மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.28.1
इत्युक्तो गरुडः सर्पैस्ततो मातरमब्रवीत् ।
गच्छाम्यमृतमाहर्तुं भक्ष्यमिच्छामि वेदितुम् ॥ १.२८.१ ॥
பாம்புகள் இவ்வாறு சொன்னபோது, கருடன் தன் தாயிடம் சொன்னான்: நான் அமிருதத்தைக் கொண்டுவரச் செல்கிறேன்; உணவை அறிய விரும்புகிறேன்.
1.28.2
समुद्रकुक्षावेकान्ते निषादालयमुत्तमम् ।
भवनानि निषादानां तत्र सन्ति द्विजोत्तम ॥ १.२८.२ ॥
கடலின் வயிற்றில் ஒரு தனிமையான இடத்தில் நிஷாதர்களின் சிறந்த இருப்பிடம் உள்ளது; இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே, அங்கே நிஷாதர்களின் இல்லங்கள் உள்ளன.
1.28.3
पापिनां नष्टलोकानां निर्घृणानां दुरात्मनाम् ।
निषादानां सहस्राणि तान्भुक्त्वाऽमृतमानय ॥ १.२८.३ ॥
பாவிகளும், உலகங்கள் அழிந்தவர்களும், இரக்கமற்றவர்களும், தீய உள்ளம் கொண்டவர்களுமான நிஷாதர்கள் ஆயிரக்கணக்கில் உள்ளனர்; அவர்களை உண்டு அமிருதத்தைக் கொண்டுவா.
1.28.4
न च ते ब्राह्मणं हन्तुं कार्या बुद्धिः कथंचन ।
अवध्यः सर्वभूतानां ब्राह्मणो ह्यनलोपमः ॥ १.२८.४ ॥
ஒருபோதும் பிராமணனைக் கொல்லும் எண்ணம் உனக்கு வரக்கூடாது; பிராமணன் எல்லா உயிர்களாலும் கொல்லப்பட முடியாதவன், அவன் நெருப்புக்கு ஒப்பானவன்.
1.28.5
अग्निरर्को विषं शस्त्रं विप्रो भवति कोपितः ।
गुरुर्हि सर्वभूतानां ब्राह्मणः परिकीर्तितः ॥ १.२८.५ ॥
நெருப்பு, சூரியன், நஞ்சு, ஆயுதம் — கோபமுற்ற பிராமணனும் அவைபோல் ஆகிறான்; பிராமணன் எல்லா உயிர்களுக்கும் குருவென்று போற்றப்படுகிறான்.
1.28.6
एवमादिस्वरूपैस्तु सतां वै ब्राह्मणो मतः ।
स ते तात न हन्तव्यः संक्रुद्धेनापि सर्वथा ॥ १.२८.६ ॥
இவ்வாறான இயல்புகளுடன் பிராமணன் நல்லோரால் மதிக்கப்படுகிறான்; அன்பு மகனே, அவனை நீ எப்படிப்பட்ட கோபத்திலும் ஒருபோதும் கொல்லக்கூடாது.
1.28.7
ब्राह्मणानामभिद्रोहो न कर्तव्यः कथंचन ।
न ह्येवमग्निर्नादित्यो भस्म कुर्यात्तथानघ ॥ १.२८.७ ॥
அந்தணர்களுக்கு எந்த வகையிலும் துரோகம் செய்யக்கூடாது. பாவமற்றவனே, அக்கினியும் சூரியனும் இவ்வாறு எரித்து சாம்பலாக்குவதில்லை.
1.28.8
यथा कुर्यादभिक्रुद्धो ब्राह्मणः संशितव्रतः ।
तदेतैर्विविधैर्लिङ्गैस्त्वं विद्यास्तं द्विजोत्तमम् ॥ १.२८.८ ॥
கடுங்கோபம் கொண்ட கடுவிரதம் பூண்ட அந்தணன் எவ்வாறு செய்வானோ, அந்த உயர்ந்த துவிஜனை இவ்வகைப் பல அடையாளங்களால் நீ அறிய வேண்டும்.
1.28.9
भूतानामग्रभूर्विप्रो वर्णश्रेष्ठः पिता गुरुः ।
किंरूपो ब्राह्मणो मातः किंशीलः किंपराक्रमः ॥ १.२८.९ ॥
உயிர்களுள் முதற்பிறந்தவனும், வர்ணங்களில் உயர்ந்தவனும், தந்தையும் குருவுமான அந்தணன் — அம்மா, அந்தணனின் உருவம் எத்தகையது, அவனது நடத்தை எத்தகையது, வீரம் எத்தகையது?
1.28.10
किंस्विदग्निनिभो भाति किंस्वित्सौम्यप्रदर्शनः ।
यथाहमभिजानीयां ब्राह्मणं लक्षणैः शुभैः ॥ १.२८.१० ॥
அக்கினி போல் ஒளிர்பவன் எத்தகையவன், அல்லது சாந்தமான தோற்றம் கொண்டவன் எத்தகையவன்? நல்ல அடையாளங்களால் அந்தணனை நான் எவ்வாறு அறிவேன்?
1.28.11
तन्मे कारणतो मातः पृच्छतो वक्तुमर्हसि ।
यस्ते कण्ठमनुप्राप्तो निगीर्णं बडिशं यथा ॥ १.२८.११ ॥
ஆகையால் அம்மா, நான் கேட்பதன் காரணத்தைக் கூறி எனக்குச் சொல்ல வேண்டும் — உன் தொண்டையில் விழுங்கப்பட்ட தூண்டில் முள்ளைப் போல் சிக்கிக்கொண்டவன் யார் என்று.
1.28.12
दहेदङ्गारवत्पुत्रं तं विद्याद्ब्राह्मणर्षभम् ।
विप्रस्त्वया न हन्तव्यः संक्रुद्धेनापि सर्वदा ॥ १.२८.१२ ॥
மகனை நெருப்புத் துண்டுகளைப் போல் எரிக்கக்கூடியவனை, அந்தணர்களில் காளையென அறிய வேண்டும். கோபமடைந்தபோதும் நீ அந்தணனை எப்போதும் கொல்லக்கூடாது.
1.28.13
प्रोवाच चैन विनता पुत्रहार्दादिदं वचः ।
जठरे न च जीर्येद्यस्तं जानीहि द्विजोत्तमम् ॥ १.२८.१३ ॥
மகன் மீதுள்ள அன்பால் வினதை அவனிடம் இந்தச் சொற்களைக் கூறினாள்: வயிற்றில் செரிக்க முடியாதவனை உயர்ந்த துவிஜனாக அறிந்து கொள்.
1.28.14
पुनः प्रोवाच विनता पुत्रहार्दादिदं वचः ।
जानन्त्यप्यतुलं वीर्यमाशीर्वादपरायणा ॥ १.२८.१४ ॥
ஒப்பற்ற வீரியத்தை அறிந்திருந்தும், ஆசி கூறுவதில் ஈடுபட்ட வினதை மகன் மீதுள்ள அன்பால் மீண்டும் இந்தச் சொற்களைக் கூறினாள்.
1.28.15
प्रीता परमदुःखार्ता नागैर्विप्रकृता सती ।
पक्षौ ते मारुतः पातु चन्द्रसूर्यौ च पृष्ठतः ॥ १.२८.१५ ॥
நாகங்களால் அவமதிக்கப்பட்டு, பெரும் துயரால் வருந்திய கற்புடைய வினதை மகிழ்ந்து கூறினாள்: வாயு உன் இறக்கைகளைக் காக்கட்டும்; சந்திரனும் சூரியனும் பின்புறத்திலிருந்து காக்கட்டும்.
1.28.16
शिरश्च पातु वह्निस्ते वसवः सर्वतस्तनुम् ।
विष्णुः सर्वगतः सर्वमह्गानि तव चैव ह।
अहं च ते सदा पुत्र शान्तिस्वस्तिपरायणा ॥ १.२८.१६ ॥
அக்னி உன் தலையைக் காக்கட்டும்; வசுக்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் உன் உடலைக் காக்கட்டும்; எங்கும் வியாபித்த விஷ்ணு உன் எல்லா அங்கங்களையும் காக்கட்டும். மகனே, நானும் எப்போதும் உனக்காக அமைதியிலும் நலத்திலும் ஈடுபட்டிருப்பேன்.
1.28.17
इहासीना भविष्यामि स्वस्तिकारे रता सदा ।
अरिष्टं व्रज पन्थानं पुत्र कार्यार्थसिद्धये ॥ १.२८.१७ ॥
இங்கு அமர்ந்தபடி நான் எப்போதும் மங்கலச் செயல்களில் ஈடுபட்டிருப்பேன். மகனே, உன் காரியம் நிறைவேற இடையூறற்ற பாதையில் செல்.
1.28.18
ततः स मातुर्वचनं निशम्य ।
वितत्य पक्षौ नभ उत्पपात।
ततो निषादान्बलवानुपागतो ।
बुभुक्षितः काल इवान्तकोऽपरः ॥ १.२८.१८ ॥
பின்னர் அவன் தாயின் சொற்களைக் கேட்டு, இறக்கைகளை விரித்து வானில் பறந்தான். பின்னர் வலிமையும் பசியுமுடைய அவன், மற்றொரு காலன் போல நிஷாதர்களிடம் வந்தான்.
1.28.19
स तान्निषादानुपसंहरंस्तदा ।
रजः समुद्धूय नभःस्पृशं महत्।
समुद्रकुक्षौ च विशोषयन्पयः ।
समीपजान्भूधरजान्विचालयन् ॥ १.२८.१९ ॥
அப்போது அவன் அந்த நிஷாதர்களை ஒன்று திரட்டி, வானைத் தொடும் பெரும் புழுதியை எழுப்பி, கடலின் வயிற்றில் நீரை வற்றச்செய்து, அருகிலும் மலைகளிலும் பிறந்தவற்றை அசைத்தான்.
1.28.20
ततः स चक्रे महदाननं तदा ।
निषादमार्गं प्रतिरुध्य पक्षिराट्।
ततो निषादास्त्वरिताः प्रवव्रजु-
र्यतो मुखं तस्य भुजंगभोजिनः ॥ १.२८.२० ॥
பின்னர் அந்தப் பறவை அரசன் ஒரு பெரிய வாயை உருவாக்கி, நிஷாதர்களின் வழியை மறித்தான். அப்போது நிஷாதர்கள் விரைந்து, பாம்புண்ணியின் வாய் இருந்த திசையை நோக்கிச் சென்றனர்.
1.28.21
तदाननं विवृतमतिप्रमाणव-
त्समभ्ययुर्गगनमिवार्दिताः खगाः।
सहस्रशः पवनजोविमोहिता ।
यथा।ञनिलप्रचलितपादपे वने ॥ १.२८.२१ ॥
அந்த மிகப் பெரிய வாய் திறந்ததும், துன்புற்ற பறவைகள் காற்றால் அசைக்கப்படும் மரங்களுள்ள காட்டில் வானத்தை நோக்கிச் செல்வது போல, ஆயிரக்கணக்கானோர் மயங்கி அதை நோக்கி ஓடினர்.
1.28.22
ततः खगो वदनममित्रतापनः ।
समाहरत्परिचपलो मत्बलाः।
निषूदयन्बहुविधमत्स्यजीविनो ।
बभुक्षितो गगनचरेश्वरस्तदा ॥ १.२८.२२ ॥
அப்போது எதிரிகளை வாட்டும், மிக வேகமும் வலிமையுமுடைய, பசித்த வானவர்களின் தலைவனான அந்தப் பறவை தன் வாயைக் குவித்து, பலவகை மீன் பிடிக்கும் நிஷாதர்களை அழித்தது.