ଅନୁମତି ପାଇ ସେମାନେ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
1.200.4
पश्यन्तो रमणीयानि वनानि च सरांसि च ।
तत्रतत्र वसन्तश्च शनैर्जग्मुर्महराथाः ॥ १.२००.४ ॥
ସୁନ୍ଦର ବନ ଓ ସରୋବର ଦେଖି, ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ରହି, ସେହି ମହାରଥୀମାନେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
1.200.5
स्वाध्यायवन्तः शुचयो मधुराः प्रियवादिनः ।
आनुपूर्व्येण संप्राप्ताः पाञ्चालान्पाण्डुनन्दनाः ॥ १.२००.५ ॥
ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟରେ ରତ, ଶୁଚି, ମଧୁର ଓ ପ୍ରିୟବାଦୀ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନେ କ୍ରମେ ପାଞ୍ଚାଳଙ୍କ ଦେଶରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
1.200.6
ते तु दृष्ट्वा पुरं तच्च स्कन्धावारं च पाण्डवाः ।
कुम्भकारस्य शालायां निवासं चक्रिरे तदा ॥ १.२००.६ ॥
ସେହି ନଗର ଓ ଛାଉଣି ଦେଖି ପାଣ୍ଡବମାନେ ସେତେବେଳେ ଜଣେ କୁମ୍ଭାରଙ୍କ ଶାଳାରେ ବାସ କଲେ।
1.200.7
तत्र भैक्षं समाजह्रुर्ब्राह्मणीं वृत्तिमाश्रिताः ।
तान्संप्राप्तांस्तथा वीराञ्जज्ञिरे न नराः क्वचित् ॥ १.२००.७ ॥
ସେଠାରେ ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବୃତ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରି ଭିକ୍ଷା ସଂଗ୍ରହ କଲେ; ଆସିଥିବା ସେହି ବୀରମାନଙ୍କୁ କେହି କେଉଁଠି ଚିହ୍ନିଲେ ନାହିଁ।
1.200.8
यज्ञसेनस्तु पाञ्चालो भीष्मद्रोमकृतागसम् ।
ज्ञात्वाऽऽत्मानं तदारेभे त्राणायात्मक्रियां क्षमां ॥ १.२००.८ ॥
କିନ୍ତୁ ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜା ଯଜ୍ଞସେନ (ଦ୍ରୁପଦ), ଯାହାର ପ୍ରତି ଭୀଷ୍ମ ଓ ଦ୍ରୋଣ ଅପରାଧ କରିଥିଲେ, ନିଜ ଅବସ୍ଥା ଜାଣି ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସହ ନିଜ ଉଦ୍ୟମ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
1.200.9
अवाप्य धृष्टद्युम्नं हि न स द्रोणमचिन्तयत् ।
स तु वैरप्रसङ्गाच्च भीष्माद्भयमचिन्तयत् ॥ १.२००.९ ॥
ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ପାଇ ମଧ୍ୟ ସେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କଲେ ନାହିଁ; ଶତ୍ରୁତାର ପ୍ରସଙ୍ଗ ହେତୁ ସେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଠାରୁ ଭୟ ଚିନ୍ତା କଲେ।
1.200.10
कन्यादानात्तु शरणं सोऽमन्यत महीपतिः ।
यज्ञसेनस्य कामस्तु पाण्डवाय किरीटिने ॥ १.२००.१० ॥
କନ୍ୟାଦାନ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ସେ ରାଜା ଶରଣ ପାଇବେ ବୋଲି ଭାବିଲେ; ଯଜ୍ଞସେନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା କିରୀଟଧାରୀ ପାଣ୍ଡବ (ଅର୍ଜୁନ) ପ୍ରତି ଥିଲା।
1.200.11
दास्यामि कृष्मामिति वै न चैनं विवृणोति सः ।
जामातृबलसंयोगं मेने हि बलवत्तरम् ॥ १.२००.११ ॥
'ମୁଁ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ (ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ) ଦେବି' ବୋଲି ଭାବିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ତାହା ପ୍ରକାଶ କଲେ ନାହିଁ; ଜ୍ୱାଇଁଙ୍କ ବଳ ସହ ସଂଯୋଗକୁ ସେ ଅଧିକ ବଳବାନ ଭାବିଲେ।
1.200.12
सोऽन्वेषमाणः कौन्तेयान्पाञ्चालो जनमेजय ।
दृढं धनुरथानम्यं कारयामास भारत ॥ १.२००.१२ ॥
ହେ ଜନମେଜୟ, ହେ ଭାରତ! ପାଞ୍ଚାଳ କୌନ୍ତେୟମାନଙ୍କୁ ଖୋଜି ଖୋଜି ଏକ ଦୃଢ଼ ଧନୁ ନିର୍ମାଣ କରାଇଲେ, ଯାହା ନମାଯାଇ ପାରେ ନାହିଁ।
1.200.13
वैयाघ्रपद्यस्योग्रं वै सृञ्जयस्य महीपतिः ।
तद्धनुः किन्धुरं नाम देवदत्तमुपानयत् ॥ १.२००.१३ ॥
ବୈୟାଘ୍ରପଦ୍ୟଙ୍କ ବଂଶଜ ସୃଞ୍ଜୟ ରାଜା କିନ୍ଧୁର ନାମକ, ଦେବତାଙ୍କ ଦତ୍ତ ସେହି ଭୟଙ୍କର ଧନୁ ଆଣିଲେ।
1.200.14
आयसी तस्य च ज्याऽऽसीत्प्रतिबद्धा महाबला ।
न तु ज्यां प्रसहेदन्यस्तद्धनुःप्रवरं महत् ॥ १.२००.१४ ॥
ତାର ଜ୍ୟା ଲୌହର ଓ ଅତି ବଳବାନ ଭାବେ ବାନ୍ଧି ହୋଇଥିଲା; ଅନ୍ୟ କେହି ସେ ଜ୍ୟା ଟାଣି ପାରିନଥିଲେ — ତାହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହାଧନୁ।
1.200.15
शङ्करेण वरं दत्तं प्रीतेन च महात्मना ।
तन्निष्फलं स्यान्न तु मे इति प्रामाण्यमागतः ॥ १.२००.१५ ॥
ମହାତ୍ମା ଶଙ୍କର ପ୍ରୀତ ହୋଇ ବର ଦେଇଥିଲେ; 'ତାହା ନିଷ୍ଫଳ ହେବ ନାହିଁ, ମୋର ନୁହେଁ' ଏହି ବିଶ୍ୱାସରେ ସେ ଆସିଲେ।
1.200.16
मया कर्तव्यमधुना दुष्करं लक्ष्यवेधनम् ।
इति निश्चित्य मनसा कारितं लक्ष्यमुत्तमम् ॥ १.२००.१६ ॥
'ବର୍ତ୍ତମାନ ମୋତେ ଦୁଷ୍କର ଲକ୍ଷ୍ୟ-ବେଧ କରିବାକୁ ହେବ' ଏହି ନିଶ୍ଚୟ ମନରେ କରି ସେ ଏକ ଉତ୍ତମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ନିର୍ମାଣ କରାଇଲେ।
1.200.17
यन्त्रं वैहायसं चापि कारयामास कृत्रिमम् ।
तेन यन्त्रेण सहितं राजँल्लक्ष्यं च काञ्चनम् ॥ १.२००.१७ ॥
ସେ ଆକାଶରେ ଝୁଲୁଥିବା ଏକ କୃତ୍ରିମ ଯନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ନିର୍ମାଣ କରାଇଲେ; ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ଯନ୍ତ୍ର ସହିତ ସୁନାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଥିଲା।
1.200.18
इदं सज्यं धनुः कृत्वा सज्जैरेभिश्च सायकैः ।
अतीत्य लक्ष्य यो वेद्धा स लब्धा मत्सुतामिति ॥ १.२००.१८ ॥
ଏହି ଧନୁରେ ଜ୍ୟା ଚଢ଼ାଇ, ଏହି ପ୍ରସ୍ତୁତ ବାଣରେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ବିଦ୍ଧ କରି ଯିଏ ପାର ହେବ, ସେ ହିଁ ମୋ ଝିଅକୁ ପାଇବ।
1.200.19
इति स द्रुपदो राजा स्वयंवरमघोषयत् ।
तच्छ्रुत्वा पार्थिवाः सर्वे समीयुस्तत्र भारत ॥ १.२००.१९ ॥
ଏହିପରି ରାଜା ଦ୍ରୁପଦ ସ୍ବୟଂବର ଘୋଷଣା କଲେ। ତାହା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ରାଜା ସେଠାରେ ଏକତ୍ର ହେଲେ, ହେ ଭାରତ।
1.200.20
ऋषयश्च महात्मानः स्वयंवरदिदृक्षवः ।
दुर्योधनपुरोगाश्च सकर्णाः कुरवो नृप ॥ १.२००.२० ॥
ସ୍ବୟଂବର ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ମହାତ୍ମା ଋଷିମାନେ ଆସିଲେ, ଏବଂ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ନେତୃତ୍ବରେ କର୍ଣ୍ଣ ସହିତ କୌରବମାନେ ଆସିଲେ, ହେ ନୃପ।
1.200.21
यादवा वासुदेवेन सार्धमन्धकवृष्णयः ।
ततोऽर्चिता राजगुणा द्रुपदेन महात्मना ॥ १.२००.२१ ॥
ବାସୁଦେବଙ୍କ ସହିତ ଯାଦବ, ଅନ୍ଧକ ଓ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ଆସିଲେ; ତାପରେ ମହାତ୍ମା ଦ୍ରୁପଦ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
1.200.22
उपोपविष्टा मञ्चेषु द्रष्टुकामाः स्वयंवरम् ।
ब्राह्मणाश्च महाभागा देशेभ्यः समुपागमन् ॥ १.२००.२२ ॥
ସ୍ବୟଂବର ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛାରେ ମଞ୍ଚରେ ବସିଥିବା ଲୋକେ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶରୁ ଆସିଥିବା ମହାଭାଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆସିଲେ।
1.200.23
ब्राह्मणैरेव सहिताः पाण्डवाः समुपाविशन् ।
त्रयस्त्रिंशत्सुराः सर्वे विमानैर्व्योम्न्यवस्थिताः ॥ १.२००.२३ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସହିତ ପାଣ୍ଡବମାନେ ବସିଲେ; ତେତିଶ ଦେବତା ସମସ୍ତେ ବିମାନରେ ଆକାଶରେ ଅବସ୍ଥାନ କଲେ।
1.200.24
ततः पौरजनाः सर्वे सागरोद्धूतनिःस्वनाः ।
शिंशुमारशिरः प्राप्य न्यविशंस्ते स्म पार्थिवाः ॥ १.२००.२४ ॥
ତା'ପରେ ନଗରବାସୀମାନେ ସମସ୍ତେ ସମୁଦ୍ର ପରି ଗର୍ଜନ କରି ଶିଂଶୁମାର-ଶିରରେ ପହଞ୍ଚି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ବସିଲେ; ସେହି ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ।
1.200.25
प्रागुत्तरेण नगराद्भूमिभागे समे शुभे ।
समाजवाटः शुशुभे भवनैः सर्वतो वृतः ॥ १.२००.२५ ॥
ନଗରର ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ସମତଳ ଓ ଶୁଭ ଭୂମିଖଣ୍ଡରେ ସମାଜ-ବାଟ ଚାରିପାଖରୁ ଭବନ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ଶୋଭା ପାଇଲା।
1.200.26
प्राकारपरिखोपेतो द्वारतोरणमण्डितः ।
वितानेन विचित्रेण सर्वतः समलङ्कृतः ॥ १.२००.२६ ॥
ପ୍ରାକାର ଓ ପରିଖାରେ ଯୁକ୍ତ, ଦ୍ୱାର ଓ ତୋରଣରେ ଶୋଭିତ, ବିଚିତ୍ର ବିତାନ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରୁ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ସଜ୍ଜିତ ଥିଲା।
1.200.27
तूर्यौघशतसङ्कीर्णः परार्ध्यागुरुधूपितः ।
चन्दनोदकसिक्तश्च माल्यदामोपशोभितः ॥ १.२००.२७ ॥
ଶହ ଶହ ବାଦ୍ୟଧ୍ୱନିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଉତ୍ତମ ଅଗରୁ ଧୂପରେ ସୁବାସିତ, ଚନ୍ଦନଜଳରେ ସିକ୍ତ ଏବଂ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ।
1.200.28
कैलासशिखरप्रख्यैर्नभस्तलविलेखिभिः ।
सर्वतः संवृतः शुभ्रैः प्रासादैः सुकृतोच्छ्रयै ॥ १.२००.२८ ॥
କୈଳାସ ଶିଖର ପରି, ଆକାଶ ଛୁଇଁବା ପରି, ଧଳା, ସୁନିର୍ମିତ ଉଚ୍ଚ ପ୍ରାସାଦରେ ଚାରିପାଖରୁ ଘେରା ଥିଲା।
1.200.29
सुवर्णजालसंवीतैर्मणिकुट्टिमभूषणैः ।
सुखारोहणसोपानैर्महासनपरिच्छदैः ॥ १.२००.२९ ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜାଲରେ ଘେରା, ମଣି-ଖଚିତ ଭୂମିରେ ଶୋଭିତ, ସହଜରେ ଚଢ଼ିହେବା ସୋପାନ ଓ ମହାଆସନର ସାଜସରଞ୍ଜାମରେ ଯୁକ୍ତ।
1.200.30
स्रग्दामसमवच्छन्नैरगुरूत्तमवासितैः ।
हंसांशुवर्णैर्बहुभिरायोजनसुगन्धिभिः ॥ १.२००.३० ॥
ମାଳାଲଡ଼ିରେ ଢାଙ୍କି ହୋଇ, ଉତ୍ତମ ଅଗରୁରେ ସୁବାସିତ, ହଂସକିରଣ ପରି ଧଳା ବହୁ (ପ୍ରାସାଦ) ସହିତ, ଏକ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁଗନ୍ଧ ବିସ୍ତାର କରୁଥିଲା।
1.200.31
असंबाधशतद्वारैः शयनासनशोभितैः ।
बहुधातुपिनद्धाङ्गैर्हिमवच्छिखरैरिव ॥ १.२००.३१ ॥
ଶହେ ଦ୍ୱାରଯୁକ୍ତ, ପ୍ରଶସ୍ତ, ଶଯ୍ୟା ଓ ଆସନରେ ଶୋଭିତ, ବହୁ ଧାତୁରେ ରଞ୍ଜିତ ହିମାଳୟ ଶିଖର ପରି।
1.200.32
तत्र नानाप्रकारेषु विमानेषु स्वलङ्कृताः ।
स्पर्धमानास्तदाऽन्योन्यं निषेदुः सर्वपार्थिवाः ॥ १.२००.३२ ॥
ସେଠାରେ ନାନା ପ୍ରକାରର ସୁସଜ୍ଜିତ ବିମାନରେ ସମସ୍ତ ରାଜା ପରସ୍ପର ସହିତ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା କରି ବସିଲେ।
1.200.33
तत्रोपविष्टान्ददृशुर्महासत्वान्पृथग्जनाः ।
राजसिंहान्महाभागान्कृष्णागुरुविभूषितान् ॥ १.२००.३३ ॥
ସେଠାରେ ବସିଥିବା, ମହାତ୍ମା, ରାଜସିଂହ, ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, କୃଷ୍ଣ ଅଗରୁରେ ବିଭୂଷିତ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ସାଧାରଣ ଲୋକେ ଦେଖିଲେ।
1.200.34
महाप्रसादान्ब्राह्मण्यान्स्वराष्ट्रपरिरक्षिणः ।
प्रियान्सर्वस्य लोकस्य सुकृतैः कर्मभिः शुभैः ॥ १.२००.३४ ॥
ମହାକୃପାଳୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନକାରୀ, ନିଜ ରାଷ୍ଟ୍ରର ରକ୍ଷକ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ପ୍ରିୟ, ଶୁଭ ସତ୍କର୍ମଯୁକ୍ତ।
1.200.35
मञ्चेषु च परार्द्ध्येषु पौरजानपदा जनाः ।
कृष्णादर्शनसिद्ध्यर्थं सर्वतः समुपाविशन् ॥ १.२००.३५ ॥
ଉତ୍ତମ ମଞ୍ଚରେ ନଗରବାସୀ ଓ ଗ୍ରାମବାସୀ ଲୋକେ କୃଷ୍ଣଦର୍ଶନ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ସର୍ବତ୍ର ବସିଲେ।
1.200.36
ब्राह्मणैस्ते च सहिताः पाण्डवाः समुपाविशन् ।
ऋद्धिं पञ्चालराजस्य पश्यन्तस्तामनुत्तमाम् ॥ १.२००.३६ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସହ ପାଣ୍ଡବମାନେ ବସିଲେ, ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜାଙ୍କର ସେହି ଅନୁପମ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି।
1.200.37
ततः समाजो ववृधे स राजन्दिवसान्बहून् ।
रत्नप्रदानबहुलः शोभितो नटनर्तकैः ॥ १.२००.३७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତା'ପରେ ସେ ଉତ୍ସବ ବହୁ ଦିନ ଧରି ବଢ଼ିଲା; ରତ୍ନଦାନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ନଟ ଓ ନର୍ତ୍ତକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
1.200.38
वर्तमाने समाजे तु रमणीयेऽह्नि षोडशे ।
मैत्रे मुहूर्ते तस्याश्च राजदाराः पुराविदः।
पुत्रवत्यः सुवसनाः प्रतिकर्मोपचक्रमुः ॥ १.२००.३८ ॥
ଉତ୍ସବ ଚାଲିଥିବା ବେଳେ, ରମଣୀୟ ଷୋଡ଼ଶ ଦିନରେ, ମୈତ୍ର ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ପ୍ରାଚୀନ ରୀତି ଜାଣିଥିବା, ପୁତ୍ରବତୀ, ସୁବସନା ରାଜପତ୍ନୀମାନେ ତାଙ୍କର ପ୍ରସାଧନ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
1.200.39
वैडूर्यमयपीठे तु निविष्टां द्रौपदीं तदा ।
सतूर्यं स्नापयाञ्चक्रुः स्वर्णकुम्भस्थितैर्जलैः ॥ १.२००.३९ ॥
ସେତେବେଳେ ବୈଦୂର୍ଯ୍ୟମୟ ଆସନରେ ବସିଥିବା ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ବାଦ୍ୟ ସହିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କଳସର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ।
1.200.40
तां निवृत्ताभिषेकां च दुकूलद्वयधारिणीम् ।
निन्युर्मणिस्तम्भवतीं वेदिं वै सुपरिष्कृताम् ॥ १.२००.४० ॥
ସ୍ନାନ ସମାପ୍ତ ହେଲେ, ଦୁଇ ରେଶମ ବସ୍ତ୍ର ପରିହିତା ତାଙ୍କୁ ମଣି-ସ୍ତମ୍ଭଯୁକ୍ତ ସୁସଜ୍ଜିତ ବେଦୀକୁ ନିଆଗଲା।
1.200.41
निवेश्य प्राङ्मुखीं हृष्टां विस्मिताक्ष्यः प्रसाधिकाः ।
केनालङ्करणेनेमामित्यन्योन्यं व्यलोकयन् ॥ १.२००.४१ ॥
ପୂର୍ବାଭିମୁଖୀ ହୋଇ ହର୍ଷିତ ଭାବେ ବସାଇ, ବିସ୍ମିତ ନୟନା ପ୍ରସାଧିକାମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଚାହିଁ ଭାବିଲେ ଯେ ଏହାକୁ କେଉଁ ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜାଇବା।
1.200.42
धूपोष्मणा च केशानामार्द्रभावं व्यपोहयन् ।
बबन्धुरस्या धम्मिल्लं माल्यैः सुरभिगन्धिभिः ॥ १.२००.४२ ॥
ଧୂପର ଉତ୍ତାପରେ କେଶର ଆର୍ଦ୍ରତା ଦୂର କଲେ, ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳାରେ ତାଙ୍କର ଖୋସା ବାନ୍ଧିଲେ।
1.200.43
दूर्वामधूकरचितं माल्यं तस्या ददुः करे ।
चक्रुश्च कृष्णागरुणा पत्रसङ्गं कुचद्वये ॥ १.२००.४३ ॥
ଦୂର୍ବା ଘାସ ଓ ମଧୂକ ଫୁଲରେ ଗୁନ୍ଥା ମାଳା ସେମାନେ ତାର ହାତରେ ଦେଲେ; କଳା ଅଗରୁରେ ତାର ଦୁଇ ସ୍ତନରେ ପତ୍ର-ଚିତ୍ର ଲେଖିଲେ।
1.200.44
रेजे सा चक्रवाकाङ्का स्वर्णदीर्घा सरिद्वरा ।
अलकैः कुटिलैस्तस्या मुखं विकसितं बभौ ॥ १.२००.४४ ॥
ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀର ଚିହ୍ନଯୁକ୍ତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣା ଓ ଦୀର୍ଘା, ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦୀ ପରି ସେ ଶୋଭିଲା; ତାର କୁଞ୍ଚିତ ଅଳକରେ ତାର ବିକଶିତ ମୁଖ ଝଲସି ଉଠିଲା।
1.200.45
आसक्तभृङ्गं कुसुमं शशिम्बिम्बं जिगाय तत् ।
कालाञ्जनं नयनयोराचारार्थं समादधुः ॥ १.२००.४५ ॥
ଭ୍ରମରମାନେ ଲାଗିଥିବା ଫୁଲ ପରି ତାର ମୁଖ ଚନ୍ଦ୍ରମଣ୍ଡଳକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତୁଥିଲା; ଆଚାର ପାଇଁ ସେମାନେ ତାର ଆଖିରେ କଳା କାଜଳ ଲଗାଇଲେ।
1.200.46
भूषणं रत्नखचितैरलंचक्रुर्यथोचितम् ।
माता च तस्याः पृषती हरितालमनश्शिलाम् ॥ १.२००.४६ ॥
ରତ୍ନଖଚିତ ଅଳଙ୍କାରରେ ସେମାନେ ଯଥୋଚିତ ଭାବେ ତାକୁ ସଜାଇଲେ; ତାର ମାତା ପୃଷତୀ ହରିତାଳ ଓ ମନଃଶିଳା ଦେଲେ।
1.200.47
अङ्गुलीभ्यामुपादाय तिलकं विदधे मुखे ।
अलङ्कृतां वधूं दृष्ट्वा योषितो मुदमाययुः ॥ १.२००.४७ ॥
ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଧରି ସେ ତାର ମୁଖରେ ତିଳକ ଲଗାଇଲା; ଅଳଙ୍କୃତା ବଧୂକୁ ଦେଖି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
1.200.48
माता न मुमुदे तस्याः पतिः कीदृग्भविष्यति ।
सौविदल्लाः समागम्य द्रुपदस्याज्ञया ततः ॥ १.२००.४८ ॥
ମାତା ଖୁସି ହେଲେ ନାହିଁ—'ତାର ସ୍ୱାମୀ କିପରି ହେବେ?' ତା'ପରେ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସୌବିଦଲ୍ଲମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଆସିଲେ।
1.200.49
एनामारोपयामासुः करिणीं कुचभूषिताम् ।
ततोऽवाद्यन्त वाद्यानि मङ्गलानि दिवि स्पृशन् ॥ १.२००.४९ ॥
ସେମାନେ ତାକୁ ବକ୍ଷରେ ସଜ୍ଜିତ ଏକ ଗଜୀ ଉପରେ ଚଢ଼ାଇଲେ। ତା'ପରେ ଆକାଶ ଛୁଇଁ ମଙ୍ଗଳ ବାଜା ବାଜିଲା।
1.200.50
विलासिनीजनाश्चापि प्रवरं करिणीशतम् ।
माङ्गल्यगीतं गायन्त्यः पार्स्वयोरुभयोर्ययुः ॥ १.२००.५० ॥
ସୁନ୍ଦରୀ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶହ ଶହ ଗଜୀ ସହିତ ମଙ୍ଗଳ ଗୀତ ଗାଇ ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଚାଲିଲେ।
1.200.51
जनापसरणे व्यग्राः प्रतिहार्यः पुरा ययुः ।
कोलाहलो महानासीत्तस्मिन्पुरवरे तदा ॥ १.२००.५१ ॥
ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଅପସାରଣରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଗଲେ। ସେତେବେଳେ ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଗରରେ ବଡ଼ କୋଳାହଳ ହେଲା।
1.200.52
धृष्टद्युम्नो ययावग्रे हयमारुह्य भारत ।
द्रुपदो रङ्गदेशे तु बलेन महता युतः ॥ १.२००.५२ ॥
ହେ ଭାରତ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି ଆଗକୁ ଗଲା। ଏବଂ ଦ୍ରୁପଦ ବଡ଼ ସେନା ସହିତ ରଙ୍ଗଭୂମି ଆଡ଼କୁ ଗଲା।
1.200.53
तस्थौ व्यूह्य महानीकं पालितं दृढधन्विभिः ।
आप्लुताङ्गीं सुवसनां सर्वाभरणभूषिताम् ॥ १.२००.५३ ॥
ଦୃଢ଼ ଧନୁର୍ଧରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ମହାସେନାକୁ ବ୍ୟୂହରେ ଠିଆ କଲା। ସ୍ନାନରେ ଶୁଦ୍ଧ ଶରୀରବତୀ, ସୁନ୍ଦର ବସ୍ତ୍ରଧାରିଣୀ, ସମସ୍ତ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତା।
1.200.54
मालां च समुपादाय काञ्चनीं समलङ्कृताम् ।
आगतां ददृशुः सर्वे रङ्गभूमिमलङ्कृताम् ॥ १.२००.५४ ॥
ସୁସଜ୍ଜିତ ସୁନା ମାଳା ନେଇ ସେ ଆସିଲା। ସଜ୍ଜିତ ରଙ୍ଗଭୂମିକୁ ତାକୁ ଆସିବା ସମସ୍ତେ ଦେଖିଲେ।
1.200.55
अवतीर्णा ततो रङ्गं द्रौपदी भरतर्षभ ।
तस्थौ प्रमुदितान्सर्वान्नृपतीन्रङ्गमण्डले।
प्रेक्षन्ती व्रीडितापाङ्गी द्रष्टृणां सुमनोहरा ॥ १.२००.५५ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତା'ପରେ ଦ୍ରୌପଦୀ ରଙ୍ଗଭୂମିକୁ ଓହ୍ଲାଇ ରଙ୍ଗମଣ୍ଡଳରେ ଠିଆ ହେଲେ। ଆନନ୍ଦିତ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଲଜ୍ଜିତ ତିର୍ଯ୍ୟକ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖି, ଦର୍ଶକଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ମନୋହର।
1.200.56
पुरोहितः सोमकानां मन्त्रविद्ब्राह्मणः शुचिः ।
परिस्तीर्य जुहावाग्निमाज्येन विधिवत्तदा ॥ १.२००.५६ ॥
ସୋମକମାନଙ୍କ ପୁରୋହିତ, ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ, ଶୁଚି ବ୍ରାହ୍ମଣ ସେତେବେଳେ କୁଶ ବିଛାଇ ବିଧି ଅନୁସାରେ ଘିଅରେ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦେଲେ।
1.200.57
संतर्पयित्वा ज्वलनं ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च ।
वारयामास सर्वाणि वादित्राणि समन्ततः ॥ १.२००.५७ ॥
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱସ୍ତିବାଚନ କରାଇ ସେ ଚାରିପାଶର ସମସ୍ତ ବାଦ୍ୟ ବନ୍ଦ କରାଇଲେ।
1.200.58
निःशब्दे तु कृते तस्मिन्धृष्टद्युम्नो विशांपते ।
कृष्णामादाय विधिवन्मेघदुन्दुभिनिःस्वनः ॥ १.२००.५८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନୀରବତା ଆସିବାରୁ, ମେଘ ଓ ଦୁନ୍ଦୁଭି ପରି ଗମ୍ଭୀର ସ୍ୱରର ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ବିଧି ଅନୁସାରେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ଧରି।
1.200.59
रङ्गमध्यं गतस्तत्र मेघगम्भीरया गिरा ।
वाक्यमुच्चैर्जगादेदं श्लक्ष्णमर्थवदुत्तमम् ॥ १.२००.५९ ॥
ରଙ୍ଗମଧ୍ୟକୁ ଯାଇ ମେଘ ପରି ଗମ୍ଭୀର ସ୍ୱରରେ ସେ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଏହି ଉତ୍ତମ, ମଧୁର ଓ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
1.200.60
इदं धनुर्लक्ष्यमिमे च बाणाः ।
शृण्वन्तु मे भूपतयः समेताः।
छिद्रेण यन्त्रस्य मसर्पयध्वं ।
शरैः शितैर्व्योमचरैर्दशार्धैः ॥ १.२००.६० ॥
ଏହା ଧନୁ, ଏହା ଲକ୍ଷ୍ୟ ଏବଂ ଏଗୁଡ଼ିକ ବାଣ। ଏକତ୍ରିତ ରାଜାମାନେ, ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ଯନ୍ତ୍ରର ଛିଦ୍ର ଦେଇ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଆକାଶଗାମୀ ଦଶାର୍ଦ୍ଧ ବାଣରେ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତୁ।
1.200.61
एतन्महत्कर्म करोति यो वै ।
कुलेन रूपेण बलेन युक्तः।
तस्याद्य भार्या भगिनी ममेयं ।
कृष्णा भवित्री न मृषा ब्रवीमि ॥ १.२००.६१ ॥
ଯେ ଏହି ମହତ କର୍ମ କରିବ, ଯେ କୁଳ, ରୂପ ଓ ବଳରେ ଯୁକ୍ତ, ଆଜି ସେ ମୋ ଭଉଣୀ କୃଷ୍ଣାର ସ୍ୱାମୀ ହେବ। ମୁଁ ମିଥ୍ୟା କହୁନାହିଁ।
1.200.62
तानेवमुक्त्वा द्रुपदस्य पुत्रः ।
पश्चादिदं तां भगिनीमुवाच।
नाम्ना च गोत्रेण च कर्मणा च ।
संकीर्तयन्भूमिपतीन्समेतान् ॥ १.२००.६२ ॥
ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ପୁତ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ଏପରି କହି ପରେ ସେହି ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ; ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା ଭୂପତିମାନଙ୍କର ନାମ, ଗୋତ୍ର ଓ କର୍ମ କୀର୍ତ୍ତନ କରି।