மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.222
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.222.1
न रोचते विग्रहो मे पाण्डुपुत्रैः कथंचन ।
यथैव धृतराष्ट्रो मे तथा पाण्डुरसंशयम् ॥ १.२२२.१ ॥
பாண்டுவின் புதல்வர்களுடன் எந்த வகையிலும் எனக்குப் போர் விருப்பமில்லை. திருதராஷ்டிரன் எனக்கு எப்படியோ, அப்படியே பாண்டுவும் எனக்கு ஐயமின்றி.
1.222.2
गान्धार्याश्च यथा पुत्रास्तथा कुन्तीसुता मम ।
यथा च मम ते रक्ष्या धृतराष्ट्र तथा तव ॥ १.२२२.२ ॥
காந்தாரியின் புதல்வர்கள் எனக்கு எப்படியோ, அப்படியே குந்தியின் புதல்வர்களும் எனக்கு. திருதராஷ்டிரா, அவர்கள் எனக்குப் பாதுகாக்கத்தக்கவர்களாய் இருப்பது போலவே உனக்கும் பாதுகாக்கத்தக்கவர்கள்.
1.222.3
यथा च मम राज्ञश्च तथा दुर्योधनस्य ते ।
तथा कुरूणां सर्वेषामन्येषामपि पार्थिव ॥ १.२२२.३ ॥
எனக்கும் அரசனுக்கும் எப்படியோ, அப்படியே உன் மகன் துரியோதனனுக்கும்; அவ்வாறே எல்லா குருக்களுக்கும், பிறருக்கும் கூட, அரசே.
1.222.4
एवं गते विग्रहं तैर्न रोचे ।
सन्धाय वीरैर्दीयतामर्धभूमिः।
तेषामपीदं प्रपितामहानां ।
राज्यं पितुश्चैव कुरूत्तमानाम् ॥ १.२२२.४ ॥
இவ்வாறிருக்கையில் அவர்களுடன் போரை நான் ஏற்கவில்லை. வீரர்களுடன் சமாதானம் செய்து அவர்களுக்குப் பாதி நிலம் கொடுக்கப்படட்டும். இந்த அரசு அவர்களுடைய முன்னோர்களுக்கும், குருக்களில் சிறந்தவர்களான அவர்களது தந்தைக்கும் உரியது.
1.222.5
दुर्योधन यथा र्जायं त्वमिदं तात पश्यसि ।
मम पैतृकमित्येवं तेऽपि पश्यन्ति पाण्डवाः ॥ १.२२२.५ ॥
துரியோதனா, இந்த அரசை 'இது என் தந்தையின் சொத்து' என்று நீ கருதுவது போலவே, பாண்டவர்களும் 'இது எங்கள் தந்தையின் சொத்து' என்று கருதுகின்றனர்.
1.222.6
यदि राज्यं न ते प्राप्ताः पाण्डवेया यशस्विनः ।
कुत एव तवापीदं भारतस्यापि कस्यचित् ॥ १.२२२.६ ॥
புகழ்மிக்க பாண்டவர்கள் அரசைப் பெறவில்லையானால், உனக்கு இது எங்கிருந்து கிடைத்திருக்கும்? பரதகுலத்தில் எவருக்குமே இது எப்படி கிடைத்திருக்கும்?
1.222.7
अधर्मेण च राज्यं त्वं प्राप्तवान्भरतर्षभ ।
तेऽपि राज्यमनुप्राप्ताः पूर्वमेवेति मे मतिः ॥ १.२२२.७ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, நீ அதர்மத்தால் அரசைப் பெற்றாய். அவர்களும் முன்பே அரசை அடைந்திருந்தனர் என்பதே என் கருத்து.
1.222.8
मधुरेणैव राज्यस्य तेषामर्धं प्रदीयताम् ।
एतद्धि पुरुषव्याघ्र हितं सर्वजनस्य च ॥ १.२२२.८ ॥
ஆண்களில் புலியே, இனிய வார்த்தையாலேயே அரசின் பாதியை அவர்களுக்குக் கொடு. இதுவே எல்லா மக்களுக்கும் நன்மை தரும்.
1.222.9
अतोऽन्यथा चेत्क्रियते न हितं नो भविष्यति ।
तवाप्यकीर्तिः सकला भविष्यति न संशयः ॥ १.२२२.९ ॥
இதற்கு மாறாகச் செய்தால் நமக்கு நன்மை இராது. உன் பெயரும் முழுதும் அபகீர்த்தி அடையும்; இதில் ஐயமில்லை.
1.222.10
कीर्तिरक्षणमातिष्ठ कीर्तिर्हि परमं बलम् ।
नष्टकीर्तेर्मनुष्यस्य जीवितं ह्यफळं स्मृतम् ॥ १.२२२.१० ॥
புகழைக் காப்பதில் ஈடுபடு; புகழே மிகப் பெரிய வலிமை. புகழ் அழிந்த மனிதனின் வாழ்க்கை பயனற்றதாகக் கருதப்படுகிறது.
1.222.11
यावत्कीर्तिर्मनुष्यस्य न प्रणश्यति कौरव ।
तावज्जीवति गान्धरे नष्टकीर्तिस्तु नश्यति ॥ १.२२२.११ ॥
குருவின் வழியவனே, மனிதனின் புகழ் அழியாதவரை அவன் உயிருடன் இருக்கிறான். காந்தாரியின் மகனே, புகழ் அழிந்தவன் அழிந்தே போகிறான்.
1.222.12
तमिमं समुपातिष्ठ धर्मं कुरुकुलोचितम् ।
अनुरूपं महाबाहो पूर्वेषामात्मनः कुरु ॥ १.२२२.१२ ॥
மகாபாகுவே, குரு குலத்திற்குத் தகுந்த இந்தத் தர்மத்தை முழுமையாகக் கடைப்பிடி. உன் முன்னோர்களுக்கு ஏற்ப நட.
1.222.13
दिष्ट्या ध्रियन्ते पार्था हि दिष्ट्या जीवति सा पृथा ।
दिष्ट्या पुरोचनः पापो न सकामोऽत्ययं गतः ॥ १.२२२.१३ ॥
அதிர்ஷ்டத்தால் பிருதையின் மகன்கள் உயிருடன் இருக்கின்றனர்; அதிர்ஷ்டத்தால் அவள் பிருதையும் உயிருடன் இருக்கிறாள். அதிர்ஷ்டத்தால் பாவியான புரோசனன் தன் ஆசை நிறைவேறாமல் அழிந்தான்.
1.222.14
यदाप्रभृति दग्धास्ते कुन्तिभोजसुतासुताः ।
तदाप्रभृति गान्धारे न शक्नोम्यभिवीक्षितुम् ॥ १.२२२.१४ ॥
குந்திபோஜனின் வழியில் வந்த அந்தப் புதல்வர்கள் எரிக்கப்பட்ட நாள் முதல், காந்தாரியின் மகனே, அன்றிலிருந்து நான் அவர்களை நேருக்கு நேர் பார்க்க இயலவில்லை.
1.222.15
लोके प्राणभृतां किंचिच्छ्रुत्वा कुन्तीं तथागताम् ।
न चापि दोषेण तथा लोको मन्येत्पुरोचनम्।
यथा त्वां पुरुषव्याघ्र लोको दोषेण गच्छति ॥ १.२२२.१५ ॥
உலகில் உயிரினங்களில் எவரைப் பற்றியும் குந்தியின் இத்தகைய நிலையைக் கேட்டாலும், உலகம் புரோசனனை அவ்வளவு குற்றவாளியாகக் கருதாது; ஆனால் புருஷவியாக்ரனே, உலகம் உன்னைக் குற்றவாளியாகக் கருதுவது போல் அல்ல.
1.222.16
तदिदं जीवितं तेषां तव किल्बिषनाशनम् ।
संमन्तव्यं महाराज पाण्डवानां च दर्शनम् ॥ १.२२२.१६ ॥
ஆகவே அவர்களின் இந்த உயிர் வாழ்வே உம் குற்றத்தைப் போக்கக்கூடியது. மகாராஜனே, பாண்டவர்களைக் காண்பதும் அவ்வாறே கருதப்பட வேண்டும்.
1.222.17
न चापि तेषां वीराणां जीवतां कुरुनन्दन ।
पित्र्योंशः शक्य आदातुमपि वज्रभृता स्वयं ॥ १.२२२.१७ ॥
குருக்களின் மகிழ்ச்சியே, அந்த உயிருடன் உள்ள வீரர்களின் தந்தை வழிப் பங்கை வஜ்ரதாரியே நேரில் வந்தாலும் பறிக்க முடியாது.
1.222.18
ते सर्वेऽवस्थिता धर्मे सर्वे चैवैकचेतसः ।
अधर्मेण निरस्ताश्च तुल्ये राज्ये विशेषतः ॥ १.२२२.१८ ॥
அவர்கள் அனைவரும் தர்மத்தில் நிலைத்தவர்கள்; அனைவரும் ஒரே மனமுடையவர்கள். அதர்மத்தால் வெளியேற்றப்பட்ட அவர்கள், சமமான அரசில், குறிப்பாக (அதிகமாக அநீதி இழைக்கப்பட்டவர்கள்).
1.222.19
यदि धर्मस्त्वया कार्यो यदि कार्यं प्रियं च मे ।
क्षेमं च यदि कर्तव्यं तेषामर्धं प्रदीयताम् ॥ १.२२२.१९ ॥
நீ தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டுமானால், எனக்கு விருப்பமான செயலைச் செய்ய வேண்டுமானால், அவர்களுடைய நலனை நாடவேண்டுமானால், அவர்களுக்கு அரசின் பாதியைக் கொடு.