ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.256
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.256.1
ततः प्रज्वलिते वह्नौ शार्ङ्गकास्ते सुदुःखिताः ।
व्यथिताः परमोद्विग्ना नाधिजग्मुः परायणम् ॥ १.२५६.१ ॥
ಆಗ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಶಾರ್ಙ್ಗಕ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಅತಿ ದುಃಖಿತರಾಗಿ, ವ್ಯಥೆಗೊಂಡು, ಪರಮ ಉದ್ವಿಗ್ನರಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
1.256.2
निशाम्य पुत्रकान्बालान्माता तेषां तपस्विनी ।
जरिता शोकदुःखार्ता विललाप सुदुःखिता ॥ १.२५६.२ ॥
ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿದ ತಪಸ್ವಿನಿ ತಾಯಿ ಜರಿತೆ, ಶೋಕ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖದಿಂದ ಶೋಕಿಸಿದಳು.
1.256.3
अयमग्निर्दहन्कक्षमित आयाति भीषणः ।
जगत्संदीपयन्भीमो मम दुःखविवर्धनः ॥ १.२५६.३ ॥
ಕಾಡನ್ನು ಸುಡುತ್ತಾ ಈ ಭಯಂಕರ ಬೆಂಕಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಜಗತ್ತನ್ನು ಉರಿಸುವ ಈ ಭೀಕರ ಬೆಂಕಿ ನನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದೆ.
1.256.4
इमे च मां कर्षयन्ति शिशवो मन्दचेतसः ।
अबर्हाश्चरणैर्हीनाः पूर्वेषां नः परायणाः ॥ १.२५६.४ ॥
ಈ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳು ನನ್ನನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಲ್ಲ, ಕಾಲುಗಳ ಶಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರ ಆಶ್ರಯ ಇವರೇ.
1.256.5
त्रासयंश्चायमायाति लेलिहानो महीरुहान् ।
अजातपक्षाश्च सुता न शक्ताः सरणे मम ॥ १.२५६.५ ॥
ಮರಗಳನ್ನು ನೆಕ್ಕುತ್ತಾ, ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ಈ ಬೆಂಕಿ ಬರುತ್ತಿದೆ. ರೆಕ್ಕೆ ಬಾರದ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಓಡಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಶಕ್ತರಲ್ಲ.
1.256.6
आदाय च न शक्नोमि पुत्रांस्तरितुमात्मना ।
न च त्यक्तुमहं शक्ता हृदयं दूयतीव मे ॥ १.२५६.६ ॥
ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನಾನೊಬ್ಬಳೇ ಅವರನ್ನು ದಾಟಿಸಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲೂ ನನಗೆ ಆಗದು. ನನ್ನ ಹೃದಯ ಬೇಯುತ್ತಿರುವಂತಿದೆ.
1.256.7
कं तु जह्यामहं पुत्रं कमादाय व्रजाम्यहम् ।
किंनु मे स्यात्कृतं कृत्वा मन्यध्वं पुत्रकाः कथम् ॥ १.२५६.७ ॥
ನಾನು ಯಾವ ಮಗನನ್ನು ಬಿಡಲಿ, ಯಾವ ಮಗನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲಿ? ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳೇ, ನಾನೇನು ಮಾಡಬೇಕು? ಹೇಗೆಂದು ಯೋಚಿಸಿ.
1.256.8
चिन्तयाना विमोक्षं वो नाधिगच्छामि किंचन ।
छादयिष्यामि वो गात्रैः करिष्ये मरणं सह ॥ १.२५६.८ ॥
ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮುಚ್ಚುವೆನು; ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸಾಯುವೆನು.
1.256.9
जरितारौ कुलं ह्येतज्ज्येष्ठत्वेन प्रतिष्ठितम् ।
सारिसृक्कः प्रजायेत पितॄणां कुलवर्धनः ॥ १.२५६.९ ॥
ಜರಿತಾಳ ಈ ವಂಶವು ಹಿರಿಯ ಮಗನ ಮೂಲಕವೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಪಿತೃಗಳ ವಂಶವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವ ಸಾರಿಸೃಕ್ಕ ಹುಟ್ಟಲಿ.
1.256.10
स्तम्बमित्रस्तपः कुर्याद्द्रोणो ब्रह्मविदां वरः ।
इत्येवमुक्त्वा प्रययौ पिता वो निर्घृणः पुरा ॥ १.२५६.१० ॥
ಸ್ತಂಭಮಿತ್ರನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲಿ; ಬ್ರಹ್ಮವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದ್ರೋಣನೂ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲಿ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ನಿಮ್ಮ ನಿರ್ದಯ ತಂದೆ ಹಿಂದೆ ಹೊರಟುಹೋದನು.
1.256.11
कमुपादाय शक्येयं गन्तुं कष्टाऽऽपदुत्तमा ।
किं नु कृत्वा कृतं कार्यं भवेदिति च विह्वला।
नापश्यत्स्वधिया मोक्षं स्वसुतानां तदानलात् ॥ १.२५६.११ ॥
ಯಾರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ನಾನು ಹೋಗಬಲ್ಲೆ? ಇದು ಎಂಥ ಕಠಿಣ, ಪರಮ ಆಪತ್ತು! ಏನು ಮಾಡಿದರೆ ಕಾರ್ಯ ನೆರವೇರುವುದು?
1.256.12
एवं ब्रुवाणां शार्ङ्गास्ते प्रत्यूचुरथ मातरम् ।
स्नेहमुत्सृज्य मातस्त्वं पत यत्र न हव्यवाट् ॥ १.२५६.१२ ॥
ತಾಯಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಶಾರ್ಙ್ಗ ಪುತ್ರರು ಅವಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರು: 'ಅಮ್ಮಾ, ಮೋಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅಗ್ನಿ ತಲುಪದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗು.'
1.256.13
अस्मास्विह विनष्टेषु भवितारः सुतास्तव ।
त्वयि मातर्विनष्टायां न नः स्यात्कुलसन्ततिः ॥ १.२५६.१३ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ನಾಶವಾದರೂ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ; ತಾಯಿ, ನೀನು ನಾಶವಾದರೆ ನಮ್ಮ ವಂಶಪರಂಪರೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
1.256.14
अन्ववेक्ष्यैतदुभयं क्षेमं स्याद्यत्कुलस्य नः ।
तद्वै कर्तुं परः कालो मातरेष भवेत्तव ॥ १.२५६.१४ ॥
ಈ ಎರಡನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಕುಲಕ್ಕೆ ಯಾವುದು ಕ್ಷೇಮವೋ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡುವುದು ಸರಿ; ತಾಯಿ, ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಇದೇ ನಿನಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಮಯ.
1.256.15
मा त्वं सर्वविनाशाय स्नेहं कार्षीः सुतेषु नः ।
न हीदं कर्म मोघं स्याल्लोककामस्य नः पितुः ॥ १.२५६.१५ ॥
ನಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲರ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣಳಾಗಬೇಡ; ಲೋಕಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಈ ಕರ್ಮ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದು.
1.256.16
इदमाखोर्बिलं भूमौ वृक्षस्यास्य समीपतः ।
तदाविशध्वं त्वरिता वह्नेरत्र न वो भयम् ॥ १.२५६.१६ ॥
ಇಗೋ ಈ ಮರದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಇಲಿಯ ಬಿಲವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬೇಗನೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಇಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ನಿಮಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ.
1.256.17
ततोऽहं पांसुना छिद्रमपिधास्यामि पुत्रकाः ।
एवं प्रतिकृतं मन्ये ज्वलतः कृष्णवर्त्मनः ॥ १.२५६.१७ ॥
ಆಗ ನಾನು ಧೂಳಿನಿಂದ ರಂಧ್ರವನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತೇನೆ, ಮಕ್ಕಳೇ; ಹೀಗೆ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಕಪ್ಪು ದಾರಿಯ ಅಗ್ನಿಗೆ ಪ್ರತಿಕಾರ ಮಾಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.256.18
तत एष्याम्यतीतेऽग्नौ विहन्तुं पांसुशंचयम् ।
रोचतामेष वो वादो मोक्षार्थं च हुताशनात् ॥ १.२५६.१८ ॥
ಆಗ ಅಗ್ನಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಧೂಳಿನ ರಾಶಿಯನ್ನು ತೆಗೆಯಲು ನಾನು ಬರುತ್ತೇನೆ; ನಿಮಗೆ ಈ ಮಾತು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಈ ಉಪಾಯ ಇಷ್ಟವಾಗಲಿ.
1.256.19
अबर्हान्मांसभूतान्नः क्रव्यादाखुर्विनाशयेत् ।
पश्यमाना भयमिदं प्रवेष्टुं नात्र शक्नुमः ॥ १.२५६.१९ ॥
ನಾವು ಮಾಂಸರೂಪಿಗಳು, ಅನರ್ಹರು; ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ಇಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಭಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಾರೆವು.
1.256.20
कथमग्निर्न नो धक्ष्येत्कथमाखुर्न नाशयेत् ।
कथं न स्यात्पिता मोघः कथं माता ध्रियेत नः ॥ १.२५६.२० ॥
ಅಗ್ನಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ಸುಡದೆ ಇರುತ್ತದೆ? ಇಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ನಾಶಮಾಡದೆ ಇರುತ್ತದೆ? ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಹೇಗೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದೆ ಇರುತ್ತಾರೆ, ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಹೇಗೆ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ?
1.256.21
बिल आखोर्विनाशः स्यादग्नेराकाशचारिणाम् ।
अन्ववेक्ष्यैतदुभयं श्रेयान्दाहो न भक्षणम् ॥ १.२५६.२१ ॥
ಇಲಿಯ ಬಿಲದಲ್ಲಿ ವಿನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಆಕಾಶಚಾರಿಗಳಿಗೆ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ವಿನಾಶ. ಇವೆರಡನ್ನೂ ಆಲೋಚಿಸಿ, ಸುಡಲ್ಪಡುವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ತಿನ್ನಲ್ಪಡುವುದಲ್ಲ.
1.256.22
गर्हितं मरणं नः स्यादाखुना भक्षिते बिले ।
शिष्टादिष्टः परित्यागः शरीरस्य हुताशनात् ॥ १.२५६.२२ ॥
ಇಲಿಯಿಂದ ಬಿಲದಲ್ಲಿ ತಿನ್ನಲ್ಪಟ್ಟರೆ ನಮ್ಮ ಮರಣ ನಿಂದನೀಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಶಿಷ್ಟರು ಹೇಳಿದ ಶರೀರತ್ಯಾಗ ಅಗ್ನಿಯ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
1.256.23
अग्निदाहे तु नियतं ब्रह्मलोके ध्रुवा गतिः ॥ १.२५६.२३ ॥
ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ದಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಖಚಿತವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ ಗತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.