மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.224
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.224.1
राजन्निःसंशयं श्रेयो वाच्यस्त्वमसि बान्धवैः ।
न त्वशुश्रूषमाणे वै वाक्यं संप्रति तिष्ठति ॥ १.२२४.१ ॥
அரசே, உறவினர்களால் நன்மை பயக்கும் சொற்கள் உமக்குச் சொல்லப்பட வேண்டும் என்பது உறுதி; ஆனால் கேட்க விரும்பாதவனிடம் அச்சொற்கள் இப்போது நிலைப்பதில்லை.
1.224.2
प्रियं हितं च तद्वाक्यमुक्तवान्कुरुसत्तमः ।
भीष्मः शान्तनवो राजन्प्रतिगृह्णासि तन्न च ॥ १.२२४.२ ॥
அரசே, குருக்களில் சிறந்தவரும் சாந்தனுவின் மகனுமான பீஷ்மர் இனிமையும் நன்மையும் தரும் சொற்களைச் சொன்னார்; ஆனால் நீர் அவற்றை ஏற்கவில்லை.
1.224.3
तथा द्रोणेन बहुधा भाषितं हितमुत्तमम् ।
तच्च राधासुतः कर्णो मन्यते न हितं तव ॥ १.२२४.३ ॥
அதுபோல துரோணரும் பலமுறை உயர்ந்த நன்மை தரும் சொற்களைச் சொன்னார்; ஆனால் ராதையின் மகன் கர்ணன் அவை உமக்கு நன்மையல்ல என்று கருதுகிறான்.
1.224.4
चिन्तयंश्च न पश्यामि राजंस्तव सुहृत्तमम् ।
आभ्यां पुरुषसिंहाभ्यां यो वा स्यात्प्रज्ञयाधिकः ॥ १.२२४.४ ॥
அரசே, சிந்தித்துப் பார்த்தும் உமக்கு இவ்விரு நரசிங்கங்களையும் விட ஞானத்தில் மேம்பட்ட சிறந்த நண்பன் எவரையும் நான் காணவில்லை.
1.224.5
इमौ हि वृद्धौ वयसा प्रज्ञया च श्रुतेन च ।
समौ च त्वयि राजेन्त्र तथा पाण्डुसुतेषु च ॥ १.२२४.५ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, இவ்விருவரும் வயது, அறிவு, கல்வி ஆகியவற்றில் முதியவர்கள்; உம்மிடமும் பாண்டுவின் மகன்களிடமும் ஒரே அளவில் சமமானவர்கள்.
1.224.6
धर्मे चानवरौ राजन्सत्यतायां च भारत ।
रामाद्दाशरथेश्चैव गयाच्चैव न संशयः ॥ १.२२४.६ ॥
அரசே, பாரதனே, தர்மத்திலும் சத்தியத்திலும் இவர்கள் இருவரும் தசரதன் மகன் ராமனுக்கும் கயனுக்கும் குறைந்தவர்கள் அல்ல; இதில் ஐயமில்லை.
1.224.7
न चोक्तवन्तावश्रेयः पुरस्तादपि किंचन ।
न चाप्यपकृतं किंचिदनयोर्लक्ष्यते त्वयि ॥ १.२२४.७ ॥
அவர்கள் இருவரும் முன்பும் உமக்குத் தீங்கான எதையும் சொல்லவில்லை; உம்மிடம் அவர்கள் இருவரிடமும் எந்தத் தவறும் காணப்படவில்லை.
1.224.8
तावुभौ पुरुषव्याघ्रावनागसि नृपे त्वयि ।
न मन्त्रयेतां त्वच्छ्रेयः कथं सत्यपराक्रमौ ॥ १.२२४.८ ॥
உண்மை வீரர்களான அந்த இரு புருஷ-வ்யாக்ரர்கள், குற்றமற்ற அரசராகிய உமக்கு எதிராக, உமது நலனுக்குப் பாதகமாக எப்படி ஆலோசிப்பார்கள்?
1.224.9
प्रज्ञावन्तौ नरश्रेष्ठावस्मिँल्लोके नराधिप ।
त्वन्निमित्तमतो नेमौ किंचिज्जिह्मं वदिष्यतः ॥ १.२२४.९ ॥
ஓ நராதிபா! இந்த உலகில் இவ்விருவரும் அறிவுடையோர், மனிதர்களில் சிறந்தவர்கள்; உமக்காக இவர்கள் எந்த வஞ்சகமான சொல்லையும் சொல்லமாட்டார்கள்.
1.224.10
इति मे नैष्ठिकी बुद्धिर्वर्तते कुरुनन्दन ।
न चार्थहेतोर्धर्मज्ञौ वक्ष्यतः पक्षसंश्रितम् ॥ १.२२४.१० ॥
ஓ குருநந்தனா! இது என் உறுதியான கருத்து; தர்மத்தை அறிந்த இவ்விருவரும் பொருளுக்காக ஒரு பக்கம் சார்ந்து பேசமாட்டார்கள்.
1.224.11
एतद्धि परमं श्रेयो मन्येऽहं तव भारत ।
दुर्योधनप्रभृतयः पुत्रा राजन्यथा तव ॥ १.२२४.११ ॥
ஓ பாரதா! இதுவே உமக்குச் சிறந்த நன்மை என நான் கருதுகிறேன்; ஓ அரசே, துரியோதனன் முதலான உமது மகன்கள் உமக்கு எவ்வாறோ, அவ்வாறே.
1.224.12
तथैव पाण्डवेयास्ते पुत्रा राजन्न संशयः ।
तेषु चेदहितं किंचिन्मन्त्रयेयुरतद्विदः ॥ १.२२४.१२ ॥
அதுபோலவே பாண்டுவின் மக்களும் உமது மக்களே, ஓ அரசே, இதில் ஐயமில்லை. அவர்களுக்குத் தீங்கான எதையாவது அவர்கள் ஆலோசித்தால், அவர்கள் இதை அறியாதவர்களாவர்.
1.224.13
मन्त्रिणस्ते न च श्रेयः प्रपश्यन्ति विशेषतः ।
अथ ते हृदये राजन्विशेषः स्वेषु वर्तते।
अन्तरस्थं विवृण्वानाः श्रेयः कुर्युर्न ते ध्रुवम् ॥ १.२२४.१३ ॥
அமைச்சர்கள் குறிப்பாக நன்மையைக் காண்பதில்லை. ஓ அரசே, உம் இதயத்தில் உம் மக்களிடம் தனிப்பட்ட பற்று உள்ளது. உள்ளே மறைந்ததை வெளிப்படுத்துபவர்கள் நிச்சயமாக நன்மை செய்யமாட்டார்கள்.
1.224.14
एतदर्थमिमौ राजन्महात्मानौ महाद्युती ।
नोचतुर्विवृतं किंचिन्न ह्येष तव निश्चयः ॥ १.२२४.१४ ॥
இதனாலேயே, ஓ அரசே, இந்த இரு மகாத்மாக்களும் மகா ஒளியுடையவர்களும் எதையும் வெளிப்படையாகச் சொல்லவில்லை. ஏனெனில் இதுவே உம் உறுதியான முடிவு.
1.224.15
यच्चाप्यशक्यतां तेषामाहतुः पुरुषर्षभौ ।
तत्तथा पुरुषव्याघ्र तव तद्भद्रमस्तु ते ॥ १.२२४.१५ ॥
அந்த இரு புருஷர்களில் சிறந்தவர்கள் அவர்களுக்கு இயலாதது என்று சொன்னதை, ஓ மனிதர்களில் புலியே, அது அவ்வாறே ஆகட்டும். உமக்கு அந்த நன்மை உண்டாகட்டும்.
1.224.16
कथं हि पाण्डवः श्रीमान्सव्यसाची धनञ्जयः ।
शक्यो विजेतुं संग्रामे राजन्मघवतापि हि ॥ १.२२४.१६ ॥
ஓ அரசே, புகழ்மிக்க பாண்டவன், இருகையாலும் வில்லெய்யும் தனஞ்ஜயன், போரில் எப்படி வெல்லப்பட முடியும்? இந்திரனாலுமா?
1.224.17
भीमसेनो महाबाहुर्नागायुतबलो महान् ।
राक्षसानां भयकरो बाहुशाली महाबलः ॥ १.२२४.१७ ॥
பெரும் தோளுடைய பீமசேனன், பத்தாயிரம் யானைகளின் வலிமை கொண்டவன், மகத்தானவன், ராட்சதர்களுக்கு அச்சமூட்டுபவன், தோள்வலிமை மிக்கவன், பெரும் வல்லமையுடையவன்.
1.224.18
हिडिम्बो निहतो येन बाहुयुद्धेन भारत ।
यो रावणसमो युद्धे तथा च बकराक्षसः ॥ १.२२४.१८ ॥
ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே, எவன் கைகலப்பால் ஹிடிம்பனைக் கொன்றானோ, போரில் ராவணனுக்கு நிகரானவனோ, அவ்வாறே ராட்சதன் பகனையும் (கொன்றவன்).
1.224.19
स युध्यमानो राजेन्द्र भीमो भीमपराक्रमः ।
कथं स्म युधि शक्येत विजेतुममरैरपि ॥ १.२२४.१९ ॥
ஓ மன்னர்களின் தலைவரே, போரிடும் அந்த பயங்கர பராக்கிரமம் கொண்ட பீமனை தேவர்களாலும் போரில் எப்படி வெல்ல முடியும்?
1.224.20
तथैव कृतिनौ युद्धे यमौ यमसुताविव ।
कथं विजेतुं शक्यौ तौ रणे जीवितुमिच्छता ॥ १.२२४.२० ॥
அதேபோல் போரில் திறமையான அந்த யமனின் மகன்களைப் போன்ற இரட்டையர்களை, உயிர் வாழ விரும்புபவன் போரில் எப்படி வெல்ல முடியும்?
1.224.21
यस्मिन्धृतिरनुक्रोशः क्षमा सत्यं पराक्रमः ।
नित्यानि पाण्डवे ज्येष्ठे स जीयेत रणे कथम् ॥ १.२२४.२१ ॥
பொறுமை, கருணை, பொறை, உண்மை, வீரம் ஆகியவை எப்போதும் நிலைத்திருக்கும் மூத்த பாண்டவனை போரில் எப்படி வெல்ல முடியும்?
1.224.22
येषां पक्षधरो रामो येषां मन्त्री जनार्दनः ।
किं नु तैरजितं सङ्ख्ये येषां पक्षे च सात्यकिः ॥ १.२२४.२२ ॥
பலராமர் ஆதரவாளராகவும், ஜனார்தனர் ஆலோசகராகவும், சாத்யகி அணியிலும் உள்ளவர்கள் போரில் யாராலும் வெல்ல முடியாதவர்கள் அல்லவா?
1.224.23
द्रुपदः श्वशुरो येषां येषां स्यालाश्च पार्षताः ।
धृष्टद्युम्नमुखा वीरा भ्रातरो द्रुपदात्मजाः ॥ १.२२४.२३ ॥
துருபதன் மாமனாராகவும், பார்ஷதர்கள் மைத்துனர்களாகவும், திருஷ்டத்யும்னன் முதன்மையாகவும், துருபதனின் மகன்கள் வீர சகோதரர்களாகவும் இருப்பவர்கள்—
1.224.24
चैद्यश्च येषां भ्राता च शिशुपालो महारथः ।
सोऽशक्यतां च विज्ञाय तेषामग्रे च भारत।
दायाद्यतां च धर्मेण सम्यक्तेषु समाचर ॥ १.२२४.२४ ॥
சைத்யனும், மகாரதனான சிசுபாலன் யாருடைய சகோதரனோ அவர்கள்—ஓ பாரதா, அவர்களது அஜேயத்தன்மையை அறிந்து, அவர்களிடம் பங்காளிகளுக்குரிய நிலையை தர்மப்படி சரியாக நடத்து.
1.224.25
इदं निर्दिष्टमयशः पुरोचनकृतं महत् ।
तेषामनुग्रहेणाद्य राजन्प्रक्षालयात्मनः ॥ १.२२४.२५ ॥
புரோசனன் செய்த இந்தப் பெரிய அவப்பெயர் சுட்டிக்காட்டப்பட்டது. அரசே, இன்று அவர்களின் அருளால் உன்னை அதிலிருந்து கழுவிக்கொள்.
1.224.26
तेषामनुग्रहश्चायं सर्वेषां चैव नः कुले ।
जीवितं च परं श्रेयः क्षत्रस्य च विवर्धनम् ॥ १.२२४.२६ ॥
அவர்களின் இந்த அருள் எங்கள் அனைவரின் குலத்திற்கும் உரியது; இது வாழ்வும் க்ஷத்திரியர் வளர்ச்சியும் ஆகிய உயர்ந்த நன்மையாகும்.
1.224.27
द्रुपदोऽपि महान्राजा कृतवैरश्च नः पुरा ।
तस्य संग्रहणं राजन्स्वपक्षस्य विवर्धनम् ॥ १.२२४.२७ ॥
துருபதனும் பெரிய அரசன்; முன்பு நம்மிடம் பகைமை கொண்டிருந்தான். அரசே, அவனை வென்று சேர்த்துக்கொள்வது நம் பக்கத்தின் வளர்ச்சியாகும்.
1.224.28
बलवन्तश्च दाशार्हा बहवश्च विशांपते ।
यतः कृष्णस्ततः सर्वे यतः कृष्णस्ततो जयः ॥ १.२२४.२८ ॥
தாசார்ஹர்கள் வலிமையுள்ளவர்களும் பலராகவும் உள்ளனர், மக்களின் தலைவனே. கிருஷ்ணன் எங்கே உள்ளானோ அங்கே அனைவரும்; கிருஷ்ணன் எங்கே உள்ளானோ அங்கே வெற்றி.
1.224.29
यच्च साम्नैव शक्येत कार्यं साधयितुं नृप ।
को दैवशप्तस्तत्कार्यं विग्रहेण समाचरेत् ॥ १.२२४.२९ ॥
சாமத்தாலேயே நிறைவேறக்கூடிய காரியத்தை, அரசே, விதியால் சபிக்கப்பட்ட எவன் போரால் செய்வான்?
1.224.30
श्रुत्वा च जीवतः पार्थान्पौरजानपदा जनाः ।
बलवद्दर्शने हृष्टास्तेषां राजन्प्रियं कुरु ॥ १.२२४.३० ॥
பிருதையின் மக்கள் உயிருடன் இருப்பதைக் கேட்டு, நகரவாசிகளும் கிராமவாசிகளும் அவர்களைக் காண மிகவும் மகிழ்வர்; அரசே, அவர்களுக்கு நன்மை செய்.
1.224.31
दुर्योधनश्च कर्णश्च शकुनिश्चापि सौबलः ।
अधर्मयुक्ता दुष्प्रज्ञा बाला मैषां वचः कृथाः ॥ १.२२४.३१ ॥
துரியோதனனும், கர்ணனும், சௌபல சகுனியும் அதர்மத்தில் ஈடுபட்டவர்கள்; தீய அறிவுடையவர்கள், அறியாத சிறுவர்கள். இவர்களின் சொற்களைப் பின்பற்றாதே.
1.224.32
उक्तमेतत्पुरा राजन्मया गुणवतस्तव ।
दुर्योधनापराधेन प्रजेयं वै विनङ्क्ष्यति ॥ १.२२४.३२ ॥
ஓ அரசே! இதை நான் முன்பே உன்னிடம் சொல்லியிருக்கிறேன்; நற்குணமுள்ள உனக்கு. துரியோதனனின் குற்றத்தால் இந்தப் prajā நிச்சயமாக அழியும்.