Mahābhārata · Adhyāya 1.222
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.222.1
न रोचते विग्रहो मे पाण्डुपुत्रैः कथंचन ।
यथैव धृतराष्ट्रो मे तथा पाण्डुरसंशयम् ॥ १.२२२.१ ॥
Der Krieg mit den Söhnen Pāṇḍus gefällt mir keineswegs. So wie Dhṛtarāṣṭra mir gehört, so ohne Zweifel auch Pāṇḍu.
1.222.2
गान्धार्याश्च यथा पुत्रास्तथा कुन्तीसुता मम ।
यथा च मम ते रक्ष्या धृतराष्ट्र तथा तव ॥ १.२२२.२ ॥
So wie die Söhne Gāndhārīs die meinen sind, so sind es auch die Söhne Kuntīs. Und wie sie von mir zu beschützen sind, o Dhṛtarāṣṭra, so auch von dir.
1.222.3
यथा च मम राज्ञश्च तथा दुर्योधनस्य ते ।
तथा कुरूणां सर्वेषामन्येषामपि पार्थिव ॥ १.२२२.३ ॥
So wie es für mich und den König ist, so ist es für deinen Sohn Duryodhana; ebenso für alle Kurus und auch für andere, o König.
1.222.4
एवं गते विग्रहं तैर्न रोचे ।
सन्धाय वीरैर्दीयतामर्धभूमिः।
तेषामपीदं प्रपितामहानां ।
राज्यं पितुश्चैव कुरूत्तमानाम् ॥ १.२२२.४ ॥
Da die Dinge so stehen, billige ich keinen Krieg mit ihnen. Man schließe Frieden mit den Helden und gebe ihnen die halbe Erde. Dieses Reich gehört ihren Urgroßvätern und auch ihrem Vater, dem Besten der Kurus.
1.222.5
दुर्योधन यथा र्जायं त्वमिदं तात पश्यसि ।
मम पैतृकमित्येवं तेऽपि पश्यन्ति पाण्डवाः ॥ १.२२२.५ ॥
O Duryodhana, so wie du dieses Reich als dein väterliches Erbe betrachtest, mein Lieber, so betrachten es auch die Pāṇḍavas als ihr väterliches Erbe.
1.222.6
यदि राज्यं न ते प्राप्ताः पाण्डवेया यशस्विनः ।
कुत एव तवापीदं भारतस्यापि कस्यचित् ॥ १.२२२.६ ॥
Hätten die ruhmreichen Söhne Pāṇḍus das Reich nicht erlangt, woher wäre es dann zu dir gekommen? Und wie wäre es jemandem aus dem Geschlecht Bharatas zugefallen?
1.222.7
अधर्मेण च राज्यं त्वं प्राप्तवान्भरतर्षभ ।
तेऽपि राज्यमनुप्राप्ताः पूर्वमेवेति मे मतिः ॥ १.२२२.७ ॥
Stier der Bharatas, du hast das Königreich durch Unrecht erlangt; und meiner Ansicht nach hatten auch sie es zuvor schon erlangt.
1.222.8
मधुरेणैव राज्यस्य तेषामर्धं प्रदीयताम् ।
एतद्धि पुरुषव्याघ्र हितं सर्वजनस्य च ॥ १.२२२.८ ॥
Tiger unter den Menschen, man gebe ihnen die Hälfte des Reiches auf friedlichem Wege; denn dies ist heilsam für alle Menschen.
1.222.9
अतोऽन्यथा चेत्क्रियते न हितं नो भविष्यति ।
तवाप्यकीर्तिः सकला भविष्यति न संशयः ॥ १.२२२.९ ॥
Wenn aber anders gehandelt wird, wird es für uns nicht gut sein; und deine Schande wird vollständig sein, daran ist kein Zweifel.
1.222.10
कीर्तिरक्षणमातिष्ठ कीर्तिर्हि परमं बलम् ।
नष्टकीर्तेर्मनुष्यस्य जीवितं ह्यफळं स्मृतम् ॥ १.२२२.१० ॥
Widme dich dem Schutz deines Ruhmes, denn der Ruhm ist die höchste Stärke; das Leben eines Menschen, der seinen Ruhm verloren hat, gilt als wahrhaft fruchtlos.
1.222.11
यावत्कीर्तिर्मनुष्यस्य न प्रणश्यति कौरव ।
तावज्जीवति गान्धरे नष्टकीर्तिस्तु नश्यति ॥ १.२२२.११ ॥
O Kaurava, solange der Ruhm eines Menschen nicht vergeht, so lange lebt er; wer aber seinen Ruhm verloren hat, der geht zugrunde, o Sohn der Gāndhārī.
1.222.12
तमिमं समुपातिष्ठ धर्मं कुरुकुलोचितम् ।
अनुरूपं महाबाहो पूर्वेषामात्मनः कुरु ॥ १.२२२.१२ ॥
O Starkarmiger, übernimm voll diese Pflicht, die dem Kuru-Geschlecht gemäß ist; handle entsprechend deinen Vorfahren.
1.222.13
दिष्ट्या ध्रियन्ते पार्था हि दिष्ट्या जीवति सा पृथा ।
दिष्ट्या पुरोचनः पापो न सकामोऽत्ययं गतः ॥ १.२२२.१३ ॥
Glücklicherweise leben die Söhne Pṛthās, und glücklicherweise lebt auch Pṛthā. Glücklicherweise ist der frevelhafte Purocana untergegangen, ohne sein Begehren erreicht zu haben.
1.222.14
यदाप्रभृति दग्धास्ते कुन्तिभोजसुतासुताः ।
तदाप्रभृति गान्धारे न शक्नोम्यभिवीक्षितुम् ॥ १.२२२.१४ ॥
Seit jenem Tag, als die Söhne aus dem Geschlecht Kuntibhojas verbrannt wurden, o Sohn Gāndhārīs, vermag ich es nicht mehr, sie anzusehen.
1.222.15
लोके प्राणभृतां किंचिच्छ्रुत्वा कुन्तीं तथागताम् ।
न चापि दोषेण तथा लोको मन्येत्पुरोचनम्।
यथा त्वां पुरुषव्याघ्र लोको दोषेण गच्छति ॥ १.२२२.१५ ॥
Selbst wenn jemand in der Welt von Kuntīs Zustand erführe, würde man Purocana nicht so schuldig halten, wie die Welt dich schuldig hält, o Tiger unter den Männern.
1.222.16
तदिदं जीवितं तेषां तव किल्बिषनाशनम् ।
संमन्तव्यं महाराज पाण्डवानां च दर्शनम् ॥ १.२२२.१६ ॥
Darum ist ihr Leben selbst das, was deine Schuld tilgt. O großer König, auch der Anblick der Pāṇḍavas soll in diesem Licht betrachtet werden.
1.222.17
न चापि तेषां वीराणां जीवतां कुरुनन्दन ।
पित्र्योंशः शक्य आदातुमपि वज्रभृता स्वयं ॥ १.२२२.१७ ॥
Und, o Freude der Kurus, solange jene Helden leben, könnte nicht einmal der Donnerkeilträger selbst ihren väterlichen Anteil an sich reißen.
1.222.18
ते सर्वेऽवस्थिता धर्मे सर्वे चैवैकचेतसः ।
अधर्मेण निरस्ताश्च तुल्ये राज्ये विशेषतः ॥ १.२२२.१८ ॥
Sie alle stehen fest im Dharma, und alle sind eines Sinnes. Durch Unrecht vertrieben, sind sie – obwohl das Reich gleichermaßen ihnen gehört – in besonderem Maße benachteiligt worden.
1.222.19
यदि धर्मस्त्वया कार्यो यदि कार्यं प्रियं च मे ।
क्षेमं च यदि कर्तव्यं तेषामर्धं प्रदीयताम् ॥ १.२२२.१९ ॥
Wenn du das Dharma wahren sollst, wenn du tun sollst, was mir lieb ist, und wenn du ihr Wohl bedenken sollst, so gib ihnen die Hälfte des Reiches.